ΚΟΡΥΦΗ

Αντιοξειδωτικά... για τα μάτια σας μόνο

Οι αντιοξειδωτικές κατεχίνες

Ο θαυμαστός κόσμος των αντιοξειδωτικών Μέχρι σήμερα έχουν δημοσιευθεί εκατοντάδες έρευνες οι οποίες αναφέρονται στις ευεργετικές επιδράσεις των αντιοξειδωτικών στοιχείων, σε σχεδόν όλους τους ιστούς του ανθρώπινου σώματος.

Οξειδωτικό στρες

Ελεύθερες ρίζες: ο εχθρός των κυττάρων μας

Αντιοξειδωτικά: Δεν παχαίνουν και ομορφαίνουν  Μια ισορροπημένη διατροφή πλούσια σε αντιοξειδωτικά συστατικά, όχι μόνο δεν παχαίνει αλλά και ομορφαίνει εφόσον τα τρόφιμα αυτά τα εντάξουμε σε ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο!

ΚΟΡΥΦΗ

Το παιδικό άσθμα σχετίζεται με τη λήψη φολικού οξέος

Φυλλικό οξύ και σίδηρος για έξυπνα παιδιά

Αντιφατικές έρευνες για το φυλλικό οξύ

ΚΟΡΥΦΗ

ΚΟΡΥΦΗ

«Μπέρι μπέρι» Πικρό ρύζι - ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

«Μπέρι μπέρι» στα σινγκαλέζικα,μία από τις διαλέκτους της Σρι Λάνκα,σημαίνει «δεν μπορώ,δεν μπορώ».Είναι ίσως το πιο δραματικό όνομα ασθένειας που έχω ακούσει.Και ρεαλιστικό ταυτόχρονα,αφού όποιος προσβληθεί από αυτήν υποφέρει από μυϊκή εξασθένηση,οιδήματα στα πόδια και καρδιακά προβλήματα. Σε ένα πλοίο του ιαπωνικού ναυτικού από το 1878 ως το 1883 οι γιατροί παρατήρησαν ότι από 276 άνδρες του πληρώματος οι 169 προσβλήθηκαν από μπέρι μπέρι,25 πέθαναν,ενώ έχει καταγραφεί ότι το διαιτολόγιό τους σχεδόν αποκλειστικά περιλάμβανε αποφλοιωμένο ρύζι. Σε ένα άλλο πλοίο,όπου έτρωγαν μαζί κρέας και λαχανικά και έπιναν και γάλα,μόλις 14 ασθένησαν. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα ένας ολλανδός γιατρός στις Ανατολικές Ινδίες,ο Κρίστιαν Εϊκμαν, παρατήρησε ότι τα ίδια συμπτώματα παρουσίαζαν και τα κοτόπουλα όταν τα έθρεφαν με αποφλοιωμένο ρύζι και έδειχναν να συνέρχονται μόλις τα τάιζαν και με τα φλούδια που έμεναν στο μηχάνημα αποφλοίωσης του ρυζιού. Για τη διαπίστωσή του αυτή τιμήθηκε με το βραβείο Νομπέλ Ιατρικής το 1929.Από τότε πέρασαν χρόνια. Βρέθηκε ότι πληθυσμοί ολόκληροι που έχουν βασική έως και αποκλειστική τροφή το αποφλοιωμένο ρύζι υποφέρουν από έλλειψη βιταμίνης Β1.

Προχωρώντας στον προηγούμενο αιώνα φάνηκε να μην αντιμετωπίζουν πλέον οι άνθρωποι προβλήματα από την ασθένεια μπέρι μπέρι, αν και συνέχισαν να καταναλώνουν όλο και περισσότερο αποφλοιωμένο ρύζι! Ακόμη πιο παράξενο φαίνεται αυτό αν συνδυαστεί με τη διαπίστωση ότι το ίδιο φτωχό σε βιταμίνη Β1 είναι και το άσπρο αλεύρι από σιτάρι, ενώ ακόμη πιο φτωχό σε αυτό το συστατικό είναι το μητρικό γάλα. Οι υπέρμαχοι της υγιεινής διατροφής εν τω μεταξύ δεν παύουν να συνιστούν την κατανάλωση αναποφλοίωτου ρυζιού. Κάτι όμως δεν κολλάει σωστά στην όλη εικόνα, αφού όλοι ξέρουμε και από τις επισκέψεις στα εστιατόρια με φαγητά της Απω Ανατολής πόσο πολύ χρησιμοποιείται πλέον το κατάλευκο και μερικές φορές εντελώς πλυμένο ρύζι. Γιατί δεν αρρωσταίνουν πλέον οι θαμώνες; Επίσης έχει διαπιστωθεί ότι η ασθένεια αυτή είχε καταγραφεί σε βιβλία από το 600 μ.Χ., ενώ ήταν γνωστή και από το 2600 π.Χ., προτού δηλαδή αρχίσει η αποφλοίωση του ρυζιού. Χάρη στην επιμονή ερευνητών από την Ιαπωνία βρέθηκε ότι υπεύθυνος για την αρρώστια που εξασθενεί τους μυς είναι ένας ασκομύκητας που αναπτύσσεται στο ρύζι όταν αυτό δεν αποθηκεύεται σε συνθήκες καθαριότητας και καλού εξαερισμού. O μύκητας αυτός είναι υπεύθυνος και για την παραγωγή της νευροπαραλυτικής ουσίας Citreoviridin. Επειδή μάλιστα έχουμε μια ποικιλία από ουσίες που παράγονται από την οικογένεια αυτή των μυκήτων, έχουμε και μια ποικιλία κλινικών εικόνων της ασθένειας που προκαλούν (άλλες πλήττουν τους μυς, άλλες τον εγκέφαλο,άλλες τα βρέφη). Στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι ένα καλό αντίδοτο ήταν η βιταμίνη Β1 που υπάρχει και στον φλοιό του ρυζιού. Το ότι μερικές φορές και οι καταναλωτές αναποφλοίωτου ρυζιού αρρώσταιναν είχε να κάνει με το πόσο πολύ είχε προσβληθεί από τον μύκητα η ποσότητα του ρυζιού που κατανάλωναν. Ωστόσο πώς ελαττώθηκε ο πληθυσμός που αρρώσταινε; Από κάποια χρονική στιγμή και μετά επιβλήθηκαν στρατιωτικές προδιαγραφές ως προς την υγρασία,την καθαριότητα και τη φρεσκάδα στην αποθήκευση του ρυζιού, οπότε άρχισαν οι μύκητες να εκλείπουν. Γι΄ αυτό σήμερα όσοι καταναλώνουν μόνο λευκό ρύζι δεν κινδυνεύουν, αλλά ισχύει ότι κάποιες ποσότητες βιταμινών παραπάνω παίρνουν όσοι πέρασαν στην κατανάλωση αναποφλοίωτου ρυζιού.
Και κάτι τελευταίο για τον Κρίστιαν Εϊκμαν.Δεν πήγε να παραλάβει το βραβείο του διότι είχε συνειδητοποιήσει πως δεν ήταν σωστή η άποψή του ότι η ασθένεια οφειλόταν στην έλλειψη της βιταμίνης Β1.

ΚΟΡΥΦΗ

Φυτικές ίνες: σύμμαχοί μας για ένα καλοκαίρι χωρίς δυσκοιλιότητα και «φούσκωμα»

Γράφει η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΟΚΚΑΛΗ, κλινική διαιτολόγος - διατροφολόγος

Το καλοκαίρι, εκτός από τις ηλιόλουστες μέρες και το δροσερό αεράκι, μας δημιουργεί, εάν δεν προσέξουμε, και δυσκοιλιότητα, η οποία γίνεται πολλές φορές αιτία να μας χαλάσει η διάθεση και να μη μας αφήσει να ευχαριστηθούμε τις διακοπές μας. Τι πρέπει να κάνουμε: να ακολουθούμε το μοντέλο της μεσογειακής διατροφής, που είναι πλούσια μεταξύ άλλων σε φυτικές ίνες, οι οποίες βοηθούν στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας αλλά και στην υγεία του εντέρου μας φυσικά.

Οι φυτικές ίνες υπάρχουν στα φρούτα (αχλάδια, μήλα, φράουλες, ροδάκινα, βερίκοκα, πορτοκάλια), στα λαχανικά (λάχανο, μαρούλι, αγκινάρες, κρεμμύδια, καλαμπόκι, ντομάτες, αρακά, φασολάκια, μπρόκολο), στα όσπρια (φακές, ρεβίθια, φασόλια), καθώς και σε όλα τα προϊόντα δημητριακών ολικής αλέσεως (δημητριακά που περιέχουν πίτουρο, ψωμί ολικής αλέσεως και πολύσπορο).

Οι νέες συστάσεις είναι 25 γρ. ίνες ημερησίως (EFSA 2009).

Οι ευεργετικές ιδιότητες των φυτικών ινών είναι ποικίλες. Πολλές είναι οι κλινικές μελέτες που απέδειξαν ότι η διατροφή που περιλαμβάνει αρκετές φυτικές ίνες συμβάλλει στη μείωση του βάρους, στην καλύτερη ρύθμιση του σακχαρώδους διαβήτη, στην ελάττωση των τιμών της χοληστερόλης και φυσικά στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας.

Οι διαλυτές ίνες υπόκεινται σε ζύμωση από την εντερική χλωρίδα και αυξάνει η μάζα τους, επομένως αυξάνει ο όγκος των κοπράνων, ενώ συμβάλλουν και στην ενυδάτωσή τους.

Ταυτόχρονα, δεσμεύοντας το νερό υποστηρίζουν τη λειτουργία του εντέρου, σχηματίζοντας μια φυσική γέλη η οποία μαλακώνει και διευκολύνει το πέρασμα των κοπράνων. Ετσι βοηθούν στην ομαλότητα της αφόδευσης και την καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος καθημερινά.

Επομένως μια διαλυτή φυτική ίνα βοηθά περισσότερο στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας όσο πιο μεγάλη ικανότητα απορρόφησης νερού και ικανότητα σχηματισμού γέλης έχει.

Χαρακτηριστικός εκπρόσωπος των διαλυτών φυτικών ινών και μάλιστα τελευταίας γενιάς είναι η γλυκομαννάνη, η οποία έχει μεγαλύτερη ικανότητα απορρόφησης νερού (100 έως 200 φορές το βάρος της) από άλλες, πιο παραδοσιακές, ίνες και ικανότητα σχηματισμού γέλης με μικρή ρευστότητα.

Η γλυκομαννάνη δεσμεύοντας το νερό υποστηρίζει τη λειτουργία του εντέρου, σχηματίζοντας μια φυσική γέλη, η οποία όχι μόνο μαλακώνει και διευκολύνει το πέρασμα των κοπράνων, αλλά ασκεί μάλαξη στο τοίχωμα του εντέρου με σκοπό να βοηθήσει στην ομαλότητα της αφόδευσης και την καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος καθημερινά.

Η επιπρόσθετη πρεβιοτική της επίδραση διεγείρει την αύξηση των ωφέλιμων βακτηρίων στο έντερο, βελτιώνοντας την πέψη και την κινητικότητα του εντέρου και επομένως βοηθά στη διατήρηση της ομαλής εντερικής δραστηριότητας.

Πρόσθετες μελέτες έχουν αξιολογήσει την κλινική αποτελεσματικότητα της γλυκομαννάνης στους ασθενείς με χρόνια δυσκοιλιότητα και των δύο φύλων. Η χορήγηση αυτής της διαλυτής ίνας συνοδεύτηκε από μια σημαντική αύξηση στη συχνότητα της εντερικής λειτουργίας και μια επακόλουθη σημαντική μείωση της ανάγκης για χρήση φαρμάκων. Τα ευεργετικά αυτά αποτελέσματα διατηρήθηκαν και στο πέρασμα του χρόνου, παρά τη χρήση μειωμένων δόσεων.

Εάν κάποιος θέλει να είναι σίγουρος ότι η ημερήσια πρόσληψή του σε ίνες είναι επαρκής, ένα συμπλήρωμα διατροφής με διαλυτές φυτικές ίνες, που περιέχει γλυκομαννάνη, συνιστάται.

Είναι, λοιπόν, ιδιαίτερα απαραίτητη η υψηλή περιεκτικότητα της διατροφής μας σε φυτικές ίνες. Υπάρχουν αναρίθμητες και εξαιρετικά γευστικές συνταγές, στις οποίες τα φρούτα και τα λαχανικά προσδίδουν γεύση, άρωμα, ελάχιστες θερμίδες και πολλές φυτικές ίνες!  

Ημέρα  κατά της Δυσκοιλιότητας

ΚΟΡΥΦΗ

Κορεσμένα και ακόρεστα λιπαρά οξέα ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Ενα κουτάκι με σπίρτα είναι αρκετό για να μας κάνει να θυμόμαστε μερικά βασικά πράγματα για τα λιπαρά οξέα, που είναι από τους πρωταγωνιστές στη διατροφή μας.Ενα φρεσκοανοιγμένο κουτί με σπίρτα τα έχει όλα παράλληλα και καλά τακτοποιημένα. Αν πάρουμε κάποια από αυτά και τα τσακίσουμε μια φορά το καθένα κάθε άλλο παρά εύκολο θα είναι να τα ξαναβάλουμε στο κουτί τους με την ίδια τάξη όπως ήταν πριν. Αν το καθένα το τσακίσουμε σε περισσότερα από ένα σημεία η τακτοποίηση αυτή γίνεται ακόμη πιο προβληματική.
Τα λιπαρά οξέα αποτελούνται από μόρια που κάπως καταχρηστικά θα λέγαμε ότι εμφανίζονται σαν να έχουν στο τέλος τους τρεις ουρές. Για το πώς συμπεριφέρονται προς εμάς παίζει ρόλο πόσο μακριές είναι αυτές οι ουρές και κάποια χαρακτηριστικά στη δομή τους. Τα άτομα του άνθρακα είναι το βασικό συστατικό τους και φτιάχνουν αλυσίδες από 6 ως και 26 το ένα δίπλα στο άλλο. Μπορούν να συνδέονται, όπως λένε οι χημικοί, με απλό ή διπλό δεσμό. Αν συνδέονται με απλό δεσμό τότε τα ονομάζουμε «κορεσμένα» ενώ αν από τις ουρές συνδέονται με διπλό δεσμό «ακόρεστα». Εκεί στον διπλό δεσμό παρατηρείται και ένα τσάκισμα της ουράς. Ενας διπλός δεσμός αντιστοιχεί σε μονοακόρεστο λιπαρό οξύ, περισσότεροι σε πολυακόρεστο. Αυτοί οι δεσμοί και τα τσακίσματα δίνουν και τον τόνο στη συμπεριφορά τους. Πρώτα απ΄ όλα καθορίζουν το αν θα είναι υγρό ή στερεό σε θερμοκρασία δωματίου, δηλαδή εκεί γύρω στους 18-20 βαθμούς Κελσίου. Τώρα ξαναθυμόμαστε το κουτάκι με τα σπίρτα. Τα κορεσμένα διατάσσονται εύκολα σε κάποια κρυσταλλική μορφή και έτσι μας παρουσιάζονται ακόμη και έξω από το ψυγείο σε στερεά μορφή.
Οσα είναι ακόρεστα, έχουν δηλαδή εκείνα τα χαρακτηριστικά «τσακίσματα» στις ουρές τους, τακτοποιούνται πιο δύσκολα και μας παρουσιάζονται έξω από το ψυγείο σε υγρή μορφή.
Το ελαιόλαδο είναι μονοακόρεστο, έχει δηλαδή έναν διπλό δεσμό σε μία από τις ουρές του και στο 9ο στη σειρά άτομο άνθρακα από τα 18 που περιέχονται στο μόριο. Γι΄ αυτό εύκολα στερεοποιείται στο ψυγείο αφού είναι σε υγρή μορφή πάνω από τους 13 βαθμούς Κελσίου. Ο προσδιορισμός «ακόρεστος» δεν είναι άσχετος με τη συμπεριφορά τους. Τα ακόρεστα είναι και αχόρταγα ως προς το να αντιδρούν με άλλα άτομα και ενώσεις. Αυτό η βιομηχανία τροφίμων το εκμεταλλεύθηκε πολύ νωρίς.
Το πιο κλασικό παράδειγμα είναι η αντίδραση με υδρογόνο. Με παρουσία νικελίου σαν καταλύτη (λίγο ίσως να μένει και στο προϊόν της αντίδρασης αν δεν προσέξουμε) γίνεται η υδρογόνωση φθηνών κυρίως λαδιών από βαμβακόσπορο, ηλιόσπορο, σόγια. Από υγρά τότε αυτά μετατρέπονται σε στερεά και είναι κάτι που βολεύει και προσελκύει και τον καταναλωτή που προτιμάει, φαίνεται, να αλείφει το ψωμί του με μαργαρίνη αντί να στάζει λίγο ελαιόλαδο. Την ίδια στιγμή όμως καταστρέφεται σε μεγάλο βαθμό η πολύτιμη για τον οργανισμό μας βιταμίνη Ε και γενικότερα θεωρείται ότι ένα υδρογονωμένο λίπος είναι διατροφικά κάπως κατώτερο από ένα που δεν έχει περάσει από αυτή τη διαδικασία. Γι΄ αυτό διαβάζουμε προσεκτικά στη συσκευασία ενός τροφίμου και αν το έχουν παρακάνει οι παρασκευαστές σε υδρογονωμένα το αφήνουμε στην άκρη.

