ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ

 

 

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ

Ο πατριάρχης Αβραάμ

 

Ο ΑΒΡΑΑΜ

 

Ο Αβραάμ υπήρξε πατριάρχης του εβραϊκού έθνους. Το αρχικό του όνομα είναι Άβραμ, έχει επικρατήσει όμως να ονομάζεται Αβραάμ, που σημαίνει "πατέρας ενός λαού" ή "πατέρας πλήθους (πολλών)". Ήταν γιος του Θάρα (Γένεση 11,26). Σύζυγός του ήταν η Σάρρα ή Σάρα, αδερφή από πατέρα όχι όμως από μητέρα (Γένεση 11,29 και 20,12). Περισσότερες πληροφορίες για τον Αβραάμ εδώ.

 

 

 

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ΑΠΟ ΤΗ ΣΑΡΡΑ

 

ΣΑΡΡΑ (ΣΑΡΑ): Σύζυγος του πατριάρχη Αβραάμ και μητέρα του Ισαάκ (Γένεση 12,5). Ήταν 10 χρόνια νεώτερη από τον Αβραάμ. Μετά την επαγγελία του Θεού προς τον Αβραάμ ότι θα τον καταστήσει πατέρα πλήθους εθνών, άλλαξε το όνομα της γυναίκας του από Σάρα σε Σάρρα, που σημαίνει "ηγεμονίς" όλων των εθνών, (Γένεση 17,15). Η αλλαγή αυτή έγινε ταυτόχρονα με την αλλαγή και του δικού του ονόματος από Άβραμ σε Αβραάμ.  Περισσότερες πληροφορίες για τη Σάρρα εδώ.

 

ΙΣΑΑΚ: Ο Ισαάκ ήταν πατριάρχης του Ισραήλ, γιος του Αβραάμ και της Σάρρας,  σύζυγος της Ρεβέκκας και πατέρας του Ιακώβ και του Ησαύ.

Γεννήθηκε όταν ο Αβραάμ ήταν 100 ετών και η Σάρρα 90 ετών (Γένεση 17,17 και 21,5). Ονομάστηκε Ισαάκ (γέλιο), γιατί οι γονείς του γέλασαν με δυσπιστία στη σκέψη ότι ήταν δυνατόν να αποκτήσουν παιδί στην προχωρημένη ηλικία που ήταν (Γένεση 17,17-19. 18,9-15. 21,6). Περισσότερες πληροφορίες για την Ισαάκ εδώ.

 

ΡΕΒΕΚΚΑ: Η Ρεβέκκα ήταν κόρη του Βαθουήλ (Γένεση 22,23). Το όνομα της μητέρας της δεν αναφέρεται. Παππούς της ήταν ο Ναχώρ και γιαγιά της η Μελχά. Ήταν αδερφή του Λάβαν, γυναίκα του Ισαάκ (Γένεση 25,20) και μητέρα του Ιακώβ και του Ησαύ Περισσότερες πληροφορίες για τη Ρεβέκκα εδώ.

 

 

ΑΓΑΡ 

 

Η Άγαρ ήταν δούλη της Σάρρας από την Αίγυπτο. Από τον Αβραάμ απέκτησε τον Ισμαήλ.

 

Η Σάρρα, η γυναίκα του Αβραάμ, ήταν 75 ετών και δεν έκανε παιδιά. Έδωσε λοιπόν στον Αβραάμ τη δούλη της Άγαρ για μια νύχτα, έτσι ώστε να αποκτήσει γιο μέσω αυτής. Όταν η Άγαρ είδε ότι ήταν έγκυος, άρχισε να φέρεται στην κυρά της με περιφρόνηση. Τότε η Σάρρα, με την άδεια του Αβραάμ, άρχισε να κακομεταχειρίζεται την Άγαρ, η οποία αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι (Γένεση 16,1-6).

Κοντά σε μια πηγή, στο δρόμο προς την έρημο Σουρ, την συνάντησε ένας άγγελος Κυρίου, και της είπε ότι ο Κύριος άκουσε τον πόνο της. Τη συμβούλεψε να επιστρέψει στην κυρία της και να ταπεινωθεί ενώπιόν της. Της υποσχέθηκε ακόμη πολλούς απογόνους από τον γιο της. Της είπε ακόμη ότι ο γιος της θα είναι άνθρωπος της υπαίθρου, αγροίκος, θα φέρεται σε όλους με σκληρότητα και όλοι γύρω του θα του φέρονται το ίδιο, και τέλος θα ζει χώρια από τους υπόλοιπους συγγενείς του (Γένεση 16,7-12).

