Γειά σας παιδιά!

Ο Δρ Ovide, παιδίατρος νευρολόγος, προειδοποιεί για μια σιωπηλή τραγωδία που εκτυλίσσεται σήμερα στα σπίτια μας.

Υπάρχει μια σιωπηλή τραγωδία που εκτυλίσσεται στα σπίτια μας σήμερα, και περιλαμβάνει τα πιο όμορφα κοσμήματά μας: τα παιδιά μας. Τα παιδιά μας βρίσκονται σε καταστροφική συναισθηματική κατάσταση! Τα τελευταία 15 χρόνια, οι ερευνητές μας δίνουν όλο και πιο ανησυχητικά στατιστικά στοιχεία σχετικά με μια οξεία και σταθερή αύξηση της παιδικής ψυχικής ασθένειας που τώρα φτάνει σε διαστάσεις επιδημίας:
Τα στατιστικά δεν λένε ψέματα:
• 1 στα 5 παιδιά έχουν προβλήματα ψυχικής υγείας
• Έχει παρατηρηθεί αύξηση 43% στη ΔΕΠΥ
• Παρατηρήθηκε αύξηση 37% στην εφηβική κατάθλιψη
• Έχει παρατηρηθεί αύξηση 200% στο ποσοστό αυτοκτονιών μεταξύ παιδιών ηλικίας 10 έως 14 ετών.
Τι συμβαίνει και τι έχουμε πάθει;
Τα σημερινά παιδιά είναι υπερδιεγερμένα και υπερ-προικισμένα με υλικά πράγματα, αλλά στερούνται τα θεμέλια μιας υγιούς παιδικής ηλικίας όπως:
• Συναισθηματικά διαθέσιμοι γονείς
• σαφώς καθορισμένα όρια
• Ευθύνες
• Ισορροπημένη διατροφή και επαρκής ύπνος
• Κίνηση γενικά αλλά ειδικά σε εξωτερικούς χώρους
• Δημιουργικό παιχνίδι, κοινωνική αλληλεπίδραση, ανεπίσημες ευκαιρίες παιχνιδιού και χώροι πλήξης
Αντίθετα, τα τελευταία χρόνια γέμισαν με παιδιά:
• Ψηφιακά Αποσπασμένοι Γονείς
• επιεικείς, επιτρεπτικοί γονείς που αφήνουν τα παιδιά να «διοικούν τον κόσμο» και να είναι αυτοί που φτιάχνουν τους κανόνες
• Αίσθηση δικαιώματος, να αξίζεις τα πάντα χωρίς να τα κερδίζεις ή να είσαι υπεύθυνος γι’ αυτά
• Ακατάλληλος ύπνος και ανισορροπημένη διατροφή
• Ένας καθιστικός τρόπος ζωής
• Ατελείωτη διέγερση, τεχνολογικές νταντάδες, άμεση ικανοποίηση και καθόλου βαρετές στιγμές
Τι να κάνω;
Αν θέλουμε τα παιδιά μας να είναι ευτυχισμένα, υγιή άτομα πρέπει να ξυπνήσουμε και να επιστρέψουμε στα βασικά. Είναι ακόμα καιρός! Πολλές οικογένειες βλέπουν άμεσες βελτιώσεις μετά από εβδομάδες εφαρμογής των ακόλουθων συστάσεων:
• Βάλε όρια και θυμήσου ότι εσύ είσαι ο καπετάνιος του πλοίου. Τα παιδιά σας θα αισθάνονται πιο ασφαλή γνωρίζοντας ότι έχετε τον έλεγχο της κυβέρνησης.
• Προσφέρετε στα παιδιά έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής γεμάτο με ό,τι χρειάζονται τα παιδιά, όχι μόνο ό,τι θέλουν. Μην φοβάστε να πείτε “όχι” στα παιδιά σας αν αυτό που θέλουν δεν είναι αυτό που χρειάζονται.
• Παρέχετε θρεπτική τροφή και περιορίστε το junk food.
• Περάστε τουλάχιστον μία ώρα την ημέρα σε εξωτερικούς χώρους κάνοντας δραστηριότητες όπως: Ποδηλασία, πεζοπορία, ψάρεμα, παρακολούθηση πουλιών/εντόμων
• Απολαύστε ένα καθημερινό οικογενειακό δείπνο χωρίς smartphones ή τεχνολογία να τους αποσπά την προσοχή.
• Παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια σαν οικογένεια ή αν τα παιδιά είναι πολύ μικρά για επιτραπέζια, παρασυρθείτε από τα ενδιαφέροντά σας και αφήστε τα να στείλουν στο παιχνίδι
• Συμμετέχετε τα παιδιά σας σε μια εργασία ή μια εργασία νοικοκυριού ανάλογα με την ηλικία τους (δίπλωση ρούχων, παραγγελία παιχνιδιών, κρέμασμα ρούχων, ξεπακετάρισμα φαγητού, στρώσιμο τραπεζιού, τάισμα του σκύλου κλπ. Σε όλο τον κόσμο