Cis και trans και όλη αυτή η ζάλη ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Να διαβάζεις όσα είναι γραμμένα στις συσκευασίες των τροφίμων ή όχι; Αν η απάντηση είναι ένα «ναι» χωρίς περιστροφές,τότε χρειάζεται μια κάποια προπόνηση για να μπορείς να βγάζεις άκρη με τα πολυ- και μονο-ακόρεστα, με τα cis και τα trans,με τα υδρογονωμένα,τα λίγο ή πολύ...
Τα κεκορεσμένα και ακόρεστα λίπη είναι πια μάλλον κεκτημένη γνώση για τον...επιμελή αναγνώστη του chain food.Για τους «άλλους» να αναφέρουμε ότι,αν σε κάποιο ζευγάρι ανθράκων μιας ένωσης αυτοί συνδέονται με το λεγόμενο διπλό δεσμό,τότε λέμε πως πρόκειται για ακόρεστη ένωση.Αν υπάρχουν περισσότεροι από ένας διπλοί δεσμοί,η ένωση λέγεται πολυακόρεστη.
«Διπλός δεσμός» θα πει ότι τα δύο άτομα άνθρακα μοιράζονται δύο ζευγάρια ηλεκτρονίων για λόγους σταθερότητας.Ακόρεστη λέμε την ένωση διότι υπάρχει η τάση το ζευγάρι των ανθράκων να χωρίσει και ο καθένας τους «να τα φτιάξει» με ένα υδρογόνο και ο δεσμός τους να γίνει από διπλός απλός.Σε αντίθεση με τα ακόρεστα,τα κεκορεσμένα λίπη είναι αυτά που συνδέονται με την αρτηριοσκλήρωση και τις καρδιακές παθήσεις. Είναι όμως κακό που μπορείς στα ακόρεστα να σπάσεις τον διπλό δεσμό και να τους προσθέσεις υδρογόνο και να τα κάνεις κεκορεσμένα.Αυτό όμως βόλεψε τη βιομηχανία τροφίμων.Γιατί τα υδρογονωμένα δεν διαλύονται όταν εκτίθενται στο οξυγόνο του αέρα ή όταν τα φέρνουμε σε υψηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος. Ανάμεσα λοιπόν στο καλό για τον καταναλωτή ακόρεστο και στο ανθυγιεινό κεκορεσμένο υπάρχει ο συμβιβασμός,που υλοποιείται με το «μερικώς υδρογονωμένο».Πώς γίνεται αυτό; Αέριο υδρογόνο υπό πίεση έρχεται σε επαφή με το πολυακόρεστο,δηλαδή αυτό που έχει περισσότερους από έναν διπλούς δεσμούς στο μόριό του.Και η συνεύρεση αυτή γίνεται με την «άγρυπνη» παρουσία ενός καταλύτη που εδώ επικράτησε να είναι το νικέλιο. Κάποιοι από τους διπλούς δεσμούς σπάζουν και οι άνθρακες ενώνονται με υδρογόνο.Εξ ου και ο όρος «μερικώς υδρογονωμένο».Με αυτό η βιομηχανία σώθηκε,ενώ εμείς οι υπόλοιποι δεν δώσαμε σημασία σε κάτι που φαινόταν δευτερεύον.
Ας φανταστούμε μια ευθεία να διαπερνά τον άξονα του διπλού δεσμού.Τα υδρογόνα, που είναι συνδεδεμένα με καθένα από τα δύο άτομα του άνθρακα, μπορεί στον χώρο να είναι από την ίδια πλευρά της ευθείας και τότε το μόριο λέγεται τύπου cis, ενώ αν βρίσκονται εκατέρωθεν της ευθείας το μόριο λέγεται τύπου trans. Με την υδρογόνωση κάποιοι από τους διπλούς δεσμούς από cis περνούσαν στην κατάσταση trans. Προσοχή, δεν πρόκειται για λεπτομέρεια που ενδιαφέρει μόνο τους χημικούς. Η δομή του μορίου γινόταν πιο ευθύγραμμη, το λιπαρό από υγρό περνούσε σε πιο στέρεη μορφή, όπως αυτή του βουτύρου, ζαχαροπλάστες, αρτοποιοί και παρασκευαστές μαργαρίνης έγιναν ευτυχισμένοι. Τα trans λιπαρά δουλεύονταν μια χαρά και ο κόσμος τα έτρωγε ανύποπτος. Μόνο που μετά το 1980, σε σχετική έρευνα του Μartijn Κatan στο Αγροτικό Πανεπιστήμιο του Wagenigen στην Ολλανδία, αποδείχθηκε ότι όσοι κατανάλωναν τροφές πλούσιες σε trans λιπαρά είχαν περισσότερη χοληστερόλη και από την ομάδα που έτρωγε τροφές πλούσιες σε κεκορεσμένα, δηλαδή όσους ευχαριστιόνταν το βούτυρο και τα ψητά τους! Επειτα από ακόμη περισσότερες έρευνες ως ένοχος πλέον υποδείχθηκε το κάθε λιπαρό υλικό που έβγαινε από την υδρογόνωση με trans δομή, και έτσι τα διάφορα μπισκότα, λουκουμάδες, άσπρα ψωμιά καταγγέλθηκαν διπλά. Και εμφανίστηκαν οι πρώτες πόλεις στον κόσμο, όπως η Νέα Υόρκη, που απαγορεύουν τα trans μερικώς υδρογονωμένα λίπη παντού, ενώ το κουβάρι συνέχισε να ξετυλίγεται και να βγάζει και άλλα δεινά στην επιφάνεια...

ΚΟΡΥΦΗ

Οταν το λίπος προστατεύει!

Ω-3 για γερή καρδιά και όχι μόνο

Trans λιπαρά οξέα Οι γνωστοί-άγνωστοι της διατροφής

Λιπαρά: Πόσο ένοχα είναι τελικά; Στην εποχή όπου τα καρδιαγγειακά αποτελούν μια από τις πιο συχνά εμφανιζόμενες ασθένειες και τα ποσοστά παχυσαρκίας αυξάνονται ανησυχητικά στις μικρές ηλικίες, τα λίπη αποτελούν το πιο ενοχοποιημένο συστατικό της διατροφής μας. Ανθυγιεινά, παχυντικά, 'ύπουλα' και τελικά απαγορευμένα, τα λιπαρά τελικά κατέληξαν να βρίσκονται στην καθημερινότητά μας μέσω της απαγόρευσής τους. Πόσο καλά τα γνωρίζουμε και πόσο 'βλαβερά' είναι τελικά;

Ο ρόλος των απαραίτητων λιπαρών στην υγιή ανάπτυξη

Πώς τα ντόνατς μας κάνουν... επιθετικούς

«λυκοπένιο» Να μας πάρουν με τις ντομάτες ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Στην Ευρώπη την έφεραν το 1544 από το Περού.Σε εκείνα τα μέρη την έλεγαν «τομάτλ»,θέλοντας να δηλώσουν «έναν καρπό που διογκώνεται».Η διαμόρφωση της λέξης τελικά σε tomato λέγεται ότι έγινε κατά αναλογία με το potato. Οι ιταλοί βοτανολόγοι όταν ασχολήθηκαν μαζί της διαπίστωσαν ότι πρέπει να την αφήσεις να ωριμάσει και να χάσει το πράσινο χρώμα της για να τη φας.Και τότε αυτή σε ανταμείβει διότι αποκτά χρώμα,γίνεται εύγευστη,μαλακή και ωφέλιμη. Ετσι τη βάφτισαν χρυσό μήλο,δηλαδή pomo d΄ oro και από εκεί τα γνωστά μας και εξελληνισμένα πομοντόρια. Και τα είπαν χρυσά διότι εκεί στα υψίπεδα του Περού οι ντομάτες είχαν χρώμα κίτρινο και όχι ολοκόκκινο όπως οι σημερινές που έχουν προέλθει από στοχευμένες διασταυρώσεις. Θα τον αποκαλούσαν χρυσό καρπό επίσης αν γνώριζαν όσα και εμείς σήμερα για το πόσο ωφέλιμος είναι για τους ανθρώπους. Καθώς η άγουρη ντομάτα προχωρεί στην ωρίμανσή της η πράσινη χλωροφύλλη αποσυντίθεται και επικρατεί το χρώμα μιας άλλης ουσίας που ονομάζεται «λυκοπένιο» και δίνει το χαρακτηριστικό χρώμα στην ντομάτα. Το παράξενο αυτό όνομα προέρχεται από τη συγχώνευση δύο όρων. Η συστηματική ονομασία της ντομάτας είναι «Λυκοπερσικόν το εδώδιμον». Η βασική ουσία, που δίνει χρώμα στην ντομάτα, είναι ένα συμμετρικό τετρατερπένιο όπως λέγεται στη Χημεία, ένας πολυακόρεστος υδρογονάνθρακας, δηλαδή μόνο με άτομα άνθρακα και υδρογόνου και τους άνθρακες να ενώνονται μεταξύ τους με διπλούς δεσμούς. Κατά συγχώνευση λοιπόν από το λυκοπερσικό και το τερπένιο βγαίνει το όνομα του ευθύγραμμου αυτού μορίου υδρογονάνθρακα που απορροφά τις ακτίνες του ορατού φωτός με τις μεγαλύτερες συχνότητες αντανακλώντας όσες είναι κοντά στο κίτρινο και το κόκκινο. Η ντομάτα χρειάζεται θερμό περιβάλλον για να αναπτυχθεί.Τον χειμώνα δεν θα έπρεπε να έχουμε ντομάτες αλλά χάρη στα θερμοκήπια και στις φυτορμόνες χωρίς κανονική γονιμοποίηση δένουν οι καρποί και συνεχίζουν να μεγαλώνουν αφύσικα.Το σχήμα τους δεν θυμίζει πλέον την παραδοσιακή ντομάτα, είναι χαρακτηριστικό ότι στο εσωτερικό τους έχουμε αρκετά κενά, είναι πιο μαλακές, χαλούν εύκολα. Πολλές πάντως και ωμές ντομάτες σε ένα γεύμα δεν πρέπει να καταναλώνουμε γιατί σε περιπτώσεις που κάποιος υποφέρει από φλεγμονές στα έντερα, όπως η ελκώδης κολίτιδα, επιδεινώνονται ενώ ο κάθε καρπός περιέχει πολλά οξαλικά άλατα, που δημιουργούν λίθους στη χοληδόχο κύστη και στα νεφρά. Κάνει επίσης χειρότερα τα δερματικά προβλήματα αν υπάρχουν και αυξάνει το ουρικό οξύ. Η λύση γενικά είναι το μαγείρεμα. Και εδώ εμφανίζεται μια περίεργη συμπεριφορά. Ενώ για παράδειγμα η βιταμίνη C που περιέχεται σε κάποιες τροφές με το μαγείρεμα και την απαραίτητη γι΄ αυτό αύξηση της θερμοκρασίας καταστρέφεται, το λυκοπένιο αυξάνεται! Παίρνουμε δηλαδή περισσότερη ποσότητα από την ίδια ντομάτα όταν τη μαγειρέψουμε και φτιάξουμε από αυτήν μια σάλτσα παρά να τη φάμε ωμή.Το ίδιο φτωχός σε λυκοπένιο αποδεικνύεται και ο ντοματοχυμός, το γνωστό «τομάτο-τζους». Εννοείται πως η ντοματιά,το φυτό,δεν φτιάχνει για εμάς το λυκοπένιο,αλλά για τον εαυτό της και για να προστατέψει τους καρπούς της.Από το οξυγόνο και το φως. Απορροφά τις βλαβερές υπεριώδεις ακτίνες και δρα αντιοξειδωτικά εξουδετερώνοντας τις δραστικές ελεύθερες ρίζες που δημιουργούνται από τη δράση του οξυγόνου.Αρα εδώ έχουμε ένα καλό αντιοξειδωτικό.Και με τις κλασικές καλές συνταγές της ιταλικής πίτσας ή της μακαρονάδας με τη σάλτσα ντομάτα θρεφόμαστε παραδόξως ως προς το λυκοπένιο πολύ καλά διότι η θερμότητα ελευθερώνει μεγαλύτερες ποσότητες της ουσίας αυτής σε σχέση με την ωμή ντομάτα στη σαλάτα, σε θερμοκρασία δωματίου.Γι΄ αυτό ακόμη και οι δικές μας λιαστές ντομάτες,αφημένες στον ανελέητο καλοκαιρινό ήλιο όταν μετά μπουν και στο ελαιόλαδο θα μας δώσουν περισσότερο λυκοπένιο από τις φρέσκες.

Λυκοπένιο,το θαυμαστό ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Υπέροχα πιάτα,τουλάχιστον σε εμφάνιση, περνούν κατά δεκάδες αυτόν τον καιρό από τις τηλεοπτικές οθόνες.Περίτεχνα μαγειρέματα, φοβερά στολίσματα ίσως και θεϊκές γεύσεις να συνδέονται μαζί τους.Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε μέσα σε αυτόν τον χαμό και κάποια κλασικά πιάτα, που εκτός από το ότι είναι πολύ γευστικά μάς κάνουν και καλό στην υγεία. Και παίρνουμε ένα από τα πιο γνωστά και απλά. Ισως πιο απλό δεν γινόταν.Μακαρόνια με σάλτσα ντομάτας και λάδι.Πέρα από την αγαθή επίδραση των ζυμαρικών στον οργανισμό λόγω της σεροτονίνης,έχουμε τη σάλτσα της ντομάτας να γίνεται μια τροφή πλούσια σε λυκοπένιο.Διότι εξαιτίας της υψηλής θερμοκρασίας το αντιοξειδωτικό αυτό, όπως αναφέραμε και την περασμένη φορά,που βρίσκεται στην ντομάτα για να προστατέψει τους σπόρους από τις βλαβερές υπεριώδεις ακτίνες του ηλίου,βγαίνει όλο στη σάλτσα.Και δεν είναι το μοναδικό πιάτο της ελληνικής κουζίνας,που πέρα από την καλή γεύση του λειτουργεί και ευεργετικά για τον οργανισμό.Και τα «γεμιστά» μας και οι ντοματοκεφτέδες προϋποθέτουν μαγείρεμα της ντομάτας και αυτό είναι καλό.Ακόμη και οι λιαστές ντομάτες,που μένουν στον ήλιο και η θερμοκρασία τους ανεβαίνει αρκετά,έχουν αυξημένη περιεκτικότητα σε λυκοπένιο.Και έρχεται το λάδι στη συνέχεια να παίξει και αυτό έναν δικό του ρόλο διότι το λυκοπένιο ανήκει στις λιποδιαλυτές ουσίες. Χρειάζεται δηλαδή να βρεθεί μέσα σε κάποια λιπαρή ουσία για να γίνει πιο ρευστό και τι καλύτερο από το λάδι της ελιάς,άφθονο στην Ελλάδα,που είναι καλό να μπαίνει ακόμη και στις λιαστές ντομάτες. Γιατί όμως να σκεπτόμαστε τόσο πολύ αυτήν την ουσία; Τη φωτιά την έβαλε μια εργασία από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ.Ανδρες που έτρωγαν περίπου δέκα φορές την εβδομάδα φαγητό να περιέχει απαραίτητα και κάτι σε ντομάτα έδειξαν ότι διέτρεχαν 45% λιγότερο κίνδυνο να προσβληθούν από καρκίνο του προστάτη.Οι έρευνες συνεχίστηκαν και σε 200 ποντίκια έγιναν ενέσεις τεστοστερόνης μαζί με Ν-μεθυλο-Ν-νιτρωδο-ουρία για να τους προκαλέσουν καρκίνο του προστάτη.Οταν αυτό συνέβη,τα χώρισαν σε δύο ομάδες.Στη μία η τροφή περιελάμβανε σκόνη από αφυδατωμένη ντομάτα και στην άλλη ομάδα ένα συμπλήρωμα με σκέτο λυκοπένιο.Ο κίνδυνος θανάτου από τον καρκίνο του προστάτη αποδείχθηκε μεγαλύτερος σε εκείνα τα πειραματόζωα που έπαιρναν το σκέτο λυκοπένιο.Επίσης έγιναν πειράματα με σκόνη από σκέτη αφυδατωμένη ντομάτα,σκέτο αφυδατωμένο μπρόκολο και ένα μείγμα από τα δύο.Διαπιστώθηκε ότι με το μείγμα πειραματόζωα που είχαν ήδη αποκτήσει καρκινικούς όγκους στον προστάτη παρουσίαζαν βελτίωση.Αλλα πειράματα έχουν γίνει για τη σχέση της πίτσας με τις καρδιοπάθειες και την προσβολή του δέρματος από τις υπεριώδεις ακτίνες όταν κάποιος έχει καταναλώσει πελτέ ντομάτας με ελαιόλαδο.Τα συμπεράσματα μπορούν να συνοψισθούν ως εξής:
* Το λυκοπένιο είναι «ανακατεμένο» στις περισσότερες περιπτώσεις που έχουν να κάνουν με μείωση του κινδύνου προσβολής από καρκίνο του προστάτη και καρδιακή προσβολή.
* Σκέτο λυκοπένιο σε μορφή χαπιών δεν είναι τόσο αποτελεσματικό.
* Συνδυασμός τροφών όπως είναι το μπρόκολο μαζί με την ντομάτα δίνει καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με την κάθε τροφή όταν είναι μόνη της.
* Ακόμη και η πίτσα όταν είναι μεσογειακής κατασκευής,δηλαδή με μπόλικο ελαιόλαδο και φρέσκια ντομάτα και όχι αμερικανική με λίπος και τυριά μέσα στη ζύμη,κάτι καλύτερο κάνει.
* Στις πτήσεις μεγάλης διαρκείας η κατανάλωση τοματοχυμού μπορεί να βοηθήσει στο να μην εμφανιστούν θρομβώσεις στα πόδια από την ακινησία.