Η Άγαρ επικαλέστηκε τότε με σεβασμό και ευγνωμοσύνη το όνομα του Κυρίου και είπε «Εσύ είσαι ο Θεός, που έριξες το βλέμμα σου προς εμένα». Γι' αυτό και το πηγάδι εκείνο το ονόμασε "Πηγάδι του αληθινού Θεού που με βλέπει", κι αυτό βρίσκεται ανάμεσα στην Κάδης και στη Βαράδ.

Έτσι η Άγαρ επέστρεψε και γέννησε γιο και ο Αβραάμ τον ονόμασε Ισμαήλ. Εκείνη την εποχή ο Αβραάμ ήταν 86 ετών (Γένεση 16,13-16).

 

Όταν ο Ισμαήλ ήταν δεκατεσσάρων χρονών εκπληρώθηκε η υπόσχεση του Θεού στη Σάρρα, η οποία γέννησε τον Ισαάκ. Σε ένα συμπόσιο κατά το οποίο γιορταζόταν η απογαλάκτιση του Ισαάκ, η Σάρρα είδε τον Ισμαήλ να παίζει με τον Ισαάκ. Η Σάρρα τότε ζήτησε από τον Αβραάμ να διώξει την Άγαρ και τον Ισμαήλ. Μετά από τη βεβαίωση του Θεού ότι θα φροντίσει για την Άγαρ και το παιδί, ο Αβραάμ τους έδιωξε αφού τους έδωσε ψωμί και νερό. Ενώ η Άγαρ περιπλανιόταν μαζί με τον γιο της στην έρημο της Βεερ-Σεβά και το νερό είχε τελειώσει, απελπισμένη άφησε το παιδί της κάτω από τη σκιά ενός θάμνου και απομακρύνθηκε κλαίγοντας και δεόμενη αφού δεν ήθελε να δει το θάνατο του γιου της. Ο Θεός άκουσε την δέησή της και της έδειξε ένα πηγάδι με καθαρό νερό. Εκεί της επανέλαβε την υπόσχεσή Του ότι απ' αυτό το παιδί θα προέλθει ένας μεγάλος λαός, και έτσι έσωσε την Άγαρ και τον Ισμαήλ (Γένεση 21,15-21).

Η Άγαρ και ο Ισμαήλ εγκαταστάθηκαν στη Φαράν, όπου ο Ισμαήλ παντρεύτηκε Αιγύπτια και έγινε γενάρχης των Αράβων. Από την Άγαρ πήραν το όνομα τους οι Αγαρηνοί, φυλή αραβική, που στους βυζαντινούς χρόνους επεκτάθηκε και προσχώρησε στο Μωαμεθανισμό.

 

 

ΙΣΜΑΗΛ 

 

Ο Ισμαήλ ήταν γιος του Αβραάμ από τη δούλη του Άγαρ. Όταν γεννήθηκε ο Ισμαήλ, ο Αβραάμ ήταν 86 ετών (Γένεση 16,15-16).

 

Όταν η Άγαρ είχε φύγει από τον Αβραάμ και περιπλανιόταν, την συνάντησε ένας άγγελος Κυρίου, και της είπε να επιστρέψει στην κυρία της. Της υποσχέθηκε ακόμη πολλούς απογόνους από τον γιο της. Της είπε ακόμη ότι ο γιος της θα είναι άνθρωπος της υπαίθρου, αγροίκος, θα φέρεται σε όλους με σκληρότητα και όλοι γύρω του θα του φέρονται το ίδιο, και τέλος θα ζει χώρια από τους υπόλοιπους συγγενείς του (Γένεση 16,7-12).

