gototopgototop

Τετάρτη, 15 Αυγούστου 2018
Greek Chinese (Simplified) English French German Irish Italian Japanese Russian Spanish
Ημερολόγιο
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterToday17
mod_vvisit_counterYesterday15
mod_vvisit_counterThis week59
mod_vvisit_counterLast week151
mod_vvisit_counterThis month321
mod_vvisit_counterLast month1027
mod_vvisit_counterAll days86607

We have: 2 guests online
 , 
Today: Αυγ 15, 2018
Αρχή Ανακοινώσεις Θέατρο: "Εκκλησιάζουσες"

Θέατρο: "Εκκλησιάζουσες"

 

 

Μ
ε τις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη από το Θέατρο του Νέου Κόσμου του Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου, θα ολοκληρωθεί το φετινό 31ο Φεστιβάλ Πάτρας-Θεσμός Αρχαίου Δράματος του Οργανισμού Καλλιτεχνικών Πολιτιστικών Εκδηλώσεων.

Η παράσταση που ήδη έχει παρουσιαστεί και χειροκροτηθεί στην Επίδαυρο και το Ηρώδειο, ανεβαίνει στο Αρχαίο Ρωμαικό Ωδείο της Πάτρας την ερχόμενη Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου στις 21.00 με τις τιμές των εισιτηρίων να ξεκινούν στα 12 ευρώ ενώ διατίθενται και εισιτήρια των 15 και των 18 ευρώ.

 

Πρόκειται για κεφάτη παράσταση, μία ακόμα πολιτική κωμωδία-σάτιρα, από τις πιο χαρακτηριστικές και σπαρταριστές του σπουδαίου αρχαίου κωμωδιογράφου Αριστοφάνη, στην οποία για άλλη μια φορά ?μετά τη «Λυσιστράτη»? τάσσεται υπέρ των γυναικών. Ενδεχομένως την έγραψε το 391 ή το 392 π.Χ.

 

Στη σημερινή εποχή που βουλιάζει το δικό μας πολιτικό σύστημα, είναι σειρά μας να μιλήσουμε για την πολιτική και για την πάλη των δύο φύλων με αφορμή τις «Εκκλησιάζουσες» και να γελάσουμε όχι μόνο με τη μακρινή εποχή της αθωότητας, αλλά και με το κολασμένο σήμερα, αφού η δική μας Πραξαγόρα έχει ακόμα και μαντικές ικανότητες, που της επιτρέπουν να κινείται ελεύθερα μέσα στους αιώνες και να προσγειώνεται στο παρόν.


 
Η υπόθεση του έργου

Οι γυναίκες φτάνουν αξημέρωτα στην Εκκλησία του Δήμου, μεταμφιεσμένες σε άντρες βέβαια, σύμφωνα με το σχέδιο της Πραξαγόρας και πετυχαίνουν να δοθεί η εξουσία στις ίδιες, τελευταία ελπίδα για να σωθεί η πόλη από το ναυάγιο. Πώς θα είναι η ζωή από δω κι εμπρός; Γλέντι, κοινοκτημοσύνη σε όλα, ακόμα και στον έρωτα, αφού ο νόμος παρεμβαίνει για να διορθώσει τη φύση, δίνοντας δικαιώματα στους μη προνομιούχους ή, καλύτερα, στις μη προνομιούχες, τις γριές και τις άσχημες. Κάπως έτσι τραβάει το σχοινί ο Αριστοφάνης, σκορπίζοντας απλόχερα κωμικό υλικό μέσα στους αιώνες, χωρίς να ξέρουμε καλά καλά αν αγαπάει τις γυναίκες κι αν αντιδρά στο χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα της εποχής του. Δεν έχει καμιά σημασία άλλωστε. Εκείνο που μετράει είναι ο τρόπος που παρουσιάζει τα στραβά και τα ανάποδα του ανθρώπου και της κοινωνίας, κι αυτό είναι που τον φέρνει τόσο φρέσκο ανάμεσά μας.

