πλοηγείτε στον  ιστοχώρο της Βούλας Βαβαρούτσου

για καλύτερη πλοήγηση στις ιστοσελίδες

πατήστε ΚΕΝΤΡΙΚΗ   

 

 

 

Η ιστοσελίδα αυτή είναι  τμήμα του οικοχώρου  "ΔΙΑΤΡΟΦΗ"

 

                         Διατροφή & Θρεπτικά συστατικά

Πόσα διατροφικά στοιχεία περιέχει;

 

τελευταία ενημέρωση: 

12/03/2014

Θρεπτικά συστατικά των τροφίμων

Οι βλαβερές συνέπειες του... οξυγόνου

Φυτοοιστρογόνα-η φυσική λύση

Λιγότερη πρωτεΐνη, περισσότερες παρασπονδίες  Νιώθετε κούραση; Μήπως σας λείπουν βιταμίνες και μέταλλα;  

Βιταμίνες που περιέχουν οι φυτικές τροφές

Ο πόλεμος της βιταμίνης D & ασβέστιο

Προβιοτικά, οι φιλικοί μας μικροοργανισμοί

Κάλιο και νάτριο: ηλρκτρολύτες

Καλοί υδατάνθρακες, κακοί υδατάνθρακες Η Βιταμίνη Β3       Χολίνη

Σίδηρος                              Bιταμίνη C    

Χαλκός ο αντιμικροβιακός

Ω-3 για γερή καρδιά και όχι μόνο

Ψευδάργυρος εναντίον κρυολογήματος 

«Μπέρι μπέρι» Πικρό ρύζι

Φυλλικό οξύ: Πόσο... φιλικό είναι;

Είμαστε ό,τι τρώμε ή τρώμε ό,τι είμαστε;

Τα «κρυφά» συστατικά κάνουν τα τρόφιμα ακαταμάχητα

Το χρώμιο στη διατροφή μας

Βιταμίνη Β12 το μυστικό για ήρεμα μωρά

Θρεπτικά συστατικά των τροφίμων

Φυτικές ίνες οι σύμμαχοί μας

Πώς οι βιταμίνες σώζουν καρδιές

Κάλιο τo αντίβαρο του αλατιού

Λυκοπένιο     

Πολυφαινόλες         Ρεσβερατρόλη

Μαγνήσιο                    Γλουτένη Η βιταμίνη Ε

Βιταμίνες από medlook

7 συνδυασμοί από το… φαρμακείο της φύσης Ενισχύστε τον οργανισμό σας με Καροτινοειδή Ρυτίδες: δείχνουν σε ποιες βιταμίνες έχουμε έλλειψη
Ελιξήρια που χαρίζουν νιάτα και υγεία
Aντιοξειδωτικά       Φρουκτόζη                Φλαβανόνες 5 SOS βιταμίνες για μετά τα 50!
Η θαυματουργή βιταμίνη C Αρρώστιες που οφείλονται σε έλλειψη βιταμινών και χημικών στοιχείων
Συνένζυμο Q10    

 

Οι βλαβερές συνέπειες του...οξυγόνου ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Το έμαθα σε μια ορειβατική πορεία στον Ταΰγετο,καθώς χάζευα μια από τις πολλές πινακίδες που υπάρχουν εκεί με την αυστηρή σύσταση «Απαγορεύεται να κόβετε τη ρίγανη». Εκείνη τη στιγμή άκουσα μια φαρμακοποιό δίπλα μου να λέει σε όλους:«Το ξέρετε ότι η ρίγανη είναι εξαίρετο αντιοξειδωτικό αλλά δεν το λένε και πολύ διότι είναι υπερβολικά φθηνή;». Ακόμη πιο φθηνό αντιοξειδωτικό εδώ στην Ελλάδα,και χωρίς να μπούμε στον κόπο να σκαρφαλώσουμε στα βουνά,χωρίς να κάψουμε καν βενζίνη και να ταράξουμε κάθε μορφή ζωής στις πλαγιές των βουνών,είναι ένας βασιλικός μέσα στη γλάστρα μας.Εχουν γίνει μάλιστα και εργασίες που το επιβεβαίωσαν αυτό (Αntioxidant Αctivity of Βasil, Juliani & Simon). Τώρα για τη δράση των αντιοξειδωτικών μιλούν ακόμη και οι διαφημίσεις του καφέ.Γι΄ αυτό ίσως ένα γρήγορο φροντιστήριο γύρω από αυτές τις ουσίες και το αντικείμενο του πόθου τους,τις ελεύθερες ρίζες,είναι μάλλον στην ώρα του.Μια μικρή έκπληξη μας περιμένει μαζί με τη γνώση ότι από τότε που αποκτήσαμε την ικανότητα να εισπνέουμε και να ζούμε από το οξυγόνο βάλαμε κάποιον πολύ άτακτο μουσαφίρη στο σώμα μας.Χρειαζόμαστε βέβαια το οξυγόνο για να συμμετέχει στις αντιδράσεις κατά τις οποίες από τα θρεπτικά συστατικά των τροφών παίρνουμε ενέργεια.«Φλόγα ζωής»λένε αυτές τις αντιδράσεις οι ποιητές,ενώ οι χημικοί τις λένε απλά οξειδώσεις,με χαρακτηριστικό την ελάττωση των ηλεκτρονίων μιας ουσίας.Δηλαδή η μεταβολή μιας ουσίας όταν χάσει έστω και ένα από τα ηλεκτρόνιά της ονομάζεται οξείδωση. Από την οξείδωση προκύπτουν μέσα στον οργανισμό μας συγκροτήματα ατόμων που έχουν χάσει ηλεκτρόνιο στην εξώτατη στοιβάδα τους και επιμένουν να ψάχνουν να βρουν ένα καινούργιο ώστε να συμπληρώσουν τη δομή τους για να ξαναγίνουν σταθερά.Είναι αδίστακτα και κλέβουν ηλεκτρόνια ακόμη και από τα μόρια στις μεμβράνες των κυττάρων και έτσι,όσο περνάει ο καιρός,προκύπτει ένα συσσωρευμένο πλήθος ελαττωματικών μορίων που οδηγούν σε διάφορες παθήσεις.Αρθρίτιδες,κάποιοι καρκίνοι εξαιτίας βλαβών στο DΝΑ,φθορά του οφθαλμικού φακού είναι μερικές από αυτές,ενώ βοηθούν και τη χοληστερόλη να γαντζωθεί στα αρτηριακά τοιχώματα...Τα μόρια που τους λείπουν αυτά τα ηλεκτρόνια λόγω οξείδωσης ονομάζονται ελεύθερες ρίζες και προτιμούμε να μην κυκλοφορούν έτσι απρογραμμάτιστα μέσα στον οργανισμό μας. Κάποιος πρέπει να τις σταματήσει λοιπόν. Ενας τρόπος απλός,στο μυαλό μας βέβαια απλός,είναι να ξεγελαστούν και να επιτεθούν σε άλλα μόρια αντί αυτών που έχουν σημαντικό ρόλο στις λειτουργίες του οργανισμού.Αυτόν λοιπόν τον ρόλο παίζουν οι αντιοξειδωτικές ουσίες που τώρα αρχίσαμε να τις προσέχουμε και μερικοί να βγάζουν και πολλά χρήματα.Πώς; Πουλώντας μας κάποιες από αυτές πανάκριβα,και μάλιστα σε ποσότητες που μπορεί και να μη μας ωφελούν κιόλας.Βιταμίνες Α,Ε και C,μερικά ιχνοστοιχεία όπως σελήνιο,ψευδάργυρος,χαλκός.Υπάρχει όμως και μια τρίτη ομάδα.Βρίσκεται στα φυτικά και ζωικά προϊόντα.Λυκοπένιο,λουτεΐνη,συνένζυμο Q10, βήτα-καροτίνη,ζεαξανθίνη,φλαβονοειδή. Μόνο που είναι πιο βολικό να τα έχουμε στο μυαλό μας με τα χρώματα.Το πορτοκαλί χρώμα προδίδει την ύπαρξη βιταμίνης Α (καρότο,πορτοκάλι),το σκούρο πράσινο θα πει ότι έχει μέσα λουτεΐνη (σπανάκι,πιπεριές,σέλινο),η ζεαξανθίνη αντιστοιχεί σε κοκκινωπούς καρπούς και σπόρους (καλαμπόκι,κόκκινες πιπεριές), το λυκοπένιο στην ντομάτα.Αλλες καλές πηγές αντιοξειδωτικών είναι οι αγκινάρες,τα φασόλια,τα μούρα, το μέλι και βέβαια τα αρκετά ακριβά,λόγω προελεύσεως,εξωτικά φρούτα ακάι,ασερόλα και γκότζι.Τώρα μας λένε ότι και ο καφές περιέχει φαινολικές ενώσεις που βοηθούν,αλλά και ο καφές με μέτρο.Και ίσως είναι προτιμότερο ένα φλιτζάνι πράσινο τσάι ή,αν αυτό θεωρηθεί κάπως πιο εξωτικό και μακριά από εμάς,ο βασιλικός και η ρίγανη μας περιμένουν.  

 

ΚΟΡΥΦΗ

Αντιοξειδωτικά... για τα μάτια σας μόνο

Οι αντιοξειδωτικές κατεχίνες

Ο θαυμαστός κόσμος των αντιοξειδωτικών Μέχρι σήμερα έχουν δημοσιευθεί εκατοντάδες έρευνες οι οποίες αναφέρονται στις ευεργετικές επιδράσεις των αντιοξειδωτικών στοιχείων, σε σχεδόν όλους τους ιστούς του ανθρώπινου σώματος.

Γνωρίστε τα αντιοξειδωτικά Ας ρίξουμε λίγο φως σ’ αυτό το πολύ ενδιαφέρον και χρήσιμο διατροφικό πεδίο, συνειδητοποιώντας ταυτόχρονα στην πορεία πως τελικά δεν μας ήταν τελείως άγνωστο.

Η φύση των τοξινών και ο φυσικός τρόπος αποβολής τους από το σώμα

Aντιοξειδωτικά: Προλαμβάνουν, θεραπεύουν αλλά δεν αδυνατίζουν

Τα αντιοξειδωτικά προάγουν την καλή υγεία και την ευεξία. Επιστημονικές μελέτες που έγιναν τα τελευταία χρόνια έχουν επιβεβαιώσει τη θεραπευτική επίδραση των αντιοξειδωτικών, αλλά και για τη συμβολή τους στην πρόληψη νοσημάτων.

«Αν και η συμβολή των αντιοξειδωτικών στην πρόληψη των νοσημάτων είναι επιστημονικά αποδεδειγμένη, η συσχέτισή τους με τις δίαιτες για την απώλεια βάρους δεν έχει επιστημονική βάση» επισημαίνει η κλινική διαιτολόγος-διατροφολόγος μέλος της επιστημονικής ομάδας «Διατροφή», Γιώτα Καρακασίδου.

«Μία ισορροπημένη και ποιοτικά σωστή διατροφή πιστεύουμε ότι καλύπτει τις ανάγκες του οργανισμού σε αντιοξειδωτικά. Ωστόσο στη σημερινή εποχή είναι κάπως παρακινδυνευμένο να πούμε ότι βασιζόμαστε μόνο σε αυτή, γιατί ούτε τις ανάγκες του κάθε οργανισμού για αντιοξειδωτικά ξέρουμε, ούτε και μπορούμε να πούμε με σιγουριά αν η τροφή μας είναι αυτό που βλέπουμε στο πιάτο μας» εξηγεί η κ.Καρακασίδου.

Τι είναι τα αντιοξειδωτικά και πως λειτουργούν

Τα αντιοξειδωτικά είναι ουσίες που προφυλάσσουν το κύτταρο από οξειδώσεις εμποδίζοντας τη δημιουργία ελεύθερων ριζών.

«Για να γίνει πιο εύκολα αντιληπτή η έννοια της κυτταρικής οξείδωσης, ας υποθέσουμε ότι αφήνουμε ένα κομμάτι σίδερο εκτεθειμένο στα καιρικά φαινόμενα. Το ίδιο το σίδερο ύστερα από κάποιο διάστημα θα σκουριάσει, δηλαδή θα οξειδωθεί. Το ίδιο συμβαίνει με τα κύτταρα.Κύριος υπεύθυνος και στις δύο περιπτώσεις το χημικό στοιχείο οξυγόνο.

Ως αποτέλεσμα φυσιολογικής λειτουργίας του κυτταρικού μεταβολισμού, το oξυγόνο αποσταθεροποιείται, δηλαδή χάνει ηλεκτρόνιο και συμπεριφέρεται σαν ελεύθερη ρίζα. Αναζητώντας λοιπόν το χαμένο ηλεκτρόνιο, επιτίθεται σε βιομόρια του κυττάρου, όπως λιπίδια και πρωτεΐνες, με σκοπό να «κλέψει» το ηλεκτρόνιο και να επανέρθει στη φυσιολογική του κατάσταση.

Έτσι όμως μετατρέπει τα λιπίδια και τις πρωτεΐνες σε ελεύθερες ρίζες, δηλαδή δημιουργούνται νέες και δραστικότερες μορφές ελευθέρων ριζών, οι οποίες τελικό αποδέκτη έχουν το πυρήνα του κυττάρου και το γενετικό του υλικό» εξηγεί η κ.Καρακασίδου.

Ελεύθερες ρίζες: Οι ύπουλοι και αόρατοι εχθροί

Οι «ύπουλοι και αόρατοι αυτοί εχθροί», όπως χαρακτηρίζει τις ελεύθερες ρίζες η κ.Καρκασίδου, ευθύνονται για ενδεχόμενες μεταλλάξεις και πολύ πιθανόν για ανεπανόρθωτες κυτταρικές βλάβες. Νευροεκφυλιστικά νοσήματα, αναπνευστικές και καρδιαγγειακές παθήσεις, καρκινογένεση είναι από τις κυριότερες ασθένειες για τις οποίες αποδίδεται σημαντική ευθύνη στις ελεύθερες ρίζες .

Ο όρος οξειδωτικό στρες αντικατοπτρίζει τη συσσώρευση αυτών των δραστικών μορφών. Οι αυξημένες τιμές του κρούουν τον κώδωνα κινδύνου για την εξελικτική πορεία του κυττάρου και φυσικά την κατάσταση της υγείας.

«Η λειτουργία των αντιοξειδωτικών ουσιών είναι να εμποδίζουν την περαιτέρω δημιουργία ελευθέρων ριζών και να αναστέλλουν την καταστροφική για το κύτταρο δράση τους, δωρίζοντας πολύ εύκολα ηλεκτρόνια, σταθεροποιώντας έτσι και πάλι τις οξειδωμένες μορφές που δημιουργήθηκαν. Τα τελευταία χρόνια οι μελέτες που πραγματοποιούνται στον τομέα των αντιοξειδωτικών έχουν να επιδείξουν σημαντικά αποτελέσματα στη θεραπευτική αλλά πολύ περισσότερο στην πρόληψη» προσθέτει η κ.Καρακασίδου.

Οι ουσίες που έχουν αντιοξειδωτική δράση υπάρχουν κατά κύριο λόγο στα φρούτα και τα λαχανικά. Οι πιο γνωστές από τις αντιοξειδωτικές ουσίες είναι οι βιταμίνες Α (και τα καροτενοειδή), C, E, το συνένζυμο Q10, το ιχνοστοιχείο σελήνιο, το λυκοπένιο.

Στα αντιοξειδωτικά περιλαμβάνονται επίσης το λιπικό οξύ, οι φαινολικές ομάδες, η γλουταθειόνη και η Ν ακετυλοκυστεϊνη.

Εκτός από τα φρούτα και τα λαχανικά αντιοξειδωτικά υπάρχουν σε βότανα όπως, το πράσινο τσάι, η τσουκνίδα, το ταραξάκο, ο ίσωπος.

Οξειδωτικό στρες

Ελεύθερες ρίζες: ο εχθρός των κυττάρων μας

Αντιοξειδωτικά: Δεν παχαίνουν και ομορφαίνουν  Μια ισορροπημένη διατροφή πλούσια σε αντιοξειδωτικά συστατικά, όχι μόνο δεν παχαίνει αλλά και ομορφαίνει εφόσον τα τρόφιμα αυτά τα εντάξουμε σε ένα ισορροπημένο διαιτολόγιο! 

Τα καλύτερα αντιοξειδωτικά ροφήματα πράσινο τσάι, Δίκταμο, Τσάι του βουνού

Τα αντιοξειδωτικά τονώνουν το σπέρμα Ειρήνη Βενιού 

Βελτιώνουν την ποιότητά του και αυξάνουν τις πιθανότητες πατρότητας σε άνδρες άνω των 45 Περισσότερες πιθανότητες να βιώσουν την πατρότητα έχουν οι άνδρες άνω των 45 ετών οι οποίοι ακολουθούν διατροφή πλούσια σε αντιοξειδωτικές ουσίες, υποστηρίζει νέα αμερικανική μελέτη. Όπως περιγράφουν οι ερευνητές του Εθνικού Εργαστηρίου Λόρενς Μπέρκλι, με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Fertility and Sterility», οι άνδρες που λάμβαναν μέσω της διατροφής τους αυξημένα επίπεδα βιταμινών C και Ε, φυλλικού οξέος και ψευδαργύρου έτειναν να παρουσιάζουν λιγότερες βλάβες στο DNA των σπερματοζωαρίων τους συγκριτικά με τους υπόλοιπους.

Η μελέτη Στη μελέτη έλαβαν μέρος 80 μη καπνιστές ηλικίας 22 ως 80 ετών, χωρίς προβλήματα γονιμότητας, οι οποίοι κλήθηκαν να δηλώσουν τις διατροφικές τους συνήθειες και την τυχόν λήψη διατροφικών συμπληρωμάτων καθώς και να παραχωρήσουν δείγμα σπέρματος. Οι ερευνητές διαπίστωσαν λοιπόν, ότι οι άνδρες ηλικίας 45 ετών και άνω οι οποίοι εμφάνιζαν αυξημένα επίπεδα βιταμίνης C παρουσίαζαν 20% λιγότερες βλάβες στο DNA των σπερματοζωαρίων τους συγκριτικά με όσους εμφάνιζαν χαμηλότερα επίπεδα της εν λόγω βιταμίνης. Συγκεκριμένα, οι εθελοντές της ομάδας «υψηλής βιταμίνης C» λάμβαναν περί τα 700 mg της βιταμίνης την ημέρα – σημειώνεται ότι η ημερήσια συνιστώμενη δόση αγγίζει τα 90 mg, ωστόσο σύμφωνα με τους ειδικούς η ημερήσια πρόσληψη που φτάνει μέχρι τα 2.000 mg θεωρείται ασφαλής. Παρόμοια προστατευτική δράση ως προς την ποιότητα του σπέρματος παρατηρήθηκε και στην περίπτωση ανίχνευσης στον οργανισμό υψηλών επιπέδων βιταμίνης Ε, φυλλικού οξέος και ψευδαργύρου. Η συνιστώμενη ημερήσια δόση της βιταμίνης Ε είναι 15 mg (και δεν πρέπει να ξεπερνά τα 1.000mg), εκείνη του φυλλικού οξέος είναι 400 mg (και δεν πρέπει να ξεπερνά τα 1.000 mg) και εκείνη του ψευδαργύρου είναι 11 mg (και δεν πρέπει να ξεπερνά τα 40 mg).

Οι ειδικοί δεν παρατήρησαν κάποιο συσχετισμό ανάμεσα στα αυξημένα επίπεδα αντιοξειδωτικών και στην ποιότητα του σπέρματος των νεότερων σε ηλικία ανδρών. Όπως αναφέρουν, πολύ πιθανόν το γεγονός αυτό να οφείλεται στο ότι ο οργανισμός των νεότερων ανδρών υπόκειται σε λιγότερο «οξειδωτικό στρες», συγκριτικά με εκείνο που εμφανίζουν όσοι έχουν ξεπεράσει το 45ο έτος της ηλικίας τους.

Σύμμαχος της πατρότητας η διατροφή Σύμφωνα με το κύριο ερευνητή της μελέτης δρα Αντριου Γουαιρόμπεκ, μια πλούσια σε αντιοξειδωτικά διατροφή ενισχύει γενικότερα την υγεία. «Αν είστε άνδρας μεγαλύτερης ηλικίας και σκοπεύετε να αποκτήσετε παιδί στο άμεσο μέλλον, τότε θα μπορούσατε να εντάξετε τη διατροφή στα πλαίσια του συγκεκριμένου σχεδίου σας» υπογραμμίζει ο ίδιος. Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C θεωρούνται τα εσπεριδοειδή, οι κόκκινες και οι πράσινες πιπεριές και οι ντομάτες. Πλούσια πηγή βιταμίνης Ε αποτελούν αρκετά είδη φυτικών ελαίων, οι ξηροί καρποί όπως π.χ. τα αμύγδαλα καθώς και τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το σπανάκι και το μπρόκολο. Τέλος, ο ψευδάργυρος εντοπίζεται σε θαλασσινά, κόκκινο κρέας, φασόλια, ξηρούς καρπούς και γαλακτοκομικά προϊόντα. Ο δρ Γουαιρόμπεκ καταλήγει λέγοντας ότι με δεδομένο ότι σήμερα πολλοί άνδρες αποφασίζουν να αποκτήσουν παιδιά σε ηλικίες άνω των 40 ετών, η μελέτη παραγόντων που συνδέονται με την ποιότητα του σπέρματος είναι ιδιαίτερα σημαντική.

 

10 εξαιρετικές πηγές αντιοξειδωτικών

Έχετε σίγουρα ακούσει τη λέξη «αντιοξειδωτικά», όπως σίγουρα έχετε ακούσει επίσης το πόσο ευεργετικά είναι για την υγεία μας και πόσο σημαντικό είναι να τα λαμβάνουμε όσο το δυνατόν συχνότερα, για να αποτοξινώνουμε τον οργανισμό μας. Αυτό που ίσως να μην ξέρετε είναι πού θα τα βρείτε…

Συγκεντρώσαμε τις δέκα πιο σημαντικές πηγές αντιοξειδωτικών, εκείνων δηλαδή των «μαγικών» συστατικών που βρίσκονται σε συγκεκριμένες τροφές και παρεμποδίζουν τη δράση των επιβλαβών ελευθέρων ριζών στο σώμα μας.

Έρευνα δείχνει ότι οι ουσίες αυτές θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην καταπολέμηση πολλών μορφών καρκίνου, καρδιακών παθήσεων, της ασθένειας Alzheimer και της νόσου
Πάρκινσον.

Νορβηγοί και Αμερικανοί επιστήμονες δημιούργησαν μια εκτεταμένη λίστα των πιο σημαντικών αντιοξειδωτικών τροφών. Όσον αφορά στην υψηλότερη περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικές ουσίες ανά μερίδα, οι νικητές είναι:

1. Βατόμουρα

5,75 millimoles ανά μερίδα 100g

Αυτά τα θαυμάσια, απολαυστικά φρούτα του καλοκαιριού δεν έχουν λιπαρά και αποτελούν μια πλούσια πηγή φυλλικού οξέος και βιταμίνης C, οπότε καταναλώστε τα άφοβα. Απολαύστε τα σε smoothies ή σε μια σαλάτα φρούτων γαρνίρετε κάποιο γλυκό ή απλά καταναλώστε τα φρέσκα. Μπορείτε να τα καταψύξετε και να τα διατηρήσετε έτσι για οποιαδήποτε χρήση όλο το χρόνο. Αυτό μπορείτε να το κάνετε επικαλύπτοντας τα μούρα με ένα μίγμα από ζάχαρη και ασκορβικό οξύ (ρωτήστε τον φαρμακοποιό σας για το πώς θα το προμηθευτείτε), αν και γενικά καλύτερο είναι να τα παγώσετε αφού τα έχετε βράσει ελαφρά και έχετε προσθέσει ζάχαρη.

2. Καρύδια

3,72 millimoles ανά μερίδα 100g

Οι ξηροί καρποί αποτελούν σημαντική τροφή για την υγεία. Δεν περιέχουν χοληστερόλη, έχουν γενικά χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο και είναι πηγή βιταμινών και μετάλλων. Όσον αφορά όμως στην περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικές ουσίες, τα καρύδια φαίνεται να έχουν νικήσει την υπόλοιπη οικογένεια ξηρών καρπών με 3,72 millimoles ανά μερίδα. Συνοδεύστε τις σαλάτες σας με αυτά, ή αναμείξτε τα σε μούσλι, σε ρυζόγαλο ή σε τάρτα μήλου. Εκτός από γευστικά είναι και υγιεινά. Απλά βεβαιωθείτε ότι δεν καταναλώνετε πάνω από μια χούφτα καρύδια την ημέρα. Αν είστε υπέρβαροι, μια χούφτα τρεις φορές την εβδομάδα είναι αρκετή.

3. Φράουλες

3,58 millimoles ανά μερίδα 100g

Οι φράουλες είναι φρούτα, των οποίων και μόνο η εμφάνιση και το χρώμα, μας φτιάχνουν τη διάθεση, πόσο μάλλον η υπέροχη γεύση τους. Το καλύτερο είναι πως είναι τόσο χαμηλές σε θερμίδες, που μπορείτε να φάτε όσες θέλετε χωρίς δεύτερη σκέψη. Ένας άλλος επίσης λόγος για τον οποίο αυτά τα φρούτα θα πρέπει να αποτελούν μέρος της διατροφής μας είναι πως βρίθουν αντιοξειδωτικών και μπορείτε να τα απολαύσετε σχεδόν με όποιο τρόπο θέλετε. Είτε σαν επιδόρπιο, είτε σε smoothies, σε σαλάτες, ακόμη και σε κοκτέιλ – απλά φροντίστε να τις τρώτε όσο είναι ακόμη φρέσκιες.

4. Μαγειρεμένες αγκινάρες

3,56 millimoles ανά μερίδα 100g

Η… ταπεινή αγκινάρα, εκτός από ισχυρό αντιοξειδωτικό, είναι και μια καλή πηγή σιδήρου. Μπορεί επίσης, να βοηθήσει στη μείωση των διαταραχών του εντέρου αφήνοντας τα «καλά» βακτήρια εκεί για να συνεχίζουν τη δουλειά τους.

Μαγειρέψτε τις αγκινάρες για 20 λεπτά με μια ή δυο φέτες λεμόνι, ένα φύλλο δάφνης και αλάτι. Έτσι μπορείτε να απολαύσετε τόσο τα φύλλα, όσο και την καρδιά της.

5. Cranberries

3,13 millimoles ανά μερίδα 100g

Το cranberries είναι πραγματικά μια σούπερ-τροφή. Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες αυτού του φρούτου μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη και τη θεραπεία του ουροποιητικού και πιθανώς άλλων λοιμώξεων.

Δεδομένου ότι είναι γενικά πολύ ξινά για να τα φάτε φρέσκα, δοκιμάστε τις κονσερβοποιημένες ποικιλίες και χρησιμοποιήστε τα τόσο σε γλυκά, όσο και σε αλμυρά πιάτα.

6. Σμέουρα

2,87 millimoles ανά μερίδα 100g

Τα σμέουρα χρησιμοποιούνται εδώ και πολλά χρόνια για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων, από αμυγδαλίτιδα, μέχρι για πόνους στο στομάχι, αλλά και για την ενδυνάμωση της μήτρας κατά την εγκυμοσύνη. Τώρα ξέρουμε ότι αυτά τα μούρα δεν είναι μόνο μια καλή πηγή αντιοξειδωτικών, αλλά επίσης έχουν και υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C.

Μπορείτε να τα βρείτε και κατεψυγμένα και να τα προσθέσετε σε σαλάτες ή να τα φάτε τα με γιαούρτι για πρωινό.

7. Μύρτιλα

2,68 millimoles ανά μερίδα 100g

Τα μύρτιλα είναι ένα ακόμη «θαυματουργό» είδος μούρων, που αποτελούν πραγματικά σούπερ τροφές. Εκτός από την υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικές ουσίες, υπάρχουν επίσης προκαταρκτικές ενδείξεις ότι τα μύρτιλα μπορεί να καταπολεμούν τη χοληστερόλη και να βοηθούν στην πρόληψη του καρκίνου του ήπατος. Καλύτερα να τα καταναλώνετε ωμά, καθώς διατηρούν της περιεκτικότητά τους σε βιταμίνη C.

8. Γαρίφαλα

2,64 millimoles ανά μερίδα 100g

Ποιος θα φανταζόταν ότι το γαρίφαλο, που χρησιμοποιείται για να αρωματίσει πιάτα κοτόπουλου, πίτες με κιμά, αλλά και γλυκά, θα μπορούσε να έχει και σημαντικά οφέλη για την υγεία; Το συγκεκριμένο μπαχαρικό βρίσκεται στο top 10 της λίστα των τροφών με αντιοξειδωτικά.

Αν και είναι λίγο δύσκολο να πάρετε τις συνιστώμενες ημερήσιες ποσότητες αντιοξειδωτικών από αυτό το μπαχαρικό -απλώς και μόνο επειδή το χρησιμοποιούμε συνήθως σε μικρές ποσότητες- θα πρέπει να προσπαθείτε να το συμπεριλαμβάνετε στη διατροφή σας όσο το δυνατόν περισσότερο.

9. Χυμός σταφυλιού

2,56 millimoles ανά μερίδα 100g

Γνωρίζετε ήδη ότι ένα ποτήρι κρασί την ημέρα, κάνει καλό στην υγεία. Αλλά ο χυμός του σταφυλιού φαίνεται να είναι ακόμη καλύτερος -τουλάχιστον όσον αφορά στα επίπεδα των αντιοξειδωτικών.

Η έρευνα έχει δείξει ότι ο χυμός του κόκκινου σταφυλιού μπορεί να βελτιώσει τα επίπεδα χοληστερόλης και φλεγμονών που σχετίζονται με τις καρδιακές παθήσεις. Η δράση αυτή έχει συνδεθεί με την περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικές ουσίες του χυμού. Αλλά προσέξτε: ο χυμός του σταφυλιού έχει υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και μπορεί να προσθέσει αρκετές θερμίδες στη διατροφή σας. Μην πίνετε περισσότερο από ένα ποτήρι χυμό την ημέρα, αραιωμένο με νερό.

10. Χυμός από cranberries

2,47 millimoles ανά μερίδα 100g

Τα cranberries,όπως αναφέραμε, έχουν ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση και είναι ιδιαίτερα σημαντικά για την πρόληψη λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος. Τα φρέσκα, ωμά φρούτα είναι πολύ ξινά για να τα φάτε, αλλά ο χυμός τους είναι ο ιδανικός τρόπος για να αξιοποιήσετε τα οφέλη τους.

Δοκιμάστε να πιείτε ένα μικρό ποτήρι χυμό από cranberries κάθε μέρα -ειδικά αν είστε επιρρεπείς σε λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Ή συνδυάστε το χυμό τους με παγωμένο τσάι για ένα δροσιστικό ποτό.

 

Αντιοξειδωτικά: Γιατί αξίζει να τα βάλουμε στη ζωή μας;

Τα αντιοξειδωτικά έχουν υπάρξει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος πολλές φορές στα media, γεγονός το οποίο έχει οδηγήσει πολύ κόσμο να γνωρίζει τον όρο «Αντιοξειδωτικά» αλλά να μη γνωρίζει ούτε ποιες ουσίες είναι αυτές, ούτε τι ακριβώς κάνουν στον οργανισμό.

Ο όρος αντιοξειδωτικό αναφέρεται σε οποιαδήποτε ουσία η οποία έχει την ικανότητα να προστατεύει τον οργανισμό από μία βιολογική διαδικασία, η οποία είναι γνωστή ως οξείδωση.

Όταν η οξείδωση φτάσει να καταστρέφει την πολύπλοκη δομή του κυττάρου, τότε αυτό ονομάζεται οξειδωτικό στρες.

Όλοι γνωρίζουμε ότι το οξυγόνο είναι απαραίτητο για τη ζωή, αλλά είναι πολλοί αυτοί που δεν ξέρουν ότι το οξυγόνο, σε μία διαφορετική μορφή, είναι πιθανόν η αιτία για σχεδόν όλες τις ασθένειες που προσβάλουν τον ανθρώπινο οργανισμό. Το πρώτο στάδιο στην εξέλιξη μίας παθολογικής κατάστασης, όπως ο καρκίνος, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο διαβήτης, το πρόωρο γήρας, προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου. Η πιο γνωστή μορφή οξυγόνου είναι η Ο2 η οποία είναι απόλυτα ασφαλής και σταθερή. Ωστόσο, όταν αυτή η μορφή διαταραχθεί, το οξυγόνο μπορεί να γίνει πολύ δραστικό, ασταθές και επικίνδυνο για τα κύτταρα. Αυτά τα ιδιαίτερα ασταθή συστατικά παράγονται στον οργανισμό ως υποπροϊόντα του μεταβολισμού και είναι, απλά, άτομα οξυγόνου με ένα μονό ηλεκτρόνιο. Αυτό το μόριο θα προσπαθήσει να βρει τον κατάλληλο δότη για να ζευγαρώσει το μονό ηλεκτρόνιο με αποτέλεσμα να επιτίθεται σε άλλα μόρια όπως αυτά του DNA και της χοληστερόλης. Αυτές οι συνεχής επιθέσεις των ελεύθερων ριζών προκαλούν τη φθορά η οποία προκαλεί τις ασθένειες που περιγράψαμε παραπάνω.

Σε αυτό εδώ το σημείο τα αντιοξειδωτικά αποδεικνύονται ιδιαίτερα χρήσιμα. Στην ουσία λειτουργούν ως ασπίδα προστασίας των κυττάρων. Αντί οι ελεύθερες ρίζες να επιτίθενται στα κύτταρα για να ανακτήσουν το χαμένο τους ηλεκτρόνιο, επιτίθενται στα αντιοξειδωτικά, με αποτέλεσμα τα κύτταρα να παραμένουν άθικτα.

Πολύ σημαντικές αντιοξειδωτικές ουσίες είναι η βιταμίνη C, η βιταμίνη Ε, η βιταμίνη Α, το σελήνιο, η βήτα-καροτίνη, ο ψευδάργυρος, η λουτεΐνη, το συνένζυμο Q10, το λυκοπένιο κτλ.

Το ανθρώπινο σώμα έχει το δικό του σύστημα αντιοξειδωτικής προστασίας, το οποίο αποτελείται από μία ομάδα συστατικών τα οποία παράγονται στο συκώτι. Ωστόσο, εάν αναλογιστούμε ότι κάθε κύτταρο στο σώμα μας δέχεται επίθεση από τις ελεύθερες ρίζες 10.000 φορές την ημέρα, αντιλαμβανόμαστε ότι πρόκειται για ένα αρκετά φορτωμένο σύστημα. Όταν αυτό το σύστημα υπερφορτωθεί με ελεύθερες ρίζες, χρειάζεται επιπλέον λήψη αντιοξειδωτικών, κάτι που στις μέρες μας είναι δεδομένο λόγω τις μόλυνσης του περιβάλλοντος, του συγχρόνου τρόπου ζωής, του καπνίσματος και της κακής διατροφής.

Τα αντιοξειδωτικά θα πρέπει να λαμβάνονται ως σύμπλεγμα, διότι έχουν συνεργιστική δράση και το ένα αναγεννά και επαναφέρει στη δράση το άλλο. Για παράδειγμα, όταν ένα μόριο βιταμίνης Ε δεχθεί την επίθεση των ελευθέρων ριζών, θα αχρηστευθεί (οξειδωθεί). Τότε έρχεται ένα μόριο βιταμίνης C και το επαναφέρει στη δράση. Με τη σειρά του όμως οξειδώνεται και αυτό αλλά κάποιο άλλο μόριο αντιοξειδωτικού το αναγεννά. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται συνεχώς και αποδεικνύει πόσο σημαντική είναι η επάρκεια των αντιοξειδωτικών στοιχείων στον οργανισμό.

Καρετονοειδή και αρθρίτιδα

Σε πρόσφατη έρευνα ανακαλύφθηκε η στενή σχέση μεταξύ της λήψης καρετονοειδών και της μείωσης του κινδύνου εμφάνισης αρθρίτιδας, γεγονός που ενισχύει τον σημαντικό ρόλο αυτών των συστατικών στην καθημερινή μας διατροφή.

Τα ευρήματα από προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι τα καρετονοειδή που περιέχονται στη διατροφή, οι ουσίες δηλαδή που δίνουν το πορτοκαλί και το κίτρινο χρώμα στα φρούτα και στα λαχανικά, μπορούν και μειώνουν τις φλεγμονές λόγω της ισχυρής αντιοξειδωτικής τους δράσης. Στην ανάλυση που έγινε στο Πανεπιστήμιο του Manchester, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα από 25.000 άτομα για να διερευνηθεί η σχέση μεταξύ των καρετονοειδών και του κινδύνου εμφάνισης αρθρίτιδας. Τελικά βρέθηκε ότι τα άτομα που κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες από τις ουσίες Beta-cryptoxanthin και zeaxanthin είχαν μειωμένες πιθανότητες κατά το ήμισυ να εμφανίσουν τη νόσο σε σχέση με άτομα που κατανάλωναν μικρές ποσότητες. Οι ερευνητές συμπέραναν ότι κάποιες αντιοξειδωτικές ουσίες όπως τα καρετονοειδή Beta-cryptoxanthin και zeaxanthin μαζί με τη βιταμίνη C, μπορούν να προστατέψουν από την ανάπτυξη της νόσου.

Συνεπώς, άτομα με βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό ή άτομα που διαπιστώνουν τα πρώτα συμπτώματα αρθρίτιδας, θα πρέπει να εμπλουτίζουν καθημερινά τη διατροφή τους με καρετονοειδή και βιταμίνη C. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί καταναλώνοντας μεγαλύτερες ποσότητες φρούτων και λαχανικών με ζωηρά χρώματα ή χρησιμοποιώντας συμπληρώματα που περιέχουν αυτές τις ουσίες.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Φτιάξτε ισχυρά φυσικά αντιοξειδωτικά συμπληρώματα

Ισχυρά αντιοξειδωτικά συμπληρώματα Ο καθένας από εμάς φοβάται η ακόμα βιώνει τον καρκίνο. Υπάρχει πάρα πολύ ρύπανση, ακτινοβολία, κακό φαγητό και κακό νερό στον κόσμο μας. Τα αντιοξειδωτικά είναι ένας πολύ ισχυρός τρόπος για την καταπολέμηση των κινδύνων αυτών στο εσωτερικό των οργάνων μας. Αυτά τα συμπληρώματα αντιοξειδωτικών είναι ένα θαυμάσιο δώρο !.. Η συνταγή αυτή έχει βασιστεί πάνω σε μια παραδοσιακή ιατρική της ΒιρμανίαςTurmeric . Στη Μιανμάρ, υπάρχουν διάφορες ποιότητες του κουρκούμη,που χρησιμοποιούνται για συγκεκριμένους σκοπούς. Μια χρήση του είναι για το καθαρισμό του αίματος … ειδικά μετά τον τοκετό.αναμιγνύεται με άγριο μέλι δάσους για να γίνει χάπι που λαμβάνονται από τη γυναίκα επί τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά τον τοκετό. Προσθέτοντας ισχυρά αντιοξειδωτικά στο μέλι είναι ένας γρήγορος τρόπος για τα κύτταρα του σώματός μας να αφομοιώσουνε τα αντιοξειδωτικά. Αυτή είναι μια πολύ απλή συνταγή χρησιμοποιώντας μερικά από τα πιο ισχυρά αντιοξειδωτικα μπαχαρικά !.

ΒΉΜΑ 1: ΑΝΑΚΑΤΕΎΕΤΕ ΤΑ ΜΠΑΧΑΡΙΚΆ ΣΑΣ

Ανακατεύετε (αφού τα έχετε πρώτα περάσει από το γουδί)  τα μπαχαρικά σας μαζί σε ένα μπολ. ​​Σε αυτήν την συνταγή χρησιμοποίησα περίπου:1/2 κουρκούμηΗ κουρκούμη είναι το κίτρινο μπαχαρικό που χρησιμοποιείται ευρέως στο Ινδικό κάρυ. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι η κουρκούμη είναι πιο αποτελεσματική από ότι τα κοινά φάρμακα με στεροειδή σε οξείες φλεγμονές. Το κύριο συστατικό της κουρκούμης είναι η κουρκουμίνη που καταστέλλει τον πόνο μέσω ενός παρόμοιου μηχανισμού με αυτόν των κοινών φαρμάκων, χωρίς όμως να προκαλεί παρενέργειες.

1/4 γ. κανέλα

1/4 γ. γαρίφαλο

μπορείτε να βάλετε και τζίντζερ (οι ακριβή δόση των μπαχαρικών δεν έχει τόση σημασία αρκεί να επικρατεί σαν βάση η κουρκούμη)

Σε αυτό προστίθεται μια πρέζα μαύρο πιπέρι και τσίλι σε σκόνη, αυτά τα μπαχαρικά βοηθούν το σώμα να απορροφήσει τα αντιοξειδωτικά ακόμα πιο αποτελεσματικά. Εάν δεν έχετε όλα αυτά τα μπαχαρικά απλά χρησιμοποιήστε όποιο έχετε, αν έχετε κάποιο άλλο ισχυρό αντιοξειδωτικό βότανο ή μπαχαρικό μπορείτε να πειραματιστείτε με την προσθήκη τους,

ΒΉΜΑ 2: ΑΝΑΚΑΤΕΎΕΤΕ ΤΟ ΜΈΛΙ ΜΕ ΤΑ ΜΠΑΧΑΡΙΚΆ

Βιολογικό Μέλι

Τοποθετήστε το μείγμα των μπαχαρικών μέσα σε ένα μπολ και ρίχνετε από πάνω λίγο,λίγο μέλι με προσοχή! μην σας πέσει πολύ μέχρι να μαλακώσει το μείγμα πρέπει είναι σαν μια ζύμη.

ΒΉΜΑ 3: ΠΛΆΣΕΤΕ ΤΑ ΧΆΠΙΑ

Βεβαιωθείτε ότι τα χέρια σας είναι καθαρά και στέγνα. Πλάσετε μικρές μπάλες από το μείγμα.Το μέγεθος των χαπιών που κάνετε θα εξαρτηθεί αναλογᨨ αν είναι για ένα παιδί μπορείτε να τα κάνετε μικρότερα.(Δύο ή τρία η δόση) . Εάν το άτομο δεν έχει κανένα πρόβλημα, τότε μπορεί να γίνουν μεγαλύτερα αυτό θα σας εξοικονομήσει χρόνο. !

ΒΉΜΑ 4:

ΣΤΈΓΝΩΜΑ ΓΙΑ ΜΕΡΙΚΈΣ ΏΡΕΣ

Τοποθετήστε τις μπάλες σε ένα πιάτο ή δίσκο, ώστε να μην εφάπτονται μεταξύ τους. Αφήνεται να στεγνώσουν στον ήλιο για μερικές ώρες (ανάλογα με την ένταση του ήλιου) μέχρι να είναι στεγνά. Χρησιμοποιήστε μια αιχμηρή σπάτουλα αφαιρέστε τα από το δίσκο και τοποθετήστε τα σε ένα γυάλινο βάζο. Εάν δεν έχετε καθόλου ήλιο μπορείτε να τα βάλετε στο φούρνο για περίπου 10 έως 15 λεπτά για να στεγνώσουν.σε πολύ χαμηλή θερμοκρασία Πάρτε 2-3 χάπια κάθε βράδυ πριν απο τον ύπνο. (Το ποσό θα πρέπει να ισούται περίπου με ένα κουταλάκι του γλυκού μπαχαρικά). Πάρτε περισσότερα αν νομίζετε ότι έχετε δεχτεί πολλή ακτινοβολία. Αντενδείξεις: Οι άνθρωποι που έχουν πέτρες στη χοληδόχο, γαστρεντερικά έλκη, ή απόφραξη χοληφόρων οδών θα πρέπει να αποφεύγουν τον κουρκουμη. Οι έγκυες γυναίκες θα πρέπει να περιορίσουν την πρόσληψη αυτών των χαπιών , δεδομένου ότι μπορούν να τονώσουν τις συστολές της μήτρας.ΠΡΟΣΟΧΉ ΓΙΑ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΉ ΑΥΤΉ Η ΘΕΡΑΠΕΊΑ ΠΡΈΠΕΙ ΤΑ ΥΛΙΚΆ ΠΟΥ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΉΣΕΤΕ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΆ ΑΡΊΣΤΗΣ ΠΟΙΌΤΗΤΆΣ

ΚΟΡΥΦΗ

Ασταξανθίνη: Ένα πανίσχυρο αντιοξειδωτικό Dr. Iωάννης Αδαμίχος N.D, D.Sc

Η ασταξανθίνη είναι ένα ροζοκόκκινο καροτενοειδές που είναι υπεύθυνο για το ροζ χρώμα του σολομού και των φλαμίνγκο. Εν’ αντιθέσει με τα πιο γνωστά καροτενοειδή όπως είναι η β-καροτίνη, η λουτεΐνη και το λυκοπένιο, τα οποία είναι φυτικής προέλευσης, η ασταξανθίνη βρίσκεται σε θαλασσινά είδη.

Η κύρια πηγή ασταξανθίνης είναι ένα μικρό άλγος, το οποίο αποτελεί και τη βάση της τροφικής αλυσίδας του σολομού και των φλαμίνγκο.

Η ασταξανθίνη είναι ένα ξανθοφυλικό καροτενοειδές με πολύ ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, το οποίο δεν μετατρέπεται σε βιταμίνη Α.

Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει η ασταξανθίνη είναι 80-550 φορές πιο ισχυρή από τη βιταμίνη Ε και δέκα φορές πιο ισχυρή, ως αντιοξειδωτικό, από τη β-καροτίνη. Εκτός των άλλων, ο μοριακός τύπος της ασταξανθίνης, της επιτρέπει να λειτουργεί και σε λιπώδες αλλά και σε υδαρές περιβάλλον, πράγμα που σημαίνει ότι έχει ακόμα πιο εκτεταμένη αντιοξειδωτική δράση.

Πηγές Ασταξανθίνης mg/Kg

Σολωμός 26-37

Κόκκινος κυπρίνος 2-14

Πέστροφα 1-13

Krill 46-113

Η. pluvialis algae 20-30.000

Aντιοξείδωση και εξουδετέρωση ελευθέρων ριζών

Η ασταξανθίνη παρέχει ισχυρή προστασία στις κυτταρικές μεμβράνες. Προστατεύει τον οργανισμό από τη καταστροφική δράση των ελεύθερων ριζών, ενώ φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών μονήρους οξυγόνου και αζώτου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπάρχει για την ικανότητα της ασταξανθίνης να εισέρχεται στο ΚΝΣ, οπού η συσσώρευση κορεσμένων λιπαρών οξέων προκαλεί σημαντική καταστροφή (τα κορεσμένα λιπαρά οξέα προάγουν τη καταστροφική δράση των ελεύθερων ριζών). Ορισμένοι ερευνητές θεωρούν ότι η ασταξανθίνη παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη νόσων του ανθρώπινου νευρικού συστήματος.

Υγεία οφθαλμών

Εξαιτίας της υψηλής συγκέντρωσης κυττάρωνφωτοϋποδοχέων, η ωχρά κηλίδα του αμφιβληστροειδή χιτώνα αλλοιώνεται εύκολα από τις ελεύθερες ρίζες, οι οποίες ανακυκλώνονται από τον υπεριώδη φωτισμό.

Έρευνες αναφέρουν ότι η ασταξανθίνη δύναται να προστατεύσει το οπτικό σύστημα από εκφυλιστική αλλοίωση, απορροφώντας την ενέργεια του φωτός και αφοπλίζοντας τις ελεύθερες ρίζες. Επίσης, αναφέρεται ότι η ισχυρή αντιοξειδωτική δράση της ασταξανθίνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην προστασία της ωχράς κηλίδας από εκφυλιστική αλλοίωση καθώς και από εμφάνιση καταρράκτη.

Προστασία δέρματος

Το υπεριώδες φως προκαλεί παραγωγή ελευθέρων ριζών. Οι ελεύθερες ρίζες καταστρέφουν το κολλαγόνο και το DNA και οδηγούν σε πρόωρη γήρανση (π.χ. ρυτίδες ). Η ασταξανθίνη φαίνεται να προστατεύει το δέρμα από τη καταστροφική επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας.

Προστασία κυττάρων

Η ασταξανθίνη βελτιώνει την κυτταρική επικοινωνία και σταθερότητα των κυττάρων οδηγώντας σε κατάσταση κυτταρικής ομοιόστασης (φυσιολογικής κυτταρικής ακεραιότητας και λειτουργίας). Η ασταξανθίνη επίσης φαίνεται να προάγει τη κυτταρική ακεραιότητα, (διασφαλίζει την ομαλή λειτουργία και υγεία του κυττάρου). Η κυτταρική υγεία κρίνεται απαραίτητη για τη σωστή κυτταρική λειτουργία και σταθερότητα των κυττάρων.

Καρδιαγγειακή υγεία

Η οξείδωση της LDL χοληστερόλης είναι παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης. Ως ισχυρό λιποδιαλυτό αντιοξειδωτικό, η ασταξανθίνη προλαμβάνει την οξείδωση των λιπαρών και κατά συνέπεια προστατεύει από καρδιαγγειακή νόσο. Προκαταρκτικές μελέτες αναφέρουν ότι η ασταξανθίνη βοηθάει στην αύξηση των επιπέδων HDL(καλής) χοληστερόλης, ενώ μειώνει τα επίπεδα της βλαβερής χοληστερόλης (LDL).

Υψηλά επίπεδα ΗDL χοληστερόλης σχετίζονται με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής νόσου. Από έρευνες που έχουν γίνει, έχει βρεθεί ότι η ασταξανθίνη έχει την ιδιότητα να μειώνει την αρτηριακή πίεση διότι επιδρά στο οξείδιο του αζώτου και δρα ως μυοχαλαρωτικός παράγοντας.

Προστασία προστάτη

Υψηλά επίπεδα του ανδρογόνου DHT(δι-υδροτεστοστερόνη) συνδέονται με διόγκωση του προστάτη. Η ασταξανθίνη αναστέλλει τη δράση του ένζυμου 5-α-ρεδουκτάση, το οποίο ευθύνεται για τη σύνθεση της DHT από τη τεστοστερόνη. Σύμφωνα με έρευνες in vitro, η ασταξανθίνη σε συνδυασμό με το saw palmetto, θα μπορούσε να εμποδίσει τη δράση του ενζύμου 5-α-ρεδουκτάση μέχρι και 98%,γεγονός θετικό στην πρόληψη της διόγκωσης του αδένα του προστάτη.

Ανδρική γονιμότητα

Η δράση των ελεύθερων ριζών παίζει σημαντικό ρόλο στην ανδρική γονιμότητα, διότι επηρεάζει τόσο τον αριθμό του σπέρματος, όσο και την κινητικότητα αυτού. Σύμφωνα με έρευνες, η ασταξανθίνη μπορεί να ενισχύσει την κινητικότητα του σπέρματος και να βοηθήσει άτομα με προβλήματα γονιμότητας.

ΚΟΡΥΦΗ

                       

Πόσα διατροφικά στοιχεία περιέχει;

ΚΑΘΕ τροφή που καταναλώνουμε, εκτός από θερμίδες, έχει βιταμίνες, μέταλλα, λίπος, ζάχαρη και ένα σωρό ακόμα συστατικά από τα οποία άλλα μας κάνουν καλό και τα χρειαζόμαστε, άλλα πάλι το μόνο που κάνουν είναι να μας παχαίνουν και να επιβαρύνουν τον οργανισμό μας! Αν θέλετε να μη στερείστε τροφές, αλλά να ξέρετε και τι ακριβώς τρώτε, ώστε να γλιτώνετε συνεχείς παρασπονδίες, κάντε κλικ στο www.calorieconnect.com. Στο κενό κουτάκι γράφετε τι σκοπεύετε να φάτε και σε δευτερόλεπτα εμφανίζεται η λίστα με τις θερμίδες και τα διατροφικά στοιχεία. Θεωρήστε ωστόσο την υπηρεσία μπούσουλα και όχι ...διαδικτυακό παντογνώστη που θα σας γίνει βραχνάς. Αλλωστε, το ξέρουμε όλοι πως ό,τι είναι νόστιμο, το πιθανότερο είναι να παχαίνει!

 

Διαιτητικό!

ΓΙΟΡΤΕΣ φτάνουν σε λίγους μήνες και είναι μαθηματικώς βέβαιο ότι κάνα-δυο κιλάκια θα τα τσιμπήσουμε -σχεδόν- όλοι. Για να αποφύγουμε τις κραιπάλες και να χάσουμε -πιθανώς- τα κιλάκια αυτά μέχρι τις γιορτές (ή και μετά!) δοκιμάστε το www.calorieking.com. Εδώ μαθαίνετε πόσες θερμίδες σάς δίνει κάθε τι που τρώτε, αλλά και γενικότερα τη διατροφική αξία κάθε πιάτου, σνακ, φρούτου, σαλάτας, γλυκού κ.λπ., ώστε να ξέρετε πόσο επιβαρύνετε τον οργανισμό σας και ποια τρόφιμα να προτιμάτε αν θέλετε να αποτοξινωθείτε. Ο ιστότοπος έχει μπει στη λίστα των καλύτερων του είδους. Η βασική του έκδοση προσφέρεται δωρεάν και για όσους αναζητούν περισσότερα (προσωπικό πρόγραμμα δίαιτας, εξειδικευμένο πρόγραμμα γυμναστικής κ.ά.) υπάρχει και η συνδρομητική έκδοση με 12 δολ. το μήνα. ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ 

 

Ο «μεριδομετρητής»!     

 

Θερμιδομετρητής

 

ΚΟΡΥΦΗ

Συνένζυμο Q10 για καρδιαγγειακή υγεία, ενέργεια και αντιοξειδωτική προστασία Μάριος Δημόπουλος - Κλινικός Διατροφολόγος

Τα τελευταία χρόνια το συνένζυμο Q10 έχει αρχίσει να γίνεται γνωστό στο ελληνικό κοινό ως ένα χρήσιμο συστατικό για την καρδιαγγειακή υγεία. Πιστεύουμε όμως ότι πολύ λίγα είναι γνωστά στο ευρύ κοινό για αυτό το πραγματικά θαυματουργό συστατικό. Πραγματικά θα εκπλαγείτε αν μάθετε πόσο χρήσιμο είναι για την υγεία μας.

Το συνένζυμο Q10 (Co Q10) είναι ένα απαραίτητο ζωτικό θρεπτικό συστατικό, αναγκαίο για την παραγωγή ενέργειας στα μιτοχόνδρια. Χωρίς Co Q10, δεν υπάρχει ενέργεια. Ονομάζεται συνένζυμο, επειδή το χρειάζεται ο οργανισμός μας για να φτιάξει άλλα τρία τουλάχιστον ένζυμα, έργο των οποίων είναι να μετατρέπουν τη γλυκόζη και το οξυγόνο σε ενέργεια. Μόλις παραχθεί η ενέργεια αυτή, το Co Q10 μετέχει στη διεργασία της εξαγωγής της από τα μιτοχόνδρια και της μεταφοράς της στο υπόλοιπο σώμα.

Αλλά η παραγωγή ενέργειας δεν είναι το μοναδικό έργο του συνενζύμου Q10. Από το 1960, το Co Q10 άρχισε να χρησιμοποιείται στην Ιαπωνία για την θεραπεία της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας και μέχρι το 1980 είχε γίνει ένα από τα πέντε φάρμακα με τις υψηλότερες πωλήσεις στην Ιαπωνία. Σήμερα χρησιμοποιείται από πολλούς γιατρούς στο εξωτερικό, για την θεραπεία ασθενών με καρδιαγγειακά νοσήματα.

Το Co Q10 είναι παρόν στο σώμα.

Η φύση φαίνεται το θέλει να είναι διαθέσιμο σε όλα τα σημεία του σώματός μας. Το Co Q10 μπορεί να προστατέψει το σώμα από την καταστροφική δράση των ελευθέρων ριζών, ενισχύει την άμυνα του ανοσοποιητικού μας συστήματος και είναι ιδιαίτερα σημαντικό στην πρόληψη και θεραπεία της καρδιοπάθειας, του διαβήτη, της υπέρτασης, της παχυσαρκίας, της περιοδοντικής νόσου και μιας λίστας νευρολογικών παθήσεων.

Ας εξετάσουμε όμως αναλυτικά την ευεργετική του δράση.

Καρδιοπάθεια

Όλα τα όργανα με υψηλή ενέργεια χρειάζονται Co Q10 και το πιο σημαντικό είναι η καρδιά.

Στις αρχές του 1990 πενήντα μελέτες απ’ όλο τον κόσμο επιβεβαίωσαν την επίδραση του Co Q10 στην καρδιομυοπάθεια, στην αρρυθμία, στη στεφανιαία νόσο των αρτηριών, στη συμφορητική καρδιοπάθεια, στην πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας και στην υπέρταση(1). Όταν ασθενείς που χρειάζονταν μόσχευμα καρδιάς πήραν Co Q10, η κατάστασή τους βελτιώθηκε τόσο σημαντικά που η μεταμόσχευση δεν κρινόταν πια απαραίτητη(2). Όταν χορηγείτο μετά από εγχείρηση bypass, μείωνε τον χρόνο της ανάρρωσης. Τρεις ξεχωριστές μελέτες έδειξαν ότι όταν 100mg Co Q10 δίνονταν καθημερινά σε χιλιάδες ανθρώπους που υπέφεραν από καρδιακή ανεπάρκεια, περισσότεροι από 75% έδειξαν βελτίωση στην πνευμονική λειτουργία, στο οίδημα και στους καρδιακούς παλμούς, χωρίς καμιά παρενέργεια(3). Τίποτα στην συμβατική καρδιολογία δεν έχει έλθει τόσο κοντά σε αυτό το είδος της επιτυχίας.

Η καρδιομυοπάθεια έχει χαρακτηριστεί ως ασθένεια έλλειψης Co Q10. Σε μια μελέτη, 87% από 126 ασθενείς με καρδιομυοπάθεια έδειξαν αξιοσημείωτη βελτίωση στη λειτουργία της καρδιάς, χωρίς παρενέργειες, ύστερα από καθημερινή λήψη 100mg Co Q10(4).

Η καρδιά εξαρτάται απόλυτα από το Co Q10 για τις ενεργειακές του ανάγκες. Οι μύες περιέχουν δύο φορές περισσότερο αυτό το συστατικό από οποιοδήποτε άλλο όργανο ή ιστό του σώματος.

Άνθρωποι με καρδιοπάθεια έχουν 25% λιγότερο Co Q10 από τους υγιείς ανθρώπους. Μια από τις παρενέργειες των στατινών, των φαρμάκων που συνταγογραφούνται για τη μείωση της χοληστερίνης, είναι ότι εμποδίζουν τη φυσική ικανότητα του σώματος να παράγει Co Q10. Μια έρευνα αποκάλυψε έξι περιπτώσεις καρδιομυοπάθειας που προκλήθηκαν από λαβοστατίνες.

Αθηροσκλήρωση και έμφραγμα

Το Co Q10 είναι χρήσιμο κατά της στεφανιαίας νόσου, που, ως γνωστόν, μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή προσβολή. Το Co Q10 είναι ένα λιποδιαλυτό συστατικό, το οποίο δρα ως ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό εμποδίζοντας τη διαδικασία που ονομάζεται υπεροξείδωση των λιπιδίων, εμποδίζει δηλαδή την οξείδωση των λιπών, συμπεριλαμβανομένης της χοληστερόλης.

Μερικοί ερευνητές πιστεύουν ότι το Co Q10 εμποδίζει την οξείδωση της LDL χοληστερόλης πολύ πιο αποτελεσματικά από τη βιταμίνη Ε.

Και είναι πλέον γνωστό δεν αποτελεί η χοληστερόλη αφ’ εαυτής κίνδυνο για έμφραγμα, αλλά η οξειδωμένη, η σκουριασμένη με απλά λόγια, χοληστερόλη(5).