 

Σε ηλικία 13 ετών, σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου, ο Ισμαήλ περιτμήθηκε (Γένεση 17,23-26). Τον επόμενο χρόνο η Σάρα γέννησε τον Ισαάκ (Γένεση 21,1-3). Σε ένα συμπόσιο κατά το οποίο γιορταζόταν η απογαλάκτιση του Ισαάκ, η Σάρρα είδε τον Ισμαήλ να παίζει με τον Ισαάκ. Η Σάρρα τότε ζήτησε από τον Αβραάμ να διώξει την Άγαρ και τον Ισμαήλ. Μετά από τη βεβαίωση του Θεού ότι θα φροντίσει για την Άγαρ και το παιδί, ο Αβραάμ τους έδιωξε αφού τους έδωσε ψωμί και νερό. Ενώ η Άγαρ περιπλανιόταν μαζί με τον γιο της στην έρημο Βηρ-σαβεέ (Βέερ-Σεβά) και το νερό είχε τελειώσει, απελπισμένη άφησε το παιδί της κάτω από τη σκιά ενός θάμνου και απομακρύνθηκε κλαίγοντας και δεόμενη αφού δεν ήθελε να δει το θάνατο του γιου της. Ο Θεός άκουσε την δέησή της και της έδειξε ένα πηγάδι με καθαρό νερό. Εκεί της επανέλαβε την υπόσχεσή Του ότι απ' αυτό το παιδί θα προέλθει ένας μεγάλος λαός, και έτσι έσωσε την Άγαρ και τον Ισμαήλ (Γένεση 21,15-21).

 

Αργότερα, ο Ισμαήλ συμφιλιώθηκε με τον αδερφό του Ισαάκ, και παρευρέθηκε στο θάνατο του πατέρα του Αβραάμ (Γένεση 25,7-10).

Ο Ισμαήλ έζησε στη έρημο Φαράν σε νομαδική ζωή, διακρίθηκε δε ως τοξότης (Γένεση 21,21). Παντρεύτηκε μια Αιγύπτια κατόπιν υπόδειξης της μητέρας του και απέκτησε 12 γιους και μία κόρη, την Βασεμάθ ή Μαελέθ (Μαχαλάθ), την οποία παντρεύτηκε ο Ησαύ (Γένεση 28,9. Γένεση 36,3). Οι 12 γιοι του Ισμαήλ ήταν ο Ναβαϊώθ (Νεβαϊώθ), ο Κηδάρ, ο Ναβδεήλ (Αβδεήλ), ο Μασσάμ (Μιβσάμ), ο Μασμά (Μισμά), ο Δουμά, ο Μασσή (Μασσά), ο Χοδδάν (Χαδάδ), ο Θαϊμάν (Θαϊμά), ο Ιετούρ, ο Ναφές (Ναφίς) και ο Κεδμά. Από τους απογόνους του προήρθαν διάφορες αραβικές φυλές (Γένεση 25,12-18. Α' Παραλειπομένων 1,28-31).

Ο Ισμάηλ πέθανε σε ηλικία 137 ετών (Γένεση 25,17). Ο Ισμαήλ αναφέρεται στις γενεαλογίες των απογόνων του Αβραάμ (Α' Παραλειπομένων 1,28-29). Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει σχετικά στην προς Γαλάτας επιστολή για τη ζωή του Ισμαήλ και του Ισαάκ (Γαλάτας 4,21-5,1).

 

 

 

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΙΣΜΑΗΛ

 

Οι 12 γιοι του Ισμαήλ υπήρξαν γενάρχες των δώδεκα αντίστοιχων φυλών. Ο καθένας έδωσε το όνομα του στη φυλή του και στους διάφορους τόπους όπου η φυλή εγκαταστάθηκε. Οι απόγονοι του εγκαταστάθηκαν από την Ευϊλάτ (Ευειλά) ως την έρημο Σουρ, ανατολικά της Αιγύπτου, προς την κατεύθυνση της Ασσυρίας. Εγκαταστάθηκαν δηλαδή χώρια από τους άλλους απογόνους του Αβραάμ (Γένεση 25,16-18).

 

ΝΑΒΑΪΩΘ (ΝΕΒΑΪΩΘ): Ο μεγαλύτερος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,13. Α' Παραλειπομένων 1,29).

 

ΚΗΔΑΡ: Ο δεύτερος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,13. Α' Παραλειπομένων 1,29).

 

ΝΑΒΔΕΗΛ (ΑΔΒΕΗΛ): Ο τρίτος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,13. Α' Παραλειπομένων 1,29).

 

ΜΑΣΣΑΜ (ΜΑΒΣΑΜ Ή ΜΙΒΣΑΜ): Ο τέταρτος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,13. Α' Παραλειπομένων 1,29).

