ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΜΑΡΙΑ

 

 ΕΙΚΟΝΕΣ, ΝΑΟΙ ΚΑΙ ΜΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΕΝΟΤΗΤΑ 1

ΠΑΝΑΓΙΑ ΤΟΥ ΒΑΛΑΝΑ 

Παναγία του Βαλανά

Η μονή Παναγίας του Βαλανά λειτούργησε, άγνωστο πότε, σε περιοχή του σημερινού χωριού Λάνια, στους πρόποδες του Ζαλακίου όρους. Η εικόνα της Παναγίας του Βαλανά, έργο του 12ου αιώνα, μεταφέρθηκε από αιώνες στην εκκλησία της Παναγίας Χρυσολανίτισσας, όπου τυγχάνει ιδιαίτερου σεβασμού τόσο από τους Λανίτες όσο και από τους χριστιανούς άλλων περιοχών.  

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΒΟΥΛΚΑΝΙΩΤΙΣΣΑ  

Παναγία η Οδηγήτρια
(Βουλκανιώτισσα)

Το μοναστήρι του Βουλκάνο κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα στα μυθικά και ιστορικά ιερά μνημεία της Μεσσηνίας. Κτίστηκε το 726 μ.Χ.. Η επιλογή της τοποθεσίας αποδίδεται σε μοναχούς που κατέφυγαν για να γλυτώσουν από τους εικονομάχους. Το μοναστήρι έχει κτιστεί επάνω στον αρχαίο ναό του “Ιθωμάτα Διός” και κτίστηκε με υλικά του αρχαίου ναού. Αξιοσημείωτο είναι ότι στην νοτιοανατολική γωνία του  ναού, υπάρχει εντοιχισμένη η βάση που ετοποθετείτο  ο τρίποδας της Πυθίας. Η βάση της Αγίας Τράπεζας είναι η βάση του αγάλματος του Ιθωμάτα Διός, που υπήρχε από τα αρχαία χρόνια. Το μοναστήρι είναι επισκέψιμο και ακολουθεί κανείς το δρόμο από Ιθώμη για το Μαυρομάτι.

Η εικόνα της Θεοτόκου που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα και είναι θαυματουργή, βρέθηκε μέσα στην κουφάλα μιας βελανιδιάς κατά τους χρόνους της εικονομαχίας. Φέρει την επιγραφή ” Η ΟΔΗΓΗΤΡΑ ΕΠΟΝΟΜΑΖΟΜΕΝΗ ΕΝ ΤΩ ΟΡΕΙ ΒΟΥΛΚΑΝΩ” και λέγεται ότι την έφτιαξε ο Απόστολος Λουκάς. Το 1638 το Καθολικό της Μονής  ιστορήθηκε με τοιχογραφίες των Ναυπλιωτών  ΑΔΕΛΦΩΝ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ και ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΟΣΧΟΥ ονομαστών αγιογράφων.

 

 

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΡΓΟΝΑ  

Παναγία η Γοργόνα

Το μικρό πανέμορφο αυτό εκκλησάκι που βρίσκεται σκαρφαλωμένο σε ένα βράχο στο γραφικό ψαροχώρι Σκάλα Συκαμνιάς, στη Λέσβο. Πήρε το όνομα του από την ομώνυμη εικόνα που παρουσιάζει την Παναγία με ουρά γοργόνας!. Την έχει φιλοτεχνήσει άγνωστος λαϊκός ζωγράφος , αλλά έχει γίνει ξακουστή και από ομότιτλο μυθιστόρημα του μεγάλου μας πεζογράφου Στρατή Μυριβήλη.

 

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΓΟΥΜΕΡΑ 

Παναγία η Γουμερά

Βρίσκεται βόρεια και σε μικρή απόσταση από την Κοινότητα Μακρυνίτσας, στις νότιες υπώρειες του όρους Μπέλλες. Η επωνυμία της «Παναγία Γουμερά» αποτελεί ανάμνηση ομώνυμης μονής που υπήρχε σε περιοχή του Πόντου από το 10ο αιώνα.

Η μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου κτίστηκε το 1971 από τον εδρεύοντα στην Αθήνα σύλλογο «Παναγία Γουμερά», αποτελούμενο από πρόσφυγες του Πόντου και συγκεκριμένα από την περιοχή της «Παναγίας Γουμερά». Οι πρόσφυγες μετέφεραν από τη μονή του Πόντου παλαιό ευαγγέλιο, φορητή εικόνα της Θεοτόκου και κειμήλια εναποκείμενα σήμερα στη νέα ομώνυμη μονή. Το καθολικό της μονής είναι μονόκλιτη βασιλική με τρούλλο.

 

 

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΖΙΔΑΝΙΩΤΙΣΣΑ  

Παναγία η Ζιδανιώτισσα

Η σεπτή και θαυματουργή εικόνα της Παναγίας είναι από τα λίγα κειμήλια, που διασώθηκαν δια μέσου των αιώνων μέχρι σήμερα, αφού πέρασε από πολλές μπόρες και φουρτούνες της ιστορίας. Μας είναι άγνωστος ο αγιογράφος, καθώς και ο χρόνος που φιλοτεχνήθηκε. Γεγονός είναι πάντως ότι η εικόνα αυτή είναι πολύ παλιά.

Ασημώθηκε με βαρύ ασήμι το 1755 από τον τεχνίτη Θεόδωρο από τους Καλαρύτες Ιωαννίνων, όπως φαίνεται και από τη σχετική επιγραφή που βρίσκεται στη βάση της εικόνας επί Αρχιερατείας του Επισκόπου Σερβίων και Κοζάνης Ιγνατίου.

Αναφέρεται, ότι το έτος 1918 έπληξε την Κοζάνη θανατηφόρα γρίππη, η οποία σταμάτησε με θαυματουργική παρέμβαση της Παναγίας της Ζιδανιώτισσας, που μεταφέρθηκε στην πόλη, όπου τελέστηκαν αγρυπνίες, παρακλήσεις και λιτανείες. 

Πολλές μαρτυρίες υπάρχουν επίσης από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα για θαύματα της Παναγίας στην οποία καταφεύγουν οι πιστοί στις δύσκολες περιστάσεις της ζωής τους, επιζητώντας την ίαση της ψυχής και του σώματος.