Αρρυθμία

Η αρρυθμία είναι μια κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή προσβολή. Πολυάριθμες μελέτες έχουν τεκμηριώσει ότι το Co Q10 δρα ως αντιαρρυθμικός παράγοντας. Πολλοί προτείνουν ότι το Co Q10 αποτελεί μια λογική επιλογή θεραπείας σε οξύ καρδιακό επεισόδιο(5).

Στηθάγχη

Πολλοί καρδιολόγοι στο εξωτερικό χορηγούν Co Q10 σε ασθενείς με στηθάγχη. Μια γιαπωνέζικη μελέτη έδειξε ότι η χορήγηση 150mg Co Q10 καθημερινά είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση της συχνότητας των επεισοδίων στηθάγχης και μια μείωση σε ποσοστό 54% στις φορές που η νιτρογλυκερίνη χρειαζόταν για να ανακουφίσει τα συμπτώματα. Το Co Q10 έχει επανειλημμένως φανεί ότι αυξάνει την αντοχή για άσκηση και μειώνει τη συχνότητα των επεισοδίων στηθάγχης(5).

Υπέρταση

Αρκετές μελέτες επιβεβαιώνουν ότι δόσεις των 60-100mg Co Q10 καθημερινά μειώνουν σημαντικά την πίεση του αίματος(6). Πάρα πολλοί ασθενείς χάρη σε αυτό το συστατικό έχουν καταφέρει να σταματήσουν την εξάρτησή τους από αντιυπερτασικά φάρμακα.

Διαβήτης

Καθημερινή δόση 60mg Co Q10 μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του υψηλού σακχάρου του αίματος μέσα σε έξι μήνες(7).

Παχυσαρκία

Το Co Q10 βοηθά στη χρήση του αποθηκευμένου λίπους ως καυσίμου. Περίπου μισοί από τους ανθρώπους με προβλήματα βάρους έχουν σημαντική έλλειψη Co Q10. Η αξία του Co Q10 για την απώλεια βάρους φαίνεται από μια μελέτη σε υπέρβαρους ανθρώπους που ακολουθούσαν μια δίαιτα χαμηλή σε θερμίδες. Ορισμένοι από αυτούς έπαιρναν κάθε μέρα 100mg Co Q10. Οι άλλοι δεν λάμβαναν Co Q10. Μετά από δύο μήνες, αυτοί που λάμβαναν το Co Q10 έχασαν 13,5 κιλά, ενώ τα άτομα που δεν λάμβαναν Co

Q10 έχασαν μόνο 6 κιλά. Δηλαδή και οι δύο ομάδες ακολουθούσαν την ίδια δίαιτα, αλλά όσοι λάμβαναν Co Q10 έχασαν 7,5 κιλά περισσότερα από όσους δεν έπαιρναν.

Κόπωση

Το Co Q10 επειδή αφενός είναι ένα αντιοξειδωτικό και αφετέρου επειδή βοηθά να μετατραπεί η τροφή σε ενέργεια, είναι ένας μαχητής της κόπωσης. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για αθλητές όπως μαραθωνοδρόμους που κάνουν παρατεταμένη αεροβική δραστηριότητα. Αυτή η δραστηριότητα γεννά ελεύθερες ρίζες ικανές να βλάψουν τα μιτοχόνδρια μέσα στα κύτταρα. Είναι εκεί που το Co Q10 ασκεί πολύ από την προστατευτική του δράση. Το Co Q10 είναι πολύ χρήσιμο για το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης.

Καρκίνος

Η παρουσία του καρκίνου σχετίζεται στενά με μειωμένο ποσοστό Co Q10. Δανοί ερευνητές έδιναν καθημερινά 390mg Co Q10 – μια αρκετά μεγάλη δόση – σε μια ομάδα γυναικών με μεταστατικό καρκίνο του μαστού. Μετά από λίγους μήνες σημειώθηκε ύφεση του καρκίνου σε τέσσερις γυναίκες. Μετά από έντεκα μήνες, ο καρκίνος μιας γυναίκας που είχε απλωθεί από τους μαστούς στο συκώτι είχε εξαφανιστεί εντελώς και οι γιατροί ανέφεραν ότι η υγεία της ήταν άριστη(8) Το Co Q10 φαίνεται ότι λειτουργεί ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα, όχι επιτιθέμενο απευθείας στον όγκο.

Άλλες ασθένειες

Το Co Q10 μπορεί να βοηθήσει σε μια σειρά από ασθένειες όπως στη νόσο Αλτσχάιμερ, στην περιοδοντική νόσο, στη νόσο Meniere, στη μυϊκή δυστροφία και στις εμβοές των αυτιών.

Αντιγήρανση

Το Co Q10 είναι ένα εκπληκτικό αντιοξειδωτικό. Συγκεκριμένα ενεργεί ως αντιοξειδωτικό μέσα στα μιτοχόνδρια εκκαθαρίζοντας τις υπεροξειδικές ρίζες που σχηματίζονται. Επιπλέον επειδή βρίσκεται παντού μέσα στο σώμα μας και επειδή μετακινείται εύκολα και δια μέσου των μεμβρανών των λιπωδών κυττάρων, βοηθά στην πρόληψη των βλαβών των κυττάρων από την υπεροξείδωση των λιπιδίων, από τις επιθέσεις δηλαδή των ελευθέρων ριζών στις κυτταρικές μεμβράνες. Σε ένα πείραμα που έγινε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας διαπιστώθηκε ότι ποντίκια στα οποία δινόταν Co Q10 απέκτησαν εμφάνιση και ενεργητικότητα νεαρών ποντικών, έμειναν πιο ενεργά στη γεροντική ηλικία και έζησαν περισσότερο από τα ποντίκια στα οποία δεν έδιναν Co Q10.

Όσο μεγαλώνουμε, ο οργανισμός μας κατασκευάζει όλο και μικρότερη ποσότητα Co Q 10. Η πτώση της παραγωγής της αρχίζει από την ηλικία των 20 ετών. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να λαμβάνουμε Co Q10 ως συμπλήρωμα διατροφής. To Co Q10 βρίσκεται βέβαια και σε τροφές, όπως στο ψάρι και κυρίως στις σαρδέλες, στο βοδινό συκώτι, στους σουσαμόσπορους, στα φιστίκια, στα καρύδια και στο σπανάκι. Δυστυχώς όμως δεν μπορούμε να έχουμε τα θεραπευτικά αποτελέσματα που αναφέραμε τρώγοντας αυτές τις τροφές. Θα πρέπει να φάμε για παράδειγμα ένα κιλό φιστίκια, για να πάρουμε 30mg Co Q10, την μικρότερη δόση που χρειαζόμαστε.

Για να αυξήσουμε τα επίπεδα του Co Q10 στον οργανισμό μας, θα πρέπει να το λαμβάνουμε ως συμπλήρωμα διατροφής. Η δόση που πρέπει να λαμβάνει κανείς κυμαίνεται από 30 ως 200mg την ημέρα και εξαρτάται από το πρόβλημα του καθενός. Η επιλογή ενός καλού συμπληρώματος Co Q10 είναι αναγκαία, αν θέλουμε να έχουμε καλύτερη απορρόφηση του ζωτικού αυτού συστατικού.

ΚΟΡΥΦΗ

Προβιοτικά, οι φιλικοί μας μικροοργανισμοί  

Στο άκουσμα της λέξης «μικροοργανισμός» το μυαλό των περισσότερων από εμάς ανατρέχει σε κάτι βλαπτικό. Δεν είναι όμως όλοι οι μικροοργανισμοί ίδιοι. Μέσα στο σώμα μας κατοικούν εκατομμύρια ωφέλιμα μικρόβια, τα οποία απαρτίζουν τη λεγόμενη «μικροχλωρίδα» του εντερικού σωλήνα και παίζουν ουσιώδη ρόλο στην προστασία του οργανισμού, καθώς δρουν παρεμποδίζοντας τον αποικισμό της περιοχής από παθογόνα βακτήρια. Σύμφωνα μάλιστα με τον ακριβή ορισμό που τους έχει δοθεί, πρόκειται για «ζωντανούς μικροοργανισμούς, οι οποίοι, όταν χορηγούνται σε επαρκείς ποσότητες, προσφέρουν οφέλη υγείας στον ξενιστή/ χρήστη». Γι' αυτό και τα τελευταία χρόνια ο τομέας των προβιοτικών έχει συγκεντρώσει έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον, με μελετητές να προσπαθούν να αναδείξουν όλα τα σημαντικά οφέλη τους στην υγεία και παράλληλα να διερευνήσουν τρόπους για να επιτευχθεί η αποτελεσματικότερη πρόσληψή τους μέσω της διατροφής. Ως σημαντικότερα προβιοτικά αναγνωρίζονται τα γένη Lactobacillus (λακτοβάκιλλοι) και Bifidobacterium (μπιφιδοβακτήρια), καθώς και οι Saccharomyces (σακχαρομήκυτες), με κυριότερο στέλεχος τον Saccharomyces boulardi, που έχει φανεί πως συμβάλλει στη διατήρηση και επανάκτηση της φυσιολογικής χλωρίδας του λεπτού και παχέος εντέρου.

Πρόσληψη προβιοτικών και υγεία Οπως είναι αναμενόμενο, τα περισσότερα οφέλη από τα προβιοτικά σχετίζονται με την πρόληψη και την αντιμετώπιση διαταραχών του γαστρεντερικού συστήματος. Τα προβιοτικά λοιπόν:

*Βελτιώνουν την ανοχή στη λακτόζη των γαλακτοκομικών, καθώς φαίνεται ότι βοηθούν στη διάσπαση της λακτόζης και μειώνουν την ένταση των συμπτωμάτων (π.χ. του μετεωρισμού).

* Σχετίζονται με μείωση της εμφάνισης διάρροιας σε βρέφη, είτε αυτή οφείλεται σε κάποιον ιό είτε στη λήψη αντιβιοτικών.

* Φαίνεται ότι μπορούν να προστατέψουν από την καρκινογένεση και κυρίως από την εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου.

*Μειώνουν τη φλεγμονή, συνεπώς είναι ωφέλιμα σε περιπτώσεις φλεγμονώδων νόσων του εντέρου (όπως είναι η νόσος του Crohn).

* Ενδείκνυνται σε περίπτωση χρήσης αντιβιοτικών. Κατά την περίοδο αυτή η πρόσληψη ωφέλιμων μικροοργανισμών μπορεί να αποτρέψει τον αποικισμό από παθογόνα μικρόβια ανθεκτικά στο εκάστοτε αντιβιοτικό, ενώ επιπλέον βοηθούν επιπλέον στην επανεγκατάσταση της μικροβιακής χλωρίδας μετά τη λήψη των αντιβιοτικών.

* Βοηθούν στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου, γνωστού και ως «σπαστική κολίτιδα».

Πώς μπορεί κανείς να προσλάβει προβιοτικά; Προβιοτικά συστατικά υπάρχουν φυσικά σε ορισμένα τρόφιμα που έχουν υποστεί ζύμωση, με κυριότερα το παραδοσιακό γιαούρτι, το κεφίρ, το τυρί, ενώ παράλληλα τα τελευταία χρόνια οι βιομηχανίες τροφίμων πραγματοποιούν εμπλουτισμό ορισμένων προϊόντων τους με στελέχη προβιοτικών, με κύριο στόχο την προαγωγή της ομαλής λειτουργίας του εντέρου. Ωστόσο, ορισμένοι ερευνητές θέτουν το ερώτημα εάν και κατά πόσον τα προβιοτικά των εμπλουτισμένων τροφίμων καταφέρνουν να «επιβιώσουν» και να φτάσουν άθικτα στο έντερο, σε κατάσταση αλλά και αριθμό που να είναι ικανός να εκδηλώσει τις επιθυμητές για την υγεία ιδιότητες, καθώς πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο στη βιωσιμότητα των προβιοτικών, όπως για παράδειγμα το pH του φέροντος μέσου (τρόφιμο). Ενας επίσης εύκολος και αποτελεσματικός τρόπος να προσλάβει κανείς προβιοτικά είναι μέσω ειδικών συμπληρωμάτων προβιοτικών και ιδίως μέσω εκείνων που περιέχουν συνδυασμό σημαντικών στελεχών προβιοτικών με αποδεδειγμένα ευεργετική δράση για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Συμπερασματικά, τα προβιοτικά αποτελούν από τα βασικότερα συστατικά της διατροφής μας για τη διατήρηση της καλής υγείας του εντέρου και μπορούν να αποτελέσουν έναν πολύτιμο σύμμαχο υγείας, όχι μόνο για άτομα που εμφανίζουν γαστρεντερικές διαταραχές αλλά και για υγιείς ανθρώπους που επιθυμούν να ενισχύσουν ακόμη περισσότερο την άμυνα της περιοχής, με σκοπό την πιο αποτελεσματική πρόληψη μελλοντικών προβλημάτων

Σιταρόχορτο, η Αμβροσία των Θεών

 

Καλώς ήλθε το μικρόβιο ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Χρειάζoνται πλέον κάποιες γνώσεις χημείας και βιολογίας για τις αγορές μας στο υπερμπακάλικο της γειτονιάς,είτε κατοικούμε στην Κυψέλη είτε στην Ορεστιάδα.Στερόλες, πολυφαινόλες,ινβερτοσάκχαρα και βέβαια τα γνωστά από παλαιότερα προβιοτικά και πρεβιοτικά.Είναι μια γενικότερη τάση των μεγάλων εταιρειών τροφίμων να μπολιάζουν τα προϊόντα τους με διάφορα καλούδια που υπόσχονται να κάνουν την υγεία μας ακόμη καλύτερη.Η αιτία,πέρα από τις προόδους στη χημεία τροφίμων,είναι ίσως και η προσπάθεια των εταιρειών να απενοχοποηθούν για άλλα προϊόντα όχι και τόσο υγιεινά που παράγουν. Βεβαίως πρέπει να παραδεχθούμε ότι και εμείς δεν τρεφόμαστε σωστά και έτσι μάλλον έχουμε ανάγκη τα εν λόγω προϊόντα,που γίνονται πάντως θελκτικότερα με την ανεξέλεγκτη διαφήμιση.
Τι είναι τα προβιοτικά; Πρόκειται για οποιοδήποτε τρόφιμο,ποτό ή διαιτητικό συμπλήρωμα που περιέχει ζωντανούς μικροοργανισμούς σε αριθμό ικανό να αλλάξει τους πληθυσμούς των μικροβίων γενικά στο εσωτερικό ενός οργανισμού και να έχει ευεργετική για την υγεία του δράση.
Τι είναι τα πρεβιοτικά; Κάτι διαφορετικό από τα προβιοτικά αλλά με ίδιο στόχο.Είναι ουσίες (όχι μικροοργανισμοί) που βάζουμε στο διαιτολόγιό μας για να προωθήσουν την ανάπτυξη στο παχύ έντερο καλών για τον οργανισμό μικροβίων.Πιο συγκεκριμένα,τα πρεβιοτικά (φρουκτοολιγοσακχαρίτες,ινουλίνη, λακτουλόζη),χαρακτηρίζονται και «ίνες» με την έννοια ότι περνούν από το στομάχι και το λεπτό έντερο χωρίς να χωνεύονται και φθάνουν στο παχύ έντερο ως λαχταριστοί μεζέδες για μικροοργανισμούς που μας ενδιαφέρει να αναπτυχθούν σε αριθμό και να μην αφήσουν ζωτικό χώρο και τροφή για όσα βλαβερά μικρόβια βρίσκονται στην ίδια περιοχή.Κρεμμύδια, σκόρδα και μπανάνες μπορεί να περιέχουν τέτοιες ουσίες αλλά,όπως ισχυρίζονται οι εταιρείες,όχι σε ικανή ποσότητα,αφού εκτιμάται ότι η ημερήσια δόση πρέπει να φθάνει τα 4 γραμμάρια. Που δεν υπάρχει αμφιβολία,ακούγονται λίγα αλλά είναι ακριβοπληρωμένα.
Και με τα προβιοτικά τα πράγματα ως προς το κόστος δεν είναι καλύτερα.Η δράση τους πάντως είναι ευπρόσδεκτη αλλά η άφιξή τους στο παχύ έντερο,αφού πρόκειται για ζωντανούς οργανισμούς,περισσότερο προβληματική.Διότι έχουν να περάσουν από το στομάχι,μια περιοχή τοξική γι΄ αυτά,εξαιτίας των οξέων της χώνεψης και να παραμείνουν στη ζωή.Ο Lactobacillus GG (αφού τον ανακάλυψαν οι Gorbach και Goldin), ένα σύμπλεγμα από οκτώ διαφορετικούς μικροοργανισμούς (VLS#3),ή το Βio-Κ+ είναι μέσα στους χρήσιμους επιβάτες των «πειραγμένων» γιαουρτιών και άλλων γαλακτοεπιδορπίων στο ράφι.Μόνο που θα πρέπει κανονικά να αναφέρεται και ο πληθυσμός ανά μερίδα που καταναλώνεται,διότι δεν αρκεί απλά να περιέχονται αλλά και η ποσότητά τους να μην είναι μικρότερη από 1 δισεκατομμύριο.Οι αναλύσεις έδειξαν ότι αυτό δεν συμβαίνει πάντα, οπότε ο ημιπληροφορημένος καταναλωτής πέφτει ενίοτε θύμα.Και ένα τελευταίο,που επισημαίνει ο Joe Schwarz,καναδός διευθυντής του ΜcGill University΄s Οffice for Science,στο βιβλίο του «Αn apple a day»: «Οι βιομήχανοι τροφίμων σπεύδουν να εφοδιάσουν τα γιαούρτια τους με διάφορους επιθυμητούς μικροοργανισμούς.O Lactobacillus Casei προστίθεται από κάποιους για βελτίωση της αντίστασης στα μικρόβια και ο Βifidobacterium Αnimalis για την υγεία του πεπτικού.
Αλλά οι ισχυρισμοί τους δεν υποστηρίζονται με αποδείξεις».

 

ΚΟΡΥΦΗ

Πόσο ωφελούν τα προβιοτικά στα τρόφιμα

Προβιοτικά για τη δυσκοιλιότητα των μωρών

Τα προβιοτικά βάλσαμο για τις στομαχικές διαταραχές

Κεφίρ, ο ιαματικός, ιδιότητες, παρασκευή

Προβιοτικά άρθρα που δημοσιεύθηκαν μετά την 7/11/2008 από medlook                  3 συνολικά άρθρα

 

Προβιοτικά, πνευμονία, αντισηπτικά και επικίνδυνα βακτηρίδια
07-11-2008

Προβιοτικά τρόφιμα, συμπληρώματα και σκευάσματα: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
28-04-2008

Φρέσκος χυμός και γιαούρτι εναντίον ουρολοιμώξεων
08-03-2003

ΚΟΡΥΦΗ

Προβιοτικά και Πρεβιοτικά προϊόντα

Τι είναι τα Προβιοτικά

Ως προβιοτικά ορίζονται ζωντανοί μικροοργανισμοί οι οποίοι με την κατανάλωσή τους έχουν ευεργετική επίδραση στην υγεία του ανθρώπου αλλά και των πτηνών, που μας ενδιαφέρουν στη δικιά μας περίπτωση. Οι μικροοργανισμοί αυτοί δεν είναι ξένοι με την φυσική μικροχλωρίδα ανθρώπων και πτηνών, αλλά αντίθετα συνήθως αποτελούν μέλη της όπως και κάποιοι άλλοι, αλλά παθογόνοι

όμως οργανισμοί σε μικρή ποσότητα που κάτω από φυσιολογικές συνθήκες δεν δημιουργούν πρόβλημα στον οργανισμό. Αν και δεν είναι γνωστοί οι μηχανισμοί με τους οποίους δρουν τα προβιοτικά στελέχη, ο στόχος τους είναι η εξισορρόπηση της εντερικής μικροχλωρίδας του οργανισμού ανθρώπων και ζώων. Τα πιο γνωστά προβιοτικά στελέχη με τα οποία εμπλουτίζονται τα προβιοτικά τρόφιμα είναι βακτήρια που ανήκουν στα γένη Lactobacillus και Bifidobacterium, τα οποία εποικίζουν την μικροχλωρίδα του παχέος εντέρου.

Η μικροχλωρίδα του παχέος εντέρου θεωρείται από τα πλέον πολύπλοκα οικοσυστήματα, περιλαμβάνει περίπου 400 διαφορετικά βακτηριακά είδη. Η εντερική μικροχλωρίδα έχει παρατηρηθεί ότι μεταβάλλεται σε συνθήκες στρες (μεταφορά πουλιών, εκθέσεις κλπ), σε παθογόνες καταστάσεις (φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου, εισβολή εντερικών παθογόνων), ενώ επηρεάζεται από τη δίαιτα, τις συνθήκες διαβίωσης και την λήψη αντιμικροβιακών σκευασμάτων.

Η δράση των διαφορετικών ομάδων μικροοργανισμών, αν και είναι εξαιρετικά δύσκολο να μελετηθεί σε πραγματικές συνθήκες, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον. Η προσπάθεια ιδιαίτερα του ελέγχου της σύστασης της εντερικής μικροχλωρίδας και της επικράτησης ορισμένων βακτηριακών ειδών, τα οποία θεωρούνται ωφέλιμα για την υγεία του ξενιστή, τα τελευταία χρόνια μελετάται πολύ έντονα, διότι μπορεί να αποτελέσει εναλλακτικό τρόπο παρέμβασης σε παθογόνες καταστάσεις.

Η αρχική λειτουργία του εντέρου είναι πρόσληψη (απορρόφηση, αφομοίωση) του νερού και των θρεπτικών ουσιών. Ο ρόλος της εδρεύουσας στο παχύ έντερο μικροχλωρίδας στην πέψη, είναι η ζύμωση των ουσιών που παρέχονται από την διατροφή, οι οποίες δεν μπορούν να αφομοιωθούν από τον ξενιστή στο λεπτό έντερο. Από τη ζύμωση παράγεται μεταξύ άλλων μορίων, το γαλακτικό οξύ και τα λιπαρά οξέα (οξικό, προπιονικό, βουτυρικό). Τα τελευταία παρέχουν ενέργεια στα εντερικά κύτταρα, βελτιώνουν την απορρόφηση ιχνοστοιχείων και επηρεάζουν ευεργετικά το μεταβολισμό των λιπιδίων και της γλυκόζης στο ήπαρ.

Η μικροχλωρίδα του εντέρου συμβάλλει και στην λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος. Υπάρχουν τρεις κύριες διαδρομές μέσω των οποίων το έντερο ενεργεί ως αμυντικό σύστημα. Η εδρεύουσα μικροχλωρίδα προστατεύει από την εισβολή παθογόνων βακτηρίων. Οι προτεινόμενοι μηχανισμοί συμπεριλαμβάνουν τον ανταγωνισμό για θρεπτικές ουσίες και υποδοχείς στο εντερικό τοίχωμα καθώς και την παραγωγή ενός δυσμενούς περιβάλλοντος για τα παθογόνα (π.χ. χαμηλό pH).

Δεύτερον τα εντερικά κύτταρα όχι μόνο απορροφούν θρεπτικές ουσίες, αλλά αποτελούν παράλληλα ένα προστατευτικό εμπόδιο στην είσοδο των επιβλαβών ουσιών στην αιματική κυκλοφορία.

Τρίτον τα βακτήρια της εντερικής μικροχλωρίδας επικοινωνούν με τα κύτταρα του γαστρεντερικού ανοσοποιητικού συστήματος και του ήπατος για να συντονίσουν μια άνοση απάντηση στα αντιγόνα τροφίμων και τους επιβλαβείς μικροοργανισμούς που εισβάλλουν. Κατά συνέπεια, η ύπαρξη ισορροπημένης εντερικής μικροχλωρίδας είναι ουσιαστική ώστε αυτός ο μηχανισμός προστασίας να λειτουργεί βέλτιστα.

Η μέχρι στιγμής έρευνα δείχνει μια σημαντική επιρροή στη γενική λειτουργία του γαστρεντερικού συστήματος (πέψη και απορρόφηση). Υπάρχει ήδη στη διεθνή βιβλιογραφία πλήθος από κλινικές μελέτες που παρέχουν στοιχεία για τα οφέλη διαφόρων προβιοτικών στελεχών στην διάρροια που προκαλείται από παθογόνους παράγοντες. Επίσης φαίνεται ότι η χορήγηση κάποιων στελεχών προκαλεί βελτίωση των συμπτωμάτων σε ασθενείς που έχουν προσβληθεί από το ελικοβακτηρίδιο (Helicobacter pylori) και σημαντική μείωση του παθογόνου. Έχουν χρησιμοποιηθεί σε ασθενείς που πάσχουν από φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου και σε ασθενείς που ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου για καρκίνο του παχέος εντέρου. Κατά συνέπεια, η προσπάθεια της βελτίωσης της μικροχλωρίδας του εντέρου για την αναβάθμιση της υγείας είναι πολύ σημαντική.

Τι είναι τα Πρεβιοτικά

Ως πρεβιοτικό ορίζεται ένα μη αφομοιώσιμο συστατικό τροφίμων που έχει επιπτώσεις ευεργετικές στον ξενιστή (άνθρωποι, πτηνά), υποκινώντας επιλεκτικά την αύξηση ή/και τη δραστηριότητα βακτηριακών ειδών, ήδη εδρευόντων στην εντερική κοιλότητα.

Το πρεβιοτικά διαφέρουν από τα προβιοτικά συστατικά, δεδομένου ότι δεν περιέχουν κανένα ζωντανό μικρόβιο αλλά υποκινούν την αύξησή τους. Τα πρεβιοτικά δε διασπώνται από τα ένζυμα της γαστρεντερικού συστήματος. Αντ’ αυτού περνούν μέσω του άνω γαστρεντερικού συστήματος στην εντερική κοιλότητα, όπου χρησιμοποιούνται επιλεκτικά από τα ευεργετικά βακτήρια. Η τρέχουσα έρευνα τείνει να κατευθυνθεί προς τα συστατικά που ενισχύουν την αύξηση και τη δραστηριότητα των βακτηρίων που προάγουν την υγεία, όπως τα οξυγαλακτικά βακτήρια. Οι άπεπτοι υδατάνθρακες για τους οποίους έχει επιβεβαιωθεί ότι έχουν πρεβιοτική δράση, είναι οι ολιγοσακχαρίτες της φρουκτόζης (FOS). Οι φρουκτο-πολυσακχαρίτες απαντώνται σε υψηλές συγκεντρώσεις σε τρόφιμα φυτικής προέλευσης όπως η πικραλίδα, το σκόρδο, τα κρεμμύδια, οι αγκινάρες και τα σπαράγγια. Επίσης έχουν μελετηθεί και άλλοι άπεπτοι ολιγοσακχαρίτες για τους οποίους υπάρχει η πεποίθηση ότι μπορεί να ασκούν πρεβιοτική δράση. Σε αυτούς ανήκουν οι γλυκό-ολιγοσακχαρίτες, οι γαλακτο-ολιγοσακχαρίτες, οι trans-αλακτοζυλιωμένοι ολιγοσακχαρίτες, οι ισομαλτο-ολιγοσακχαρίτες, οι ξυλο-ολιγοσακχαρίτες και οι ολιγοσακχαρίτες της σόγιας. Παράλληλα έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνουν τη βιολογική διαθεσιμότητα του ασβεστίου, του μαγνησίου, και του σιδήρου και ότι μπορεί να βελτιώνουν το μεταβολισμό λιπιδίων. Βελτιώνουν το πρόβλημα της δυσκοιλιότητας και εμφανίζουν αντιμικροβιακή δράση έναντι κάποιων εντερικών παθογόνων.

Ποια είναι τα κυριότερα προβιοτικά

Ας γνωρίσουμε περιληπτικά μερικά από τα πιο κοινά προβιοτικά

Lactobacillus Acidophilus: Βοηθάει στον έλεγχο της διάρροιας. Διασπά τη λακτόζη και έτσι μπορεί να βοηθάει άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη (σάκχαρο του γάλακτος). Ενισχύει το ανοσοποιητικό και μειώνει την αύξηση της Candida (παθογόνος μήκυτας).

Lactobacillus Casei: Κατάλληλος σε περιπτώσεις εντερικών μολύνσεων. Ενίσχυση του ανοσοποιητικού με ενεργοποίηση των ΝΚ κυττάρων.

Lactobacillus Bulgaricus: Παράγει λακτικό οξύ που βοηθάει στην ανάπτυξη των φιλικών βακτηρίων. Βοηθάει τόσο σε δυσκοιλιότητα όσο και σε διάρροια, επιδρώντας στην κινητικότητα του εντέρου, γιʼ αυτό και η χρόνια επιμένουσα διάρροια, είναι λιγότερο συνηθισμένη σε μωρά που τρέφονται με γιαούρτι που περιέχει L. Bulgaricus, σε σχέση με αυτά πού τρέφονται με γάλα.

Lactobacillus Plantarum: Παράγει λακτικό οξύ που αναστέλλει την ανάπτυξη των παθογόνων και προστατεύει από το μετεωρισμό. Ένα στέλεχος έχει δείξει θετικά αποτελέσματα σε περιπτώσεις συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου

Lactobacillus Rhamnosus: Μειώνει την πιθανότητα διάρροιας από τη χρήση αντιβιοτικών.

Lactobacillus Salivarus: Προστατεύει από τον μετεωρισμό και αποτρέπει την ανάπτυξη ανεπιθύμητων βακτηρίων στο στόμα και στο έντερο. Είναι ανθεκτικό στα αντιβιοτικά και έτσι αποτρέπει τη διάρροια που οφείλεται στα αντιβιοτικά. Είναι αποτελεσματικό και ενάντια στο ελικοβακτηρίδιο.

Bacillus Subtilis (Natto): Είναι η πηγή της Ναττοκινάσης, του ενζύμου που υποστηρίζει το καρδιαγγειακό και επιφέρει ισορροπία στην πηκτικότητα του αίματος. Είναι ένα από τα πιο μελετημένα στελέχη και φαίνεται ότι βοηθάει στην εξισορρόπηση της εντερικής χλωρίδας. Έχει εξαιρετική αντιδιαρροιϊκή δράση.

Bacillus Longum: Βοηθάει στην απομάκρυνση των νιτρωδών (καρκινικών ουσιών).

Lactobacillus Bifidus: Αυξάνει την οξύτητα και κάνει το περιβάλλον αφιλόξενο για τα παθογόνα βακτήρια, όπως π.χ. η E. Coli. Αποτρέπει τα παθογόνα από το να μετατρέψουν τα νιτρικά (των τροφών) σε νιτρώδη (καρκινογόνα). Μειώνει την εμφάνιση αλλεργιών και επίσης αποτρέπει την ανάπτυξη ορισμένων όγκων.

Ενώ ένας πιο εκτενής κατάλογος είναι ο παρακάτω:

Είδη μικροοργανισμών που χρησιμοποιούνται ως προβιοτικά

Λακτοβάκιλλοι

Lactobacillus acidophilus
L. gasseri
L. jonhsonii
L. delbrueckii subsp. bulgaricus
L. helveticus
L. paracasei subsp. paracasei
L. casei
L. plantarum
L. GG
L. rhamnosus
L. curvatus
L. brevis
L.fermentum
L.reuteri
L. cellobiosus

Λακτόκοκκοι

L. lactis subsp. lactis
L. lactis subsp. cremoris
Leuconostoc Leu. mesenteroides subsp. dextranicus

Στρεπτόκοκκοι

Streptococcus thermophilus

Εντερόκοκκοι

Enterococcus faecium
E. faecalis

Πεδιόκοκκοι

Pediococcus acidilactici

Προπιονικά βακτήρια

Propionibacterium freudenreichii
Bifidobacteria Bifidobacterium bifidum
B. infantis
B. longum
B. breve
B. adolescentis

Ζύμες

Saccharomyces cerevisiae
S. Boulardii

Προβιοτικά σκευάσματα του εμπορίου σε σκόνη

Σκεύασμα | Προβιοτικό

Probi-zyme (σκόνη) σε κτηνιατρικά, Petshop | L. fermentum L. reuteri
Liviferm (φάκελλοι με σκόνη) σε κτηνιατρικα, Petshop | Enterococcus faecium
Beneflora (σκόνη) σε φαρμακεία | Lactobacillus acidophilus, Lactobacillus casei, Bifidobacterium species, Lactobacillus bulgaricus, Streptococcus thermophilus, Bifidobacterium longum
Ultra Levure (κάψουλες με σκόνη) σε φαρμακεία | Saccharomyces Boulardii
Aves Probiotics (σκόνη) σε κτηνιατρικα, Petshop | Lactobacillus acidophilus, L.delbrueckii subs bulgaricus, L.plantarum, L.rhamnosus, Streptococcus salivaris subs thermophilus, Bifidobacterium bifidum, Enterococcus faecium, Aspergilus oryzae, Candida pintolopesii
 

ΚΟΡΥΦΗ

Υπό αμφισβήτηση τα προβιοτικά   Βαγγέλης Πρατικάκης 

Πείραμα που συγχρηματοδοτήθηκε από βιομηχανία γαλακτοκομικών απέτυχε να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς ότι τα προβιοτικά γιαούρτια και επιδόρπια βοηθούν τη μικροχλωρίδα του εντέρου. Η έρευνα, πάντως, πραγματοποιήθηκε σε πειραματόζωα και σε μικρό αριθμό εθελοντών, και ορισμένοι ειδικοί δηλώνουν ότι δεν πείθονται μέχρι να δουν μεγαλύτερες μελέτες. Όπως επισημαίνει το Nature.com, οι εταιρείες τροφίμων που ισχυρίζονται ότι τα προϊόντα τους ωφελούν την υγεία δέχονται αυξανόμενες πιέσεις να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους. Εφέτος, μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων επέκρινε τις εταιρείες που διαφημίζουν προβιοτικά χωρίς να διευκρινίζουν ποιο είναι το δραστικό συστατικό τους. Το θέμα παραμένει πάντως ανοιχτό, δεδομένου ότι πρόσφατες μελέτες σε πειραματόζωα υποδεικνύουν ότι ορισμένοι μικροοργανισμοί που απαντώνται σε προβιοτικά μπορούν, εφόσον εποικίσουν το έντερο, να έχουν θετικές επιδράσεις στην διάθεση και τη συμπεριφορά.
Σχεδόν καμία επίδραση Στο πλαίσιο του πειράματος στο Πανεπιστήμιο της Γουόσσινγκτον στο Σεντ Λούις, οι ερευνητές ζήτησαν τη βοήθεια επτά ζευγαριών μονοζυγωτικών διδύμων. Ένας εθελοντής σε κάθε ζεύγος κλήθηκε να καταναλώνει δύο φορές την ημέρα ένα δημοφιλές επιδόρπιο «ζωντανού» γιαουρτιού που περιέχει πέντε στελέχη ζωντανών βακτηρίων. Τα ίδια βακτήρια ταΐστηκαν σε ποντίκια τα οποία έχουν ανατραφεί στο εργαστήριο έτσι ώστε το έντερό τους να περιέχει μόνο 15 είδη μικροοργανισμών που απαντώνται στο ανθρώπινο πεπτικό σύστημα. Και στις δύο περιπτώσεις, τα προβιοτικά απέτυχαν να αλλάξουν τη σύνθεση της μικροβιακής χλωρίδας στο έντερο,
όπως έδειξαν γενετικές αναλύσεις στα κόπρανα, αναφέρουν οι ερευνητές στο έντυπο «Science Translational Medicine». Το αποτέλεσμα αυτό δεν εξέπληξε τον μικροβιολόγο Νέιθαν ΜακΝάλτι, επικεφαλής της μελέτης: «Συνολικά χορηγήσαμε μόνο μερικά δισεκατομμύρια βακτηριακά κύτταρα στους δίδυμους, οι οποίοι όμως φιλοξενούν δεκάδες τρισεκατομμύρια βακτήρια στο έντερό τους» λέει.
Επιρροή στα ήδη υπάρχοντα μικρόβια Τα προβιοτικά μικρόβια μπορεί να ήταν άφαντα από το πεπτικό σύστημα, ωστόσο οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η χορήγησή τους είχε επηρεάσει τη λειτουργία των μικροοργανισμών που υπήρχαν ήδη στο έντερο. Συγκεκριμένα, παρατηρήθηκε αύξηση στην έκφραση γονιδίων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό των υδατανθράκων. Όμως το κατά πόσο η επίδραση αυτή έχει οφέλη για την υγεία δεν διευκρινίζεται από τη συγκεκριμένη μελέτη, η οποία χρηματοδοτήθηκε από τα αμερικανικά Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας και τη γαλακτοβιομηχανία Danone. Δύσπιστος απέναντι στα αποτελέσματα της έρευνας δήλωσε ο Ντούσκο Έρλιχ, μικροβιολόγος του Γαλλικού Εθνικού Ινστιτούτου Γεωργικής Έρευνας, ο οποίος θεωρεί ότι το ερώτημα πρέπει να θεωρηθεί αναπάντητο μέχρι να ολοκληρωθούν μελέτες σε μεγαλύτερα δείγματα εθελοντών. Ικανοποιημένος δήλωσε ωστόσο ο Γενς Ουόλτερ του Πανεπιστημίου της Νεμπράσκα στο Λίνκολν, ο οποίος χαρακτήρισε την έρευνα «εντυπωσιακό τεχνικό επίτευγμα. Επόμενος στόχος της ερευνητικής ομάδας είναι να εξετάσει πώς ορισμένα από τα βακτήρια των προβιοτικών μπορούν να επηρεάζουν τα μικρόβια που ήδη υπάρχουν στο έντερο.

ΚΟΡΥΦΗ

Ο πόλεμος της βιταμίνης D  ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Νέες έρευνες αποδεικνύουν ότι είναι πολλά τα οφέλη από την αύξηση των επιπέδων της στον οργανισμό · μεταξύ άλλων φαίνεται να αποτελεί ασπίδα για τον καρκίνο

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύς λόγος για τη βιταμίνη D. Το 2007, μια ανάλυση των ερευνών για τη βιταμίνη αυτή είχε δείξει πως οι άνθρωποι με υψηλά επίπεδα βιταμίνης D έχουν έως και κατά 50% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του παχέος εντέρου (κολοορθικός καρκίνος).

Ευεργετική τη θεωρούν επιστήμονες, όμως οι κυβερνήσεις δεν πείθονται

Μια άλλη μελέτη του 2007 είχε δείξει πως οι γυναίκες που ελάμβαναν 1.100 ΙU (διεθνείς μονάδες) βιταμίνης D ημερησίως μαζί με συμπλήρωμα ασβεστίου μείωσαν κατά 60% τον συνολικό κίνδυνο να προσβληθούν από καρκίνο. Και δεν είναι μόνον η πρόληψη του καρκίνου. Χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης, καρδιοπάθειας, σκλήρυνσης κατά πλάκας, διαβήτη τύπου 1, κατάθλιψης και ρευματοειδούς αρθρίτιδας, μεταξύ άλλων ασθενειών. Από πρόσφατη μελέτη των ιατρικών δεδομένων άνω των 13.000 Αμερικανών φάνηκε ότι όσοι είχαν τα χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D είχαν 26% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν μέσα σε διάστημα 8 ετών σε σχέση με αυτούς που είχαν υψηλότερα επίπεδα. Ωστόσο ο Ράινχολντ Βάιετ, καθηγητής Εργαστηριακής Ιατρικής και Παθοβιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο και από τους επιφανέστερους ειδικούς στον κόσμο για τη βιταμίνη D, λέει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» πως είναι απογοητευμένος. Εκείνος και άλλοι συνάδελφοί του πιστεύουν πως μπορούν να αποδείξουν ότι η βιταμίνη αυτή μπορεί να βοηθήσει εκατομμύρια ανθρώπους να ζήσουν περισσότερο και υγιέστεροι, ωστόσο δεν καταφέρνουν να πείσουν τις κυβερνήσεις τους. Κατά τη γνώμη του Βάιετ, οι τρέχουσες συστάσεις του Ινστιτούτου Ιατρικής που καθορίζει την επίσημη πολιτική για τη βιταμίνη D στις ΗΠΑ και στον Καναδά είναι εξοργιστικά χαμηλές- 200 ΙU ημερησίως για τους κάτω των 50 ετών, 400 ΙU για πρόσωπα ηλικίας 51-70 ετών και 600 ΙU για τους άνω των 71 ετών. Ο Μπρους Χόλις, καθηγητής Παιδιατρικής στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας, χαρακτηρίζει «ανέκδοτο» την πρόταση για τις 400 ΙU ημερησίως. Και τούτο διότι οι καλύτερες έρευνες δείχνουν ότι για να επιτευχθούν τα υψηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα που συνδέονται με την πρόληψη ασθενειών, οι περισσότεροι ενήλικοι στις ΗΠΑ θα πρέπει να λαμβάνουν 1.000- 2.000 ΙU την ημέρα: πέντε ώς δέκα φορές περισσότερο απ΄ ό,τι οι σημερινές επίσημες συστάσεις για τους ενηλίκους. Η βιταμίνη D ανακαλύφθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα καθώς οι επιστήμονες αναζητούσαν μια θεραπεία για τη ραχίτιδα, μια ασθένεια που μαλακώνει τα οστά των παιδιών, με αποτέλεσμα να παραμορφώνονται. Είχε διαπιστωθεί πως τα παιδιά στις πόλεις ήταν πιθανότερο να πάσχουν από ραχίτιδα απ΄ ό,τι τα παιδιά στην ύπαιθρο. Και στη δεκαετία του 1920 επιστήμονες στις ΗΠΑ και στη Βρετανία συνειδητοποίησαν πως η ραχίτιδα προκαλούνταν από έλλειψη βιταμίνης D, που στα παιδιά της πόλης προκαλούνταν από την ανεπαρκή έκθεση στον ήλιο. Τις άλλες βιταμίνες τις παίρνουμε από την τροφή μας· όμως ενώ είναι δυνατό να πάρουμε τη βιταμίνη D από λιπαρά ψάρια και μερικά άλλα τρόφιμα, το μεγαλύτερο μέρος της βιταμίνης αυτής που υπάρχει στο σώμα μας δεν προέρχεται από τη δίαιτά μας, αλλά από μια χημική διαδικασία που συμβαίνει όταν οι υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου πέφτουν στο δέρμα μας.
Οι πρώτες πραγματικές ενδείξεις για τις αντικαρκινικές ιδιότητες της βιταμίνης D προέκυψαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν αργότερα ότι η βιταμίνη D αλληλεπιδρά με έναν ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό γονιδίων και έχει την ικανότητα να τα «ενεργοποιεί» και να τα «απενεργοποιεί». Αυτά τα νέα δεδομένα για τα οφέλη από τα υψηλότερα επίπεδα της βιταμίνης D στον οργανισμό καθιστούν προφανές το ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να προσαρμόσουν τις συστάσεις τους για τη συνιστώμενη καθημερινή ποσότητα. Όμως ο δρ Βάιετ και άλλοι υποστηρικτές της μεγαλύτερης πρόσληψης βιταμίνης D πιστεύουν ότι οι αλλαγές στις οδηγίες θα είναι πολύ μικρές.
Τα χρήματα εμπόδιο για την έρευνα Το πρόβλημα είναι πως οι δοκιμές που θα μπορούσαν να πείσουν αυτούς που καθορίζουν την πολιτική να αυξήσουν τις συνιστώμενες δόσεις βιταμίνης D για τα παιδιά και τους ενηλίκους μπορεί να μη γίνουν ποτέ. Υπάρχουν διάφορα εμπόδια στην έρευνα αυτή, αλλά το απλούστερο και μεγαλύτερο όλων είναι τα χρήματα. Η βιταμίνη D είναι φτηνή και εύκολο να παρασκευαστεί. Μια φιάλη με 180 κάψουλες των 1.000 ΙU μπορεί να αγοραστεί στο Ίντερνετ έναντι περίπου 10 ευρώ. Κατά συνέπεια, καμιά φαρμακευτική εταιρεία δεν πρόκειται να διαθέσει τα πολλά εκατομμύρια δολάρια που είναι απαραίτητα για να γίνουν οι δοκιμές. «Καμιά φαρμακευτική εταιρεία δεν θα το κάνει», λέει ο Μάικλ Γκλέιμερ, ερευνητής στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ.
«Γιατί να θελήσουν να προωθήσουν τη βιταμίνη D; Είναι φτηνή και δεν καλύπτεται από άδεια ευρεσιτεχνίας».

 

ΚΟΡΥΦΗ

Βιταμίνη D: ένα φάρμακο από τον ήλιο

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει το ενδεχόμενο αύξησης της συνιστώμενης κατανάλωσης βιταμίνης D

Η «βιταμίνη της λιακάδας» σώζει ζωές Η χαλάρωση κάτω από τον ήλιο αποτελεί ασπίδα για τον καρκίνο, τον διαβήτη και τη σκλήρυνση κατά πλάκας

Η βιταμίνη D είναι η πιο "γόνιμη" βιταμίνη Βελτιώνει τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα του σπέρματος

Ηλιοθεραπεία για… γερά κόκαλα 20 λεπτά χωρίς αντηλιακή προστασία ενισχύουν τα οστά Προσοχή πρέπει να δίδεται και στη διατροφή, η οποία κατά τους ειδικούς οφείλει να είναι πλούσια σε ασβέστιο και βιταμίνη D, ενώ θα πρέπει να αποφεύγεται το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.

Η ελλιπής έκθεση στον ήλιο οδηγεί σε διαβήτη Τα επίπεδα βιταμίνης D συνδέονται με την εμφάνιση της νόσου Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα άτομα που συγκεντρώνουν λιγότερα από 50 nanomol βιταμίνης D ανά λίτρο αίματος, έχουν έλλειψη της συγκεκριμένης βιταμίνης. Περίπου 600.000 περιπτώσεις καρκίνου που εμφανίζονται κάθε χρόνο, εκτιμάται ότι συνδέονται με την ελλιπή έκθεση στον ήλιο – η οποία θεωρείται υπεύθυνη, μεταξύ άλλων, για τα χαμηλά επίπεδα της εν λόγω βιταμίνης.  

Βιταμίνη D για μάτια... αετού  Πειράματα σε ποντίκια δείχνουν ότι μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την όραση των ηλικιωμένων  Παρότι η βιταμίνη D περιέχεται σε ορισμένες τροφές όπως τα λιπαρά ψάρια και ο κρόκος του αβγού, συντίθεται σε ποσοστό 90% από το δέρμα μετά την έκθεση στο φως του ήλιου. Σήμερα σε πολλές ανεπτυγμένες χώρες, όπως αυτές της βόρειας Ευρώπης, αρκετά άτομα δεν εκτίθενται επαρκώς στον ήλιο με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν έλλειψη D.

Η έλλειψη βιταμίνης D «γεννά» γλωσσικά προβλήματα Η ποσότητα της βιταμίνης στο αίμα της εγκύου επιδρά στη γλωσσική ανάπτυξη του παιδιού Η βιταμίνη D είναι σημαντική για την ανάπτυξη του εμβρύου, αλλά «η επίδραση των χαμηλών επιπέδων βιταμίνης D της μητέρας στο αναπτυσσόμενο έμβρυο δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητή» ανέφερε ο κύριος συγγραφέας της μελέτης Αντριου Γουάιτχαουζ. Προσέθεσε ότι προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει σύνδεση μεταξύ των χαμηλών επιπέδων βιταμίνης D της εγκύου και της εμφάνισης προβλημάτων στο παιδί όπως πιο «εύθραυστα» οστά, άσθμα και προβλήματα στην ανάπτυξη.

Φάρμακο για την υπέρταση η βιταμίνη D!

Η «βιταμίνη της λιακάδας» σώζει ζωές

Η χαλάρωση κάτω από τον ήλιο αποτελεί ασπίδα για τον καρκίνο, τον διαβήτη και τη σκλήρυνση κατά πλάκας



Διαβάστε περισσότερα:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artId=350194&dt=25/08/2010#ixzz0xaptRQR2
 

Η ιστορία της D  Α. Γαλδαδάς 

Οταν ο ήλιος λάμπει εμείς τι κάνουμε; Κρατάμε ομπρέλα; Ισως. Και αυτό επειδή δεν έχουμε υπόψη μας μια παλιά, κλασική πλέον ιστορία σχετική με τα παιδιά στη Μεγάλη Βρετανία στη διάρκεια της βιομηχανικής επανάστασης. Τότε που ο καπνός από τα φουγάρα των εργοστασίων και το σχετικό νέφος, μαζί με τη συσσώρευση του κόσμου στις πόλεις και στα μικρά σκοτεινά σπίτια έκανε ακόμη πιο λίγο το φως του ήλιου που έφθανε ως τα κορμιά των μικρών παιδιών της εποχής. Ραχίτιδα έλεγαν την παιδική αρρώστια όπου τα κόκαλα δεν είναι αρκετά δυνατά για να κρατήσουν ακόμη και ένα παιδικό κορμί στη σωστή του θέση. Στρεβλώνεται ο σκελετός και σε κάποιες περιπτώσεις παραμορφώνεται άσχημα. Πίστεψαν ότι έφταιγε η φτωχή δίαιτα που περιλάμβανε κάθε ημέρα για μεγάλο μέρος του παιδικού πληθυσμού έναν χυλό από βρώμη. Πήραν λοιπόν σκύλους, τους έτρεφαν για καιρό μόνο με τέτοιο χυλό ώσπου έπαθαν και αυτοί ραχίτιδα. Οπα, σκέφθηκαν, το βρήκαμε. Και άρχισαν δοκιμές για το πώς θα τους επαναφέρουν. Εφθασαν και στο απίθανο σημείο να δίνουν μουρουνέλαιο ή κάποιο αντίστοιχο ιχθυέλαιο αφού τότε ο μπακαλιάρος και οι συγγενείς του αφθονούσαν στις βρετανικές θάλασσες. Και έγινε το θαύμα. Θεραπεύτηκαν οι σκύλοι. Ετσι καθιερώθηκε από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα το απαίσιας γεύσης και οσμής λάδι σαν φάρμακο για τη ραχίτιδα. Ηταν ένα σωστό φάρμακο που το επέβαλε μια λάθος διάγνωση. Διότι αργότερα αποδείχθηκε πως ό,τι έλειπε από τους σκύλους του πειράματος, και από τα παιδιά της Βρετανίας, ήταν το φως του ήλιου (όπως ίσως κατάλαβε ήδη ο παρατηρητικός αναγνώστης, οι σκύλοι του πειράματος έπαθαν ραχίτιδα, όχι από την τροφή αλλά επειδή τους κρατούσαν σε κλουβιά σε σκοτεινά υπόγεια).  

Τα κόκαλα του σκελετού έχουν ως βασικό συστατικό το Φωσφορικό Ασβέστιο, αλλά για να μπορέσει να πάρει ο ζωντανός οργανισμός το ασβέστιο από τις τροφές και να το χρησιμοποιήσει για τον σκελετό χρειάζεται μια πρωτεΐνη που ενεργεί σαν μεταφορικό μέσο. Αυτή η πρωτεΐνη δεν μπορεί να φτιαχτεί χωρίς την παρουσία της βιταμίνης D. Και μάλιστα μόνον αν είναι σε ειδική μορφή. Συντίθεται πρώτα στο δέρμα με τη βοήθεια του ηλιακού φωτός κάτι που λέγεται D-3 και από εκεί το συκώτι και τα νεφρά δημιουργούν τη σωστή μορφή (25-υδροξυβιταμίνη D-3). Ο τρόπος που σκέφθηκαν για να παράγουν ποσότητες αυτής της βιταμίνης και να πωλείται πλέον μέσα σε διάφορα πρόσθετα διατροφής σχετίζεται ακριβώς με την παραγωγή της στο δέρμα με τη βοήθεια του ήλιου. Ξεκίνησαν με το να εκθέτουν δηλαδή κομμάτια από δέρμα χοίρου, προβάτου ή αγελάδας στον ήλιο και με τη βοήθεια κάποιου διαλύτη να παίρνουν τη βιταμίνη στη μορφή D-3.  

Από τον περασμένο Νοέμβριο υπάρχει μια διαμάχη μεταξύ επιστημόνων σχετικά με την ημερήσια δόση βιταμίνης D που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός. Κάποτε είχαν μπει σαν κατώτατο συνιστώμενο όριο οι 200 IU (International Units). Μια ποσότητα που μπορούσες εύκολα να πάρεις ακόμη και με δυο γιαούρτια, με γάλα ενισχυμένο ή με χυμό πορτοκαλιού. Μετά εμφανίστηκαν τα διάφορα βιταμινούχα συμπληρώματα αλλά και αυτά δεν περιείχαν αρκετή βιταμίνη D. Τώρα τα συνιστώμενα όρια έχουν... πετάξει προς τα επάνω και η διαμάχη είναι για το πού θα πρέπει να σταματήσουν. Στο επόμενο θα δούμε πολύ αναλυτικά για ποιες περιπτώσεις πιστεύεται σήμερα ότι η λήψη αυτής της βιταμίνης προληπτικά βοηθάει και ποιες ποσότητες αφορά. Προς το παρόν αρκεί να γνωρίζουμε ότι οι 200 διεθνείς μονάδες είναι πολύ λίγες και διάφορες συσκευασίες τροφίμων που κομπάζουν για περιεχόμενο ενισχυμένο με βιταμίνη D δεν είναι και τόσο αξιόπιστες. Μισή ώρα στον ήλιο, όταν βέβαια δεν είναι στη χειρότερη θέση, ώστε να μας προκαλέσει εγκαύματα, είναι η καλύτερη ενισχυμένη «τροφή». Και αυτή, στην Ελλάδα τουλάχιστον, δεν πρόκειται να μας λείψει.

 

Ήλιος αντί για εξωσωματική   Θεοδώρα Τσώλη

Η αύξηση των επιπέδων βιταμίνης D αυξάνει τη γονιμότητα σε άνδρες και γυναίκες Τα ζευγάρια που προσπαθούν να κάνουν παιδί και δεν τα καταφέρνουν,  προτού καταφύγουν σε μεθόδους υποβοήθησης της αναπαραγωγής, καλό θα ήταν να κάνουν διακοπές σε ένα ηλιόλουστο μέρος! Και αυτό όχι μόνο επειδή οι διακοπές κάνουν καλό στη ρομαντική διάθεση αλλά διότι το φως του ήλιου φαίνεται να δίνει ώθηση τόσο στην ανδρική όσο και στη γυναικεία γονιμότητα μέσω της αύξησης των επιπέδων της βιταμίνης D στον οργανισμό.

«Κλειδί» γονιμότητας Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Γκρατς στην Αυστρία αναφέρουν με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό περιοδικό «European Journal of Endocrinology» ότι ανακάλυψαν μετά από μετα-ανάλυση προηγούμενων μελετών πως η βιταμίνη D αποτελεί «κλειδί» σε ό,τι αφορά την ορμονική ισορροπία στις γυναίκες αλλά και την αύξηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων στους άνδρες. Τα νέα ευρήματα μαρτυρούν ότι σε κάποιες περιπτώσεις τα ζευγάρια καταφεύγουν σε θεραπείες για την υποβοήθηση της αναπαραγωγής οι οποίες συνδέονται με μεγάλο κόστος (κυριολεκτικό και ψυχολογικό) τη στιγμή που θα μπορούσαν να λύσουν τα προβλήματα γονιμότητάς τους απλώς… κάνοντας μια βόλτα στον ήλιο.

Η μετα-ανάλυση των αυστριακών ειδικών έδειξε ότι στις γυναίκες η βιταμίνη D αυξάνει τα επίπεδα των οιστρογόνων κατά 21% και της προγεστερόνης κατά 13% ρυθμίζοντας τον εμμηνορροϊκό κύκλο και αυξάνοντας τις πιθανότητες σύλληψης.

Στους άνδρες η αποκαλούμενη βιταμίνη του ήλιου (ονομάζεται έτσι διότι ο κύριος τρόπος για τη σύνθεσή της είναι η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία) είναι ζωτικής σημασίας για τη σωστή ανάπτυξη του σπέρματος. Παράλληλα αυξάνει τα επίπεδα της ανδρικής ορμόνης τεστοστερόνης δίνοντας ώθηση στη σεξουαλική επιθυμία των ανδρών.

Εξήγηση για τα χειμερινά ποσοστά σύλληψης

Σύμφωνα με τους ερευνητές η επίδραση της βιταμίνης D τόσο στις ανδρικές όσο και στις γυναίκες ορμόνες του φύλου δίνει μια εξήγηση στο γιατί τα ποσοστά σύλληψης μειώνονται τον χειμώνα και εμφανίζουν αύξηση το καλοκαίρι, τουλάχιστον στις βορειοευρωπαϊκές χώρες οι οποίες κατά τους χειμερινούς μήνες «πάσχουν» σε ό,τι αφορά τον ήλιο.

Σε δική τους μάλιστα μελέτη που περιελάμβανε περί τους 2.300 άνδρες, οι επιστήμονες από το Γκρατς ανακάλυψαν ότι τα επίπεδα της βιταμίνης D αλλά και της τεστοστερόνης εμφανίζουν τη μεγαλύτερη αύξησή τους τον Αύγουστο ενώ βρίσκονται στο πιο χαμηλό σημείο τους τον Μάρτιο, αμέσως μετά το τέλος του χειμώνα.

Παράλληλα άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες έχουν μικρότερη ωορρηξία αλλά και μειωμένες πιθανότητες να διαθέτουν καλά ωάρια, ικανά να εμφυτευθούν στη μήτρα κατά τους χειμερινούς μήνες.

Παρόμοια αποτελέσματα και στα ζώα

Η σύνδεση μεταξύ ηλιοφάνειας και γονιμότητας έχει προκύψει και μέσα από μελέτες σε ζώα, σύμφωνα με τη μετα-ανάλυση. Για παράδειγμα θηλυκά τρωκτικά που ζούσαν σε συνθήκες απόλυτου σκότους παρουσίασαν μικρότερα ποσοστά γονιμότητας ενώ παράλληλα εμφάνισαν και περισσότερες επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Την ίδια στιγμή αρσενικά τρωκτικά που ζούσαν σε συνθήκες έλλειψης φωτός παρουσίασαν σημαντική πτώση στα ποσοστά επίτευξης σύλληψης – συγκεκριμένα κατά 73%.

Σύμφωνα πάντως με την επικεφαλής των ερευνητών δρα Ελίζαμπεθ Λέρτσμποουμ αν και η ηλιοφάνεια φαίνεται να αυξάνει τη γονιμότητα, είναι σημαντικό για τα ζευγάρια να μην το παρακάνουν σε ό,τι αφορά την έκθεση στον ήλιο καθώς ελλοχεύει και ο κίνδυνος για καρκίνο του δέρματος.

 

Η έκθεση στον ήλιο προάγει την υγεία: Η σημασία της βιταμίνης D

Η βιταμίνη D είναι μια από τις λιποδιαλυτές βιταμίνες που χρειάζεται το σώμα μας. Αποτελεί ωστόσο έναν γενικό όρο που χρησιμοποιείται για να περιγράψει όλες τις στερόλες (Βιταμίνη D1, D2, D3 κα) που παρουσιάζουν παρόμοια δραστηριότητα με εκείνη της Βιταμίνης D3 (χοληκαλσιφερόλη). Η σπουδαιότητά της οφείλεται στο ότι ρυθμίζει το μεταβολισμό του ασβεστίου και του φωσφόρου. Η μοναδικότητα της βιταμίνης αυτής είναι στο ότι υπάρχει σε φυσική μορφή μόνο σε μερικές τροφές, αλλά κατά βάσει μπορεί να συντεθεί στο σώμα μετά την έκθεση του δέρματος στις υπεριώδεις ακτίνες του ηλιακού φωτός.

Οι ημερήσιες ανάγκες στη βιταμίνη αυτή είναι 200 IU (διεθνείς μονάδες) για βρέφη και ενήλικες έως 50 χρονών, σε ενήλικες από 51-70 ετών 400 IU, ενώ στους ακόμα μεγαλύτερους οι ημερήσιες ανάγκες φτάνουν έως 600 IU. Οι ανάγκες για αυξημένη πρόσληψη της βιταμίνης D ωστόσο μπορούν να αυξηθούν σε διάφορες καταστάσεις όπως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού, σε ηλικιωμένους και γενικότερα σε άτομα που έχουν περιορισμένη έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία, σε άτομα με σκούρο δέρμα καθότι η μελανίνη εμποδίζει την σύνθεση της, καθώς και σε αυστηρά χορτοφάγους.

