πλοηγείτε στον  ιστοχώρο της Βούλας Βαβαρούτσου

για καλύτερη πλοήγηση στις ιστοσελίδες

πατήστε ΚΕΝΤΡΙΚΗ   

Η ιστοσελίδα αυτή είναι  τμήμα του οικοχώρου "ΔΙΑΤΡΟΦΗ"

 

                                                         ΦΡΟΥΤΑ

Ρόδι, το φρούτο της καρδιάς

τελευταία ενημέρωση: 20/01/2014

Κράνμπερι

ΤΑ ΦΡΟΥΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

ΕΞΩΤΙΚΑ ΤΡΟΠΙΚΑ ΦΡΟΥΤΑ

Στο μικροσκόπιο... τα αποξηραμένα φρούτα   

Φρούτων περιποίηση  «κλιμακτηρικά» φρούτα

Χυμοί: Ποια είναι η σημασία τους για την υγεία;

Συνταγές για φρούτα στη χώρα των κρεατοφάγων  

Φρούτα και ΥΓΕΙΑ

"Ότι πίνουμε"( χυμοί φρούτων)

    ΛΑΧΑΝΙΚΑ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΠΟΧΙΚΟΤΗΤΑΣ ΦΡΕΣΚΩΝ ΦΡΟΥΤΩΝ

14 εναλλακτικές χρήσεις στις φλούδες των φρούτων και των λαχανικών
ΓΛΥΚΑ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ-ΜΑΡΜΕΛΑΔΕΣ---ΛΙΚΕΡ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ

Τα σταφύλια της υγείας

Πεπόνι

Φρούτα του ΧΕΙΜΩΝΑ

Μύρτιλλα & Βατόμουρα

Τρόφιμα εκτός εποχής 

Η φρουκτόζη

Φρούτα – μοβ, κόκκινα ή κίτρινα; Εποχικές γεύσεις: Αχλάδια ΓΛΥΚΑ ΚΟΥΤΑΛΙΟΥ-ΜΑΡΜΕΛΑΔΕΣ ΛΙΚΕΡ

Βιταμίνες που περιέχουν οι φυτικές τροφές

Κεράσια: Πλούσια σε γεύση και θρεπτικά συστατικά

Σορμπέ φρούτων: Υγρή δροσιά στον καύσωνα

Ένα ξερό δαμάσκηνο την ημέρα Κυδώνια σε γλυκά και φαγητά   Μούσμουλα: όλο γλύκα και άρωμα

Κίτρινα γλυκά καρπούζια

Ένα μήλο κι άλλο μήλο...

Βερίκοκο        Φράουλες

Κινόα: από τις ’νδεις

Ιπποφαές,ένας φυσικός θησαυρός υγείας            Αβοκάντο

Σύκο Γλυκός πειρασμός Το κυδώνι                                 Λωτός για το
Χαρούπι: ένας παραμελημένος καρπός    

Τα 5  φρούτα που είναι πλούσια σε βιταμίνες και φτωχά σε ζάχαρη

Moύρα: Ένας πολύχρωμος θρεπτικός θησαυρός 

Φραγκόσυκο, η άγρια ομορφιά   

 

Τα φρούτα του Μαγιού!           

Φρουτοσαλάτες: Βάλτε φαντασία   Το φρέσκο είναι το... καλύτερο φρούτο

Ο,τι γυαλίζει δεν είναι... χαρούπι

Χουρμαδιά του νερού και της φωτιάς

ΚΟΡΥΦΗ

Τα φρούτα του Μαγιού! Ποιος μπορεί να αντισταθεί στα φρούτα της ’νοιξης; Είναι η εποχή που η πανδαισία των χρωμάτων στον πάγκο του μανάβη μάς γεμίζει ευεξία και χαρίζει υγεία...

 

ΚΟΡΥΦΗ

ΤΑ ΦΡΟΥΤΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Καλοκαιρινός «θησαυρός» στο πιάτο μας ΚΑΡΠΟΥΖΙ, ΠΕΠΟΝΙ, ΡΟΔΑΚΙΝΑ, ΒΕΡΙΚΟΚΑ, ΚΕΡΑΣΙΑ, ΣΥΚΑ, ΝΕΚΤΑΡΙΝΙΑ, ΦΡΑΟΥΛΕΣ, ΣΤΑΦΥΛΙΑ, ΜΟΥΣΜΟΥΛΑ, ΦΑΣΟΛΑΚΙΑ, ΜΠΑΜΙΕΣ, ΝΤΟΜΑΤΑ, ΑΓΓΟΥΡΙ, ΠΙΠΕΡΙΕΣ, ΚΟΛΟΚΥΘΑΚΙΑ, ΜΕΛΙΤΖΑΝΕΣ και ΨΑΡΙΑ

Τα καλοκαιρινά φρούτα και η διατροφική τους αξία

Γιατί να προτιμάτε τα φρούτα του καλοκαιριού;

Κίτρινα γλυκά καρπούζια

Κεράσια: Πλούσια σε γεύση και θρεπτικά συστατικά

Βερίκοκο         Πεπόνι...χρυσαφένια απόλαυση!

Ροδάκινο: Δροσερό, ζουμερό και θρεπτικό

Τα σταφύλια της υγείας

Σύκο Γλυκός πειρασμός

Φρούτα... θερινής νυκτός

ΚΟΡΥΦΗ

Φρούτα του χειμώνα

Το καλοκαίρι είναι μια εποχή που προτιμούμε και συνηθίζουμε να καταναλώνουμε περισσότερα φρούτα και λαχανικά, σε σαλάτες ή μαγειρεμένα, δεδομένου ότι οι υψηλές θερμοκρασίες ευνοούν την κατανάλωσή τους, πολλές φορές και ως υποκατάστατα πλήρων γευμάτων. Αντίθετα, το χειμώνα, οι περισσότεροι από εμάς μειώνουμε την κατανάλωσή τους, τη στιγμή που στην αγορά υπάρχει μεγάλη ποικιλία λαχανικών και φρούτων για να διαλέξουμε. Τα χειμωνιάτικα φρούτα και λαχανικά έχουν υψηλή διατροφική αξία και υπέροχη γεύση και πρέπει να αποτελούν βασικό συστατικό της διατροφής μας κατά τη διάρκεια του χειμώνα, κυρίως για να ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού μας. Παρακάτω δίνονται διατροφικά στοιχεία για τα πιο δημοφιλή φρούτα και λαχανικά που βρίσκουμε στον πάγκο της λαϊκής κατά τους χειμερινούς μήνες. .