Κόκκινη σάλτσα: φάρμακο για τη χοληστερόλη Το μυστικό φαίνεται να κρύβεται στα υψηλά επίπεδα της ουσίας που δίνει το κόκκινο χρώμα στην τομάτα και η οποία ονομάζεται λυκοπένιο. Αυτό το ισχυρό αντι-οξειδωτικό παίζει ζωτικό ρόλο στη διατήρηση της καλής υγείας καθώς βοηθά στη μείωση του κινδύνου καρδιακών και εγκεφαλικών επεισοδίων. Οι αναλύσεις έδειξαν μάλιστα ότι οι μαγειρεμένες τομάτες είναι καλύτερες για την υγεία από τις ωμές αφού ο οργανισμός μπορεί να απορροφήσει περισσότερο λυκοπένιο όταν το λαχανικό είναι μαγειρεμένο.

Ντομάτα

ΚΟΡΥΦΗ

Πολυφαινόλες

Ρεσβερατρόλη - Κόκκινες προσδοκίες ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Υπάρχουν και ευτυχισμένοι μύκητες (του γένους Saccharomyces cerevisiae).Που ζουν περισσότερο από άλλους ομοίους τους και μάλιστα πίνοντας κόκκινο κρασί κάθε ημέρα! Ω,οι ευτυχισμένες ημέρες τους ήταν πολλές,περισσότερες από εκείνες που ζούσαν όσοι μύκητες ανήκαν στην άλλη ομάδα και τρέφονταν με κανονική τροφή.Οι ερευνητές του Χάρβαρντ προχώρησαν στη συνέχεια τα πειράματά τους με μικρά σκουλήκια (Caenorabdites elegans),μετά πήγαν στην κλασική (φρουτό)μυγα,την Drosophila Μelanogaster, και τέλος σε ένα σπονδυλωτό,το ψαράκι Νothobranchius furzeri.Ολες τις φορές οι...πότες ζούσαν περισσότερο,ως και 56% τα ψαράκια.Ηδη στην περίπτωση των μυκήτων είχε βρεθεί ότι οι μαθουσάλες,δηλαδή οι μακροβιότεροι μύκητες, μπορούσαν να παράγουν ένα ένζυμο,τη σιρτουίνη,με την ικανότητα να επισκευάζει τις αβαρίες που εμφανίζονταν στο DΝΑ τους.Το παράδοξο ήταν ότι το γονίδιο που κουβαλούσε τον κώδικα γι΄ αυτό το ένζυμο,το SΙR2,ήταν γνωστό από πιο παλιά πως ενεργοποιείται όταν επικρατούσε έλλειψη τροφής.Τώρα πια αυτό δεν είναι παράδοξο,ξέρουμε ότι όταν δεν υπάρχει φαγητό μειώνεται η ικανότητα αναπαραγωγής ενός οργανισμού και αυτό αντισταθμίζεται με το να ζήσει περισσότερο για να υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα κάποια στιγμή να αναπαραχθεί.Μετά άρχισαν να ψάχνουν για κάποια άλλη ουσία που να φέρνει το ίδιο αποτέλεσμα.Και βρήκαν ότι η ρεσβερατρόλη,ένα είδος πολυφαινόλης,συστατικό του κόκκινου κρασιού,είχε το ίδιο αποτέλεσμα.Και επειδή πιο εύκολα πείθεις κάποιον να πίνει λίγο κόκκινο κρασάκι παραπάνω αντί να τρώει 30% λιγότερο φαγητό φάνηκε ότι είχαν κάνει τη μεγάλη ανακάλυψη.Την ίδια περίπου εποχή,το 2008, στο Ισραήλ μια ερευνητική ομάδα έδινε σε μια ομάδα ποντικών κόκκινο κρέας και σε μιαν άλλη κόκκινο κρέας μαζί με κόκκινο κρασί.Μιάμιση ώρα αργότερα εξετάζοντας το περιεχόμενο του στομαχιού τους διαπίστωναν ότι όποιο πειραματόζωο είχε καταναλώσει και κρασί αυτό είχε εμποδίσει την οξείδωση των λιπών και, όπως είχαμε αναλύσει την περασμένη Κυριακή,αυτό έχει θετική επίδραση επιβραδύνοντας το φράξιμο των αρτηριών.Πολλά έντυπα άρχισαν να παραληρούν εκθειάζοντας τα καλά του κόκκινου κρασιού,μη δίνοντας σημασία στο ότι όλα τα αποτελέσματα που έχουμε πάρει ως τώρα δεν προέρχονται από πειράματα με ανθρώπους. Στη Γαλλία όμως σήμερα αρχίζει να δημιουργείται μια αντίθετη τάση προς αυτήν των υμνητών του κόκκινου κρασιού.Ξεκίνησε με αφορμή ένα ενημερωτικό φυλλάδιο φτιαγμένο από το Εθνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο.Εκεί υπήρχε η σύσταση οι άνθρωποι να απέχουν από την κατανάλωση κάθε αλκοολούχου ποτού,ακόμη και εκείνο το κλασικό (για τη Γαλλία) «δύο ποτήρια κρασί (των 10 cl) για τις γυναίκες και τρία για τους άνδρες».Οι Αμερικανοί δίνουν αντίστοιχα 10-15 γραμμάρια για τις γυναίκες και 20-30 γραμμάρια για τους άνδρες. Επιπλέον κάποιοι «προδότες» του γαλλικού έθνους άρχισαν να μουρμουρίζουν ότι και το «γαλλικό παράδοξο» (το γεγονός,δηλαδή,ότι οι Γάλλοι πάσχουν λιγότερο από καρδιαγγειακά νοσήματα παρά την αγάπη τους για το κρασί) ερμηνεύεται χάρη στο διαιτολόγιό τους που είναι πιο υγιεινό (μικρότερες μερίδες,περισσότερο ελαιόλαδο,λιγότερα λίπη) σε σχέση με εκείνο του μέσου Αμερικανού.
Υπέρ του κόκκινου κρασιού είναι και μια έρευνα σε ιατρική σχολή της Νέας Υόρκης με ποντικούς που πρώτα τους προκάλεσαν μια συσσώρευση της ουσίας β-αμυλοειδές,υπεύθυνης για την εμφάνιση συμπτωμάτων Αλτσχάιμερ,στη συνέχεια τους έβαλαν σε δίαιτα με επιπλέον ποσότητα κρασιού,ισοδυνάμου με δύο ποτηράκια την ημέρα,και παρατήρησαν ότι οι αποθέσεις της ουσίας αυτής είχαν ελαττωθεί.Συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε προς το παρόν ότι:
* Το κόκκινο κρασί,με βάση τα πειράματα,όχι όμως με ανθρώπους,μπορεί να βοηθάει στο να μένουν ανοιχτές οι αρτηρίες.
* Οι ογκολόγοι έχουν αμφιβολίες για τις αντικαρκινικές ιδιότητές του.
* Οι εγκυμονούσες γυναίκες πρέπει να απέχουν από το καθημερινό αλκοόλ,ενώ παρατηρήθηκαν ήδη διπλάσιος κίνδυνος λευχαιμίας για τα βρέφη και μειωμένη γονιμότητα αργότερα για τα αρσενικά παιδιά.
* Υπάρχουν ελπιδοφόρα μηνύματα για την πρόληψη της νόσου Αλτσχάιμερ.
* Οι πότες παχαίνουν κυρίως διότι παραμελούν τη διατροφή τους.

Ρεσβερατρόλη: Το φυσικό αντιβιοτικό H ρεσβερατρόλη είναι ένα φυτικό συστατικό που βρίσκεται στη φλούδα των σταφυλιών, στα μούρα, στα πεύκα, στον ευκάλυπτο, στα φιστίκια και στα φασόλια.

Αποκαλύφθηκε το χημικό μυστικό του κόκκινου κρασιού  ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΣΩΛΗ

Αμερικανοί ερευνητές κατάφεραν να δημιουργήσουν στο εργαστήριο τις πολυφαινόλες της ρεσβερατρόλης Πώς θα σας φαινόταν αν μπορούσατε να επωφεληθείτε από την καρδιοπροστατευτική δράση του κόκκινου κρασιού χωρίς να χρειάζεται να πιείτε ούτε καν ένα ποτήρι; Και όμως κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει πραγματικότητα σύντομα χάρη σε αμερικανούς επιστήμονες που κατάφεραν να συνθέσουν τα χημικά που προέρχονται από τη ρεσβερατρόλη, την ουσία η οποία πιστεύεται ότι χαρίζει στο κρασί την ισχυρή αντιοξειδωτική δράση του. Τα χημικά αυτά έχουν την ικανότητα να «πολεμούν» πολλές και σοβαρές νόσους, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου.

Τα φυτά παράγουν από τη ρεσβερατρόλη μια τεράστια ποικιλία χημικών που ονομάζονται πολυφαινόλες προκειμένου να προστατεύονται από τους εισβολείς και κυρίως τους μύκητες. Μπορεί η ποικιλία των παραγόμενων ουσιών να είναι μεγάλη ωστόσο η ποσότητα του κάθε χημικού είναι πολύ μικρή με αποτέλεσμα να είναι πολύ δύσκολο για τους επιστήμονες να απομονώσουν και να χρησιμοποιήσουν αυτές τις ουσίες. Παράλληλα η ασταθής φύση της ρεσβερατρόλης καθιστούσε μέχρι σήμερα άκαρπες τις προσπάθειες δημιουργίας νέων ουσιών στο εργαστήριο με βάση το συγκεκριμένο χημικό.

Απλοποίηση της διαδικασίας Τώρα ο Σκοτ Σνάιντερ από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη και οι συνεργάτες του βρήκαν μια λύση σε αυτά τα προβλήματα, όπως αναφέρουν με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Nature»: επέτυχαν να δημιουργήσουν πολυφαινόλες από ουσίες που μοιάζουν, αλλά είναι ελαφρώς διαφορετικές από τη ρεσβερατρόλη. Αυτές οι διαφορές, αν και μικρές, κάνουν την όλη διαδικασία πολύ ευκολότερη. Με βάση τα εναλλακτικά «υλικά» οι ερευνητές κατάφεραν να δημιουργήσουν δεκάδες φυσικές πολυφαινόλες, συμπεριλαμβανομένης της vaticanol C, η οποία είναι γνωστό ότι εξολοθρεύει τα καρκινικά κύτταρα. «Μοιάζει με ένα βιβλίο συνταγών για ολόκληρη την οικογένεια της ρεσβερατρόλης» ανέφερε χαρακτηριστικά ο δρ Σνάιντερ και προσέθεσε: «Καταφέραμε να ανοίξουμε το κουτάκι που κρύβει μέσα του πολλά από τα καλούδια της φύσης».

Ρεσβερατρόλη αντί για γυμναστική και δίαιτα;  Ιωάννα Σουφλέρη 

Η ουσία ίσως επιδρά στο μεταβολισμό όπως οι καλές συνήθειες. Η χορήγηση ρεσβερατρόλης, ουσίας που εντοπίζεται στις φλούδες των σταφυλιών, μπορεί να μειώσει τα επίπεδα σακχάρου και τριγλυκεριδίων στο αίμα, καθώς και την αρτηριακή πίεση. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μικρής κλίμακας μελέτη ολλανδών ερευνητών οι οποίοι χορήγησαν χάπια καθαρής ρεσβερατρόλης σε 11 παχύσαρκους άνδρες εθελοντές.

Η μελέτη Οι εθελοντές χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: η πρώτη ελάμβανε 150 mg ρεσβερατρόλης, ενώ η δεύτερη ένα χάπι χωρίς δραστική ουσία. Μετά από 4 εβδομάδες οι όροι αντεστράφησαν: η πρώτη ομάδα άρχισε να παίρνει το χωρίς δραστική ουσία σκεύασμα και η δεύτερη τη ρεσβερατρόλη.

Τα αποτελέσματα Σύμφωνα με το άρθρο των ολλανδών επιστημόνων στην επιθεώρηση Cell Metabolism, η επίδραση της ρεσβερατρόλης στον μεταβολισμό των εθελοντών βρέθηκε να είναι αντίστοιχη με την επίδραση της άσκησης και της χαμηλής σε θερμίδες διατροφής. Παρατηρήθηκε, δηλαδή, μείωση των επιπέδων σακχάρου και τριγλυκεριδίων  στο αίμα, αυξημένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και μείωση της αρτηριακής πίεσης. Επιπροσθέτως, διαπιστώθηκε αύξηση της παραγωγής της πρωτεΐνης SIRT1, η οποία βελτιώνει τη μεταβολική λειτουργία και προστατεύει τα κύτταρα υπό συνθήκες στρες.

Οι προσδοκίες  Ερευνες που πραγματοποιήθηκαν σε πειραματόζωα κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, έχουν αποδώσει στη ρεσβερατρόλη σχεδόν μαγικές ιδιότητες καθώς τη συσχέτισαν με αυξημένη αντοχή στο γήρας και τις συνέπειές του. Ωστόσο, κάποιες από τις μελέτες αυτές έχουν δεχθεί έντονη κριτική και η επαλήθευση της δράσης της ρεσβερατρόλης σε ανθρώπους αποτελεί ακόμη ένα μεγάλο ζητούμενο. Η μελέτη των ολλανδών επιστημόνων, αν και προς τη σωστή κατεύθυνση, εκτιμάται ως μικρή για να μπορέσει να τεκμηριώσει επαρκώς την επίδραση της ρεσβερατρόλης στον ανθρώπινο μεταβολισμό και είναι προφανές ότι απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες.

Ρεσβερατρόλη εναντίον καρκίνου του μαστού Θοδωρής Λαΐνας 

Η χημική ουσία του κόκκινου κρασιού μπλοκάρει τα οιστρογόνα που συνδέονται με τη νόσο H ρεσβερατρόλη φαίνεται ότι βάζει «φρένο» στην εξέλιξη του καρκίνου του μαστού Μια ακόμη ευεργετική επίδραση της χημικής ουσίας ρεσβερατρόλης που υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες στο κόκκινο κρασί ανακάλυψαν ερευνητές στην Ιταλία. Όπως διαπίστωσαν,  η ρεσβερατρόλη η οποία περιέχεται εκτός από τα σταφύλια, στα σμέουρα, στα μύρτιλα αλλά και στα φιστίκια μπορεί να εμποδίζει την εξέλιξη του καρκίνου του μαστού μπλοκάροντας ορμόνες που συνδέονται με την ασθένεια.
Η ανακάλυψη Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλαβρίας ανακάλυψαν μετά από πειράματα στο εργαστήριο ότι η προσθήκη ρεσβερατρόλης σε καρκινικά κύτταρα του μαστού οδηγούσε σε σημαντική μείωση του αριθμού τους. Αντιθέτως καρκινικά κύτταρα στα οποία δεν είχε προστεθεί η ουσία συνέχισαν να αναπτύσσονται κανονικά. Περαιτέρω πειράματα αποκάλυψαν ότι η ευεργετική δράση της ρεσβερατρόλης συνδεόταν με δραστική μείωση των επιπέδων υποδοχέων οιστρογόνων. Το γεγονός αυτό είναι σημαντικό με δεδομένο ότι εκατοντάδες μελέτες έχουν πλέον δείξει πέρα από κάθε αμφιβολία ότι τα υψηλά επίπεδα οιστρογόνων σχετίζονται με αύξηση του κινδύνου για ορμονοεξαρτώμενους καρκίνους του μαστού.
Δεν είναι πανάκεια «Η ρεσβερατρόλη μπορεί να αποτελέσει ένα φαρμακολογικό εργαλείο για την αντιμετώπιση καρκίνων του μαστού που είναι ανθεκτικοί στην ορμονοθεραπεία» ανέφερε ο καθηγητής Σεμπαστιάνο Άντο, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. «Τα ευρήματα είναι συναρπαστικά αλλά σε καμία περίπτωση δεν σημαίνουν ότι θα πρέπει οι ασθενείς να σπεύσουν να ξεκινήσουν να πίνουν κόκκινο κρασί ή να λαμβάνουν συμπληρώματα ρεσβερατρόλης ως θεραπεία για τον καρκίνο του μαστού» επεσήμανε από την πλευρά του ο καθηγητής Τζέραλντ Βάισμαν, επικεφαλής του επιστημονικού περιοδικού The FΑSEB Journal στο οποίο δημοσιεύεται η έρευνα.

Το γαλλικό παράδοξο. Να πιει κανείς ή να μην πιει;

Πολυφαινόλες στα φρούτα

Το «παιδί» της ρεσβερατρόλης φρενάρει το λίπος Ιωάννα Σουφλέρη 

Η πισεατανόλη αναστέλλει στο εργαστήριο την ωρίμανση των λιπωδών κυττάρων Μετά τη ρεσβερατρόλη, την ουσία που εντοπίζεται στα σταφύλια, τα φυστίκια και το κόκκινο κρασί και διαθέτει πλήθος προστατευτικών για την υγεία ιδιοτήτων, οι ερευνητές ανακάλυψαν ένα άλλο «μαγικό» συστατικό των φρούτων. Πρόκειται για την πισεατανόλη, ένα μεταβολικό παράγωγο της ρεσβερατρόλης το οποίο βρέθηκε να εμποδίζει την ανάπτυξη των κυττάρων του λιπώδους ιστού.

Τα ενθαρρυντικά ευρήματαΤο εύρημα αναφέρουν με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση Journal of Biological Chemistry διατροφολόγοι του Πανεπιστημίου Purdue. Σύμφωνα με το άρθρο τους, όταν η πισεατανόλη  προστίθεται σε καλλιέργειες ανώριμων αδιποκυττάρων (κυττάρων του λιπώδους ιστού), εμποδίζει την ωρίμανσή τους σε λειτουργικά αδιποκύτταρα. Η πισεατανόλη ασκεί τη δράση της προσδενόμενη στους υποδοχείς της ινσουλίνης στην επιφάνεια των ανώριμων αδιποκυττάρων και παρεμποδίζοντας το μεταβολικό μονοπάτι που οδηγεί στο σχηματισμό λιπαρών οξέων. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα πρώτα αυτά αποτελέσματα του πειραματισμού τους είναι ενθαρρυντικά. Ωστόσο, μόνο εφόσον αυτά επαληθευτούν σε ζωικά μοντέλα για την παχυσαρκία, αλλά και σε ανθρώπους θα μπορούσε η πισεατανόλη να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Προς το παρόν η ουσία έχει εντοπιστεί εκτός από τα σταφύλια και το κρασί, στα μούρα και στα φρούτα του πάθους.