Η έκθεση του δέρματος στις υπεριώδεις ακτίνες έχουν ως αποτέλεσμα τη σύνθεση της Βιταμίνης D3, η οποία αποτελεί και την κύρια πηγή της βιταμίνης D. Το ποσό της βιταμίνης που δημιουργείται εξαρτάται από το χρόνο της έκθεσης, την περιοχή του εκτεθειμένου δέρματος, το χρώμα του δέρματος και άλλους παράγοντες. Έχει βρεθεί ότι 15-20 λεπτά έκθεσης στον ήλιο καθημερινά, των άνω άκρων και του προσώπου μας, είναι αρκετά για να συνθέσουμε το 90% της ποσότητας της βιταμίνης που χρειαζόμαστε. Το υπόλοιπο 10% της ποσότητας που χρειαζόμαστε το καλύπτουμε διατροφικά επιλέγοντας τρόφιμα που είναι πλούσια σε βιταμίνη D, όπως είναι τα λιπαρά ψάρια (σαρδέλες, σολομός, ρέγκα, σκουμπρί), το μουρουνέλαιο, τα γαλακτοκομικά και το αυγό. Ωστόσο επειδή οι φυσικές πηγές της βιταμίνης είναι περιορισμένες, τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει εδώ και αρκετά χρόνια στις Η.Π.Α και σε Σκανδιναβικές χώρες, έχουν κυκλοφορήσει και προϊόντα εμπλουτισμένα (γαλακτοκομικά, χυμοί, δημητριακά πρωινού, μαργαρίνες) με βιταμίνη D, συμβάλλοντας έτσι στην αύξηση της πρόσληψης της συγκεκριμένης βιταμίνης.

Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την προαγωγή της απορρόφησης και της χρησιμοποίησης του ασβεστίου και του φωσφόρου από τον οργανισμό. Σε συνεργασία με παραθυρεοειδείς ορμόνες και την καλσιτονίνη, ρυθμίζει τη συγκέντρωση του ασβεστίου στο αίμα ανάλογα με τις ανάγκες του οργανισμού, καθώς και εναποθετόντας ή απομακρύνοντας το ασβέστιο από τα οστά.

Η βιταμίνη D μπορεί να καταστεί χρήσιμη στην πρόληψη της οστεοπόρωσης, καθώς υπάρχουν αρκετά στοιχεία ερευνών που συνηγορούν υπέρ του ότι τα συμπληρώματα της βιταμίνης αυτής, μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της απώλειας οστικής μάζας και του κινδύνου καταγμάτων. Όσον αφορά τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου, έχει βρεθεί και τεκμηριωθεί από αρκετές μελέτες, ότι τα χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης στο σώμα συνδέονται με διάφορα είδη καρκίνου όπως στον κόλον, στον προστάτη και στο στήθος. Η βιταμίνη D μεταξύ άλλων φαίνεται να έχει ισχυρή επίδραση στους μηχανισμούς του συστήματος άμυνας του οργανισμού (ανοσολογικό σύστημα), καθώς σε έρευνες τις τελευταίες δεκαετίες βρέθηκε ότι πιθανόν να έχει προστατευτική δράση εναντίον ασθενειών που οφείλονται σε διαταραχές του ανοσολογικού συστήματος (αυτοάνοσες νόσοι), όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας. Επιπλέον, η βιταμίνη D φαίνεται να διαδραματίζει και ρόλο ρυθμιστή της πίεσης στο αίμα, καθώς συμμετέχει στο μεταβολισμό του ασβεστίου.

Η ανεπάρκειά της έχει διάφορες ανεπιθύμητες ενέργειες με την πιο σημαντική τη μειωμένη εντερική απορρόφηση του ασβεστίου και του φωσφόρου. Επίσης υπάρχουν έρευνες που συσχετίζουν τα μειωμένα επίπεδα της βιταμίνης με την αποτιτάνωση των μαλακών ιστών που οδηγεί σε ραχίτιδα στα παιδιά (κακή ανάπτυξη και αδυναμία των οστών) και οστεομαλακία στους ενήλικες (αδύναμα και εύθραυστα οστά). Επιπλέον, η έλλειψη της βιταμίνης D έχει συσχετιστεί και με την εμφάνιση υπερπαραθυρεοειδισμού και οστεοαρθρίτιδας.

Όσον αφορά τις ανεπιθύμητες ενέργειες της συγκεκριμένης βιταμίνης, είναι γνωστό ότι η βιταμίνη αυτή είναι από τις πλέον τοξικές. Τα βρέφη και τα παιδιά είναι περισσότερο ευάλωτα σε σχέση με τους ενήλικες. Η πρόσληψη μεγάλων δόσεων μπορεί να οδηγήσει σε υπερκαλιαιμία με όλα τα επακόλουθα συμπτώματα αυτής (διάρροια, κούραση, ναυτία, αδυναμία κα).

Να σημειωθεί όμως ότι όλα είναι ζήτημα σωστής δοσολογίας και περισσότερο σε ότι αφορά μια βιταμίνη όπως η βιταμίνη D, η οποία εμφανίζει τοξικότητα. Νέα μεγάλη μελέτη, η National Health and Nutrition Examination Survey, μια επιδημιολογική μελέτη που διεξήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2001 ως το 2006 παρακολουθώντας περισσότερους από 15.000 ενηλίκους εθελοντές, ανακαλύπτει ότι η πρόσληψη της βιταμίνης σε υψηλά επίπεδα μπορεί να οδηγήσει σε καρδιαγγειακές φλεγμονές. Να σημειωθεί ότι τα υψηλά επίπεδα δεν μπορούν φυσικά να προέλθουν ούτε από τη διατροφή, καθώς πολύ λίγα τρόφιμα, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, αποτελούν πολύ καλή πηγή της βιταμίνης ούτε από την έκθεση στον ήλιο. Οι ειδικοί εφιστούν την προσοχή μας ως προς τα συμπληρώματα, συνιστώντας ότι πρέπει να τα παίρνουμε μόνον όταν χρειάζεται και – φυσικά – με μέτρο. Στα αποτελέσματα της έρευνας που αναρτήθηκε στο ‘American Journal of Cardiology’, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν φυσιολογικά επίπεδα βιταμίνης D εμφάνιζαν μικρότερα επίπεδα πρωτεΐνης CRP (C-Reactive Protein), η οποία αποτελεί δείκτη για τις φλεγμονές του καρδιακού ιστού και των αιμοφόρων αγγείων. Όταν όμως τα επίπεδα της βιταμίνης D βρίσκονταν επάνω από τα ανώτατα φυσιολογικά, τα επίπεδα της CRP αυξάνονταν και αυτά, οδηγώντας σε μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών προβλημάτων.

 

Ο ήλιος θεραπεύει Λαλίνα Φαφούτη 

Η βιταμίνη D συμβάλλει στη θεραπεία της φυματίωσης και στην επιτυχία της εξωσωματικής γονιμοποίησης

Αν και πρέπει να τον απολαμβάνουμε με μέτρο και με τις απαραίτητες προφυλάξεις ο ήλιος αποδεικνύεται μεγάλος ευεργέτης για την υγεία μας. Δυο ξεχωριστές μελέτες διαπιστώνουν οφέλη από τη βιταμίνη D σε δυο εντελώς διαφορετικούς τομείς – στην καταπολέμηση της φυματίωσης και στην εξωσωματική γονιμοποίηση.

Τα ευρήματα, τα οποία προέρχονται από μελέτες στη Βρετανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, έρχονται να προστεθούν σε άλλα που έχουν αναδείξει τα τελευταία χρόνια τη λεγόμενη «βιταμίνη του ήλιου» σε σύμμαχο του οργανισμού και του ανοσοποιητικού συστήματός μας. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα έχει παρατηρηθεί αύξηση των ασθενειών που σχετίζονται με την έλλειψη βιταμίνης D, όπως η ραχίτιδα, εξ αιτίας της αποφυγής του ήλιου και της χρήσης αντηλιακών με υπερβολικά υψηλό δείκτη προστασίας.

Κατά της φυματίωσης Η φυματίωση ήταν μια ασθένεια «ξεχασμένη» στον ανεπτυγμένο κόσμο, τελευταία όμως έχει κάνει ξανά την εμφάνισή της. Περίπου 1,5 εκατομμύριο άτομα υπολογίζεται ότι πεθαίνουν εξ αιτίας της κάθε χρόνο σε όλο τον πλανήτη ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις η νόσος αποδεικνύεται τόσο ανθεκτική ώστε να θεωρείται μη ιάσιμη. Μια μελέτη που διεξήχθη  από ερευνητές του Πανεπιστημίου Queen Mary με επικεφαλής τον Ειντριαν Μαρτινό και δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Proceedings of the National Academy of Sciences» διαπίστωσε ότι οι υπάρχουσες θεραπείες μπορούν να γίνουν πιο αποτελεσματικές αν συνδυαστούν με τη χορήγηση βιταμίνης D. Σύμφωνα με τα αποτελέσματά της οι ασθενείς με φυματίωση στους οποίους παράλληλα με τα προβλεπόμενα αντιβιοτικά χορηγήθηκαν συμπληρώματα βιταμίνης D θεραπεύτηκαν περίπου δυο εβδομάδες γρηγορότερα από εκείνους που έλαβαν μόνο τη συμβατική αντιβιοτική θεραπεία – συγκεκριμένα μέσα σε 23 ημέρες κατά μέσο όρο σε σχέση με 36 για όσους δεν πήραν βιταμίνη D. Η ιδέα της διερεύνησης της βιταμίνης D ως μέσου καταπολέμησης της φυματίωσης δεν ήταν τυχαία. Πριν από την ανακάλυψη της αντιβίωσης οι γιατροί συνιστούσαν στους φυματικούς να κάνουν ηλιοθεραπεία για να βελτιώσουν τα συμπτώματά τους. Η συνήθεια αυτή όμως – η οποία ενεργοποιεί την παραγωγή της βιταμίνης D από τον οργανισμό – ατόνησε μπροστά στην επιτυχία των αντιβιοτικών. Οι ερευνητές υπογραμμίζουν πάντως ότι η λήψη βιταμίνης D – και ακόμη περισσότερο η έκθεση στον ήλιο – δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να αντικαταστήσουν τη συμβατική φαρμακευτική θεραπεία. Όπως άλλωστε επισημαίνουν θα χρειαστούν περισσότερες μελέτες προκειμένου να επιβεβαιωθεί περαιτέρω η αποτελεσματικότητα της θεραπείας και να εξακριβωθούν οι κατάλληλες δοσολογίες οι οποίες θα έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα χωρίς να είναι επιβαρυντικές για την υγεία.

Μεγαλύτερη επιτυχία στην εξωσωματική Η δεύτερη μελέτη, η οποία διεξήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες και δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Human Reproduction», έρχεται να επιβεβαιώσει τα ευρήματα μιας παλαιότερης που είχε διεξαχθεί στην Τουρκία και είχε διαπιστώσει ότι οι γυναίκες που είχαν φυσιολογικά και άνω επίπεδα βιταμίνης D είχαν περισσότερες πιθανότητες να συλλάβουν σε εξωσωματική γονιμοποίηση με τη μέθοδο IVF. Όπως όμως έδειξαν τα νέα αποτελέσματα, αυτό ισχύει μεν για τις λευκές μέλλουσες μητέρες αλλά όχι για τις ασιάτισσες. Τόσο τα επίπεδα βιταμίνης D όσο και τα ποσοστά επιτυχίας της IVF είναι γνωστό ότι ποικίλλουν από φυλή σε φυλή. Για τον λόγο αυτό η Μπριάνα Ρούντικ και οι συνεργάτες της στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης σκέφτηκαν να διερευνήσουν τον συσχετισμό των δυο αυτών παραγόντων. Για τον λόγο αυτό συνέκριναν τα επίπεδα της βιταμίνης D και τα ποσοστά επιτυχίας της IVF σε 188 γυναίκες διαφορετικών φυλών: οι εθελόντριες ήταν λευκές λατινοαμερικανικής καταγωγής, λευκές μη λατινοαμερικανικής καταγωγής και ασιάτισσες από τη Νοτιοανατολική Ασία και την Ινδική Χερσόνησο. Όπως διαπίστωσαν, μόνο 48 από αυτές είχαν φυσιολογικά επίπεδα βιταμίνης D, η επίπτωση όμως αυτού του γεγονότος στην έκβαση της εξωσωματικής φάνηκε να διαφοροποιείται ανάλογα με τη φυλή. Οι λευκές γυναίκες με φυσιολογικά επίπεδα βιταμίνης D φάνηκε να έχουν τετραπλάσιες πιθανότητες να συλλάβουν με την IVF σε σχέση με τις λευκές εθελόντριες που εμφάνιζαν έλλειψη της βιταμίνης – όπως ακριβώς είχε δείξει και η προηγούμενη μελέτη στην Τουρκία. Αντιθέτως τα αποτελέσματα ήταν αντίστροφα στις γυναίκες ασιατικής καταγωγής: όσες είχαν χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D είχαν περισσότερες πιθανότητες να συλλάβουν από εκείνες που είχαν φυσιολογικά επίπεδα. 

Οι ερευνητές δεν γνωρίζουν την ακριβή αιτία που μπορεί να οδηγεί σε αυτή τη διαφοροποίηση σε σχέση με τη φυλετική καταγωγή. Αλλοι επιστήμονες ωστόσο επισημαίνουν ότι η μελέτη ήταν περιορισμένη και θεωρούν ότι θα πρέπει να επαναληφθεί σε πληρέστερο δείγμα – το οποίο θα περιλαμβάνει επίσης εκπροσώπους από όλες τις φυλές – προτού καταλήξουμε σε οριστικά συμπεράσματα.

 

Βιταμίνη D, «διαβατήριο» ζωής

Σώζει από διαβήτη και καρδιοπάθειες, ακόμη και με τη μορφή συμπληρωμάτων

Ατομα που εμφανίζουν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D, μειώνουν κατά τουλάχιστον 50% τον κίνδυνο θνησιμότητας από όλα τα αίτια εάν λάβουν συμπληρώματα της βιταμίνης. Στο συμπέρασμα αυτό κατέληξαν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Κάνσας μετά από ανάλυση δεδομένων που αφορούσαν περισσότερους από 10.000 ασθενείς.

Eπτά στους 10 με έλλειψη D Όπως αναφέρουν συγκεκριμένα οι ειδικοί στο επιστημονικό περιοδικό «The American Journal of Cardiology» ανακάλυψαν ότι το 70% των εθελοντών που μελέτησαν εμφάνιζε έλλειψη βιταμίνης D (λιγότερα από 30 νανογραμμάρια της βιταμίνης ανά χιλιοστόλιτρο αίματος) και αντιμετώπιζε σημαντικά υψηλότερο κίνδυνο καρδιοπάθειας. Παράλληλα τα άτομα με έλλειψη της βιταμίνης παρουσίαζαν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες θανάτου. Ωστόσο η λήψη συμπληρωμάτων της D μείωνε τον κίνδυνο θνησιμότητας κατά 60%. «Περίμεναμε ότι θα υπήρχε σύνδεση μεταξύ των καρδιοπαθειών και της έλλειψης σε βιταμίνη D. Ωστόσο εκπλαγήκαμε από το πόσο ισχυρή είναι αυτή η σύνδεση» ανέφερε ο επικεφαλής της νέας μελέτης, καθηγητής Καρδιολογίας στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Κάνσας Τζέιμς Βάτσεκ στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters.

Σύνδεση με πλήθος ασθενειών Η έλλειψη βιταμίνης D έχει κατά καιρούς συνδεθεί με εμφάνιση πολλών και διαφορετικών ασθενειών. Ωστόσο ελάχιστες μελέτες μέχρι σήμερα έχουν διερευνήσει εάν η λήψη συμπληρωμάτων της βιταμίνης μπορεί να αποτρέψει νόσους και να χαρίσει ζωή. Στο πλαίσιο της τελευταίας μελέτης οι ειδικοί από το Κάνσας είδαν ότι τα άτομα με έλλειψη D εμφάνιζαν μεγαλύτερο από 50% κίνδυνο διαβήτη, 40%  μεγαλύτερο κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης και 30% μεγαλύτερο κίνδυνο μυοκαρδιοπάθειας σε σύγκριση με όσους δεν παρουσίαζαν έλλειψη της βιταμίνης.

Μείωση της θνησιμότητας Συνολικά η έλλειψη της βιταμίνης φάνηκε να συνδέεται με τριπλασιασμό του κινδύνου θανάτου από όλα τα αίτια. Την ίδια στιγμή όμως η λήψη συμπληρωμάτων D μείωνε τη θνησιμότητα κατά περίπου 60%. Πάντως οι ερευνητές σημειώνουν ότι η νέα μελέτη δεν αποδεικνύει αιτιώδη σχέση μεταξύ της βιταμίνης D και της εμφάνισης ασθενειών ή της αύξησης της θνησιμότητας. Όπως λένε, άλλοι παράγοντες, όπως υποκείμενες νόσοι μπορεί να είναι οι «ένοχοι» τόσο για τα προβλήματα υγείας όσο και για τη διαφορά των επιπέδων της D στον οργανισμό κάποιων ατόμων. Σημειώνεται ότι η κύρια «πηγή» για τη σύνθεση της βιταμίνης D από τον οργανισμό είναι η έκθεση στο φως του ήλιου. Συγχρόνως κάποιες τροφές όπως τα λιπαρά ψάρια και τα αβγά αποτελούν καλές πηγές της βιταμίνης. Σύμφωνα με τους ειδικούς προκειμένου να γίνει επαρκής σύνθεση της βιταμίνης απαιτείται η πλήρης έκθεση του σώματος στον ήλιο επί τουλάχιστον 20 λεπτά σε καθημερινή βάση.

Έλλειψη έκθεσης στον ήλιο Ωστόσο οι περισσότεροι άνθρωποι – και ιδίως στις πιο «σκοτεινές» χώρες– δεν καταφέρνουν να «λουστούν» επαρκώς από τις αχτίδες του ήλιου. Ετσι, δεν είναι λίγοι εκείνοι που καταφεύγουν στη λήψη συμπληρωμάτων. Ο καθηγητής Βάτσεκ συνιστά τη λήψη 1.000 ως 1.200 IU (international units, διεθνείς μονάδες) βιταμίνης D ημερησίως. Σε κάθε περίπτωση ο καθηγητής σημειώνει ότι τα συμπληρώματα βιταμίνης D, δεν αποτελούν το «μαγικό χάπι» της μακροζωίας. «Εάν κάποιος δεν παρουσιάζει έλλειψη της βιταμίνης, ένα συμπλήρωμα δεν θα του προσφέρει ζωή. Τα συμπληρώματα της D είναι ωφέλιμα μόνο για τα άτομα με έλλειψη της D. Τα άτομα αυτά θα ήταν καλό να ξεκινήσουν τη λήψη συμπληρωμάτων και έναν με δύο μήνες αργότερα να ελέγξουν μέσω εξέτασης αίματος τα επίπεδα της βιταμίνης στον οργανισμό τους».

 

Η υπερβολική βιταμίνη D βλάπτει Λαλίνα Φαφούτη 

Σε επίπεδα επάνω από το φυσιολογικό αυξάνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών φλεγμονών Χρόνια τώρα είναι γνωστό ότι η βιταμίνη D – η «βιταμίνη του ήλιου» – κάνει καλό στα οστά και προστατεύει την καρδιά. Όπως όμως αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, όλα είναι ζήτημα σωστής δοσολογίας. Νέα μεγάλη μελέτη ανακαλύπτει ότι, σε υψηλά επίπεδα, μπορεί να έχει το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα οδηγώντας σε καρδιαγγειακές φλεγμονές. Τα υψηλά επίπεδα δεν μπορούν φυσικά να προέλθουν ούτε από τη διατροφή ούτε από την… έκθεση στον ήλιο. Οι ειδικοί εφιστούν την προσοχή μας ως προς τα συμπληρώματα, συνιστώντας ότι πρέπει να τα παίρνουμε μόνον όταν χρειάζεται και – φυσικά – με μέτρο.

Μεγάλη μελέτη Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς εξέτασαν δεδομένα από τη National Health and Nutrition Examination Survey, μια επιδημιολογική μελέτη που διεξήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2001 ως το 2006 παρακολουθώντας περισσότερους από 15.000 ενηλίκους εθελοντές.

Όπως περιγράφουν στο σχετικό άρθρο τους, το οποίο δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «American Journal of Cardiology», οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι όσοι είχαν φυσιολογικά επίπεδα βιταμίνης D εμφάνιζαν μικρότερα επίπεδα πρωτεΐνης CRP (C-Reactive Protein), η οποία αποτελεί δείκτη για τις φλεγμονές του καρδιακού ιστού και των αιμοφόρων αγγείων. Όταν όμως τα επίπεδα της βιταμίνης D βρίσκονταν επάνω από τα ανώτατα φυσιολογικά, τα επίπεδα της CRP αυξάνονταν και αυτά οδηγώντας σε μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών προβλημάτων.

Παν μέτρον άριστον «Οπωσδήποτε η βιταμίνη D είναι σημαντική για την υγεία της καρδιάς, ιδιαίτερα αν κάποιος έχει χαμηλά επίπεδα, εφόσον μειώνει τον κίνδυνο των καρδιαγγειακών φλεγμονών και της αρτηριοσκλήρυνσης» εξήγησε ο Μουχάμαντ Αμέρ, επικεφαλής της μελέτης. «Ακόμη όμως και τα καλά πράγματα φαίνεται ότι δεν πρέπει να φθάνουν στην υπερβολή». ΟΙ επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι το κοινό θα πρέπει να ενημερωθεί για τους κινδύνους που μπορεί να συνδέονται με την κατάχρηση των συμπληρωμάτων, και ιδιαίτερα αυτών της βιταμίνης D. «Οσοι παίρνουν συμπληρώματα βιταμίνης D πρέπει να είναι βέβαιοι ότι τα συμπληρώματα αυτά τους είναι απαραίτητα» τόνισε ο δρ Αμέρ. «Μπορούν να έχουν απρόβλεπτες συνέπειες για την υγεία παρότι αυτά καθαυτά δεν είναι τοξικά».

 

ΚΟΡΥΦΗ

10 Συμπτώματα που μας δείχνουν έλλειψη βιταμίνης D Ευαγγέλου Μαριάννα βιοχημικός Μsc

Τα αποτελέσματα μιας μελέτης που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, επιβεβαιώνουν ότι επαρκείς ποσότητες της βιταμίνης D που λαμβάνονται σταθερά είναι αναγκαίες για τη διατήρηση της υγείας των οστών.

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι έχοντας υγιεινές διατροφικές συνήθειες είναι αρκετό, άλλα μόνο λίγα τρόφιμα περιέχουν υψηλά επίπεδα της βιταμίνης D.

Σύμφωνα με τον Δρ Heike A. Bischoff-Ferrari, αυθεντίες της σχολής του UZH , προκειμένου να πάρουμε επαρκή επίπεδα βιταμίνης D μόνο μέσω της διατροφής, χρειαζόμαστε, δύο μερίδες λιπαρών ψαριών όπως ο σολομός ή το σκουμπρί, καθημερινά.

Είναι αναγκαίο να αυξήσουμε τα επίπεδα της βιταμίνης D στον οργανισμό μέσω της επαρκής έκθεσης στον ήλιο και των συμπληρωμάτων προκειμένου να αξιοποιήσουμε πλήρως τις δυνατότητές της βιταμίνης του ήλιου για τη διατήρηση της εύρυθμης λειτουργίας του σώματος.

Αυτή η παρανόηση σχετικά με τα επίπεδα της βιταμίνης D μέσω της διατροφής είναι σε ένα βαθμό σωστή, γιατί η βιταμίνη D δεν είναι μια αυτόνομη βιταμίνη.

Η βιταμίνη D για να μπορέσει να εκτελέσει αρκετές λειτουργίες στο σώμα μας, θα πρέπει να συνεργαστεί με άλλες βιταμίνες και μέταλλα όπως το μαγνήσιο, το οποίο βρίσκεται στα φυλλώδη πράσινα λαχανικά όπως το σπανάκι.

Αυτό το μοναδικό χαρακτηριστικό της βιταμίνης D έχει συμβάλει στη διαχείριση πολλών χρόνιων ασθενειών.

Τα πολλά πρόσωπα της βιταμίνης D

Δεκαετίες πριν, οι επαγγελματίες υγείας ήξεραν ότι η βιταμίνη D δεν ήταν μόνο καλή για τη διατήρηση της υγείας των οστών και των δοντιών.

Οι πρόσφατες εξελίξεις στην επιστήμη, αποκάλυψαν τον πολύπλευρο ρόλο, στην ικανότητά της να μειώνει τον κίνδυνο χρόνιων ασθενειών.

Παρά τις πρόσφατες αποκαλύψεις σχετικά με τις δυνατότητες της βιταμίνης D, φαίνεται ότι δεν έχει εμπεδωθεί αρκετά.

Ο σημερινός τρόπος ζωής σε εσωτερικούς χώρους εργασίας συνέβαλε στην αύξηση του αριθμού ανεπάρκειας της βιταμίνης D σε όλο τον κόσμο.

Αυτό επιδεινώνεται από το ότι οι πιο πολλοί άνθρωποι , έχουν άγνοια αυτής της ανεπάρκειας τους.

Μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2010 τεύχος του Journal of Clinical Ενδοκρινολογίας και Μεταβολισμού διαπιστώθηκε ότι 59 τοις εκατό του πληθυσμού εχει ελλειψη σε βιταμίνη D.

Επιπλέον, σχεδόν 25 τοις εκατό των συμμετεχόντων στη μελέτη διαπιστώθηκε ότι είχαν εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D.
Αρα μόνο το 16 τοις εκατό του πληθυσμού είχαν επάρκεια σε βιταμίνη D

Βιταμίνη D

Συμπτώματα ανεπάρκειας της βιταμίνης D

Ο καλύτερος τρόπος για να ανακαλύψετε αν έχετε έλλειψη βιταμίνης D, είναι να κάνετε εξέταση αίματος για να δείτε τα επίπεδα της βιταμίνης στο αίμα σας.

Μπορείτε να ζητήσετε από το γιατρό σας, να μετρήσει την 25-hydroxyvitamin D η αλλοιώς 25(OH)D .

Στο παρελθόν οι μετρήσεις γινόταν στην 1,25-dihydroxyvitamin D , αλλά αυτή η μέτρηση δεν δείχνει τα επίπεδα έλλειψης.

Ωστόσο, έχετε ανεπάρκεια της βιταμίνης D σίγουρα, αν έχετε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες παθήσεις, και θα πρέπει να συμβουλευτείτε το γιατρό σας σχετικά με την αποκατάσταση της, όσο το δυνατόν συντομότερα.

1) Γρίπη

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό του Cambridge, ανακάλυψαν ότι τα παιδιά με προδιάθεση για ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος, είχαν ανεπάρκεια βιταμίνης D.

Μια άλλη μελέτη που πραγματοποιήθηκε έδειξε ότι η χορήγηση της βιταμίνης D, μειώνει τη συχνότητα εμφάνισης λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος στα παιδιά.

Σε μια άλλη μελέτη, που δημοσιεύθηκε το περασμένο έτος , μαθητές έλαβαν είτε βιταμίνη D ή ένα εικονικό φάρμακο για ένα χρόνο. Στην ομάδα της βιταμίνης D προσβληθηκε μόλις το 10,8 τοις εκατό των παιδιών από γρίπη στελεχους Α , σε σύγκριση με 18,6 τοις εκατό των παιδιών στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

Τουλάχιστον πέντε επιπλέον μελέτες δείχνουν επίσης μια αντίστροφη συσχέτιση μεταξύ λοιμώξεων της κατώτερης αναπνευστικής οδού και των επιπέδων της βιταμίνης D.

Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη τη στιγμή που θα συνειδητοποιήσετε ότι η βιταμίνη D παράγει 200 ​​έως 300 διαφορετικα αντιμικροβιακά πεπτιδία στο σώμα σας, που σκοτώνουν τα βακτήρια, τους ιούς και τους μύκητες. Ουσιαστικά, λειτουργεί ως ένας πολύ ευρύ αντιβακτηριακό και αντιιικο παραγοντα. Για σύγκριση, το εμβόλιο της γρίπης έχει σχεδιαστεί για την προστασία έναντι μόλις δύο πολύ συγκεκριμένων στελεχών του ιού …

Βιταμίνη D και εποχικό εμβόλιο της γρίπης.

2) Μυϊκή αδυναμία

Σύμφωνα με τον Michael F. Χόλικ, κορυφαίο εμπειρογνώμονα της βιταμίνης D, η μυϊκή αδυναμία των σκελετικών μυών συνήθως προκαλείται από έλλειψη βιταμίνης D. Επειδή για να λειτουργήσουν σωστά, οι σκελετικοί μύες, οι υποδοχείς της βιταμίνη D που έχουν θα πρέπει συντηρούνται συνεχώς με βιταμίνη D.

3) Ψωρίαση

Σε μια μελέτη που δημοσιεύθηκε από το ΗΒ PubMed Central ανακαλύφθηκε ότι κάποια συνθετικά ανάλογα της βιταμίνης D βρέθηκαν χρήσιμα στη θεραπεία της ψωρίασης.

4) Χρόνια νεφρική νόσος

Σύμφωνα με τον Holick , οι ασθενείς με προχωρημένες χρόνιες παθήσεις των νεφρών (ειδικά εκείνων που χρειάζονται αιμοκάθαρση) δεν είναι σε θέση να παράγουν τη δραστική μορφή της βιταμίνης D.

Αυτά τα άτομα πρέπει να λαμβάνουν 1,25 dihydroxyvitamin D3 ή ένα από τα ασβεστούχα ανάλογα , ώστε να υποστηρίξουν τον μεταβολισμό του ασβεστίου, και να μειώσουν τον κίνδυνο της νεφρικής οστικής νόσου και να ρυθμίσουν τα επίπεδα της παραθυρεοειδούς ορμόνης.

5) Ο διαβήτης

Μια μελέτη που διεξήχθη στη Φινλανδία και δημοσιεύτηκε στο Lancet.com, στην οποία δόθηκε σε 10.366 παιδιά 2000 διεθνείς μονάδες (IU) την ημέρα βιταμίνη D3 ανά ημέρα από την πρώτη μέρα της ζωής τους.

Τα παιδιά παρακολουθήθηκαν για 31 χρόνια και σε όλα, ο κίνδυνος του διαβήτη τύπου 1 μειώθηκε κατά 80 τοις εκατό.

6) Το άσθμα

Η Βιταμίνη D μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα των κρίσεων άσθματος. Η έρευνα διεξήχθη στην Ιαπωνία και έδειξε ότι οι κρίσεις άσθματος σε παιδιά σχολικής ηλικίας μειώθηκαν σημαντικά στα άτομα που έλαβαν ένα καθημερινό συμπλήρωμα βιταμίνης D των 1200 IU την ημέρα.

7) Η περιοδοντική νόσος

Αυτοί που πάσχουν από αυτή τη χρόνια ασθένεια των ούλων, η οποία προκαλεί πρήξιμο και αιμορραγία των ούλων, αυξάνοντας τα επίπεδα της βιταμίνης D, μειώθηκε η μικροβιακή χλωρίδα του στόματος.

8) Καρδιαγγειακή νόσος

Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια σχετίζεται με την ανεπάρκεια της βιταμίνης D. Η έρευνα που διεξήχθει στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ σε νοσοκόμες διαπίστωσε οτι μεταξύ των γυναικών με χαμηλό επίπεδο βιταμίνης D (17 ng / m [42 nmol / L]) είχαν 67 τοις εκατό μεγαλύτερο κινδύνου ανάπτυξης υπέρτασης.

9) Σχιζοφρένεια και κατάθλιψη

Αυτές οι διαταραχές συνδέονται με την ανεπάρκεια βιταμίνης D.

Σε μια μελέτη, διαπιστώθηκε ότι η διατήρηση επαρκούς ποσότητας βιταμίνης D, μεταξύ των εγκύων γυναικών και κατά την την παιδική ηλικία, ήταν αναγκαία για την ικανοποίηση του υποδοχέα της βιταμίνης D στον εγκέφαλο για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, απαραίτητο για την λειτουργία και συντήρηση της ψυχικής υγείας αργότερα στη ζωή τους.

10) Καρκίνος

Ερευνητές στο Georgetown University Medical Center στην Ουάσιγκτον ανακάλυψαν ότι η υψηλή πρόσληψη βιταμίνης D μειώνει τον κινδύνου εμφάνισης καρκίνου του μαστού.

Τα ευρήματα αυτά, που παρουσιάστηκαν στην Αμερικανική Ένωση για την Έρευνα του Καρκίνου, αποκάλυψαν ότι αυξημένες δόσεις της βιταμίνης D, σε σχέση με τον ήλιο είχαν μείωση 75 τοις εκατό της συνολικής ανάπτυξης του καρκίνου και μείωση κατά 50 τοις εκατό στα καρκινικά κύτταρα, μεταξύ εκείνων που είχαν ήδη την ασθένεια.

Ενδιαφέρον ήταν η ικανότητα της βιταμίνης να βοηθήσει στον έλεγχο της ανάπτυξης του καρκίνου του μαστού, ειδικά του ορμονο εξαρτώμενου σε οιστρογόνα καρκίνο του μαστού.

Η πρόληψη είναι σημαντική

Αυτές οι διάφορες καταστάσεις υγείας που σχετίζονται με την ανεπάρκεια βιταμίνης D δεν χρειάζεται να είναι κάτι που να μας τρομάζει.

Μια προληπτική προσέγγιση για την πρόληψη μπορεί να μας βοηθήσει στην αποφυγή των χρόνιων ασθενειών που σχετίζονται με την ανεπάρκεια της βιταμίνης D.

Χιλιάδες δολάρια μπορεί να σωθούν, κάνοντας απλά μια βόλτα κάτω από τον ήλιο.

Αποθηκεύστε τις ομπρέλες για τις βροχερές μέρες.

ΚΟΡΥΦΗ

ΓΑΛΑ & ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ

ΔΙΑΤΡΟΦΗ και ΟΣΤΑ

 

Δύο θαυματουργά βότανα για το ασβέστιο στο σώμα μας

Γιατί το ασβέστιο στο γάλα δεν κάνει το στήθος κόκαλο; Οχι μόνο δεν είναι χαζή η ερώτηση, αλλά είναι και από αυτές που απασχόλησαν τους επιστήμονες για δεκαετίες. Βλέπετε, πρόκειται για ένα από τα βιολογικά παράδοξα: ενώ οι σκληροί ιστοί ασβεστοποιούνται, δεν συμβαίνει το ίδιο με τους μαλακούς, όπως ο μαστικός αδένας. Την εξήγηση του φαινομένου έδωσαν προσφάτως αυστραλοί και σκωτσέζοι ερευνητές: διεπίστωσαν ότι οι καζεΐνες (πρωτεΐνες του γάλακτος) «συλλαμβάνουν» το φωσφορικό ασβέστιο και το συγκρατούν σε υπερμοριακές δομές που ονομάζονται μυκήλια. Ετσι αυτό παύει να είναι ελεύθερο για αντιδράσεις.

Προσοχή στα συμπληρώματα ασβεστίου Θοδωρής Λαΐνας 

Μια νέα μελέτη δείχνει ότι τα συμπληρώματα ασβεστίου τα οποία λαμβάνονται από πολλά άτομα ενάντια στην οστεοπόρωση διπλασιάσουν τον κίνδυνο καρδιακών επεισοδίων.

Η μελέτη Επιστήμονες του Γερμανικού Κέντρου Ερευνών Καρκίνου στη Χαϊδελβέργη κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα μετά από παρακολούθηση της πορείας της υγείας 23.980 ανδρών και γυναικών για διάστημα 11 ετών. Τα συμπληρώματα ασβεστίου χορηγούνται κυρίως σε ηλικιωμένα άτομα για την ενίσχυση των οστών τους και την αποφυγή καταγμάτων. Στο πλαίσιο της μελέτης τους οι γερμανοί επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα άτομα που λάμβαναν συμπληρώματα ασβεστίου είχαν διπλάσιες πιθανότητες να υποστούν καρδιακό επεισόδιο σε σχέση με όσα δεν έπαιρναν τέτοια συμπληρώματα. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η χορήγηση των συμπληρωμάτων ασβεστίου πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή και μόνο αν απαιτείται ιατρικά. Αναφέρουν ότι είναι καλύτερη στρατηγική αντί να λαμβάνει κάποιος συμπληρώματα ασβεστίου να ακολουθεί μια ισορροπημένη διατροφή που θα περιέχει ασβέστιο.

Αντιδράσεις Η επιστημονική κοινότητα υποδέχτηκε με ανάμεικτα συναισθήματα τη νέα μελέτη. Το Βρετανικό Ιδρυμα Καρδιάς (BHF) εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία ανέφερε ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν συμπληρώματα ασβεστίου θα πρέπει να συνεχίσουν να λαμβάνουν κανονικά τη θεραπεία τους και αν έχουν κάποια ανησυχία να τη συζητήσουν με τον γιατρό τους.  «Η μελέτη υποδεικνύει ότι είναι πιθανό να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος εμφάνισης καρδιακών επεισοδίων στα άτομα που λαμβάνουν συμπληρώματα ασβεστίου. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι υπεύθυνα για τα καρδιακά επεισόδια είναι τα συμπληρώματα ασβεστίου» τονίζει η Νατάσα Στιούαρτ, στέλεχος του BHF.

 

Συμπληρώματα διατροφής

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ω-3 για γερή καρδιά και όχι μόνο 

Από την υγεία της καρδιάς μέχρι την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου, τα ω-3 λιπαρά μόνο θετικά μάς προσφέρουν, γεγονός που τα καθιστά από τα πιο πολύτιμα συστατικά της διατροφής μας. Ανήκουν στην ομάδα των ωφέλιμων πολυακόρεστων λιπαρών, τα οποία, μαζί με τα μονοακόρεστα, συγκροτούν την οικογένεια των «καλών» διατροφικών λιπαρών, εκείνων δηλαδή των οποίων η κατανάλωση συνδέεται με σημαντικά οφέλη για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη συνεχόμενη αύξηση των κρουσμάτων καρδιακών επεισοδίων αλλά και τη διατροφή των κατοίκων των δυτικών κοινωνιών να χειροτερεύει μέρα με την ημέρα, η αναγκαιότητα για αύξηση της κατανάλωσης ω-3 είναι σήμερα περισσότερο εμφανής από κάθε άλλη φορά. Ας δούμε λοιπόν τι καλό μάς κάνουν τα ω-3 λιπαρά και ποιες πηγές θα μας βοηθήσουν να τα προσλάβουμε σε επάρκεια.

Ποια λιπαρά ανήκουν στην ομάδα των ω-3;

Οι βασικότεροι εκπρόσωποι των ω-3 λιπαρών στη διατροφή μας είναι το εικοσιπεντανοϊκό (ΕΡΑ) και το δοκοσαεξανοϊκό οξύ (DHA), που βρίσκουμε κατά κύριο λόγο στα ψάρια, καθώς και το α-λινολενικό οξύ (ALA) το οποίο βρίσκεται σε τροφές φυτικής προέλευσης. Το DHA και το ΕΡΑ, εκτός του ότι προσλαμβάνονται μέσω της τροφής, επιπλέον παράγονται ενδογενώς στο σώμα μας από το ALA, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη πρόσληψης τόσο προσχηματισμένων DHA και ΕΡΑ όσο και ALA μέσω της διατροφής μας.

Ω-3 και υγεία

Η υψηλή πρόσληψη ω-3 λιπαρών σχετίζεται έντονα με την προστασία από την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων, καθώς έχει συνδεθεί με καλύτερο τόνο των αγγείων, ομαλότερο καρδιακό ρυθμό, βελτιωμένο λιποπρωτεϊνικό προφίλ, καλύτερη αιμοπεταλιακή λειτουργία, καθυστέρηση της εμφάνισης αθηροσκλήρωσης και ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Εκτός όμως από το καρδιαγγειακό σύστημα, τα ω-3 ενισχύουν και άλλους τομείς της υγείας μας με σημαντικότερους τη λειτουργία του εγκεφάλου, τη διάθεση και την όραση. Τα ω-3 φαίνεται λοιπόν πως βοηθούν στην καλή νοητική λειτουργία και συμβάλλουν στη βραδύτερη εξέλιξη εκφυλιστικών νοσημάτων του εγκεφάλου (όπως η νόσος του Alzheimer), ενώ η κατανάλωσή τους φέρεται να λειτουργεί ως «φάρμακο» κατά της κατάθλιψης. Επιπλέον, είναι γνωστό ότι τα ω-3 παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της υγείας των ματιών και στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης οφθαλμικών παθήσεων, όπως είναι ο εκφυλισμός της ωχράς κηλίδας. Τέλος, ένας μικρός αριθμός επιδημιολογικών μελετών έχει αναδείξει τον πιθανό ρόλο των ω-3 στην πρόληψη ορισμένων μορφών καρκίνου, όπως του μαστού, του προστάτη και του παχέος εντέρου.

Σε ποια τρόφιμα βρίσκουμε τα ω-3;

Από τις σημαντικότερες πηγές ω-3 λιπαρών είναι τα ψάρια και ειδικότερα τα λιπαρά. Το σκουμπρί, ο σολομός, η σαρδέλα, ο γαύρος αλλά και τα θαλασσινά μπορούν να μας εφοδιάσουν με σημαντικό μέρος των ω-3 λιπαρών που έχουμε ανάγκη καθημερινά. Ωστόσο, θα πρέπει να φροντίζουμε να προσλαμβάνουμε ω-3 και από φυτικές πηγές, έτσι ώστε να συμπληρώνουμε τις καθημερινές μας ανάγκες σε καλά λιπαρά μέσω ποικιλίας τροφίμων, προσλαμβάνοντας παράλληλα και τα άλλα πολύτιμα θρεπτικά συστατικά που περιέχονται στα φυτικά τρόφιμα, όπως βιταμίνες και αντιοξειδωτικά.

Από τις σημαντικότερες πηγές ω-3 λιπαρών φυτικής προέλευσης είναι ο λιναρόσπορος και το λινέλαιο, οι μαλακές μαργαρίνες, ξηροί καρποί όπως τα καρύδια καθώς και εμπλουτισμένα τρόφιμα όπως χυμοί και κράκερ, τα οποία μπορούν να συνεισφέρουν στις ημερήσιες ανάγκες μας. Ειδικότερα όσον αφορά τις μαλακές μαργαρίνες, εκτός του ότι αποτελούν από τη φύση τους καλή πηγή φυτικών ω-3, πλέον κυκλοφορούν στην αγορά και μαργαρίνες εμπλουτισμένες με DHA, έτσι ώστε να μας εφοδιάζουν με ακόμη μεγαλύτερη ποσότητα ω-3.

Ας θυμόμαστε λοιπόν ότι μια διατροφή που χαρακτηρίζεται από το τρίπτυχο «ισορροπία, ποικιλία, μέτρο» μπορεί να μας εξασφαλίσει την επάρκεια σε σημαντικά θρεπτικά συστατικά, μεταξύ των οποίων και σε ωφέλιμα ω-3 λιπαρά, βοηθώντας μας έτσι να διατηρήσουμε αλλά και να ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο τη σωματική και πνευματική μας υγεία.

Ψάρια και υγεία

ΩΜΕΓΑ ΛΙΠΑΡΑ ΟΞΕΑ: απαραίτητα για την καλή υγεία της καρδιάς Του ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ι. ΣΤΕΦΑΝΑΔΗ, καθηγητή Καρδιολογίας, διευθυντή Α' Καρδ Κλινικής Ιατρικής Σχολής Παν Αθηνών

Προς τα τέλη της δεκαετίας του 1960 υπήρχαν σποραδικές αναφορές ότι οι Εσκιμώοι της Γριλανδίας παρουσίαζαν μικρή επίπτωση της στεφανιαίας νόσου σε σχέση με άλλους πληθυσμούς.

Αυτό έκανε εντύπωση σε δύο ερευνητές, τον Μπανγκ (Bang) και τον Ντίερμπεργκ (Dyerberg), οι οποίοι αποφάσισαν να μελετήσουν περαιτέρω τους Εσκιμώους και τις συνήθειές τους. Οι δυο ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι πράγματι οι Εσκιμώοι σε σχέση με τους Δανούς είχαν χαμηλότερα ποσοστά εμφραγμάτων, καλύτερο λιπιδαιμικό προφίλ και σημαντικά χαμηλότερη αντιδραστικότητα των αιμοπεταλίων, δηλαδή ήταν πιο προστατευμένοι έναντι της αθηροσκλήρωσης και της θρόμβωσης. Αυτά τα ευρήματα αποδόθηκαν στη διατροφή των Εσκιμώων, η οποία βασιζόταν κυρίως στην κατανάλωση φωκών και φαλαινών, που ήταν πλούσιες σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα.

Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα (π.χ. άλφα λινολεϊκό οξύ), όπως και τα ωμέγα-6 λιπαρά οξέα (π.χ. λινολεϊκό οξύ) είναι πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, δηλαδή είναι οργανικά οξέα που φυσιολογικά περιέχουν παραπάνω από έναν διπλό δεσμό στην αλυσίδα τους. Ο αριθμός των διπλών δεσμών, η θέση τους στην αλυσίδα και η μορφή τους καθορίζουν τις φυσικές και βιολογικές ιδιότητες των λιπαρών οξέων, ενώ σύμφωνα με αυτά καθορίζεται και η ονοματολογία τους. Τα ωμέγα-3 και τα ωμέγα-6 λιπαρά οξέα και τα μακρομόριά τους, το εικοσαπεντανοϊκό οξύ (ΕΡΑ) και το δεκαεξανοϊκό οξύ (DHA), είναι απαραίτητα στα θηλαστικά. Τα θηλαστικά όμως δεν έχουν τα αναγκαία ένζυμα για την παραγωγή των ωμέγα-3 και ωμέγα-6 λιπαρών οξέων, αλλά και τα μακρομόριά τους τα παράγουν σε πολύ μικρό ποσοστό. Γι' αυτό τα θηλαστικά, όπως είναι ο άνθρωπος, πρέπει να λαμβάνουν τα συγκεκριμένα συστατικά με τη διατροφή τους.

Το άλφα λινολεϊκό οξύ και το λινολεϊκό οξύ βρίσκονται στα φυτά και στα λάδια. Ιδιαίτερα τα φυτά που κάνουν φωτοσύνθεση είναι πολύ πλούσια σε άλφα λινολεϊκό οξύ. Η μεγαλύτερη, όμως, πηγή άλφα λινολεϊκού οξέος για τους ανθρώπους είναι η σόγια, ο λιναρόσπορος, η ελαιοκράμβη και τα καρύδια. Αντίστοιχα, το εικοσαπεντανοϊκό οξύ και το δεκαεξανοϊκό οξύ βρίσκονται στο φυτοπλαγκτόν και εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα μέσω των ψαριών (όπως το σκουμπρί, η πέστροφα, ο σολομός, η ρέγκα, η σαρδέλα κ.ά.) και των θαλάσσιων θηλαστικών, όπως είναι οι φάλαινες, οι φώκιες και οι θαλάσσιοι ελέφαντες.

Οπως αναφέρθηκε, ήδη από τις πρώτες μελέτες στους Εσκιμώους φάνηκε η ευνοϊκή επίδραση των ωμέγα-3 και ωμέγα-6 λιπαρών οξέων στο καρδιαγγειακό σύστημα. Οι πρώτες παρατηρήσεις επιβεβαιώθηκαν από περαιτέρω μελέτες σε ιθαγενείς στον Βόρειο Καναδά και την Αλάσκα, σε Ιάπωνες και Κινέζους που ζούσαν σύμφωνα με τις παραδόσεις. Ακόμα οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση ωμέγα-3 και ωμέγα-6 λιπαρών οξέων ήταν σημαντική και για τη δευτερογενή πρόληψη, δηλαδή για την πρόληψη εκδήλωσης ενός νέου καρδιαγγειακού επεισοδίου στα άτομα που είχαν ήδη στο ιστορικό τους στηθάγχη, έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή ανεπάρκεια ή είχαν υποβληθεί σε αγγειοπλαστική με εμφύτευση στεντ. Επίσης, μετα-αναλύσεις μελετών έδειξαν ότι τα ωμέγα-3 και ωμέγα-6 λιπαρά μπορεί να έχουν ευνοϊκή επίδραση στην καταστολή συγκεκριμένων αρρυθμιών σε άτομα με στεφανιαία νόσο, ενώ άλλες μικρότερες μελέτες έδειξαν ότι μπορεί να μειώνουν την εκδήλωση κάποιων υπερκοιλιακών αρρυθμιών, συμπεριλαμβανομένης της κολπικής μαρμαρυγής.

Σύμφωνα με τα παραπάνω ευρήματα, η Αμερικανική Εταιρεία Καρδιολογίας συστήνει την κατανάλωση ψαριών τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα. Για τα άτομα που πάσχουν από στεφανιαία νόσο συστήνει την κατανάλωση ενός γραμμαρίου εικοσαπεντανοϊκού και δεκαεξανοϊκού οξέος την ημέρα από λάδι ψαριού ή από κάψουλες λαδιού ψαριού. Για τα άτομα που πάσχουν από σοβαρή υπερτριγλυκεριδαιμία (αύξηση των τριγλυκεριδίων περισσότερο από 500 mg/dl), η Αμερικανική Εταιρεία Καρδιολογίας συστήνει τη λήψη δύο έως τεσσάρων γραμμαρίων εικοσαπεντανοϊκού και δεκαεξανοϊκού οξέος την ημέρα. Φυσικά, η λήψη συμπληρωμάτων εικοσαπεντανοϊκού και δεκαεξανοϊκού οξέος πρέπει πάντα να γίνεται με ιατρική συνταγή και με στενή ιατρική παρακολούθηση.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Τα ω-3 «γεννούν» παιδιά χωρίς τροφικές αλλεργίες

Διατροφικά στοιχεία και φυσικά συστατικά κατά των φλεγμονών

«Πολυφάρμακο» τα λίπη των ψαριών

Καρδιά και διατροφή

Αρχίζοντας από το Ωμέγα ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται κατά 60% από λίπος! Δύο από τα λιπαρά οξέα του εγκεφάλου έχουν συγκεντρώσει την προσοχή πολλών ερευνητών: το Δεκαεξανοϊκό Οξύ,γνωστό στα βιβλία πιο πολύ με την ένδειξη DΗΑ,και το Εικοσιπεντανοϊκό Οξύ (ΕΡΑ). Παρατήρησαν ότι πειραματόζωα που τους έδωσαν τροφή φτωχή σε DΗΑ παρουσίασαν καθυστέρηση στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και προβλήματα στα μάτια τους.Οταν αύξησαν την ποσότητα τα προβλήματα αυτά ευτυχώς για τα καημένα τα ζώα εξαφανίστηκαν.Μετά, οι έρευνες ανά τον κόσμο έδωσαν κάτι άλλο αξιοπερίεργο.Ενα οξύ με την περιληπτική ένδειξη 5-ΗΙΑΑ το οποίο βρήκαν στο υγρό που συνυπάρχει με τον εγκεφαλονωτιαίο μυελό στη σπονδυλική μας στήλη,η έλλειψη του οποίου συνδέθηκε με τα ποσοστά κατάθλιψης και με τον αριθμό των αυτοκτονιών.Επίσης συνδέθηκε με τη δυσλεξία και το σύνδρομο έλλειψης της ικανότητας για συγκέντρωση στα παιδιά.Το πιο ενδιαφέρον στην περίπτωσή μας είναι ότι η περιεκτικότητα σε 5-ΗΙΑΑ συνδέεται και με την περιεκτικότητα του DΗΑ στο πλάσμα του αίματος.Και ακόμη,ποντίκια γενετικά προγραμματισμένα να παρουσιάσουν Αλτσχάιμερ,όταν μπήκαν σε δίαιτα πλούσια σε DΗΑ παρουσίασαν στον εγκέφαλό τους λιγότερο εκτεταμένο σχηματισμό πλακών αμυλοειδούς, δηλαδή εκείνης της πρωτεΐνης που ενοχοποιείται για την κλασική αυτή ασθένεια των γηρατειών.Και ύστερα από τέτοιες έρευνες ψάχνεις να βρεις πού αφθονεί μια τέτοια ευεργετική για τον οργανισμό ουσία.Και επειδή η δομή του μορίου του DΗΑ περιλαμβάνει,εκτός από τους 22 άνθρακες,πάντα έναν διπλό δεσμό τρεις θέσεις πριν από το τέλος του μορίου,κάποιος ευφάνταστος με λίγες γνώσεις και του ελληνικού αλφαβήτου σκέφθηκε να ονομάσει τις ουσίες με αυτά τα χαρακτηριστικά Ωμέγα3.(Αντίστοιχα υπάρχουν και οι Ωμέγα-6 ουσίες,όπου ο τελευταίος διπλός δεσμός βρίσκεται έξι θέσεις πριν από το τέλος.)
Ακόμη και στο μητρικό γάλα υπάρχει μπόλικο DΗΑ, που σημαίνει ότι ο οργανισμός του ανθρώπου από χρόνια έχει αναγνωρίσει τη σημασία του για την εξέλιξη.Γι΄ αυτό τροφές πλούσιες σε Ωμέγα-3 ουσίες,όπως είναι τα κάπως λιπαρά ψάρια,σαρδέλες,σαφρίδια, σολομός,οδηγούνται στην εξαφάνιση... Για να μην πούμε ότι ζούμε σε μια διατροφική υστερία σχετικά με τις Ωμέγα-3 τροφές.Διότι κάποια στιγμή έγινε σχεδόν διαφημιστικό σύνθημα το «Ωμέγα-3 για την καρδιά». Με την έννοια ότι οι ουσίες αυτές δρουν και ως αντιπηκτικά μέσα στο αίμα και ως αντιφλεγμονώδη και κάποιες εργασίες μιλούσαν για ελάττωση των καρδιακών επεισοδίων σε πληθυσμούς το διαιτολόγιο των οποίων περιλαμβάνει αρκετά ψάρια μέσα στην εβδομάδα.Οι έξυπνοι έμποροι δεν άργησαν να δημιουργήσουν την καινούρια «Ωμέγα-3» τάση.Τροφές,χάπια, πρόσθετα που να περιέχουν Ωμέγα-3. Ως και ψωμί διαφημίστηκε ότι περιείχε πλέον Ωμέγα-3,αν και ένας ψύχραιμος καταναλωτής θα μπορούσε από την περιεκτικότητα που αναγράφεται υποχρεωτικά στη συσκευασία να καταλάβει ότι για να πάρει το ισοδύναμο σε Ωμέγα-3 ενός κομματιού ρέγκας θα έπρεπε να καταναλώσει τεράστιες ποσότητες από το ψωμί αυτό.Επίσης αποδείχθηκε ότι τα Ωμέγα-3 επιβραδύνουν τη φθορά των τελομερών των κυττάρων,και αυτό πιστεύεται πως είναι μια ένδειξη της γήρανσης του οργανισμού («Journal of Αmerican Μedical Αssociation», 20.1.2010).Δηλαδή τα τελομερή,που είναι κομμάτια DΝΑ χωρίς συγκεκριμένη χρήση στο τέλος των χρωμοσωμάτων,δρουν κάπως σαν...προφυλακτήρες. Σε κάθε διαίρεση του χρωμοσώματος η «ουρά» του δεν μπορεί να αντιγραφεί 100% και ένα κομματάκι χάνεται, άρα το τελομερές αυτό τμήμα κονταίνει ώσπου εξαφανίζεται στα πιο γερασμένα κύτταρα.Το Ωμέγα-3 λοιπόν φαίνεται ότι επιβραδύνει αυτή τη φθορά και έμμεσα τη γήρανση των κυττάρων.Οσο για την ψαροφαγία,αυτή φαίνεται ότι συμβάλλει επιπλέον στο να αντικατασταθούν άλλες,πιο ανθυγιεινές τροφές με κάτι περισσότερο υγιεινό.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ιχθυέλαια εναντίον αλκοόλ ΕΙΡΗΝΗ ΒΕΝΙΟΥ 

Η λήψη τους περιορίζει τη λαχτάρα για ποτό Αποτελεσματικά ενάντια στην υπερκατανάλωση αλκοόλ φαίνεται ότι είναι τα ω-3 λιπαρά οξέα, σύμφωνα με νέα αμερικανική μελέτη. Τα εντυπωσιακά νέα έρχονται από τους ειδικούς της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα οι οποίοι αρχικά μελετούσαν κατά πόσο τα ιχθυέλαια μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της διπολικής διαταραχής (μανιοκατάθλιψη). Τα συμπληρώματα διατροφής με ιχθυέλαια αποτελούν, κατά τους ειδικούς, δραστική θεραπεία για την αντιμετώπιση διαφόρων παθήσεων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται ο αυτισμός και η άνοια.

«Μεθυσμένα» πειράματα, «νηφάλια» αποτελέσματα Οι Αμερικανοί πραγματοποίησαν πειράματα σε ποντίκια που έπασχαν από διπολική διαταραχή. Σε κάποια από αυτά χορήγησαν δοκοσαεξαενοϊκό οξύ (DHA) - αποτελεί βασικό συστατικό των ιχθυελαίων -  και στη συνέχεια συνέκριναν τα αποτελέσματα.

Ανακάλυψαν λοιπόν, ότι το DHA «επανέφερε» τη συμπεριφορά των τρωκτικών σε φυσιολογικά επίπεδα.

Το πλέον αναπάντεχο εύρημα ωστόσο, επισημαίνουν οι ερευνητές, ήταν το γεγονός ότι το συγκεκριμένο λιπαρό οξύ έδειξε να περιορίζει την όρεξη των ποντικιών για …αλκοόλ. «Τα ποντίκια που πάσχουν από διπολική διαταραχή, όπως και κάποιοι ασθενείς, λατρεύουν το αλκοόλ» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κύριος συγγραφέας της μελέτης δρ Νικουλέσκου. «Τα πειραματόζωα που λάμβαναν DHA κατανάλωναν πολύ μικρότερες ποσότητες αλκοόλ σε σχέση με τα υπόλοιπα. Το συγκεκριμένο λιπαρό οξύ περιόριζε την καταχρηστική τους συμπεριφορά απέναντι στο αλκοόλ» προσθέτει ο ειδικός. «Πιστεύουμε ότι μια διατροφή πλούσια σε ω-3 λιπαρά οξέα θα μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αλλά και στην πρόληψη της διπολικής διαταραχής, όπως επίσης και στο πρόβλημα του αλκοολισμού» τονίζει ο δρ Νικουλέσκου.

Ισχυρή η δράση των ταπεινών λιπαρών οξέων Βάσει των αποτελεσμάτων της μελέτης, οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι σε μοριακό επίπεδο η λήψη ω-3 λιπαρών οξέων δρα στον εγκέφαλο σχεδόν όπως δρουν τα ψυχιατρικά φάρμακα. Σε επόμενο στάδιο, αναμένεται να ξεκινήσουν κλινικές δοκιμές για να δουν κατά πόσο τα εντυπωσιακά αυτά αποτελέσματα θα ισχύουν και για τον άνθρωπο. «Χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμη σε αυτό το κομμάτι» καταλήγει ο δρ Νικουλέσκου. Η ενδιαφέρουσα μελέτη δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό «Translational Psychiartry».

ΚΟΡΥΦΗ

Εγκέφαλος και ω-3

Ω-3 εναντίον άνοιας Την κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο ενισχύουν τα ω-3 λιπαρά οξέα, Η συχνή κατανάλωση τροφών πλούσιων σε ω-3 λιπαρά οξέα, όπως π.χ. τα ψάρια, θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο, γεγονός που σύμφωνα με νέα βρετανική μελέτη ενδέχεται να περιορίζει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας. 