Ακτινίδιο: Είναι ένα ιδιαίτερο σε μορφή και γεύση φρούτο, το οποίο περιέχει περισσότερη βιταμίνη C από οποιοδήποτε άλλο φρούτο. Περιέχει ακόμα κάλιο, μαγνήσιο, φώσφορο, ιχνοστοιχεία, ενώ κύριο χαρακτηριστικό του είναι οι φυτικές ίνες. Προσφέρει λόγω της αντιοξειδωτικής του αξίας αντιμικροβιακή προστασία. Οι φυτικές του ίνες συμβάλουν στην καλύτερη πέψη, αλλά και λειτουργία του εντέρου. Βέβαια απαιτείται προσοχή, αφού τα σποράκια που περιέχει είναι επικίνδυνα και πρέπει να αποφεύγονται σε παθήσεις όπως εκκολπωμάτωση, γαστρίτιδα, έλκος, ενώ το «τριχωτό» του δέρμα προκαλεί δερματική αλλεργία σε πολλούς, που το αποφεύγουν για αυτόν το λόγο. Ενα μικρό ακτινίδιο 70 γραμμαρίων δίνει 45 θερμίδες και 2,1 γραμμάρια φυτικών ινών, ενώ αποδίδει πάνω από το 100% των ημερήσιων αναγκών σε βιταμίνη C.

Μανταρίνι: Το μανταρίνι ανήκει στα εσπεριδοειδή φρούτα και είναι μια πολύ καλή πηγή βιταμίνης C. Εχει ένα διακριτικό άρωμα που το χαρακτηρίζει. Το μανταρίνι είναι επίσης πλούσιο σε ευεργετικά καροτινοειδή. Δύο μέτρια μανταρίνια (συνολικά 100 γραμμαρίων) αποδίδουν περίπου 53 θερμίδες.  ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ

Μήλο: Το μήλο είναι ένα από τα χαρακτηριστικότερα φρούτα του χειμώνα, αν και το βρίσκουμε και τις άλλες εποχές. Είναι καλή πηγή φυτικών ινών ίνες (3-5 γρ. κυρίως με τη φλούδα) και πηκτίνης, στοιχείο που το καθιστά χορταστικό. Είναι επίσης πηγή βιταμινών όπως Α & C και άλλων αντιοξειδωτικών (κυρίως φλαβονοειδή) ωφέλιμων για τον ανθρώπινο οργανισμό, αφού του προσφέρει αντιγηραντική, αγχολυτική και αντιπυρετική προστασία. Θερμιδικά αποδίδει 65 kcal ανά 125 γραμμάρια (τεμάχιο), με υψηλό ποσοστό νερού, που φτάνει το 84%.

Ένα μήλο κι άλλο μήλο...

Μπανάνα: Η μπανάνα είναι ένα φρούτο που δίνει ενέργεια και τονώνει, ενώ λόγω της τρυπτοφάνης που περιέχει επηρεάζει τα επίπεδα σεροτονίνης του οργανισμού, προσφέροντας καλύτερη διάθεση. Αποτελεί καλή πηγή βιταμίνης Α& C, καλίου και σιδήρου. Βοηθάει σε καταστάσεις όπως διάρροιες, αλλά και δυσκοιλιότητα. Είναι ίσως πιο πλούσια σε σάκχαρα και θερμίδες από άλλα φρούτα, αλλά αυτό σίγουρα δεν την καθιστά και «παχυντική». Αποτελεί καλό ενδιάμεσο σνακ ή ελαφρύ γευματίδιο πριν από την άσκηση. Μία μέτρια μπανάνα 120 γραμμαρίων αποδίδει 110 θερμίδες, με πάνω από 3 γραμμάρια φυτικών ινών.

Πορτοκάλι: Το πορτοκάλι είναι ίσως το φρούτο που χαρακτηρίζει την εποχή του χειμώνα. Είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμινών και κυρίως της C, όπως και άλλων αντιοξειδωτικών ουσιών όπως τα β-καροτένια. Προσφέρει λοιπόν υψηλή αντιική, αντιβακτηριδιακή και αντιγριπική προστασία, θωρακίζοντας τον οργανισμό και προσφέροντας υψηλή προστασία. Το πορτοκάλι, όπως και τα άλλα εσπεριδοειδή συμβάλλουν, λόγω των ινών που περιέχουν, στη μείωση της χοληστερίνης. Επίσης συμβάλλει στην καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου από φυτικές του πηγές. Θερμιδικά αποδίδει 85 kcal ανά 185 γραμμάρια (τεμάχιο). ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ

Ρόδι: Είναι ένα φρούτο πλούσιο σε βιταμίνες (Α, C, Ε, φυλλικό οξύ), σίδηρο, κάλιο και φυτικές ίνες, με σχετικά χαμηλές θερμίδες. Περιέχει τρεις διαφορετικές αντιοξειδωτικές ουσίες που ονομάζονται: τανίνες, ανθοκυανίνες και το ελλαγικό οξύ. Αυτές οι ουσίες του προσδίδουν μια πολύ υψηλή αντιοξειδωτική ικανότητα, μεγαλύτερη και από αυτή του κόκκινου κρασιού ή του πράσινου τσαγιού. Εχει, λόγω των υψηλών επιπέδων αντιοξειδωτικών ουσιών αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις, θεραπευτικές και επουλωτικές ιδιότητες. Συμβάλλει και στην καρδιαγγειακή προστασία αφού εμποδίζει την οξείδωση της «κακής» χοληστερίνης (LDL). Πρόσφατες μελέτες το συνδέουν με πρόληψησ υγκεκριμένων μορφών, όπως του προστάτη. Μισό φλιτζάνι χυμού ροδιού ή καρπών αποδίδει 73 θερμίδες και περίπου 3 γραμμάρια ινών.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Εποχικές γεύσεις: Αχλάδια Ψυχούλη Ελένη  

Σύμβολο αφθονίας και ευμάρειας, τα αχλάδια πρωτοεμφανίστηκαν στις χώρες γύρω από την Κασπία θάλασσα και ήταν το αγαπημένο φρούτο της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας από τον 18ο αιώνα. Τα ελληνικά αχλάδια κατέχουν την 6η θέση στην ευρωπαϊκή παραγωγή. «Κρυστάλλια», «βουτυράτα», «δουκέσσα» ή «κοντούλες», λατρεύουν τη ζαχαροπλαστική και είναι γεμάτα βιταμίνη C, Β6, ποτάσιο, φώσφορο και ασβέστιο. 

