Πόσο στοίχιζαν τα τρόφιμα και πόσο αμείβονταν οι άνθρωποι από τη Ρωμαϊκή Εποχή μέχρι τον προηγούμενο αιώνα στην έκθεση του Νομισματικού Μουσείου
10 άσπρα για είκοσι πέντε κιλά πλιγούρι..
Είκοσι πέντε κιλά πλιγούρι, όσο χρειαζόταν δηλαδή μια οικογένεια για να τραφεί περίπου έναν μήνα, κόστιζαν 10 άσπρα τον καιρό της άλωσης στην Κωνσταντινούπολη. Εναν αιώνα μετά, το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη έφτανε για οκτώ κιλά ψωμί ή δυόμισι κιλά ρύζι ή πάνω από δύο κιλά αρνί.
Του τεχνίτη όμως, που ήταν πιο καλοπληρωμένος, ήταν μιάμιση ή και δύο φορές υψηλότερο από του ανειδίκευτου. Δηλαδή, ο πρώτος σχεδόν δεν τα έφερνε βόλτα και ο δεύτερος τα έφερνε με το ζόρι...
Πόσο στοίχιζαν τρόφιμα -πρώτης ανάγκης πάντοτε, μη φανταστεί κανείς ότι μιλάμε για... παντεσπάνι- και πόσο αμείβονταν οι άνθρωποι από τη Ρωμαϊκή Εποχή μέχρι τον προηγούμενο αιώνα, μπορεί το κοινό να τα πληροφορηθεί από τη μόνιμη έκθεση του Νομισματικού Μουσείου, που λειτουργεί στον δεύτερο όροφο και εγκαινιάστηκε χθες από τον υπουργό Πολιτισμού κ. Μιχάλη Λιάπη.
Η συγκεκριμένη έκθεση φέρει τον τίτλο «Ιστορία του νομίσματος» και περιλαμβάνει 1.500 νομίσματα και μετάλλια, καθώς και 30 «θησαυρούς» που αποτελούνται από 6.851 νομίσματα, σύμφωνα με τη διευθύντρια του Μουσείου, Δέσποινα Ευγενίδου.
Δηνάρια, σόλιδοι, φόλλεις, χρυσά υπέρπυρα, αργυρά ντίρχαμ, χρυσά δουκάτα, ασημένια τάλιρα, φοίνικες και δραχμές παρουσιάζουν την ιστορία τους. Τι θα μπορούσαν να αγοράσουν οι άνθρωποι με αυτά; Η αγοραστική αξία των νομισμάτων κάθε εποχής παρουσιάζεται με παραδείγματα.
Εκατόν πενήντα δράμια ψωμί στις Σέρρες έκαναν ένα άσπρο, μία οκά κόκκινο κρασί στη Σμύρνη 15 ή 16 παράδες, μία οκά ψάρια 50 έως 80 παράδες, μία λίβρα κουκιά στο Ναύπλιο 9 σολδία, ένα καλάθι αμύγδαλα στη Μυτιλήνη 9 άσπρα. Το μέσο ημερομίσθιο ενός κτίστη στον Χάνδακα ήταν κατά τον 18ο αιώνα 40 άσπρα ή 30 άσπρα και τροφή. Οι ετήσιες αποδοχές ενός δασκάλου στη Μυτιλήνη φτάνουν τα 120 γρόσια, δηλαδή 14.400 άσπρα.
Το Ιλίου Μέλαθρον, που φιλοξενεί το Νομισματικό Μουσείο, είναι, κατά τον κ. Λιάπη που τέλεσε τα εγκαίνια, «ένα θαυμαστό μνημείο τόσο για την αρχιτεκτονική όσο και για την εσωτερική διακόσμησή του, με τοιχογραφίες και ψηφιδωτά.
Μια μικρή νησίδα στο κέντρο των Αθηνών που μαρτυρεί για τη ζωή της πόλης στα τέλη του 19ου αιώνα και για τον ιδιοκτήτη του, τον Ερρίκο Σλήμαν. Τον άνθρωπο ο οποίος διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της αρχαιολογίας στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο».
Ο δεύτερος όροφος φιλοξενούσε κάποτε τα ιδιαίτερα δωμάτια της οικογένειας Σλήμαν και χρειάστηκαν μετατροπές που ήταν απαραίτητες ώστε οι κρεβατοκάμαρες και τα γραφεία να γίνουν εκθεσιακοί χώροι. Ωστόσο, η έλλειψη χώρου είναι εμφανής.
Το Νομισματικό Μουσείο με τις 500 χιλιάδες νομίσματα ίσως δεν έπρεπε να στεγαστεί σε έναν τέτοιο χώρο, κατάφορτο από ψηφιδωτά και τοιχογραφίες.
Παρ όλα αυτά τώρα όλα έχουν τελειώσει και δεν μπορεί κανείς παρά να εύχεται να αποκτήσει και άλλους επισκέπτες από τους 12 με 15 χιλιάδες τον χρόνο.
Αγγελική
Κώττη
akotti@pegasus.gr

Έκθεση
UNICEF για την
Εκπαίδευση
σε Ανατ.
Ευρώπη