Τα ω-3 «ασπίδα» ενάντια στην άνοια Σύμφωνα με τα αποτελέσματά της που δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Νeurology» τα ω-3, τα οποία έχουν αντιφλεγμονώδη δράση, φαίνεται ότι μειώνουν στο αίμα τα επίπεδα της πρωτεΐνης β-αμυλοειδές η συσσώρευση της οποίας θεωρείται «ένοχη» για Αλτσχάιμερ. Τα επίπεδα της πρωτεΐνης στο αίμα πιστεύεται ότι αντικατοπτρίζουν εκείνα του εγκεφάλου, σύμφωνα με τον δρα Σκαρμέα. «Δεν είναι εύκολο να μετρήσουμε τα επίπεδα του β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο, είναι όμως σχετικώς εύκολο να μετρήσουμε τα επίπεδα της πρωτεΐνης στο αίμα – μια μέτρηση που ως έναν βαθμό σχετίζεται με τα επίπεδα εναπόθεσης β-αμυλοειδούς και στον εγκέφαλο» είπε ο ερευνητής και προσέθεσε ότι «ο προσδιορισμός μέσω καινούργιων ερευνών σχετικά με το αν τα ω-3 ή άλλα θρεπτικά συστατικά συνδέονται πράγματι με τα επίπεδα του β-αμυλοειδούς στον εγκέφαλο ή στο νωτιαίο υγρό αναμένεται να ενισχύσει τη γνώση μας σχετικά με την ευεργετική επίδραση τροφών στην πρόληψη της άνοιας».

Νεανικός... εγκέφαλος με ω-3 Η συχνή κατανάλωση ψαριού κάνει «λίφτινγκ» στο μυαλό  Τα υψηλά επίπεδα ω-3 λιπαρών οξέων στον οργανισμό, προστατεύουν από τη συρρίκνωση του εγκεφάλου και από τη φθίση των νοητικών ικανοτήτων, υποστηρίζει νέα μελέτη αμερικανών επιστημόνων.

Νόσος Alzheimer

ΚΟΡΥΦΗ

Τα ω-3 «χτίζουν» μυς Λαλίνα Φαφούτη 

Σε συνδυασμό με ήπια άσκηση καταπολεμούν την απώλεια μυϊκού ιστού Η τακτική πρόσληψη ιχθυελαίων σε συνδυασμό με ήπια άσκηση μπορεί να σώσει πολλούς από την απώλεια μυϊκού ιστού που επέρχεται με την ηλικία. Η ανακάλυψη, η οποία προέρχεται από μια πρώτη κλινική δοκιμή στη Σκωτία, έρχεται να προστεθεί σε άλλες που έχουν εντοπίσει ποικίλες ευεργετικές επιδράσεις των λιπαρών οξέων ω-3, από την πρόληψη των καρδιακών παθήσεων ως την ενίσχυση του οργανισμού των ασθενών με καρκίνο απέναντι στις παρενέργειες της χημειοθεραπείας.

Οι ειδικοί σύντομα θα ξεκινήσουν μια νέα, ευρύτερη δοκιμή προκειμένου να επιβεβαιώσουν τις πρώτες διαπιστώσεις τους, είναι όμως τόσο βέβαιοι για τα ευρήματά τους ώστε ήδη συνιστούν τη «στροφή» των ατόμων μέσης ηλικίας και άνω προς την κατανάλωση ψαριών και τη λήψη συμπληρωμάτων που περιέχουν τα πολύτιμα λιπαρά οξέα.

Σαρκοπενία: απώλεια μυϊκού ιστού με την ηλικία Με το πέρασμα του χρόνου ακόμη και οι υγιείς μεσήλικες χάνουν μυϊκό ιστό, σε ποσοστό 0,5% ως 2% ανά έτος. Η απώλεια αυτή, η οποία ονομάζεται σαρκοπενία, αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες για την εμφάνιση της αδυναμίας, της αστάθειας και των κινητικών προβλημάτων που συνοδεύουν την προχωρημένη ηλικία. Η σαρκοπενία σχετίζεται, σύμφωνα με τις ανακαλύψεις των ειδικών, με τον τρόπο ζωής και τη διατροφή: όπως έχει διαπιστωθεί, ο καθιστικός τρόπος ζωής και μια διατροφή «φτωχή» σε πρωτεΐνες επιταχύνουν τον ρυθμό της μυϊκής απώλειας. Βλέποντας από άλλες μελέτες ότι τα ζώα τα οποία ταΐζονταν με τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά ω-3 εμφάνιζαν αύξηση του μυϊκού ιστού τους ο δρ Στιούαρτ Γκρέι του Πανεπιστημίου του Αμπερντίν σκέφτηκε να εξετάσει αν τα λιπαρά οξέα που προσφέρουν τα ιχθυέλαια θα μπορούσαν να αναστρέψουν την πορεία της σαρκοπενίας στις μεγαλύτερες ηλικίες.

Από τα ποντίκια στους ανθρώπους Οι μελέτες του ερευνητή του Πανεπιστημίου του Αμπερντίν σε μεσήλικες ποντικούς έδειξαν ότι η υποψία του ήταν σωστή. Όπως διαπιστώθηκε, τα πειραματόζωα στα οποία χορηγήθηκαν συμπληρώματα ιχθυελαίων παρουσίασαν μικρότερη απώλεια μυϊκού ιστού σε σχέση με εκείνα που δεν είχαν λάβει ιχθυέλαια. «Τα ιχθυέλαια φάνηκαν να έχουν αναβολική προστατευτική επίδραση στους ποντικούς, όμως οι ποντικοί δεν είναι άνθρωποι γι’ αυτό το επόμενο βήμα ήταν να δοκιμάσουμε με ανθρώπους» ανέφερε ο ειδικός παρουσιάζοντας τα ευρήματά του στο Βρετανικό Φεστιβάλ Επιστήμης στο Αμπερντίν. Η «ανθρώπινη» δοκιμή έγινε σε 14 γυναίκες ηλικίας 65 ετών και άνω. Ολες οι εθελόντριες ακολούθησαν επί 12 εβδομάδες ένα πρόγραμμα ήπιας άσκησης – συγκεκριμένα δυο ημίωρα κλασικών ασκήσεων για την εκγύμναση των μυών στα κάτω άκρα. Στις μισές από αυτές χορηγήθηκαν συμπληρώματα ιχθυελαίων με λιπαρά οξέα EPA (εικοσιπεντανοϊκό οξύ) και DHA (δοκοσαεξανοϊκό οξύ) ενώ στις άλλες μισές χορηγήθηκε ένα placebo με ελαιόλαδο. Στην αρχή και στο τέλος της δοκιμής έγιναν μετρήσεις του μυϊκού ιστού στα κάτω άκρα των γυναικών.

«Κλειδί» τα EPA και DHA Τα αποτελέσματα της δοκιμής σε ανθρώπους ήταν εξίσου θεαματικά με εκείνα που είχαν παρατηρηθεί στα ζώα: ο μυϊκός ιστός των γυναικών που παράλληλα με την άσκηση είχαν λάβει placebo με ελαιόλαδο αυξήθηκε κατά 11% ενώ εκείνων που είχαν λάβει EPA και DHA αυξήθηκε κατά 20%. Καθώς η σαρκοπενία εξελίσσεται σε σοβαρό πρόβλημα για την υγεία και την ποιότητα ζωής στις μεγαλύτερες ηλικίες – ο δρ Γκρέι τόνισε ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες πλήττει το 25% των ατόμων ηλικίας 50-70 ετών και περισσότερο από το 50% των άνω των 80 με τεράστιο ασφαλιστικό κόστος, τόσο από την άποψη της περίθαλψης όσο και από εκείνη των ατυχημάτων από τις πτώσεις – τα ευρήματα θεωρούνται σημαντικά. Επισημαίνοντας ότι η περιεκτικότητα των διαφόρων σκευασμάτων σε EPA και DHA ποικίλλει, ο ειδικός συνιστά στα άτομα μέσης ηλικίας και άνω που θέλουν να βελτιώσουν τη μυϊκή μάζα τους λαμβάνοντας συμπληρώματα ιχθυελαίων παράλληλα με την ήπια άσκηση να προτιμούν εκείνα με τα υψηλότερα επίπεδα των δυο συγκεκριμένων λιπαρών οξέων. Εναλλακτικά, μισή μερίδα ψαριών πλούσιων σε ω-3 – όπως π.χ. οι σαρδέλες, ο γαύρος, ο σολομός ή το σκουμπρί – μπορεί να προσφέρει τις δόσεις EPA και DHA που χορηγήθηκαν στη μελέτη.

ΚΟΡΥΦΗ

7 συνδυασμοί από το… φαρμακείο της φύσης

Προβλήματα στο στομάχι; Κουρασμένο και γερασμένο δέρμα; Εξασθενημένη όραση; Εξάντληση και κόπωση; Ή μήπως αδύναμα οστά; Όποιο από τα παραπάνω συμπτώματα και να σας ταλαιπωρεί, η λύση βρίσκεται στη… φύση.

Υπάρχουν πολλά θρεπτικά και ευεργετικά για τον οργανισμό μας συστατικά, που βρίσκονται άφθονα σε φυτικά ή και ζωικά προϊόντα και μπορούν να βελτιώσουν θεαματικά την πολύτιμη υγεία μας. Οι περισσότεροι ξέρουμε ήδη από τα παιδικά μας χρόνια, ότι πρέπει να πίνουμε πολύ γάλα, για γερά και δυνατά οστά ή ότι είναι καλό καταναλώνουμε όσπρια, για να ενισχύουμε τον οργανισμό μας με σίδηρο. (Σημείωση Εναλλακτικής Δράσης: άσχετα που ο ρόλος του γάλακτος πλέον αμφιβητείται έντονα για τον ευεργετικό του ρόλο στους ενήλικες)

Συνεπώς η αξία αρκετών υπερτροφών, είναι ιδιαίτερα γνωστή και διαδεδομένη. Εκείνο που χρειάζεται είναι, να τις συμπεριλάβουμε στην καθημερινή μας διατροφή και ο οργανισμός θα πάψει να έχει ανάγκη από τα κάθε είδους σκευάσματα… και υποκατάστατα.

Ασβέστιο και ινουλίνη: για δυνατά οστά και υγιές στομάχι

Αν αντιμετωπίζετε στομαχικές ή κοιλιακές διαταραχές, σίγουρα θα έχετε ακούσει για την ινουλίνη, έναν φυτικό πολυσακχαρίτη, που παράγεται από πολλά είδη φυτών και κυρίως από τις ρίζες. Τα οφέλη της ινουλίνης για τον ανθρώπινο οργανισμό είναι πολλαπλά. Κατ’ αρχήν ενισχύει την απορρόφηση ασβεστίου και του μαγνησίου δυναμώνοντας τα οστά, ενώ συμβάλλει και στην ανάπτυξη φυσικών βακτηρίων του εντέρου που βοηθούν σημαντικά στη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, η χρήση της ινουλίνης δεν προκαλεί αύξηση των επιπέδων των τριγλυκεριδίων και θεωρείται ωφέλιμη ουσία για τους διαβητικούς. Μπορείτε να την βρείτε σε φυτικά συμπληρώματα τροφής, αλλά και σε προϊόντα όπως το γιαούρτι ή ακόμη καλύτερα σε μερικές υγιεινές τροφές, όπως οι παρακάτω:

Πηγές ασβεστίου: γάλα, γιαούρτι, τυρί (όλα τα είδη), μπρόκολο, λάχανο, σολομός και σαρδέλες σε κονσέρβα, τόφου (προϊόν από γάλα της σόγιας), αμύγδαλα, ενισχυμένος χυμός πορτοκαλιού ή ενισχυμένη σόγια, ρύζι και γάλα αμυγδάλου.

Πηγές ινουλίνης: αγκινάρες, χόρτα, πικραλίδες, κρεμμύδια, σκόρδα, μπανάνες, ραδίκια, αλεύρι ολικής αλέσεως ή και σπαράγγια.

Ιδανικός βέβαια είναι ο συνδυασμός των δύο θρεπτικών συστατικών, όπως για παράδειγμα: μπανάνες με δημητριακά σε άπαχο γάλα ή ψημένα σπαράγγια, εμπλουτισμένα με τυρί παρμεζάνα.

Ασβέστιο και βιταμίνη D: για γερά οστά

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί το γάλα, ενισχύεται με βιταμίνη D; Επειδή ο οργανισμός μας χρειάζεται μεγάλες ποσότητες βιταμίνης D, για να απορροφήσει το ωφέλιμο για τα οστά ασβέστιο. Από πού όμως μπορούμε να «εφοδιάσουμε» τον οργανισμό μας με τις αναγκαίες ποσότητες των άνω θρεπτικών συστατικών; Υπάρχουν πολλές επιλογές:

Πηγές Ασβεστίου: λαχανίδες, μπρόκολο, γάλα, γιαούρτι, τυρί, ενισχυμένος χυμός πορτοκαλιού ή ενισχυμένη σόγια, ρύζι και γάλα από αμύγδαλα.

Πηγές βιταμίνης D: σολομός, σαρδέλες, τόνος (σε κονσέρβα), ρέγκα, κρόκος αυγού ενισχυμένη σόγια, ρύζι και γάλα είτε από αγελάδες, είτε από αμύγδαλα.

Μερικοί θρεπτικοί και υγιεινοί συνδυασμοί, είναι οι εξής: ψητός σολομός με σοταρισμένο λάχανο, ομελέτα με μπρόκολα ή τόνος με χαμηλών λιπαρών τυρί σε ψωμί ολικής αλέσεως.

Βιταμίνη E και C: για τέλεια όραση

Θέλετε να προστατέψετε την όραση σας; Νιώθετε τα μάτια σας κουρασμένα; Η λύση βρίσκεται στην βιταμίνη Ε, που έχει την ικανότητα να αποτρέπει την εκφύλιση της ώχρας κηλίδας, μια βασική αιτία της τύφλωσης. Σε συνδυασμό με την βιταμίνη C, είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι για την υγεία των ματιών. Από πού όμως μπορούμε να αντλήσουμε, τις θαυματουργές βιταμίνες; Δείτε μερικές καλές πηγές:

Πηγές βιταμίνης Ε: Αμύγδαλα, φιστίκια (ή φυστικοβούτυρο), φύτρες σιταριού, σπόροι ηλίανθου και φασόλια σόγιας.

Πηγές βιταμίνης C: εσπεριδοειδή, ακτινίδια, χρωματιστές πιπεριές, μπρόκολα, λαχανάκια Βρυξελλών, ντομάτες, φράουλες και πατάτες.

Για καλύτερα αποτελέσματα, επιλέξετε κάποιον από τους παρακάτω συνδυασμούς: φυστικοβούτυρο με κομμένες φράουλες (σε κάποιο τοστ ή σάντουιτς)ή μια σαλάτα με εσπεριδοειδή και ψημένα αμύγδαλα.

Σίδηρος και βιταμίνη C: για περισσότερη ενέργεια

Νιώθετε κούραση, εξάντληση ή ατονία; Η λύση είναι ο σίδηρος, ο οποίος συμβάλλει στη μεταφορά οξυγόνου στους μύες, στον εγκέφαλο και γενικά σε όλο το σώμα. Από την άλλη πλευρά, η βιταμίνη C βοηθά στο να διατηρούμε υγιές το δέρμα μας, να προλαμβάνουμε τις καρδιακές παθήσεις, αλλά και στο να απορροφάει ο οργανισμός μας περισσότερο σίδηρο. Τον σίδηρο μπορούμε να τον βρούμε σε φρούτα, λαχανικά, αλλά και σε ζωικά προϊόντα (κόκκινο κρέας, κοτόπουλο ή αυγά).

Επειδή όμως ο οργανισμός μας, είναι δύσκολο να απορροφήσει την αναγκαία ποσότητα σιδήρου μόνο από τα φυτικά προϊόντα, καλό είναι να συνδυάσουμε την πρόσληψή του, με ποσότητες βιταμίνης C. Μερικές καλές πηγές σιδήρου και βιταμίνης C είναι οι ακόλουθες:

Πηγές σιδήρου: σπανάκι, βρώμη, τόφου, φύτρες σιταριού, quinoa, αμυλούχα όσπρια όπως τα μαύρα φασόλια, τα pinto, τα φασόλια σόγιας, η φάβα ή και τα ρεβίθια.

Πηγές βιταμίνης C: εσπεριδοειδή, γκουάβα, φράουλες, ντομάτες, χρωματιστές πιπεριές, μπρόκολα, λαχανάκια Βρυξελλών και πατάτες.

Για περισσότερη ενέργεια, συνδυάστε μεταξύ τους τις τροφές. Μερικές καλές επιλογές είναι οι εξής: σαλάτα με σπανάκι και φέτες από πορτοκάλι, burritos με φασόλια και σάλτσα αλλά και βρώμη με φράουλες.

Βιταμίνη K και «καλά» λίπη: για γερά οστά και υγιή καρδιά

Το λίπος, μπορεί να είναι και ωφέλιμο για την υγεία, αρκεί να επιλέγουμε τον σωστό τύπο του. Τι εννοούμε; Τα μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λίπη, είναι μια καλή πηγή Ω-3 λιπαρών οξέων, με ευεργετικά για την υγεία οφέλη όπως: μείωση των επιπέδων της κακής χοληστερόλης, βελτίωση της λειτουργίας της καρδιάς κ.ά.. Ανάλογα είναι και τα οφέλη από την πρόσληψη βιταμίνης Κ, που είναι εκτός των άλλων αναγκαία για το σχηματισμό γερών οστών και την πήξη του αίματος.

Ενισχύστε το διατροφολόγιό σας, με μερικές από τις παρακάτω τροφές και θα δείτε εντυπωσιακά αποτελέσματα:

Πηγές βιταμίνης K: λαχανίδα, σπανάκι, σέσκουλα, χόρτα, μπρόκολο, λαχανάκια Βρυξελλών.

Πηγές καλών λιπαρών είναι οι ξηροί καρποί, όπως: αμύγδαλα, καρύδια, φιστίκια, κάσιους, αλλά και ελαιόλαδο, αμυγδαλέλαιο, λάδι canola, λιναρόσποροι, ψημένο σουσάμι ή αβοκάντο.

Οι ιδανικοί συνδυασμοί για καλύτερα αποτελέσματα είναι: σέσκουλα, σπανάκι ή μπρόκολα σοταρισμένα σε ελαιόλαδο ή και ψητά λαχανάκια Βρυξελλών με αμύγδαλα.

Βήτα-καροτένιο/ βιταμίνη Α και λίπος: για υγιή και λαμπερή επιδερμίδα

Καιρός να απαλλαγείτε από τις κάθε λογής κρέμες. Εμπλουτίστε τη διατροφή σας με βήτα καροτένιο, το οποίο όμως χρειάζεται λίπος, προκειμένου να απορροφηθεί. Με κατάλληλες διεργασίες μέσα στον οργανισμό, μετατρέπεται σε βιταμίνη Α.

Η βιταμίνη Α, παίζει σημαντικό ρόλο και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού μας συστήματος και στη διαδικασία αναπαραγωγής. Αλλά ο οργανισμός για να την απορροφήσει, χρειάζεται το κατάλληλο λίπος. Καταναλώστε άφοβα , μερικές από τις παρακάτω τροφές:

Πηγές βήτα- καροτένιου: καρότα, βερίκοκα, γλυκοπατάτες, σπανάκι, λαχανίδες, παπάγια κ.ά.

Πηγές λίπους: ξηροί καρποί, όπως αμύγδαλα, φιστίκια, ελαιόλαδο, αμυγδαλέλαιο, λάδι canola, λιναρόσποροι, ψητό σουσάμι, αβοκάντο κ.ά..

Επιλέξετε μερικούς υγιεινούς συνδυασμούς και το δέρμα σας… θα αστράφτει: καλοψημένες γλυκοπατάτες με ελαιόλαδο ή λάδι canola, καρότο βουτηγμένο σε χούμους ή φτιάξτε ένα μίγμα με αποξηραμένα βερίκοκα, παπάγια, αμύγδαλα και καρύδια.

Ψευδάργυρος και ενώσεις θείου: για τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος

Οι λάτρεις του κρεμμυδιού και του σκόρδου, πρέπει να είναι ιδιαίτερα χαρούμενοι. Με την προσθήκη σκόρδου και κρεμμυδιού, δεν πετυχαίνουν μόνο να ενισχύσουν σημαντικά τη γεύση των φαγητών τους, αλλά ταυτόχρονα αυξάνουν την πρόσληψη ψευδαργύρου από τον οργανισμό, με όλες τις ευεργετικές συνέπειες που έχει. Από πού όμως μπορείτε να αντλήσετε ψευδάργυρο;

Πηγές ψευδαργύρου: δημητριακά και ψωμί ολικής αλέσεως, καστανό ρύζι και όσπρια.

Πηγές ενώσεων θείου: σκόρδο και κρεμμύδι

Για περισσότερη τόνωση, επιλέξτε κάποιον από τους παρακάτω συνδυασμούς: καστανό ρύζι με καραμελωμένα κρεμμύδια ή ψωμί ολικής αλέσεως με επάλειψη ελαφριάς κρέμας τυριού και φέτες κρεμμυδιού.
 

ΚΟΡΥΦΗ

Φυλλικό οξύ: Πόσο... φιλικό είναι; της Νίκης Ψάλτη

 

Πολλά είναι τα δημο­σιεύματα του διεθνούς τύπου που υπερθεματίζουν τελευταία υπέρ ή κατά του φυλλικού οξέος. Πράγματι, η διχογνωμία μεταξύ των επιστημόνων για τα οφέλη και τους κινδύνους αυτής της βιταμίνης φαίνεται ότι προβληματίζει την κοινή γνώμη. Η αφορμή για τη διαμάχη δόθηκε στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία, έπειτα από γνωμοδότηση του βρετανικού Οργανισμού Τροφίμων (Food Standards Agency), ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να προχωρήσει στον εμπλουτισμό του ψωμιού ή του αλευριού με φυλλικό οξύ. Εάν συναινέσει το βρετανικό Υπουργείο Υγείας, η Μεγάλη Βρετανία θα είναι η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που θα ακολουθήσει το παράδειγμα των ΗΠΑ και του Καναδά, που ήδη εμπλουτίζουν υποχρεωτικά το ψωμί με φυλλικό οξύ τα τελευταία 10 χρόνια. Ωστόσο, δεν είναι λίγοι εκείνοι που αμφισβητούν το όφελος από την εφαρμογή ενός τέτοιου μέτρου. Τι υποστηρίζουν οι δύο πλευρές;
Γιατί να «μπει» το φυλλικό οξύ στο ψωμί Tο φυλλικό οξύ είναι μία βιταμίνη του συμπλέγματος Β που θεωρείται απαραίτητη γιατί συμβάλλει:
Στην ομαλή νευρολογική ανάπτυξη του εμβρύου. Η έλλειψή του κατά τη διάρκεια της κύησης έχει συσχετιστεί με νευρολογικές ανωμαλίες του εμβρύου, γι’ αυτό και στις εγκύους χορηγούνται συμπληρώματα φυλλικού οξέος, κατ’ εντολή του γυναικολόγου, τουλάχιστον για το πρώτο τρίμηνο της κύησης. Η λήψη του έχει συσχετιστεί με τη μείωση του κινδύνου να γεννηθούν μωρά με προβλήματα, όπως η ­δισχιδής ράχη. Ο εμπλουτισμός του ψωμιού στις ΗΠΑ και τον ­Καναδά με φυλλικό οξύ φαίνεται ότι έχει οδηγήσει στη μείωση έως και 50% των γεννήσεων μωρών με νευρολογικά προβλήματα.
Στη βελτίωση του κυκλοφορικού και στο σχηματισμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Σύμφωνα, μάλιστα, με την Αντικαρκινική Εταιρεία της Δυτικής Αυστραλίας, τα παιδιά των οποίων οι μητέρες ακολουθούσαν διατροφή πλούσια σε φυλλικό οξύ κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, είχαν 50% λιγότερο κίνδυνο να εμφανίσουν παιδική λευχαιμία.
Στη ρύθμιση της ομοκυστεΐνης, ενός αμινοξέος του οποίου οι υψηλές τιμές ενοχοποιούνται για στεφανιαία νόσο και, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Erasmus Medical Center, σχετίζονται και με την οστεοπόρωση. Για τη ρύθμιση της υψηλής ομοκυστεΐνης χορηγούνται συμπληρώματα φυλλικού οξέος, σύμφωνα με τις οδηγίες του καρδιολόγου.
Γιατί να μην εμπλουτιστεί το ψωμί Το συνθετικό φυλλικό οξύ που χρησιμοποιείται στα εμπλουτισμένα τρόφιμα και στα συμπληρώματα διατροφής εγείρει κάποια ερωτήματα, καθώς υπάρχουν ορισμένα υπό διερεύνηση ανησυχητικά ­στοιχεία για τη δράση του. Έτσι, ενοχοποιείται για:
Αύξηση των ποσοστών καρκίνου Σύμφωνα με δεδομένα από τον Καναδά και τις ΗΠΑ -όπου έχει εφαρμοστεί υποχρεωτικός εμπλουτισμός του ψωμιού με φυλλικό οξύ-, παράλληλα με την εφαρμογή αυτού του μέτρου παρα­τηρήθηκε σταδιακή αύξηση των ποσοστών καρκίνου, ιδιαίτερα του παχέος εντέρου. Πάντως, επικρατεί διχογνωμία μεταξύ των επιστημόνων για το κατά πόσο αυτά τα δύο φαινόμενα πράγματι συσχε­τίζονται.
Άσθμα στα βρέφη Πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας στην Αυστραλία έδειξε ότι όσες γυναίκες λάμβαναν συμπληρώματα φυλλικού οξέος από τη 16η έως την 30ή εβδομάδα της κύησης, αύξαναν κατά 30% την πιθανότητα το παιδί τους να πάσχει από άσθμα. Ωστόσο, δεν διαπιστώθηκε ο ίδιος κίνδυνος για όσες έπαιρναν φυλλικό οξύ πριν από την κύηση, καθώς και στις αρχές της εγκυμοσύνης.
Αιματολογικές διαταραχές, επειδή συγκαλύπτει τα συμπτώματα της αναιμίας, όταν οφείλεται σε ανεπάρκεια της βιταμίνης B12, μια κατάσταση που μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε μόνιμη νευρική βλάβη.
Ο «φυσικός εμπλουτισμός» Δεδομένου ότι επικρατεί διχογνωμία ως προς το όφελος από τον υποχρεωτικό εμπλουτισμό των τροφίμων με συνθετικό φυλλικό οξύ, μια ομάδα ερευνητών, η Folate Func Health, που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, έχει στραφεί προς τη διερεύνηση φυσικών τρόπων εμπλουτισμού των τροφίμων με φυλλικό οξύ και, μεταξύ άλλων, προτείνει:
• Την παρασκευή προϊόντων ζύμωσης, όπως το ψωμί, η μπίρα και το κρασί, με τη χρήση των πλουσιότερων σε φυλλικό οξύ στελεχών μαγιάς.
• Την παρασκευή τυριού και γιαουρτιού με τη χρήση των βακτηρίων γαλακτικού οξέος, η ζύμωση των οποίων αποδεδειγμένα παράγει έως και 20πλάσιο φυλλικό οξύ σε σύγκριση με άλλα βακτήρια.
• Τη χρήση ηπιότερων τεχνικών επεξεργασίας, για να ελαχιστοποιηθεί η απώλεια φυλλικού οξέος στα επεξεργασμένα τρόφιμα (π.χ. σούπες, χυμοί φρούτων).
• Την επιλογή τεχνικών άλεσης που δεν καταστρέφουν το φλοιό των δημητριακών, στον οποίο συγκεντρώνεται σχεδόν όλο το φυλλικό οξύ που περιέχουν.
Βάλτε φυλλικό οξύ στο πιάτο σας Ο καλύτερος τρόπος εμπλουτισμού της διατροφής με φυλλικό οξύ είναι μέσω της διατροφής. Διαβάστε, λοιπόν, ποιες είναι οι καλύτερες πηγές αυτής της πολύτιμης βιταμίνης.

 

ΤΡΟΦΙΜΟ

ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΕ ΦΥΛΛΙΚΟ ΟΞΥ (ΣΕ mg)

% ΤΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ

Μοσχαρίσιο συκώτι (200γρ)

374

93,5%

Φακές (1 φλιτζάνι)

358

89%

Σπανάκι (1 φλιτζάνι)

263

66%

Σπαράγγια (1 φλιτζάνι)

263

66%

Μαυρομάτικα (1 φλιτζάνι)

256

64%

Αρακάς (1 φλιτζάνι)

101

25%

Μπρόκολο (1 φλιτζάνι)

94

23,5%

Αβοκάντο (1 φλιτζάνι)

90

22,6%

Φιστίκια (50 γρ)

87,5

22%

Ηλιόσποροι (50 γρ)

81,8

20,5%

Σημείωση:Το φυλλικό οξύ των ζωϊκών τροφίμων είναι πιο ανθεκτικό στο μαγείρεμα σε σύγκριση με αυτό των φυτικών τροφίμων,που όταν μαγειρεύονται μπορεί να χάσουν από το 40% έως και το 70% της περιεκτικότητάς του.
Το φυλλικό οξύ με μια ματιά Πόσο χρειαζόμαστε Καθημερινά, ένας ενήλικος χρειάζεται 400 mg φυλλικού οξέος. Οι ανάγκες αυτές αυξάνονται στις γυναίκες σε 600 mg κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και σε 500 mg κατά το θηλασμό.
Πώς προκαλείται η ανεπάρκεια Με τη μειωμένη πρόσληψη πρωτεϊνών, την υπερκατανάλωση αλκοόλ
και καφέ, το κάπνισμα και τη λήψη ορισμένων φαρμάκων (κυρίως αντιλιπιδαιμικά, αντιφλεγμονώδη, αντι­συλληπτικά, διουρητικά).
Τα συμπτώματα της ανεπάρκειας Εκνευρισμός, πνευματική κούραση, διαταραχές της μνήμης, σύγχυση, γενικότερο αίσθημα κόπωσης. Παράλληλα, η μακρόχρονη ανεπάρκειά του μπορεί να προκαλέσει περιοδοντίτιδα και δερματίτιδες, αλλά και να μειώσει την ανθεκτικότητα του οργανισμού σε ορισμένες μορφές καρκίνου (κυρίως του οισοφάγου και του παχέος εντέρου).
Το όριο Tο ανώτερο ημερήσιο όριο πρόσληψης φυλλικού οξέος (κυρίως του συνθετικού) είναι τα 1.000 mg. Σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκληθούν συμπτώματα αντίστοιχα με εκείνα της ανεπάρκειας.

 

To φυλλικό οξύ λύνει τη... γλώσσα των παιδιών Ειρήνη Βενιού 

Η λήψη του συμπληρώματος στην αρχή της εγκυμοσύνης μειώνει την πιθανότητα λεκτικών προβλημάτων στα παιδιά Όπως διαπίστωσαν οι αμερικανοί ειδικοί, τα παιδιά των οποίων οι μητέρες δεν λάμβαναν συμπληρώματα φυλλικού οξέος κατά την εγκυμοσύνη τους, δυσκολεύονταν να δημιουργήσουν προτάσεις Οι μέλλουσες μητέρες που δεν λαμβάνουν φυλλικό οξύ στην αρχή της εγκυμοσύνης τους ενδεχομένως να συμβάλλουν στο να καθυστερεί το παιδί τους να πει τις πρώτες του λέξεις, εκτιμά τώρα νέα αμερικανική μελέτη. Σύμφωνα με τους ειδικούς του Πανεπιστημίου της Κολούμπια στη Νέα Υόρκη, οι έγκυοι που δεν λαμβάνουν το συγκεκριμένο συμπλήρωμα διπλασιάζουν τις πιθανότητες να εμφανίσουν τα παιδιά τους σημαντική καθυστέρηση στον λόγο τους.

Εξετάζοντας συμπληρώματα και λέξεις Στη μελέτη έλαβαν μέρος περίπου 40.000 γυναίκες από τη Νορβηγία, από τις οποίες (ενόσω βρίσκονταν στο πρώτο στάδιο της εγκυμοσύνης τους) ζητήθηκε να δηλώσουν ποια συμπληρώματα λάμβαναν τέσσερις εβδομάδες πριν τη σύλληψη και ποια οκτώ εβδομάδες μετά τη σύλληψη. Τρία χρόνια αργότερα, οι ερευνητές επανήλθαν εξετάζοντας αυτή τη φορά τη λεκτική ικανότητα των παιδιών, όπως π.χ. πόσες λέξεις μπορούσαν να συνδέσουν μεταξύ τους σε μια πρόταση. Τα παιδιά τα οποία χρησιμοποιούσαν μία λέξη τη φορά για να επικοινωνήσουν, ή επικοινωνούσαν σε μια δική τους ακαταλαβίστικη γλώσσα, παρουσίαζαν κατά τους ειδικούς σοβαρή λεκτική καθυστέρηση. Ανάμεσα σε 1.000 παιδιά, των οποίων οι μητέρες λάμβαναν κατά την εγκυμοσύνη φυλλικό οξύ, μόνο τέσσερα εμφάνιζαν λεκτική καθυστέρηση. Στην περίπτωση των μητέρων όμως που δεν λάμβαναν φυλλικό οξύ, ο αριθμός αυτός αυξανόταν στα εννιά παιδιά ανά 1.000. «Η λήψη φυλλικού οξέος κατά την εγκυμοσύνη δεν είναι σημαντική μόνο για την γέννηση του παιδιού αλλά και για τη μετέπειτα ανάπτυξή του» αναφέρει η δρ Έζρα Σούσερ. Κατά τη διάρκεια της μελέτης, οι ειδικοί έλαβαν υπόψη και παράγοντες όπως το σωματικό βάρος, το μορφωτικό επίπεδο και η οικογενειακή κατάσταση των εθελοντριών.

Απαραίτητες περαιτέρω μελέτες Όπως επισημαίνουν παρόλα αυτά οι ερευνητές μέσα από σχετική τους δημοσίευση στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of the American Medical Association» τα ευρήματά τους δεν αποδεικνύουν ότι η το φυλλικό οξύ από μόνο του προλαμβάνει την λεκτική καθυστέρηση και για τον λόγο αυτόν χρειάζεται περαιτέρω μελέτη. «Ξεκάθαρα παίζει έναν ρόλο για την ανάπτυξη του εμβρύου που ξεκινάει στα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης» σχολιάζει με τη σειρά της η δρ. Ούσα Ραμακρισνάν, ερευνήτρια σε θέματα μητρικής και παιδικής διατροφής στο Πανεπιστήμιο του Έμορι, στην Ατλάντα. «Προσωπικά πιστεύω ότι τα ευρήματα αυτά ενισχύουν τις ήδη γνωστές ευεργετικές ιδιότητες του φυλλικού οξέος» καταλήγει η ειδικός

Το παιδικό άσθμα σχετίζεται με τη λήψη φολικού οξέος

Φυλλικό οξύ και σίδηρος για έξυπνα παιδιά

Αντιφατικές έρευνες για το φυλλικό οξύ

ΚΟΡΥΦΗ

Σίδηρος

 

Περισσότερο ελεύθερο σίδηρο περιέχουν οι μαύρες από τις ξανθιές μπίρες

Η μαύρη μπίρα περιέχει περισσότερο ελεύθερο σίδηρο από τις άλλες, συμπεριλαμβανομένων των μη αλκοολούχων. Ο σίδηρος είναι ουσιαστικό στοιχείο για την ανθρώπινη διατροφή και βοηθά στην οξείδωση των οργανικών ενώσεων που προσδίδουν στα συγκεκριμένα ποτά σταθερότητα στη γεύση. Μια ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο του Βαγιαδολίδ στην Ισπανία ανέλυσε 40 μάρκες μπίρας από πέντε ηπείρους και διαπίστωσε ότι οι μαύρες είχαν κατά μέσο όρο 121 ppb (μέρη στο δισεκατομμύριο) περιεκτικότητα σε ελεύθερο σίδηρο. Αντιθέτως οι άλλοι τύποι μπίρας, όπως οι ξανθές, είχαν περιεκτικότητα 92 ppb και οι μη αλκοολούχες 63.

«Παρά το γεγονός ότι οι ποσότητες αυτές είναι πολύ μικρές, οι διαφορές ωστόσο είναι διακριτές και μπορούν να αποδοθούν στη διαδικασία παρασκευής τους ή στα ακατέργαστα υλικά που χρησιμοποιούνται», ανέφερε ο Κάρλος Μπλάνκο, καθηγητής Τεχνολογίας Τροφίμων στο ισπανικό πανεπιστήμιο. Η έρευνα των ειδικών δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση «Journal of the Science of Food and Agriculture» και υποδεικνύει ότι η υψηλότερη περιεκτικότητα σιδήρου στη μαύρη μπίρα μπορεί να αποδοθεί στα εκχυλίσματα βύνης και λυκίσκου που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή τους. Η διαδικασία παρασκευής της ξανθιάς μπίρας περιλαμβάνει ένα στάδιο διατομικού φιλτραρίσματος. Η διαδικασία αυτή γίνεται με τη χρήση ενός ιζηματογενούς και πορώδους υλικού με μικροφύκια που ελαφρύνει την μπίρα, παγιδεύει τον σίδηρο και περιορίζει την περιεκτικότητά του. Οι ερευνητές εξέτασαν 17 ισπανικές μπίρες και 23 από άλλες χώρες. Τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε σίδηρο είχαν μια ισπανική και μια μεξικανική και τη χαμηλότερη μια ολλανδική και μια ιρλανδική.

 

Σίδηρος οι συνδυασμοί που κερδίζουν

Κατά πόσο καλύπτουμε τις ανάγκες μας σε σίδηρο;

Φυλλικό οξύ και σίδηρος για έξυπνα παιδιά

Ο Ποπάι ήξερε τι έτρωγε

 

Η επίδραση της διατροφής στην αναιμία

Σιδηροπενική αναιμία

 

 

ΚΟΡΥΦΗ

«Μπέρι μπέρι» Πικρό ρύζι - ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

«Μπέρι μπέρι» στα σινγκαλέζικα,μία από τις διαλέκτους της Σρι Λάνκα,σημαίνει «δεν μπορώ,δεν μπορώ».Είναι ίσως το πιο δραματικό όνομα ασθένειας που έχω ακούσει.Και ρεαλιστικό ταυτόχρονα,αφού όποιος προσβληθεί από αυτήν υποφέρει από μυϊκή εξασθένηση,οιδήματα στα πόδια και καρδιακά προβλήματα. Σε ένα πλοίο του ιαπωνικού ναυτικού από το 1878 ως το 1883 οι γιατροί παρατήρησαν ότι από 276 άνδρες του πληρώματος οι 169 προσβλήθηκαν από μπέρι μπέρι,25 πέθαναν,ενώ έχει καταγραφεί ότι το διαιτολόγιό τους σχεδόν αποκλειστικά περιλάμβανε αποφλοιωμένο ρύζι. Σε ένα άλλο πλοίο,όπου έτρωγαν μαζί κρέας και λαχανικά και έπιναν και γάλα,μόλις 14 ασθένησαν. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα ένας ολλανδός γιατρός στις Ανατολικές Ινδίες,ο Κρίστιαν Εϊκμαν, παρατήρησε ότι τα ίδια συμπτώματα παρουσίαζαν και τα κοτόπουλα όταν τα έθρεφαν με αποφλοιωμένο ρύζι και έδειχναν να συνέρχονται μόλις τα τάιζαν και με τα φλούδια που έμεναν στο μηχάνημα αποφλοίωσης του ρυζιού. Για τη διαπίστωσή του αυτή τιμήθηκε με το βραβείο Νομπέλ Ιατρικής το 1929.Από τότε πέρασαν χρόνια. Βρέθηκε ότι πληθυσμοί ολόκληροι που έχουν βασική έως και αποκλειστική τροφή το αποφλοιωμένο ρύζι υποφέρουν από έλλειψη βιταμίνης Β1.

Προχωρώντας στον προηγούμενο αιώνα φάνηκε να μην αντιμετωπίζουν πλέον οι άνθρωποι προβλήματα από την ασθένεια μπέρι μπέρι, αν και συνέχισαν να καταναλώνουν όλο και περισσότερο αποφλοιωμένο ρύζι! Ακόμη πιο παράξενο φαίνεται αυτό αν συνδυαστεί με τη διαπίστωση ότι το ίδιο φτωχό σε βιταμίνη Β1 είναι και το άσπρο αλεύρι από σιτάρι, ενώ ακόμη πιο φτωχό σε αυτό το συστατικό είναι το μητρικό γάλα. Οι υπέρμαχοι της υγιεινής διατροφής εν τω μεταξύ δεν παύουν να συνιστούν την κατανάλωση αναποφλοίωτου ρυζιού. Κάτι όμως δεν κολλάει σωστά στην όλη εικόνα, αφού όλοι ξέρουμε και από τις επισκέψεις στα εστιατόρια με φαγητά της Απω Ανατολής πόσο πολύ χρησιμοποιείται πλέον το κατάλευκο και μερικές φορές εντελώς πλυμένο ρύζι. Γιατί δεν αρρωσταίνουν πλέον οι θαμώνες; Επίσης έχει διαπιστωθεί ότι η ασθένεια αυτή είχε καταγραφεί σε βιβλία από το 600 μ.Χ., ενώ ήταν γνωστή και από το 2600 π.Χ., προτού δηλαδή αρχίσει η αποφλοίωση του ρυζιού. Χάρη στην επιμονή ερευνητών από την Ιαπωνία βρέθηκε ότι υπεύθυνος για την αρρώστια που εξασθενεί τους μυς είναι ένας ασκομύκητας που αναπτύσσεται στο ρύζι όταν αυτό δεν αποθηκεύεται σε συνθήκες καθαριότητας και καλού εξαερισμού. O μύκητας αυτός είναι υπεύθυνος και για την παραγωγή της νευροπαραλυτικής ουσίας Citreoviridin. Επειδή μάλιστα έχουμε μια ποικιλία από ουσίες που παράγονται από την οικογένεια αυτή των μυκήτων, έχουμε και μια ποικιλία κλινικών εικόνων της ασθένειας που προκαλούν (άλλες πλήττουν τους μυς, άλλες τον εγκέφαλο,άλλες τα βρέφη). Στη συνέχεια διαπιστώθηκε ότι ένα καλό αντίδοτο ήταν η βιταμίνη Β1 που υπάρχει και στον φλοιό του ρυζιού. Το ότι μερικές φορές και οι καταναλωτές αναποφλοίωτου ρυζιού αρρώσταιναν είχε να κάνει με το πόσο πολύ είχε προσβληθεί από τον μύκητα η ποσότητα του ρυζιού που κατανάλωναν. Ωστόσο πώς ελαττώθηκε ο πληθυσμός που αρρώσταινε; Από κάποια χρονική στιγμή και μετά επιβλήθηκαν στρατιωτικές προδιαγραφές ως προς την υγρασία,την καθαριότητα και τη φρεσκάδα στην αποθήκευση του ρυζιού, οπότε άρχισαν οι μύκητες να εκλείπουν. Γι΄ αυτό σήμερα όσοι καταναλώνουν μόνο λευκό ρύζι δεν κινδυνεύουν, αλλά ισχύει ότι κάποιες ποσότητες βιταμινών παραπάνω παίρνουν όσοι πέρασαν στην κατανάλωση αναποφλοίωτου ρυζιού.
Και κάτι τελευταίο για τον Κρίστιαν Εϊκμαν.Δεν πήγε να παραλάβει το βραβείο του διότι είχε συνειδητοποιήσει πως δεν ήταν σωστή η άποψή του ότι η ασθένεια οφειλόταν στην έλλειψη της βιταμίνης Β1.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Η βιταμίνη Β σε μεγάλες δόσεις μπορεί να καθυστερήσει το Αλτσχάιμερ  

Βιταμίνη Β σώζει από καρκίνο του πνεύμονα

Βιταμίνη Β12 το μυστικό για ήρεμα μωρά ΘΟΔΩΡΗΣ ΛΑΪΝΑΣ

Ολλανδοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι για να είναι ένα μωρό ήσυχο και να μην κλαίει πολύ θα πρέπει η μητέρα του κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης να έχει αυξημένα επίπεδα μιας βιταμίνης που περιέχεται στα αβγά, στο κοτόπουλο, στις μπριζόλες. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες με υψηλά επίπεδα βιταμίνης Β12 κατά τα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης έχουν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες από τις υπόλοιπες να γεννήσουν ήσυχα μωρά. Σύμφωνα με την έρευνα οι έγκυοι με χαμηλά επίπεδα της Β12 γεννούν βρέφη που κλαίνε τουλάχιστον τρεις φορές ημερησίως. Οι επιστήμονες μέτρησαν αρχικώς τα επίπεδα της Β12 στο αίμα 4 χιλιάδων γυναικών που βρίσκονταν στην 12η εβδομάδα της κύησης. Στην συνέχεια ζήτησαν από τις γυναίκες αυτές,  τρεις μήνες αφότου είχαν γεννήσει,  να τους αναφέρουν πόσο ήσυχα ή ανήσυχα ήταν τα μωρά που έφεραν στον κόσμο.
Οι ερευνητές συνδύασαν τις απαντήσεις των εθελοντριών με τα επίπεδα της Β12 που είχαν κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο πιο χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης είχε μια έγκυος τόσο πιο "φασαριόζικο" γεννιόταν το μωρό της. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η βιταμίνη Β12 παίζει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος του εμβρύου ενώ επίσης σχετίζεται και με την υγεία του αίματος. Η έλλειψη της Β12 συνδέεται με αναιμία, κόπωση, δυσκοιλιότητα και απώλεια βάρους.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Η Βιταμίνη Β3 "σκοτώνει" θανατηφόρα κύτταρα.

Θα μπορούσε να είναι το νέο όπλο για την καταπολέμηση πανίσχυρων μικροβίων της κατηγορίας των σταφυλοκόκκων.
Σύμφωνα με νεότερες μελέτες στις ΗΠΑ, η βιταμίνη Β3, γνωστή και ως νικοτιναμίδη, βελτιώνει την ικανότητα των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος στην προσπάθεια εξόντωσης των βακτηρίων του σταφυλόκοκκου. Όπως εξηγούν, η βιταμίνη Β3 αυξάνει τον αριθμό και την αποτελεσματικότητα των ουδετερόφιλων, δηλαδή των λευκοκυττάρων του αίματος που μπορούν να εξολοθρεύσουν επιβλαβείς μικροοργανισμούς. Η μελέτη, η οποία δημοσιεύεται στο Journal of Clinical Investigation, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είμαστε μπροστά σε μια «σημαντική αλλαγή στη θεραπεία δύσκολων λοιμώξεων», όπως αυτές που κατά καιρούς εμφανίζονται σε νοσοκομεία, γηροκομεία, φυλακές, αλλά και στο στρατό και σε αθλητικές εγκαταστάσεις. Και δεν ήταν τυχαίο ότι η βιταμίνη Β3 δοκιμάστηκε- με επιτυχία όπως αποδείχτηκε- για την αντιμετώπιση λοιμώξεων, όπως τη δυνητικά θανατηφόρα MRSA, που είναι από τις πλέον ανθεκτικές στα αντιβιοτικά σταφυλοκοκκικές λοιμώξεις.

Οι επιστήμονες χρησιμοποίησαν, στις δοκιμές τους, εξαιρετικά υψηλές δόσεις της βιταμίνης Β3, πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που λαμβάνεται μέσω της διατροφής. Διευκρινίζουν, μάλιστα, ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι αρκεί η τροποποίηση της διατροφής ή η λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης Β3 για την πρόληψη ή τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων.

Ωστόσο, επισημαίνουν ότι σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Β3 φαίνεται να ενεργοποιούν ορισμένα γονίδια με αντιμικροβιακή δράση, ενισχύοντας την αμυντική διαδικασία του ανοσοποιητικού συστήματος.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Adrian Gombart, από το Oregon State University Institute, που εργάστηκε για την έρευνα, «αυτό είναι δυνητικά πολύ σημαντικό, αν και χρειάζεται να επεκταθούν οι μελέτες σε ανθρώπους». Και συμπλήρωσε:

«Τα αντιβιοτικά είναι θαυμάσια φάρμακα, αλλά αντιμετωπίζουν όλο και περισσότερα προβλήματα, λόγω της αντίστασης που επιδεικνύουν σ’ αυτά διάφοροι τύποι βακτηρίων, ιδιαίτερα του σταφυλόκοκκου. Η μελέτη αυτή, λοιπόν, θα μπορούσε να μας οδηγήσει σε έναν νέο τρόπο για τη θεραπεία λοιμώξεων από σταφυλόκοκκο- ιδίως των θανατηφόρων- συνδυάζοντας τη χορήγηση βιταμίνης Β3 και αντιβιοτικών.

Ο καθηγητής Mark Enright, από το Πανεπιστήμιο του Bath, δήλωσε: «Τα ουδετερόφιλα είναι πραγματικά η πρώτη γραμμή άμυνας του οργανισμού ενάντια στις μολύνσεις στο αίμα και η χρήση της βιταμίνης Β3, για την ενίσχυση των ουδετερόφιλων, φαίνεται να είναι ασφαλής σε συγκεκριμένες δόσεις».

 

ΚΟΡΥΦΗ

Η Χολίνη αφυπνίζει τον εγκέφαλο και προλαμβάνει το Αλτσχάιμερ

Εάν δε μπορείτε να θυμηθείτε ονόματα και τηλέφωνα, εάν έχετε υψηλή χοληστερίνη και πονοκεφάλους, τότε πρέπει να πάρετε χολίνη. Κατατάσσεται στις υδατοδιαλυτές βιταμίνες του συμπλέγματος Β και δε συνιστά πραγματική βιταμίνη. Συντίθεται σε μικρές ποσότητες στο συκώτι, είναι γνωστή ως αμανιτίνη και αποτελεί ενεργό συστατικό της λεκιθίνης.

Συμπτώματα έλλειψης

Δεν υπάρχουν σαφή συμπτώματα, αλλά η στέρηση χολίνης
μπορεί να οδηγήσει σε:

• Διαταραχές του ύπνου·Λιπώδες ήπαρ·θρόμβωση
• Αποπληξία·Δυσκοιλιότητα·Βούισμα των αυτιών
• Πονοκεφάλους·Υψηλή χοληστερίνη
• Εκφύλιση των νεύρων·Ενοχλήσεις στην καρδιά
• Αμνησία· Γεροντική άνοια·Αθηροσκλήρωση
• Υψηλή πίεση του αίματος
• Μειωμένη αντίσταση στις μολύνσεις

 

Θεραπευτικές χρήσεις

• Στη στηθάγχη
• Στην αθηροσκλήρωση
• Στην υψηλή πίεση του αίματος
• Στη λειτουργία ήπατος και χοληδόχου κύστης
• Στη δραστηριότητα καρδιάς
• Στηνπνευματική διαύγεια
• Στην γεροντική άνοια
• Στη νόσο του Αλτσχάιμερ
• Στην αποπληξία

 

Περιεκτικότητα τροφών σε Χολίνη

Τροφες (100gr)          (mg)

Κόκκοι λεκιθίνης  - 3.440

Αυγό  - 1.700

Έλαιο λεκιθίνης  - 805

Συκώτι – 655

Μαγιά μπύρας  -  302

Δημητριακά   –  245

Καρύδια   – 222

Όσπρια – 122

Εσπεριδοειδή    - 86

Ψωμι ολ. αλέσεως    - 82

Πράσινα λαχανικά   – 43

Γάλα   – 35

• Η χολίνη πρέπει πάντα να προσλαμβάνεται σε συνδυασμό με άλλες βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

• Απορροφάται καλύτερα ως λεκιθίνη παρά ως χολίνη.

• Είναι σκόπιμο να προσλαμβάνεται μαζί με συμπλήρωμα ασβεστίου, γιατί έτσι προκαλείται αύξηση του επιπέδου του φωσφόρου στον οργανισμό.

• Αυξημένη πρόσληψη χρειάζονται οι αλκοολικοί και οι διαβητικοί

Δοσολογία

Είναι δύσκολο να υπολογιστεί εξαιτίας της σύνθεσης της στο αίμα. Πιθανώς κυμαίνεται μεταξύ 500-1000 mg. ημερησίως.

ΚΟΡΥΦΗ

Φυτικές ίνες: σύμμαχοί μας για ένα καλοκαίρι χωρίς δυσκοιλιότητα και «φούσκωμα»

Γράφει η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΟΚΚΑΛΗ, κλινική διαιτολόγος - διατροφολόγος

Το καλοκαίρι, εκτός από τις ηλιόλουστες μέρες και το δροσερό αεράκι, μας δημιουργεί, εάν δεν προσέξουμε, και δυσκοιλιότητα, η οποία γίνεται πολλές φορές αιτία να μας χαλάσει η διάθεση και να μη μας αφήσει να ευχαριστηθούμε τις διακοπές μας. Τι πρέπει να κάνουμε: να ακολουθούμε το μοντέλο της μεσογειακής διατροφής, που είναι πλούσια μεταξύ άλλων σε φυτικές ίνες, οι οποίες βοηθούν στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας αλλά και στην υγεία του εντέρου μας φυσικά.

Οι φυτικές ίνες υπάρχουν στα φρούτα (αχλάδια, μήλα, φράουλες, ροδάκινα, βερίκοκα, πορτοκάλια), στα λαχανικά (λάχανο, μαρούλι, αγκινάρες, κρεμμύδια, καλαμπόκι, ντομάτες, αρακά, φασολάκια, μπρόκολο), στα όσπρια (φακές, ρεβίθια, φασόλια), καθώς και σε όλα τα προϊόντα δημητριακών ολικής αλέσεως (δημητριακά που περιέχουν πίτουρο, ψωμί ολικής αλέσεως και πολύσπορο).

Οι νέες συστάσεις είναι 25 γρ. ίνες ημερησίως (EFSA 2009).

Οι ευεργετικές ιδιότητες των φυτικών ινών είναι ποικίλες. Πολλές είναι οι κλινικές μελέτες που απέδειξαν ότι η διατροφή που περιλαμβάνει αρκετές φυτικές ίνες συμβάλλει στη μείωση του βάρους, στην καλύτερη ρύθμιση του σακχαρώδους διαβήτη, στην ελάττωση των τιμών της χοληστερόλης και φυσικά στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας.

Οι διαλυτές ίνες υπόκεινται σε ζύμωση από την εντερική χλωρίδα και αυξάνει η μάζα τους, επομένως αυξάνει ο όγκος των κοπράνων, ενώ συμβάλλουν και στην ενυδάτωσή τους.

Ταυτόχρονα, δεσμεύοντας το νερό υποστηρίζουν τη λειτουργία του εντέρου, σχηματίζοντας μια φυσική γέλη η οποία μαλακώνει και διευκολύνει το πέρασμα των κοπράνων. Ετσι βοηθούν στην ομαλότητα της αφόδευσης και την καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος καθημερινά.

Επομένως μια διαλυτή φυτική ίνα βοηθά περισσότερο στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας όσο πιο μεγάλη ικανότητα απορρόφησης νερού και ικανότητα σχηματισμού γέλης έχει.

Χαρακτηριστικός εκπρόσωπος των διαλυτών φυτικών ινών και μάλιστα τελευταίας γενιάς είναι η γλυκομαννάνη, η οποία έχει μεγαλύτερη ικανότητα απορρόφησης νερού (100 έως 200 φορές το βάρος της) από άλλες, πιο παραδοσιακές, ίνες και ικανότητα σχηματισμού γέλης με μικρή ρευστότητα.

Η γλυκομαννάνη δεσμεύοντας το νερό υποστηρίζει τη λειτουργία του εντέρου, σχηματίζοντας μια φυσική γέλη, η οποία όχι μόνο μαλακώνει και διευκολύνει το πέρασμα των κοπράνων, αλλά ασκεί μάλαξη στο τοίχωμα του εντέρου με σκοπό να βοηθήσει στην ομαλότητα της αφόδευσης και την καλή λειτουργία του πεπτικού συστήματος καθημερινά.

Η επιπρόσθετη πρεβιοτική της επίδραση διεγείρει την αύξηση των ωφέλιμων βακτηρίων στο έντερο, βελτιώνοντας την πέψη και την κινητικότητα του εντέρου και επομένως βοηθά στη διατήρηση της ομαλής εντερικής δραστηριότητας.

Πρόσθετες μελέτες έχουν αξιολογήσει την κλινική αποτελεσματικότητα της γλυκομαννάνης στους ασθενείς με χρόνια δυσκοιλιότητα και των δύο φύλων. Η χορήγηση αυτής της διαλυτής ίνας συνοδεύτηκε από μια σημαντική αύξηση στη συχνότητα της εντερικής λειτουργίας και μια επακόλουθη σημαντική μείωση της ανάγκης για χρήση φαρμάκων. Τα ευεργετικά αυτά αποτελέσματα διατηρήθηκαν και στο πέρασμα του χρόνου, παρά τη χρήση μειωμένων δόσεων.

Εάν κάποιος θέλει να είναι σίγουρος ότι η ημερήσια πρόσληψή του σε ίνες είναι επαρκής, ένα συμπλήρωμα διατροφής με διαλυτές φυτικές ίνες, που περιέχει γλυκομαννάνη, συνιστάται.

Είναι, λοιπόν, ιδιαίτερα απαραίτητη η υψηλή περιεκτικότητα της διατροφής μας σε φυτικές ίνες. Υπάρχουν αναρίθμητες και εξαιρετικά γευστικές συνταγές, στις οποίες τα φρούτα και τα λαχανικά προσδίδουν γεύση, άρωμα, ελάχιστες θερμίδες και πολλές φυτικές ίνες!  

 

Λογικό,αλλά όχι βιολογικό ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Περίπτωση λογικού, αλλά όχι βιολογικού χειρισμού είναι και η περίπτωση της κατανάλωσης τροφών με πολλές ίνες. Επειδή ο οργανισμός δεν τις αποικοδομεί- δεν τις διαλύει δηλαδή, για να το θέσουμε κάπως πιο πρόχειρα-,περνώντας από το έντερο σαν μια συμπαγής μάζα θα το καθαρίσουν από όλα. Αυτό βέβαια θα ήταν απλό αν το έντερο ήταν ένας σωλήνας σαν και αυτούς που τοποθετούν οι υδραυλικοί στις αποχετεύσεις των σπιτιών. Και εδώ μπαίνει στην εικόνα το βιολογικό. Το έντερο είναι επενδυμένο με ευαίσθητο βλεννογόνο ιστό, περιέχει πολλά βακτήρια που συμβιώνουν με τον οργανισμό για αμοιβαίο καλό, μπορεί να πληγωθεί και να κάνει συσπάσεις. Μερικά από τα βακτήρια αντιδρούν με τις ίνες και παράγονται αλκοόλες, οι οποίες δεν είναι και τόσο ευχάριστη παρέα για το έντερο. Σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα με 100 ασθενείς με εντερικά προβλήματα, οι οποίοι έτρωγαν πίτουρο βρώμης, οι 10 έδειξαν βελτίωση και οι 55 χειροτέρεψαν. Το μούσλι, το οποίο επίσης τους χορήγησαν, δεν έκανε καλό σε κανέναν και μάλλον έβλαψε το ένα τρίτο των ασθενών. Κάποιες επίσης άτυχες γυναίκες σε μετακλιμακτηριακή ηλικία, που έκαναν δίαιτα με ίνες, είδαν την οστεοπόρωσή τους να χειροτερεύει. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κατανάλωση ινών είναι πάντα επιβλαβής- να κόψουμε, δηλαδή,τα φρούτα ή το ψωμί ολικής άλεσης και να τρώμε...ρυζόγαλα-,αλλά να προσέχουμε διότι διάφορες θεραπείες από την ΤV και τυχαίοι θεραπευτές δεν φροντίζουν πάντα για το καλό μας.