Αχλάδια καραμελέ

Κόβουμε στα δύο 1 κιλό καθαρισμένα αχλάδια. Τα βάζουμε σε αντικολλητικό τηγάνι με 1 φλ. μαύρη ζάχαρη, 1 κ.σ. βούτυρο και 1 βανίλια. Σε δυνατή φωτιά, τα σοτάρουμε μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και να δέσει το σιρόπι. Τα σερβίρουμε με παγωτό κρέμα πασπαλισμένα με κανέλα και καβουρδισμένο αμύγδαλο φιλέ. 

Γρανίτα αχλάδι

Βράζουμε για 10 λεπτά 1 φλ. ζάχαρη με 1 φλ. νερό. Χτυπάμε στο multi 5 αχλάδια, καθαρισμένα, μαζί με τον χυμό 1 πορτοκαλιού. Ανακατεύουμε τον πολτό με το σιρόπι αφού κρυώσει. Χτυπάμε σε σφιχτή μαρέγκα 1 ασπράδι αβγού και το ενσωματώνουμε στο μείγμα. Παγώνουμε στην κατάψυξη, σε μεταλλικό μπολ κατά προτίμηση. 

Μπρουσκέτα με αχλάδι

Αλείφουμε με ελαιόλαδο και σκόρδο χοντρές φέτες από χωριάτικο ψωμί και τις ψήνουμε στο γκριλ. Απλώνουμε πάνω τους ροκφόρ ή μανούρι, από 1 φέτα προσούτο, αχλάδι σε κυβάκια, ψιλοκομμένο μαϊντανό και φρεσκοτριμμένο πιπέρι.

 

Φρούτα του Σεπτέμβρη Γαλδαδάς Αλκης 

Στην αρχή των διακοπών είχαμε γράψει για τα φαγητά του ελληνικού καλοκαιριού και για το πόσο σοφά διαλεγμένα είναι μερικά από τα συστατικά τους. Τώρα, στο τέλος, είναι μια καλή ευκαιρία να γράψουμε για μερικά από τα φρούτα που τα βρίσκουμε αυτές τις ημέρες μπροστά μας και είναι στην πραγματικότητα αληθινός θησαυρός. Δαμάσκηνα, σύκα, σταφύλια, καρπούζια, ροδάκινα και αχλάδια (ναι, τώρα μόνο είναι φρέσκα τα αχλάδια και κόβονται για να μπουν από τον Αύγουστο στα ψυγεία) είναι στην εποχή τους ακόμη και θα εκπλαγούμε όταν μάθουμε τι περιέχουν και πόσο ωφέλιμα είναι για τους περισσότερους από εμάς. Oταν κάποτε προσέφερα στη σπιτονοικοκυρά μου στη Σουηδία μισό καρπούζι, ύστερα από λίγο χτύπησε η πόρτα μου και ήταν η εγγονή της που την είχαν στείλει να ρωτήσει αν τρώγεται και το άσπρο (!). Είμαστε πολύ τυχεροί εδώ στη Μεσόγειο που έχουμε άφθονα καρπούζια και το καλοκαίρι μας έχει συνδεθεί τόσο με αυτά, όπως μας το υπενθυμίζει και το τραγούδι: «Καλοκαίρι, με τη φέτα το καρπούζι στο 'να χέρι...». Το 88% του καρπού είναι νερό. Το υπόλοιπο το αποτελούν οι τόσο συνιστώμενες από τους διατροφολόγους ίνες. Πόσα ακόμη καλά προσφέρει έστω και αυτή η απλή φέτα που λέει το τραγούδι; Κρατήστε λογαριασμό:

- Είναι πιο πλούσια σε λυκοπένιο από την αντίστοιχη ποσότητα οποιουδήποτε άλλου φρούτου ή λαχανικού, ακόμη και της ντομάτας (αλλά είναι απαλλαγμένη από τα ανεπιθύμητα οξαλικά άλατα της ντομάτας).

- Περιέχει ικανοποιητικές ποσότητες βιταμινών Α, Β και C.

- Ενδείκνυται για όσους ηλικιωμένους δεν έχουν πρόβλημα με τα σάκχαρα που περιέχει, διότι το λυκοπένιο, όπως έχουμε περιγράψει αναλυτικά σε προηγούμενο σημείωμα, βοηθάει στην πρόληψη της αλλοίωσης με την πάροδο του χρόνου της λειτουργίας της ωχράς κηλίδας στο μάτι.

- Και, αν πάμε στην άλλη άκρη, θεωρείται πως δρα λίγο σαν φυσικό βιάγκρα. Διότι ανεβάζει το μονοξείδιο του αζώτου και αυτό είναι το κλειδί για να χαλαρώσουν οι μύες που απαγόρευαν στα αγγεία να στείλουν αίμα στο ανδρικό όργανο και να επιτευχθεί η στύση.