 


Δηλώσεις των συντελεστών

Ο σκηνοθέτης της παράστασης και επικεφαλής του Θεάτρου του Νέου Κόσμου Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, ο οποίος την περασμένη άνοιξη είχε παρουσιάσει στο Δημοτικό θέατρο Απόλλων της Πάτρας την παράσταση «Τα ορφανά» του Ντένις Κέλι με τους Δημήτρη Οικονόμου, Όμηρο Πουλάκη και Μαρία Κίτσου, ανέφερε για τις «Εκκλησιάζουσες».

«Λέτε το πολιτικό σύστημα στην εποχή του Αριστοφάνη να ήταν τόσο χαλασμένο όσο το δικό μας σήμερα; Αποκλείεται. Αλλά ο Αριστοφάνης στις Εκκλησιάζουσες υπερβάλλει, ποιητική αδεία. Και φτάνει να προτείνει μια τρελή λύση, αφού όλα έχουν δοκιμαστεί κι έχουν αποτύχει: Να αναλάβουν την εξουσία οι γυναίκες, που στην εποχή του ήταν κλεισμένες στα σπίτια τους! Φαίνεται πως πάντα είχαμε εμείς οι Έλληνες καλές επιδόσεις στη διαφθορά, και γι? αυτό μας είναι τόσο οικείος και διασκεδαστικός αυτός ο παππούς. Αυτά που συμβαίνουν σήμερα στη χώρα μας μας προσφέρουν πλούσιο υλικό για τις πρόβες. Να και κάτι χρήσιμο από το ξεχαρβάλωμα».

Ο Πατρινής καταγωγής συνθέτης Θάνος Μικρούτσικος που έχει γράψει τη μουσική της παράστασης, τονίζει, "δουλεύω τη μουσική για τις Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη και ο νους μου τρέχει στα παλιά?Εδιμβούργο 1983. Women in Power. Οι αγγλικές Εκκλησιάζουσες του John Mac Grath κι εγώ κλεισμένος στο γεωργιανό σπίτι να γράφω και να ονειρεύομαι και να πετάω σε ρυθμούς αναγεννησιακούς.

Επίδαυρος 1996. Με τις ελευθεριάζουσες γυναίκες του Αμφιθεάτρου και τον Σπύρο Ευαγγελάτο να μ? εμψυχώνει με το παρατσούκλι «Θρίαμβος», κι εγώ να γράφω Καν Καν για τις σουμπρέτες του. Αθήνα - Επίδαυρος 2012. Πάλι Εκκλησιάζουσες, αυτή τη φορά του Θεοδωρόπουλου από το Νέο Κόσμο. Πώς τις θέλεις, Βαγγέλη; Προφητικές να μου λέει ο ψηλός. Κασσάνδρες Ελληνίδες αλλά χωρίς προσδιορισμένο Χρόνο. Κι εγώ να γράφω σπασμένες ζεϊμπεκιές και να γυρίζω στην Αθήνα από την Κάτω Ιταλία μέσω Ζακύνθου. Αυτή την παράσταση θα θυμάμαι ότι την ευχαριστήθηκα πολύ».

Η γνωστή ηθοποιός Δάφνη Λαμπρόγιαννη που ενσαρκώνει την επαναστάτρια Πραξαγόρα σημειώνει, «φέτος, καλοκαίρι του 2012, το κόμμα μας, το ?Θέατρο του Νέου Κόσμου??, ανέλαβε το σχηματισμό κυβέρνησης για τη σωτηρία της χώρας. Δεσμευόμαστε ότι κάτω από τις πολύ δύσκολες συνθήκες που όλοι βιώνουμε, θα κάνουμε τα πάντα για να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων. Σε αυτόν τον αγώνα σάς θέλουμε όλους συνοδοιπόρους γιατί από ?δω και μπρος κανείς δεν θα ?ναι πλούσιος, κανείς δεν θα ?ναι φτωχός. Όλα θα ανήκουν σε όλους: ψωμί, κρασί, αμύγδαλα, αγγουράκια, σαρδέλες, πατατούλες, λουκάνικα, λαβράκια?».