 

Περισσότερες φυτικές ίνες, μακρύτερη ζωή

Τροφές όπως τα δημητριακά μπορούν να αποτελέσουν «όπλο» ενάντια σε πλήθος ασθενειών, συμπεριλαμβανομένης της γρίπης Εμπλουτίστε τη διατροφή σας με περισσότερες φυτικές ίνες και πιθανότατα θα εξασφαλίσετε περισσότερα χρόνια ζωής. Αυτό είναι το μήνυμα της μεγαλύτερης μελέτης που έχει διεξαχθεί ως σήμερα σχετικά με την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε φυτικές ίνες και τη σύνδεσή τους με τη μείωση του κινδύνου θανάτου. Οπως προέκυψε από τη μελέτη αυτή που διεξήχθη από ειδικούς του Εθνικού Ινστιτούτου για τον Καρκίνο των ΗΠΑ, οι φυτικές ίνες μειώνουν τη θνησιμότητα που οφείλεται όχι μόνο στις καρδιοπάθειες αλλά και σε μεταδοτικές και αναπνευστικές νόσους. Ενα σημαντικό εύρημα της μελέτης ήταν επίσης ότι το μεγαλύτερο όφελος για τον οργανισμό «κρύβεται» στις φυτικές ίνες των δημητριακών.
Στο πλαίσιο της μελέτης οι ειδικοί παρακολούθησαν 388.000 ενηλίκους ηλικίας 50-71 ετών επί εννέα έτη. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα 31.000 συμμετέχοντες πέθαναν και οι ερευνητές αναζήτησαν στα εθνικά αρχεία το αίτιο θανάτου τους. Οπως προέκυψε, τα άτομα που κατανάλωναν τις περισσότερες φυτικές ίνες αντιμετώπιζαν μειωμένο κατά 22% κίνδυνο θανάτου σε σύγκριση με όσα κατανάλωναν τις μικρότερες ποσότητες φυτικών ινών. Υπογραμμίζεται ότι, σύμφωνα με τις οδηγίες των αρμοδίων οργανισμών στις ΗΠΑ, οι γυναίκες πρέπει να καταναλώνουν 25 γραμμάρια φυτικών ινών ημερησίως και οι άνδρες 38 γραμμάρια ημερησίως. Για να εννοήσει κάποιος καλύτερα τις ποσότητες, αξίζει να αναφέρουμε ότι μια φέτα ψωμί ολικής αλέσεως περιέχει 2-4 γραμμάρια φυτικών ινών. Οι φυτικές ίνες φάνηκε ότι προσφέρουν τα μεγαλύτερα οφέλη σε ό,τι αφορά την πρόληψη του θανάτου εξαιτίας διαβήτη και καρδιοπαθειών- μελέτες έχουν δείξει ότι βελτιώνουν τα επίπεδα χοληστερόλης, αρτηριακής πίεσης και σακχάρου του αίματος ενώ «πολεμούν» και τις φλεγμονές. Μια θεωρία επίσης αναφέρει ότι οι φυτικές ίνες προσδένονται στις συσσωρευμένες τοξίνες του οργανισμού και με αυτόν τον τρόπο τις απομακρύνουν ταχύτερα από το σώμα. Παράλληλα οι φυτικές ίνες ωφελούν και στη... μάχη με τη ζυγαριά αφού δημιουργούν ισχυρότερο αίσθημα κορεσμού και οδηγούν σε απώλεια βάρους.
Σύμφωνα με τη νέα μελέτη, οι φυτικές ίνες μπορούν να δράσουν προληπτικά χάρη στην αντιφλεγμονώδη δράση τους ακόμη και ενάντια σε «δολοφόνους» όπως η γρίπη και η πνευμονία. Σε ό,τι αφορά τον καρκίνο τα οφέλη τους φαίνεται ότι είναι μεγαλύτερα για τους άνδρες παρά για τις γυναίκες, πιθανότατα επειδή οι άνδρες πεθαίνουν συχνότερα από μορφές καρκίνου που σχετίζονται με τη διατροφή, όπως ο καρκίνος του οισοφάγου. Οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι φυτικές ίνες περιέχονται σε φρούτα, λαχανικά και σε όσπρια όπως τα φασόλια. Ωστόσο το μεγαλύτερο όφελος για τον οργανισμό έχουν οι φυτικές ίνες των δημητριακών. Τα δημητριακά ολικής αλέσεως περιέχουν επίσης βιταμίνες και μέταλλα, γεγονός που μπορεί να συντελεί στη μείωση του κινδύνου θανάτου. Οπως τονίζουν οι επιστήμονες, η λήψη αυτών των στοιχείων μέσω συμπληρωμάτων πιθανότατα δεν είναι εξίσου αποτελεσματική με τη λήψη τους μέσω των τροφών.

 

Ημέρα  κατά της Δυσκοιλιότητας

ΚΟΡΥΦΗ

Κορεσμένα και ακόρεστα λιπαρά οξέα ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Ενα κουτάκι με σπίρτα είναι αρκετό για να μας κάνει να θυμόμαστε μερικά βασικά πράγματα για τα λιπαρά οξέα, που είναι από τους πρωταγωνιστές στη διατροφή μας.Ενα φρεσκοανοιγμένο κουτί με σπίρτα τα έχει όλα παράλληλα και καλά τακτοποιημένα. Αν πάρουμε κάποια από αυτά και τα τσακίσουμε μια φορά το καθένα κάθε άλλο παρά εύκολο θα είναι να τα ξαναβάλουμε στο κουτί τους με την ίδια τάξη όπως ήταν πριν. Αν το καθένα το τσακίσουμε σε περισσότερα από ένα σημεία η τακτοποίηση αυτή γίνεται ακόμη πιο προβληματική.
Τα λιπαρά οξέα αποτελούνται από μόρια που κάπως καταχρηστικά θα λέγαμε ότι εμφανίζονται σαν να έχουν στο τέλος τους τρεις ουρές. Για το πώς συμπεριφέρονται προς εμάς παίζει ρόλο πόσο μακριές είναι αυτές οι ουρές και κάποια χαρακτηριστικά στη δομή τους. Τα άτομα του άνθρακα είναι το βασικό συστατικό τους και φτιάχνουν αλυσίδες από 6 ως και 26 το ένα δίπλα στο άλλο. Μπορούν να συνδέονται, όπως λένε οι χημικοί, με απλό ή διπλό δεσμό. Αν συνδέονται με απλό δεσμό τότε τα ονομάζουμε «κορεσμένα» ενώ αν από τις ουρές συνδέονται με διπλό δεσμό «ακόρεστα». Εκεί στον διπλό δεσμό παρατηρείται και ένα τσάκισμα της ουράς. Ενας διπλός δεσμός αντιστοιχεί σε μονοακόρεστο λιπαρό οξύ, περισσότεροι σε πολυακόρεστο. Αυτοί οι δεσμοί και τα τσακίσματα δίνουν και τον τόνο στη συμπεριφορά τους. Πρώτα απ΄ όλα καθορίζουν το αν θα είναι υγρό ή στερεό σε θερμοκρασία δωματίου, δηλαδή εκεί γύρω στους 18-20 βαθμούς Κελσίου. Τώρα ξαναθυμόμαστε το κουτάκι με τα σπίρτα. Τα κορεσμένα διατάσσονται εύκολα σε κάποια κρυσταλλική μορφή και έτσι μας παρουσιάζονται ακόμη και έξω από το ψυγείο σε στερεά μορφή.
Οσα είναι ακόρεστα, έχουν δηλαδή εκείνα τα χαρακτηριστικά «τσακίσματα» στις ουρές τους, τακτοποιούνται πιο δύσκολα και μας παρουσιάζονται έξω από το ψυγείο σε υγρή μορφή.
Το ελαιόλαδο είναι μονοακόρεστο, έχει δηλαδή έναν διπλό δεσμό σε μία από τις ουρές του και στο 9ο στη σειρά άτομο άνθρακα από τα 18 που περιέχονται στο μόριο. Γι΄ αυτό εύκολα στερεοποιείται στο ψυγείο αφού είναι σε υγρή μορφή πάνω από τους 13 βαθμούς Κελσίου. Ο προσδιορισμός «ακόρεστος» δεν είναι άσχετος με τη συμπεριφορά τους. Τα ακόρεστα είναι και αχόρταγα ως προς το να αντιδρούν με άλλα άτομα και ενώσεις. Αυτό η βιομηχανία τροφίμων το εκμεταλλεύθηκε πολύ νωρίς.
Το πιο κλασικό παράδειγμα είναι η αντίδραση με υδρογόνο. Με παρουσία νικελίου σαν καταλύτη (λίγο ίσως να μένει και στο προϊόν της αντίδρασης αν δεν προσέξουμε) γίνεται η υδρογόνωση φθηνών κυρίως λαδιών από βαμβακόσπορο, ηλιόσπορο, σόγια. Από υγρά τότε αυτά μετατρέπονται σε στερεά και είναι κάτι που βολεύει και προσελκύει και τον καταναλωτή που προτιμάει, φαίνεται, να αλείφει το ψωμί του με μαργαρίνη αντί να στάζει λίγο ελαιόλαδο. Την ίδια στιγμή όμως καταστρέφεται σε μεγάλο βαθμό η πολύτιμη για τον οργανισμό μας βιταμίνη Ε και γενικότερα θεωρείται ότι ένα υδρογονωμένο λίπος είναι διατροφικά κάπως κατώτερο από ένα που δεν έχει περάσει από αυτή τη διαδικασία. Γι΄ αυτό διαβάζουμε προσεκτικά στη συσκευασία ενός τροφίμου και αν το έχουν παρακάνει οι παρασκευαστές σε υδρογονωμένα το αφήνουμε στην άκρη.

Cis και trans και όλη αυτή η ζάλη ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Να διαβάζεις όσα είναι γραμμένα στις συσκευασίες των τροφίμων ή όχι; Αν η απάντηση είναι ένα «ναι» χωρίς περιστροφές,τότε χρειάζεται μια κάποια προπόνηση για να μπορείς να βγάζεις άκρη με τα πολυ- και μονο-ακόρεστα, με τα cis και τα trans,με τα υδρογονωμένα,τα λίγο ή πολύ...
Τα κεκορεσμένα και ακόρεστα λίπη είναι πια μάλλον κεκτημένη γνώση για τον...επιμελή αναγνώστη του chain food.Για τους «άλλους» να αναφέρουμε ότι,αν σε κάποιο ζευγάρι ανθράκων μιας ένωσης αυτοί συνδέονται με το λεγόμενο διπλό δεσμό,τότε λέμε πως πρόκειται για ακόρεστη ένωση.Αν υπάρχουν περισσότεροι από ένας διπλοί δεσμοί,η ένωση λέγεται πολυακόρεστη.
«Διπλός δεσμός» θα πει ότι τα δύο άτομα άνθρακα μοιράζονται δύο ζευγάρια ηλεκτρονίων για λόγους σταθερότητας.Ακόρεστη λέμε την ένωση διότι υπάρχει η τάση το ζευγάρι των ανθράκων να χωρίσει και ο καθένας τους «να τα φτιάξει» με ένα υδρογόνο και ο δεσμός τους να γίνει από διπλός απλός.Σε αντίθεση με τα ακόρεστα,τα κεκορεσμένα λίπη είναι αυτά που συνδέονται με την αρτηριοσκλήρωση και τις καρδιακές παθήσεις. Είναι όμως κακό που μπορείς στα ακόρεστα να σπάσεις τον διπλό δεσμό και να τους προσθέσεις υδρογόνο και να τα κάνεις κεκορεσμένα.Αυτό όμως βόλεψε τη βιομηχανία τροφίμων.Γιατί τα υδρογονωμένα δεν διαλύονται όταν εκτίθενται στο οξυγόνο του αέρα ή όταν τα φέρνουμε σε υψηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος. Ανάμεσα λοιπόν στο καλό για τον καταναλωτή ακόρεστο και στο ανθυγιεινό κεκορεσμένο υπάρχει ο συμβιβασμός,που υλοποιείται με το «μερικώς υδρογονωμένο».Πώς γίνεται αυτό; Αέριο υδρογόνο υπό πίεση έρχεται σε επαφή με το πολυακόρεστο,δηλαδή αυτό που έχει περισσότερους από έναν διπλούς δεσμούς στο μόριό του.Και η συνεύρεση αυτή γίνεται με την «άγρυπνη» παρουσία ενός καταλύτη που εδώ επικράτησε να είναι το νικέλιο. Κάποιοι από τους διπλούς δεσμούς σπάζουν και οι άνθρακες ενώνονται με υδρογόνο.Εξ ου και ο όρος «μερικώς υδρογονωμένο».Με αυτό η βιομηχανία σώθηκε,ενώ εμείς οι υπόλοιποι δεν δώσαμε σημασία σε κάτι που φαινόταν δευτερεύον.
Ας φανταστούμε μια ευθεία να διαπερνά τον άξονα του διπλού δεσμού.Τα υδρογόνα, που είναι συνδεδεμένα με καθένα από τα δύο άτομα του άνθρακα, μπορεί στον χώρο να είναι από την ίδια πλευρά της ευθείας και τότε το μόριο λέγεται τύπου cis, ενώ αν βρίσκονται εκατέρωθεν της ευθείας το μόριο λέγεται τύπου trans. Με την υδρογόνωση κάποιοι από τους διπλούς δεσμούς από cis περνούσαν στην κατάσταση trans. Προσοχή, δεν πρόκειται για λεπτομέρεια που ενδιαφέρει μόνο τους χημικούς. Η δομή του μορίου γινόταν πιο ευθύγραμμη, το λιπαρό από υγρό περνούσε σε πιο στέρεη μορφή, όπως αυτή του βουτύρου, ζαχαροπλάστες, αρτοποιοί και παρασκευαστές μαργαρίνης έγιναν ευτυχισμένοι. Τα trans λιπαρά δουλεύονταν μια χαρά και ο κόσμος τα έτρωγε ανύποπτος. Μόνο που μετά το 1980, σε σχετική έρευνα του Μartijn Κatan στο Αγροτικό Πανεπιστήμιο του Wagenigen στην Ολλανδία, αποδείχθηκε ότι όσοι κατανάλωναν τροφές πλούσιες σε trans λιπαρά είχαν περισσότερη χοληστερόλη και από την ομάδα που έτρωγε τροφές πλούσιες σε κεκορεσμένα, δηλαδή όσους ευχαριστιόνταν το βούτυρο και τα ψητά τους! Επειτα από ακόμη περισσότερες έρευνες ως ένοχος πλέον υποδείχθηκε το κάθε λιπαρό υλικό που έβγαινε από την υδρογόνωση με trans δομή, και έτσι τα διάφορα μπισκότα, λουκουμάδες, άσπρα ψωμιά καταγγέλθηκαν διπλά. Και εμφανίστηκαν οι πρώτες πόλεις στον κόσμο, όπως η Νέα Υόρκη, που απαγορεύουν τα trans μερικώς υδρογονωμένα λίπη παντού, ενώ το κουβάρι συνέχισε να ξετυλίγεται και να βγάζει και άλλα δεινά στην επιφάνεια...

 

ΚΟΡΥΦΗ

Οταν το λίπος προστατεύει!

Ω-3 για γερή καρδιά και όχι μόνο

Trans λιπαρά οξέα Οι γνωστοί-άγνωστοι της διατροφής

Λιπαρά: Πόσο ένοχα είναι τελικά; Στην εποχή όπου τα καρδιαγγειακά αποτελούν μια από τις πιο συχνά εμφανιζόμενες ασθένειες και τα ποσοστά παχυσαρκίας αυξάνονται ανησυχητικά στις μικρές ηλικίες, τα λίπη αποτελούν το πιο ενοχοποιημένο συστατικό της διατροφής μας. Ανθυγιεινά, παχυντικά, 'ύπουλα' και τελικά απαγορευμένα, τα λιπαρά τελικά κατέληξαν να βρίσκονται στην καθημερινότητά μας μέσω της απαγόρευσής τους. Πόσο καλά τα γνωρίζουμε και πόσο 'βλαβερά' είναι τελικά;

Ο ρόλος των απαραίτητων λιπαρών στην υγιή ανάπτυξη

Πώς τα ντόνατς μας κάνουν... επιθετικούς

Το λίπος βγαίνει και σε... μπέζ! Τσώλη Θεοδώρα 

Η ανακάλυψη νέου τύπου λιποκυττάρων οδηγεί σε ανάπτυξη θεραπειών για την παχυσαρκία

Ερευνητές ανακάλυψαν έναν νέο τύπο λίπους – πρόκειται για το «μπεζ» λίπος το οποίο έρχεται να συμπληρώσει τη… χρωματική παλέτα του λευκού και του καφέ.

Η… παλέτα του λίπους Το «λευκό» λίπος παράγεται από τα λευκά λιποκύτταρα τα οποία αποθηκεύουν ενέργεια και συμβάλλουν στην αύξηση του βάρους. Από την άλλη πλευρά το «καφέ» λίπος είναι ευεργετικό για τον οργανισμό: παράγει θερμότητα και το διαθέτουν σε μεγάλες ποσότητες τα βρέφη προκειμένου να παραμένουν ζεστά. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι και οι ενήλικες διαθέτουν μικρές ποσότητες «καφέ» λίπους το οποίο φαίνεται ότι βοηθά στην πρόληψη της παχυσαρκίας. Η νέα μελέτη που ανήκει σε ειδικούς της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ και δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Cell» δείχνει τώρα ότι αυτό που πιστευόταν ως «καφέ» λίπος των ενηλίκων αποτελεί τελικώς έναν γενετικώς διαφορετικό τύπο «μπεζ» λίπους.

Η νέα ανακάλυψη δείχνει έναν καινούργιο στόχο - «κλειδί» για ανάπτυξη φαρμάκων ενάντια στην «επιδημία» της παχυσαρκίας. Μάλιστα οι ερευνητές έχουν δει ότι μια ορμόνη που παράγεται φυσικά από τον οργανισμό, η ιριζίνη, φαίνεται ότι ενεργοποιεί το «μπεζ» λίπος ώστε να καίει θερμίδες σχεδόν εξίσου αποτελεσματικά με το «καφέ». Οι ερευνητές από το Χάρβαρντ έχουν ήδη δημιουργήσει μια εταιρεία βιοτεχνολογίας (Ember Therapeutics) προκειμένου να αναπτύξουν θεραπεία με βάση την ιριζίνη για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και του διαβήτη.

Ο τρίτος τύπος λιποκυττάρων Όπως ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης δρ Μπρους Σπίγκελμαν «εντοπίσαμε έναν τρίτο τύπο λιποκυττάρων. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε το ‘λευκό’ και το ‘καφέ’ λίπος και τώρα ανακαλύπτεται ένας τρίτος τύπος, το ‘μπεζ’ λίπος το οποίο υπάρχει σχεδόν σε όλους ή πιθανότατα και σε όλους τους ανθρώπους». Η ομάδα του δρος Σπίγκελμαν ανακάλυψε τα «μπεζ» λιποκύτταρα σε διάσπαρτες λιπαποθήκες με μέγεθος όσο αυτό ενός μπιζελιού η καθεμία. Οι λιπαποθήκες αυτές βρίσκονταν κάτω από το δέρμα κοντά στην κλείδα και κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης ενηλίκων.            

Η μελέτη μάλιστα έδειξε ότι τα «μπεζ» λιποκύτταρα παράγονται από πρόδρομα βλαστικά κύτταρα τα οποία «γεννούν» τα λευκά λιποκύτταρα. Αντιθέτως τα «καφέ» λιποκύτταρα προέρχονται από μυϊκά βλαστικά κύτταρα. Υπό φυσιολογικές συνθήκες τα «μπεζ» λιποκύτταρα συμπεριφέρονται ως υβρίδιο των δύο τύπων λιποκυττάρων, έχοντας την ικανότητα τόσο να αποθηκεύσουν όσο και να καίνε θερμίδες. Με την κατάλληλη ενεργοποίηση όμως είναι δυνατόν να αυξηθεί η ικανότητα καύσεων, σημειώνουν οι ερευνητές. Η ενεργοποίηση αυτή μπορεί να επιτευχθεί είτε μέσω του κρύου είτε μέσω ορισμένων ορμονών όπως η ιριζίνη. Σημειώνεται ότι η ίδια ερευνητική ομάδα ανακοίνωσε την ανακάλυψη της ιριζίνης νωρίτερα εφέτος.

ΚΟΡΥΦΗ

«λυκοπένιο» Να μας πάρουν με τις ντομάτες ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Στην Ευρώπη την έφεραν το 1544 από το Περού.Σε εκείνα τα μέρη την έλεγαν «τομάτλ»,θέλοντας να δηλώσουν «έναν καρπό που διογκώνεται».Η διαμόρφωση της λέξης τελικά σε tomato λέγεται ότι έγινε κατά αναλογία με το potato. Οι ιταλοί βοτανολόγοι όταν ασχολήθηκαν μαζί της διαπίστωσαν ότι πρέπει να την αφήσεις να ωριμάσει και να χάσει το πράσινο χρώμα της για να τη φας.Και τότε αυτή σε ανταμείβει διότι αποκτά χρώμα,γίνεται εύγευστη,μαλακή και ωφέλιμη. Ετσι τη βάφτισαν χρυσό μήλο,δηλαδή pomo d΄ oro και από εκεί τα γνωστά μας και εξελληνισμένα πομοντόρια. Και τα είπαν χρυσά διότι εκεί στα υψίπεδα του Περού οι ντομάτες είχαν χρώμα κίτρινο και όχι ολοκόκκινο όπως οι σημερινές που έχουν προέλθει από στοχευμένες διασταυρώσεις. Θα τον αποκαλούσαν χρυσό καρπό επίσης αν γνώριζαν όσα και εμείς σήμερα για το πόσο ωφέλιμος είναι για τους ανθρώπους. Καθώς η άγουρη ντομάτα προχωρεί στην ωρίμανσή της η πράσινη χλωροφύλλη αποσυντίθεται και επικρατεί το χρώμα μιας άλλης ουσίας που ονομάζεται «λυκοπένιο» και δίνει το χαρακτηριστικό χρώμα στην ντομάτα. Το παράξενο αυτό όνομα προέρχεται από τη συγχώνευση δύο όρων. Η συστηματική ονομασία της ντομάτας είναι «Λυκοπερσικόν το εδώδιμον». Η βασική ουσία, που δίνει χρώμα στην ντομάτα, είναι ένα συμμετρικό τετρατερπένιο όπως λέγεται στη Χημεία, ένας πολυακόρεστος υδρογονάνθρακας, δηλαδή μόνο με άτομα άνθρακα και υδρογόνου και τους άνθρακες να ενώνονται μεταξύ τους με διπλούς δεσμούς. Κατά συγχώνευση λοιπόν από το λυκοπερσικό και το τερπένιο βγαίνει το όνομα του ευθύγραμμου αυτού μορίου υδρογονάνθρακα που απορροφά τις ακτίνες του ορατού φωτός με τις μεγαλύτερες συχνότητες αντανακλώντας όσες είναι κοντά στο κίτρινο και το κόκκινο. Η ντομάτα χρειάζεται θερμό περιβάλλον για να αναπτυχθεί.Τον χειμώνα δεν θα έπρεπε να έχουμε ντομάτες αλλά χάρη στα θερμοκήπια και στις φυτορμόνες χωρίς κανονική γονιμοποίηση δένουν οι καρποί και συνεχίζουν να μεγαλώνουν αφύσικα.Το σχήμα τους δεν θυμίζει πλέον την παραδοσιακή ντομάτα, είναι χαρακτηριστικό ότι στο εσωτερικό τους έχουμε αρκετά κενά, είναι πιο μαλακές, χαλούν εύκολα. Πολλές πάντως και ωμές ντομάτες σε ένα γεύμα δεν πρέπει να καταναλώνουμε γιατί σε περιπτώσεις που κάποιος υποφέρει από φλεγμονές στα έντερα, όπως η ελκώδης κολίτιδα, επιδεινώνονται ενώ ο κάθε καρπός περιέχει πολλά οξαλικά άλατα, που δημιουργούν λίθους στη χοληδόχο κύστη και στα νεφρά. Κάνει επίσης χειρότερα τα δερματικά προβλήματα αν υπάρχουν και αυξάνει το ουρικό οξύ. Η λύση γενικά είναι το μαγείρεμα. Και εδώ εμφανίζεται μια περίεργη συμπεριφορά. Ενώ για παράδειγμα η βιταμίνη C που περιέχεται σε κάποιες τροφές με το μαγείρεμα και την απαραίτητη γι΄ αυτό αύξηση της θερμοκρασίας καταστρέφεται, το λυκοπένιο αυξάνεται! Παίρνουμε δηλαδή περισσότερη ποσότητα από την ίδια ντομάτα όταν τη μαγειρέψουμε και φτιάξουμε από αυτήν μια σάλτσα παρά να τη φάμε ωμή.Το ίδιο φτωχός σε λυκοπένιο αποδεικνύεται και ο ντοματοχυμός, το γνωστό «τομάτο-τζους». Εννοείται πως η ντοματιά,το φυτό,δεν φτιάχνει για εμάς το λυκοπένιο,αλλά για τον εαυτό της και για να προστατέψει τους καρπούς της.Από το οξυγόνο και το φως. Απορροφά τις βλαβερές υπεριώδεις ακτίνες και δρα αντιοξειδωτικά εξουδετερώνοντας τις δραστικές ελεύθερες ρίζες που δημιουργούνται από τη δράση του οξυγόνου.Αρα εδώ έχουμε ένα καλό αντιοξειδωτικό.Και με τις κλασικές καλές συνταγές της ιταλικής πίτσας ή της μακαρονάδας με τη σάλτσα ντομάτα θρεφόμαστε παραδόξως ως προς το λυκοπένιο πολύ καλά διότι η θερμότητα ελευθερώνει μεγαλύτερες ποσότητες της ουσίας αυτής σε σχέση με την ωμή ντομάτα στη σαλάτα, σε θερμοκρασία δωματίου.Γι΄ αυτό ακόμη και οι δικές μας λιαστές ντομάτες,αφημένες στον ανελέητο καλοκαιρινό ήλιο όταν μετά μπουν και στο ελαιόλαδο θα μας δώσουν περισσότερο λυκοπένιο από τις φρέσκες.

Λυκοπένιο,το θαυμαστό ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Υπέροχα πιάτα,τουλάχιστον σε εμφάνιση, περνούν κατά δεκάδες αυτόν τον καιρό από τις τηλεοπτικές οθόνες.Περίτεχνα μαγειρέματα, φοβερά στολίσματα ίσως και θεϊκές γεύσεις να συνδέονται μαζί τους.Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε μέσα σε αυτόν τον χαμό και κάποια κλασικά πιάτα, που εκτός από το ότι είναι πολύ γευστικά μάς κάνουν και καλό στην υγεία. Και παίρνουμε ένα από τα πιο γνωστά και απλά. Ισως πιο απλό δεν γινόταν.Μακαρόνια με σάλτσα ντομάτας και λάδι.Πέρα από την αγαθή επίδραση των ζυμαρικών στον οργανισμό λόγω της σεροτονίνης,έχουμε τη σάλτσα της ντομάτας να γίνεται μια τροφή πλούσια σε λυκοπένιο.Διότι εξαιτίας της υψηλής θερμοκρασίας το αντιοξειδωτικό αυτό, όπως αναφέραμε και την περασμένη φορά,που βρίσκεται στην ντομάτα για να προστατέψει τους σπόρους από τις βλαβερές υπεριώδεις ακτίνες του ηλίου,βγαίνει όλο στη σάλτσα.Και δεν είναι το μοναδικό πιάτο της ελληνικής κουζίνας,που πέρα από την καλή γεύση του λειτουργεί και ευεργετικά για τον οργανισμό.Και τα «γεμιστά» μας και οι ντοματοκεφτέδες προϋποθέτουν μαγείρεμα της ντομάτας και αυτό είναι καλό.Ακόμη και οι λιαστές ντομάτες,που μένουν στον ήλιο και η θερμοκρασία τους ανεβαίνει αρκετά,έχουν αυξημένη περιεκτικότητα σε λυκοπένιο.Και έρχεται το λάδι στη συνέχεια να παίξει και αυτό έναν δικό του ρόλο διότι το λυκοπένιο ανήκει στις λιποδιαλυτές ουσίες. Χρειάζεται δηλαδή να βρεθεί μέσα σε κάποια λιπαρή ουσία για να γίνει πιο ρευστό και τι καλύτερο από το λάδι της ελιάς,άφθονο στην Ελλάδα,που είναι καλό να μπαίνει ακόμη και στις λιαστές ντομάτες. Γιατί όμως να σκεπτόμαστε τόσο πολύ αυτήν την ουσία; Τη φωτιά την έβαλε μια εργασία από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ.Ανδρες που έτρωγαν περίπου δέκα φορές την εβδομάδα φαγητό να περιέχει απαραίτητα και κάτι σε ντομάτα έδειξαν ότι διέτρεχαν 45% λιγότερο κίνδυνο να προσβληθούν από καρκίνο του προστάτη.Οι έρευνες συνεχίστηκαν και σε 200 ποντίκια έγιναν ενέσεις τεστοστερόνης μαζί με Ν-μεθυλο-Ν-νιτρωδο-ουρία για να τους προκαλέσουν καρκίνο του προστάτη.Οταν αυτό συνέβη,τα χώρισαν σε δύο ομάδες.Στη μία η τροφή περιελάμβανε σκόνη από αφυδατωμένη ντομάτα και στην άλλη ομάδα ένα συμπλήρωμα με σκέτο λυκοπένιο.Ο κίνδυνος θανάτου από τον καρκίνο του προστάτη αποδείχθηκε μεγαλύτερος σε εκείνα τα πειραματόζωα που έπαιρναν το σκέτο λυκοπένιο.Επίσης έγιναν πειράματα με σκόνη από σκέτη αφυδατωμένη ντομάτα,σκέτο αφυδατωμένο μπρόκολο και ένα μείγμα από τα δύο.Διαπιστώθηκε ότι με το μείγμα πειραματόζωα που είχαν ήδη αποκτήσει καρκινικούς όγκους στον προστάτη παρουσίαζαν βελτίωση.Αλλα πειράματα έχουν γίνει για τη σχέση της πίτσας με τις καρδιοπάθειες και την προσβολή του δέρματος από τις υπεριώδεις ακτίνες όταν κάποιος έχει καταναλώσει πελτέ ντομάτας με ελαιόλαδο.Τα συμπεράσματα μπορούν να συνοψισθούν ως εξής:
* Το λυκοπένιο είναι «ανακατεμένο» στις περισσότερες περιπτώσεις που έχουν να κάνουν με μείωση του κινδύνου προσβολής από καρκίνο του προστάτη και καρδιακή προσβολή.
* Σκέτο λυκοπένιο σε μορφή χαπιών δεν είναι τόσο αποτελεσματικό.
* Συνδυασμός τροφών όπως είναι το μπρόκολο μαζί με την ντομάτα δίνει καλύτερα αποτελέσματα σε σχέση με την κάθε τροφή όταν είναι μόνη της.
* Ακόμη και η πίτσα όταν είναι μεσογειακής κατασκευής,δηλαδή με μπόλικο ελαιόλαδο και φρέσκια ντομάτα και όχι αμερικανική με λίπος και τυριά μέσα στη ζύμη,κάτι καλύτερο κάνει.
* Στις πτήσεις μεγάλης διαρκείας η κατανάλωση τοματοχυμού μπορεί να βοηθήσει στο να μην εμφανιστούν θρομβώσεις στα πόδια από την ακινησία.

 

Κόκκινη σάλτσα: φάρμακο για τη χοληστερόλη Το μυστικό φαίνεται να κρύβεται στα υψηλά επίπεδα της ουσίας που δίνει το κόκκινο χρώμα στην τομάτα και η οποία ονομάζεται λυκοπένιο. Αυτό το ισχυρό αντι-οξειδωτικό παίζει ζωτικό ρόλο στη διατήρηση της καλής υγείας καθώς βοηθά στη μείωση του κινδύνου καρδιακών και εγκεφαλικών επεισοδίων. Οι αναλύσεις έδειξαν μάλιστα ότι οι μαγειρεμένες τομάτες είναι καλύτερες για την υγεία από τις ωμές αφού ο οργανισμός μπορεί να απορροφήσει περισσότερο λυκοπένιο όταν το λαχανικό είναι μαγειρεμένο.

Ντομάτα

ΚΟΡΥΦΗ

Πολυφαινόλες

Ρεσβερατρόλη - Κόκκινες προσδοκίες ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Υπάρχουν και ευτυχισμένοι μύκητες (του γένους Saccharomyces cerevisiae).Που ζουν περισσότερο από άλλους ομοίους τους και μάλιστα πίνοντας κόκκινο κρασί κάθε ημέρα! Ω,οι ευτυχισμένες ημέρες τους ήταν πολλές,περισσότερες από εκείνες που ζούσαν όσοι μύκητες ανήκαν στην άλλη ομάδα και τρέφονταν με κανονική τροφή.Οι ερευνητές του Χάρβαρντ προχώρησαν στη συνέχεια τα πειράματά τους με μικρά σκουλήκια (Caenorabdites elegans),μετά πήγαν στην κλασική (φρουτό)μυγα,την Drosophila Μelanogaster, και τέλος σε ένα σπονδυλωτό,το ψαράκι Νothobranchius furzeri.Ολες τις φορές οι...πότες ζούσαν περισσότερο,ως και 56% τα ψαράκια.Ηδη στην περίπτωση των μυκήτων είχε βρεθεί ότι οι μαθουσάλες,δηλαδή οι μακροβιότεροι μύκητες, μπορούσαν να παράγουν ένα ένζυμο,τη σιρτουίνη,με την ικανότητα να επισκευάζει τις αβαρίες που εμφανίζονταν στο DΝΑ τους.Το παράδοξο ήταν ότι το γονίδιο που κουβαλούσε τον κώδικα γι΄ αυτό το ένζυμο,το SΙR2,ήταν γνωστό από πιο παλιά πως ενεργοποιείται όταν επικρατούσε έλλειψη τροφής.Τώρα πια αυτό δεν είναι παράδοξο,ξέρουμε ότι όταν δεν υπάρχει φαγητό μειώνεται η ικανότητα αναπαραγωγής ενός οργανισμού και αυτό αντισταθμίζεται με το να ζήσει περισσότερο για να υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα κάποια στιγμή να αναπαραχθεί.Μετά άρχισαν να ψάχνουν για κάποια άλλη ουσία που να φέρνει το ίδιο αποτέλεσμα.Και βρήκαν ότι η ρεσβερατρόλη,ένα είδος πολυφαινόλης,συστατικό του κόκκινου κρασιού,είχε το ίδιο αποτέλεσμα.Και επειδή πιο εύκολα πείθεις κάποιον να πίνει λίγο κόκκινο κρασάκι παραπάνω αντί να τρώει 30% λιγότερο φαγητό φάνηκε ότι είχαν κάνει τη μεγάλη ανακάλυψη.Την ίδια περίπου εποχή,το 2008, στο Ισραήλ μια ερευνητική ομάδα έδινε σε μια ομάδα ποντικών κόκκινο κρέας και σε μιαν άλλη κόκκινο κρέας μαζί με κόκκινο κρασί.Μιάμιση ώρα αργότερα εξετάζοντας το περιεχόμενο του στομαχιού τους διαπίστωναν ότι όποιο πειραματόζωο είχε καταναλώσει και κρασί αυτό είχε εμποδίσει την οξείδωση των λιπών και, όπως είχαμε αναλύσει την περασμένη Κυριακή,αυτό έχει θετική επίδραση επιβραδύνοντας το φράξιμο των αρτηριών.Πολλά έντυπα άρχισαν να παραληρούν εκθειάζοντας τα καλά του κόκκινου κρασιού,μη δίνοντας σημασία στο ότι όλα τα αποτελέσματα που έχουμε πάρει ως τώρα δεν προέρχονται από πειράματα με ανθρώπους. Στη Γαλλία όμως σήμερα αρχίζει να δημιουργείται μια αντίθετη τάση προς αυτήν των υμνητών του κόκκινου κρασιού.Ξεκίνησε με αφορμή ένα ενημερωτικό φυλλάδιο φτιαγμένο από το Εθνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο.Εκεί υπήρχε η σύσταση οι άνθρωποι να απέχουν από την κατανάλωση κάθε αλκοολούχου ποτού,ακόμη και εκείνο το κλασικό (για τη Γαλλία) «δύο ποτήρια κρασί (των 10 cl) για τις γυναίκες και τρία για τους άνδρες».Οι Αμερικανοί δίνουν αντίστοιχα 10-15 γραμμάρια για τις γυναίκες και 20-30 γραμμάρια για τους άνδρες. Επιπλέον κάποιοι «προδότες» του γαλλικού έθνους άρχισαν να μουρμουρίζουν ότι και το «γαλλικό παράδοξο» (το γεγονός,δηλαδή,ότι οι Γάλλοι πάσχουν λιγότερο από καρδιαγγειακά νοσήματα παρά την αγάπη τους για το κρασί) ερμηνεύεται χάρη στο διαιτολόγιό τους που είναι πιο υγιεινό (μικρότερες μερίδες,περισσότερο ελαιόλαδο,λιγότερα λίπη) σε σχέση με εκείνο του μέσου Αμερικανού.
Υπέρ του κόκκινου κρασιού είναι και μια έρευνα σε ιατρική σχολή της Νέας Υόρκης με ποντικούς που πρώτα τους προκάλεσαν μια συσσώρευση της ουσίας β-αμυλοειδές,υπεύθυνης για την εμφάνιση συμπτωμάτων Αλτσχάιμερ,στη συνέχεια τους έβαλαν σε δίαιτα με επιπλέον ποσότητα κρασιού,ισοδυνάμου με δύο ποτηράκια την ημέρα,και παρατήρησαν ότι οι αποθέσεις της ουσίας αυτής είχαν ελαττωθεί.Συνοψίζοντας μπορούμε να πούμε προς το παρόν ότι:
* Το κόκκινο κρασί,με βάση τα πειράματα,όχι όμως με ανθρώπους,μπορεί να βοηθάει στο να μένουν ανοιχτές οι αρτηρίες.
* Οι ογκολόγοι έχουν αμφιβολίες για τις αντικαρκινικές ιδιότητές του.
* Οι εγκυμονούσες γυναίκες πρέπει να απέχουν από το καθημερινό αλκοόλ,ενώ παρατηρήθηκαν ήδη διπλάσιος κίνδυνος λευχαιμίας για τα βρέφη και μειωμένη γονιμότητα αργότερα για τα αρσενικά παιδιά.
* Υπάρχουν ελπιδοφόρα μηνύματα για την πρόληψη της νόσου Αλτσχάιμερ.
* Οι πότες παχαίνουν κυρίως διότι παραμελούν τη διατροφή τους.

 

Ρεσβερατρόλη: Το φυσικό αντιβιοτικό H ρεσβερατρόλη είναι ένα φυτικό συστατικό που βρίσκεται στη φλούδα των σταφυλιών, στα μούρα, στα πεύκα, στον ευκάλυπτο, στα φιστίκια και στα φασόλια.

 

Αποκαλύφθηκε το χημικό μυστικό του κόκκινου κρασιού  ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΣΩΛΗ

Αμερικανοί ερευνητές κατάφεραν να δημιουργήσουν στο εργαστήριο τις πολυφαινόλες της ρεσβερατρόλης Πώς θα σας φαινόταν αν μπορούσατε να επωφεληθείτε από την καρδιοπροστατευτική δράση του κόκκινου κρασιού χωρίς να χρειάζεται να πιείτε ούτε καν ένα ποτήρι; Και όμως κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει πραγματικότητα σύντομα χάρη σε αμερικανούς επιστήμονες που κατάφεραν να συνθέσουν τα χημικά που προέρχονται από τη ρεσβερατρόλη, την ουσία η οποία πιστεύεται ότι χαρίζει στο κρασί την ισχυρή αντιοξειδωτική δράση του. Τα χημικά αυτά έχουν την ικανότητα να «πολεμούν» πολλές και σοβαρές νόσους, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου.

Τα φυτά παράγουν από τη ρεσβερατρόλη μια τεράστια ποικιλία χημικών που ονομάζονται πολυφαινόλες προκειμένου να προστατεύονται από τους εισβολείς και κυρίως τους μύκητες. Μπορεί η ποικιλία των παραγόμενων ουσιών να είναι μεγάλη ωστόσο η ποσότητα του κάθε χημικού είναι πολύ μικρή με αποτέλεσμα να είναι πολύ δύσκολο για τους επιστήμονες να απομονώσουν και να χρησιμοποιήσουν αυτές τις ουσίες. Παράλληλα η ασταθής φύση της ρεσβερατρόλης καθιστούσε μέχρι σήμερα άκαρπες τις προσπάθειες δημιουργίας νέων ουσιών στο εργαστήριο με βάση το συγκεκριμένο χημικό.

Απλοποίηση της διαδικασίας Τώρα ο Σκοτ Σνάιντερ από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη και οι συνεργάτες του βρήκαν μια λύση σε αυτά τα προβλήματα, όπως αναφέρουν με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Nature»: επέτυχαν να δημιουργήσουν πολυφαινόλες από ουσίες που μοιάζουν, αλλά είναι ελαφρώς διαφορετικές από τη ρεσβερατρόλη. Αυτές οι διαφορές, αν και μικρές, κάνουν την όλη διαδικασία πολύ ευκολότερη. Με βάση τα εναλλακτικά «υλικά» οι ερευνητές κατάφεραν να δημιουργήσουν δεκάδες φυσικές πολυφαινόλες, συμπεριλαμβανομένης της vaticanol C, η οποία είναι γνωστό ότι εξολοθρεύει τα καρκινικά κύτταρα. «Μοιάζει με ένα βιβλίο συνταγών για ολόκληρη την οικογένεια της ρεσβερατρόλης» ανέφερε χαρακτηριστικά ο δρ Σνάιντερ και προσέθεσε: «Καταφέραμε να ανοίξουμε το κουτάκι που κρύβει μέσα του πολλά από τα καλούδια της φύσης».

 

Το αντιγηραντικό μυστικό της ρεσβερατρόλης ανοίγει τον δρόμο για θεραπείες. Θεοδώρα Τσώλη 

8.000 μπουκάλια κρασί σε ένα χάπι! Αμερικανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν πώς η ρεσβερατρόλη, ένα συστατικό του κόκκινου κρασιού, μπορεί να αποτελέσει το «κλειδί» που ανοίγει την… πόρτα της μακροζωίας.

Αντικρουόμενα αποτελέσματα Η ρεσβερατρόλη έχει χαρακτηριστεί ως «θαυματουργή» ουσία η οποία διαθέτει αντιγηραντικές και αντικαρκινικές ιδιότητες ενώ επίσης έχει αναφερθεί ότι αποτελεί «ασπίδα» ενάντια στις καρδιοπάθειες και στον διαβήτη. Ωστόσο διαφορετικές μελέτες έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση τα υποτιθέμενα οφέλη της. Τώρα η νέα μελέτη ειδικών από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Cell Metabolism» επιβεβαιώνει ότι πράγματι η… κόκκινη ουσία αυξάνει τη δραστηριότητα των «εργοστασίων παραγωγής ενέργειας» των κυττάρων. Ωστόσο, όπως επίσης προκύπτει από τη μελέτη, η ρεσβερατρόλη τίθεται σε λειτουργία μόνο όταν είναι ενεργό ένα γονίδιο που ονομάζεται SIRT1 και το οποίο παίζει σημαντικό ρόλο στη μακροζωία και στην ενέργεια του οργανισμού.

Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι η ρεσβερατρόλη βελτίωνε την υγεία ποντικών που ακολουθούσαν διατροφή πλούσια σε λιπαρά ενώ αύξανε και το προσδόκιμο ζωής τους. Ωστόσο άλλες μελέτες δεν είχαν επιβεβαιώσει αυτά τα ευρήματα, με αποτέλεσμα να υπάρχει διχογνωμία σχετικά με το αν η ουσία βάζει «φρένο» στον χρόνο. Τώρα οι αμερικανοί επιστήμονες αναφέρουν ότι έλυσαν το μυστήριο της ρεσβερατρόλης, γεγονός που φέρνει πιο κοντά την προοπτική ανάπτυξης ενός φαρμάκου το οποίο θα προσφέρει οφέλη αντίστοιχα με εκείνα που «περιέχονται» σε 8.000 φιάλες κόκκινου κρασιού.

Αύξηση της δραστηριότητας των μιτοχονδρίων Οι ειδικοί με επικεφαλής τον καθηγητή Ντέιβιντ Σινκλέρ από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ είδαν ότι η ρεσβερατρόλη αυξάνει τη δραστηριότητα των μιτοχονδρίων, των μονάδων παραγωγής ενέργειας των κυττάρων, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για τη μακροζωία και τη γενικότερη υγεία. Όπως ωστόσο ανέφερε ο καθηγητής Σινκλέρ «τα αποτελέσματα ήταν σαφή. Χωρίς το γονίδιο SIRT1 το οποίο εμπλέκεται άμεσα στη δραστηριότητα των μιτοχονδρίων η ρεσβερατρόλη δεν δρα». Οι επιστήμονες αναζητούν ήδη μόρια τα οποία μιμούνται την επίδραση της ρεσβερατρόλης στοχεύοντας το SIRT1. Τέτοιου είδους μόρια μπορούν να αποτελέσουν τη βάση μελλοντικών θεραπειών οι οποίες θα επιμηκύνουν τη ζωή χαρίζοντας μάλιστα χρόνια γεμάτα υγεία. Η επίδραση της ρεσβερατρόλης στο γονίδιο SIRT1 έχει ήδη φανεί μέσα από πειράματα σε μύκητες της μαγιάς, σε σκώληκες και σε μύγες, αλλά ποτέ μέχρι σήμερα σε ανώτερα ζώα όπως τα ποντίκια.

Τα πειράματα Τα πειράματα αφορούσαν γενετικώς τροποποιημένα ποντίκια στα οποία το SIRT1 είχε αποσιωπηθεί. Όταν ενήλικα πειραματόζωα στα οποία το SIRT1 ήταν «απενεργοποιημένο» έλαβαν χαμηλές δόσεις ρεσβερατρόλης, δεν εμφανίστηκε καμία επίδραση στα μιτοχόνδριά τους. Ωστόσο, στα ποντίκια στα οποία το γονίδιο εκφραζόταν κανονικά, εμφανίστηκε σημαντική αύξηση στη δραστηριότητα των μιτοχονδρίων μετά από έκθεση στην ουσία.

Σε τρία χρόνια οι πρώτες θεραπείες Σύμφωνα με τον καθηγητή Σινκλέρ τα νέα ευρήματα αναμένεται να οδηγήσουν σε ανάπτυξη φαρμάκων ενάντια στη γήρανση, τα πρώτα εκ των οποίων πιθανότατα θα εμφανιστούν σε τρία χρόνια. «Η μελέτη μας δείχνει ότι το γονίδιο SIRT1 είναι απαραίτητο προκειμένου να υπάρχει οποιαδήποτε επίδραση της ρεσβερατρόλης στον οργανισμό και προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να κινηθούν οι οποιεσδήποτε θεραπείες για τη μακροζωία». Σχολιάζοντας τα νέα αποτελέσματα ο Τζορτζ Βλάσουκ, διευθυντικό στέλεχος της αμερικανικής εταιρείας βιοτεχνολογίας Sirtris η οποία μελετά την ανάπτυξη αντιγηραντικών θεραπειών ανέφερε: «Η μελέτη αυτή ενισχύει τη λογική που ακολουθείται στην Sirtris και η οποία επικεντρώνεται στην ανάπτυξη μικρών μορίων τα οποία θέτουν απευθείας σε λειτουργία την ενζυματική δραστηριότητα του SIRT1 με στόχο τη θεραπεία πολλών ασθενειών του γήρατος».

 

Ρεσβερατρόλη αντί για γυμναστική και δίαιτα;  Ιωάννα Σουφλέρη 

Η ουσία ίσως επιδρά στο μεταβολισμό όπως οι καλές συνήθειες. Η χορήγηση ρεσβερατρόλης, ουσίας που εντοπίζεται στις φλούδες των σταφυλιών, μπορεί να μειώσει τα επίπεδα σακχάρου και τριγλυκεριδίων στο αίμα, καθώς και την αρτηριακή πίεση. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μικρής κλίμακας μελέτη ολλανδών ερευνητών οι οποίοι χορήγησαν χάπια καθαρής ρεσβερατρόλης σε 11 παχύσαρκους άνδρες εθελοντές.

Η μελέτη Οι εθελοντές χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: η πρώτη ελάμβανε 150 mg ρεσβερατρόλης, ενώ η δεύτερη ένα χάπι χωρίς δραστική ουσία. Μετά από 4 εβδομάδες οι όροι αντεστράφησαν: η πρώτη ομάδα άρχισε να παίρνει το χωρίς δραστική ουσία σκεύασμα και η δεύτερη τη ρεσβερατρόλη.

Τα αποτελέσματα Σύμφωνα με το άρθρο των ολλανδών επιστημόνων στην επιθεώρηση Cell Metabolism, η επίδραση της ρεσβερατρόλης στον μεταβολισμό των εθελοντών βρέθηκε να είναι αντίστοιχη με την επίδραση της άσκησης και της χαμηλής σε θερμίδες διατροφής. Παρατηρήθηκε, δηλαδή, μείωση των επιπέδων σακχάρου και τριγλυκεριδίων  στο αίμα, αυξημένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και μείωση της αρτηριακής πίεσης. Επιπροσθέτως, διαπιστώθηκε αύξηση της παραγωγής της πρωτεΐνης SIRT1, η οποία βελτιώνει τη μεταβολική λειτουργία και προστατεύει τα κύτταρα υπό συνθήκες στρες.

Οι προσδοκίες  Ερευνες που πραγματοποιήθηκαν σε πειραματόζωα κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, έχουν αποδώσει στη ρεσβερατρόλη σχεδόν μαγικές ιδιότητες καθώς τη συσχέτισαν με αυξημένη αντοχή στο γήρας και τις συνέπειές του. Ωστόσο, κάποιες από τις μελέτες αυτές έχουν δεχθεί έντονη κριτική και η επαλήθευση της δράσης της ρεσβερατρόλης σε ανθρώπους αποτελεί ακόμη ένα μεγάλο ζητούμενο. Η μελέτη των ολλανδών επιστημόνων, αν και προς τη σωστή κατεύθυνση, εκτιμάται ως μικρή για να μπορέσει να τεκμηριώσει επαρκώς την επίδραση της ρεσβερατρόλης στον ανθρώπινο μεταβολισμό και είναι προφανές ότι απαιτούνται μεγαλύτερες μελέτες.

 

Ρεσβερατρόλη εναντίον καρκίνου του μαστού Θοδωρής Λαΐνας 

Η χημική ουσία του κόκκινου κρασιού μπλοκάρει τα οιστρογόνα που συνδέονται με τη νόσο H ρεσβερατρόλη φαίνεται ότι βάζει «φρένο» στην εξέλιξη του καρκίνου του μαστού Μια ακόμη ευεργετική επίδραση της χημικής ουσίας ρεσβερατρόλης που υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες στο κόκκινο κρασί ανακάλυψαν ερευνητές στην Ιταλία. Όπως διαπίστωσαν,  η ρεσβερατρόλη η οποία περιέχεται εκτός από τα σταφύλια, στα σμέουρα, στα μύρτιλα αλλά και στα φιστίκια μπορεί να εμποδίζει την εξέλιξη του καρκίνου του μαστού μπλοκάροντας ορμόνες που συνδέονται με την ασθένεια.
Η ανακάλυψη Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλαβρίας ανακάλυψαν μετά από πειράματα στο εργαστήριο ότι η προσθήκη ρεσβερατρόλης σε καρκινικά κύτταρα του μαστού οδηγούσε σε σημαντική μείωση του αριθμού τους. Αντιθέτως καρκινικά κύτταρα στα οποία δεν είχε προστεθεί η ουσία συνέχισαν να αναπτύσσονται κανονικά. Περαιτέρω πειράματα αποκάλυψαν ότι η ευεργετική δράση της ρεσβερατρόλης συνδεόταν με δραστική μείωση των επιπέδων υποδοχέων οιστρογόνων. Το γεγονός αυτό είναι σημαντικό με δεδομένο ότι εκατοντάδες μελέτες έχουν πλέον δείξει πέρα από κάθε αμφιβολία ότι τα υψηλά επίπεδα οιστρογόνων σχετίζονται με αύξηση του κινδύνου για ορμονοεξαρτώμενους καρκίνους του μαστού.
Δεν είναι πανάκεια «Η ρεσβερατρόλη μπορεί να αποτελέσει ένα φαρμακολογικό εργαλείο για την αντιμετώπιση καρκίνων του μαστού που είναι ανθεκτικοί στην ορμονοθεραπεία» ανέφερε ο καθηγητής Σεμπαστιάνο Άντο, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. «Τα ευρήματα είναι συναρπαστικά αλλά σε καμία περίπτωση δεν σημαίνουν ότι θα πρέπει οι ασθενείς να σπεύσουν να ξεκινήσουν να πίνουν κόκκινο κρασί ή να λαμβάνουν συμπληρώματα ρεσβερατρόλης ως θεραπεία για τον καρκίνο του μαστού» επεσήμανε από την πλευρά του ο καθηγητής Τζέραλντ Βάισμαν, επικεφαλής του επιστημονικού περιοδικού The FΑSEB Journal στο οποίο δημοσιεύεται η έρευνα.

 

Το γαλλικό παράδοξο. Να πιει κανείς ή να μην πιει;

Πολυφαινόλες στα φρούτα

 

Το «παιδί» της ρεσβερατρόλης φρενάρει το λίπος Ιωάννα Σουφλέρη 

Η πισεατανόλη αναστέλλει στο εργαστήριο την ωρίμανση των λιπωδών κυττάρων Μετά τη ρεσβερατρόλη, την ουσία που εντοπίζεται στα σταφύλια, τα φυστίκια και το κόκκινο κρασί και διαθέτει πλήθος προστατευτικών για την υγεία ιδιοτήτων, οι ερευνητές ανακάλυψαν ένα άλλο «μαγικό» συστατικό των φρούτων. Πρόκειται για την πισεατανόλη, ένα μεταβολικό παράγωγο της ρεσβερατρόλης το οποίο βρέθηκε να εμποδίζει την ανάπτυξη των κυττάρων του λιπώδους ιστού.

Τα ενθαρρυντικά ευρήματαΤο εύρημα αναφέρουν με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση Journal of Biological Chemistry διατροφολόγοι του Πανεπιστημίου Purdue. Σύμφωνα με το άρθρο τους, όταν η πισεατανόλη  προστίθεται σε καλλιέργειες ανώριμων αδιποκυττάρων (κυττάρων του λιπώδους ιστού), εμποδίζει την ωρίμανσή τους σε λειτουργικά αδιποκύτταρα. Η πισεατανόλη ασκεί τη δράση της προσδενόμενη στους υποδοχείς της ινσουλίνης στην επιφάνεια των ανώριμων αδιποκυττάρων και παρεμποδίζοντας το μεταβολικό μονοπάτι που οδηγεί στο σχηματισμό λιπαρών οξέων. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τα πρώτα αυτά αποτελέσματα του πειραματισμού τους είναι ενθαρρυντικά. Ωστόσο, μόνο εφόσον αυτά επαληθευτούν σε ζωικά μοντέλα για την παχυσαρκία, αλλά και σε ανθρώπους θα μπορούσε η πισεατανόλη να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας. Προς το παρόν η ουσία έχει εντοπιστεί εκτός από τα σταφύλια και το κρασί, στα μούρα και στα φρούτα του πάθους.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Κάλιο και νάτριο: απαραίτητα για τον οργανισμό

Του ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Ι. ΣΤΕΦΑΝΑΔΗ, καθηγητή Καρδιολογίας, διευθυντή Α' Καρδιολογικής Κλινικής Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, «Ιπποκράτειο» ΓΝΑ, προέδρου Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, e-mail: chstefan@med.uoa.gr

Το κάλιο και το νάτριο είναι ηλεκτρολύτες, δηλαδή χημικώς είναι ουσίες οι οποίες μέσα σε διαλύματα έχουν την ιδιότητα να άγουν ηλεκτρισμό.

Οι συγκεκριμένοι ηλεκτρολύτες υπάρχουν μέσα στο ανθρώπινο σώμα και η διατήρηση της ισορροπίας τους είναι απαραίτητη για την καλή και σωστή λειτουργία των κυττάρων και των οργάνων.

Το νάτριο βρίσκεται κυρίως στο υγρό που περιβάλλει τα κύτταρα, δηλαδή είναι στον εξωκυττάριο χώρο. Οταν συνδέεται με το χλώριο παράγεται μια ουσία που λέγεται χλωριούχο νάτριο και είναι αυτό που κοινώς ονομάζεται αλάτι. Η περίσσεια νατρίου, η οποία προσλαμβάνεται με τις τροφές, απεκκρίνεται από το σώμα με τα ούρα. Το νάτριο παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του νερού του οργανισμού. Επίσης, η είσοδος και η έξοδος νατρίου από ορισμένα κύτταρα είναι απαραίτητη για την πραγματοποίηση βασικών λειτουργιών του σώματος. Παραδείγματος χάριν, για να εκτελεστούν οι διεργασίες στον εγκέφαλο, το νευρικό σύστημα και τους μυς είναι αναγκαία η δημιουργία ηλεκτρικών σημάτων για τη μεταξύ των κυττάρων επικοινωνία. Τα ηλεκτρικά αυτά σήματα δημιουργούνται από τη μετακίνηση του νατρίου. Ετσι, πολύ μεγάλη ή πολύ μικρή συγκέντρωση νατρίου στον οργανισμό μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία στα συγκεκριμένα κύτταρα και σε ακραίες περιπτώσεις ακόμα και το θάνατο. Αύξηση του νατρίου στον οργανισμό, δηλαδή υπερνατριαιμία, παρατηρείται όταν υπάρχει περίσσεια νατρίου σε σχέση με το νερό. Οι αιτίες που οδηγούν σε υπερνατριαιμία μπορεί να είναι πολλαπλές και περιλαμβάνουν τις παθήσεις των νεφρών, τη χαμηλή πρόσληψη νερού και τις μεγάλες απώλειες νερού με τις διάρροιες ή και τους εμέτους. Χαμηλή συγκέντρωση νατρίου, δηλαδή υπονατριαιμία παρατηρείται όταν υπάρχει σχετική αύξηση στο νερό του σώματος σε σχέση με το νάτριο. Η υπονατριαιμία μπορεί να οφείλεται σε παθήσεις του ήπατος ή των νεφρών, σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σε εκτεταμένα εγκαύματα κ.λπ. Οι φυσιολογικές τιμές νατρίου στο αίμα είναι 135-145 χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο (mEq/L).

Το κάλιο, ο άλλος βασικός ηλεκτρολύτης του οργανισμού, βρίσκεται κυρίως στο εσωτερικό των κυττάρων, δηλαδή στον ενδοκυττάριο χώρο. Και το κάλιο είναι απαραίτητο για τη φυσιολογική λειτουργία των κυττάρων. Ιδιαίτερα, το κάλιο παίζει σημαντικό ρόλο στην ομαλή ρύθμιση των καρδιακών παλμών και στη λειτουργία των μυών του σώματος. Μεγάλη αύξηση (υπερκαλιαιμία) ή μείωση (υποκαλιαιμία) των επιπέδων καλίου στον οργανισμό μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες στο νευρικό σύστημα, ενώ μπορεί να προκληθούν έως και δυνητικά θανατηφόρες αρρυθμίες στην καρδιά. Το κάλιο φυσιολογικά αποβάλλεται από τα νεφρά. Οποιαδήποτε δυσλειτουργία των νεφρών μπορεί να οδηγήσει σε κατακράτηση του καλίου και σημαντική αύξηση των επιπέδων αυτού στο αίμα. Επίσης, ορισμένα φάρμακα (π.χ. καλιοσυντηρητικά διουρητικά, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης κ.ά.) μπορεί να αυξήσουν την πιθανότητα πρόκλησης υπερκαλιαιμίας, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχει και κάποιου βαθμού νεφροπάθεια. Υποκαλιαιμία μπορεί να παρατηρηθεί όταν ο οργανισμός έχει μεγάλες απώλειες καλίου. Αυτό μπορεί να παρατηρηθεί σε παθήσεις των νεφρών, ύστερα από πολλαπλούς εμέτους ή και διάρροιες, μετά τη λήψη συγκεκριμένων φαρμάκων, όπως είναι τα διουρητικά κ.λπ. Οι φυσιολογικές τιμές καλίου στο αίμα είναι 3,5-5,0 χιλιοστοϊσοδύναμα ανά λίτρο (mEq/L).