Τα αχλάδια τώρα και για λίγες ημέρες ακόμη είναι στα καλύτερά τους, προτού καταχωνιαστούν στο ψυγείο και μείνουν για μήνες εκεί. Υπάρχουν περίπου 5.000 διαφορετικές «αποχρώσεις» του φρούτου αυτού και καλό είναι όπου το βρίσκουμε να το καταναλώνουμε, με τελευταία βέβαια την εκδοχή της κονσέρβας, όπου κολυμπούν αποφλοιωμένα (δυστυχώς) σε ένα πλούσιο σε ζάχαρη σιρόπι, απαλλαγμένα όμως από αρκετά ωφέλιμα συστατικά. Διότι όταν αποσπούμε το αχλάδι από το δένδρο χρήσιμο είναι να αισθανόμαστε ότι κρατούμε στα χέρια μας έναν μικρό θησαυρό. Πρώτα απ' όλα, περιέχει λιγνίνη, μια ουσία που έχει την εξαιρετική ιδιότητα να παγιδεύει τα μόρια της χοληστερόλης στο στομάχι, προτού αυτά να βρουν τον δρόμο τους στο κυκλοφορικό σύστημα. Τη λιγνίνη τη βρίσκουμε στα «λιθοκύτταρα» (τους μικροσκοπικούς σκληρούς κόκκους που δίνουν τη χαρακτηριστική υφή στο αχλάδι). Και επειδή η λιγνίνη δεν μπορεί να διαπεράσει τα τοιχώματα του πεπτικού συστήματος, οδηγούνται όλοι μαζί μέσω του εντέρου εκτός του οργανισμού. Η λιγνίνη ανήκει στις ίνες που δεν διαλύονται στο νερό και τη συναντούμε επίσης και στον φλοιό του αχλαδιού. Γι' αυτό είναι μεγάλο λάθος να τρώμε τα αχλάδια χωρίς τη φλούδα τους.

Ενα ακόμη χρήσιμο συστατικό που βρίσκεται στο αχλάδι είναι το βόριο. Στοιχείο χρήσιμο στο:

- Να μην επιτρέπει την απώλεια του ασβεστίου από τα κόκαλα, άρα πολύτιμο για τις γυναίκες που βρίσκονται στην εμμηνοπαυσική περίοδο και κινδυνεύουν από την οστεοπόρωση.

- Να διευκολύνει μικροκινήσεις όπως αυτές που κάνει το μάτι για να εστιάσει καλύτερα και γι' αυτό συνιστάται για τους ηλικιωμένους ανθρώπους.

- Να διευκολύνει επίσης στο να συντονίζεται καλύτερα ο εγκέφαλος, όπως απέδειξαν πειράματα με ανθρώπους που έπαιρναν περίπου 3 mgr την ημέρα βόριο σε σχέση με μια άλλη ομάδα που δεν έπαιρνε αυτή την ενισχυμένη ποσότητα. Πάντως, καλό είναι ο άνθρωπος να μην παίρνει περισσότερα από 3 mgr την ημέρα, που αντιστοιχεί περίπου σε 10 αχλάδια, διότι το στοιχείο αυτό αρχίζει να γίνεται επικίνδυνο.

 

Γλυκά με αχλάδι 

Πόσα απίδια βάν' ο σάκος;           

 

ΚΟΡΥΦΗ

Βερίκοκο: Σύμμαχος στη δίαιτα Γράφει: Βαραγιάννης Α. Παν, Kλινικός Διαιτολόγος

Πορτοκαλοκίτρινο φρούτο, ιδιαίτερα σαρκώδες, χυμώδες με πλούσια γλυκιά γεύση και σημαντικά οφέλη για την υγεία. Στην παραδοσιακή ιατρική το βασικό φαρμακευτικό τμήμα του ήταν ο πυρήνας του. Επίσης, θεωρείται πηγή ζωής και μακροζωίας ενώ ο Νομπελίστας G.S.Whipple, το 1934, χαρακτήρισε το βερίκοκο ισάξιο του συκωτιού όσον αφορά την αναδημιουργία της αιμοσφαιρίνης.

Παγκοσμίως την μεγαλύτερη παραγωγή την έχουν οι Η.Π.Α. και πιο συγκεκριμένα η Καλιφόρνια, ενώ ακολουθούν το Ιράν, η Κίνα, η Ισπανία, η Συρία και η Γαλλία. Η Ελλάδα κατέχει την 6η Θέση στην Ευρώπη με παραγωγή μεγαλύτερη από 40.000 τόνους το χρόνο.

Περιεκτικότητα σε θρεπτικά στοιχεία Είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε βιταμίνη Α και περιέχει υδατάνθρακες, πεκτίνη, βιταμίνη C, βιταμίνη Β1, βιταμίνη Β2, β-καροτένιο, σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο και σχεδόν όλα τα υπόλοιπα ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, ενώ συνάμα αποτελεί κύρια πηγή κυτταρινών. Δεν περιέχει καθόλου χοληστερίνη και νάτριο.

Πίνακας 1:

Βερίκοκο, 100g
Διατροφικά στοιχεία ανά 100g

Θερμίδες 48 kcal

ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ

11 g

- Σάκχαρα 2.4g

 

- Φυτικές ίνες 2.1g

 

Λίπος

0.3 g

Πρωτεΐνη

1.4 g

Θειαμίνη (Βιτ. B1) 0.03 mg

3%

Ριβοφλαβίνη (Βιτ. B2) 0.04 mg

3%

Νιασίνη (Βιτ. B3) 0.6 mg

4%

Βιταμίνη Α RAE 96 mcg

11%

Βιταμίνη B6 0.05 mg

4%

Βιταμίνη Ε 0,89 mg

6%

Βιταμίνη C 10 mg

11%

Ασβέστιο 13 mg

1%

Σίδηρος 0.39 mg

5%

Μαγνήσιο 10 mg

3%

Φώσφορος 23 mg

3%

Ψευδάργυρος 0.20 mg

2%

Τα ποσοστά είναι σύμφωνα με τις USσυνιστώμενες ημερήσιες συστάσεις για ενήλικες.
ΠΗΓΗ:
USDA Nutrient database

Οφέλη για την υγεία Δυστυχώς, επειδή το βερίκοκο δεν έχει μελετηθεί μεμονωμένα, οι φαρμακευτικές του ιδιότητες δεν έχουν ανιχνευτεί πλήρως. Ωστόσο, τα βερίκοκα βρίσκονται ψηλά στη λίστα των φρούτων και λαχανικών που βοηθούν στην πρόληψη ορισμένων μορφών καρκίνου (Breast J. 2007)-κυρίως του πνεύμονα και πιθανώς και του παγκρέατος- οι οποίοι σχετίζονται με το κάπνισμα και οι όγκοι τους αντιμετωπίζονται εξαιρετικά δύσκολα.
Αυτό συμβαίνει γιατί τα βερίκοκα, όπως και άλλα ανοιχτόχρωμα πορτοκαλί φρούτα ή λαχανικά, περιέχουν μεγάλες ποσότητες β-καροτένιου, μια μορφή βιταμίνης Α που στις εργαστηριακές δοκιμές αποδεικνύεται ισχυρή ενάντια στον καρκίνο του πνεύμονα και του δέρματος.