ΚΟΡΥΦΗ

Κάλιο και νάτριο: απαραίτητα για τον οργανισμό

Του ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ι. ΣΤΕΦΑΝΑΔΗ, καθηγητή Καρδιολογίας, διευθυντή Α' Καρδιολογικής Κλινικής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, «Ιπποκράτειο» ΓΝΑ, προέδρου Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, e-mail: chstefan@med.uoa.gr

Το κάλιο και το νάτριο είναι ηλεκτρολύτες, δηλαδή χημικώς είναι ουσίες οι οποίες μέσα σε διαλύματα έχουν την ιδιότητα να άγουν ηλεκτρισμό.

Οι συγκεκριμένοι ηλεκτρολύτες υπάρχουν μέσα στο ανθρώπινο σώμα και η διατήρηση της ισορροπίας τους είναι απαραίτητη για την καλή και σωστή λειτουργία των κυττάρων και των οργάνων.

Το νάτριο βρίσκεται κυρίως στο υγρό που περιβάλλει τα κύτταρα, δηλαδή είναι στον εξωκυττάριο χώρο. Οταν συνδέεται με το χλώριο παράγεται μια ουσία που λέγεται χλωριούχο νάτριο και είναι αυτό που κοινώς ονομάζεται αλάτι. Η περίσσεια νατρίου, η οποία προσλαμβάνεται με τις τροφές, απεκκρίνεται από το σώμα με τα ούρα. Το νάτριο παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του νερού του οργανισμού. Επίσης, η είσοδος και η έξοδος νατρίου από ορισμένα κύτταρα είναι απαραίτητη για την πραγματοποίηση βασικών λειτουργιών του σώματος. Παραδείγματος χάριν, για να εκτελεστούν οι διεργασίες στον εγκέφαλο, το νευρικό σύστημα και τους μυς είναι αναγκαία η δημιουργία ηλεκτρικών σημάτων για τη μεταξύ των κυττάρων επικοινωνία. Τα ηλεκτρικά αυτά σήματα δημιουργούνται από τη μετακίνηση του νατρίου. Ετσι, πολύ μεγάλη ή πολύ μικρή συγκέντρωση νατρίου στον οργανισμό μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία στα συγκεκριμένα κύτταρα και σε ακραίες περιπτώσεις ακόμα και το θάνατο. Αύξηση του νατρίου στον οργανισμό, δηλαδή υπερνατριαιμία, παρατηρείται όταν υπάρχει περίσσεια νατρίου σε σχέση με το νερό. Οι αιτίες που οδηγούν σε υπερνατριαιμία μπορεί να είναι πολλαπλές και περιλαμβάνουν τις παθήσεις των νεφρών, τη χαμηλή πρόσληψη νερού και τις μεγάλες απώλειες νερού με τις διάρροιες ή και τους εμέτους. Χαμηλή συγκέντρωση νατρίου, δηλαδή υπονατριαιμία παρατηρείται όταν υπάρχει σχετική αύξηση στο νερό του σώματος σε σχέση με το νάτριο. Η υπονατριαιμία μπορεί να οφείλεται σε παθήσεις του ήπατος ή των νεφρών, σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σε εκτεταμένα εγκαύματα κ.λπ. Οι φυσιολογικές τιμές νατρίου στο αίμα είναι 135-145 χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο (mEq/L).

Το κάλιο, ο άλλος βασικός ηλεκτρολύτης του οργανισμού, βρίσκεται κυρίως στο εσωτερικό των κυττάρων, δηλαδή στον ενδοκυττάριο χώρο. Και το κάλιο είναι απαραίτητο για τη φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων. Ιδιαίτερα, το κάλιο παίζει σημαντικό ρόλο στην ομαλή ρύθμιση των καρδιακών παλμών και στη λειτουργία των μυών του σώματος. Μεγάλη αύξηση (υπερκαλιαιμία) ή μείωση (υποκαλιαιμία) των επιπέδων καλίου στον οργανισμό μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες στο νευρικό σύστημα, ενώ μπορεί να προκληθούν έως και δυνητικά θανατηφόρες αρρυθμίες στην καρδιά. Το κάλιο φυσιολογικά αποβάλλεται από τα νεφρά. Οποιαδήποτε δυσλειτουργία των νεφρών μπορεί να οδηγήσει σε κατακράτηση του καλίου και σημαντική αύξηση των επιπέδων αυτού στο αίμα. Επίσης, ορισμένα φάρμακα (π.χ. καλιοσυντηρητικά διουρητικά, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης κ.ά.) μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα πρόκλησης υπερκαλιαιμίας, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχει και κάποιου βαθμού νεφροπάθεια. Υποκαλιαιμία μπορεί να παρατηρηθεί όταν ο οργανισμός έχει μεγάλες απώλειες καλίου. Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί σε παθήσεις των νεφρών, ύστερα από πολλαπλούς εμέτους ή και διάρροιες, μετά τη λήψη συγκεκριμένων φαρμάκων, όπως είναι τα διουρητικά κ.λπ. Οι φυσιολογικές τιμές καλίου στο αίμα είναι 3,5-5,0 χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο (mEq/L).

Για να διατηρηθούν στα φυσιολογικά επίπεδα οι τιμές καλίου και νατρίου του οργανισμού συστήνεται οι ενήλικοι ημερησίως να καταναλώνουν περίπου 1.500 χιλιοστόγραμμα νατρίου και περίπου 2.000-3.000 χιλιοστόγραμμα καλίου την ημέρα. Αυτό σημαίνει ότι η καθημερινή διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει δημητριακά, φρούτα και λαχανικά, ενώ πρέπει να αποφεύγονται οι προκατασκευασμένες και κονσερβοποιημένες τροφές, οι οποίες περιέχουν μεγάλες ποσότητες αλατιού, δηλαδή νατρίου.

ΚΟΡΥΦΗ

Κάλιο τo αντίβαρο του αλατιού ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

H διατήρηση φυσιολογικών επιπέδων αρτηριακής πίεσης έχει βρει τα τελευταία χρόνια έναν σύμμαχο, τα τρόφιμα που έχουν εμπλουτιστεί με κάλιο Eδώ και χρόνια ακούμε τους ειδικούς να συμβουλεύουν να μειώσουμε το αλάτι που προσθέτουμε στο φαγητό, γιατί η υπερβολική κατανάλωση νατρίου συμβάλλει στην αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Oπως αποδείχθηκε, δεν αρκεί να κρύψουμε την αλατιέρα, καθώς το 75% του αλατιού που παίρνουμε «κρύβεται» στα τρόφιμα που τρώμε καθημερινά. Tο πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο στην Eλλάδα, όπου η μέση κατανάλωση κυμαίνεται στα 9-10 gr. ημερησίως, όταν ο Παγκόσμιος Oργανισμός Yγείας συστήνει κάτω από 5 g ημερησίως.

Σε κάποια μέρη μάλιστα, όπως η Mεγάλη Bρετανία και ο Δήμος της Nέας Yόρκης, έχει κηρυχθεί δημόσιος πόλεμος εναντίον του αλατιού και οι Aρχές ζητούν επίμονα από τα εστιατόρια και τη βιομηχανία τροφίμων να μειώσουν τις ποσότητες αλατιού που χρησιμοποιούν. Παράλληλα παρακινούν τους πολίτες να διαβάζουν στις ετικέτες τροφίμων την περιεκτικότητα σε αλάτι ή νάτριο. Ηδη την τελευταία πενταετία μεγάλες εταιρείες έχουν θέσει τη μείωση του αλατιού στις προτεραιότητές τους. Xαρακτηριστικό παράδειγμα η Unilever, η οποία στο πλαίσιο της συνεχούς βελτίωσης των συνθέσεων των προϊόντων της, μειώνει διαρκώς το αλάτι που χρησιμοποιεί σε πολλά από τα τρόφιμά της. Kαι μάλιστα προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, λανσάροντας μια σειρά προϊόντων -μαργαρίνη και ροφήματα φρούτων- εμπλουτισμένων με κάλιο, το οποίο βοηθάει στη φροντίδα της αρτηριακής πίεσης.

Το κάλιο είναι ένα απαραίτητο ιχνοστοιχείο, το οποίο αποβάλλει την περιττή ποσότητα αλατιού από τον οργανισμό μας. Γι’ αυτό τον λόγο οι επιστήμονες συχνά το ονομάζουν «αντίβαρο του αλατιού». Tο κάλιο δεν αποθηκεύεται στο σώμα μας και άρα η καθημερινή του κατανάλωση είναι απαραίτητη. Πρόσφατα, η Eυρωπαϊκή Aρχή Aσφάλειας Tροφίμων γνωμοδότησε ότι η πρόσληψη καλίου μέσω της διατροφής βοηθάει στη διατήρηση φυσιολογικών επιπέδων αρτηριακής πίεσης.

Πώς να μειώσουμε το αλάτι

Aπομακρύνουμε την αλατιέρα από το τραπέζι.

Ξεπλένουμε τις  κονσερβοποιημένες τροφές που είναι σε άλμη και ξαλμυρίζουμε τη φέτα και τις ελιές.

Εάν μας αρέσουν οι έντονες γεύσεις στο φαγητό αντικαθιστούμε το αλάτι με αρωματικά βότανα και μπαχαρικά.

Διαβάζουμε προσεκτικά στις ετικέτες περά από τη διατροφική αξία και την περιεκτικότητα των προϊόντων σε αλάτι ή νάτριο.

Eπειδή δεν είναι πάντα εύκολο να ελέγξουμε το αλάτι που καταναλώνουμε, αυξάνουμε την πρόσληψη καλίου στο διαιτολόγιό μας.

Καθημερινή προσπάθεια
Σύμφωνα με μελέτη από Eυρωπαίους ειδικούς που εξετάζουν τη σχέση του αλατιού με τα καρδιαγγειακά νοσήματα σε περισσότερους από 170.000 ανθρώπους σε 6 χώρες, η μείωση της ημερήσιας πρόσληψης αλατιού κατά 5 γρ. (ποσότητα που αντιστοιχεί σε 1 κουταλάκι του γλυκού) μπορεί να μειώσει τα περιστατικά εγκεφαλικών επεισοδίων κατά 23% και καρδιαγγειακών νόσων κατά 17%.

Ο ρόλος του καλίου στην αρτηριακή πίεση Επιδημιολογικές μελέτες έχουν αποδείξει την αντιστρόφως ανάλογη σχέση μεταξύ της πρόσληψης καλίου και της αρτηριακής πίεσης. Ποια τρόφιμα περιέχουν κάλιο.  

Αλάτι πιο λευκό από το χιόνι

Πολύ αλάτι + λίγο κάλιο = κίνδυνος - θάνατος

ΚΟΡΥΦΗ

Bιταμίνη C

Αντί να πάρετε βιταμίνη C σε χάπι, φάτε ένα πορτοκάλι

Τα αντιοξειδωτικά που περιέχονται στο φρούτο δρουν πολύ πιο αποτελεσματικά για τον οργανισμό, υποστηρίζουν επιστήμονες Επιστήμονες του πεδίου της διατροφής ανακάλυψαν για ποιον λόγο το να καταναλώσετε ένα πορτοκάλι αποτελεί καλύτερη τακτική από το να πάρετε βιταμίνη C σε χάπι, ή άλλου είδους πολυβιταμίνες. Οπως αναφέρουν οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ στη Γιούτα, το μοναδικό μείγμα αντιοξειδωτικών που περιέχεται στο πορτοκάλι δρα πολύ πιο αποτελεσματικά για τον οργανισμό από το να πάρει κάποιος ξεχωριστά συστατικά του φρούτου υπό μορφή χαπιού. Οι αντιοξειδωτικές ουσίες επιβραδύνουν τη γήρανση των κυττάρων, προστατεύουν από τον καρκίνο και βοηθούν στην πρόληψη των καρδιοπαθειών- αν και σε ό,τι αφορά τις καρδιοπάθειες τελευταία στοιχεία θέτουν υπό αμφισβήτηση αυτή την προστατευτική δράση. Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης, επίκουρος καθηγητής Διαιτολογίας και Διατροφής δρ Τόρι Πάρκερ, «πιστεύουμε ότι το μείγμα αντιοξειδωτικών που περιέχεται στο πορτοκάλι είναι αυτό που το κάνει μοναδικό. Το μείγμα αυτό δεν μπορεί να το βρει κάποιος σε μια κάψουλα βιταμίνης C». Ο καθηγητής και οι συνεργάτες του εξέτασαν εάν τα «φαινολικά συστατικά» του πορτοκαλιού, δηλαδή οι βιοχημικές ουσίες που είναι γνωστό ότι διαθέτουν αντιοξειδωτικές και αντιμικροβιακές ιδιότητες- δρουν «συνεργικά». Αυτού του είδους τα βιοχημικά χρησιμοποιούνται από τα ίδια τα φυτά ώστε να προστατεύονται από τη σήψη και τις βιολογικές επιθέσεις. Είδαν πράγματι, όπως αναφέρουν στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Food Science» ότι τα «φαινολικά συστατικά» του φρούτου αποτελούν πράγματι ένα μοναδικό προστατευτικό «κοκτέιλ» για τον οργανισμό. Με βάση και τα νέα ευρήματα, ο δρ Πάρκερ τόνισε ότι «δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τα φρούτα οφείλουν να είναι το επιδόρπιό μας- πριν τα μπισκότα, τα γλυκά και τα σνακ με ζάχαρη γίνουν τόσο δημοφιλή, τα φρούτα ήταν το “γλυκό” μας».

ΚΟΡΥΦΗ

Βιταμίνες που περιέχουν οι φυτικές τροφές

Α: Περιέχεται στο σπανάκι, στο μαρούλι, στο λάχανο, στο καρότο, στα πράσινα μπιζέλια.

Β: Περιέχεται στα λαχανικά, στα δημητριακά, στα πορτοκάλια, στα λεμόνια, σε όλους τους ωμούς ξηρούς καρπούς, στη μαγιά της μπίρας.

C: Περιέχεται στα λεμόνια, στα πορτοκάλια, στις πιπεριές, στο χυμό ντομάτας, στα φρέσκα φρούτα, στα λαχανογογγύλια, κυρίως σε ωμή μορφή.

D: Περιέχεται στα λαχανικά, στο μουρουνέλαιο, στα αβγά, στο βούτυρο, στο συκώτι.

Ε: Περιέχεται στο μαρούλι, στα αράπικα φιστίκια, στα φυτικά έλαια, στον κρόκο του αβγού.

  ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ

 Πλούσιες σε ασβέστιο,φώσφορο, σίδηρο και ίνες. Για την καλύτερη απορρόφησή τους από τον οργανισμό θα πρέπει να συνδυάζονται με τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C, (δηλαδή με πολύ λεμόνι). Συνήθως μαγειρεύονται βραστές με βινεγκρέτ, α λα πολίτα, με αρακά ή με μπεσαμέλ. Είναι φρέσκες όταν το κοτσάνι τους κάμπτεται εύκολα.

 ΑΜΥΓΔΑΛΑ

Πλούσια σε θερμίδες, αλλά με μεγάλη διατροφική πληρότητα. Προκαλούν εύκολα το αίσθημα του κορεσμού και βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία του γαστρεντερικού, του αναπνευστικού και του ουροποιητικού συστήματος, ενώ περιέχουν μεγάλη ποσότητα της αντιοξειδωτικής βιταμίνης Ε. Προτιμήστε τα νωπά για μη χάνουν τα οξέα τους και συνδυάστε τα με βιταμίνη C.

 ΑΡΑΚΑΣ

 Περιέχει πολύ φολικό οξύ και αντιοξειδωτικές ουσίες αλλά και αρκετά μέταλλα (ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο και σίδηρο). Προτιμήστε τον κατεψυγμένο, επειδή η παραγωγή του περιορίζεται για άμεση κατάψυξη και δεν χάνονται οι βιταμίνες, ενώ ο φρέσκος πρέπει να είναι το πολύ 24 ωρών. Συνδυάζεται με πατάτες, κρεμμύδι και άνηθο και γίνεται κοκκινιστός ή λεμονάτος.

 ΒΕΡΙΚΟΚΑ

 Κατέχουν το ρεκόρπεριεκτικότητας σε βιταμίνη Α, αλλά περιέχουν και β-καροτένιο, σίδηρο, φολικό ασβέστιο, βιταμίνη Ε και ίνες, ουσίες οι οποίες είναι πολύ χρήσιμες για την αντίσταση του σώματος σε ιώσεις του αναπνευστικού και καρδιακά νοσήματα. Η καλύτερη εποχή τους είναι από τα τέλη της άνοιξης ως τον Αύγουστο. Χρειάζονται πολύ καλό πλύσιμο.

 ΓΛΥΚΟΠΑΤΑΤΕΣ

 Πλούσιες σε αντιοξειδωτικές ουσίες, κυρίως β-καροτένια, αλλά και βιταμίνη C. Στη χώρα μας παράγεται από τα μέσα Σεπτεμβρίου ως τα τέλη Οκτωβρίου. Συνιστάται να ξεφλουδίζονται προτού μαγειρευτούν, ειδάλλως να πλένονται με εξαιρετικά μεγάλη σχολαστικότητα. Προσοχή στο πρασίνισμα, γιατί αποτελεί σημάδι αλλοίωσης. Συνήθως τρώγονται ψητές.

 ΔΑΜΑΣΚΗΝΑ

 Έχουν πολλές ίνες, τεράστια ποσότητα β-καροτενίων και μεγάλη ποσότητα ασβεστίου και σιδήρου. Προτιμήστε τα φρέσκα ή τα αποξηραμένα που δεν έχουν υποστεί βρασμό. Τρώγονται σκέτα σαν ξηροί καρποί, αλλά και με διάφορους συνδυασμούς, όπως το γιαούρτι.