Για να διατηρηθούν στα φυσιολογικά επίπεδα οι τιμές καλίου και νατρίου του οργανισμού συστήνεται οι ενήλικοι ημερησίως να καταναλώνουν περίπου 1.500 χιλιοστόγραμμα νατρίου και περίπου 2.000-3.000 χιλιοστόγραμμα καλίου την ημέρα. Αυτό σημαίνει ότι η καθημερινή διατροφή πρέπει να περιλαμβάνει δημητριακά, φρούτα και λαχανικά, ενώ πρέπει να αποφεύγονται οι προκατασκευασμένες και κονσερβοποιημένες τροφές, οι οποίες περιέχουν μεγάλες ποσότητες αλατιού, δηλαδή νατρίου.

ΚΟΡΥΦΗ

Κάλιο τo αντίβαρο του αλατιού ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

H διατήρηση φυσιολογικών επιπέδων αρτηριακής πίεσης έχει βρει τα τελευταία χρόνια έναν σύμμαχο, τα τρόφιμα που έχουν εμπλουτιστεί με κάλιο Eδώ και χρόνια ακούμε τους ειδικούς να συμβουλεύουν να μειώσουμε το αλάτι που προσθέτουμε στο φαγητό, γιατί η υπερβολική κατανάλωση νατρίου συμβάλλει στην αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Oπως αποδείχθηκε, δεν αρκεί να κρύψουμε την αλατιέρα, καθώς το 75% του αλατιού που παίρνουμε «κρύβεται» στα τρόφιμα που τρώμε καθημερινά. Tο πρόβλημα είναι ακόμη μεγαλύτερο στην Eλλάδα, όπου η μέση κατανάλωση κυμαίνεται στα 9-10 gr. ημερησίως, όταν ο Παγκόσμιος Oργανισμός Yγείας συστήνει κάτω από 5 g ημερησίως.

Σε κάποια μέρη μάλιστα, όπως η Mεγάλη Bρετανία και ο Δήμος της Nέας Yόρκης, έχει κηρυχθεί δημόσιος πόλεμος εναντίον του αλατιού και οι Aρχές ζητούν επίμονα από τα εστιατόρια και τη βιομηχανία τροφίμων να μειώσουν τις ποσότητες αλατιού που χρησιμοποιούν. Παράλληλα παρακινούν τους πολίτες να διαβάζουν στις ετικέτες τροφίμων την περιεκτικότητα σε αλάτι ή νάτριο. Ηδη την τελευταία πενταετία μεγάλες εταιρείες έχουν θέσει τη μείωση του αλατιού στις προτεραιότητές τους. Xαρακτηριστικό παράδειγμα η Unilever, η οποία στο πλαίσιο της συνεχούς βελτίωσης των συνθέσεων των προϊόντων της, μειώνει διαρκώς το αλάτι που χρησιμοποιεί σε πολλά από τα τρόφιμά της. Kαι μάλιστα προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, λανσάροντας μια σειρά προϊόντων -μαργαρίνη και ροφήματα φρούτων- εμπλουτισμένων με κάλιο, το οποίο βοηθάει στη φροντίδα της αρτηριακής πίεσης.

Το κάλιο είναι ένα απαραίτητο ιχνοστοιχείο, το οποίο αποβάλλει την περιττή ποσότητα αλατιού από τον οργανισμό μας. Γι’ αυτό τον λόγο οι επιστήμονες συχνά το ονομάζουν «αντίβαρο του αλατιού». Tο κάλιο δεν αποθηκεύεται στο σώμα μας και άρα η καθημερινή του κατανάλωση είναι απαραίτητη. Πρόσφατα, η Eυρωπαϊκή Aρχή Aσφάλειας Tροφίμων γνωμοδότησε ότι η πρόσληψη καλίου μέσω της διατροφής βοηθάει στη διατήρηση φυσιολογικών επιπέδων αρτηριακής πίεσης.

Πώς να μειώσουμε το αλάτι

Aπομακρύνουμε την αλατιέρα από το τραπέζι.

Ξεπλένουμε τις  κονσερβοποιημένες τροφές που είναι σε άλμη και ξαλμυρίζουμε τη φέτα και τις ελιές.

Εάν μας αρέσουν οι έντονες γεύσεις στο φαγητό αντικαθιστούμε το αλάτι με αρωματικά βότανα και μπαχαρικά.

Διαβάζουμε προσεκτικά στις ετικέτες περά από τη διατροφική αξία και την περιεκτικότητα των προϊόντων σε αλάτι ή νάτριο.

Eπειδή δεν είναι πάντα εύκολο να ελέγξουμε το αλάτι που καταναλώνουμε, αυξάνουμε την πρόσληψη καλίου στο διαιτολόγιό μας.

Καθημερινή προσπάθεια
Σύμφωνα με μελέτη από Eυρωπαίους ειδικούς που εξετάζουν τη σχέση του αλατιού με τα καρδιαγγειακά νοσήματα σε περισσότερους από 170.000 ανθρώπους σε 6 χώρες, η μείωση της ημερήσιας πρόσληψης αλατιού κατά 5 γρ. (ποσότητα που αντιστοιχεί σε 1 κουταλάκι του γλυκού) μπορεί να μειώσει τα περιστατικά εγκεφαλικών επεισοδίων κατά 23% και καρδιαγγειακών νόσων κατά 17%.

Το κάλιο «αντίβαρο του αλατιού»

Εδώ και χρόνια ακούμε τους ειδικούς να συμβουλεύουν να μειώσουμε το αλάτι που προσθέτουμε στο φαγητό, γιατί η υπερβολική κατανάλωση νατρίου συμβάλλει στην αύξηση της αρτηριακής πίεσης.

Οπως αποδείχθηκε δεν αρκεί να κρύψουμε την αλατιέρα, καθώς το 75% του αλατιού που παίρνουμε «κρύβεται» στα τρόφιμα που τρώμε καθημερινά, τα οποία δεν είναι απαραίτητο να έχουν αλμυρή γεύση.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, η μέση κατανάλωση αλατιού στην Ελλάδα να κυμαίνεται στα 9-10 g ημερησίως, όταν ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει κάτω από 5 g την ημέρα, δηλαδή 1 κουταλάκι του γλυκού.

Σε κάποια μέρη μάλιστα, όπως η Μεγάλη Βρετανία και ο δήμος της Νέας Υόρκης, τον τελευταίο χρόνο έχει κηρυχθεί δημόσιος πόλεμος εναντίον του αλατιού και οι αρχές ζητούν επίμονα από τα εστιατόρια και τη βιομηχανία τροφίμων να μειώσουν τις ποσότητες αλατιού που χρησιμοποιούν στα προϊόντα τους. Παράλληλα, εκπαιδεύουν και παρακινούν τους πολίτες να διαβάζουν στις ετικέτες τροφίμων την περιεκτικότητα σε αλάτι ή νάτριο.

Ηδη την τελευταία πενταετία μεγάλες εταιρείες τροφίμων έχουν θέσει τη μείωση αλατιού στις προτεραιότητές τους εμπλουτίζοντας τα προϊόντα τους με κάλιο, το οποίο βοηθάει στη φροντίδα της αρτηριακής πίεσης.

Το κάλιο είναι ένα απαραίτητο ιχνοστοιχείο της διατροφής, το οποίο αποβάλλει την περιττή ποσότητα αλατιού από τον οργανισμό μας. Γι' αυτόν το λόγο οι επιστήμονες συχνά το ονομάζουν «αντίβαρο του αλατιού». Το κάλιο δεν αποθηκεύεται στο σώμα μας και άρα η καθημερινή του κατανάλωση είναι απαραίτητη. Πρόσφατα, η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA) γνωμοδότησε ότι η πρόσληψη καλίου μέσω της διατροφής βοηθάει στη διατήρηση φυσιολογικών επιπέδων αρτηριακής πίεσης.

Πώς μπορούμε να μειώσουμε το αλάτι

* Απομακρύνουμε την αλατιέρα από το τραπέζι

* Ξεπλένουμε τις κονσερβοποιημένες τροφές που είναι σε άλμη και ξαλμυρίζουμε τη φέτα και τις ελιές

* Δίνουμε γεύση στα φαγητά με αρωματικά βότανα και μπαχαρικά

* Διαβάζουμε προσεκτικά την περιεκτικότητα των προϊόντων σε αλάτι ή νάτριο

* Επειδή δεν είναι πάντα εύκολο να ελέγξουμε το αλάτι που καταναλώνουμε, αυξάνουμε την πρόσληψη καλίου στο διαιτολόγιό μας.

Ο ρόλος του καλίου στην αρτηριακή πίεση Επιδημιολογικές μελέτες έχουν αποδείξει την αντιστρόφως ανάλογη σχέση μεταξύ της πρόσληψης καλίου και της αρτηριακής πίεσης. Ποια τρόφιμα περιέχουν κάλιο.  

Αλάτι πιο λευκό από το χιόνι

Πολύ αλάτι + λίγο κάλιο = κίνδυνος - θάνατος

 

ΚΟΡΥΦΗ

Na-τριον το σημαντικόν Α. Γαλδαδάς

Ακουσα για τα νερά στο μπουκάλι τα κατάλληλα για όσους κάνουν δίαιτα και κατάλαβα τελικά ότι πρόκειται για εκείνα που περιέχουν πολύ λίγο νάτριο. Μόνο που δεν πρέπει να παίζουμε και πολύ με το νάτριο στον οργανισμό μας. Υπάρχουν δίαιτες αδυνατίσματος με συστάσεις για πολλά νερά και χυμούς, άλλες με ελάττωση σχεδόν στο μηδέν του αλατιού και άλλες που είναι συνδυασμός των δύο προηγουμένων. Είναι όμως το νάτριο ένα από τα σημαντικά κλειδιά τα σχετικά με την υγεία μας και δεν σηκώνει να κάνουμε ό,τι ακούμε από ‘δώ και από ‘κεί.

Sodanum λεγόταν κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα μια θεραπεία για τον πονοκέφαλο. Γι’ αυτήν χρησιμοποιούσαν το ανθρακικό νάτριο και από εκεί ο Humphry Davy, ο πρώτος που απομόνωσε το στοιχείο νάτριο, αποφάσισε να του δώσει το όνομα Sodium. Η ονομασία νάτριο είναι πολύ παλαιότερη: από τον καιρό των αρχαίων Αιγυπτίων, που είχαν κάθε χρόνο στην κοιλάδα Natron μια καλή συγκομιδή σόδας, ουσιαστικά ένα δώρο του ποταμού Νείλου. Διότι τα νερά του κάποια στιγμή του χρόνου κατέκλυζαν την κοιλάδα και με την απόσυρσή τους έμεναν οι κρύσταλλοι της σόδας – καλό καθαριστικό αλλά και μια ουσία χρήσιμη στην παρασκευή γυαλιού.

Το νάτριο είναι λιγότερο απαραίτητο για τα φυτά και περισσότερο για τους άλλους ζωντανούς οργανισμούς. Το αίμα σε αυτούς χρειάζεται αρκετό νάτριο για τη ρύθμιση της πίεσής του, ενώ το πολύτιμο στοιχείο συμβάλλει επίσης στη διαλυτότητα των πρωτεϊνών και των οργανικών οξέων αλλά και για τη διάδοση των ηλεκτρικών παλμών στα νευρικά κύτταρα. Αυτό επιτυγχάνεται με τη συγχρονισμένη αντίστροφης φοράς κίνηση των ατόμων καλίου και νατρίου που διαπερνούν την κυτταρική μεμβράνη, μέσω της αντλίας καλίου - νατρίου. Η ενεργή μεταφορά των ιόντων είναι τόσο σημαντική για την κατανόηση της λειτουργίας των νευρικών κυττάρων ώστε ο άνθρωπος που εξιχνίασε τον τρόπο λειτουργίας αυτής της αντλίας τιμήθηκε με το Βραβείο Νομπέλ της Ιατρικής. (Εδώ βρίσκεται μια εξαιρετική παρουσίαση του μηχανισμού της αντλίας νατρίου: http://highered.mcgraw-hill.com/sites/0072495855/student_view0/chapter2/animation__how_the_sodium_potassium_pump_works.html). Τρία ιόντα νατρίου βγαίνουν από το εσωτερικό του κυττάρου και δύο ιόντα καλίου εισέρχονται. Αυτές οι κινήσεις των φορτισμένων σωματιδίων νατρίου και καλίου ισοδυναμούν με ένα ηλεκτρικό ρεύμα που διαπερνά το νεύρο και για να γίνονται απαιτούν μεγάλα ποσά ενέργειας.

Από αυτά τα λίγα και μόνο καταλαβαίνουμε πόσο απαραίτητη είναι η παρουσία του νατρίου στον οργανισμό μας. Οι βασικοί τρόποι εισαγωγής του είναι με το αλάτι (χλωριούχο νάτριο), με το νερό και λιγότερο με κάποια λαχανικά. Υπολογίζεται ότι δεν χρειαζόμαστε περισσότερο από μισό γραμμάριο αλατιού την ημέρα αλλά σίγουρα παίρνουμε δέκα φορές μεγαλύτερη ποσότητα, ενώ τα νεφρά είναι οι ρυθμιστές του αλατιού στον οργανισμό μας στέλνοντας ένα μέρος στα ούρα. Αν όμως με το φαγητό προσλαμβάνουμε μεγάλες ποσότητες συνεχώς, εκτός από την επιβάρυνση στα νεφρά που θα πρέπει να εργάζονται αδιάκοπα, ό,τι δεν καταφέρνουν να επεξεργαστούν καταλήγει στο αίμα. Εκεί όμως λόγω της ωσμωτικής πίεσης έχουμε εισροή επιπλέον νερού στο αίμα, με αποτέλεσμα το... ποτάμι να φουσκώνει και να αυξάνεται η πίεση στα τοιχώματα των αρτηριών. Αυτό πάλι κάνει με τον χρόνο τα τοιχώματα πιο σκληρά και δύσκαμπτα δημιουργώντας κυκλοφορικά προβλήματα.

Υπάρχει όμως και η αντίθετη εκδοχή ανθρώπων που έχουν κόψει εντελώς το αλάτι ή υπακούουν στις προσταγές κάποιων κανόνων διαίτης που απαιτούν να πίνουν ως και τρία λίτρα νερού την ημέρα, ηλικιωμένων που τους δίνουν με το ζόρι πολύ νερό για να μην πάθουν αφυδάτωση ενώ δεν τρώνε τις αντίστοιχες ποσότητες φαγητού για να πάρουν το απαραίτητο νάτριο ή μικρών παιδιών που πίνουν συνεχώς χυμούς και αναψυκτικά. Ολα αυτά καταλήγουν σε κράμπες, επιληπτικές καταστάσεις και εγκεφαλικές βλάβες. Το 2008 μια Αγγλίδα έλαβε αποζημίωση 800.000 στερλινών γιατί ακολούθησε μια τέτοια δίαιτα με τις αντίστοιχες συνέπειες λόγω της έλλειψης νατρίου.

 

Οι νέες οδηγίες για τον έλεγχο της υπέρτασης

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ο δίδυμος αδελφός του Νατρίου Αλ. Γαλδαδάς 

Η μαύρη μάμπα, που ζει στην Αφρική, είναι το γρηγορότερο αλλά και το πιο δηλητηριώδες φίδι στον κόσμο. Από τα δόντια που βρίσκονται στο μαύρο στόμα του φιδιού αυτού βγαίνει ένα από τα χειρότερα δηλητήρια. Με το δάγκωμα το θύμα του παραλύει και σε μικρό χρονικό διάστημα πεθαίνει διότι η τοξική ουσία που περιέχει μπλοκάρει τα κανάλια κυκλοφορίας του Καλίου στα κύτταρα. Και όπως είχαμε αναφέρει στο προηγούμενο, περί Νατρίου, υπάρχει στην κυτταρική μεμβράνη η Αντλία καλίου - νατρίου που ρυθμίζει την είσοδο και την έξοδο των δύο αυτών στοιχείων στα κύτταρα με βασικό σκοπό τη δημιουργία των απαραίτητων ηλεκτρικών παλμών για τη λειτουργία των νεύρων. Μια υπερβολική συγκέντρωση Καλίου στο εξωτερικό των κυττάρων εμποδίζει τη λειτουργία αυτής της αντλίας με αποτέλεσμα να επηρεαστούν βασικές λειτουργίες ενός οργανισμού και κυρίως να πάψει να λειτουργεί η καρδιά.

Το 1807 ο Humphry Davy με τη βοήθεια των πρώτων και εντελώς πρωτόγονων ηλεκτρικών μπαταριών μπορούσε να κάνει ηλεκτρόλυση σε διάφορες ουσίες, να τις αποσυνθέτει και να ανακαλύπτει τα στοιχεία που τις αποτελούσαν. Βυθίζοντας το ένα από τα πλατινένια ηλεκτρόδια σε πολτό με ελάχιστο νερό και πολλή ποτάσα πέτυχε την αποσύνθεσή της και στο ένα από τα ηλεκτρόδια εμφανίστηκε κάποιο πολύ δραστικό μέταλλο. Λίγο μετά επανέλαβε τη διαδικασία αυτή με πολτό από καυστική σόδα. Ετσι ανακαλύφθηκαν με διαφορά μερικών ημερών το Κάλιο (Potassium), στην πρώτη περίπτωση και το Νάτριο (Sodium) στη δεύτερη.

Η αλήθεια είναι ότι το ένα από τα «αδέλφια», το Νάτριο, εξαιτίας της ένωσής του με το Χλώριο και της συνύπαρξής τους σαν Χλωριούχο Νάτριο, δηλαδή σαν κοινό μαγειρικό αλάτι, είναι πιο διάσημο. Ομως Χλώριο, Κάλιο και Νάτριο είναι τρεις «ηλεκτρολύτες», όπως λέγονται, όχι μόνο εντελώς απαραίτητοι για το ανθρώπινο σώμα αλλά συνδέονται και μεταξύ τους. Το Νάτριο και το Χλώριο με τη μορφή του αλατιού ήταν απαραίτητα σε ανθρώπους και ζώα από την αρχή της ύπαρξής τους. Ιδιαίτερα τα ζώα που τρέφονται με χόρτο ενώ όσοι άνθρωποι δεν τρώνε κρέας χρειάζονται περισσότερο αλάτι διότι τα σαρκοβόρα βρίσκουν αρκετό και στο κρέας που είναι η βασική τροφή τους. Για το Κάλιο γνωρίζουμε σήμερα ότι η παρουσία του είναι εξίσου σημαντική με αυτή του Νατρίου. Θα πρέπει λοιπόν να το αναζητήσουμε μέσα από διατροφή πλούσια σε λαχανικά, φρούτα όπως μπανάνες, ξηρά βερίκοκα, σταφίδες, αμύγδαλα, γαλακτοκομικά. Και αν αυτό φαινόταν κάπως αόριστο, μια εργασία που δημοσιεύθηκε στις 11 Ιουλίου του 2011 στο Archives of Internal Medicine και ερευνούσε ταυτόχρονα την ύπαρξη Νατρίου και Καλίου στον οργανισμό 12.267 αμερικανών πολιτών επί 14,8 έτη έδωσε πιο απτά στοιχεία. Στο διάστημα αυτό συνέβησαν 2.250 θάνατοι. Το βασικό συμπέρασμα ήταν ότι πιο μεγάλο κίνδυνο διέτρεχαν όσοι με τη διατροφή τους έπαιρναν αυξημένη ποσότητα Νατρίου και λιγότερο κίνδυνο όσοι είχαν αυξημένη ποσότητα Καλίου. Ακόμη πιο σημαντική πάντως ήταν η σχέση των δυο ποσοτήτων. Αν το αποτέλεσμα της διαίρεσης «Ποσότητα Νατρίου» προς «Ποσότητα Καλίου» είναι μικρότερο της μονάδας τότε τα πράγματα είναι καλά. Αν λοιπόν κάποιος αντικαταστήσει αυτά που μπορεί να βρει στα διάφορα ταχυφαγεία με κάτι πιο φυσικό μπορεί να παίρνει από αυτή τη διαίρεση ένα σωτήριο πηλίκο. Για παράδειγμα, ένας κλασικός αμερικανικός λουκουμάς περιέχει, όπως είπαν οι άνθρωποι πίσω από αυτή την εργασία, 210 χιλιοστά του γραμμαρίου Νάτριο και 120 Κάλιο. Ενα πορτοκάλι περιέχει 1,6 χιλιοστό του γραμμαρίου Νάτριο και 150 Κάλιο. Χρειάζεται άραγε να κάνει κάποιος τις διαιρέσεις;

Από όσα λοιπόν αναφέρθηκαν στο προηγούμενο και σήμερα προκύπτει ότι:

Είναι χρήσιμο να διατηρούμε μια ισορροπία ανάμεσα στο Κάλιο και στο Νάτριο.

Η απόφαση ξαφνικά να κόψουμε εντελώς το αλάτι από το φαγητό μπορεί να βλάψει τον οργανισμό.

Η απόφαση να πάρουμε διουρητικά σκευάσματα πρέπει να γίνεται έπειτα από σύσταση του γιατρού διότι με αυτά έχουμε μεγάλη απώλεια Καλίου.

Ο οργανισμός δεν έχει μηχανισμό αποθήκευσης του Καλίου, άρα πρέπει να τον εφοδιάζουμε συνεχώς μέσα από τη διατροφή μας με αυτό το στοιχείο.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Bιταμίνη C

Αντί να πάρετε βιταμίνη C σε χάπι, φάτε ένα πορτοκάλι

Τα αντιοξειδωτικά που περιέχονται στο φρούτο δρουν πολύ πιο αποτελεσματικά για τον οργανισμό, υποστηρίζουν επιστήμονες Επιστήμονες του πεδίου της διατροφής ανακάλυψαν για ποιον λόγο το να καταναλώσετε ένα πορτοκάλι αποτελεί καλύτερη τακτική από το να πάρετε βιταμίνη C σε χάπι, ή άλλου είδους πολυβιταμίνες. Οπως αναφέρουν οι ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Μπρίγκαμ Γιανγκ στη Γιούτα, το μοναδικό μείγμα αντιοξειδωτικών που περιέχεται στο πορτοκάλι δρα πολύ πιο αποτελεσματικά για τον οργανισμό από το να πάρει κάποιος ξεχωριστά συστατικά του φρούτου υπό μορφή χαπιού. Οι αντιοξειδωτικές ουσίες επιβραδύνουν τη γήρανση των κυττάρων, προστατεύουν από τον καρκίνο και βοηθούν στην πρόληψη των καρδιοπαθειών- αν και σε ό,τι αφορά τις καρδιοπάθειες τελευταία στοιχεία θέτουν υπό αμφισβήτηση αυτή την προστατευτική δράση. Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο επικεφαλής της μελέτης, επίκουρος καθηγητής Διαιτολογίας και Διατροφής δρ Τόρι Πάρκερ, «πιστεύουμε ότι το μείγμα αντιοξειδωτικών που περιέχεται στο πορτοκάλι είναι αυτό που το κάνει μοναδικό. Το μείγμα αυτό δεν μπορεί να το βρει κάποιος σε μια κάψουλα βιταμίνης C». Ο καθηγητής και οι συνεργάτες του εξέτασαν εάν τα «φαινολικά συστατικά» του πορτοκαλιού, δηλαδή οι βιοχημικές ουσίες που είναι γνωστό ότι διαθέτουν αντιοξειδωτικές και αντιμικροβιακές ιδιότητες- δρουν «συνεργικά». Αυτού του είδους τα βιοχημικά χρησιμοποιούνται από τα ίδια τα φυτά ώστε να προστατεύονται από τη σήψη και τις βιολογικές επιθέσεις. Είδαν πράγματι, όπως αναφέρουν στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Food Science» ότι τα «φαινολικά συστατικά» του φρούτου αποτελούν πράγματι ένα μοναδικό προστατευτικό «κοκτέιλ» για τον οργανισμό. Με βάση και τα νέα ευρήματα, ο δρ Πάρκερ τόνισε ότι «δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι τα φρούτα οφείλουν να είναι το επιδόρπιό μας- πριν τα μπισκότα, τα γλυκά και τα σνακ με ζάχαρη γίνουν τόσο δημοφιλή, τα φρούτα ήταν το “γλυκό” μας».

 

ΚΟΡΥΦΗ

Βιταμίνες που περιέχουν οι φυτικές τροφές

Α: Περιέχεται στο σπανάκι, στο μαρούλι, στο λάχανο, στο καρότο, στα πράσινα μπιζέλια.

Β: Περιέχεται στα λαχανικά, στα δημητριακά, στα πορτοκάλια, στα λεμόνια, σε όλους τους ωμούς ξηρούς καρπούς, στη μαγιά της μπίρας.

C: Περιέχεται στα λεμόνια, στα πορτοκάλια, στις πιπεριές, στο χυμό ντομάτας, στα φρέσκα φρούτα, στα λαχανογογγύλια, κυρίως σε ωμή μορφή.

D: Περιέχεται στα λαχανικά, στο μουρουνέλαιο, στα αβγά, στο βούτυρο, στο συκώτι.

Ε: Περιέχεται στο μαρούλι, στα αράπικα φιστίκια, στα φυτικά έλαια, στον κρόκο του αβγού.

  ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ

 Πλούσιες σε ασβέστιο,φώσφορο, σίδηρο και ίνες. Για την καλύτερη απορρόφησή τους από τον οργανισμό θα πρέπει να συνδυάζονται με τροφές πλούσιες σε βιταμίνη C, (δηλαδή με πολύ λεμόνι). Συνήθως μαγειρεύονται βραστές με βινεγκρέτ, α λα πολίτα, με αρακά ή με μπεσαμέλ. Είναι φρέσκες όταν το κοτσάνι τους κάμπτεται εύκολα.

 ΑΜΥΓΔΑΛΑ

Πλούσια σε θερμίδες, αλλά με μεγάλη διατροφική πληρότητα. Προκαλούν εύκολα το αίσθημα του κορεσμού και βοηθούν στην καλύτερη λειτουργία του γαστρεντερικού, του αναπνευστικού και του ουροποιητικού συστήματος, ενώ περιέχουν μεγάλη ποσότητα της αντιοξειδωτικής βιταμίνης Ε. Προτιμήστε τα νωπά για μη χάνουν τα οξέα τους και συνδυάστε τα με βιταμίνη C.

 ΑΡΑΚΑΣ

 Περιέχει πολύ φολικό οξύ και αντιοξειδωτικές ουσίες αλλά και αρκετά μέταλλα (ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο και σίδηρο). Προτιμήστε τον κατεψυγμένο, επειδή η παραγωγή του περιορίζεται για άμεση κατάψυξη και δεν χάνονται οι βιταμίνες, ενώ ο φρέσκος πρέπει να είναι το πολύ 24 ωρών. Συνδυάζεται με πατάτες, κρεμμύδι και άνηθο και γίνεται κοκκινιστός ή λεμονάτος.

 ΒΕΡΙΚΟΚΑ

 Κατέχουν το ρεκόρπεριεκτικότητας σε βιταμίνη Α, αλλά περιέχουν και β-καροτένιο, σίδηρο, φολικό ασβέστιο, βιταμίνη Ε και ίνες, ουσίες οι οποίες είναι πολύ χρήσιμες για την αντίσταση του σώματος σε ιώσεις του αναπνευστικού και καρδιακά νοσήματα. Η καλύτερη εποχή τους είναι από τα τέλη της άνοιξης ως τον Αύγουστο. Χρειάζονται πολύ καλό πλύσιμο.

 ΓΛΥΚΟΠΑΤΑΤΕΣ

 Πλούσιες σε αντιοξειδωτικές ουσίες, κυρίως β-καροτένια, αλλά και βιταμίνη C. Στη χώρα μας παράγεται από τα μέσα Σεπτεμβρίου ως τα τέλη Οκτωβρίου. Συνιστάται να ξεφλουδίζονται προτού μαγειρευτούν, ειδάλλως να πλένονται με εξαιρετικά μεγάλη σχολαστικότητα. Προσοχή στο πρασίνισμα, γιατί αποτελεί σημάδι αλλοίωσης. Συνήθως τρώγονται ψητές.

 ΔΑΜΑΣΚΗΝΑ

 Έχουν πολλές ίνες, τεράστια ποσότητα β-καροτενίων και μεγάλη ποσότητα ασβεστίου και σιδήρου. Προτιμήστε τα φρέσκα ή τα αποξηραμένα που δεν έχουν υποστεί βρασμό. Τρώγονται σκέτα σαν ξηροί καρποί, αλλά και με διάφορους συνδυασμούς, όπως το γιαούρτι.

 ΕΛΙΕΣ

 Η θρεπτική τους αξία διαφέρει από αυτή του λαδιού λόγω της διαφορετικής επεξεργασίας. Περιέχουν μεγάλη ποσότητα ασβεστίου και βιταμίνης Α, αλλά και βιταμίνη Ε, σίδηρο χαλκό και φώσφορο. Οι θρούμπες θεωρούνται μια καλή ποικιλία, επειδή παραμένουν περισσότερο επάνω στο δέντρο και συντηρούνται με ξερό αλάτισμα. Τρώγονται σκέτες, σαν πολτός ή ενταγμένες στα φαγητά.

 ΚΑΡΟΤΟ

 Περιέχει τεράστιες ποσότητες καροτενοειδών  ουσιών, οι οποίες έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση και βιταμίνες Α και C. Συνιστάται η πολύ καλή πλύση τους ,εξαιτίας των πολλών φυτοφαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην καλλιέργειά τους Προτιμήστε το φρέσκο καρότο και μάλιστα τον χυμό του (για τις ίνες) αλλά και το βρασμένο (για τα ιχνοστοιχεία του).

ΚΑΡΠΟΥΖΙ

 Είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών και βιοτίνης και περιέχει βιταμίνη Β6 και φολικό οξύ. Το γεγονός ότι περιέχει σάκχαρα αντισταθμίζεται από το ότι είναι ταυτόχρονα διουρητικό. Πρέπει να τρώγεται ώριμο για να διατηρεί τα διατροφικά του στοιχεία. Η καλύτερη εποχή του είναι μετά τον Ιούλιο και ως τον Σεπτέμβριο.

 ΚΑΡΥΔΙΑ

Πολλές  βιταμίνες, κυρίως Ε και Β6, ίνες, ασβέστιο και πρωτείνες. Προσοχή  στις πολλές θερμίδες αλλά και στους μύκητες που συχνά καταστρέφουν τον καρπό.Τα φρέσκα καρύδια αρχίζουν να συλλέγονται τον Μάιο.Συνδυάζονται θαυμάσια με μέλι και λεμόνι (το οποίο βοηθά στην πλήρη αφομοίωση των θρεπτικών του στοιχείων).

  ΚΑΣΤΑΝΑ

Περιέχουν πολλές ίνες, ασβέστιο,μαγνήσιο,φώσφορο, βιταμίνη C,Α και Ε,φολικό οξύ, μαγγάνιο και σελήνιο. Είναι καλύτερο να τρώγονται βραστά ή ψημένα, αφού προηγουμένως έχουν πλυθεί καλά. Εξαιρετικά είναι και ως γλυκό του κουταλιού, αν και επιβαρημένα με αρκετές επιπλέον θερμίδες.

 ΚΡΕΜΜΥΔΙ

 Εξαιρετικά  ωφέλιμο  ως αντισηπτικό, περιέχει κερκετίνη, μια ουσία <<καθαρκτική>> για τις αρτηρίες .Μαγειρεύεται με όλα τα φαγητά αλλά τρώγεται και ωμό. Προτιμήστε τα κόκκινα κρεμμύδια .Αν σας ενοχλεί η μυρωδιά, απλά βουτήξτε το ψωμί στη σαλάτα, μερικές ουσίες παραμένουν διαλυμένες στο ελαιόλαδο.

 ΛΑΔΙ

 Το ελαιόλαδο είναι η πιο χρήσιμη τροφή για σώμα και τους ιστούς του ,εξαιτίας της βιταμίνης Ε που περιέχει. Προσοχή στην υπερβολική κατανάλωση επειδή έχει πολλές θερμίδες και δημιουργεί προβλήματα που πηγάζουν από την παχυσαρκία. Σε σαλάτες αλλά και σε οποιοδήποτε φαγητό είναι απαραίτητο στοιχείο. Ενδείκνυται και για τηγάνισμα.

 ΛΕΜΟΝΙ

Περιέχει πολλά φλαβονοειδή και έχει πολύ υπολογίσημη  αντιμικροβιακή δράση. Η βιταμίνη C που περιέχει βοηθά στην απορρόφηση του σιδήρου από τα τρόφιμα. Αν το αναμείξετε με μέλι ίσως να σας φανεί  λιγότερο ξινό. Ξεπλένει τις τοξίνες από τα κρέατα και εξουδετερώνει τη μεταλλαξογόνο (και καρκινογόνο)δράση του καμένου φαγητού.

  ΜΑΙΝΤΑΝΟΣ

 Περιέχει παρά πολλές ίνες ,καροτενοειδή,σίδηρο,βιταμίνη C διπλάσια από αυτή ενός μέτριου πορτοκαλιού και ποσότητα ασβεστίου διπλάσια από αυτή του γάλακτος. Πρέπει να πλένεται πολύ προσεκτικά και συντηρείται δύσκολα. Καλό είναι να μην τον ψιλοκόβετε και να χρησιμοποιείτε το χέρι γι’αυτό, για να μην οξειδώνονται τα φύλλα του.

 ΜΑΝΤΑΡΙΝΙΑ

Είναι τα φρούτα που περιέχουν τη μεγαλύτερη ποσότητα της αντιοξειδωτικής ουσίας ζεαξανθίνης και γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να περιλαμβάνονται στη λίστα των χρήσιμων τροφίμων. Περιέχουν επίσης αρκετή βιταμίνη C.

 ΜΑΡΟΥΛΙΑ

 Περιέχουν τεράστιες ποσότητες καροτενίων και ειδικότερα ζεαξανθίνης,ασβέστιο και φολικό οξύ. Να τα κόβετε σε μικρά κομμάτια, ειδάλως οξειδώνονται πολύ γρήγορα και χάνουν μεγάλο μέρος από τη θρεπτική τους αξία. Προσοχή στο πλύσιμο,γιατί όταν ποτίζονται όλα τα συστατικά του χώματος παραμένουν στο φυτό.

 ΜΗΛΟ  

Ίνες ,βιοτίνη, μηλικό οξύ ,βιταμίνη C,ασβέστιο και φυτοχημικά στοιχεία (κυρίως η κερκετίνη) το καθιστούν ένα από τα πλέον χρήσιμα για τη διατροφή φρούτα. Καταναλώστε το  πάντα με τον φλοιό του ,αφού αυτό είναι το πιο πλούσιο διατροφικό κομμάτι του .Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στο πλύσιμο, εξαιτίας των καρκινογόνων υπολειμμάτων από τα φυτοφάρμακα.

 ΜΠΑΝΑΝΑ

Ένα από τα πλέον χρήσιμα φρούτα, αφού περιέχει σχεδόν τα πάντα ­­ ίνες, αντιοξειδωτικά στοιχεία, βιταμίνες Β ,χρήσιμες για τον μεταβολισμό, Ε, ασβέστιο, σελήνιο, ψευδάργυρο, μαγνήσιο, μαγγάνιο και φώσφορο. Ο παχύς φλοιός καθιστά τον καρπό απολύτως καθαρό και ασφαλή. Είναι πιο ωφέλιμη όταν έχει ωριμάσει. Καλό είναι να τρώγεται σκέτη, εξαιτίας της υψηλής θερμιδικής της αξίας.

 ΜΠΡΟΚΟΛΟ

 Πλούσιο σε β-καροτένιο και σίδηρο ,αποτελεί μια τροφή ιδιαίτερα τονωτική για όλα τα όργανα, επειδή βοηθά στην αποτοξίνωση τους. Συνιστάται πολύ καλό πλύσιμο ,παρά τον κίνδυνο να χαθούν κάποιες βιταμίνες. Τρώγεται συνήθως βραστό και είναι αξιοσημείωτο το ότι διατηρεί το μεγαλύτερο μέρος των θρεπτικών ουσιών του ακόμη και μετά το μαγείρεμα.

 ΝΤΟΜΑΤΑ 

Πλούσια σε περιεκτικότητα λυκοπένιου. Προτιμήστε τις φρέσκες ,οι οποίες έχουν τη χαρακτηριστική  μυρωδιά ,και αποφύγετε τις κατεψυγμένες ή αυτές του θερμοκηπίου. Χρειάζεται πολύ καλό πλύσιμο ,αλλά μπορείτε να αφαιρέσετε τον φλοιό χωρίς να χάσει τη θρεπτική της αξία .Μαγειρεμένη έχει περισσότερη αφομοιώσιμο λυκοπένιο, εξαιτίας της θερμοκρασίας και του λαδιού .

 ΠΙΠΕΡΙΕΣ

 Περιέχουν μεγάλη ποσότητα βιταμίνης Cκαι πληθώρα αντιοξειδωτικών ουσιών, ενώ μειώνουν τα επίπεδα χοληστερίνης .Οι καυτερές πιπεριές βοηθούν στην παραγωγή ενδοφρινών .Προσοχή όταν τις επιλέγετε στις «ρυτίδες» του φλοιού και στις «εκχυμώσεις».Ωμές είτε γεμιστές με ρύζι παρέχουν όλον τον θρεπτικό τους πλούτο.

 ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ

Γεμάτο με βιταμίνης C, ίνες ,κάλιο και αντιοξειδωτικά στοιχεία βοηθά τον οργανισμό στην αντιμετώπιση των ιώσεων. Ο φλοιός του πορτοκαλιού το προστατεύει από τα σφιχτά και βαριά και μην παρασύρεστε από το χρώμα τους ,που συχνά οφείλεται σε χημικές ουσίες. Να έχετε υπόψη σας ότι ο χυμός πρέπει να καταναλώνεται άμεσα για να μην οξειδωθεί.

 ΠΡΑΣΟ

 Στενός συγγενής του κρεμμυδιού ,χωρίς όμως να έχει την έντονη και ενοχλητική για πολλούς μυρωδιά του .Γι’ αυτό συνιστάται ως υποκατάστατο  σε όσους δεν αντέχουν την έντονη γεύση του κρεμμυδιού. Συνήθως βράζεται με νερό ,καρότα, μαιντανό και σέλινο, υπάρχουν όμως και οι πρασσόπιτες.

 ΡΑΔΙΚΙΑ

 Έχουν πολλές αντιοξειδωτικές ουσίες που δρούν ως καθαριστικά για το στομάχι και αντιφλεγμονώδη δράση .Προτιμήστε αυτά που προέρχονται από ορεινές περιοχές και όσα ακόμη είναι νεαρά φυτά. Καταναλώστε τα άμεσα ,αφού η θρεπτική τους αξία χάνεται πολύ γρήγορα. Τρώγονται ωμά σε σαλάτες ή βραστά με λάδι και λεμόνι.  

 ΡΟΔΑΚΙΝΟ

 Πολύ θρεπτικό φρούτο αφού περιέχει πάρα πολλά αντιοξειδωτικά, βιταμίνη Cκαι Ε ,ίνες ,φώσφορο, βιοτίνη ,σίδηρο και ασβέστιο. Συνιστάται να τρώγεται πάντα ξεφλουδισμένο, επειδή συγκεντρώνει πολλούς ρύπους. Ιδανική φάση για κατανάλωση του είναι η πλήρης ωρίμανση. Προσοχή όμως γιατί αμέσως μετά επέρχεται ταχύτατα η σήψη.

 ΡΟΔΙ 

Πολύ χρήσιμο φρούτο,επειδή είναι από τα ελάχιστα που μπορούν να φαγωθούν με το κουκούτσι, προσφέροντας όλη τη θρεπτική του αξία .Περιέχει πολύ σίδηρο, σελήνιο, καροτένια και βιταμίνη C.Σκέτο είναι σαφώς πιο υγιεινό αλλά για περισσότερο γεύση μπορείτε να το συνοδεύσετε με λίγη ζάχαρη και κονιάκ ή μέλι.

ΡΥΖΙ

 Έχει πολλές βιταμίνες του συμπλέγματος Β και σελήνιο, όταν δεν είναι αποφλοιωμένο, αφού οι ουσίες αυτές ενσωματώνονται στον φλοιό του .Το «μαύρο» ρύζι υπερτερεί του λευκού σε πολλά στοιχεία Προτού το μαγειρέψετε καλό είναι να το ξεπλένετε, χωρίς όμως να μουλιάσει ,για να μη διαλυθούν οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες του και τα ωφέλιμα μέταλλα.

 ΣΕΛΙΝΟ

Πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β,C και Ε, φολικό οξύ, ασβέστιο και μαγνήσιο. Πρέπει να πλένεται πολύ καλά επειδή φέρει σημαντική περιβαλλοντική επιβάρυνση. Συνοδεύει σούπες και σαλάτες και ,όπως όλα τα λαχανικά, πρέπει να καταναλώνεται άμεσα για να διατηρήσει τη θρεπτική του αξία. 

ΣΚΟΡΔΟ

 Η ουσία αλισίνη που περιέχει δρά ως ένα φυσικό αντιοβιοτικό, γι’ αυτό άλλωστε χρησιμοποιείτε από τις φαρμακοβιομηχανίες. Είναι χρήσιμο επίσης για τους υπερτασικούς, αφού «ρίχνει» την πίεση. Συνιστάται να τρώγεται ωμό ή ελαφρά μαγειρεμένο ή μέσα σε σαλάτες, ώστε τα ένζυμά του να απορροφηθούν από το ελαιόλαδο.

 ΣΟΥΣΑΜΙ

 Οι σπόροι του αποτελούν μια πολύ συμπυκνωμένη τροφή ,πλούσια σε καροτένια, ψευδάργυρο και πρωτείνες, καθώς  και σε χρήσιμα αμινοξέα. Συνιστάται να τρώγεται με μέλι για την καλύτερη απορρόφησή του από τον οργανισμό.

ΣΠΑΝΑΚΙ

Περιέχει μεγάλες ποσότητες από β- καροτένια, βιταμίνες Α και C, φολικό οξύ ,σίδηρο, μαγνήσιο και ίνες. Ενισχύει την αντιοξειδωτική δράση των τροφών που συνοδεύει.  Είναι αρκετά επιβαρημένο με ρύπους εξαιτίας των πολλών λιπασμάτων που χρειάζεται η καλλιέργειά του .Μια υγιεινή πρόταση είναι η σπανακόπιτα και το σπανακόρυζο.

 ΣΤΑΦΙΔΑ

 Έχει τεράστια ποσότητα βιταμίνης C, σε σχέση με τους άλλους ξηρούς καρπούς, Α, ασβέστιο και σίδηρο. Είναι πολύ αντιοξειδωτικό τρόφιμο αλλά χρειάζεται καλό πλύσιμο γιατί είναι αρκετά επιβαρημένο από τους ατμοσφαιρικούς ρύπους.  Τρώγεται σκέτη, με γιαούρτι αλλά και μέσα σε φαγητά.

 ΣΤΑΦΥΛΙΑ ΚΟΚΚΙΝΑ

  Είναι πιο ωφέλιμα από τα λευκά ,όπως και το κρασί .Αποτοξινώνουν από την «κακή» χοληστερίνη Εξαιτίας των φλαβονοειδών που είναι συγκεντρωμένα στον φλοιό και στα κουκούτσια τους. Πρέπει να πλένονται σχολαστικά με νερό και σαπούνι. Τρώγονται ως έχουν και ως χυμός αλλά πρέπει να καταναλώνονται χωρίς να συνοδεύουν γεύματα.

 ΤΣΑΙ

 Έχει πολλά φλαβονοειδή και εικάζεται ότι αποτρέπει την εκδήλωση πολλών ασθενειών. Έχει διαπιστωθεί ότι στατιστικά ωφελεί έμμεσα τους καπνιστές. Προσοχή όμως επειδή η υπερκατανάλωση του μπορεί και να βλάψει.

ΦΑΚΕΣ

Περιέχουν υψηλά επίπεδα φολικού οξέος, καροτένια και πολύ σίδηρο. Καλό είναι να συνοδεύονται από τρόφιμο με βιταμίνη C για να απορροφάται επαρκώς ο σίδηρος που έχουν. Είναι καλές για το νευρικό σύστημα εξαιτίας των πολλών βιταμινών του συμπλέγματος Β. Τρώγονται βραστές.

 ΦΑΣΟΛΙΑ 

Έχουν ίνες ,καροτένια, ασβέστιο, σίδηρο και φώσφορο και πολλές βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Μπορεί να προκαλέσει φούσκωμα ή να ανεβάσουν την πίεση. Τρώγονται κρύα σε σαλάτα ,στο ταψί με ντομάτα αλλά και βραστά ως φασολάδα.  

 ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΑ

  Άψητα και ανάλατα είναι μια από τις πληρέστερες τροφές. Κατέχουν το ρεκόρ περιεκτικότητας σε βιταμίνη Ε, μια ουσία «κλειδί» για το ανοσοποιητικό σύστημα .Προσοχή στις πολλές θερμίδες. Καλό είναι η κατανάλωσή τους να συνοδεύεται από κάποιο τρόφιμο με βιταμίνη C.

 ΦΡΑΟΥΛΑ

 Θρεπτικότατη περιέχει μεγάλες ποσότητες σε βιταμίνες Β, Ε,C και ίνες, αλλά ιδιαίτερα ευάλωτη σε ρύπους και φυτοφάρμακα. Δρα ως ενισχυτής των αντιοξειδωτικών στοιχείων. Προτιμήστε όσες έχουν φυσιολογικό μέγεθος και καταναλώστε τες άμεσα. Χρειάζονται πολύ καλό πλύσιμο με σαπούνι και χλιαρό νερό. Τρώγονται σκέτες, με ζάχαρη, λεμόνι ή και  λίγο κονιάκ.

 ΧΟΥΡΜΑΔΕΣ

 Έχουν μεγάλη ποσότητα καροτενίων, ασβεστίου, μαγνησίου, σιδήρου, φωσφόρου και ινών.  Οι φρέσκοι πρέπει να πλένονται καλά .Τρώγονται σκέτοι, αλλά γίνονται και πολύ ωραίο γλυκό, προσθέτοντας ένα αμύγδαλο στη θέση που είναι το κουκούτσι.

 ΨΩΜΙ ΟΛΙΚΗΣ ΑΛΕΣΕΩΣ

 Είναι το πιο πλούσιο ψωμί που κυκλοφορεί στην αγορά. ΄Εχει περισσότερες ίνες ,πρωτείνες,σίδηρο και θειαμίνη από το λευκό. Πιο υγιεινό είναι αυτό που γίνεται από σιτάρι, ενώ πιο πλούσιο διατροφικά το πολύσπορο. Προσοχή στην ποιότητα του αλεύρου που χρησιμοποιείται, επειδή πολλά  από αυτά (σόγια,καλαμπόκι) μπορεί να είναι γενετικά μεταλλαγμένα.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Οι βιταμίνες ωφελούν, αλλά η υπερβολική κατανάλωση βλάπτει

Ακρως απαραίτητες για τη φυσιολογική ανάπτυξη αλλά και τη λειτουργία του οργανισμού είναι οι βιταμίνες.

Ακρως απαραίτητες για τη φυσιολογική ανάπτυξη αλλά και τη λειτουργία του οργανισμού είναι οι βιταμίνες. Προσλαμβάνονται μέσω της διατροφής και αναπτύσσουν δράση ακόμη κι όταν εντοπίζονται σε πολύ μικρές ποσότητες. Η έλλειψή τους προκαλεί σοβαρές δυσλειτουργίες, όμως σημαντικά προβλήματα μπορεί να προκαλέσει και η υπερβολική χρήση τους. Ειδικά η υπερκατανάλωση λιποδιαλυτών βιταμινών κουράζει το συκώτι και τα νεφρά και αποβαίνει τοξική. Στη συνέχεια παρουσιάζονται τα σπουδαιότερα οφέλη, οι πηγές αλλά και οι πιθανές παρενέργειες των βιταμινών λόγω υπερκατανάλωσης, όπως παρατίθενται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Πληροφόρησης για τα Τρόφιμα.

Η έλλειψη βιταμινών προκαλεί σοβαρές δυσλειτουργίες στον οργανισμό, προβλήματα όμως δημιουργεί και η υπερκατανάλωσή τους.

Α (ρετινόλη)

Οφέλη: Εχει αντιοξειδωτική δράση. Δημιουργεί και διατηρεί το δέρμα, τα μαλλιά και τις βλεννώδεις μεμβράνες. Αναπτύσσει τα δόντια και τα οστά. Βοηθά να βλέπουμε στο σκοτάδι.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Ξηρό δέρμα, κόπωση, νυχτερινή τύφλωση.
Περιέχεται σε: Κίτρινα και πορτοκαλί φρούτα και λαχανικά, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, συκώτι, γαλακτοκομικά.
Παρενέργειες: Είναι τοξική σε υψηλές δόσεις.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 800 mg

Β1 (θειαμίνη)

Οφέλη: Βοηθά στην απελευθέρωση ενέργειας από τους υδατάνθρακες στον οργανισμό. Αναπτύσσει τον μυϊκό τόνο.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Αστάθεια της καρδιάς, νευρικές διαταραχές, κόπωση, σύγχυση
Περιέχεται σε: Μαγιά, σιτάρι, προϊόντα ολικής άλεσης, συκώτι.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 1.4 mg

Β2 (ριβοφλαβίνη)

Οφέλη: Βοηθά στην απελευθέρωση ενέργειας από τις πρωτεΐνες, τα λίπη και τους υδατάνθρακες στον οργανισμό.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Πληγές στις γωνίες του στόματος, αναιμία, δερματικές ενοχλήσεις.
Περιέχεται σε: Μαγιά, προϊόντα ολικής αλέ­σεως, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, εντόσθια, γάλα, αβγά.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 1.6 mg

Β3 (νιασίνη)

Οφέλη: Μεταβολίζει τους υδατάνθρακες, τις πρωτεΐνες, τα λίπη.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Διάρροια, δυσπεψία, δερματικές διαταραχές, κόπωση.
Περιέχεται σε: Κρέας, πουλερικά, ψάρι, δημητριακά, φιστίκια, πατάτες, γαλακτοκομικά, αβγά.
Παρενέργειες: Πρέπει να λαμβάνεται μόνο υπό την επίβλεψη γιατρού.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 18 mg

Β5 (παντοθενικό οξύ)

Οφέλη: Βοηθά σημαντικά στον καταβολισμό των μικροθρεπτικών συστατικών.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Κόπωση, έμετος, στομαχικές διαταραχές, μολύνσεις, κράμπες.
Περιέχεται σε: Απαχα κρέατα, σε προϊόντα ολικής αλέσεως, σε όσπρια, λαχανικά αλλά και στα φρούτα.
Παρενέργειες: Δεν έχουν αναφερθεί.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 6 mg.

Β6 (πυριδοξίνη)

Οφέλη: Συμβάλλει στη δόμηση των ιστών και στον μεταβολισμό των πρωτεϊνών.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Σπασμοί, δερματίτιδα, μυϊκή αδυναμία, δερματικές αμυχές, αναιμία.
Περιέχεται σε: Ψάρι, πουλερικά, άπαχο κρέας, μπανάνες, δαμάσκηνα, ξηρά φασόλια, προϊόντα ολικής αλέσεως, αβοκάντο.
Παρενέργειες: Τεράστιες δόσεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορούν να προκαλέσουν νευρική βλάβη στα χέρια και τα πόδια.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 2 mg

Β7 (βιοτίνη)

Οφέλη: Συμμετέχει στον μεταβολισμό υδατανθράκων, πρωτεϊνών, λιπών.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Ναυτία, έμετος, κατάθλιψη, απώλεια μαλλιών, ξηρό δέρμα.
Περιέχεται σε: Δημητριακά, μαγιά, συκώτι, όσπρια.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 150 μg

ΦΥΛΛΙΚΟ ΟΞΥ

Οφέλη: Αναπτύσσει το γενετικό υλικό και συμμετέχει στην παραγωγή αιμοσφαιρίων.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Γαστρεντερικές διαταραχές, αναιμία, πληγές στα χείλη.
Περιέχεται σε: Πράσινα φυλλώδη λαχανικά, εντόσθια, μπιζέλια, φασόλια, φακές.
Παρενέργειες: Είναι τοξική σε πολύ μεγάλες δόσεις.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 200 μg.

Β12

Οφέλη: Βοηθά στην ανάπτυξη των κυττάρων, τη λειτουργία του νευρικού συστήματος ενώ μεταβολίζει τις πρωτεΐνες και το λίπος.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Αναιμία, κόπωση, νευρικότητα, σε κάποιες περιπτώσεις εκφυλισμό του εγκεφάλου.
Περιέχεται σε: Κρέατα, θαλασσινά, γαλακτοκομικά.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 1 μg

Ε (τοκοφερόλη)

Οφέλη: Προστατεύει τα κύτταρα, τους ιστούς και τα απαραίτητα λιπαρά οξέα.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Απώλεια μυών, νευρικές βλάβες, προβλήματα αναπαραγωγής, αναιμία.
Περιέχεται σε: Δημητριακά, ξηρούς καρπούς, σπόρους σιταριού, φυτικά έλαια, πράσινα φυλλώδη λαχανικά.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 10 mg

Κ (φυλλοκινόνη)

Οφέλη: Βοηθά στην πήξη του αίματος.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Αιμορραγικές διαταραχές στα νεογνά και όσους ακολουθούν θεραπείες αραίωσης αίματος.
Περιέχεται σε: Πράσινα φυλλώδη λαχανικά, φρούτα, γαλακτοκομικά, δημητριακά.
Παρενέργειες: Δεν αναφέρονται.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: Δεν προβλέπεται από την ΕΕ

C (ασκορβικό οξύ)

Οφέλη: Βοηθά στη δομή των ιστών, των χόνδρων, των μυών και των αιμοφόρων αγγείων. Συμβάλλει στη διατήρηση τριχοειδών αγγείων, ούλων και στην απορρόφηση του σιδήρου.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Πρησμένα ούλα ή αιμορραγία τους, αργή ίαση πληγών, κόπωση, σκορβούτο, κατάθλιψη, κακή πέψη.
Περιέχεται σε: Εσπεριδοειδή, μούρα, λαχανικά (πατάτες και πιπεριές).
Παρενέργειες: Ποσότητα μεγαλύτερη του 1 g μπορεί να προκαλέσει ναυτία, κράμπες και διάρροια.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 60 mg

D (καλσιφερόλη)

Οφέλη: Βοηθά στη διαμόρφωση των οστών και των δοντιών, στη διατήρηση της καλής κατάστασης της καρδιάς και του νευρικού συστήματος.
Συμπτώματα ανεπάρκειας: Απώλεια ασβεστίου από τα οστά και στα παιδιά ραχίτιδα και δυσπλασίες οστών.
Περιέχεται σε: Ηλιακό φως, ψάρια, αυγά, μαργαρίνη, γαλακτοκομικά.
Παρενέργειες: Υψηλές προσλήψεις μπορεί να προκαλέσουν διάρροια και απώλεια βάρους.
Συνιστώμενη Ημερήσια Ποσότητα: 5 μg

Οδηγίες για να διατηρήσετε τις βιταμίνες στα τρόφιμα

Τρώτε ωμά τα φρούτα και τα λαχανικά

Αν τα μαγειρέψετε προτιμήστε τον ατμό με πολύ λίγο νερό.

Μαγειρέψτε τις πατάτες στο λιγότερο δυνατό νερό.

Μην πλένετε τα ζυμαρικά ή το ρύζι πριν και μετά το μαγείρεμα.

Μαγειρέψτε τα στο λιγότερο δυνατό νερό.

Αποθηκεύστε τα τρόφιμα σε δοχεία προστατευμένα από τον αέρα και το φως.

Ψήστε το κρέας, το ψάρι, τα πουλερικά.

Διατηρήστε τους φρέσκους χυμούς στο ψυγείο μόνο για 3 μέρες.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Η βιταμίνη Ε αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του προστάτη  Ιωάννα Σουφλέρη 

Αποτελέσματα μεγάλης μελέτης δείχνουν αυξηση του κίνδυνου κατά 17%. Την απόφαση να λήξει πριν από την ολοκλήρωσή της η κλινική δοκιμή που στόχευε να διερευνήσει τυχόν προστατευτική δράση της βιταμίνης Ε έναντι του καρκίνου του προστάτη, έλαβαν οι αρμόδιες αμερικανικές αρχές.  Η απόφαση ελήφθη μετά τη διαπίστωση ότι, αντίθετα με τις προβλέψεις, η λήψη συμπληρωμάτων διατροφής με την εν λόγω βιταμίνη αύξανε τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου!

Η μελέτη

Η μελέτη, ο οποία ονομάστηκε SELECT (Selenium and Vitamin E Cancer Prevention Trial) άρχισε πριν από 10 χρόνια. Οι 35.000 εθελοντές που έλαβαν μέρος σε αυτή χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες: η πρώτη ελάμβανε 400 διεθνείς μονάδες βιταμίνης Ε ημερησίως, η δεύτερη σελήνιο, η τρίτη ελάμβανε σελήνιο και βιταμίνη Ε και η τέταρτη που είχε ρόλο αρνητικού κοντρόλ έπαιρνε ένα χάπι χωρίς δραστική ουσία. Οι εθελοντές που συμμετείχαν στη μελέτη ήταν υγιείς και, το 2001, ο κίνδυνός τους να εμφανίσουν καρκίνο του προστάτη εκτιμήθηκε να είναι ίσος με τον κίνδυνο του μέσου άνδρα.

Τα αποτελέσματα

Κατά τη διάρκεια της 10ετίας και ενώ μελέτη ήταν σε εξέλιξη διαπιστώθηκε ότι για κάθε 1000 εθελοντές της ομάδας που ελάμβανε τη βιταμίνη Ε υπήρχαν 76 περιπτώσεις καρκίνου του προστάτη, σε σχέση με τις 65 της ομάδας που ελάμβανε το χωρίς δραστική ουσία σκεύασμα.  Αυτά ακριβώς τα ευρήματα οδήγησαν τις αρχές στην απόφασή τους να αναστείλουν τη μελέτη. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση των ερευνητών που συμμετείχαν σε αυτή: «Δεν υπάρχει πραγματικός λόγος για τους άνδρες του γενικού πληθυσμού να λαμβάνουν τις δόσεις βιταμίνης Ε που χορηγήθηκαν στη μελέτη SELECT καθώς τα συμπληρώματα αυτά δεν έδειξαν οφέλη, αλλά πραγματικούς κινδύνους».

Οι συστάσεις

Η επιστήμονες δεν γνωρίζουν τον βιολογικό μηχανισμό που ενισχύει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη μέσω της λήψης μεγάλων ποσοτήτων βιταμίνης Ε. Και ενώ οι συμμετέχοντες στη μελέτη που ελάμβαναν τη βιταμίνη καλούνται να επισκέπτονται τον γιατρό τους για προληπτικές εξετάσεις στα επόμενα χρόνια, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι εμείς οι υπόλοιποι θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τα σκευάσματα που αγοράζουμε χωρίς συνταγή και τα οποία υπόσχονται οφέλη για την υγεία μας, χωρίς όμως να παρέχουν τις απαραίτητες αποδείξεις.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Καλοί υδατάνθρακες, κακοί υδατάνθρακες

Γιατί παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στη διατροφή μας; Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε ένα σάντουιτς φτιαγμένο από λευκό ψωμί και σε ένα που περιέχει 100% ψωμί ολικής άλεσης; Ή ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στις τηγανητές πατάτες και μια σαλάτα που αποτελείται από σπανάκι, ντομάτες, καρότα και φασόλια;

Όλα τα παραπάνω τρόφιμα περιέχουν υδατάνθρακες. Αλλά η δεύτερη εναλλακτική επιλογή και στις δυο ερωτήσεις περιλαμβάνει τρόφιμα με καλούς υδατάνθρακες (τα λαχανικά και τα δημητριακά ολικής άλεσης).