Επίσης, το β-καροτένιο συντελεί στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος, μέσω της αύξησης της δραστικότητας των προστατευτικών φυσικών φονικών κυττάρων, τα οποία αποτελούν ένα ξεχωριστό πληθυσμό λεμφοκυττάρων που έχουν την ικανότητα να επιτίθενται σε κύτταρα που έχουν προσβληθεί από ιούς.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε ότι το β-καροτένιο είναι το πιο διαδεδομένο καροτενοειδές που περιέχεται σε τρόφιμα φυτικής προέλευσης. Τα σημαντικότερα από αυτά είναι φρούτα και λαχανικά με βαθύ κίτρινο ή πορτοκαλί χρώμα, όπως είναι τα βερίκοκα, το πεπόνι, η ντομάτα και τα καρότα. Οι μελέτες δείχνουν ότι τα άτομα που τρώνε πολλά από τα παραπάνω φρούτα και λαχανικά παρουσιάζουν μικρότερα ποσοστά καρκίνου του πνεύμονα και του λάρυγγα. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο βασικός προστατευτικός παράγοντας είναι το β-καροτένιο, αν και συνηγορούν στο ότι υπάρχουν και άλλοι άγνωστοι ακόμη παράγοντες στα βερίκοκα και σε άλλες τροφές που συμβάλλουν θετικά.

Σήμερα, τα βερίκοκα θεωρούνται τροφή ισχυρά προληπτική ενάντια στον καρκίνο και ιδανική για τους πρώην καπνιστές. Οι πλούσιες σε β-καροτένιο τροφές φαίνεται πως έχουν την ικανότητα να μειώνουν τις άδηλες καρκινικές συνέπειες του καπνίσματος.
Ακόμη, τα βερίκοκα ενδείκνυνται στην αναιμία, κυρίως λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε σίδηρο καθώς προάγουν την αιμοποίηση. Επίσης, είναι πολύτιμα και σε αυτούς που παρακολουθούν μια δίαιτα αδυνατίσματος, γιατί οι υδατάνθρακες, που περιέχουν, ικανοποιούν την αίσθηση του γλυκού, χωρίς να προσδίδουν πολλές θερμίδες. Γενικά είναι πολύ εύπεπτα και θρεπτικά καθώς συνιστώνται για παιδιά που παρουσιάζουν καθυστερημένη ανάπτυξη αλλά και κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης. Χρησιμοποιείται φρέσκο για τη θεραπεία της διάρροιας, λόγω της στυπτικής του δράσης, αντιθέτως χρησιμοποιείται αποξηραμένο για τη θεραπεία της δυσκοιλιότητας. Αντιλαμβανόμαστε επομένως ότι η φύση δια μέσου των τροφίμων της, δεν μας προσφέρει μόνο τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την επιβίωση μας αλλά μας δίνει απλόχερα πολύτιμες δραστικές ουσίες που θωρακίζουν την υγεία μας.

Προτεινόμενος τρόπος κατανάλωσης Αναζητήστε βερίκοκα τα οποία δεν είναι γδαρμένα, παραμορφωμένα, μουχλιασμένα ή ζαρωμένα. Αγοράστε μόνο ό,τι θέλετε να καταναλώσετε τις αμέσως επόμενες ημέρες. Προτού τα καταναλώσετε πρέπει να τα πλύνετε με άφθονο ζεστό νερό. Για μέγιστο όφελος, καλύτερα να τρώτε ξερά βερίκοκα. Έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε β-καροτένιο από ότι τα ωμά (J Agric Food Chem. 2005). Ιδιαίτερη προσοχή όμως, στο χρώμα του φρούτου και περισσότερο στα αποξηραμένα βερίκοκα γιατί πολύ συχνά θειαφίζονται για να πάρουν ανοιχτό πορτοκαλί χρώμα αντί του φυσικού τους που είναι καφέ πορτοκαλί. Τα βερίκοκα που δεν ψεκάζονται με θειάφι είναι γευστικότερα από τα υπόλοιπα. Προσοχή όμως και στο κουκούτσι του. Πιο συγκεκριμένα, ο πυρήνας είναι δηλητηριώδης λόγω της αμυγδαλίνης που περιέχει. Η κατανάλωση πολλών κουκουτσιών μπορεί να προκαλέσει σοβαρή δηλητηρίαση, ειδικά στα παιδιά.

Προτεινόμενος τρόπος αγοράς και συντήρησης Εποχή συγκομιδής θεωρούνται οι μήνες Μάιος και Ιούνιος. Έχει παρατηρηθεί ότι το πλήρες ωριμασμένο βερίκοκο περιέχει μεγαλύτερα ποσοστά καροτενοειδών κατά 200% σε σχέση με τα άγουρα βερίκοκα. Επιλέξτε τα καλά χρωματισμένα, τρυφερά φρούτα που δεν είναι ούτε πρασινωπά ούτε τείνουν να ζαρώσουν. Το σαρκώδες και χυμώδες περικάρπιο είναι εύγευστο και γλυκό. Το εξωτερικό του βερίκοκου (φλούδα) είναι λεπτό, συνήθως χνουδωτό και είναι χρώματος κίτρινου με μερικές κόκκινες κηλίδες στη μπροστινή του πλευρά.
Όσον αφορά τη χώρα μας, η Ελληνική ποικιλία Διαμαντοπούλου έχει τα πιο νόστιμα βερίκοκα. Είναι εξαιρετικά αρωματικά, αλλά δύσκολα στη μεταφορά τους, αφού είναι αρκετά ευαίσθητα. Η πιο κοινή ποικιλία στην Ελλάδα πάντως είναι τα βερίκοκα Μπεμπέκου που είναι μεγαλύτερα μεν, αλλά όχι τόσο αρωματικά και γλυκά.
Προτεινόμενος τρόπος μαγειρέματος Το βερίκοκο καταναλώνεται νωπό σαν φρούτο. Επίσης μπορεί να καταναλωθεί και αποξηραμένο, γίνεται μαρμελάδα, γλυκό, κομπόστα, χρησιμοποιείται στη ζαχαροπλαστική και γίνεται λικέρ, χυμός και συστατικό ανάμεικτων χυμών.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Βερίκοκα: Τα «αυγά» του ήλιου          Τι εστί βερίκοκο;...               Τι εστί βερίκοκο*;  