 ΕΛΙΕΣ

 Η θρεπτική τους αξία διαφέρει από αυτή του λαδιού λόγω της διαφορετικής επεξεργασίας. Περιέχουν μεγάλη ποσότητα ασβεστίου και βιταμίνης Α, αλλά και βιταμίνη Ε, σίδηρο χαλκό και φώσφορο. Οι θρούμπες θεωρούνται μια καλή ποικιλία, επειδή παραμένουν περισσότερο επάνω στο δέντρο και συντηρούνται με ξερό αλάτισμα. Τρώγονται σκέτες, σαν πολτός ή ενταγμένες στα φαγητά.

 ΚΑΡΟΤΟ

 Περιέχει τεράστιες ποσότητες καροτενοειδών  ουσιών, οι οποίες έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και βιταμίνες Α και C. Συνιστάται η πολύ καλή πλύση τους ,εξαιτίας των πολλών φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην καλλιέργειά τους Προτιμήστε το φρέσκο καρότο και μάλιστα τον χυμό του (για τις ίνες) αλλά και το βρασμένο (για τα ιχνοστοιχεία του).

ΚΑΡΠΟΥΖΙ

 Είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών και βιοτίνης και περιέχει βιταμίνη Β6 και φολικό οξύ. Το γεγονός ότι περιέχει σάκχαρα αντισταθμίζεται από το ότι είναι ταυτόχρονα διουρητικό. Πρέπει να τρώγεται ώριμο για να διατηρεί τα διατροφικά του στοιχεία. Η καλύτερη εποχή του είναι μετά τον Ιούλιο και ως τον Σεπτέμβριο.

 ΚΑΡΥΔΙΑ

Πολλές  βιταμίνες, κυρίως Ε και Β6, ίνες, ασβέστιο και πρωτείνες. Προσοχή  στις πολλές θερμίδες αλλά και στους μύκητες που συχνά καταστρέφουν τον καρπό.Τα φρέσκα καρύδια αρχίζουν να συλλέγονται τον Μάιο.Συνδυάζονται θαυμάσια με μέλι και λεμόνι (το οποίο βοηθά στην πλήρη αφομοίωση των θρεπτικών του στοιχείων).

  ΚΑΣΤΑΝΑ

Περιέχουν πολλές ίνες, ασβέστιο,μαγνήσιο,φώσφορο, βιταμίνη C,Α και Ε,φολικό οξύ, μαγγάνιο και σελήνιο. Είναι καλύτερο να τρώγονται βραστά ή ψημένα, αφού προηγουμένως έχουν πλυθεί καλά. Εξαιρετικά είναι και ως γλυκό του κουταλιού, αν και επιβαρημένα με αρκετές επιπλέον θερμίδες.

 ΚΡΕΜΜΥΔΙ

 Εξαιρετικά  ωφέλιμο  ως αντισηπτικό, περιέχει κερκετίνη, μια ουσία <<καθαρκτική>> για τις αρτηρίες .Μαγειρεύεται με όλα τα φαγητά αλλά τρώγεται και ωμό. Προτιμήστε τα κόκκινα κρεμμύδια .Αν σας ενοχλεί η μυρωδιά, απλά βουτήξτε το ψωμί στη σαλάτα, μερικές ουσίες παραμένουν διαλυμένες στο ελαιόλαδο.

 ΛΑΔΙ

 Το ελαιόλαδο είναι η πιο χρήσιμη τροφή για σώμα και τους ιστούς του ,εξαιτίας της βιταμίνης Ε που περιέχει. Προσοχή στην υπερβολική κατανάλωση επειδή έχει πολλές θερμίδες και δημιουργεί προβλήματα που πηγάζουν από την παχυσαρκία. Σε σαλάτες αλλά και σε οποιοδήποτε φαγητό είναι απαραίτητο στοιχείο. Ενδείκνυται και για τηγάνισμα.

 ΛΕΜΟΝΙ

Περιέχει πολλά φλαβονοειδή και έχει πολύ υπολογίσημη  αντιμικροβιακή δράση. Η βιταμίνη C που περιέχει βοηθά στην απορρόφηση του σιδήρου από τα τρόφιμα. Αν το αναμείξετε με μέλι ίσως να σας φανεί  λιγότερο ξινό. Ξεπλένει τις τοξίνες από τα κρέατα και εξουδετερώνει τη μεταλλαξογόνο (και καρκινογόνο)δράση του καμένου φαγητού.

  ΜΑΙΝΤΑΝΟΣ

 Περιέχει παρά πολλές ίνες ,καροτενοειδή,σίδηρο,βιταμίνη C διπλάσια από αυτή ενός μέτριου πορτοκαλιού και ποσότητα ασβεστίου διπλάσια από αυτή του γάλακτος. Πρέπει να πλένεται πολύ προσεκτικά και συντηρείται δύσκολα. Καλό είναι να μην τον ψιλοκόβετε και να χρησιμοποιείτε το χέρι γι’αυτό, για να μην οξειδώνονται τα φύλλα του.

 ΜΑΝΤΑΡΙΝΙΑ

Είναι τα φρούτα που περιέχουν τη μεγαλύτερη ποσότητα της αντιοξειδωτικής ουσίας ζεαξανθίνης και γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να περιλαμβάνονται στη λίστα των χρήσιμων τροφίμων. Περιέχουν επίσης αρκετή βιταμίνη C.

 ΜΑΡΟΥΛΙΑ

 Περιέχουν τεράστιες ποσότητες καροτενίων και ειδικότερα ζεαξανθίνης,ασβέστιο και φολικό οξύ. Να τα κόβετε σε μικρά κομμάτια, ειδάλως οξειδώνονται πολύ γρήγορα και χάνουν μεγάλο μέρος από τη θρεπτική τους αξία. Προσοχή στο πλύσιμο,γιατί όταν ποτίζονται όλα τα συστατικά του χώματος παραμένουν στο φυτό.

 ΜΗΛΟ  

Ίνες ,βιοτίνη, μηλικό οξύ ,βιταμίνη C,ασβέστιο και φυτοχημικά στοιχεία (κυρίως η κερκετίνη) το καθιστούν ένα από τα πλέον χρήσιμα για τη διατροφή φρούτα. Καταναλώστε το  πάντα με τον φλοιό του ,αφού αυτό είναι το πιο πλούσιο διατροφικό κομμάτι του .Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στο πλύσιμο, εξαιτίας των καρκινογόνων υπολειμμάτων από τα φυτοφάρμακα.

 ΜΠΑΝΑΝΑ

Ένα από τα πλέον χρήσιμα φρούτα, αφού περιέχει σχεδόν τα πάντα ­­ ίνες, αντιοξειδωτικά στοιχεία, βιταμίνες Β ,χρήσιμες για τον μεταβολισμό, Ε, ασβέστιο, σελήνιο, ψευδάργυρο, μαγνήσιο, μαγγάνιο και φώσφορο. Ο παχύς φλοιός καθιστά τον καρπό απολύτως καθαρό και ασφαλή. Είναι πιο ωφέλιμη όταν έχει ωριμάσει. Καλό είναι να τρώγεται σκέτη, εξαιτίας της υψηλής θερμιδικής της αξίας.

 ΜΠΡΟΚΟΛΟ

 Πλούσιο σε β-καροτένιο και σίδηρο ,αποτελεί μια τροφή ιδιαίτερα τονωτική για όλα τα όργανα, επειδή βοηθά στην αποτοξίνωση τους. Συνιστάται πολύ καλό πλύσιμο ,παρά τον κίνδυνο να χαθούν κάποιες βιταμίνες. Τρώγεται συνήθως βραστό και είναι αξιοσημείωτο το ότι διατηρεί το μεγαλύτερο μέρος των θρεπτικών ουσιών του ακόμη και μετά το μαγείρεμα.

 ΝΤΟΜΑΤΑ 

Πλούσια σε περιεκτικότητα λυκοπένιου. Προτιμήστε τις φρέσκες ,οι οποίες έχουν τη χαρακτηριστική  μυρωδιά ,και αποφύγετε τις κατεψυγμένες ή αυτές του θερμοκηπίου. Χρειάζεται πολύ καλό πλύσιμο ,αλλά μπορείτε να αφαιρέσετε τον φλοιό χωρίς να χάσει τη θρεπτική της αξία .Μαγειρεμένη έχει περισσότερη αφομοιώσιμο λυκοπένιο, εξαιτίας της θερμοκρασίας και του λαδιού .

 ΠΙΠΕΡΙΕΣ

 Περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμίνης Cκαι πληθώρα αντιοξειδωτικών ουσιών, ενώ μειώνουν τα επίπεδα χοληστερίνης .Οι καυτερές πιπεριές βοηθούν στην παραγωγή ενδοφρινών .Προσοχή όταν τις επιλέγετε στις «ρυτίδες» του φλοιού και στις «εκχυμώσεις».Ωμές είτε γεμιστές με ρύζι παρέχουν όλον τον θρεπτικό τους πλούτο.

 ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Γεμάτο με βιταμίνης C, ίνες ,κάλιο και αντιοξειδωτικά στοιχεία βοηθά τον οργανισμό στην αντιμετώπιση των ιώσεων. Ο φλοιός του πορτοκαλιού το προστατεύει από τα σφιχτά και βαριά και μην παρασύρεστε από το χρώμα τους ,που συχνά οφείλεται σε χημικές ουσίες. Να έχετε υπόψη σας ότι ο χυμός πρέπει να καταναλώνεται άμεσα για να μην οξειδωθεί.

 ΠΡΑΣΟ

 Στενός συγγενής του κρεμμυδιού ,χωρίς όμως να έχει την έντονη και ενοχλητική για πολλούς μυρωδιά του .Γι’ αυτό συνιστάται ως υποκατάστατο  σε όσους δεν αντέχουν την έντονη γεύση του κρεμμυδιού. Συνήθως βράζεται με νερό ,καρότα, μαιντανό και σέλινο, υπάρχουν όμως και οι πρασσόπιτες.

 ΡΑΔΙΚΙΑ

 Έχουν πολλές αντιοξειδωτικές ουσίες που δρούν ως καθαριστικά για το στομάχι και αντιφλεγμονώδη δράση .Προτιμήστε αυτά που προέρχονται από ορεινές περιοχές και όσα ακόμη είναι νεαρά φυτά. Καταναλώστε τα άμεσα ,αφού η θρεπτική τους αξία χάνεται πολύ γρήγορα. Τρώγονται ωμά σε σαλάτες ή βραστά με λάδι και λεμόνι.  

 ΡΟΔΑΚΙΝΟ

 Πολύ θρεπτικό φρούτο αφού περιέχει πάρα πολλά αντιοξειδωτικά, βιταμίνη Cκαι Ε ,ίνες ,φώσφορο, βιοτίνη ,σίδηρο και ασβέστιο. Συνιστάται να τρώγεται πάντα ξεφλουδισμένο, επειδή συγκεντρώνει πολλούς ρύπους. Ιδανική φάση για κατανάλωση του είναι η πλήρης ωρίμανση. Προσοχή όμως γιατί αμέσως μετά επέρχεται ταχύτατα η σήψη.

 ΡΟΔΙ 

Πολύ χρήσιμο φρούτο,επειδή είναι από τα ελάχιστα που μπορούν να φαγωθούν με το κουκούτσι, προσφέροντας όλη τη θρεπτική του αξία .Περιέχει πολύ σίδηρο, σελήνιο, καροτένια και βιταμίνη C.Σκέτο είναι σαφώς πιο υγιεινό αλλά για περισσότερο γεύση μπορείτε να το συνοδεύσετε με λίγη ζάχαρη και κονιάκ ή μέλι.

ΡΥΖΙ

 Έχει πολλές βιταμίνες του συμπλέγματος Β και σελήνιο, όταν δεν είναι αποφλοιωμένο, αφού οι ουσίες αυτές ενσωματώνονται στον φλοιό του .Το «μαύρο» ρύζι υπερτερεί του λευκού σε πολλά στοιχεία Προτού το μαγειρέψετε καλό είναι να το ξεπλένετε, χωρίς όμως να μουλιάσει ,για να μη διαλυθούν οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες του και τα ωφέλιμα μέταλλα.

 ΣΕΛΙΝΟ

Πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β,C και Ε, φολικό οξύ, ασβέστιο και μαγνήσιο. Πρέπει να πλένεται πολύ καλά επειδή φέρει σημαντική περιβαλλοντική επιβάρυνση. Συνοδεύει σούπες και σαλάτες και ,όπως όλα τα λαχανικά, πρέπει να καταναλώνεται άμεσα για να διατηρήσει τη θρεπτική του αξία. 

ΣΚΟΡΔΟ

 Η ουσία αλισίνη που περιέχει δρά ως ένα φυσικό αντιοβιοτικό, γι’ αυτό άλλωστε χρησιμοποιείτε από τις φαρμακοβιομηχανίες. Είναι χρήσιμο επίσης για τους υπερτασικούς, αφού «ρίχνει» την πίεση. Συνιστάται να τρώγεται ωμό ή ελαφρά μαγειρεμένο ή μέσα σε σαλάτες, ώστε τα ένζυμά του να απορροφηθούν από το ελαιόλαδο.

 ΣΟΥΣΑΜΙ

 Οι σπόροι του αποτελούν μια πολύ συμπυκνωμένη τροφή ,πλούσια σε καροτένια, ψευδάργυρο και πρωτείνες, καθώς  και σε χρήσιμα αμινοξέα. Συνιστάται να τρώγεται με μέλι για την καλύτερη απορρόφησή του από τον οργανισμό.

ΣΠΑΝΑΚΙ

Περιέχει μεγάλες ποσότητες από β- καροτένια, βιταμίνες Α και C, φολικό οξύ ,σίδηρο, μαγνήσιο και ίνες. Ενισχύει την αντιοξειδωτική δράση των τροφών που συνοδεύει.  Είναι αρκετά επιβαρημένο με ρύπους εξαιτίας των πολλών λιπασμάτων που χρειάζεται η καλλιέργειά του .Μια υγιεινή πρόταση είναι η σπανακόπιτα και το σπανακόρυζο.

 ΣΤΑΦΙΔΑ

 Έχει τεράστια ποσότητα βιταμίνης C, σε σχέση με τους άλλους ξηρούς καρπούς, Α, ασβέστιο και σίδηρο. Είναι πολύ αντιοξειδωτικό τρόφιμο αλλά χρειάζεται καλό πλύσιμο γιατί είναι αρκετά επιβαρημένο από τους ατμοσφαιρικούς ρύπους.  Τρώγεται σκέτη, με γιαούρτι αλλά και μέσα σε φαγητά.

 ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΚΟΚΚΙΝΑ

  Είναι πιο ωφέλιμα από τα λευκά ,όπως και το κρασί .Αποτοξινώνουν από την «κακή» χοληστερίνη Εξαιτίας των φλαβονοειδών που είναι συγκεντρωμένα στον φλοιό και στα κουκούτσια τους. Πρέπει να πλένονται σχολαστικά με νερό και σαπούνι. Τρώγονται ως έχουν και ως χυμός αλλά πρέπει να καταναλώνονται χωρίς να συνοδεύουν γεύματα.

 ΤΣΑΙ

 Έχει πολλά φλαβονοειδή και εικάζεται ότι αποτρέπει την εκδήλωση πολλών ασθενειών. Έχει διαπιστωθεί ότι στατιστικά ωφελεί έμμεσα τους καπνιστές. Προσοχή όμως επειδή η υπερκατανάλωση του μπορεί και να βλάψει.

ΦΑΚΕΣ

Περιέχουν υψηλά επίπεδα φολικού οξέος, καροτένια και πολύ σίδηρο. Καλό είναι να συνοδεύονται από τρόφιμο με βιταμίνη C για να απορροφάται επαρκώς ο σίδηρος που έχουν. Είναι καλές για το νευρικό σύστημα εξαιτίας των πολλών βιταμινών του συμπλέγματος Β. Τρώγονται βραστές.

 ΦΑΣΟΛΙΑ 

Έχουν ίνες ,καροτένια, ασβέστιο, σίδηρο και φώσφορο και πολλές βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Μπορεί να προκαλέσει φούσκωμα ή να ανεβάσουν την πίεση. Τρώγονται κρύα σε σαλάτα ,στο ταψί με ντομάτα αλλά και βραστά ως φασολάδα.  

 ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΑ

  Άψητα και ανάλατα είναι μια από τις πληρέστερες τροφές. Κατέχουν το ρεκόρ περιεκτικότητας σε βιταμίνη Ε, μια ουσία «κλειδί» για το ανοσοποιητικό σύστημα .Προσοχή στις πολλές θερμίδες. Καλό είναι η κατανάλωσή τους να συνοδεύεται από κάποιο τρόφιμο με βιταμίνη C.

 ΦΡΑΟΥΛΑ

 Θρεπτικότατη περιέχει μεγάλες ποσότητες σε βιταμίνες Β, Ε,C και ίνες, αλλά ιδιαίτερα ευάλωτη σε ρύπους και φυτοφάρμακα. Δρα ως ενισχυτής των αντιοξειδωτικών στοιχείων. Προτιμήστε όσες έχουν φυσιολογικό μέγεθος και καταναλώστε τες άμεσα. Χρειάζονται πολύ καλό πλύσιμο με σαπούνι και χλιαρό νερό. Τρώγονται σκέτες, με ζάχαρη, λεμόνι ή και  λίγο κονιάκ.

 ΧΟΥΡΜΑΔΕΣ

 Έχουν μεγάλη ποσότητα καροτενίων, ασβεστίου, μαγνησίου, σιδήρου, φωσφόρου και ινών.  Οι φρέσκοι πρέπει να πλένονται καλά .Τρώγονται σκέτοι, αλλά γίνονται και πολύ ωραίο γλυκό, προσθέτοντας ένα αμύγδαλο στη θέση που είναι το κουκούτσι.