Υδατάνθρακες: Καλοί ή κακοί;

Την τελευταία πενταετία η φήμη των υδατανθράκων αμφιταλαντεύεται εντόνως. Οι υδατάνθρακες έχουν διαφημιστεί ως το κακό συστατικό των διαφόρων δημοφιλών διαίτων. Και ορισμένοι υδατάνθρακες έχουν επίσης προμοταριστεί ως το υγιεινό συστατικό που σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο χρόνιων παθήσεων.

Τελικά λοιπόν περί τίνος πρόκειται; Η εύκολη απάντηση είναι ότι οι υδατάνθρακες είναι και τα δύο.

Ευτυχώς, είναι εύκολο να διαχωριστούν οι κακοί από τους καλούς υδατάνθρακες.

Μπορούμε να «θερίσουμε» τα υγιεινά οφέλη από τους καλούς υδατάνθρακες επιλέγοντας εκείνους που είναι γεμάτοι φυτικές ίνες. Οι υδατάνθρακες αυτοί που απορροφούνται αργά από τον οργανισμό μας, μας κάνουν να αποφεύγουμε τις έντονες εξάρσεις στα επίπεδα του σακχάρου του αίματος. Για παράδειγμα, τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα λαχανικά, τα φρούτα και τα φασόλια είναι οι καλοί υδατάνθρακες.

Μπορούμε επίσης να ελαχιστοποιήσουμε τον κίνδυνο που απονέμουν οι κακοί υδατάνθρακες καταναλώνοντας λιγότερους ραφιναρισμένους και επεξεργασμένους υδατάνθρακες που περιέχουν ελάχιστες ωφέλιμες φυτικές ίνες. Το άσπρο ψωμί και το ραφινασμένο ρύζι είναι τέτοιοι υδατάνθρακες.

Γιατί οι υδατάνθρακες παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο στη διατροφή μας;

Το Σεπτέμβριο του 2002 το Ινστιτούτο Ιατρικής των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής με κατευθυντήρια οδηγία που εξέδωσε σύστηνε να αρχίσουμε να επικεντρωνόμαστε στην πρόσληψη περισσότερων καλών υδατανθράκων μέσω της διατροφής μας.

Στο κείμενο της κατευθυντήριας οδηγίας επισημαίνεται ότι «Για να ικανοποιηθούν οι ημερήσιες ατομικές ανάγκες του οργανισμού σε θρεπτικά συστατικά και την ελαχιστοποίηση του κινδύνου χρόνιων παθήσεων, οι ενήλικοι θα πρέπει να παίρνουν το 45% με 65% των ημερήσιων θερμίδων τους από υδατάνθρακες, το 20% με 35% από λιπαρά και το 10% με 35% από πρωτεΐνες».

Ο μόνος τρόπος για την πρόσληψη άφθονων φυτικών ινών είναι η κατανάλωση φυτικών τροφών. Φυτικά τρόφιμα όπως τα φρούτα και τα λαχανικά μας προσφέρουν ποιοτικούς υδατάνθρακες που είναι επίσης πλούσιοι σε φυτικές ίνες. Μελέτες έχουν δείξει ότι μιας διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο εκδήλωσης καρδιακού νοσήματος. Επίσης υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία σύμφωνα τα οποία οι φυτικές ίνες μέσω της διατροφής μπορούν να μας βοηθήσουν να προλάβουμε την εκδήλωση του καρκίνου του παχέος εντέρου και να προάγουν τον έλεγχο του βάρους.

Σύμφωνα με τις συστάσεις της Αμερικανικής Ακαδημίας Διατροφής:

Οι άνδρες 50 ετών και κάτω, θα πρέπει να παίρνουν 38 γραμμάρια φυτικών ινών την ημέρα

Οι γυναίκες 50 ετών και κάτω, θα πρέπει να παίρνουν 25 γραμμάρια φυτικών ινών ημερησίως

Επειδή μεγαλώνοντας χρειαζόμαστε λιγότερες θερμίδες και τροφή, οι άνδρες άνω των 50 ετών θα πρέπει να παίρνουν 30 γραμμάρια φυτικών ινών την ημέρα και οι γυναίκες 21 γραμμάρια

Ποιοι είναι οι καλοί υδατάνθρακες;

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε ότι οι καλοί υδατάνθρακες είναι: τα φυτικά τρόφιμα που περιέχουν φυτικές ίνες, οι βιταμίνες, τα ιχνοστοιχεία και τα φυτοχημικά συστατικά μαζί με τα γραμμάρια των υδατανθράκων όπως τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα όσπρια, τα λαχανικά και τα φρούτα.

Πάντως δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε έναν υδατάνθρακα ως «καλό» χωρίς να λάβουμε υπόψη μας την περιεκτικότητά του σε φυτικές ίνες (εκτός αν είναι εκ φύσεως χαμηλός σε περιεκτικότητα φυτικών ινών όπως το γάλα με λίγα λιπαρά ή το αποβουτυρωμένο).

Γιατί οι φυτικές ίνες παίζουν ρόλο;

Οι φυτικές ίνες είναι το συστατικό των φυτικών τροφών που δε μπορεί ο ανθρώπινος οργανισμός να αφομοιώσει. Αν και οι φυτικές ίνες δεν απορροφώνται, κάνουν πολύ καλό στην υγεία μας.

Οι φυτικές ίνες επιβραδύνουν την απορρόφηση των άλλων θρεπτικών συστατικών που καταναλώνουμε στο ίδιο γεύμα, λόγου χάρη των υδατανθράκων. Αυτή η επιβράδυνση μπορεί να συντελέσει στην πρόληψη των εξάρσεων και υφέσεων του επιπέδου του σακχάρου στο αίμα μας, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο εκδήλωσης διαβήτη τύπου ΙΙ.

Συγκεκριμένοι τύποι φυτικών ινών που εμπεριέχονται στη βρώμη, τα όσπρια και σε ορισμένα φρούτα μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα. Ένα επιπρόσθετο πλεονέκτημά τους είναι ότι οι φυτικές ίνες δημιουργούν το αίσθημα της πληρότητας στον οργανισμό, προάγοντας έτσι τον κορεσμό του στομάχου.

Το πρόβλημα είναι ότι η δυτικού τύπου διατροφή που τείνουμε όλοι πλέον να κάνουμε, κάθε άλλο παρά αυξημένη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες έχει. Όσο πιο επεξεργασμένα είναι τα τρόφιμα, τόσο χαμηλότερη η περιεκτικότητά τους σε φυτικές ίνες.

Για να αλλάξουμε λοιπόν αυτή την κατάσταση μπορούμε να ακολουθήσουμε τρεις απλές συμβουλές:

Να τρώμε άφθονα φρούτα και λαχανικά. Πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα μας δίνουν περίπου 10 γραμμάρια φυτικών ινών, ανάλογα με τις επιλογές μας.

Να περιλαμβάνουμε περισσότερα όσπρια στα γεύματά μας. Μισό φλιτζάνι μαγειρεμένα όσπρια δίνουν 4 με 8 γραμμάρια φυτικών ινών την ημέρα.

Να επιλέγουμε τα δημητριακά ολικής άλεσης με κάθε ευκαιρία (στο ψωμί, τα ζυμαρικά, τα μπισκότα κ.α.)

Ποιοι είναι οι κακοί υδατάνθρακες;

Τα σάκχαρα

Οι πρόσθετες γλυκαντικές ουσίες

Τα ραφιναρισμένα σιτηρά

Δεν υπάρχει τρόπος να κρύψουμε την αλήθεια: Ο σύγχρονος άνθρωπος τρώει όλο και περισσότερη ζάχαρη πλέον. Μάλιστα, ο μέσος ενήλικας καταναλώνει καθημερινά περίπου 20 κουταλάκια του γλυκού ζάχαρη, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση που έγινε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του αμερικανικού πληθυσμού. Αυτό αντιστοιχεί σε 320 θερμίδες, οι οποίες μετατρέπονται γρήγορα σε περιττά κιλά. Πολλοί ενήλικες απλά δεν συνειδητοποιούν πόση πρόσθετη ζάχαρη περιέχεται στη διατροφή τους.

Η ζάχαρη και τα ραφιναρισμένα δημητριακά καθώς και τα αμυλούχα τρόφιμα παρέχουν γρήγορα ενέργεια στον οργανισμό υπό την μορφή της γλυκόζης. Αυτό είναι καλό σε περίπτωση που ο οργανισμός μας όντως χρειάζεται άμεσα ενέργεια, όπως για παράδειγμα όταν γυμναζόμαστε.

Οι καλύτεροι υδατάνθρακες για τους περισσότερους από εμάς είναι εκείνοι που είναι ακατέργαστοι ή ελαφρώς επεξεργασμένοι όπως στα τρόφιμα ολικής άλεσης που περιέχουν φυσικά σάκχαρα, όπως η  Φρουκτόζη  των φρούτων ή η λακτόζη του γάλακτος.

Αποφύγετε τα περιττά «πρόσθετα σάκχαρα»

Τα «πρόσθετα σάκχαρα» γνωστά και ως θερμιδικά γλυκαντικά, είναι σάκχαρα και σιρόπια που προστίθενται στα τρόφιμα κατά την προετοιμασία των γευμάτων ή στο τραπέζι, εξηγεί η Κριστίν Γκερντσταντ, εκπρόσωπος Τύπου της Αμερικανικής Εταιρείας Διαιτολογίας. Τα πρόσθετα σάκχαρα μας δίνουν πολλές θερμίδες και ελάχιστα ή καθόλου θρεπτικά συστατικά.

Σήμερα πολλοί άνθρωποι προτιμούν τα τρόφιμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και επειδή τρώμε πολλά προϊόντα χωρίς ή με λίγα λιπαρά, δεν γνωρίζουμε ότι σε πολλά απ' αυτά τα προϊόντα, η ζάχαρη είναι το υποκατάστατο του λίπους και στην πραγματικότητα «ανταλλάσσουμε το λίπος με ζάχαρη», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Σάνθι Μπόουμαν συγγραφέας μιας πρόσφατης μελέτης που επικεντρώνεται στον ρόλο της ζάχαρη στην διατροφή και μέλος της Αμερικανικής Εταιρείας Διαιτολογίας.

Η Αμερικανική Εταιρεία Διαιτολογίας συστήνει να μην παίρνουμε περισσότερο από το 6% με 10% του συνόλου των θερμίδων μας από πρόσθετα σάκχαρα, δηλαδή περίπου εννέα κουταλάκια του γλυκού την ημέρα για το μέσο άτομο.

Διαβάστε προσεκτικά την ετικέτα των τροφίμων

Η ετικέτα με τα διατροφικά χαρακτηριστικά του προϊόντος μπορεί να μας βοηθήσει να ξεχωρίσουμε εύκολα τους καλούς από τους κακούς υδατάνθρακες.

Να λοιπόν τι πρέπει να κοιτάμε στην ετικέτα των προϊόντων:

Ολικοί Υδατάνθρακες: Για να εντοπίσουμε την συνολική ποσότητα των υδατανθράκων στα τρόφιμα, ανά μερίδα, κοιτάμε την ένδειξη «συνολικοί υδατάνθρακες». Θα διαπιστώσουμε συχνά ότι τα γραμμάρια των φυτικών ινών, της ζάχαρης και των άλλων υδατανθράκων προστίθενται στο σύνολο των υδατανθράκων που αναγράφονται στην ετικέτα.

Διατροφικές φυτικές ίνες: Η ένδειξη αυτή μας λέει τη συνολική ποσότητα των φυτικών ινών του τροφίμου, ανά μερίδα. Είναι λοιπόν η ποσότητα των υδατανθράκων που δεν απορροφάται και ενδεχομένως να περάσει διαμέσου του πεπτικού συστήματος χωρίς να απορροφηθεί.

Σάκχαρα: Μας ενημερώνουν για το σύνολο των υδατανθράκων που παίρνουμε μέσω των σακχάρων που περιέχεται στα τρόφιμα, από όλες τις πηγές (φυσικές πηγές όπως η λακτόζη και η Φρουκτόζη καθώς και πρόσθετα σάκχαρα όπως το σιρόπι). Είναι σημαντικό να διακρίνουμε τα φυσικά σάκχαρα από τα πρόσθετα. Για παράδειγμα, το 1% στο γάλα με λίγα λιπαρά, περιέχει 15 γραμμάρια «ζάχαρης» ανά φλιτζάνι. Τα γραμμάρια αυτά προέρχονται από την λακτόζη και από πρόσθετες γλυκαντικές ουσίες.

Για να σχηματίσουμε μια σαφέστερη εικόνα για το πώς πολλά γραμμάρια ζάχαρης που αναγράφεται στην ετικέτα προέρχονται από πρόσθετα γλυκαντικά, δεν έχουμε παρά να ελέγξουμε τη λίστα με τα συστατικά στοιχεία. Να δούμε αν τα πρόσθετα γλυκαντικά είναι στις τρεις πρώτες θέσεις του καταλόγου (τα συστατικά αναγράφονται με ποσοτική σειρά, ώστε το κύριο σώμα του τροφίμου να αποτελείται από τα πρώτα συστατικά που αναγράφονται).

Αλλοι υδατάνθρακες: Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται αποροφήσιμοι υδατάνθρακες που δεν θεωρούνται ως σάκχαρα (φυσικά ή άλλα).

Σακχαρώδεις Αλκοόλες: Σε πολλές ετικέτες τροφίμων μαζί με τους ολικούς υδατάνθρακες περιέχονται και οι σακχαρώδεις αλκοόλες. Σε μερικούς ανθρώπους, οι υδατάνθρακες υπό τη μορφή των σακχαρωδών αλκοολών μπορεί να προκαλέσουν πεπτικά προβλήματα όπως αέρια, κράμπες και διάρροια. Οι σακχαρώδεις αλκοόλες αναφέρονται στις ετικέτες τροφίμων ως ξυλιτόλη, σορβιτόλη, μαννιτόλη, λακτιτόλη κ.α. Πολλά τρόφιμα «χωρίς προσθήκη ζάχαρης» ή με «λίγες θερμίδες» περιέχουν σακχαρώδεις αλκοόλες ακόμη και όταν περιέχουν εναλλακτικές γλυκαντικές ουσίες.

 

Φρούτα και λαχανικά για λεπτή σιλουέτα  Θεοδώρα Τσώλη 

Οι «καλοί» υδατάνθρακες που περιέχουν σώζουν από την κατανάλωση ανθυγιεινών τροφών με πολλές θερμίδες Η κατανάλωση φρέσκων φρούτων και λαχανικών φαίνεται ότι είναι το «κλειδί» που ανοίγει την… πόρτα της καλλίγραμμης σιλουέτας, σύμφωνα με νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου Γέιλ. Και αυτό διότι αυτού του είδους οι υγιεινές τροφές μάς βοηθούν να αντιστεκόμαστε στον πειρασμό της κατανάλωσης τροφίμων «πλούσιων» σε… κακούς υδατάνθρακες και θερμίδες.

Όταν τα αποθέματα γλυκόζης –  περιέχεται στους υδατάνθρακες – πέφτουν στον οργανισμό, ξεκινά η επιθυμία για κατανάλωση τροφής. Μάλιστα η έλλειψη γλυκόζης,  η οποία αποτελεί «καύσιμο» για τον εγκέφαλο,  μας κάνει ευάλωτους απέναντι σε πολυθερμιδικές τροφές.

Κύρια «θύματα» αυτής της διαδικασίας είναι τα παχύσαρκα άτομα τα οποία, ακόμη και με την παραμικρή πτώση των επιπέδων γλυκόζης, αισθάνονται ακατάσχετη επιθυμία για υδατάνθρακες.

«Καλοί» και «κακοί» υδατάνθρακες Το θέμα είναι βέβαια το τι είδους υδατάνθρακες θα αποφασίσουμε να καταναλώσουμε αφού υπάρχουν οι «καλοί» υδατάνθρακες, όπως αυτοί των φρέσκων φρούτων και λαχανικών, του ακατέργαστου ρυζιού ή των ζυμαρικών και του ψωμιού ολικής αλέσεως και οι «κακοί» υδατάνθρακες που περιέχονται μεταξύ άλλων στο λευκό ψωμί, στη λευκή ζάχαρη, στα αναψυκτικά, στα κέικ, στα μπισκότα, στα πατατάκια και σε άλλα συσκευασμένα σνακ. Σύμφωνα με τους ειδικούς από το Γέιλ το μυστικό για να παραμένουμε λεπτοί είναι να εξασφαλίζουμε ότι τα επίπεδα γλυκόζης του εγκεφάλου δεν εμφανίζουν σημαντική πτώση μέσα στην ημέρα. Όπως σημειώνουν οι ερευνητές στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Clinical Investigation» η κατανάλωση μικρότερων ποσοτήτων τροφής και σε πιο τακτά χρονικά διαστήματα μέσα στο 24ωρο μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες να υποκύψουμε στον πολυθερμιδικό πειρασμό, κυρίως σε ό,τι αφορά τα παχύσαρκα άτομα.

Το πείραμα της γλυκόζης Προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους οι επιστήμονες χορήγησαν σε εθελοντές ενέσεις γλυκόζης. Στη συνέχεια διεξήγαγαν απεικονιστικές εξετάσεις του εγκεφάλου τους ενώ παράλληλα τους έδειχναν εικόνες τροφών με πολλές και λίγες θερμίδες. Όπως προέκυψε, όταν τα επίπεδα γλυκόζης ήταν χαμηλότερα, δύο περιοχές του εγκεφάλου των εθελοντών οι οποίες ρυθμίζουν την ευχαρίστηση «άναβαν» την επιθυμία για τροφή. Την ίδια στιγμή ο προμετωπιαίος φλοιός, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον αυτοέλεγχο – έχανε την ικανότητά του να ελέγχει τις παρορμήσεις.

Σύμφωνα με την επικεφαλής της μελέτης καθηγήτρια Ρατζίτα Σίνχα «φαίνεται ότι είναι σημαντική η κατανάλωση υγιεινών τροφών που διατηρούν τα επίπεδα γλυκόζης. Ο εγκέφαλος χρειάζεται και αυτός τροφή και πρέπει να του την δίνουμε με τον κατάλληλο τρόπο».

 

Γλυκαιμικός Δείκτης - Γλυκαιμικό Φορτίο

 

ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ-ΨΩΜΙ

 

Διαβήτης - Σάκχαρο

 

ΚΟΡΥΦΗ

Μην εξοστρακίζετε τους υδατάνθρακες Θεοδώρα Τσώλη 

Οταν λείπουν από τη διατροφή οδηγούν σε πιο σοβαρά εμφράγματα και μικρότερες πιθανότητες ανάρρωσης της καρδιάς Οι «πλούσιες» σε λιπαρά και «φτωχές» σε υδατάνθρακες δίαιτες μπορεί να βοηθούν ορισμένα άτομα να χάσουν βάρος, ωστόσο υπάρχει κίνδυνος να αποβούν ακόμη και μοιραίες για όσους έχουν οικογενειακό ιστορικό καρδιοπαθειών. Αυτό έδειξε μια νέα μελέτη ειδικών του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα στο Μπέρμιγχαμ των ΗΠΑ η οποία παρουσιάστηκε σε συνέδριο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας στο Σικάγο.
Τα λιπαρά «γεννούν» σοβαρά εμφράγματα Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι παχύσαρκοι αρουραίοι οι οποίοι ακολουθούσαν διατροφή με πολλά λιπαρά και λίγους υδατάνθρακες – παρόμοια με εκείνη που ακολουθούν πολλοί άνθρωποι – εμφάνιζαν πολύ πιο σοβαρά ως και θανατηφόρα καρδιακά επεισόδια σε σύγκριση με άλλους αρουραίους που ακολουθούσαν διατροφή με λίγα λιπαρά. Είναι μάλιστα αξιοσημείωτο ότι σύμφωνα με τα ευρήματα τα πολλά λιπαρά και οι λίγοι υδατάνθρακες στη διατροφή επιδρούν αρνητικά ακόμη και στην ανάρρωση μετά από ένα καρδιακό επεισόδιο. Παρότι οι ερευνητές σημειώνουν ότι οι δίαιτες με λίγους υδατάνθρακες έχουν οφέλη σε ό,τι αφορά την απώλεια βάρους, συνιστούν προσοχή. «Εάν σκεφτόμουν να ακολουθήσω διατροφή ‘πλούσια’ σε λιπαρά και ‘φτωχή’ σε υδατάνθρακες θα αναρωτιόμουν εάν τα οφέλη υπερτερούν των καρδιαγγειακών κινδύνων που αποκαλύπτονται από αυτή τη μελέτη» ανέφερε χαρακτηριστικά ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας Στίβεν Λόιντ και προσέθεσε:«Σε περίπτωση που έπασχα από καρδιοπάθεια ή είχα προδιάθεση για καρδιακό επεισόδιο θα σκεφτόμουν σοβαρά να ξεκινήσω μια τέτοιου τύπου δίαιτα».
Οι διατροφικές επιταγές του ΠΟΥ Οι υδατάνθρακες που περιέχονται σε τροφές όπως τα λαχανικά, οι ξηροί καρποί και τα δημητριακά αποτελούν την κύρια πηγή πρόσληψης θερμίδων για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού επί χιλιετίες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) συνιστά διατροφή στην οποία το 55%-75% της ημερήσιας πρόσληψης θερμίδων προέρχεται από υδατάνθρακες, το 15%-30% από λίπη και το 10%-15% από πρωτεΐνες. Ωστόσο έχουν κυκλοφορήσει πολλές και διαφορετικές δίαιτες οι οποίες προτείνουν διαφορετική αναλογία υδατανθράκων, λιπαρών και πρωτεΐνης στη διατροφή. Για παράδειγμα η δίαιτα της Ζώνης συνιστά κατανάλωση 40% υδατανθράκων, 30% λιπαρών και 30% πρωτεΐνης ημερησίως ενώ η δίαιτα Ατκινς πρεσβεύει ότι η κατανάλωση υδατανθράκων δεν πρέπει να ξεπερνά το 20% της ημερήσιας πρόσληψης θερμίδων. Ο δρ Λόιντ τονίζει ότι η μελέτη του ίδιου και της ομάδας του δεν αποδεικνύει σε καμία περίπτωση ότι μια δίαιτα με πολλά λιπαρά και λίγους υδατάνθρακες προκαλεί καρδιακά επεισόδια. Προσθέτει ωστόσο ότι η μακροπρόθεσμη επίδραση της κατανάλωσης πολλών λιπαρών και πρωτεΐνης τόσο στην καρδιά όσο και σε άλλα όργανα δεν είναι επαρκώς μελετημένη. Στο πλαίσιο των πειραμάτων τους στους αρουραίους οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα είδαν ότι τα παχύσαρκα ζώα που ακολουθούσαν διατροφή με πολλά λιπαρά υφίσταντο πιο σοβαρά καρδιακά επεισόδια τα οποία προκαλούσαν μεγαλύτερη καταστροφή του καρδιακού μυός και δεν άφηναν μεγάλα περιθώρια ανάρρωσης σε σύγκριση με τα ζώα που δεν κατανάλωναν πολλά λιπαρά στο πλαίσιο του καθημερινού διαιτολογίου τους.
Οξειδωτικό στρες και ελεύθερες ρίζες Ενας λόγος για αυτό, όπως εξηγεί ο δρ Λόιντ, είναι ότι τα λιπαρά προκαλούν περισσότερο οξειδωτικό στρες και οδηγούν στη δημιουργία περισσότερων ελεύθερων ριζών οι οποίες καταστρέφουν το DNA και τα κυτταρικά τοιχώματα οδηγώντας τελικώς σε θάνατο των κυττάρων του καρδιακού μυός. Σύμφωνα με τον ερευνητή, ένας δεύτερος λόγος για την αρνητική επίδραση της «πλούσιας» σε λίπη και «φτωχής» σε υδατάνθρακες δίαιτας για την καρδιά, είναι ότι η έλλειψη υδατανθράκων στερεί ενέργεια από τον καρδιακό μυ. Οι υδατάνθρακες αποτελούν το πιο αποτελεσματικό «καύσιμο» όταν η καρδιά προσπαθεί να αναρρώσει από ένα έμφραγμα. Στη διατροφή με πολλά λιπαρά το κύριο «καύσιμο» που χρησιμοποιούν τα όργανα για ενέργεια είναι οι κετόνες που παράγονται από τον μεταβολισμό του λίπους – το «καύσιμο» όμως αυτό είναι επαρκές για μια υγιή καρδιά αλλά όχι όταν η καρδιά έχει υποστεί βλάβη. Η έλλειψη γλυκόζης, την οποία παρέχουν οι υδατάνθρακες, αφήνει έτσι την καρδιά πιο «ευάλωτη» στις βλάβες.
Σε κάθε περίπτωση τα τελευταία χρόνια τόσο οι «οπαδοί» των υδατανθράκων όσο και εκείνοι των λιπαρών έχουν βρει έναν κοινό τόπο. Όπως λένε, το σημαντικό είναι να καταναλώνονται κυρίως «καλοί» υδατάνθρακες, οι πολύπλοκοι δηλαδή υδατάνθρακες σαν αυτούς που περιέχονται στα δημητριακά ολικής αλέσεως και στα φασόλια, και όχι οι απλοί υδατάνθρακες που περιέχονται στη ζάχαρη, στο άσπρο ψωμί και στις πατάτες. Αντιστοίχως πρέπει να προτιμώνται τα «καλά» λιπαρά όπως τα ω-3 λιπαρά οξέα που περιέχονται σε ορισμένα ψάρια και τα ακόρεστα λιπαρά που περιέχονται στα πουλερικά.

 

Για μακροζωία, μακριά από τους υδατάνθρακες Να εξορίσουμε από τη διατροφή μας πατάτες, ρύζι, ψωμί και ζυμαρικά συμβουλεύει αμερικανίδα καθηγήτρια

 

ΚΟΡΥΦΗ

Χαλκός ο αντιμικροβιακός Γράφει ο Dr. Harold Michels Σύμβουλος στο Διεθνή Οργανισμό Χαλκού, Senior V.Ρ. - CDA USA, Technology and Technical Services

Ο χαλκός είναι ένα υλικό γνωστό από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Τόσο οι Αιγύπτιοι, όσο οι Αζτέκοι, αλλά και ο ίδιος ο Ιπποκράτης χρησιμοποιούσαν τον χαλκό ως μέσο αντιμετώπισης μολύνσεων! Φέτος, μάλιστα, κατοχυρώθηκε ως το πρώτο μέταλλο με αναγνωρισμένες αντιμικροβιακές ιδιότητες και αυτό είναι μια είδηση που μπορεί να σώσει ζωές! Ειδικά όταν η χρήση του χαλκού μπορεί να συμβάλλει στην αντιμετώπιση μιας παγκόσμιας μάστιγας, όπως είναι οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, που αυξάνονται συνεχώς βάσει στατιστικών στοιχείων τόσο της Ευρώπης όσο και της Αμερικής.
Ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις Οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις είναι η τέταρτη αιτία θανάτου στις ΗΠΑ και κοστίζουν στο σύστημα υγείας περίπου 30 δισ. δολάρια ετησίως. Σχεδόν 2.000.000 άτομα αναπτύσσουν ετησίως μια ενδονοσοκομειακή λοίμωξη, σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νόσων Αμερικής.
Από τα άτομα αυτά περίπου 100.000 χάνουν τη ζωή τους ετησίως μόνο στην Αμερική.
Ομως και στην Ευρώπη τα νούμερα είναι τρομακτικά. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Πρόληψη και τον Ελεγχο των Ασθενειών (ΕΚΠΕΑ) αναφέρει σε έκθεσή του ότι ετησίως περίπου 3 εκατομμύρια κάτοικοι των κρατών-μελών της Ε.Ε. αναπτύσσουν λοιμώξεις που σχετίζονται με τη νοσηλεία τους, με 50.000 από αυτούς να πεθαίνουν εξαιτίας αυτών των λοιμώξεων. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία θανάτων από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, αλλά σίγουρα η χώρα μας δεν απέχει πολύ από τη ζοφερή πραγματικότητα της Ευρώπης. Κάποια από τα πιο επικίνδυνα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες είναι το πολύ συχνά εμφανιζόμενο και επικίνδυνο μικρόβιο του χρυσίζοντος σταφυλόκοκκου (MRSA: Methicillin - Resistant Staphylococcus Aureus), καθώς και το Clostridium Difficile, ένας παθογόνος μικροοργανισμός που μπορεί να προκαλέσει μόλυνση του παχέος εντέρου.
Το γεγονός ότι ακόμα και με το άγγιγμα ενός πόμολου σε κάποιο νοσοκομείο ερχόμαστε σε επαφή με απειλητικά βακτήρια και μικρόβια, κάτι που μπορεί να αποβεί ακόμα και θανατηφόρο, οδήγησε τους ειδικούς σε ανεξάρτητα ερευνητικά κέντρα να πραγματοποιήσουν έρευνες και κλινικές μελέτες και να εξετάσουν τα υλικά από τα οποία κατασκευάζονται οι επιφάνειες που αγγίζουν συχνά οι ασθενείς, αλλά και οι επισκέπτες. Μετά από ένα χρόνο εκτενών εργαστηριακών δοκιμών*, οι επιστήμονες απέδειξαν ότι οι επιφάνειες από χαλκό είναι αποτελεσματικές ενάντια σε 5 διαφορετικές μορφές βακτηρίων, συμπεριλαμβανομένων του MRSA και C. Difficile. Τον περασμένο Μάρτιο η Αμερικανική Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος (ΕΡΑ) ανακοίνωσε επισήμως ότι ο χαλκός είναι το πρώτο μέταλλο με αναγνωρισμένες αντιμικροβιακές ιδιότητες, καθώς ελαττώνει και καταπολεμά συγκεκριμένα επιβλαβή βακτηρίδια που συνδέονται με ενδεχομένως θανάσιμες μικροβιακές μολύνσεις. Ο χαλκός είναι το πρώτο στέρεο υλικό που λαμβάνει τέτοιου είδους αναγνώριση από την ΕΡΑ, η οποία στηρίζεται στα αποτελέσματα εκτενών αντιμικροβιακών δοκιμών βάσει των εγκεκριμένων πρωτοκόλλων της.
Αρα λοιπόν ο χαλκός μπορεί να διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο στην καταπολέμηση των ενδονοσοκομειακών μολύνσεων. Αρκεί να συγκρίνει κανείς ότι σε επιφάνειες από χάλυβα, αλουμίνιο και πλαστικό τα μικρόβια παραμένουν πάνω από 3 ημέρες, ενώ πάνω στις επιφάνειες από χαλκό οι μικροοργανισμοί αυτοί δεν επιβιώνουν περισσότερο από 90 λεπτά! Αξίζει να σημειωθεί ότι οι χάλκινες επιφάνειες που καθαρίζονται συχνά μπορούν να εξουδετερώσουν το 99,9% των μικροβίων μέσα σε 2 ώρες και μπορούν να μειώσουν την απειλή από δευτερογενή μολυσματικά βακτήρια ή ιούς, οι οποίοι βρίσκονται μέσα σε νοσοκομεία. Τέτοιες επιφάνειες είναι τα πόμολα, τα καροτσάκια φαγητού, τα φορεία των ασθενών, οι βρύσες, ακόμη και τα στιλό των ιατρών, καθώς επίσης τα τραπεζάκια δίπλα από τις κλίνες, οι καρέκλες επισκεπτών, αλλά και τα πληκτρολόγια και ποντίκια υπολογιστών.
Και στο νερό Ας δούμε όμως πόσο ευεργετική μπορεί να είναι η επίδραση του χαλκού στην απειλή που ονομάζεται νόσος των λεγεωνάριων, μια μόλυνση που προκαλείται από βακτηρίδια που ονομάζονται Legionella. Το μικρόβιο αυτό, που αναπτύσσεται κυρίως σε μεγάλες μονάδες κλιματισμού, καθώς και σε σωληνώσεις νερού, μολύνει τους πνεύμονες και ο ασθενής εμφανίζει συμπτώματα γρίπης, που σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αποβεί μοιραία. Σε έρευνες που πραγματοποίησε το Ολλανδικό Ερευνητικό Ιδρυμα Ποιότητας Νερού (KIWA), βρέθηκε ότι η συγκέντρωση βακτηριδίων στο νερό που μεταφέρθηκε μέσα από τους σωλήνες χαλκού ήταν 10 φορές λιγότερη από ό,τι σε διάφορους πλαστικούς σωλήνες. Αυτό οφείλεται στο ότι ο χαλκός εμποδίζει την ανάπτυξη και μεταφορά βακτηριδίων στο νερό που μεταφέρεται μέσα από αυτόν. Επίσης, είναι αδιαπέραστος και προφυλάσσει με τη στεγανότητά του το νερό από επιβλαβείς εξωτερικούς παράγοντες (φυτοφάρμακα, πετρέλαιο, βενζίνη κ.λπ.) και δεν αλλοιώνεται από οργανικούς διαλύτες.
*Νοσοκομειακό Πανεπιστήμιο Μπέρμιγχαμ του ιδρύματος NHS (UK),
Νοσοκομείο «Asklepios» Αμβούργου (Γερμανία),
Νοσοκομεία Tygerberg & Stellenbosch Uni (Νότια Αφρική),
Κέντρο Καρκίνου Memorial Sloan-Kettering (Νέα Υόρκη),
Ιατρικό Πανεπιστήμιο της νότιας Καρολίνας (Τσάρλεστον, Sc),
Ιατρικό Κέντρο Ralph Η. Johnson, (Τσάρλεστον, Sc),
Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Kitasato (Ιαπωνία).

 

Χαλκός και Υγεία

Ο χαλκός, ένα στοιχείο που το συναντάμε στη φύση και είναι απόλυτα φιλικό προς το περιβάλλον, χρησιμοποιείται στα δίκτυα πόσιμου νερού από την εποχή των Φαραώ, μέχρι τις μέρες μας.

Παρόλα αυτά, μόνο πρόσφατα οι επιστήμονες διαπίστωσαν τα οφέλη του χαλκού για τη δημόσια υγεία.

Οι αντιβακτηριδιακές ιδιότητες του χαλκού βοηθούν στη διατήρηση της καθαρότητας του πόσιμου νερού.

Έχει αποδειχτεί ότι, ο χαλκός αναχαιτίζει την ανάπτυξη μικροοργανισμών που αναπτύσσονται στο νερό και ευδοκιμούν στα συστήματα πόσιμου νερού όπως, βακτήρια, ιοί, άλγη, παράσιτα.

Αυτοί οι μικροοργανισμοί μεταξύ των οποίων, ο ιός της Νόσου των Λεγεωνάριων, το θανατηφόρο βακτήριο E. Coli και ο ιός της πολιομυελίτιδας, εγκυμονούν κινδύνους για την ανθρώπινη υγεία.

Ενδεικτικά αναφέρουμε, ότι εργαστηριακές έρευνες σε δείγματα νερού από παλαιωμένα δίκτυα χαλκού, μετά από παραμονή του νερού στο δίκτυο 24 ωρών, παρουσιάζουν μείωση του ιού της πολιομυελίτιδας τύπου 1 κατά 97% και του τύπου 2 κατά 96%.

Σε νέες σωληνώσεις από χαλκό, 80% του ιού της πολιομυελίτιδας τύπου 2, εξαλείφθηκε μέσα σε 3 ώρες ενώ ο ιός εξαλείφθηκε εντελώς μέσα σε διάστημα 24 ωρών.

Οι οργανισμοί και οι φορείς υγείας σε ολόκληρο τον κόσμο, στρέφονται στο χαλκό για να κερδίσουν προβάδισμα στη μάχη ενάντια στα ανθεκτικά μικρόβια.

Η Υπηρεσία Περιβαλλοντικής Προστασίας των ΗΠΑ βρίσκεται ήδη στη διαδικασία επικύρωσης των αντιβακτηριδιακών ιδιοτήτων του χαλκού.

Τα αποτελέσματα, που αναμένονται στο άμεσο χρονικό διάστημα, θα καταστήσουν το χαλκό το πρώτο υλικό με επίσημη αναγνώριση για αντιβακτηριδιακές ιδιότητες.

Κλινικές δοκιμές που εξετάζουν επιφάνειες από χαλκό και κραμάτων του και πόσο αυτές επηρεάζουν την επιβίωση των μικροβίων, βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη σε νοσοκομεία της Μεγ. Βρετανίας, της Ιαπωνίας, των ΗΠΑ, της Νότιας Αφρικής, της Γερμανίας και της Δανίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κλινική δοκιμή στο νοσοκομείο Selly Oak της Μεγάλης Βρετανίας, όπου σε μία πτέρυγα όλες οι επιφάνειες από ανοξείδωτο ατσάλι έχουν αντικατασταθεί από χαλκό (χερούλια, μπαταρίες βρυσών, κουμπιά σε καζανάκια, βοηθητικές ράβδοι που χρησιμοποιούν οι ασθενείς για να κινηθούν, μέχρι και τα στυλό του προσωπικού).

Ο χαλκός αποτελεί ένα σημαντικό ιχνοστοιχείο διατροφής για την καλή ανάπτυξη του οργανισμού: απαραίτητος για την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων, ο χαλκός συμβάλλει στην ισορροπία του νευρικού και ανοσοποιητικού συστήματος καθώς και στην υγεία των οστών. Η έλλειψή του μπορεί να προκαλέσει ορισμένες σοβαρές ασθένειες ενώ σε υπερβολικές ποσότητες είναι επιβλαβής για τον οργανισμό.

Ακολουθεί ένας ενδεικτικός κατάλογος με τροφές και την περιεκτικότητά τους σε χαλκό: 

Τροφές

Περιεκτικότητα σε χαλκό

6 στρείδια

3,7 mg

1/4 κούπας αμύγδαλα

0,4 mg

1/4 κούπας κάσιους

0,76 mg

1 μεγάλη βραστή πατάτα

0,33 mg

1 κούπα βρώμη

0,12 mg

1/2 κούπα καστανό ρύζι

0,08 mg

1 κούπα χυμό δαμάσκηνου

0,15 mg

1 κουταλάκι κακάο

0,19 mg

1 κούπα λάχανο

0,19 mg

1 κουταλάκι πιπέρι

0,07 mg

Ο Χαλκός βοηθάει το σώμα να απορροφήσει και να χρησιμοποιήσει το σίδηρο, συμμετέχει δε στο σχηματισμό των οστών, ενώ είναι απαραίτητος (συνεργικά με τη βιταμίνη C και τον ψευδάργυρο) στο σχηματισμό της ελαστίνης, ενός βασικού συστατικού του δέρματος, των οστών και του συνδετικού ιστού. 

Άλλες ιδιότητες

ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, βοηθάει στη διατήρηση του μυϊκού τόνου, συμμετέχει στη διαδικασία παραγωγής ενέργειας, στην επούλωση πληγών, στον καθορισμό του χρώματος των μαλλιών και της επιδερμίδας, στο σχηματισμό της μυελίνης, που είναι το προστατευτικό περίβλημα των νεύρων. Επίσης, είναι σημαντικός για το ανοσοποιητικό σύστημα, μελέτες δε σε ζώα έχουν δείξει ότι η ανεπάρκεια του αυξάνει την ευαισθησία στις λοιμώξεις και το ποσοστό θανάτων από αυτές. Πρόσφατα έχει αποδειχθεί ότι ακόμη και πολύ μικρή ανεπάρκεια χαλκού στον άνθρωπο μειώνει σημαντικά, τόσο τον αριθμό των ουδετερόφιλων (είδος λευκών αιμοσφαιρίων) στην περιφερική κυκλοφορία, όσο και την ικανότητα τους να σκοτώνουν μικροοργανισμούς, ενώ άλλες μελέτες in vitro και με ζώα έχουν δείξει ότι ακόμη και οριακή ανεπάρκεια μειώνει τα επίπεδα της ιντερλευκίνης 2 και περιορίζει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων Τ.

Ο χαλκός έχει επίσης αντιφλεγμονικές ιδιότητες και είναι αποτελεσματικός σε ορισμένους αρθριτικούς. Αυτό εξηγεί γιατί τα βραχιόλια χαλκού είναι μερικές φορές αποτελεσματικά, δεδομένου ότι ο χαλκός διαλύεται σιγά – σιγά από τον ιδρώτα και απορροφάται από το δέρμα. Η ανεπάρκεια χαλκού δεν είναι πολύ διαδεδομένη, συνήθως δε απαντάται σε έγκυες, σε πρόωρα νεογνά και σε δεχόμενους ολική παρεντερική διατροφή για μεγάλα διαστήματα. Είναι απαραίτητο ιχνοστοιχείο, τόσο στα ζώα όσο και στα φυτά. Ανευρίσκεται σε ποικιλία ενζύμων, όπως την υπεροξειδάση του Κυτοχρώματος C και την υπεροξειδισμουτάση. Ορισμένα μαλάκια και αρθρόποδα έχουν ως μεταφορική ουσία των αναπνευστικών αερίων την αιμοκυανίνη (αντί της αιμοσφαιρίνης), η οποία περιέχει χαλκό.

Στα ανώτερα ζώα έχει διαπιστωθεί ότι η παρουσία χαλκού διευκολύνει την απορρόφηση σιδήρου από τον οργανισμό. H υπερβολική απόθεση χαλκού στους ιστούς προκαλεί την Νόσο του Wilson, ενώ χρόνια έλλειψη χαλκού προκαλεί δυσλειτουργία στην σύνθεση δοπαμίνης, με συνέπεια την εμφάνιση κατάθλιψης, στην σύνθεση μελανίνης από τα δερματικά κύτταρα καθώς και δυσλειτουργίες στον μεταβολισμό των λιπών και των τριγλυκεριδίων. 

ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ – ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ

Τοξικώσεις από χαλκό είναι σπάνιες, χρειάζονται δε δόσεις 300 – 500 φορές μεγαλύτερες των κανονικών για να συμβούν.

Όσοι πάσχουν από τη νόσο του Wilson (ηπατοφακοειδής εκφύλιση) δε θα πρέπει να λαμβάνουν συμπληρώματα χαλκού. Όσοι πάσχουν από ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια δε θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν συμπληρώματα χαλκού χωρίς τη συμβουλή γιατρού. Δε θα πρέπει επίσης να πίνουν από χάλκινες σωληνώσεις, στις οποίες το νερό παραμένει στάσιμο για μεγάλα διαστήματα.

Και να θυμόμαστε πως οι πρόγονοί μας χρησιμοποιούσαν, 2.500 χρόνια πριν πολύ σοφά, τον ορείχαλκο για τα χειρουργικά τους εργαλεία.

 

Χαλκός και παλιά δαντέλα

 

ΚΟΡΥΦΗ

Λιγότερη πρωτεΐνη, περισσότερες παρασπονδίες  Ειρήνη Βενιού 

Οι μικρές ποσότητες κρέατος, ψαριού, αβγών ή ξηρών καρπών οδηγούν σε τσιμπολογήματα Η ανθυγιεινή συνήθεια του τσιμπολογήματος μπορεί να κοπεί αυξάνοντας την ποσότητα της πρωτεΐνης στα κύρια γεύματα, υποστηρίζουν τώρα οι επιστήμονες Εάν επιλέγετε συχνά παχυντικά σνακ μεταξύ των γευμάτων, τότε πολύ πιθανόν να μην καταναλώνετε αρκετή πρωτεΐνη. Αυτό είναι το συμπέρασμα νέας μελέτης βρετανών και αυστραλών ειδικών, σύμφωνα με το οποίο η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων πρωτεΐνης μας κάνει πιο επιρρεπείς σε διατροφικούς πειρασμούς. Οι ερευνητές των πανεπιστημίων του Κέιμπριτζ και του Σίδνεϊ διαπίστωσαν ότι μια μεγαλύτερη μερίδα πρωτεΐνης στο πιάτο - π.χ. κρέας, ψάρι, αβγά ή ξηροί καρποί - θα μπορούσε να μας απαλλάξει από την αύξηση του σωματικού βάρους κατά τουλάχιστον ένα κιλό τον μήνα, εξαιτίας της κατανάλωσης παχυντικών σνακ.

Πρωτεΐνη εναντίον σνακ Στο πλαίσιο της μελέτης, οι επιστήμονες παρακολούθησαν τις διατροφικές συνήθειες συνολικά 22 εθελοντών ηλικίας 18-51 ετών, οι οποίοι κατά τη διάρκεια του πειράματος παρέμειναν απομονωμένοι σε ειδικές εγκαταστάσεις. Είδαν λοιπόν ότι όσοι κατανάλωναν στο γεύμα τους 10% πρωτεΐνη, έτειναν να συγκεντρώνουν 260 επιπλέον θερμίδες την ημέρα από τσιμπολογήματα που μεσολαβούσαν μέχρι το επόμενο γεύμα, συγκριτικά με όσους κατανάλωναν 15% πρωτεΐνη. Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όσοι έτρωγαν μικρότερες ποσότητες πρωτεΐνης κατανάλωναν το 70% των επιπλέον θερμίδων τους από ανθυγιεινά σνακ που τσιμπολογούσαν κατά τη διάρκεια της ημέρας και όχι από τα γεύματά τους.

 

Υγεία και Κρέας

 

Κολλαγόνο, η απαραίτητη πρωτεΐνη Ολοι γνωρίζουμε πως το κολλαγόνο είναι απαραίτητη πρωτεΐνη του οργανισμού, που μεγαλώνοντας μειώνεται με γοργούς ρυθμούς, ειδικά στις γυναίκες, προκαλώντας όχι μόνο το φαινόμενο της πρόωρης γήρανσης, αλλά και πάρα πολλά προβλήματα στις αρθρώσεις μας.

 

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ενισχύστε τον οργανισμό σας με Καροτινοειδή

Οι χρωστικές ύλες που χαρίζουν στα φρούτα και τα λαχανικά κόκκινο, πορτοκαλί ή κίτρινο χρώμα ονομάζονται «καροτινοειδή». Οι συγκεκριμένες ουσίες είναι γνωστές για τις αντιοξειδωτικές και τις ενισχυτικές του ανοσοποιητικού συστήματος ιδιότητες.

Τι είναι

Παρά το γεγονός ότι έχουν ανακαλυφθεί πάνω από 600 καροτινοειδείς ουσίες, φαίνεται ότι μόνο έξι από αυτές αξιοποιούνται σημαντικά από το αίμα ή τους ιστούς. Αυτές είναι: το β – καροτένιο (το οποίο είναι πιθανώς και το πιο γνωστό αντιοξειδωτικό), το α – καροτένιο, η κρυπτοξανθίνη, το λυκοπένιο, η λουτεΐνη και η ζεαξανθίνη.

Τα καροτινοειδή εντοπίζονται σε μεγάλη ποικιλία φρούτων και λαχανικών, αλλά οι τροφές που αποτελούν τις κυριότερες πηγές αυτών των ουσιών ίσως δεν είναι και οι πιο συνηθισμένες στο καθημερινό διαιτολόγιο. Για παράδειγμα, το α – καροτένιο εντοπίζεται στα καρότα και τα κολοκύθια, ενώ το λυκοπένιο βρίσκεται στα κόκκινα φρούτα και λαχανικά, όπως το καρπούζι, το κόκκινο γκρέιπφρουτ και η ντομάτα. Η λουτεΐνη και η ζεαξανθίνη υπάρχουν σε αφθονία στα σκούρα πράσινα λαχανικά, τα κολοκύθια και τις κόκκινες πιπεριές, ενώ η κρυπτοξανθίνη βρίσκεται στα μάνγκο, τα πορτοκάλια και τα ροδάκινα.

Τι προσφέρουν

Το κυριότερο όφελος των καροτινοειδών είναι η αντιοξειδωτική δράση τους, καθώς προστατεύουν τα κύτταρα του οργανισμού από τις ελεύθερες ρίζες. Παρά το γεγονός ότι τα καροτινοειδή είναι παρεμφερή, καθένα δρα σε έναν συγκεκριμένο τύπο ιστού. Επιπλέον, το α – καροτένιο και η κρυπτοξανθίνη μπορούν να μετατραπούν σε βιταμίνη Α, οπωσδήποτε όμως όχι στον ίδιο βαθμό με το β – καροτένιο.

Πρόληψη

Τα καροτινοειδή μπορούν να δράσουν κατά συγκεκριμένων μορφών καρκίνου, κυρίως περιορίζοντας τη μη φυσιολογική ανάπτυξη των κυττάρων. Για παράδειγμα, το λυκοπένιο φαίνεται να αποτρέπει την εμφάνιση καρκίνου του προστάτη. Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ διαπίστωσαν ότι οι άντρες που καταναλώνουν την εβδομάδα δέκα ή περισσότερες μερίδες φαγητών με βάση την ντομάτα περιορίζουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του προστάτη κατά 45%. Επίσης, το λυκοπένιο μπορεί να λειτουργήσει κατά του καρκίνου του στομάχου και του πεπτικού συστήματος.

Μελέτες δείχνουν ότι υψηλές ποσότητες α – καροτενίου, λουτεΐνης και ζεαξανθίνης μειώνουν την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου των πνευμόνων, ενώ η κρυπτοξανθίνη και το α – καροτένιο περιορίζουν τον κίνδυνο καρκίνου της μήτρας.

Επιπλέον, τα καροτινοειδή καταπολεμούν τις καρδιακές παθήσεις. Σε έρευνα σε δείγμα 1.300 ηλικιωμένων, εκείνοι που κατανάλωσαν τροφές πλούσιες σε καροτινοειδή εμφάνισαν 50% μικρότερη πιθανότητα καρδιακής πάθησης και 75% μικρότερη πιθανότητα καρδιακής προσβολής.

Ακόμη, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι όλα τα καροτινοειδή, ιδιαίτερα το α – καροτένιο και το λυκοπένιο, εμποδίζουν τον σχηματισμό της LDL («κακής») χοληστερίνης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακές προσβολές και λοιπά καρδιαγγειακά προβλήματα.

Επιπρόσθετα πλεονεκτήματα

Η λουτεΐνη και η ζεαξανθίνη ενισχύουν την καθαρή όραση, απορροφώντας την επιβλαβή υπεριώδη ακτινοβολία και αδρανοποιώντας τις ελεύθερες ρίζες στον αμφιβληστροειδή. Αυτό οδηγεί στη μείωση εκφύλισης ωχράς κηλίδος, μιας οφθαλμικής ασθένειας που συνδέεται άμεσα με το γήρας και αποτελεί την κύρια αιτία τύφλωσης στα άτομα της τρίτης ηλικίας. Επιπλέον, άλλα καροτινοειδή αποτρέπουν την βλάβη στον φακό του ματιού, περιορίζοντας τον κίνδυνο καταρράκτη.

Τέλος, άλλες μελέτες καταδεικνύουν συσχέτιση μεταξύ χαμηλών επιπέδων καροτινοειδών και εμμηνορρυσιακών διαταραχών.

Πώς να τα λάβετε

Δοσολογία

Εάν το διαιτολόγιό σας δεν περιλαμβάνει τροφές πλούσιες σε καροτινοειδή, επιλέξτε ένα συμπλήρωμα διατροφής που περιέχει, εκτός από τις απαραίτητες βιταμίνες και τα μεταλλικά στοιχεία, κάποιες από τις έξι βασικές καροτινοειδείς ουσίες, όπως αναφέρονται παραπάνω.

Οδηγίες χρήσεως

Υιοθετήστε τη λήψη καροτινοειδών συμπληρωμάτων με τροφές που περιέχουν λίπος, το οποίο επιτρέπει στο σώμα να τα απορροφήσει πιο αποτελεσματικά. Εάν χωρίσετε τη συνολική ημερήσια ποσότητα που πρέπει να λάβετε σε δύο γεύματα, το σώμα θα απορροφήσει σίγουρα το μεγαλύτερο μέρος της.

Πιθανές παρενέργειες

Μεγάλες δόσεις καροτινοειδών μπορεί να αλλάξουν το χρώμα της επιδερμίδας σε πορτοκαλί, ιδιαίτερα στις παλάμες και τα πέλματα. Η παρενέργεια αυτή είναι καθαρά προσωρινή και θα εξαφανιστεί με τη μείωση της ποσότητας λήψης.

 

Ασταξανθίνη: Ένα πανίσχυρο αντιοξειδωτικό Dr. Iωάννης Αδαμίχος N.D, D.Sc

Η ασταξανθίνη είναι ένα ροζοκόκκινο καροτενοειδές που είναι υπεύθυνο για το ροζ χρώμα του σολομού και των φλαμίνγκο. Εν’ αντιθέσει με τα πιο γνωστά καροτενοειδή όπως είναι η β-καροτίνη, η λουτεΐνη και το λυκοπένιο, τα οποία είναι φυτικής προέλευσης, η ασταξανθίνη βρίσκεται σε θαλασσινά είδη.

Η κύρια πηγή ασταξανθίνης είναι ένα μικρό άλγος, το οποίο αποτελεί και τη βάση της τροφικής αλυσίδας του σολομού και των φλαμίνγκο.

Η ασταξανθίνη είναι ένα ξανθοφυλικό καροτενοειδές με πολύ ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, το οποίο δεν μετατρέπεται σε βιταμίνη Α.

Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει η ασταξανθίνη είναι 80-550 φορές πιο ισχυρή από τη βιταμίνη Ε και δέκα φορές πιο ισχυρή, ως αντιοξειδωτικό, από τη β-καροτίνη. Εκτός των άλλων, ο μοριακός τύπος της ασταξανθίνης, της επιτρέπει να λειτουργεί και σε λιπώδες αλλά και σε υδαρές περιβάλλον, πράγμα που σημαίνει ότι έχει ακόμα πιο εκτεταμένη αντιοξειδωτική δράση.

Πηγές Ασταξανθίνης mg/Kg

Σολωμός 26-37

Κόκκινος κυπρίνος 2-14

Πέστροφα 1-13

Krill 46-113

Η. pluvialis algae 20-30.000

Aντιοξείδωση και εξουδετέρωση ελευθέρων ριζών

Η ασταξανθίνη παρέχει ισχυρή προστασία στις κυτταρικές μεμβράνες. Προστατεύει τον οργανισμό από τη καταστροφική δράση των ελεύθερων ριζών, ενώ φαίνεται να είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική στην εξουδετέρωση των ελεύθερων ριζών μονήρους οξυγόνου και αζώτου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον υπάρχει για την ικανότητα της ασταξανθίνης να εισέρχεται στο ΚΝΣ, οπού η συσσώρευση κορεσμένων λιπαρών οξέων προκαλεί σημαντική καταστροφή (τα κορεσμένα λιπαρά οξέα προάγουν τη καταστροφική δράση των ελεύθερων ριζών). Ορισμένοι ερευνητές θεωρούν ότι η ασταξανθίνη παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη νόσων του ανθρώπινου νευρικού συστήματος.

Υγεία οφθαλμών

Εξαιτίας της υψηλής συγκέντρωσης κυττάρωνφωτοϋποδοχέων, η ωχρά κηλίδα του αμφιβληστροειδή χιτώνα αλλοιώνεται εύκολα από τις ελεύθερες ρίζες, οι οποίες ανακυκλώνονται από τον υπεριώδη φωτισμό.

Έρευνες αναφέρουν ότι η ασταξανθίνη δύναται να προστατεύσει το οπτικό σύστημα από εκφυλιστική αλλοίωση, απορροφώντας την ενέργεια του φωτός και αφοπλίζοντας τις ελεύθερες ρίζες. Επίσης, αναφέρεται ότι η ισχυρή αντιοξειδωτική δράση της ασταξανθίνης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην προστασία της ωχράς κηλίδας από εκφυλιστική αλλοίωση καθώς και από εμφάνιση καταρράκτη.

Προστασία δέρματος

Το υπεριώδες φως προκαλεί παραγωγή ελευθέρων ριζών. Οι ελεύθερες ρίζες καταστρέφουν το κολλαγόνο και το DNA και οδηγούν σε πρόωρη γήρανση (π.χ. ρυτίδες ). Η ασταξανθίνη φαίνεται να προστατεύει το δέρμα από τη καταστροφική επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας.

Προστασία κυττάρων

Η ασταξανθίνη βελτιώνει την κυτταρική επικοινωνία και σταθερότητα των κυττάρων οδηγώντας σε κατάσταση κυτταρικής ομοιόστασης (φυσιολογικής κυτταρικής ακεραιότητας και λειτουργίας). Η ασταξανθίνη επίσης φαίνεται να προάγει τη κυτταρική ακεραιότητα, (διασφαλίζει την ομαλή λειτουργία και υγεία του κυττάρου). Η κυτταρική υγεία κρίνεται απαραίτητη για τη σωστή κυτταρική λειτουργία και σταθερότητα των κυττάρων.

Καρδιαγγειακή υγεία

Η οξείδωση της LDL χοληστερόλης είναι παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης. Ως ισχυρό λιποδιαλυτό αντιοξειδωτικό, η ασταξανθίνη προλαμβάνει την οξείδωση των λιπαρών και κατά συνέπεια προστατεύει από καρδιαγγειακή νόσο. Προκαταρκτικές μελέτες αναφέρουν ότι η ασταξανθίνη βοηθάει στην αύξηση των επιπέδων HDL(καλής) χοληστερόλης, ενώ μειώνει τα επίπεδα της βλαβερής χοληστερόλης (LDL).

Υψηλά επίπεδα ΗDL χοληστερόλης σχετίζονται με μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιακής νόσου. Από έρευνες που έχουν γίνει, έχει βρεθεί ότι η ασταξανθίνη έχει την ιδιότητα να μειώνει την αρτηριακή πίεση διότι επιδρά στο οξείδιο του αζώτου και δρα ως μυοχαλαρωτικός παράγοντας.

Προστασία προστάτη

Υψηλά επίπεδα του ανδρογόνου DHT(δι-υδροτεστοστερόνη) συνδέονται με διόγκωση του προστάτη. Η ασταξανθίνη αναστέλλει τη δράση του ένζυμου 5-α-ρεδουκτάση, το οποίο ευθύνεται για τη σύνθεση της DHT από τη τεστοστερόνη. Σύμφωνα με έρευνες in vitro, η ασταξανθίνη σε συνδυασμό με το saw palmetto, θα μπορούσε να εμποδίσει τη δράση του ενζύμου 5-α-ρεδουκτάση μέχρι και 98%,γεγονός θετικό στην πρόληψη της διόγκωσης του αδένα του προστάτη.

Ανδρική γονιμότητα

Η δράση των ελεύθερων ριζών παίζει σημαντικό ρόλο στην ανδρική γονιμότητα, διότι επηρεάζει τόσο τον αριθμό του σπέρματος, όσο και την κινητικότητα αυτού. Σύμφωνα με έρευνες, η ασταξανθίνη μπορεί να ενισχύσει την κινητικότητα του σπέρματος και να βοηθήσει άτομα με προβλήματα γονιμότητας.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ψευδάργυρος εναντίον κρυολογήματος  ΕΙΡΗΝΗ ΒΕΝΙΟΥ

Περιορίζει τη διάρκειά του έως και κατά 40% Το πολυπόθητο γιατρικό για το κοινό κρυολόγημα δεν αποκλείεται να κρύβεται τελικά σε ένα μια απλή παστίλια ψευδαργύρου, σύμφωνα με νέα φινλανδική μελέτη. Οι ειδικοί του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, με επικεφαλής τον δρ Χάρι Χεμίλα, διαπίστωσαν ότι ανάλογα με τη δόση και την περιεκτικότητα της παστίλιας σε ψευδάργυρο, η λήψη της είναι ικανή να περιορίσει την χρονική διάρκεια των συμπτωμάτων του κρυολογήματος κατά 40%. Όπως δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο «Open Respiratory Medicine Journal», οι ειδικοί προχώρησαν σε μετα-ανάλυση 13 συνολικά προηγούμενων δοκιμών που εξέταζαν την αποτελεσματικότητα του ψευδαργύρου ενάντια στο κοινό κρυολόγημα.