Τι εστί βερίκοκο; Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Ενα δροσιστικό καλοκαιρινό φρούτο που κρύβει το μυστικό της μακροζωίας Με γλυκιά γεύση, δεκάδες χρήσεις και πολλαπλά οφέλη για την υγεία, το βερίκοκο κατακλύζει τις αγορές, ανάλογα με την ποικιλία, από τα μέσα Μαΐου ώς τις αρχές Ιουλίου. Είτε καταναλώνεται ως νωπό ή αποξηραμένο είτε ως χυμός, μαρμελάδα ή γλυκό, το πορτοκαλοκίτρινο αυτό φρούτο είναι εξαιρετικά θρεπτικό για τον ανθρώπινο οργανισμό. Και αυτό γιατί, όπως ισχύει σχεδόν με όλα τα ανοιχτόχρωμα φρούτα ή λαχανικά, το βερίκοκο περιέχει σημαντικές ποσότητες β-καροτένιου και δρα προληπτικά σε διάφορες μορφές καρκίνου.

Με μακρόχρονη ιστορία Γνωστό και ως «χρυσόμηλο» των Ρωμαίων ή «αρμένικο δαμάσκηνο» (prunus armenaica), το εξαιρετικά εύπεπτο φρούτο καλλιεργείται εδώ και 2.000 χρόνια για τη νοστιμιά αλλά και για τα θρεπτικά συστατικά του. Αν και κατάγεται από την Κίνα, σήμερα το συναντά κανείς ευρύτατα στη Μεσόγειο αλλά και σε άλλες θερμές περιοχές. Συγκεκριμένα, το 70% της παγκόσμιας παραγωγής βερίκοκου (2 εκατ. τόνοι ετησίως) προέρχεται από την Τουρκία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελλάδα, ενώ το υπόλοιπο 30% παράγεται σε Ιράν, Πακιστάν, Συρία, Κίνα και ΗΠΑ.

Οσον αφορά τη χώρα μας, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '90 κατείχε μια από τις πρώτες θέσεις στην παραγωγή του είδους, που έφτανε τους 100.000 τόνους ετησίως. Δυστυχώς, όμως, με την εμφάνιση της «σάρκας», μιας ίωσης που έπληξε τις βερικοκιές τη δεκαετία του '90, χιλιάδες δέντρα εκριζώθηκαν, με αποτέλεσμα να μειωθεί αισθητά η παραγωγή, που υπολογίζεται στους 70.000 τόνους ετησίως. Ετσι, με τη συνολική καλλιεργήσιμη έκταση να πλησιάζει τα 55.000 στρέμματα, τα 4/5 από αυτά βρίσκονται στην Πελοπόννησο (Αργολίδα και Κορινθία), ενώ μικρότερες εκτάσεις εντοπίζονται στους νομούς Χαλκιδικής, Πέλλας, Πιερίας, Ημαθίας, Μαγνησίας, Ηρακλείου Κρήτης, Δωδεκανήσων κ.α.

Μπεμπέκου ή Διαμαντοπούλου; Ως είδος η βερικοκιά ανήκει στην οικογένεια των Rosaceae (Ροδοειδή) και στην υποοικογένεια των Prunoideae (Πυρηνόκαρπων). Είναι δέντρο μέτριου μεγέθους, κατά κανόνα από 4 έως 7 μέτρα, που στην άγρια μορφή του ξεπερνάει τα 10 μ. Θεωρείται καλλιέργεια αρκετά ευαίσθητη σε εχθρούς και ασθένειες και ως εκ τούτου δέχεται αρκετές φυτοπροστατευτικές παρεμβάσεις. Γι' αυτό και είναι προτιμότερο να επιλέγουμε βιολογικής γεωργίας ή ολοκληρωμένης διαχείρισης. Οσον αφορά τις σημαντικότερες ελληνικές ποικιλίες, ξεχωρίζουν η πρώιμη Τύρινθος (ή Επιδαύρου), η Μπεμπέκου και η Διαμαντοπούλου. Ωστόσο, πιο πρώιμη είναι μια ξενόφερτη ποικιλία, η Αρόρα (ωριμάζει μέχρι το δεύτερο δεκαήμερο του Μαΐου), και ακολουθεί η Τύρινθος το τρίτο δεκαήμερο του Μαΐου. Στο τέλος του πρώτου δεκαπενθημέρου του Ιουνίου ωριμάζει η διαδεδομένη Μπεμπέκου και λίγες μέρες αργότερα η Διαμαντοπούλου.

Τέλος, για να μην πούμε ρίκο ρίκο το βερίκοκο, η επιλογή του φρέσκου κυρίως φρούτου έχει μεγάλη σημασία. Συγκεκριμένα, αναζητούμε αυτά που δεν είναι γδαρμένα ή ζαρωμένα και αγοράζουμε τις ποσότητες μόνο που θα καταναλώσουμε σύντομα. Οσον αφορά τη συντήρησή τους, αυτή επιτυγχάνεται στα επαγγελματικά ψυγεία, σε θερμοκρασία 0° C και με σχετική υγρασία 90%, για διάστημα 10 - 15 ημερών, δίχως να χάνουν τις οργανοληπτικές τους ιδιότητες. Αντίθετα, στα οικιακά ψυγεία μπορούν να συντηρηθούν το πολύ 5 - 6 ημέρες σε πάνινη ή πλαστική σακούλα (με τρύπες), μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της ωρίμασης, ή 2 - 3 ημέρες όταν είναι αρκετά ώριμα. Αν πάλι αγοράσουμε μη γινωμένα (σκληρά με πράσινες ακόμη αποχρώσεις), τότε τα αφήνουμε εκτός ψυγείου για περίπου 4 - 5 μέρες, μέχρις ότου αποκτήσουν το χαρακτηριστικό πορτοκαλοκίτρινο χρώμα τους.