 ΨΩΜΙ ΟΛΙΚΗΣ ΑΛΕΣΕΩΣ

 Είναι το πιο πλούσιο ψωμί που κυκλοφορεί στην αγορά. ΄Εχει περισσότερες ίνες ,πρωτείνες,σίδηρο και θειαμίνη από το λευκό. Πιο υγιεινό είναι αυτό που γίνεται από σιτάρι, ενώ πιο πλούσιο διατροφικά το πολύσπορο. Προσοχή στην ποιότητα του αλεύρου που χρησιμοποιείται, επειδή πολλά  από αυτά (σόγια,καλαμπόκι) μπορεί να είναι γενετικά μεταλλαγμένα.

ΚΟΡΥΦΗ

Οι βιταμίνες ωφελούν, αλλά η υπερβολική κατανάλωση βλάπτει

Ακρως απαραίτητες για τη φυσιολογική ανάπτυξη αλλά και τη λειτουργία του οργανισμού είναι οι βιταμίνες.

Ακρως απαραίτητες για τη φυσιολογική ανάπτυξη αλλά και τη λειτουργία του οργανισμού είναι οι βιταμίνες. Προσλαμβάνονται μέσω της διατροφής και αναπτύσσουν δράση ακόμη κι όταν εντοπίζονται σε πολύ μικρές ποσότητες. Η έλλειψή τους προκαλεί σοβαρές δυσλειτουργίες, όμως σημαντικά προβλήματα μπορεί να προκαλέσει και η υπερβολική χρήση τους. Ειδικά η υπερκατανάλωση λιποδιαλυτών βιταμινών κουράζει το συκώτι και τα νεφρά και αποβαίνει τοξική. Στη συνέχεια παρουσιάζονται τα σπουδαιότερα οφέλη, οι πηγές αλλά και οι πιθανές παρενέργειες των βιταμινών λόγω υπερκατανάλωσης, όπως παρατίθενται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Πληροφόρησης για τα Τρόφιμα.

Η έλλειψη βιταμινών προκαλεί σοβαρές δυσλειτουργίες στον οργανισμό, προβλήματα όμως δημιουργεί και η υπερκατανάλωσή τους.

Α (ρετινόλη)

Οφέλη: Εχει αντιοξειδωτική δράση. Δημιουργεί και διατηρεί το δέρμα, τα μαλλιά και τις βλεννώδεις μεμβράνες. Αναπτύσσει τα δόντια και τα οστά. Βοηθά να βλέπουμε στο σκοτάδι.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Ξηρό δέρμα, κόπωση, νυχτερινή τύφλωση.
Περιέχεται σε: Κίτρινα και πορτοκαλί φρούτα και λαχανικά, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, συκώτι, γαλακτοκομικά.
Παρενέργειες: Είναι τοξική σε υψηλές δόσεις.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 800 mg

Β1 (θειαμίνη)

Οφέλη: Βοηθά στην απελευθέρωση ενέργειας από τους υδατάνθρακες στον οργανισμό. Αναπτύσσει τον μυϊκό τόνο.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Αστάθεια της καρδιάς, νευρικές διαταραχές, κόπωση, σύγχυση
Περιέχεται σε: Μαγιά, σιτάρι, προϊόντα ολικής άλεσης, συκώτι.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 1.4 mg

Β2 (ριβοφλαβίνη)

Οφέλη: Βοηθά στην απελευθέρωση ενέργειας από τις πρωτεΐνες, τα λίπη και τους υδατάνθρακες στον οργανισμό.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Πληγές στις γωνίες του στόματος, αναιμία, δερματικές ενοχλήσεις.
Περιέχεται σε: Μαγιά, προϊόντα ολικής αλέ­σεως, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, εντόσθια, γάλα, αβγά.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 1.6 mg

Β3 (νιασίνη)

Οφέλη: Μεταβολίζει τους υδατάνθρακες, τις πρωτεΐνες, τα λίπη.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Διάρροια, δυσπεψία, δερματικές διαταραχές, κόπωση.
Περιέχεται σε: Κρέας, πουλερικά, ψάρι, δημητριακά, φιστίκια, πατάτες, γαλακτοκομικά, αβγά.
Παρενέργειες: Πρέπει να λαμβάνεται μόνο υπό την επίβλεψη γιατρού.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 18 mg

Β5 (παντοθενικό οξύ)

Οφέλη: Βοηθά σημαντικά στον καταβολισμό των μικροθρεπτικών συστατικών.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Κόπωση, έμετος, στομαχικές διαταραχές, μολύνσεις, κράμπες.
Περιέχεται σε: Απαχα κρέατα, σε προϊόντα ολικής αλέσεως, σε όσπρια, λαχανικά αλλά και στα φρούτα.
Παρενέργειες: Δεν έχουν αναφερθεί.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 6 mg.

Β6 (πυριδοξίνη)

Οφέλη: Συμβάλλει στη δόμηση των ιστών και στον μεταβολισμό των πρωτεϊνών.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Σπασμοί, δερματίτιδα, μυϊκή αδυναμία, δερματικές αμυχές, αναιμία.
Περιέχεται σε: Ψάρι, πουλερικά, άπαχο κρέας, μπανάνες, δαμάσκηνα, ξηρά φασόλια, προϊόντα ολικής αλέσεως, αβοκάντο.
Παρενέργειες: Τεράστιες δόσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορούν να προκαλέσουν νευρική βλάβη στα χέρια και τα πόδια.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 2 mg

Β7 (βιοτίνη)

Οφέλη: Συμμετέχει στον μεταβολισμό υδατανθράκων, πρωτεϊνών, λιπών.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Ναυτία, έμετος, κατάθλιψη, απώλεια μαλλιών, ξηρό δέρμα.
Περιέχεται σε: Δημητριακά, μαγιά, συκώτι, όσπρια.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 150 μg

ΦΥΛΛΙΚΟ ΟΞΥ

Οφέλη: Αναπτύσσει το γενετικό υλικό και συμμετέχει στην παραγωγή αιμοσφαιρίων.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Γαστρεντερικές διαταραχές, αναιμία, πληγές στα χείλη.
Περιέχεται σε: Πράσινα φυλλώδη λαχανικά, εντόσθια, μπιζέλια, φασόλια, φακές.
Παρενέργειες: Είναι τοξική σε πολύ μεγάλες δόσεις.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 200 μg.

Β12

Οφέλη: Βοηθά στην ανάπτυξη των κυττάρων, τη λειτουργία του νευρικού συστήματος ενώ μεταβολίζει τις πρωτεΐνες και το λίπος.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Αναιμία, κόπωση, νευρικότητα, σε κάποιες περιπτώσεις εκφυλισμό του εγκεφάλου.
Περιέχεται σε: Κρέατα, θαλασσινά, γαλακτοκομικά.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 1 μg

Ε (τοκοφερόλη)

Οφέλη: Προστατεύει τα κύτταρα, τους ιστούς και τα απαραίτητα λιπαρά οξέα.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Απώλεια μυών, νευρικές βλάβες, προβλήματα αναπαραγωγής, αναιμία.
Περιέχεται σε: Δημητριακά, ξηρούς καρπούς, σπόρους σιταριού, φυτικά έλαια, πράσινα φυλλώδη λαχανικά.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 10 mg

Κ (φυλλοκινόνη)

Οφέλη: Βοηθά στην πήξη του αίματος.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Αιμορραγικές διαταραχές στα νεογνά και όσους ακολουθούν θεραπείες αραίωσης αίματος.
Περιέχεται σε: Πράσινα φυλλώδη λαχανικά, φρούτα, γαλακτοκομικά, δημητριακά.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: Δεν προβλέπεται από την ΕΕ

C (ασκορβικό οξύ)

Οφέλη: Βοηθά στη δομή των ιστών, των χόνδρων, των μυών και των αιμοφόρων αγγείων. Συμβάλλει στη διατήρηση τριχοειδών αγγείων, ούλων και στην απορρόφηση του σιδήρου.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Πρησμένα ούλα ή αιμορραγία τους, αργή ίαση πληγών, κόπωση, σκορβούτο, κατάθλιψη, κακή πέψη.
Περιέχεται σε: Εσπεριδοειδή, μούρα, λαχανικά (πατάτες και πιπεριές).
Παρενέργειες: Ποσότητα μεγαλύτερη του 1 g μπορεί να προκαλέσει ναυτία, κράμπες και διάρροια.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 60 mg

D (καλσιφερόλη)

Οφέλη: Βοηθά στη διαμόρφωση των οστών και των δοντιών, στη διατήρηση της καλής κατάστασης της καρδιάς και του νευρικού συστήματος.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Απώλεια ασβεστίου από τα οστά και στα παιδιά ραχίτιδα και δυσπλασίες οστών.
Περιέχεται σε: Ηλιακό φως, ψάρια, αυγά, μαργαρίνη, γαλακτοκομικά.
Παρενέργειες: Υψηλές προσλήψεις μπορεί να προκαλέσουν διάρροια και απώλεια βάρους.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 5 μg

Οδηγίες για να διατηρήσετε τις βιταμίνες στα τρόφιμα

Τρώτε ωμά τα φρούτα και τα λαχανικά

Αν τα μαγειρέψετε προτιμήστε τον ατμό με πολύ λίγο νερό.

Μαγειρέψτε τις πατάτες στο λιγότερο δυνατό νερό.

Μην πλένετε τα ζυμαρικά ή το ρύζι πριν και μετά το μαγείρεμα.

Μαγειρέψτε τα στο λιγότερο δυνατό νερό.

Αποθηκεύστε τα τρόφιμα σε δοχεία προστατευμένα από τον αέρα και το φως.

Ψήστε το κρέας, το ψάρι, τα πουλερικά.

Διατηρήστε τους φρέσκους χυμούς στο ψυγείο μόνο για 3 μέρες.

ΚΟΡΥΦΗ

Η βιταμίνη Ε αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη  Ιωάννα Σουφλέρη 

Αποτελέσματα μεγάλης μελέτης δείχνουν αυξηση του κίνδυνου κατά 17%. Την απόφαση να λήξει πριν από την ολοκλήρωσή της η κλινική δοκιμή που στόχευε να διερευνήσει τυχόν προστατευτική δράση της βιταμίνης Ε έναντι του καρκίνου του προστάτη, έλαβαν οι αρμόδιες αμερικανικές αρχές.  Η απόφαση ελήφθη μετά τη διαπίστωση ότι, αντίθετα με τις προβλέψεις, η λήψη συμπληρωμάτων διατροφής με την εν λόγω βιταμίνη αύξανε τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου!

Η μελέτη

Η μελέτη, ο οποία ονομάστηκε SELECT (Selenium and Vitamin E Cancer Prevention Trial) άρχισε πριν από 10 χρόνια. Οι 35.000 εθελοντές που έλαβαν μέρος σε αυτή χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: η πρώτη ελάμβανε 400 διεθνείς μονάδες βιταμίνης Ε ημερησίως, η δεύτερη σελήνιο, η τρίτη ελάμβανε σελήνιο και βιταμίνη Ε και η τέταρτη που είχε ρόλο αρνητικού κοντρόλ έπαιρνε ένα χάπι χωρίς δραστική ουσία. Οι εθελοντές που συμμετείχαν στη μελέτη ήταν υγιείς και, το 2001, ο κίνδυνός τους να εμφανίσουν καρκίνο του προστάτη εκτιμήθηκε να είναι ίσος με τον κίνδυνο του μέσου άνδρα.

Τα αποτελέσματα

Κατά τη διάρκεια της 10ετίας και ενώ μελέτη ήταν σε εξέλιξη διαπιστώθηκε ότι για κάθε 1000 εθελοντές της ομάδας που ελάμβανε τη βιταμίνη Ε υπήρχαν 76 περιπτώσεις καρκίνου του προστάτη, σε σχέση με τις 65 της ομάδας που ελάμβανε το χωρίς δραστική ουσία σκεύασμα.  Αυτά ακριβώς τα ευρήματα οδήγησαν τις αρχές στην απόφασή τους να αναστείλουν τη μελέτη. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση των ερευνητών που συμμετείχαν σε αυτή: «Δεν υπάρχει πραγματικός λόγος για τους άνδρες του γενικού πληθυσμού να λαμβάνουν τις δόσεις βιταμίνης Ε που χορηγήθηκαν στη μελέτη SELECT καθώς τα συμπληρώματα αυτά δεν έδειξαν οφέλη, αλλά πραγματικούς κινδύνους».

Οι συστάσεις

Η επιστήμονες δεν γνωρίζουν τον βιολογικό μηχανισμό που ενισχύει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη μέσω της λήψης μεγάλων ποσοτήτων βιταμίνης Ε. Και ενώ οι συμμετέχοντες στη μελέτη που ελάμβαναν τη βιταμίνη καλούνται να επισκέπτονται τον γιατρό τους για προληπτικές εξετάσεις στα επόμενα χρόνια, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι εμείς οι υπόλοιποι θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τα σκευάσματα που αγοράζουμε χωρίς συνταγή και τα οποία υπόσχονται οφέλη για την υγεία μας, χωρίς όμως να παρέχουν τις απαραίτητες αποδείξεις.

ΚΟΡΥΦΗ

Καλοί υδατάνθρακες, κακοί υδατάνθρακες

Γιατί παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στη διατροφή μας; Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα σάντουιτς φτιαγμένο από λευκό ψωμί και σε ένα που περιέχει 100% ψωμί ολικής άλεσης; Ή ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στις τηγανητές πατάτες και μια σαλάτα που αποτελείται από σπανάκι, ντομάτες, καρότα και φασόλια;

Όλα τα παραπάνω τρόφιμα περιέχουν υδατάνθρακες. Αλλά η δεύτερη εναλλακτική επιλογή και στις δυο ερωτήσεις περιλαμβάνει τρόφιμα με καλούς υδατάνθρακες (τα λαχανικά και τα δημητριακά ολικής άλεσης).

Υδατάνθρακες: Καλοί ή κακοί;

Την τελευταία πενταετία η φήμη των υδατανθράκων αμφιταλαντεύεται εντόνως. Οι υδατάνθρακες έχουν διαφημιστεί ως το κακό συστατικό των διαφόρων δημοφιλών διαίτων. Και ορισμένοι υδατάνθρακες έχουν επίσης προμοταριστεί ως το υγιεινό συστατικό που σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο χρόνιων παθήσεων.

Τελικά λοιπόν περί τίνος πρόκειται; Η εύκολη απάντηση είναι ότι οι υδατάνθρακες είναι και τα δύο.

Ευτυχώς, είναι εύκολο να διαχωριστούν οι κακοί από τους καλούς υδατάνθρακες.

Μπορούμε να «θερίσουμε» τα υγιεινά οφέλη από τους καλούς υδατάνθρακες επιλέγοντας εκείνους που είναι γεμάτοι φυτικές ίνες. Οι υδατάνθρακες αυτοί που απορροφούνται αργά από τον οργανισμό μας, μας κάνουν να αποφεύγουμε τις έντονες εξάρσεις στα επίπεδα του σακχάρου του αίματος. Για παράδειγμα, τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα λαχανικά, τα φρούτα και τα φασόλια είναι οι καλοί υδατάνθρακες.

Μπορούμε επίσης να ελαχιστοποιήσουμε τον κίνδυνο που απονέμουν οι κακοί υδατάνθρακες καταναλώνοντας λιγότερους ραφιναρισμένους και επεξεργασμένους υδατάνθρακες που περιέχουν ελάχιστες ωφέλιμες φυτικές ίνες. Το άσπρο ψωμί και το ραφινασμένο ρύζι είναι τέτοιοι υδατάνθρακες.

Γιατί οι υδατάνθρακες παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στη διατροφή μας;

Το Σεπτέμβριο του 2002 το Ινστιτούτο Ιατρικής των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής με κατευθυντήρια οδηγία που εξέδωσε σύστηνε να αρχίσουμε να επικεντρωνόμαστε στην πρόσληψη περισσότερων καλών υδατανθράκων μέσω της διατροφής μας.

Στο κείμενο της κατευθυντήριας οδηγίας επισημαίνεται ότι «Για να ικανοποιηθούν οι ημερήσιες ατομικές ανάγκες του οργανισμού σε θρεπτικά συστατικά και την ελαχιστοποίηση του κινδύνου χρόνιων παθήσεων, οι ενήλικοι θα πρέπει να παίρνουν το 45% με 65% των ημερήσιων θερμίδων τους από υδατάνθρακες, το 20% με 35% από λιπαρά και το 10% με 35% από πρωτεΐνες».

Ο μόνος τρόπος για την πρόσληψη άφθονων φυτικών ινών είναι η κατανάλωση φυτικών τροφών. Φυτικά τρόφιμα όπως τα φρούτα και τα λαχανικά μας προσφέρουν ποιοτικούς υδατάνθρακες που είναι επίσης πλούσιοι σε φυτικές ίνες. Μελέτες έχουν δείξει ότι μιας διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιακού νοσήματος. Επίσης υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία σύμφωνα τα οποία οι φυτικές ίνες μέσω της διατροφής μπορούν να μας βοηθήσουν να προλάβουμε την εκδήλωση του καρκίνου του παχέος εντέρου και να προάγουν τον έλεγχο του βάρους.