• Εφαρμόστε μια συνεπή ρουτίνα ύπνου για να διασφαλίσετε ότι το παιδί σας κοιμάται Τα προγράμματα θα είναι ακόμη πιο σημαντικά για τα παιδιά σχολικής ηλικίας.
• Διδασκαλία υπευθυνότητας και ανεξαρτησίας. Μην τους υπερπροστατεύετε από οποιαδήποτε απογοήτευση ή λάθος. Κάνοντας λάθος θα τους βοηθήσει να χτίσουν ανθεκτικότητα και να μάθουν να ξεπερνούν τις προκλήσεις της ζωής,
• Μην φορτώνετε το σακίδιο των παιδιών σας, μην κουβαλάτε τα σακίδια σας, μην τους παίρνετε το έργο που ξέχασαν, μην ξεφλουδίζετε τις μπανάνες τους ή ξεφλουδίζουν τα πορτοκάλια τους αν μπορούν να το κάνουν μόνοι τους (4-5 ετών). Αντί να τους δίνετε το ψάρι, δείξτε τους πώς να ψαρεύουν.
• Διδάξτε τους να περιμένουν και να καθυστερούν την ικανοποίηση.
• Δώστε ευκαιρίες για «βαρεμάρα», γιατί η πλήξη είναι η στιγμή που ξυπνά η δημιουργικότητα. Μην αισθάνεστε υπεύθυνοι που διασκεδάζετε πάντα τα παιδιά.
• Μην χρησιμοποιείτε την τεχνολογία ως θεραπεία για την πλήξη, ούτε να την προσφέρετε με το πρώτο δευτερόλεπτο της αδράνειας.
• Αποφυγή χρήσης τεχνολογίας σε γεύματα, αυτοκίνητα, εστιατόρια, εμπορικά κέντρα. Χρησιμοποιήστε αυτές τις στιγμές ως ευκαιρίες κοινωνικοποίησης εκπαιδεύοντας έτσι τους εγκεφάλους να λειτουργούν όταν βρίσκονται σε κατάσταση “βαρεμάρας”.
• Βοηθήστε τους να δημιουργήσουν ένα “Boredom Bottle” με ιδέες δραστηριότητας για όταν βαριούνται.
• Να είστε συναισθηματικά διαθέσιμοι για να συνδεθείτε με τα παιδιά και να τους διδάξετε αυτορρύθμιση και κοινωνικές δεξιότητες
• Κλείστε τα τηλέφωνα το βράδυ όταν τα παιδιά πρέπει να πάνε για ύπνο για να αποφύγετε την ψηφιακή απόσπαση της προσοχής.
• Γίνετε συναισθηματικός ρυθμιστής ή προπονητής για τα παιδιά σας. Διδάξτε τους πώς να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται τα δικά τους απωθημένα και θυμό.
• Δείξτε τους να χαιρετούν, να παίρνουν σειρά, να μοιράζονται χωρίς τίποτα, να λένε ευχαριστώ και παρακαλώ, να αναγνωρίζουν το λάθος και να ζητούν συγγνώμη (μην τους πιέζετε), να είναι υπόδειγμα για όλες αυτές τις αξίες που ενσταλάζει.
• Συνδεθείτε συναισθηματικά – χαμογελάστε, αγκαλιάστε, φιληθείτε, γαργαληθείτε, διαβάστε, χορέψτε, πηδήξτε, παίξτε ή αγκαλιαστείτε
via Άρθρο γραμμένο από τον Δρ Luis Rojas Marcos, ψυχίατρο.
==================
Blogger:
Διδάσκω στη Β’ και Γ’ Γυμνασίου τα τελευταία 11 χρόνια, χωρίς διακοπές.
Στην ίδια γειτονιά στο ίδιο σχολείο.
Εκείνο που παρατηρώ είναι η κατακόρυφη πτώση του ενδιαφέροντος των μαθητών.
Βλέπω τάξεις με μαθητές σαν υπνωτισμένους.
Δεν είναι ικανά τα περισσότερα να κατανοήσουν βασικές έννοιες που στα ίδια τμήματα δεν είχα ιδιαίτερο πρόβλημα πριν από 3, 4 και 5 χρόνια πριν.
Βέβαια δεν λείπουν οι εξαιρέσεις, αλλά αυτές είναι σταγόνα στον ωκεανό.
Στην Γ’ Γυμνασίου έδωσα ερωτήσεις (με αντιστοίχιση σε σελίδες, ώστε να μάθουν να διαβιάζουν…) ούτε αυτό δούλεψε.
Όταν τους προκάλεσα να δουλέψουμε μαζί στην τάξη διαπίστωσα ότι ακόμα κι’ όταν τους έλεγες – να εδώ στην παράγραφο θα βρεις την απάντηση – και πάλι υπήρχε δυσκολία να εντοπίζουν την απάντηση. Πράγμα που σημαίνει ότι αδυνατούν να κατανοήσουν απλό κείμενο.
Εν ολίγοις το πρόβλημα το κωδικοποίησα, ως εξής: “
Το Δημοτικό μετακόμισε στο Γυμνάσιο!”
 