Σύμμαχος του οργανισμού Με χαμηλή θερμιδική αξία, μόλις 47 θερμίδες τα δύο βερίκοκα, το καλοκαιρινό αυτό φρούτο συνιστάται σε όσους ακολουθούν κάποια δίαιτα και όχι μόνο. Η υψηλή περιεκτικότητά του σε ίνες, βιταμίνες (Α, C, Β1, Β2), υδατάνθρακες, πηκτίνη, β-καροτένιο, σίδηρο, ασβέστιο, κάλιο κ.ά. το καθιστούν πολύτιμο σύμμαχο του οργανισμού. Εκτός από αυτό, η συχνή κατανάλωσή του καταπραΰνει, μεταξύ άλλων, συμπτώματα πονοκεφάλου, εντερικής πάθησης, αϋπνίας, φαρυγγίτιδας και ήπιας κατάθλιψης.

 

Τι εστί βερύκοκο; Α. ΓΑΛΔΑΔΑΣ 

Μεγάλωσα σε μια γειτονιά όπου τα πάντα μπορούσαν να γίνουν παιχνίδι, κυρίως μόλις έκλειναν τα σχολεία: καπάκια από αναψυκτικά και μπίρες, κουτιά από τσιγάρα, γκαζές, ρόδες από παιδικά καρότσια, ακόμη και κουκούτσια. Με τα πρώτα βερίκοκα φτιάχναμε τις πολύ χρήσιμες για διάφορες αταξίες σφυρίχτρες. Τρίβοντας επίμονα το κουκούτσι τους κρατώντας το στο πλάι και πηγαίνοντάς το πέρα δώθε και πιέζοντάς το σε κάποιον τραχύ τοίχο γινόταν τελικά ένα μικρό άνοιγμα.

Με κάποιο αιχμηρό σίδερο θρυμματίζαμε τον μαλακό σπόρο και το άδειο πλέον περίβλημα ήταν μια καλή και ανθεκτική σφυρίχτρα που χωρούσε εύκολα στην τσέπη. Από τότε ξέραμε ότι το εσωτερικό έχει γεύση περίπου σαν αμύγδαλο αλλά, ευτυχώς, δεν καθόμασταν να τα σπάσουμε και να τα φάμε σε ποσότητες όπως τα αμύγδαλα. Μας συγκρατούσε ίσως και η ελαφρά πικρή γεύση τους. Διότι τα κουκούτσια από τα βερίκοκα, τα μήλα, τα δαμάσκηνα και τα ροδάκινα περιέχουν μια ουσία, την αμυγδαλίνη, που μπορεί να διασπαστεί σε κυάνιο, γλυκόζη και βενζαλδεΰδη με τη βοήθεια κάποιου ενζύμου. Λέγεται πως 17-20 σπόροι βερίκοκου είναι αρκετοί για να σε στείλουν για τα καλά.

Για τα παιδιά αρκούν και λιγότεροι από δέκα. Το χειρότερο είναι πως κάποιοι τα πωλούν ως αντικαρκινικό φάρμακο. Διότι από τη δεκαετία του '50 γίνονταν δοκιμές για μια υποψία που υπήρχε από το 1830: ότι μόνο τα καρκινικά κύτταρα καταστρέφονται από την αμυγδαλίνη. Πολύ αργότερα βγήκε η θεωρία για τη δυνατότητά της να εισέρχεται στο εσωτερικό των καρκινικών κυττάρων και να δηλητηριάζει μόνο αυτά με υδροκυάνιο ενώ στα υγιή δίνει μόνο τη χρήσιμη γλυκόζη. Αλλά μεγάλες κλινικές όπως η Mayo Clinic και πολλοί γιατροί είναι ακόμη σκεπτικοί γι' αυτό και θεωρούν ότι οι ασθενείς πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης. Κανείς πάντως δεν πρέπει να αγοράζει και να καταβροχθίζει το εσωτερικό των κουκουτσιών. Ας μένει λίγο πιο έξω, στο καταπληκτικό φρούτο που είναι το βερίκοκο.

Καταπληκτικό όχι μόνο για το άρωμά του αλλά και για τα χρήσιμα συστατικά του. Στην Κίνα, που είναι η πατρίδα της βερικοκιάς, οι νιόπαντρες κοπέλες έτρωγαν όσο μπορούσαν περισσότερα βερίκοκα αφού πιστευόταν ότι αυτό βοηθούσε στην απόκτηση απογόνων. Και δεν έκαναν άσχημα. Το βερίκοκο είναι ένα από τα φρούτα τα πιο πλούσια σε β-καροτένιο, μια ουσία που προστατεύει από τον καρκίνο, βοηθάει στην πρόληψη των καρδιακών νοσημάτων και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Επίσης περιέχει και το πολύ χρήσιμο αντιοξειδωτικό λυκοπένιο. Να ξέρουμε, κάπως απλουστευμένα βέβαια, πως κάθε φορά που το φως περνάει μέσα από τα μάτια μας δημιουργεί και ελεύθερες ρίζες και αυτές προσβάλλουν τους ιστούς στον φακό των ματιών αλλά και τα αιμοφόρα αγγεία στον αμφιβληστροειδή. Λίγο προτού αρχίσουν να μαλακώνουν τα βερίκοκα είναι η καλύτερη στιγμή να καταναλωθούν γιατί τότε περιέχουν το μέγιστο των ωφέλιμων συστατικών. Πάντως και τα αποξηραμένα διατηρούν κάποια από τα καλά συστατικά τους και η Ελλάδα θα μπορούσε να ωφεληθεί αν τα αξιοποιούσε στο έπακρο. Μπορεί να φανούν ανεφάρμοστα τα παρακάτω αλλά αν εφαρμοστούν υπολογίστε πόσος κόσμος πόση ωφέλεια θα είχε. Επειδή με τη βοήθεια της βιταμίνης C το β-καροτένιο γίνεται μέσα στο σώμα βιταμίνη Α, πορτοκάλια και αποξηραμένα βερίκοκα θα ήταν ό,τι πρέπει για τα σχολεία το πρωί. Επίσης το αλκοόλ, τα αντισυλληπτικά και το κάπνισμα ελαττώνουν το β-καροτένιο. Ενας ευσυνείδητος μαγαζάτορας λοιπόν θα μπορούσε να κάνει την έκπληξη τοποθετώντας δίπλα στο τασάκι για τα αποτσίγαρα και ένα πιατάκι με μερικά αποξηραμένα βερίκοκα!