Το μυστικό κρύβεται στη δόση Εξετάζοντας προσεκτικά τα στοιχεία, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι σε πέντε από αυτές, στις οποίες οι εθελοντές λάμβαναν μια καθημερινή δόση ψευδαργύρου που δεν ξεπερνούσε τα 75 mg, δεν είχε παρατηρηθεί τελικά καμία διαφορά ως προς την καταπολέμηση των ενοχλητικών συμπτωμάτων του κρυολογήματος.

Στις υπόλοιπες οκτώ ωστόσο τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Συγκεκριμένα, σε τρεις δοκιμές όπου οι συμμετέχοντες λάμβαναν μια καθημερινή δόση οξικού άλατος ψευδαργύρου άνω των 75 mg παρατηρούνταν μείωση της συνολικής χρονικής διάρκειας των συμπτωμάτων κατά 42%.

Ακόμα, σε πέντε άλλες δοκιμές όπου οι εθελοντές λάμβαναν άλλα άλατα ψευδαργύρου επίσης σε καθημερινή δόση που ξεπερνούσε τα 75 mg παρατηρούνταν μείωση της διαρκείας του κρυολογήματος κατά 20%.

«Από τη στιγμή που το μεγαλύτερο μέρος των εθελοντών δεν εμφάνισε παρενέργειες από την συγκεκριμένη δόση, μπορούμε να πούμε ότι οι παστίλιες ψευδαργύρου θα μπορούσαν να συνιστούν αποτελεσματική θεραπεία ενάντια στα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος» εξηγεί ο δρ. Χεμίλα.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Μαγνήσιο

Μαγνήσιο: Πως βοηθάει τον οργανισμό μας και από που το αντλούμε; Μάριος Δημόπουλος Κλινικός Διατροφολόγος, Μέλος του American - Council for Applied Clinical Nutrition

Το μαγνήσιο είναι ένα πολύ σημαντικό μέταλλο για την υγεία μας. Περισσότερα από 300 διαφορετικά ένζυμα του σώματός μας εξαρτώνται από αυτό. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 80% όσων ακολουθούν μια τυπική δίαιτα δεν καταφέρνουν να καταναλώσουν την ποσότητα μαγνησίου που χρειάζονται.

Τα συμπτώματα έλλειψης μαγνησίου δημιουργούν μια σειρά προβλημάτων που σχετίζονται με την γεροντική ηλικία: Φραγμένες αρτηρίες, αρρυθμίες, καρδιακές προσβολές, υψηλή πίεση του αίματος, οστεοπόρωση, αντίσταση στην ινσουλίνη και διαβήτη. Γάλλοι ερευνητές αναφέρουν ότι «τα ζώα που λιμοκτονούν από έλλειψη μαγνησίου, παρουσιάζουν σχεδόν δείγματα επιταχυνόμενης γήρανσης». Μελέτες σε πειραματόζωα έχουν δείξει ότι όσο πιο χαμηλά είναι τα επίπεδα μαγνησίου, τόσο πιο γρήγορα γερνάει το ζώο και τόσο γρηγορότερα είναι πιθανόν να πεθάνει. Τα νέα ζώα, τα οποία στερούνται μαγνησίου, αναπτύσσουν αγγειακές μεταβολές και νευρομυϊκές ανωμαλίες που μοιάζουν με τα προβλήματα υγείας των ζώων που γερνούν. Όταν όμως τα νεότερα ζώα παίρνουν συμπληρώματα μαγνησίου, τα συμπτώματα της γήρανσής τους εξαφανίζονται.

Ας δούμε πώς το μαγνήσιο καταπολεμά τη γήρανση. Το μαγνήσιο είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό που καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες.

Χωρίς το μαγνήσιο, η κυτταρική μεμβράνη γίνεται άκαμπτη και πιο ευπαθής στις ελεύθερες ρίζες. Η μακροχρόνια έλλειψη μαγνησίου οδηγεί σε πτώση τα επίπεδα της βιταμίνης Ε. Η έλλειψη μαγνησίου οδηγεί επίσης σε βλάβη των μιτοχονδρίων, για την οποία πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι είναι σημαντικός μηχανισμός γήρανσης. Τα μιτοχόνδρια είναι τα «εργοστάσια ενέργειας» του κυττάρου, είναι ιδιαιτέρως ζωτικά στην καρδιά, επειδή το όργανο αυτό απαιτεί πολύ μεγάλη ποσότητα ενέργειας για να λειτουργεί σωστά. Αυτό μας εξηγεί γιατί η έλλειψη μαγνησίου οδηγεί σε καρδιοπάθειες. Οι ηλικιωμένοι με χαμηλά επίπεδα μαγνησίου είναι πολύ πιθανότερο να παρουσιάσουν καρδιοπάθειες, σύμφωνα με παγκόσμιες μελέτες πληθυσμού, που αναφέρονται από τον ερευνητή του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας Dr Ronald Elin.

Το μαγνήσιο μπορεί να βοηθήσει σε πολλές παθήσεις.

Καρδιαγγειακό: Σύμφωνα με Αμερικανούς καρδιολόγους, η πλειοψηφία των ασθενών τους έχουν έλλειψη μαγνησίου και βοηθούνται από τη λήψη συμπληρωμάτων που περιέχουν μαγνήσιο. Το μαγνήσιο χαλαρώνει τα συνεσταλμένα αγγεία, επιτρέποντας στο αίμα να ρέει πιο ελεύθερα. Αποτρέπει τη συγκόλληση των αιμοπεταλίων, μειώνοντας έτσι τις πιθανότητες σχηματισμού θρόμβων και απόφραξης αρτηριών (1).

Εμποδίζει τους σπασμούς της στεφανιαίας αρτηρίας. Τέτοιοι σπασμοί μπορούν να οδηγήσουν σε καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό.

Το μαγνήσιο μειώνει την LDL χοληστερόλη (την κακή χοληστερόλη) και αυξάνει την HDL (καλή χοληστερόλη) (2). Βοηθά στη μείωση της πίεσης και συμβάλλει στο να διατηρεί το σώμα μια καλύτερη ισορροπία καλίου, το οποίο είναι ένα άλλο πολύ σημαντικό συστατικό για την καρδιά. Η υψηλή πρόσληψη μαγνησίου μπορεί να εξηγήσει γιατί η καρδιοπάθεια είναι στην κυριολεξία άγνωστη στους Bantu της Βόρειας Αφρικής, ενώ η ίδια ασθένεια επικρατεί ανάμεσα στους λευκούς Βορειοαφρικανούς. Κλινικές μελέτες έχουν δείξει ότι τα επίπεδα μαγνησίου στον ορό αίματος των Bantu είναι περίπου 11% υψηλότερα από ότι των λευκών Βορειοαφρικανών. Οι Bantu προσλαμβάνουν υψηλή ποσότητα μαγνησίου καταναλώνοντας ανεπεξέργαστα δημητριακά.

Αρρυθμίες: Το μαγνήσιο είναι ιδιαίτερα δημοφιλές για την καταπολέμηση της αρρυθμίας. Το μαγνήσιο ρυθμίζει την ποσότητα ασβεστίου που χρειάζεται για να διατηρείται ένας σταθερός χτύπος της καρδιάς. Έτσι η έλλειψη μαγνησίου μπορεί να προκαλέσει ανωμαλίες στους παλμούς της καρδιάς, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο.

Διαβήτης τύπου ΙΙ: Πόσο καλά το σώμα μεταβολίζει το σάκχαρο εξαρτάται στενά από το μαγνήσιο, κάτι που κάνει το μέταλλο αυτό απαραίτητο για τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη τύπου II. Λαμβάνοντας συμπληρώματα μαγνησίου, οι διαβητικοί τύπου II καταφέρνουν να ρυθμίζουν τα επίπεδα του σακχάρου τους πιο εύκολα και μπορούν να μειώσουν τα αντιδιαβητικά φάρμακα (3).

Υπέρταση: Τα συμπληρώματα μαγνησίου έχει βρεθεί ότι είναι πολύ αποτελεσματικά στην υπέρταση. Τα άτομα με υψηλή πίεση του αίματος έχουν χαμηλότερα επίπεδα μαγνησίου συγκρινόμενα με άτομα που έχουν φυσιολογική πίεση. Τα συμπληρώματα μαγνησίου δρουν σαν ένας φυσικός αναστολέας των διαύλων ασβεστίου, ένα κλασσικό αντιυπερτασικό φάρμακο(4).

Οστεοπόρωση: Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο στοιχείο για την αντιμετώπιση της οστεοπόρωσης. Συμβουλεύουν τις γυναίκες να λαμβάνουν ταμπλέτες ασβεστίου, αλλά ξεχνούν να πουν κάτι σημαντικό: Ότι το μαγνήσιο βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου. Χωρίς επαρκή ποσότητα μαγνησίου δεν μπορεί να συγκρατηθεί στα οστά επαρκής ποσότητα ασβεστίου. Εκτός αυτού, υπάρχει και ένας άλλος μεγάλος κίνδυνος. Αν κάποιος παίρνει συμπληρώματα ασβεστίου χωρίς μαγνήσιο, υπάρχει κίνδυνος το ασβέστιο να εναποτεθεί όχι στα οστά αλλά αλλού, όπως στα τοιχώματα των αρτηριών (5). Το μαγνήσιο διατηρεί το ασβέστιο σε διάλυση, εμποδίζοντας την επικάθισή του στις αρτηρίες και τον σχηματισμό λίθων στους νεφρούς.

Χολολιθίαση: Το μαγνήσιο είναι ιδιαίτερα απο- τελεσματικό τόσο στην πρόληψη όσο και στην θεραπεία της χολολιθίασης. Θα αναφερθούμε σε μια κλασσική μελέτη που έγινε στο Army Hospital στο Denver από δύο ερευνητές, τους Sauberlich και Dowdy. Οι ερευνητές αυτοί έδωσαν 250 με 700 mg μαγνησίου την ημέρα σε ασθενείς με λίθους οξαλικού ασβεστίου στους νεφρούς. Το αποτέλεσμα ήταν να διαλυθούν οι λίθοι σχε- δόν στο 100% των ασθενών. Οι ερευνητές αυτοί όμως ήθελαν να εξακριβώσουν αν θα υπάρξει επανεμφάνιση λίθων. Κράτησαν τους ασθενείς σε μια χαμηλή δόση μαγνησίου, 250 με 300mg μαγνησίου την ημέρα. Υπήρξε πολύ μικρό ποσοστό επανεμφάνισης λίθων, κάτι που αποδεικνύει την προληπτική δράση του μαγνησίου κατά των λίθων των νεφρών. Σε περιοχές που πίνουν μαλακά νερά φτωχά σε μαγνήσιο, όπως στη Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ, τα ποσοστά ουρολιθιάσεων είναι πολύ υψηλά.

Το μαγνήσιο μπορεί να φανεί χρήσιμο σε διάφορες άλλες παθήσεις όπως στο άσθμα, στις ημικρανίες και στις μυϊκές κράμπες. Μπορεί να βοηθήσει επίσης στη μυϊκή ενδυνάμωση των αθλητών.

Το μαγνήσιο είναι όπως είδαμε ένα πολύ σημαντικό μέταλλο για την υγεία μας. Είναι απαραίτητη η κατανάλωση αναποφλοίωτων δημητριακών, ξηρών καρπών και σπόρων, διότι περιέχουν μεγάλη ποσότητα μαγνησίου. Επίσης, η κατανάλωση μαγνησίου σε μορφή συμπληρώματος διατροφής θα σας προμηθεύσει το πολύτιμο για την υγεία σας αυτό μέταλλο. Μια απλή πολυβι- ταμίνη δεν αρκεί για να καλύψετε τις ημερήσιες ανάγκες σας σε μαγνήσιο. Χρειάζονται καθημερινά 400-600 mg μαγνησίου, αλλά μια τέτοια ποσότητα είναι αδύνατον να τη ληφθεί μέσω μιας πολυβιταμίνης, αλλά μόνο από ένα ειδικό συμπλήρωμα μαγνησίου.

 

Μαγνήσιο κατά του εγκεφαλικού Οι άνθρωποι που τρώνε τροφές πλούσιες σε μαγνήσιο, όπως πράσινα λαχανικά, ξηρούς καρπούς, πλήρη δημητριακά και φασόλια, έχουν μικρότερες πιθανότητες να πάθουν εγκεφαλικό.

Κουρασμένοι και νευρικοί; Μάλλον χρειάζεστε μαγνήσιο!

ΚΟΡΥΦΗ

Ελιξήρια που χαρίζουν νιάτα και υγεία ΑΝΝΑ ΔΑΛΛΑ

Από καταβολής κόσμου, οι άνθρωποι ψάχνουμε το ελιξήριο της μακροζωίας και της νεότητας. Οι επιστήμονες όμως απαντούν ότι ένα μόνο τέτοιο ελιξήριο δεν υφίσταται. Αντίθετα, υπάρχουν πολλές επιμέρους ουσίες που σε συνδυασμό αποτελούν μια διατροφική «συνταγή» που χαρίζει νεότητα, υγεία, ομορφιά.

Όχι, δεν χρειάζεται να μετακομίσουμε στη μακρινή Ασία, να αποκρυπτογραφήσουμε τα μυστικά της διατροφής των Ίνκας ή να τρεφόμαστε ξαφνικά μόνο με φύκια, εξωτικά βότανα και τροφές που ούτε το όνομά τους δεν μπορούμε να προφέρουμε. Η πρόταση των ειδικών είναι πολύ πιο απλή και κυρίως βρίσκεται δίπλα μας. Οι επιστήμονες χρόνια τώρα γνωρίζουν ότι η ελληνική μεσογειακή δίαιτα, που βασίζεται στα λαχανικά, τα φρούτα, τα όσπρια και τα ψάρια, αποτελεί την πιο σίγουρη διατροφική συνταγή αντιγήρανσης. Χάρη στις έρευνές τους, έχουν απομονώσει και αναδείξει ουσίες που έχουν μια πληθώρα ιδιοτήτων, για παράδειγμα δρουν αντιοξειδωτικά, αντιγηραντικά, καρδιοπροστατευτικά, αντικαρκινικά, βοηθούν στην ανάπλαση του δέρματος κ.ά. Επίσης, ξέρουν με βεβαιότητα ότι υπάρχει μία συνέργεια μεταξύ τους. Γι’ αυτό, μας προτείνουν να τις γνωρίσουμε και να τις εντάξουμε στην καθημερινή μας διατροφή. Πώς; Τρώγοντας μεσογειακά και κυρίως προτιμώντας και συνδυάζοντας τρόφιμα που περιέχουν ουσίες όπως αυτές που παρουσιάζουμε παρακάτω και που αποτελούν ένα μοναδικό «κοκτέιλ» υγείας και νεότητας.
Ενότητα 1η: Επιμένουμε αντιοξειδωτικά Τα αντιοξειδωτικά είναι το «κλειδί» για την παράταση της νεότητας και της ζωής. Ως αντιοξειδωτική χαρακτηρίζεται όποια ουσία μπορεί να καθυστερήσει ή να εμποδίσει την καταστροφική οξειδωτική δράση των ελευθέρων ριζών, που έχουν συσχετιστεί με την ανάπτυξη χρόνιων ασθενειών, όπως ο καρκίνος και τα καρδιαγγειακά νοσήματα, αλλά και με τη διαδικασία της γήρανσης.
1. Βιταμίνη Α
Μπορούμε να τη βρούμε στο περιβάλλον σε 2 μορφές: ως ρετινόλη, κυρίως σε ζωικά τρόφιμα, και ως β-καροτίνη, που μετατρέπεται σε βιταμίνη Α και υπάρχει σε διάφορα φρούτα και λαχανικά με έντονο χρώμα (π.χ. στα καρότα).
Πώς μας βοηθά; Θεωρείται η βιταμίνη των ματιών, είναι αντιοξειδωτική και ενισχύει το ανοσοποιητικό.
Προσοχή: Η βιταμίνη Α (στη μορφή της ρετινόλης, δηλαδή από τα ζωικά τρόφιμα, όπως π.χ. το συκώτι, και όχι της β-καροτίνης, δηλαδή από τις φυτικές πηγές, όπως π.χ. το καρότο) σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να γίνει τοξική.
Οι καλύτερες πηγές: Συκώτι, καρότα, πιπεριές, βερίκοκα, χόρτα, σπανάκι, γλυκοπατάτες.
2. Βιταμίνη Ε
Ονομάζεται αλλιώς και τοκοφερόλη από το τόκος (γέννα) και το ρήμα φέρω, επειδή όταν ανακαλύφθηκε συσχετίστηκε με την παρεμπόδιση του βρεφικού θανάτου.
Πώς μας βοηθά; Χάρη στις πολύ ισχυρές αντιοξειδωτικές της ιδιότητες, θεωρείται η βιταμίνη της νεότητας. Επίσης, σύμφωνα με μελέτες, η ανεπάρκειά της εξασθενεί το ανοσοποιητικό.
Οι καλύτερες πηγές: Ελαιόλαδο (στο οποίο η βιταμίνη Ε έχει και τη μεγαλύτερη θρεπτικότητα), φυτικά έλαια (π.χ. ηλιέλαιο, βαμβακέλαιο, καλαμποκέλαιο, σογιέλαιο, φιστικέλαιο), αμύγδαλα, φιστίκια, χαβιάρι, νιφάδες βρόμης, κουκουνάρι, καρύδια, ραδίκια, ταχίνι, σουσάμι.
3.
Βιταμίνη C
Είναι από τις βιταμίνες που είναι απαραίτητες για να διατηρηθούμε στη ζωή. Καθώς ο οργανισμός μας δεν μπορεί να τη συνθέσει από μόνος του, πρέπει να την παίρνουμε από τις τροφές.
Πώς μας βοηθά; Έχει σημαντική αντιοξειδωτική δράση και παίζει καταλυτικό ρόλο στη σύνθεση του κολλαγόνου, την επούλωση των τραυμάτων, την προστασία του οργανισμού από τις μολύνσεις, την παραγωγή αιμοσφαιρίων, το μεταβολισμό του σιδήρου και την καλύτερη απορρόφησή του από το σώμα, την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, τη διατήρηση της καλής κατάστασης των αιμοφόρων αγγείων, των οστών και των δοντιών. Επιπλέον, μας προστατεύει από τον καρκίνο και τα καρδιαγγειακά.
Οι καλύτερες πηγές: Πιπεριά , μαϊντανός, ντομάτα, ακτινίδιο, μπρόκολο, λαχανάκια Βρυξελλών, παπάγια, φρέσκα κρεμμυδάκια, φράουλες, πορτοκάλια, λεμόνια, αρακάς, κουνουπίδι, πεπόνι, γκρέιπφρουτ, πράσα, μανταρίνια, κολοκυθάκια, σκόρδο, χόρτα, σπανάκι, μάνγκο, βατόμουρα, φραγκοστάφυλα, μαρούλι, μήλο, λάχανο.
4. Συνένζυμο Q10
Ονομάζεται αλλιώς και ουβικινόνη και είναι μία αντιοξειδωτική ουσία που βρίσκεται σε μικρές ποσότητες σε κάποιες τροφές, αλλά συντίθεται και σε πολλούς ιστούς του σώματος.
Πώς μας βοηθά; Παίζει ουσιαστικό ρόλο σε μία από τις βασικές μεταβολικές διεργασίες του σώματός μας, την αναπνοή των κυττάρων, καθώς και στη μετατροπή της ενέργειας που υπάρχει στις τροφές σε τέτοια μορφή (βιολογική) ώστε να μπορέσει ο οργανισμός μας να τη χρησιμοποιήσει. Επίσης, φαίνεται ότι μπορεί να βοηθά στην πρόληψη καρδιαγγειακών και νευρολογικών προβλημάτων.
Οι καλύτερες πηγές: Σόγια, λιπαρά ψάρια, μοσχάρι, δημητριακά ολικής άλεσης, κοτόπουλο, ξηροί καρποί, φυλλώδη λαχανικά, σουσάμι, έλαια.
Ενότητα 2η: Ζουμ στις πρωτεΐνες Αν και πολλοί τις κατηγορούν και έχουν την τάση να τις απορρίπτουν συνολικά, οι πρωτεϊνούχες τροφές είναι απαραίτητες καθημερινά αλλά σε περιορισμένη ποσότητα, αφού μας δίνουν ουσίες εξαιρετικής σημασίας. Άλλωστε, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι μιλάμε για τα πολύτιμα ψάρια και θαλασσινά, το παραδοσιακό μας γιαούρτι και τα τυριά και, βέβαια, το κρέας της Κυριακής και των γιορτών στη μεσογειακή διατροφή.
1. Φώσφορος
Είναι το δεύτερο πιο διαδεδομένο μέταλλο στον οργανισμό μετά το ασβέστιο.
Πώς μας βοηθά; Συμβάλλει στην καλή υγεία των δοντιών και των οστών και σε διάφορες διεργασίες του οργανισμού, σε συνέργεια με το ασβέστιο, γι’ αυτό και οι ημερήσιες ανάγκες μας σε φώσφορο είναι ανάλογες με εκείνες σε ασβέστιο, καθώς αν είναι χαμηλά τα επίπεδα του ενός ή του άλλου, είναι μειωμένες οι δράσεις και των δύο.
Οι καλύτερες πηγές: Πασατέμπο, ηλιόσποροι, ταχίνι, γαλακτοκομικά, ψάρια, φιστίκια, βρόμη, κουκουνάρι, λιναρόσπορος, αμύγδαλα, καρύδια, συκώτι, θαλασσινά.
2.
Βιταμίνη D
Μικρές μόνο ποσότητές της παίρνουμε από τη διατροφή μας, γιατί πρόκειται για μια βιταμίνη που συνθέτει ο οργανισμός μας με τη
βοήθεια του ήλιου.
Πώς μας βοηθά; Είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου και του φωσφόρου από τον οργανισμό (που με τη σειρά τους είναι υπεύθυνα για την καλή υγεία των οστών και των δοντιών μας) και βοηθά στην καλή λειτουργία του καρδιαγγειακού και του μυϊκού συστήματος, αλλά και πιθανώς προστατεύει από κάποιες μορφές καρκίνου (π.χ. του παχέος εντέρου).
Οι καλύτερες πηγές: Γαλακτοκομικά, αυγά, λιπαρά ψάρια (π.χ. σαρδέλα, σολομός, σκουμπρί), θαλασσινά (π.χ. στρείδια).
3. Βιταμίνες του συμπλέγματος Β
Είναι δύσκολο να λείψουν στους κατοίκους του ανεπτυγμένου κόσμου (εκτός αν κάποιος πάσχει από αλκοολισμό), καθώς βρίσκονται σε πάρα πολλές τροφές, κυρίως τις πρωτεϊνούχες. Πρόκειται για τις βιταμίνες Β1 (θειαμίνη), Β2 (ριβοφλαβίνη), Β3 (νιασίνη), Β5 (παντοθενικό οξύ), Β6 (πυριδοξίνη) Β9 (φυλλικό οξύ) και Β12 (κυανοκοβαλαμίνη).
Πώς μας βοηθούν; Συμμετέχουν στο μεταβολισμό των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών για την παραγωγή ενέργειας. Επίσης, θεωρούνται οι βιταμίνες του νευρικού συστήματος.
Οι καλύτερες πηγές: Πρωτεϊνούχες τροφές, ξηροί καρποί (π.χ. ηλιόσποροι, φιστίκια, αμύγδαλα), δημητριακά (π.χ. βρόμη, νιφάδες πρωινού από καλαμπόκι).
4. Ασβέστιο
Είναι το πιο διαδεδομένο μέταλλο στον οργανισμό και το 99% από αυτό βρίσκεται στα οστά και τα δόντια.
Πώς μας βοηθά; Έχει καταλυτική σημασία για την καλή υγεία των οστών και των δοντιών, αλλά και για διάφορες μεταβολικές λειτουργίες του
οργανισμού.
Οι καλύτερες πηγές: Γαλακτοκομικά. Από τα τυριά εξαιρετικά πλούσια είναι η παρμεζάνα και η γραβιέρα.
5. Σίδηρος
Είναι το σημαντικότερο μέταλλο για τον οργανισμό, αφού είναι καταλυτικός για την παραγωγή ενέργειας.
Πώς μας βοηθά; Ο κύριος ρόλος του είναι να μεταφέρει οξυγόνο στους ιστούς του σώματος.
Οι καλύτερες πηγές: Κόκκινο κρέας (κυρίως το συκώτι, το μοσχάρι και μετά το αρνί, το κουνέλι, το χοιρινό και τα πουλερικά), ξηροί καρποί, δημητριακά, αυγά, θαλασσινά. Από τις φυτικές του πηγές (π.χ. φακές, σπανάκι), ο σίδηρος απορροφάται καλύτερα όταν συνδυάζεται με βιταμίνη C και πρωτεΐνες.
6. Ψευδάργυρος
Είναι ένα πολύ σημαντικό ιχνοστοιχείο με ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες.
Πώς μας βοηθά; Είναι στενά συνδεδεμένος με τη σωστή δράση της ινσουλίνης, την ίαση πληγών και την καλή λειτουργία του αναπαραγωγικού καθώς και του ανοσοποιητικού συστήματος.
Οι καλύτερες πηγές: Θαλασσινά, ταχίνι, κρέατα, ξηροί καρποί, πουλερικά, δημητριακά ολικής άλεσης, όσπρια.
7. Σελήνιο
Ένα ζωτικής σημασίας ιχνοστοιχείο για τον οργανισμό που λειτουργεί συνεργικά με τη βιταμίνη Ε και έχει σημαντικές αντιοξειδωτικές ιδιότητες.
Πώς μας βοηθά; Διατηρεί υγιές το δέρμα και βοηθά το αναπαραγωγικό σύστημα, ενώ θεωρείται ότι έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και ότι αποτοξινώνει τον οργανισμό από ουσίες όπως ο καπνός, το αλκοόλ κλπ.
Οι καλύτερες πηγές: Πρωτεϊνούχα τρόφιμα (συκώτι, νεφρά, ψάρια, κρέας, θαλασσινά, πουλερικά, γαλακτοκομικά, αυγά), αλλά και τα φρούτα και τα λαχανικά, ανάλογα με το χώμα στο οποίο έχουν μεγαλώσει.
8. Αμινοξέα
Πρόκειται για μια κατηγορία ενώσεων -από τις οποίες αποτελούνται οι πρωτεΐνες- με κυριότερες την τυροσίνη και την τρυπτοφάνη, οι οποίες αποτελούν πρόδρομες ουσίες για ορμόνες-νευροδιαβιβαστές (την ντοπαμίνη και τη σεροτονίνη) του εγκεφάλου, βασικές για τη ρύθμιση των εγκεφαλικών λειτουργιών. Επίσης, η λευκίνη (αντικαταβολικό αμινοξύ) είναι ένα αμινοξύ που έχει βρεθεί ότι μειώνει τον καταβολισμό (έκπτωση) των μυΐκών ιστών που επέρχεται με το γήρας.
Πώς μας βοηθούν; Συμβάλλουν στη βελτίωση της διάθεσης, στην καλύτερη λειτουργία του εγκεφάλου και είναι σημαντική πηγή ενέργειας.
Οι καλύτερες πηγές: Προϊόντα ζωικής προέλευσης (με κυριότερα το κρέας και τα γαλακτοκομικά), σοκολάτα.
Τα πολύτιμα ω-3
Πρόκειται για μια κατηγορία «καλών» πολυακόρεστων λιπαρών που είναι σημαντικά για την υγεία μας, αλλά καθώς δεν μπορεί να τα συνθέσει ο οργανισμός μας, πρέπει να τα προσλαμβάνουμε από την τροφή μας. Στα ω-3 λιπαρά οξέα ανήκουν το εικοσιπεντανοϊκό οξύ (EPA) και το δοκοσαεξανοϊκό οξύ (DHA), που βρίσκονται κυρίως σε ψάρια και θαλασσινά, και το α-λινολενικό οξύ (ALA), που περιέχεται σε σπόρους, χόρτα και λαχανικά, όπως ο λιναρόσπορος, η αντράκλα και το μπρόκολο.
Πώς μας βοηθούν; Τα ω-3 φαίνεται ότι συμβάλλουν σημαντικά στη βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ, προστατεύουν την καρδιά (χάρη στην αντιθρομβωτική τους δράση), ρυθμίζουν την πίεση και το σάκχαρο του αίματος, τονώνουν τη μνήμη. Επίσης, τους αποδίδονται αντικαταθλιπτικές ιδιότητες, δρουν αντικαρκινικά (κυρίως όσον αφορά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη), καταπολεμούν τις φλεγμονές (π.χ. ρευματοειδής αρθρίτιδα), είναι ευεργετικά και για το άσθμα.
Οι καλύτερες πηγές: Λιπαρά ψάρια (π.χ. σολομός, τόνος, γαύρος, σκουμπρί, σαρδέλα). Επίσης, περιέχονται και σε φυτικά τρόφιμα, όπως ο λιναρόσπορος και το λινέλαιο, τα καρύδια, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά (π.χ. το σπανάκι).
Ενότητα 3η: Περνάμε με πράσινο Και ποιος δεν έχει ακούσει ότι το μπρόκολο, το σπανάκι και γενικά τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά μπορούν να ευεργετήσουν την υγεία; Ορίστε και η απόδειξη:
1. Βιταμίνη Κ
Δεν προέρχεται τόσο από τα τρόφιμα όσο συντίθεται στον οργανισμό, αν και ο σύγχρονος άνθρωπος με την κακής ποιότητας διατροφή του δυσκολεύεται συχνά να τη συνθέσει.
Πώς μας βοηθά; Συμβάλλει στην πήξη του αίματος και στη διατήρηση γερών οστών και δοντιών.
Προσοχή: Όσοι παίρνουν αντιπηκτική αγωγή είναι σκόπιμο να αποφεύγουν σκευάσματα ή τρόφιμα που την περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα, γιατί υπάρχει κίνδυνος να μειωθεί η δράση της φαρμακευτικής τους αγωγής.
Οι καλύτερες πηγές: Μπρόκολο, χόρτα, λάχανο, μαϊντανός, σπαράγγια, μαρούλι, σπανάκι, κουνουπίδι, παντζάρια, σογιέλαιο.
2. Φυλλικό οξύ ή βιταμίνη Β9
Απομονώθηκε πρώτα από τα φύλλα του σπανακιού, στα οποία και οφείλει το όνομά του.
Πώς μας βοηθά; Θεωρείται ότι προστατεύει από τα καρδιαγγειακά και ότι βοηθά στη δημιουργία κυττάρων.
Οι καλύτερες πηγές: Συκώτι, βρόμη, νιφάδες πρωινού από καλαμπόκι, λιναρόσπορος, φασόλια, φακές, ηλιόσποροι, φιστίκια, σπανάκι, ρεβίθια, μαρούλι, σπαράγγια.
3. Σουλφοραφάνη και ινδόλη 3C
Είναι φυτικές χημικές ουσίες που απελευθερώνονται με τη μάσηση.
Πώς μας βοηθούν; Θεωρείται ότι προστατεύουν από την εμφάνιση διάφορων μορφών καρκίνου, κυρίως του μαστού, του παχέος εντέρου, του πνεύμονα και του στομάχου. Επίσης, προστατεύουν το καρδιαγγειακό σύστημα και ενισχύουν το ανοσοποιητικό.
Οι καλύτερες πηγές: Μπρόκολο και τα υπόλοιπα σταυρανθή λαχανικά (π.χ. λάχανο, κουνουπίδι).
Ενότητα 4η: Ώρα για τσάι, κρασί και σοκολάτα! Κάτι ξέρουν οι Άγγλοι που δεν αλλάζουν το απογευματινό τους τσάι με τίποτε, οι λαοί της Ανατολής που πίνουν καθημερινά λευκό και πράσινο τσάι, οι Γάλλοι που συνοδεύουν με λίγο κρασί όλα τα γεύματά τους και, βέβαια, οι Βέλγοι που είναι περήφανοι για τις σοκολάτες τους. Καιρός είναι -αν δεν το ’χουμε κάνει ακόμα- να τα υιοθετήσουμε και εμείς οι Έλληνες.
1. Κατεχίνες
Είναι μια ομάδα εξαιρετικά δραστικών ενώσεων οι οποίες ανήκουν στην οικογένεια των φλαβονοειδών (μια υποκατηγορία των φαινολικών ενώσεων), που προστατεύουν τα κύτταρα του δέρματος από την οξείδωση, δηλαδή τη γήρανση.
Πώς μας βοηθούν; Εμφανίζουν αξιοσημείωτες αντιοξειδωτικές ιδιότητες και μάλιστα φαίνεται ότι η βιοδραστικότητα των ουσιών αυτών αφορά κυρίως το καρδιαγγειακό σύστημα, την εγκεφαλική λειτουργία και την ενεργοποίηση του μεταβολισμού (και κατ’ επέκταση τον έλεγχο του βάρους).
Οι καλύτερες πηγές: Η κύρια πηγή τους είναι το τσάι -κυρίως το πράσινο και το λευκό-, το οποίο περιέχει πληθώρα φαινολικών ενώσεων, με τις κατεχίνες να αποτελούν τη σημαντικότερη ομάδα. Επίσης, σε μικρότερη ποσότητα, τις βρίσκουμε στο κρασί, το μήλο, το σταφύλι και σε μεγάλες ποσότητες στη μαύρη σοκολάτα.
2. Ρεσβερατρόλη
Ανήκει στην οικογένεια των φυτοαλεξινών και είναι το φυσικό αντιβιοτικό που παράγουν τα φυτά για την προστασία τους, το οποίο έχει αντιοξειδωτική δράση.
Πώς μας βοηθά; Φαίνεται ότι παρέχει καρδιαγγειακή προστασία, μειώνει τη συγκολλητικότητα των αιμοπεταλίων και επίσης της αποδίδονται αντιφλεγμονώδεις και αντικαρκινικές ιδιότητες.
Οι καλύτερες πηγές: Σταφύλια, μούρα, πευκοβελόνες, ευκάλυπτος, φιστίκια, φασόλια.
3. Τανίνες
Πρόκειται για αντιοξειδωτικές φαινόλες που δίνουν στο κόκκινο κρασί τη χαρακτηριστική στυφή γεύση του και το έντονο χρώμα του.
Πώς μας βοηθούν; Θεωρείται ότι έχουν καρδιοπροστατευτική και αντικαρκινική δράση και ενισχύουν το ανοσοποιητικό.
Οι καλύτερες πηγές: Σταφύλια, τσάι, κρασί.
Ενότητα 5η: Βάζουμε χρώμα Είναι υπεύθυνες για το έντονο χρώμα των λουλουδιών και των καρπών που τις περιέχουν και, από ό,τι μας αποκαλύπτουν οι επιστήμονες, μας χαρίζουν καλή υγεία και ομορφιά.
1. Λουτεΐνη
Πρόκειται για ένα καροτενοειδές με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.
Πώς μας βοηθά; Έχει φανεί ότι προστατεύει από την εμφάνιση καρκίνου των ωοθηκών και του οισοφάγου και ότι σε συνδυασμό με το καροτενοειδές ζεαξανθίνη φαίνεται ότι προφυλάσσουν τα μάτια από τον καταρράκτη και την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (ασθένεια που μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην τύφλωση).
Οι καλύτερες πηγές: Σπανάκι, κρόκος αυγού, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, ακτινίδιο.
Σημείωση: Για να αυξήσουμε την απορρόφηση της λουτεΐνης, μπορούμε να προσθέσουμε ελαιόλαδο, καθώς οι έρευνες δείχνουν ότι τα λιπαρά ευνοούν την απορρόφηση αυτού του καροτενοειδούς.
2. Ανθοκυανίνες
Οι ανθοκυανίνες είναι φλαβονοειδή με αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Πρόκειται για ουσίες στις οποίες οφείλουν το ζωηρό κόκκινο, μοβ, μπλε ή βιολετί χρώμα τους οι διάφοροι καρποί (π.χ. τα κεράσια), αλλά και τα άνθη που τις περιέχουν.
Πώς μας βοηθούν; Έχουν αντιφλεγμονώδη δράση, προστατεύουν τα κύτταρα του σώματος από τη φθορά και ενισχύουν την αντιοξειδωτική άμυνα του δέρματος.
Οι καλύτερες πηγές: Κεράσια, δαμάσκηνα, φράουλες, κόκκινα σταφύλια, ρόδι, διάφορες ποικιλίες μούρων.
3. Προανθοκυανιδίνες
Είναι φλαβονοειδή με αντιοξειδωτικές ιδιότητες.
Πώς μας βοηθούν; Ανήκουν στις ουσίες με ουσιαστική συμβολή στη διατήρηση της ακεραιότητας των αγγείων. Προάγουν την ελαστικότητα των ιστών, την περιφερική κυκλοφορία, επιδιορθώνουν το κολλαγόνο, ενώ παράλληλα εμφανίζουν και έντονη αντιφλεγμονώδη δράση.
Οι καλύτερες πηγές: Σταφύλι, πευκοβελόνες, εσπεριδοειδή, σοκολάτα.
4. Λυκοπένιο
Ανήκει στην κατηγορία των φωτοχημικών. Είναι ένα καροτενοειδές που χαρίζει στην ντομάτα το χρώμα της.
Πώς μας βοηθά; Έχει ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ έχει συνδεθεί με την προστασία από τα καρδιαγγειακά και από διάφορες μορφές καρκίνου (π.χ. του προστάτη, του παχέος εντέρου, του μαστού, των ωοθηκών κ.ά.). Επίσης, η επαρκής πρόσληψη λυκοπενίου προστατεύει και την επιδερμίδα μας από τον ήλιο.
Οι καλύτερες πηγές: Ντομάτα και όλα τα παράγωγά της (π.χ. σάλτσες), καθώς και όλα τα φρούτα και τα λαχανικά που έχουν έντονο ροζ ή κόκκινο χρώμα (π.χ. παπάγια, ροζ γκρέιπφρουτ, καρπούζι). Καλό είναι να έχουμε υπόψη μας ότι το λυκοπένιο απορροφάται καλύτερα όταν συνδυάζεται με λίπη.

 

 

 

ΚΟΡΥΦΗ

Η θαυματουργή βιταμίνη C

Η βιταμίνη C, που λαμβάνεται με ενδοφλέβια ένεση σε μεγάλες δόσεις, μπορεί να έχει αντικαρκινική δράση, ενισχύοντας το αποτέλεσμα της χημειοθεραπείας και παράλληλα μειώνοντας τις τοξικές παρενέργειες της τελευταίας, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα. Οι αμερικανοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η χορήγηση της εν λόγω βιταμίνης με ένεση θα μπορούσε να αποτελέσει στο μέλλον ένα νέο ασφαλή, αποτελεσματικό και σχετικά φθηνό τρόπο θεραπείας διαφόρων μορφών καρκίνου, όπως των ωοθηκών.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Κάνσας, με επικεφαλής την δρα Τζιν Ντρίσκο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό “Science Translational Medicine”, σύμφωνα με το BBC, έκαναν πειράματα σε ποντίκια, σε ανθρώπινα καρκινικά κύτταρα στο εργαστήριο, καθώς και σε ένα μικρό αριθμό 22 ασθενών με προχωρημένο καρκίνο των ωοθηκών.

Οι δοκιμές έδειξαν ότι, σε όλες τις περιπτώσεις, τα καρκινικά κύτταρα έδειξαν ευαισθησία στην ενέσιμη χορήγηση της βιταμίνης C, ενώ τα υγιή κύτταρα δεν υπέστησαν κάποια βλάβη. Η θεραπεία με βιταμίνη, σε συνδυασμό με την παραδοσιακή χημειοθεραπεία, επιβράδυνε την ανάπτυξη των όγκων στα ζώα, ενώ οι καρκινοπαθείς εμφάνισαν λιγότερες παρενέργειες.

Η βιταμίνη C εδώ και πολλά χρόνια έχει χρησιμοποιηθεί ως μια εναλλακτική μέθοδος αντιμετώπισης του καρκίνου, όχι όμως από τους παραδοσιακούς ογκολόγους. Ήδη από τη δεκαετία του ’70, ο διάσημος χημικός και νομπελίστας Λάϊνους Πόλινγκ είχε υποστηρίξει ότι η συγκεκριμένη βιταμίνη, αν δοθεί ενδοφλέβια, είναι αποτελεσματική κατά του καρκίνου.

Όμως δύο κατοπινές κλινικές δοκιμές με λήψη βιταμίνης C από το στόμα απέτυχαν να επιβεβαιώσουν την αντικαρκινική δράση της και η σχετική «ανορθόδοξη» έρευνα εγκαταλείφθηκε. Όμως πιο πρόσφατα ανακαλύφθηκε ότι το ανθρώπινο σώμα αποβάλλει γρήγορα την εν λόγω βιταμίνη, όταν αυτή λαμβάνεται δια του στόματος, κάτι που δεν συμβαίνει με την ενδοφλέβια χορήγησή της.

Η νέα αμερικανική μελέτη επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα. Όπως ανέφερε η δρ. Ντρίσκο, υπάρχει πλέον αυξανόμενο ενδιαφέρον εκ μέρους των ογκολόγων για αξιοποίηση της βιταμίνης C. Οι επιστήμονες ζητούν να γίνουν μεγάλης κλίμακας κλινικές δοκιμές με κρατική υποστήριξη, καθώς θεωρούν απίθανο να κάνουν κάτι τέτοιο οι φαρμακευτικές εταιρίες, επειδή δεν μπορούν να αποκτήσουν εμπορικά δικαιώματα (πατέντες) πάνω στις βιταμίνες.

Εκπρόσωπος της βρετανικής οργάνωσης μελέτης του καρκίνου Cancer Research δήλωσε ότι «είναι δύσκολο να πει κανείς από μια τόσο μικρή δοκιμή, με μόλις 22 ασθενείς, κατά πόσο όντως οι ενέσεις βιταμίνης C σε μεγάλη δοσολογία έχουν θετική επίδραση στην επιβίωση των ασθενών, είναι πάντως ενδιαφέρον που φαίνεται ότι η βιταμίνη μειώνει τις παρενέργειες της χημειοθεραπείας. Οποιαδήποτε πιθανή θεραπεία για τον καρκίνο πρέπει να αξιολογείται ενδελεχώς σε μεγάλες κλινικές δοκιμές για να διασφαλιστεί ότι είναι ασφαλής και αποτελεσματική. Συνεπώς χρειάζονται και άλλες μελέτες προτού πούμε με βεβαιότητα τι είδους ωφέλειες μπορεί να έχει η βιταμίνη C σε υψηλές δόσεις για τους ασθενείς».

 

 

ΚΟΡΥΦΗ

4 συνήθειες που καταστρέφουν τις βιταμίνες

Γνωρίζετε ότι αν αργήσετε να πιείτε το χυμό σας θα χάσει ένα μεγάλο μέρος των βιταμινών του ή ότι το καφεδάκι που πίνετε μετά το φαγητό σας στερεί κάποιες βιταμίνες; Αποφύγετε τα συχνά λάθη που καταστρέφουν τους πολύτιμους σύμμαχους της υγείας σας.

1. Δεν τρώτε το φαγητό στην ώρα του
Όταν μαγειρέψετε το φαγητό σας και το φάτε μετά από ώρες χάνει ένα σημαντικό ποσοστό των βιταμινών του και κυρίως της C. Το ίδιο ισχύει και με τους χυμούς, Για παράδειγμα η πορτοκαλάδα αν μείνει στο ποτήρι για μια ώρα χάνει περίπου το 80% της βιταμίνης C που περιέχει.

2. Ψιλοκόβετε τα λαχανικά
Αν έχετε τη συνήθεια να ψιλοκόβετε τα λαχανικά πρέπει να γνωρίζετε ότι αυτά οξειδώνονται και χάνουν μέρος των βιταμινών τους. Προτιμήστε να κόβετε τα λαχανικά σε μεγαλύτερα κομμάτια και αποφύγετε να τα αφήνετε πολύ ώρα εκτεθειμένα στον αέρα μέχρι να τα καταναλώσετε.

3. Πίνετε καφέ μετά το φαγητό
Ο καφές περιορίζει την απορρόφηση του που είναι απαραίτητο για τα οστά και της Β1 που είναι χρήσιμη στο νευρικό μας σύστημα. Επίσης επειδή ο καφές είναι διουρητικός απομακρύνει μέσω της διούρησης απ’ τον οργανισμό μας και πολύτιμα μέταλλα, όπως το κάλιο, το μαγνήσιο και τον ψευδάργυρο.

4. Καταναλώνετε συχνά αλκοόλ
Το αλκοόλ μειώνει την απορρόφηση των καροτενίων και του ασβεστίου. Το αλκοόλ καταστρέφει ακόμη μέρος των βιταμινών Β1, Β6 και το φολικό οξύ. Αν πίνετε συχνά, πρέπει να τρώτε πιο πολλά λαχανικά και να αυξήσετε τη λήψη των συγκεκριμένων βιταμινών του συμπλέγματος Β, μέσω της διατροφής σας. Οι ηλιόσποροι, οι νιφάδες βρώμης και τα δημητριακά πρωινού είναι πλούσιες πηγές βιταμίνης Β1 και οι πατάτες, τα όσπρια και το κρέας περιέχουν άφθονη Β6. Το φολικό οξύ θα το βρείτε στα ωμά φυστίκια, στο καλαμπόκι, το σπανάκι και το συκώτι.

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

 

ΚΟΡΥΦΗ

Βιταμίνες από medlook

Βιταμίνες από medlook άρθρα που δημοσιεύθηκαν μετά την 16/6/2011 από medlook

129 συνολικά άρθρα

Φολικό οξύ ή βιταμίνη Β9, μνήμη, άνοια και νόσος Αλτσχάιμερ
19-06-2011

Εγκυμοσύνη και γυναίκες: Ο σίδηρος και η αναιμία
10-06-2011

Ποιες βιταμίνες βοηθούν στην πρόληψη καρδιακών προσβολών;
02-05-2011

Οι δυνατοί μυς, η συντήρηση τους και η κατανάλωση πρωτεϊνών
14-04-2011

Παιδιά, έφηβοι, ασβέστιο και γάλα
11-04-2011

Το ασβέστιο: Τα βασικά σημεία που πρέπει να γνωρίζετε
30-03-2011

Οι βιταμίνες σταματούν ή όχι τον καρκίνο και την καρδιακή προσβολή;
26-03-2011

Η βιταμίνη Ε: Τα βασικά σημεία που καλό είναι να γνωρίζετε
23-03-2011

Οι ξηροί καρποί όταν καταναλώνονται ορθά, ωφελούν την υγεία, ιδιαίτερα την καρδία.
06-03-2011

Καρκίνος, χημειοθεραπεία και απώλεια βάρους: Ο ρόλος που έχει το ιχθυέλαιο με ωμέγα 3 λιπαρά οξέα και εικοσιπεντανοϊκό οξύ
02-03-2011

Ο ψευδάργυρος μειώνει τη σοβαρότητα και διάρκεια των συμπτωμάτων που προκαλεί το κρυολόγημα
19-02-2011

Συμπληρώματα από αντιοξειδωτικές ουσίες: Ποιος ο ρόλος τους στην πρόληψη του καρκίνου;
02-01-2011

Το αλάτι και τα υποκατάστατα του με νάτριο και κάλιο: Τι πρέπει να γνωρίζετε
18-12-2010

Αθλητισμός, σωματική διάπλαση, νέοι, έφηβοι, γονίδια και διατροφή
30-11-2010

Ο χυμός από ρόδι, αντιοξειδωτικά, νεφροί και αιμοκάθαρση
25-11-2010

Το σκόρδο και η υψηλή πίεση (υπέρταση) που δεν ανταποκρίνεται στα συνήθη φάρμακα
19-11-2010

Προβιοτικά τρόφιμα, συμπληρώματα και σκευάσματα: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
08-11-2010

Οι βιταμίνες και η πρόληψη για καρδιακή προσβολή
01-11-2010

Συνδυασμός φαγητών που ενισχύουν τη μνήμη και προστατεύουν από διαβήτη, ψηλή πίεση και καρδιακή προσβολή
17-10-2010

Εσείς παίρνετε αρκετό ασβέστιο από τη διατροφή σας;
15-10-2010

Νόσος Αλτσχάιμερ, πρόληψη από βιταμίνες Β με προστασία εγκεφάλου από ατροφία
11-09-2010

Γιατί το πρόγευμα βελτιώνει τη μνήμη και την απόδοση;
07-09-2010

Η μπύρα, η καλή ζωή και η υγεία: Τι πρέπει να γνωρίζετε
03-09-2010

Τα κεράσια και ο χυμός τους καταπολεμούν την αϋπνία και βελτιώνουν τον ύπνο
29-08-2010

Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά μειώνουν τον κίνδυνο προσβολής από διαβήτη
21-08-2010

Καρδία, εγκέφαλος, καρκίνος και φολικό οξύ (βιταμίνη Β9)
13-08-2010

Δίαιτα, χοληστερόλη και ασβέστιο: Τι πρέπει να ξέρετε
12-08-2010

Ποιοι και γιατί χρειάζεται να παίρνουν βιταμίνες ή συμπληρώματα;
04-08-2010

Τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα και οι επιδράσεις τους στην υγεία
09-07-2010

Ποια είναι τα καλύτερα φρούτα και λαχανικά;
14-06-2010

Μέλι: Ισχυρό όπλο εναντίον μολύνσεων και άλλων ασθενειών
12-06-2010

Χαμομήλι: Ποιες είναι οι επιδράσεις του στην υγεία;
11-06-2010

Ποιοι παράγοντες μειώνουν τη μνήμη αλλά αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά;
07-06-2010

Η βιταμίνη C και οι κίνδυνοι όταν λαμβάνεται σε πολύ ψηλή δόση
01-04-2010

Συμπληρώματα πρωτεϊνών και πολυβιταμινών: Προβλήματα στους αθλητές και κακή χρήση
19-01-2010

Το ασβέστιο στη διατροφή ή σε συμπληρώματα: Πόσο βοηθά στη δίαιτα για να χάνετε βάρος;
05-12-2009

Σησάμι, ταχίνι και χαλβάς: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
30-10-2009

Βιταμίνη D: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
23-09-2009

Προστασία εγκεφάλου, μνήμη και βιταμίνες
16-08-2009

Βιταμίνη Β12: Τι συμβαίνει στον οργανισμό όταν υπάρχει έλλειψη της;
10-08-2009

Αύξηση μυϊκής δύναμης, μείωση χοληστερόλης, προπόνηση δύναμης και συμπληρώματα πρωτεϊνών
20-06-2009

Καρδιακές παθήσεις και πρόληψη με αντιοξειδωτικές ουσίες ή βιταμίνες: Τι πρέπει να ξέρετε
14-06-2009

Το φολικό οξύ κατά την εγκυμοσύνη: Μειώνει τον κίνδυνο για συγγενείς καρδιοπάθειες εκτός από τα άλλα ωφελήματα
19-05-2009

Αυγά: Περιέχουν πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας που συμβάλλουν για ενέργεια, δύναμη και αντοχή
18-05-2009

Βιταμίνη C: Μπορεί να μειώνει τον κίνδυνο προσβολής από ποδάγρα
22-03-2009

Πολυβιταμίνες: Δεν συμβάλλουν στην πρόληψη καρδιακών παθήσεων και καρκίνου
18-02-2009

Πορτοκάλια για την πρόληψη ασθενειών
24-01-2009

Βιταμίνες C και E: Ποιος ο ρόλος τους στην πρόληψη του καρκίνου;
11-12-2008

Τα αυγά και η διατροφή: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
26-11-2008

Βιταμίνες Ε και C: Ποιος ο ρόλος τους στην πρόληψη των καρδιαγγειακών παθήσεων;
15-11-2008

Χρόνιες παθήσεις του πνεύμονα και προστασία από το μπρόκολο
15-09-2008

Η ατροφία του εγκεφάλου, η βιταμίνη Β12 και η απώλεια της μνήμης
08-09-2008

Μπαχαρικά και βότανα: Προστατεύουν από το ψηλό ζάχαρο, το διαβήτη και τη γήρανση
19-08-2008

Η βιταμίνη C και η σχέση της με τον καρκίνο: Νέα ελπιδοφόρα στοιχεία
11-08-2008

Το καρπούζι, το Βιάγκρα, η καρδία και το σεξ: Τι πρέπει να γνωρίζετε
09-08-2008

Πώς θα προστατέψετε τα μάτια σας από τον καταρράκτη;
22-07-2008

Κρασί, ρόδι και σταφύλια: Βοηθούν την καρδία και καθυστερούν τη γήρανση
13-06-2008

Σταφύλια, μήλα και οι χυμοί τους: Πρόληψη στένωσης αρτηριών
18-05-2008

Βιταμίνη Ε και πρόκληση καρκίνου πνεύμονα
11-03-2008

Βιταμίνη Κ: Ο ρόλος της στις ρυτίδες, στα οστά, στο διαβήτη, στην αρθρίτιδα και στην πήξη του αίματος
20-02-2008

Η βιταμίνη C μπορεί να μειώνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο
10-02-2008

Έλλειψη βιταμίνης D και αυξημένος κίνδυνος για καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό επεισόδιο
13-01-2008

Εγκέφαλος, νόσος Αλτσχάιμερ και απώλεια πνευματικών ικανοτήτων: Ποιος ο ρόλος της βιταμίνης Β12 και Β9;
04-01-2008

Η βιταμίνη D εναντίον γήρανσης και ασθενειών
09-11-2007

Ο ρόλος των βιταμινών στην πρόκληση καρκίνου προστάτη
22-09-2007

Ασβέστιο και βιταμίνη D για πρόληψη καταγμάτων, οστεοπόρωσης και απώλειας οστικής μάζας
25-08-2007

Βιταμίνες, αντιοξειδωτικές ουσίες καρδιακά και εγκεφαλικά επεισόδια
15-08-2007

Η κατανάλωση γάλακτος σχετίζεται με μείωση κινδύνου για διαβήτη, εγκεφαλικά επεισόδια και καρδιακή προσβολή
13-07-2007

Η κατάθλιψη και το μουρουνέλαιο: Ποια η σχέση μεταξύ τους;
14-06-2007

Γάλα, ασβέστιο, βιταμίνη D και καρκίνος
12-06-2007

Βιταμίνες: Τα βασικά σημεία που είναι καλό να ξέρετε
22-05-2007

Η δύναμη από τις βιταμίνες των φρούτων: Πορτοκάλι και βιταμίνη C
26-04-2007

Κατά πλάκας σκλήρυνση: Πρόληψη με βιταμίνη D
26-12-2006

Καρκίνος παγκρέατος: Πρόληψη με βιταμίνη D;
18-09-2006

Βιταμίνες: Μύθοι και πραγματικότητες
09-06-2006

Βιταμίνες Β: Πόσο προστατεύουν από καρδιακή προσβολή;
08-04-2006

Νηστεία και επιδράσεις της φυτικής διατροφής
07-03-2006

Βιταμίνη D: Μειώνει τον κίνδυνο για καρκίνο;
02-01-2006

Γκρέιπφρουτ: Πως βοηθά και τι πρέπει να προσέχετε
29-12-2005

Γιατί μειώνεται η μνήμη;
23-12-2005

Κρυολόγημα: Πόσο χρήσιμη είναι η βιταμίνη C για την πρόληψη και θεραπεία;
19-11-2005

Βιταμίνη C εναντίον καρδιακών αρρυθμιών
13-08-2005

Βιταμίνη, φολικό οξύ για πρόληψη εγκεφαλικών επεισοδίων
23-07-2005

Πόνοι λόγω περιόδου, βιταμίνη D και ασβέστιο
19-06-2005

Βιταμίνη Ε εναντίον ασθένειας Πάρκινσον
26-05-2005

Βελτίωση μνήμης και μάθησης από το μαγνήσιο
09-12-2004

Οι βιταμίνες και η πρόληψη του καρκίνου
01-10-2004

Βιταμίνη Ε εναντίον απώλειας ακοής και διαβήτη
26-09-2004

Βιταμίνη Κ, καρκίνος του ήπατος και ηπατίτιδα
05-08-2004

Βιταμίνη μπορεί να προστατεύει εναντίον της νόσου Αλτσχάιμερ
17-07-2004

Ποια φαγητά καταπολεμούν τον καρκίνο;
04-07-2004

Η πρόληψη της αρθρίτιδας με τη βιταμίνη C
13-06-2004

Ποια φρούτα προστατεύουν από τα εγκεφαλικά επεισόδια;
08-06-2004

Καρπούζι και υγεία: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
01-06-2004

Η βιταμίνη Ε και η πρόληψη του καρκίνου
30-03-2004

Καρδιακή προσβολή: Πρόληψη με βιταμίνη
09-03-2004

Εγκεφαλικά επεισόδια: Πρόληψη με φολικό οξύ
23-01-2004

Νόσος Αλτσχάιμερ: Πρόληψη με βιταμίνες C και E
20-01-2004

Ποια η σχέση βιταμίνης D και αρθρίτιδας;
13-01-2004

Βιταμίνες εναντίον κατάθλιψης
23-12-2003

Η καρδία και η βιταμίνη C
17-07-2003

Χυμοί: Ποια είναι η σημασία τους για την υγεία;
20-06-2003

Οι αρθρίτιδες και η βιταμίνη C
28-05-2003

Πόσα φρούτα και λαχανικά πρέπει να τρωμε κάθε μέρα;
15-05-2003

Πόσο βοηθά την υγεία η καθημερινή λήψη βιταμινών;
12-03-2003

Βιταμίνη Κ, κατάγματα, οστεοπόρωση και βιταμίνη D
10-03-2003

Βιταμίνη D: Πρόληψη οστεοπόρωσης και καταγμάτων
02-03-2003

Βιταμίνες και πρόληψη καρκίνου του πνεύμονα
11-02-2003

Βιταμίνη C: Ένα πορτοκάλι την ημέρα κρατάει το γιατρό πιο πέρα
06-12-2002

Η βιταμίνη Ε της διατροφής και η ασθένεια Πάρκινσον
03-12-2002

Προστασία καρδίας και εγκεφάλου από βιταμίνες Β, φυλλικό οξύ
25-11-2002

Οι βιταμίνες C και Ε προστατεύουν τους πνεύμονες
16-10-2002

Οι βιταμίνες Β μειώνουν καρδιακές προσβολές μετά από αγγειοπλαστική
02-09-2002

Η προστατευτική δράση της βιταμίνης Ε για τον εγκέφαλο
19-07-2002

Κίνδυνοι από τη λήψη βιταμινών και συμπληρωμάτων διατροφής
18-06-2002

Η βιταμίνη C στην πρόληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων
07-06-2002

Η βιταμίνη Ε στην πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου του προστάτη
30-05-2002

Καρώτα και βιταμίνη C εναντίον του καταρράκτη
28-05-2002

Οι βιταμίνες, η εγκυμοσύνη και συγγενείς ανωμαλίες
19-05-2002

Φυλλικό οξύ: Προστατεύει τον εγκέφαλο και την καρδία
04-05-2002

Βιταμίνες εναντίον λευχαιμίας
07-12-2001

Διατροφή εναντίον τύφλωσης
23-11-2001

Πόσες βιταμίνες χρειάζονται οι έγκυες γυναίκες;
17-11-2001

Βιταμίνη Γ: Ένα νέο θεραπευτικό όπλο για τους καρδιοπαθείς;
04-11-2001

Πόση βιταμίνη Γ χρειάζεστε;
26-10-2001

Το φυλλικό οξύ και η βιταμίνη Β12 σώζουν ζωές;
29-09-2001

Η μπύρα περιέχει φυλλικό οξύ που πιθανόν να προστατεύει την καρδιά.
28-07-2001

Το φυλλικό οξύ μπορεί να μειώνει τα προβλήματα μνήμης.
16-07-2001

Μικρές ποσότητες βιταμίνης C μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακών ασθενειών.
13-03-2001
 

 

 

ΚΟΡΥΦΗ

Η ιστοσελίδα αυτή είναι  τμήμα του οικοχώρου  "ΔΙΑΤΡΟΦΗ"

 

 

 

 

 

.ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ © 2008-2009 ΒΟΥΛΑ ΒΑΒΑΡΟΥΤΣΟΥ  

free counters..free counters.....

...

Μετρητής 

Επισκεπτών

από 16/1/2009

.......