Οι καταστάσεις που αντιμετωπίζουμε όλοι μας είναι πρωτόγνωρες. Χρειάζεται πριν απ΄όλα αυτοπειθαρχία, συνεργασία, κατανόηση και αλληλεγγύη.

Στο χέρι μας είναι να γυρίσουμε προς όφελός μας αυτή την ομολογουμένως περίεργη για τους περισσότερους κατάσταση.

Προσωπικά δεν μου είναι ξένη αυτή η κατάσταση του “μένουμε σπίτι” ή του εγκλωβισμού για άλλους. Ως συγγραφέας έχω βάλλει τον εαυτό μου για μεγάλα χρονικά διαστήματα στην απομόνωση, προκειμένου να διαβάσω να κατανοήσω και να γράψω. Πιστέψτε με, μπορεί αυτό το χρονικό διάστημα του “μένουμε σπίτι”, μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα παραγωγικό.

Πριν απ’ όλα προσέχετε την υγεία σας, προσέχετε και ακούτε τους μεγαλύτερους – κάτι παραπάνω ξέρουν – και είναι ώρα να ανανεώσετε τη σχέση σας με το βιβλίο και το διάβασμα. Κι’ όταν μιλάμε για διάβασμα, εννοούμε με χαρτί και μολύβι, με σημειώσεις. Με το τηλέφωνο ΚΛΕΙΣΤΟ!

Κλείστε λοιπόν το κινητό σας. Φτιάξτε ένα ημερήσιο πρόγραμμα – το οποίο και θα τηρείτε ευλαβικά – και φυσικά θα δείτε τηλεόραση πολύ λίγο σε χρόνο και διάρκεια που θα ορίσετε με τους γονείς σας.

Να βοηθάτε τους γονείς σας και τους μεγαλύτερους στο σπίτι γιατί είναι σίγουρο ότι έχουν πολλά περισσότερα να σκεφτούν από πιθανά δικά σας καπρίτσια.

Είναι σίγουρο ότι αυτή η εποχή θα μας αλλάξει όλους. Πριν απ’ όλα βλέπουμε σε “ζωντανή μετάδοση” την χρεοκοπία της Ανώνυμης Εταιρείας: ΕΓΩ . (Α.Ε. ΕΓΩ). Όλοι χρειαζόμαστε όλους, είμαστε κοινωνία.

…αλλά θα σταματήσω προς τον παρόν εδώ…

Στη διάθεσή σας

μ’ εκτίμηση

Αντώνιος Ι. Γκούτσιας

ΦΥΣΙΚΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