 

ΜΑΣΜΑ (ΜΙΣΜΑ): Ο πέμπτος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,14. Α' Παραλειπομένων 1,30).

 

ΔΟΥΜΑ (ΙΔΟΥΜΑ): Ο έκτος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,14. Α' Παραλειπομένων 1,30).

 

ΜΑΣΣΗ (ΜΑΣΣΑ): Ο έβδομος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,14. Α' Παραλειπομένων 1,30).

 

ΧΟΔΔΑΝ (ΧΟΝΔΑΝ Ή ΧΑΔΑΔ): Ο όγδοος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,15. Α' Παραλειπομένων 1,30).

 

ΘΑΪΜΑΝ (ΘΑΪΜΑ): Ο ένατος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,15. Α' Παραλειπομένων 1,30).

 

ΙΕΤΟΥΡ (ΙΕΤΤΟΥΡ): Ο δέκατος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,15. Α' Παραλειπομένων 1,31).

 

ΝΑΦΕΣ (ΝΑΦΙΣ): Ο ενδέκατος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,15. Α' Παραλειπομένων 1,31).

 

ΚΕΔΜΑ: Ο δωδέκατος γιος του Ισμαήλ. Γενάρχης ομώνυμης φυλής (Γένεση 25,15. Α' Παραλειπομένων 1,31).

 

ΒΑΣΕΜΑΘ Ή ΜΑΕΛΕΘ (ΜΑΧΑΛΑΘ): Η τρίτη γυναίκα του Ησαύ. Ήταν κόρη του Ισμαήλ, γιου του Αβραάμ (Γένεση 28,9. Γένεση 36,3). Με τον Ησαύ απέκτησε τον Ραγουήλ(Γένεση 36,4).

 

 

ΧΕΤΤΟΥΡΑ 

 

Η Χεττούρα ήταν η δεύτερη σύζυγος του Αβραάμ (Γένεση 25,1). Τη Χεττούρα την πήρε για γυναίκα του, μετά το θάνατό της Σάρρας και του γάμου του Ισαάκ. Αναφέρεται και ως θεραπαινίδα (παλλακίδα) του (Γένεση 25,6. Α' Παραλειπομένων 1,32). Η Χεττούρα με τον Αβραάμ απέκτησε 6 γιους, τον Σομβράν (Ζεμβράμ ή Ζιμράν), τον Ιεζάν (Ιεξάν ή Ιοξάν), τον Μαδάλ (Μαδάμ ή Μαδά), τον Μαδιάμ (Μαδιάν), τον Ιεσβώκ (Σοβάκ ή Ισβάκ) και τον Σωκέ (Σωέ ή Σουάχ) (Γένεση 25,2-6. Α' Παραλειπομένων 1,32-33).

 

 

 

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΕΤΤΟΥΡΑΣ

 

Ο Αβραάμ με τη Χεττούρα έκανε 6 γιους. Στα παιδιά των παλλακίδων του έδωσε δώρα και τα έστειλε, ενώ ακόμα ζούσε, μακριά από τον Ισαάκ το γιο του, στις χώρες της Ανατολής (Γένεση 25,2-6).

 

ΣΟΜΒΡΑΝ (ΖΕΜΒΡΑΜ Ή ΖΙΜΡΑΝ): Ο πρώτος γιος του Αβραάμ από τη Χεττούρα (Γένεση 25,2. Α' Παραλειπομένων 1,32).

 

ΙΕΖΑΝ (ΙΕΞΑΝ Ή ΙΟΞΑΝ): Ο δεύτερος γιος του Αβραάμ από τη Χεττούρα (Γένεση 25,2. Α' Παραλειπομένων 1,32).

 

ΜΑΔΑΛ (ΜΑΔΑΜ Ή ΜΑΔΑ): Ο τρίτος γιος του Αβραάμ από τη Χεττούρα (Γένεση 25,2. Α' Παραλειπομένων 1,32).

 

ΜΑΔΙΑΜ (ΜΑΔΙΑΝ): Ο τέταρτος γιος του Αβραάμ από τη Χεττούρα. Απόγονοι του Μαδιάμ ήταν οι Μαδιανίτες (Γένεση 25,2. Α' Παραλειπομένων 1,32).