Σύμφωνα με τις συστάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Διατροφής:

Οι άνδρες 50 ετών και κάτω, θα πρέπει να παίρνουν 38 γραμμάρια φυτικών ινών την ημέρα

Οι γυναίκες 50 ετών και κάτω, θα πρέπει να παίρνουν 25 γραμμάρια φυτικών ινών ημερησίως

Επειδή μεγαλώνοντας χρειαζόμαστε λιγότερες θερμίδες και τροφή, οι άνδρες άνω των 50 ετών θα πρέπει να παίρνουν 30 γραμμάρια φυτικών ινών την ημέρα και οι γυναίκες 21 γραμμάρια

Ποιοι είναι οι καλοί υδατάνθρακες;

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι οι καλοί υδατάνθρακες είναι: τα φυτικά τρόφιμα που περιέχουν φυτικές ίνες, οι βιταμίνες, τα ιχνοστοιχεία και τα φυτοχημικά συστατικά μαζί με τα γραμμάρια των υδατανθράκων όπως τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα όσπρια, τα λαχανικά και τα φρούτα.

Πάντως δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε έναν υδατάνθρακα ως «καλό» χωρίς να λάβουμε υπόψη μας την περιεκτικότητά του σε φυτικές ίνες (εκτός αν είναι εκ φύσεως χαμηλός σε περιεκτικότητα φυτικών ινών όπως το γάλα με λίγα λιπαρά ή το αποβουτυρωμένο).

Γιατί οι φυτικές ίνες παίζουν ρόλο;

Οι φυτικές ίνες είναι το συστατικό των φυτικών τροφών που δε μπορεί ο ανθρώπινος οργανισμός να αφομοιώσει. Αν και οι φυτικές ίνες δεν απορροφώνται, κάνουν πολύ καλό στην υγεία μας.

Οι φυτικές ίνες επιβραδύνουν την απορρόφηση των άλλων θρεπτικών συστατικών που καταναλώνουμε στο ίδιο γεύμα, λόγου χάρη των υδατανθράκων. Αυτή η επιβράδυνση μπορεί να συντελέσει στην πρόληψη των εξάρσεων και υφέσεων του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα μας, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη τύπου ΙΙ.

Συγκεκριμένοι τύποι φυτικών ινών που εμπεριέχονται στη βρώμη, τα όσπρια και σε ορισμένα φρούτα μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα. Ένα επιπρόσθετο πλεονέκτημά τους είναι ότι οι φυτικές ίνες δημιουργούν το αίσθημα της πληρότητας στον οργανισμό, προάγοντας έτσι τον κορεσμό του στομάχου.

Το πρόβλημα είναι ότι η δυτικού τύπου διατροφή που τείνουμε όλοι πλέον να κάνουμε, κάθε άλλο παρά αυξημένη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες έχει. Όσο πιο επεξεργασμένα είναι τα τρόφιμα, τόσο χαμηλότερη η περιεκτικότητά τους σε φυτικές ίνες.

Για να αλλάξουμε λοιπόν αυτή την κατάσταση μπορούμε να ακολουθήσουμε τρεις απλές συμβουλές:

Να τρώμε άφθονα φρούτα και λαχανικά. Πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα μας δίνουν περίπου 10 γραμμάρια φυτικών ινών, ανάλογα με τις επιλογές μας.

Να περιλαμβάνουμε περισσότερα όσπρια στα γεύματά μας. Μισό φλιτζάνι μαγειρεμένα όσπρια δίνουν 4 με 8 γραμμάρια φυτικών ινών την ημέρα.

Να επιλέγουμε τα δημητριακά ολικής άλεσης με κάθε ευκαιρία (στο ψωμί, τα ζυμαρικά, τα μπισκότα κ.α.)

Ποιοι είναι οι κακοί υδατάνθρακες;

Τα σάκχαρα

Οι πρόσθετες γλυκαντικές ουσίες

Τα ραφιναρισμένα σιτηρά

Δεν υπάρχει τρόπος να κρύψουμε την αλήθεια: Ο σύγχρονος άνθρωπος τρώει όλο και περισσότερη ζάχαρη πλέον. Μάλιστα, ο μέσος ενήλικας καταναλώνει καθημερινά περίπου 20 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση που έγινε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του αμερικανικού πληθυσμού. Αυτό αντιστοιχεί σε 320 θερμίδες, οι οποίες μετατρέπονται γρήγορα σε περιττά κιλά. Πολλοί ενήλικες απλά δεν συνειδητοποιούν πόση πρόσθετη ζάχαρη περιέχεται στη διατροφή τους.

Η ζάχαρη και τα ραφιναρισμένα δημητριακά καθώς και τα αμυλούχα τρόφιμα παρέχουν γρήγορα ενέργεια στον οργανισμό υπό την μορφή της γλυκόζης. Αυτό είναι καλό σε περίπτωση που ο οργανισμός μας όντως χρειάζεται άμεσα ενέργεια, όπως για παράδειγμα όταν γυμναζόμαστε.

Οι καλύτεροι υδατάνθρακες για τους περισσότερους από εμάς είναι εκείνοι που είναι ακατέργαστοι ή ελαφρώς επεξεργασμένοι όπως στα τρόφιμα ολικής άλεσης που περιέχουν φυσικά σάκχαρα, όπως η φρουκτόζη των φρούτων ή η λακτόζη του γάλακτος.

Αποφύγετε τα περιττά «πρόσθετα σάκχαρα»

Τα «πρόσθετα σάκχαρα» γνωστά και ως θερμιδικά γλυκαντικά, είναι σάκχαρα και σιρόπια που προστίθενται στα τρόφιμα κατά την προετοιμασία των γευμάτων ή στο τραπέζι, εξηγεί η Κριστίν Γκερντσταντ, εκπρόσωπος Τύπου της Αμερικανικής Εταιρείας Διαιτολογίας. Τα πρόσθετα σάκχαρα μας δίνουν πολλές θερμίδες και ελάχιστα ή καθόλου θρεπτικά συστατικά.

Σήμερα πολλοί άνθρωποι προτιμούν τα τρόφιμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και επειδή τρώμε πολλά προϊόντα χωρίς ή με λίγα λιπαρά, δεν γνωρίζουμε ότι σε πολλά απ' αυτά τα προϊόντα, η ζάχαρη είναι το υποκατάστατο του λίπους και στην πραγματικότητα «ανταλλάσσουμε το λίπος με ζάχαρη», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Σάνθι Μπόουμαν συγγραφέας μιας πρόσφατης μελέτης που επικεντρώνεται στον ρόλο της ζάχαρη στην διατροφή και μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Διαιτολογίας.

Η Αμερικανική Εταιρεία Διαιτολογίας συστήνει να μην παίρνουμε περισσότερο από το 6% με 10% του συνόλου των θερμίδων μας από πρόσθετα σάκχαρα, δηλαδή περίπου εννέα κουταλάκια του γλυκού την ημέρα για το μέσο άτομο.

Διαβάστε προσεκτικά την ετικέτα των τροφίμων

Η ετικέτα με τα διατροφικά χαρακτηριστικά του προϊόντος μπορεί να μας βοηθήσει να ξεχωρίσουμε εύκολα τους καλούς από τους κακούς υδατάνθρακες.

Να λοιπόν τι πρέπει να κοιτάμε στην ετικέτα των προϊόντων:

Ολικοί Υδατάνθρακες: Για να εντοπίσουμε την συνολική ποσότητα των υδατανθράκων στα τρόφιμα, ανά μερίδα, κοιτάμε την ένδειξη «συνολικοί υδατάνθρακες». Θα διαπιστώσουμε συχνά ότι τα γραμμάρια των φυτικών ινών, της ζάχαρης και των άλλων υδατανθράκων προστίθενται στο σύνολο των υδατανθράκων που αναγράφονται στην ετικέτα.

Διατροφικές φυτικές ίνες: Η ένδειξη αυτή μας λέει τη συνολική ποσότητα των φυτικών ινών του τροφίμου, ανά μερίδα. Είναι λοιπόν η ποσότητα των υδατανθράκων που δεν απορροφάται και ενδεχομένως να περάσει διαμέσου του πεπτικού συστήματος χωρίς να απορροφηθεί.

Σάκχαρα: Μας ενημερώνουν για το σύνολο των υδατανθράκων που παίρνουμε μέσω των σακχάρων που περιέχεται στα τρόφιμα, από όλες τις πηγές (φυσικές πηγές όπως η λακτόζη και η φρουκτόζη καθώς και πρόσθετα σάκχαρα όπως το σιρόπι). Είναι σημαντικό να διακρίνουμε τα φυσικά σάκχαρα από τα πρόσθετα. Για παράδειγμα, το 1% στο γάλα με λίγα λιπαρά, περιέχει 15 γραμμάρια «ζάχαρης» ανά φλιτζάνι. Τα γραμμάρια αυτά προέρχονται από την λακτόζη και από πρόσθετες γλυκαντικές ουσίες.

Για να σχηματίσουμε μια σαφέστερη εικόνα για το πώς πολλά γραμμάρια ζάχαρης που αναγράφεται στην ετικέτα προέρχονται από πρόσθετα γλυκαντικά, δεν έχουμε παρά να ελέγξουμε τη λίστα με τα συστατικά στοιχεία. Να δούμε αν τα πρόσθετα γλυκαντικά είναι στις τρεις πρώτες θέσεις του καταλόγου (τα συστατικά αναγράφονται με ποσοτική σειρά, ώστε το κύριο σώμα του τροφίμου να αποτελείται από τα πρώτα συστατικά που αναγράφονται).

Αλλοι υδατάνθρακες: Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται αποροφήσιμοι υδατάνθρακες που δεν θεωρούνται ως σάκχαρα (φυσικά ή άλλα).

Σακχαρώδεις Αλκοόλες: Σε πολλές ετικέτες τροφίμων μαζί με τους ολικούς υδατάνθρακες περιέχονται και οι σακχαρώδεις αλκοόλες. Σε μερικούς ανθρώπους, οι υδατάνθρακες υπό τη μορφή των σακχαρωδών αλκοολών μπορεί να προκαλέσουν πεπτικά προβλήματα όπως αέρια, κράμπες και διάρροια. Οι σακχαρώδεις αλκοόλες αναφέρονται στις ετικέτες τροφίμων ως ξυλιτόλη, σορβιτόλη, μαννιτόλη, λακτιτόλη κ.α. Πολλά τρόφιμα «χωρίς προσθήκη ζάχαρης» ή με «λίγες θερμίδες» περιέχουν σακχαρώδεις αλκοόλες ακόμη και όταν περιέχουν εναλλακτικές γλυκαντικές ουσίες.

Φρούτα και λαχανικά για λεπτή σιλουέτα  Θεοδώρα Τσώλη 

Οι «καλοί» υδατάνθρακες που περιέχουν σώζουν από την κατανάλωση ανθυγιεινών τροφών με πολλές θερμίδες Η κατανάλωση φρέσκων φρούτων και λαχανικών φαίνεται ότι είναι το «κλειδί» που ανοίγει την… πόρτα της καλλίγραμμης σιλουέτας, σύμφωνα με νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου Γέιλ. Και αυτό διότι αυτού του είδους οι υγιεινές τροφές μάς βοηθούν να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό της κατανάλωσης τροφίμων «πλούσιων» σε… κακούς υδατάνθρακες και θερμίδες.

Όταν τα αποθέματα γλυκόζης –  περιέχεται στους υδατάνθρακες – πέφτουν στον οργανισμό, ξεκινά η επιθυμία για κατανάλωση τροφής. Μάλιστα η έλλειψη γλυκόζης,  η οποία αποτελεί «καύσιμο» για τον εγκέφαλο,  μας κάνει ευάλωτους απέναντι σε πολυθερμιδικές τροφές.

Κύρια «θύματα» αυτής της διαδικασίας είναι τα παχύσαρκα άτομα τα οποία, ακόμη και με την παραμικρή πτώση των επιπέδων γλυκόζης, αισθάνονται ακατάσχετη επιθυμία για υδατάνθρακες.

«Καλοί» και «κακοί» υδατάνθρακες Το θέμα είναι βέβαια το τι είδους υδατάνθρακες θα αποφασίσουμε να καταναλώσουμε αφού υπάρχουν οι «καλοί» υδατάνθρακες, όπως αυτοί των φρέσκων φρούτων και λαχανικών, του ακατέργαστου ρυζιού ή των ζυμαρικών και του ψωμιού ολικής αλέσεως και οι «κακοί» υδατάνθρακες που περιέχονται μεταξύ άλλων στο λευκό ψωμί, στη λευκή ζάχαρη, στα αναψυκτικά, στα κέικ, στα μπισκότα, στα πατατάκια και σε άλλα συσκευασμένα σνακ. Σύμφωνα με τους ειδικούς από το Γέιλ το μυστικό για να παραμένουμε λεπτοί είναι να εξασφαλίζουμε ότι τα επίπεδα γλυκόζης του εγκεφάλου δεν εμφανίζουν σημαντική πτώση μέσα στην ημέρα. Όπως σημειώνουν οι ερευνητές στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Clinical Investigation» η κατανάλωση μικρότερων ποσοτήτων τροφής και σε πιο τακτά χρονικά διαστήματα μέσα στο 24ωρο μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες να υποκύψουμε στον πολυθερμιδικό πειρασμό, κυρίως σε ό,τι αφορά τα παχύσαρκα άτομα.

Το πείραμα της γλυκόζης Προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους οι επιστήμονες χορήγησαν σε εθελοντές ενέσεις γλυκόζης. Στη συνέχεια διεξήγαγαν απεικονιστικές εξετάσεις του εγκεφάλου τους ενώ παράλληλα τους έδειχναν εικόνες τροφών με πολλές και λίγες θερμίδες. Όπως προέκυψε, όταν τα επίπεδα γλυκόζης ήταν χαμηλότερα, δύο περιοχές του εγκεφάλου των εθελοντών οι οποίες ρυθμίζουν την ευχαρίστηση «άναβαν» την επιθυμία για τροφή. Την ίδια στιγμή ο προμετωπιαίος φλοιός, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον αυτοέλεγχο – έχανε την ικανότητά του να ελέγχει τις παρορμήσεις.

Σύμφωνα με την επικεφαλής της μελέτης καθηγήτρια Ρατζίτα Σίνχα «φαίνεται ότι είναι σημαντική η κατανάλωση υγιεινών τροφών που διατηρούν τα επίπεδα γλυκόζης. Ο εγκέφαλος χρειάζεται και αυτός τροφή και πρέπει να του την δίνουμε με τον κατάλληλο τρόπο».