Κώστας Κόκλας

«Η εξουσία στις γυναίκες..!!! Γιατί όχι; Άλλωστε ο Αριστοφάνης, όπως έχουμε διαπιστώσει ξανά στο παρελθόν, ελάχιστα πέφτει έξω στις προβλέψεις του. Μακάρι να τον είχαν διαβάσει και οι πολιτικοί μας! Εγώ την απόφασή μου την πήρα. Θα τις στηρίξω... αφού έτσι κι αλλιώς πάντα τις αγαπούσα και τις θαύμαζα. Στην καλοκαιρινή εκστρατεία τους θα τις ακολουθήσω με κέφι, ολόψυχα δοσμένος στο παιχνίδι τους. Με όλη την παιδική αθωότητα που κουβαλάμε οι άντρες απέναντί τους, μιας και ξέρουμε ότι αυτές μας γέννησαν».

Γιώργος Πυρπασόπουλος

«Αχ, πού ξέπεσα ο καημένος! Πού ?ναι τα χρόνια που χαιρόμουν των κοριτσιών τις αγκαλιές, και τα γέλια τους αντηχούσαν στο ποτήρι μου καθώς κατέβαζα γλυκό κρασί. Μα τώρα μπαίνουν στη σειρά οι γριές και με παίρνουνε τρενάκι. Μόλις ξεμπερδέψω με αυτήν εδώ θα ?ρθει κι άλλη, κι ύστερα άλλη μετά απ? αυτήν, μέχρι που θα μου μαραθεί.

Όταν πεθάνω, βάλτε στο μνήμα μου επάνω για επιτύμβια στήλη βαλσαμωμένη τούτη τη μούμια, να θυμίζει στον κόσμο από τι πήγα».

Παντελής Δεντάκης

«Εγώ είμαι ο Χρέμης. Είμαι ένας απογοητευμένος-αγανακτισμένος πολίτης! Μέχρι χθες πίστευα πως δεν υπάρχει ελπίδα να σωθεί αυτή η χώρα! Πίστευα πως είμαστε καταδικασμένοι να βουλιάξουμε εξαιτίας της αδιαφορίας και της ανικανότητάς μας. Τώρα όμως τα πράγματα άλλαξαν! Ναι, υπάρχει ελπίδα! Γιατί από σήμερα ανέλαβαν την εξουσία οι γυναίκες! Ποιος ξέρει, μπορεί και να πετύχει!...»

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πλέον ξεκαρδιστική σκηνή της παράστασης είναι αυτή, όπου ηλικιωμένες γυναίκες διεκδικούν ερωτικά, λόγω της κοινοκτημοσύνης, έναν νέο άντρα που υποδύεται ο Γιώργος Πυρπασόπουλος ενώ τις τρεις γριές ερμηνεύουν οι Κώστας Κόκλας, Παντελής Δεντάκης και Στράτος Χρήστου, που αντίστοιχα κρατούν τους αντρικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Όπως εξηγεί ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος, «σε αυτή την ιδιαίτερα αθυρόστομη σκηνή -από τις πλέον τολμηρές του παγκόσμιου ρεπερτορίου- θέλησα να χρησιμοποιήσω άντρες, γιατί ποτέ δεν μου άρεσε να βλέπω ηλικιωμένες ηθοποιούς να κάνουν τις πεινασμένες σεξουαλικά γυναίκες. Με τον πιο απλό, καρναβαλίστικο τρόπο, με μια ρόμπα και μια μαντήλα, παίζουν τις γριές, κάτι που δεν υποτιμάει τις γυναίκες και λειτουργεί υπέρ της κωμωδίας. Και πάλι, όχι με το εύκολο "τραβεστιλίκι", παρά με τον τρόπο των λαϊκών καρναβαλιών της Αγιάσου και του Τυρνάβου, όπου οι άντρες φοράνε γυναικεία ρούχα, αλλά παραμένουν μασκαρεμένοι άντρες και δεν υποδύονται τις γυναίκες. Άλλωστε, στην εποχή του Αριστοφάνη οι ηθοποιοί ήταν αποκλειστικά άντρες και έπαιζαν με μάσκες».

 

Πηγή: BEST