 

ΙΕΣΒΩΚ (ΣΟΒΑΚ Ή ΙΣΒΑΚ): Ο πέμπτος γιος του Αβραάμ από τη Χεττούρα (Γένεση 25,2. Α' Παραλειπομένων 1,32).

 

ΣΩΚΕ (ΣΩΕ Ή ΣΟΥΑΧ): Ο έκτος γιος του Αβραάμ από τη Χεττούρα (Γένεση 25,2. Α' Παραλειπομένων 1,32).

 

 

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

 

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ΚΑΙ ΤΗΣ ΧΕΤΤΟΥΡΑΣ

 

Γεν. 25,1                   Ο δε Αβραάμ έλαβε και δευτέραν γυναίκα, η οποία ωνομάζετο Χεττούρα.

Γεν. 25,2                   Απέκτησε δε από αυτήν υιούς τον Σομβράν, τον Ιεζάν, τον Μαδάλ, τον Μαδιάμ, τον Ιεσβώκ και τον Σωκέ.

Γεν. 25,3                   Ο Ιεζάν απέκτησε υιόν τον Θαιμάν, τον Σαβά και τον Δεδάν. Οι υιοί δε του Δεδάν ήσαν ο Ραγουήλ, ο Ναβδεήλ, ο Ασσουριείμ, ο Λατουσιείμ και ο Λαωμείμ.

Γεν. 25,4                   Οι υιοί δε του Μαδιάμ ήσαν ο Γεφάρ, ο Αφείρ, ο Ενώχ, ο Αβειρά και ο Ελδαγά. Όλοι δε αυτοί ήσαν απόγονοι της Χεττούρας.

Γεν. 25,5                   Ο δε Αβραάμ έδωσεν όλα τα υπάρχοντά του στον Ισαάκ, τον υιόν της επαγγελίας.

Γεν. 25,6                   Εις δε τους υιούς των γυναικών του της δευτέρας σειράς έδωσε διάφορα δώρα και, ζων ακόμη, απεμάκρυνεν αυτούς εις διάφορα μέρη, εις την ανατολικώς της Παλαιστίνης χώραν, την Αραβίαν, μακράν από τον υιόν του τον Ισαάκ.

 

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΙΣΜΑΗΛ

 

Γεν. 25,12                 Οι δε απόγονοι του Ισμαήλ, του υιού του Αβραάμ και της Αιγυπτίας δούλης Άγαρ, ήσαν οι εξής·

Γεν. 25,13                 Αυτά ήσαν τα ονόματα των υιών του Ισμαήλ, κατά τα ονόματα των απογόνων του. Πρωτότοκος υιός του Ισμαήλ ήτο ο Ναβαιώθ, μετ' αυτόν δε ο Κηδάρ, ο Ναβδεήλ, ο Μασσάμ,

Γεν. 25,14                 ο Μασμά, ο Δουμά, ο Μασσή,

Γεν. 25,15                 ο Χοδδάν, ο Θαιμάν, ο Ιετούρ, ο Ναφές και ο Κεδμά.

Γεν. 25,16                 Αυτοί ήσαν οι υιοί του Ισμαήλ και αυτά τα ονόματά των, οι οποίοι κατοικούσαν εις σκηνάς και εις χωρία, και οι οποίοι ανεδείχθησαν γενάρχαι και άρχοντες δώδεκα λαών, ενός λαού ο καθένας από αυτούς.

Γεν. 25,17                 Τα έτη της ζωής του Ισμαήλ ανήλθον εις εκατόν τριάκοντα επτά. Εξέλιπον τότε αι δυνάμστου, εξεδήμησεν από τον κόσμον αυτόν και προσετέθη στους προαπελθόντας από το γένος του.

Γεν. 25,18                 Οι απόγονοι του Ισμαήλ, οι Ισμαηλίται, εγκατεστάθησαν εις την περιοχήν από Ευϊλάτ, έως την έρημον Σούρ, η οποία ευρίσκεται ανατολικώς της Αιγύπτου και μέχρι της Ασσυρίας, εις χώραν δηλαδή ανατολικώς της Παλαιστίνης, επί της οποίας Παλαιστίνης είχον εγκατασταθή οι απόγονοι του Ισαάκ, αδελφού του Ισμαήλ, οι Ισραηλίται.