Γλυκαιμικός Δείκτης - Γλυκαιμικό Φορτίο

ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ-ΨΩΜΙ

Διαβήτης - Σάκχαρο

ΚΟΡΥΦΗ

Μην εξοστρακίζετε τους υδατάνθρακες Θεοδώρα Τσώλη 

Οταν λείπουν από τη διατροφή οδηγούν σε πιο σοβαρά εμφράγματα και μικρότερες πιθανότητες ανάρρωσης της καρδιάς Οι «πλούσιες» σε λιπαρά και «φτωχές» σε υδατάνθρακες δίαιτες μπορεί να βοηθούν ορισμένα άτομα να χάσουν βάρος, ωστόσο υπάρχει κίνδυνος να αποβούν ακόμη και μοιραίες για όσους έχουν οικογενειακό ιστορικό καρδιοπαθειών. Αυτό έδειξε μια νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ των ΗΠΑ η οποία παρουσιάστηκε σε συνέδριο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας στο Σικάγο.
Τα λιπαρά «γεννούν» σοβαρά εμφράγματα Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι παχύσαρκοι αρουραίοι οι οποίοι ακολουθούσαν διατροφή με πολλά λιπαρά και λίγους υδατάνθρακες – παρόμοια με εκείνη που ακολουθούν πολλοί άνθρωποι – εμφάνιζαν πολύ πιο σοβαρά ως και θανατηφόρα καρδιακά επεισόδια σε σύγκριση με άλλους αρουραίους που ακολουθούσαν διατροφή με λίγα λιπαρά. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι σύμφωνα με τα ευρήματα τα πολλά λιπαρά και οι λίγοι υδατάνθρακες στη διατροφή επιδρούν αρνητικά ακόμη και στην ανάρρωση μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο. Παρότι οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι δίαιτες με λίγους υδατάνθρακες έχουν οφέλη σε ό,τι αφορά την απώλεια βάρους, συνιστούν προσοχή. «Εάν σκεφτόμουν να ακολουθήσω διατροφή ‘πλούσια’ σε λιπαρά και ‘φτωχή’ σε υδατάνθρακες θα αναρωτιόμουν εάν τα οφέλη υπερτερούν των καρδιαγγειακών κινδύνων που αποκαλύπτονται από αυτή τη μελέτη» ανέφερε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Στίβεν Λόιντ και προσέθεσε:«Σε περίπτωση που έπασχα από καρδιοπάθεια ή είχα προδιάθεση για καρδιακό επεισόδιο θα σκεφτόμουν σοβαρά να ξεκινήσω μια τέτοιου τύπου δίαιτα».
Οι διατροφικές επιταγές του ΠΟΥ Οι υδατάνθρακες που περιέχονται σε τροφές όπως τα λαχανικά, οι ξηροί καρποί και τα δημητριακά αποτελούν την κύρια πηγή πρόσληψης θερμίδων για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού επί χιλιετίες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) συνιστά διατροφή στην οποία το 55%-75% της ημερήσιας πρόσληψης θερμίδων προέρχεται από υδατάνθρακες, το 15%-30% από λίπη και το 10%-15% από πρωτεΐνες. Ωστόσο έχουν κυκλοφορήσει πολλές και διαφορετικές δίαιτες οι οποίες προτείνουν διαφορετική αναλογία υδατανθράκων, λιπαρών και πρωτεΐνης στη διατροφή. Για παράδειγμα η δίαιτα της Ζώνης συνιστά κατανάλωση 40% υδατανθράκων, 30% λιπαρών και 30% πρωτεΐνης ημερησίως ενώ η δίαιτα Ατκινς πρεσβεύει ότι η κατανάλωση υδατανθράκων δεν πρέπει να ξεπερνά το 20% της ημερήσιας πρόσληψης θερμίδων. Ο δρ Λόιντ τονίζει ότι η μελέτη του ίδιου και της ομάδας του δεν αποδεικνύει σε καμία περίπτωση ότι μια δίαιτα με πολλά λιπαρά και λίγους υδατάνθρακες προκαλεί καρδιακά επεισόδια. Προσθέτει ωστόσο ότι η μακροπρόθεσμη επίδραση της κατανάλωσης πολλών λιπαρών και πρωτεΐνης τόσο στην καρδιά όσο και σε άλλα όργανα δεν είναι επαρκώς μελετημένη. Στο πλαίσιο των πειραμάτων τους στους αρουραίους οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα είδαν ότι τα παχύσαρκα ζώα που ακολουθούσαν διατροφή με πολλά λιπαρά υφίσταντο πιο σοβαρά καρδιακά επεισόδια τα οποία προκαλούσαν μεγαλύτερη καταστροφή του καρδιακού μυός και δεν άφηναν μεγάλα περιθώρια ανάρρωσης σε σύγκριση με τα ζώα που δεν κατανάλωναν πολλά λιπαρά στο πλαίσιο του καθημερινού διαιτολογίου τους.
Οξειδωτικό στρες και ελεύθερες ρίζες Ενας λόγος για αυτό, όπως εξηγεί ο δρ Λόιντ, είναι ότι τα λιπαρά προκαλούν περισσότερο οξειδωτικό στρες και οδηγούν στη δημιουργία περισσότερων ελεύθερων ριζών οι οποίες καταστρέφουν το DNA και τα κυτταρικά τοιχώματα οδηγώντας τελικώς σε θάνατο των κυττάρων του καρδιακού μυός. Σύμφωνα με τον ερευνητή, ένας δεύτερος λόγος για την αρνητική επίδραση της «πλούσιας» σε λίπη και «φτωχής» σε υδατάνθρακες δίαιτας για την καρδιά, είναι ότι η έλλειψη υδατανθράκων στερεί ενέργεια από τον καρδιακό μυ. Οι υδατάνθρακες αποτελούν το πιο αποτελεσματικό «καύσιμο» όταν η καρδιά προσπαθεί να αναρρώσει από ένα έμφραγμα. Στη διατροφή με πολλά λιπαρά το κύριο «καύσιμο» που χρησιμοποιούν τα όργανα για ενέργεια είναι οι κετόνες που παράγονται από τον μεταβολισμό του λίπους – το «καύσιμο» όμως αυτό είναι επαρκές για μια υγιή καρδιά αλλά όχι όταν η καρδιά έχει υποστεί βλάβη. Η έλλειψη γλυκόζης, την οποία παρέχουν οι υδατάνθρακες, αφήνει έτσι την καρδιά πιο «ευάλωτη» στις βλάβες.
Σε κάθε περίπτωση τα τελευταία χρόνια τόσο οι «οπαδοί» των υδατανθράκων όσο και εκείνοι των λιπαρών έχουν βρει έναν κοινό τόπο. Όπως λένε, το σημαντικό είναι να καταναλώνονται κυρίως «καλοί» υδατάνθρακες, οι πολύπλοκοι δηλαδή υδατάνθρακες σαν αυτούς που περιέχονται στα δημητριακά ολικής αλέσεως και στα φασόλια, και όχι οι απλοί υδατάνθρακες που περιέχονται στη ζάχαρη, στο άσπρο ψωμί και στις πατάτες. Αντιστοίχως πρέπει να προτιμώνται τα «καλά» λιπαρά όπως τα ω-3 λιπαρά οξέα που περιέχονται σε ορισμένα ψάρια και τα ακόρεστα λιπαρά που περιέχονται στα πουλερικά.

Για μακροζωία, μακριά από τους υδατάνθρακες Να εξορίσουμε από τη διατροφή μας πατάτες, ρύζι, ψωμί και ζυμαρικά συμβουλεύει αμερικανίδα καθηγήτρια

ΚΟΡΥΦΗ

Χαλκός ο αντιμικροβιακός Γράφει ο Dr. Harold Michels Σύμβουλος στο Διεθνή Οργανισμό Χαλκού, Senior V.Ρ. - CDA USA, Technology and Technical Services

Ο χαλκός είναι ένα υλικό γνωστό από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Τόσο οι Αιγύπτιοι, όσο οι Αζτέκοι, αλλά και ο ίδιος ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσαν τον χαλκό ως μέσο αντιμετώπισης μολύνσεων! Φέτος, μάλιστα, κατοχυρώθηκε ως το πρώτο μέταλλο με αναγνωρισμένες αντιμικροβιακές ιδιότητες και αυτό είναι μια είδηση που μπορεί να σώσει ζωές! Ειδικά όταν η χρήση του χαλκού μπορεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση μιας παγκόσμιας μάστιγας, όπως είναι οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, που αυξάνονται συνεχώς βάσει στατιστικών στοιχείων τόσο της Ευρώπης όσο και της Αμερικής.
Ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις Οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις είναι η τέταρτη αιτία θανάτου στις ΗΠΑ και κοστίζουν στο σύστημα υγείας περίπου 30 δισ. δολάρια ετησίως. Σχεδόν 2.000.000 άτομα αναπτύσσουν ετησίως μια ενδονοσοκομειακή λοίμωξη, σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων Αμερικής.
Από τα άτομα αυτά περίπου 100.000 χάνουν τη ζωή τους ετησίως μόνο στην Αμερική.
Ομως και στην Ευρώπη τα νούμερα είναι τρομακτικά. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Πρόληψη και τον Ελεγχο των Ασθενειών (ΕΚΠΕΑ) αναφέρει σε έκθεσή του ότι ετησίως περίπου 3 εκατομμύρια κάτοικοι των κρατών-μελών της Ε.Ε. αναπτύσσουν λοιμώξεις που σχετίζονται με τη νοσηλεία τους, με 50.000 από αυτούς να πεθαίνουν εξαιτίας αυτών των λοιμώξεων. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία θανάτων από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, αλλά σίγουρα η χώρα μας δεν απέχει πολύ από τη ζοφερή πραγματικότητα της Ευρώπης. Κάποια από τα πιο επικίνδυνα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες είναι το πολύ συχνά εμφανιζόμενο και επικίνδυνο μικρόβιο του χρυσίζοντος σταφυλόκοκκου (MRSA: Methicillin - Resistant Staphylococcus Aureus), καθώς και το Clostridium Difficile, ένας παθογόνος μικροοργανισμός που μπορεί να προκαλέσει μόλυνση του παχέος εντέρου.
Το γεγονός ότι ακόμα και με το άγγιγμα ενός πόμολου σε κάποιο νοσοκομείο ερχόμαστε σε επαφή με απειλητικά βακτήρια και μικρόβια, κάτι που μπορεί να αποβεί ακόμα και θανατηφόρο, οδήγησε τους ειδικούς σε ανεξάρτητα ερευνητικά κέντρα να πραγματοποιήσουν έρευνες και κλινικές μελέτες και να εξετάσουν τα υλικά από τα οποία κατασκευάζονται οι επιφάνειες που αγγίζουν συχνά οι ασθενείς, αλλά και οι επισκέπτες. Μετά από ένα χρόνο εκτενών εργαστηριακών δοκιμών*, οι επιστήμονες απέδειξαν ότι οι επιφάνειες από χαλκό είναι αποτελεσματικές ενάντια σε 5 διαφορετικές μορφές βακτηρίων, συμπεριλαμβανομένων του MRSA και C. Difficile. Τον περασμένο Μάρτιο η Αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (ΕΡΑ) ανακοίνωσε επισήμως ότι ο χαλκός είναι το πρώτο μέταλλο με αναγνωρισμένες αντιμικροβιακές ιδιότητες, καθώς ελαττώνει και καταπολεμά συγκεκριμένα επιβλαβή βακτηρίδια που συνδέονται με ενδεχομένως θανάσιμες μικροβιακές μολύνσεις. Ο χαλκός είναι το πρώτο στέρεο υλικό που λαμβάνει τέτοιου είδους αναγνώριση από την ΕΡΑ, η οποία στηρίζεται στα αποτελέσματα εκτενών αντιμικροβιακών δοκιμών βάσει των εγκεκριμένων πρωτοκόλλων της.
Αρα λοιπόν ο χαλκός μπορεί να διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση των ενδονοσοκομειακών μολύνσεων. Αρκεί να συγκρίνει κανείς ότι σε επιφάνειες από χάλυβα, αλουμίνιο και πλαστικό τα μικρόβια παραμένουν πάνω από 3 ημέρες, ενώ πάνω στις επιφάνειες από χαλκό οι μικροοργανισμοί αυτοί δεν επιβιώνουν περισσότερο από 90 λεπτά! Αξίζει να σημειωθεί ότι οι χάλκινες επιφάνειες που καθαρίζονται συχνά μπορούν να εξουδετερώσουν το 99,9% των μικροβίων μέσα σε 2 ώρες και μπορούν να μειώσουν την απειλή από δευτερογενή μολυσματικά βακτήρια ή ιούς, οι οποίοι βρίσκονται μέσα σε νοσοκομεία. Τέτοιες επιφάνειες είναι τα πόμολα, τα καροτσάκια φαγητού, τα φορεία των ασθενών, οι βρύσες, ακόμη και τα στιλό των ιατρών, καθώς επίσης τα τραπεζάκια δίπλα από τις κλίνες, οι καρέκλες επισκεπτών, αλλά και τα πληκτρολόγια και ποντίκια υπολογιστών.
Και στο νερό Ας δούμε όμως πόσο ευεργετική μπορεί να είναι η επίδραση του χαλκού στην απειλή που ονομάζεται νόσος των λεγεωνάριων, μια μόλυνση που προκαλείται από βακτηρίδια που ονομάζονται Legionella. Το μικρόβιο αυτό, που αναπτύσσεται κυρίως σε μεγάλες μονάδες κλιματισμού, καθώς και σε σωληνώσεις νερού, μολύνει τους πνεύμονες και ο ασθενής εμφανίζει συμπτώματα γρίπης, που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αποβεί μοιραία. Σε έρευνες που πραγματοποίησε το Ολλανδικό Ερευνητικό Ιδρυμα Ποιότητας Νερού (KIWA), βρέθηκε ότι η συγκέντρωση βακτηριδίων στο νερό που μεταφέρθηκε μέσα από τους σωλήνες χαλκού ήταν 10 φορές λιγότερη από ό,τι σε διάφορους πλαστικούς σωλήνες. Αυτό οφείλεται στο ότι ο χαλκός εμποδίζει την ανάπτυξη και μεταφορά βακτηριδίων στο νερό που μεταφέρεται μέσα από αυτόν. Επίσης, είναι αδιαπέραστος και προφυλάσσει με τη στεγανότητά του το νερό από επιβλαβείς εξωτερικούς παράγοντες (φυτοφάρμακα, πετρέλαιο, βενζίνη κ.λπ.) και δεν αλλοιώνεται από οργανικούς διαλύτες.
*Νοσοκομειακό Πανεπιστήμιο Μπέρμιγχαμ του ιδρύματος NHS (UK),
Νοσοκομείο «Asklepios» Αμβούργου (Γερμανία),
Νοσοκομεία Tygerberg & Stellenbosch Uni (Νότια Αφρική),
Κέντρο Καρκίνου Memorial Sloan-Kettering (Νέα Υόρκη),
Ιατρικό Πανεπιστήμιο της νότιας Καρολίνας (Τσάρλεστον, Sc),
Ιατρικό Κέντρο Ralph Η. Johnson, (Τσάρλεστον, Sc),
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Kitasato (Ιαπωνία).

ΚΟΡΥΦΗ

Λιγότερη πρωτεΐνη, περισσότερες παρασπονδίες  Ειρήνη Βενιού 

Οι μικρές ποσότητες κρέατος, ψαριού, αβγών ή ξηρών καρπών οδηγούν σε τσιμπολογήματα Η ανθυγιεινή συνήθεια του τσιμπολογήματος μπορεί να κοπεί αυξάνοντας την ποσότητα της πρωτεΐνης στα κύρια γεύματα, υποστηρίζουν τώρα οι επιστήμονες Εάν επιλέγετε συχνά παχυντικά σνακ μεταξύ των γευμάτων, τότε πολύ πιθανόν να μην καταναλώνετε αρκετή πρωτεΐνη. Αυτό είναι το συμπέρασμα νέας μελέτης βρετανών και αυστραλών ειδικών, σύμφωνα με το οποίο η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων πρωτεΐνης μας κάνει πιο επιρρεπείς σε διατροφικούς πειρασμούς. Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Κέιμπριτζ και του Σίδνεϊ διαπίστωσαν ότι μια μεγαλύτερη μερίδα πρωτεΐνης στο πιάτο - π.χ. κρέας, ψάρι, αβγά ή ξηροί καρποί - θα μπορούσε να μας απαλλάξει από την αύξηση του σωματικού βάρους κατά τουλάχιστον ένα κιλό τον μήνα, εξαιτίας της κατανάλωσης παχυντικών σνακ.

Πρωτεΐνη εναντίον σνακ Στο πλαίσιο της μελέτης, οι επιστήμονες παρακολούθησαν τις διατροφικές συνήθειες συνολικά 22 εθελοντών ηλικίας 18-51 ετών, οι οποίοι κατά τη διάρκεια του πειράματος παρέμειναν απομονωμένοι σε ειδικές εγκαταστάσεις. Είδαν λοιπόν ότι όσοι κατανάλωναν στο γεύμα τους 10% πρωτεΐνη, έτειναν να συγκεντρώνουν 260 επιπλέον θερμίδες την ημέρα από τσιμπολογήματα που μεσολαβούσαν μέχρι το επόμενο γεύμα, συγκριτικά με όσους κατανάλωναν 15% πρωτεΐνη. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όσοι έτρωγαν μικρότερες ποσότητες πρωτεΐνης κατανάλωναν το 70% των επιπλέον θερμίδων τους από ανθυγιεινά σνακ που τσιμπολογούσαν κατά τη διάρκεια της ημέρας και όχι από τα γεύματά τους.

Υγεία και Κρέας

Κολλαγόνο, η απαραίτητη πρωτεΐνη Ολοι γνωρίζουμε πως το κολλαγόνο είναι απαραίτητη πρωτεΐνη του οργανισμού, που μεγαλώνοντας μειώνεται με γοργούς ρυθμούς, ειδικά στις γυναίκες, προκαλώντας όχι μόνο το φαινόμενο της πρόωρης γήρανσης, αλλά και πάρα πολλά προβλήματα στις αρθρώσεις μας.

ΚΟΡΥΦΗ

Ψευδάργυρος εναντίον κρυολογήματος  ΕΙΡΗΝΗ ΒΕΝΙΟΥ

Περιορίζει τη διάρκειά του έως και κατά 40% Το πολυπόθητο γιατρικό για το κοινό κρυολόγημα δεν αποκλείεται να κρύβεται τελικά σε ένα μια απλή παστίλια ψευδαργύρου, σύμφωνα με νέα φινλανδική μελέτη. Οι ειδικοί του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, με επικεφαλής τον δρ Χάρι Χεμίλα, διαπίστωσαν ότι ανάλογα με τη δόση και την περιεκτικότητα της παστίλιας σε ψευδάργυρο, η λήψη της είναι ικανή να περιορίσει την χρονική διάρκεια των συμπτωμάτων του κρυολογήματος κατά 40%. Όπως δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο «Open Respiratory Medicine Journal», οι ειδικοί προχώρησαν σε μετα-ανάλυση 13 συνολικά προηγούμενων δοκιμών που εξέταζαν την αποτελεσματικότητα του ψευδαργύρου ενάντια στο κοινό κρυολόγημα.

Το μυστικό κρύβεται στη δόση Εξετάζοντας προσεκτικά τα στοιχεία, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι σε πέντε από αυτές, στις οποίες οι εθελοντές λάμβαναν μια καθημερινή δόση ψευδαργύρου που δεν ξεπερνούσε τα 75 mg, δεν είχε παρατηρηθεί τελικά καμία διαφορά ως προς την καταπολέμηση των ενοχλητικών συμπτωμάτων του κρυολογήματος.

Στις υπόλοιπες οκτώ ωστόσο τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Συγκεκριμένα, σε τρεις δοκιμές όπου οι συμμετέχοντες λάμβαναν μια καθημερινή δόση οξικού άλατος ψευδαργύρου άνω των 75 mg παρατηρούνταν μείωση της συνολικής χρονικής διάρκειας των συμπτωμάτων κατά 42%.

Ακόμα, σε πέντε άλλες δοκιμές όπου οι εθελοντές λάμβαναν άλλα άλατα ψευδαργύρου επίσης σε καθημερινή δόση που ξεπερνούσε τα 75 mg παρατηρούνταν μείωση της διαρκείας του κρυολογήματος κατά 20%.

«Από τη στιγμή που το μεγαλύτερο μέρος των εθελοντών δεν εμφάνισε παρενέργειες από την συγκεκριμένη δόση, μπορούμε να πούμε ότι οι παστίλιες ψευδαργύρου θα μπορούσαν να συνιστούν αποτελεσματική θεραπεία ενάντια στα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος» εξηγεί ο δρ. Χεμίλα.

ΚΟΡΥΦΗ

Μαγνήσιο

Μαγνήσιο κατά του εγκεφαλικού Οι άνθρωποι που τρώνε τροφές πλούσιες σε μαγνήσιο, όπως πράσινα λαχανικά, ξηρούς καρπούς, πλήρη δημητριακά και φασόλια, έχουν μικρότερες πιθανότητες να πάθουν εγκεφαλικό.

Κουρασμένοι και νευρικοί; Μάλλον χρειάζεστε μαγνήσιο!

ΚΟΡΥΦΗ

ΚΟΡΥΦΗ

Βιταμίνες από medlook

Βιταμίνες από medlook άρθρα που δημοσιεύθηκαν μετά την 16/6/2011 από medlook

ΚΟΡΥΦΗ