Οταν έφθασε πάντως στη Δύση μέσω του Βυζαντίου δεν λεγόταν βερίκοκο αλλά malum praecocium, δηλαδή μήλο που ωριμάζει πρώιμα, κυρίως πριν από το ροδάκινο. Αυτό, δηλαδή, θα πει βερίκοκο. Στα αραβικά έγινε al birquq και από τους Αραβες, όταν εκείνοι εγκαταστάθηκαν στη χώρα τους, οι Ισπανοί έφτιαξαν το δικό τους albaricoque για να διαδοθεί με παραπλήσιες παραλλαγές και στις άλλες γλώσσες. Οπως και να το λένε, πάντως, αυτή την εποχή μπορείς να το αποκαλείς και μεγάλη ευκαιρία για τον ανθρώπινο οργανισμό.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Και μάγουλο... βερίκοκο

Εξαιρετικά υγιεινά τα βερίκοκα, πλούσια σε βιταμίνες, σίδηρο και φυτικές ίνες

Οι Ρωμαίοι τα έλεγαν και «χρυσόμηλα». Τα βερίκοκα, το κατεξοχήν φρούτο του Ιουνίου, θα σας αποζημιώσουν με τη γευστική σάρκα τους, τις θρεπτικές ιδιότητες τους, αλλά και την καθοριστική συμβολή τους σε γλυκά και μαρμελάδες.

Στην αγορά, μπορείτε να εντοπίσετε ελληνικά βερίκοκα μέχρι και τα μέσα Ιουλίου. Οι πιο γνωστές ποικιλίες είναι τα «Μπεμπέκου» και τα «Διαμαντοπούλου». Τα πρώτα ωριμάζουν τον Ιούνιο, είναι μεγάλα, με έντονο πορτοκαλοκίτρινο χρώμα και γλυκιά σάρκα. Θεωρούνται ιδανικά για γλυκό του κουταλιού, κομπόστα, μαρμελάδα και τάρτες. Τα δεύτερα, τα οποία είναι προτιμότερο να καταναλώνονται φρέσκα, ωριμάζουν λίγο αργότερα, είναι μικρότερα και έχουν ανοιχτό κίτρινο χρώμα. Ξεχωρίζουν για τη γεύση και το άρωμά τους, γι' αυτό και συνήθως είναι ακριβότερα. 

Διατροφική αξία Πλούσια σε βιταμίνη Α, τα βερίκοκα συμβάλλουν στην καλή υγεία των ματιών. Εμπεριέχουν επίσης καροτενοειδή (β-καροτένιο, λυκοπένιο, λουτεΐνη και ζεαξανθίνη), στα οποία οφείλεται και το πορτοκαλί τους χρώμα-  τα ώριμα καθώς και τα αποξηραμένα βερίκοκα έχουν μάλιστα μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε καροτενοειδή. Το λυκοπένιο μάλιστα έχει συνδεθεί με την προστασία από τον καρκίνο του προστάτη. Αποτελούν καλή πηγή βιταμίνης C και φλαβονοειδών, ως εκ τούτου έχουν ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες, προστατεύουν τα αγγεία, και εμποδίζουν την οξείδωση της «κακής» χοληστερίνης. Στα διατροφικά πλεονεκτήματα πρέπει να περιληφθεί η βιταμίνη Β3, (νιασίνη), ο σίδηρος, το κάλιο και οι φυτικές ίνες του βερίκοκου, απαραίτητες για την υγεία του πεπτικού συστήματος και την καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας.

Προσοχή στη συντήρηση Μην τα διατηρείτε στην ψύξη περισσότερες από 2-3 ημέρες. Τα βερίκοκα αφυδατώνονται πολύ γρήγορα (καθημερινά χάνουν περίπου το 1% του βάρους τους), καταναλώστε τα το συντομότερο δυνατό. Μπορείτε βεβαίως να τα καταψύξετε, αφού τα πλύνετε, τα κόψετε και αφαιρέσετε τα κουκούτσια τους. Κατά την επιλογή τους, στη λαϊκή ή το super market, μη βασίζεστε στο χρώμα τους, το αποκτούν άλλωστε προτού ωριμάσουν για τα καλά. Προσέξτε να έχουν χαρακτηριστικό άρωμα. Φροντίστε να είναι εξαιρετικά μαλακά, μόνον αν έχετε κατά νου να φτιάξετε κομπόστα ή μαρμελάδα.

ΣΥΝΤΑΓΕΣ 

Λουκουμάδες από βερίκοκα 

Μαρινάρετε τα φρούτα σε ρακί, ζάχαρη και ξύσμα λεμονιού για μιάμιση ώρα. Στη συνέχεια, βουτήξτε τα σε μείγμα από νερό και αλεύρι, και τηγανίστε τα σε μπόλικο λάδι. Μόλις ροδίσουν, τα βγάζετε, τα περνάτε από μαύρη ζάχαρη και τα τρώτε ζεστά. 

Τάρτα  

Χτυπάτε στο μίξερ 200 γρ. ζάχαρη, μαζί με 200 γρ. βούτυρο και 2 αυγά. Μόλις το μείγμα γίνει σαν κρέμα, προσθέτετε 260 γρ. αλεύρι και ανακατεύετε ελαφρά. Βάζετε το μείγμα σε μια φόρμα για τάρτες και από πάνω στρώνετε βερίκοκα κομμένα στα τέσσερα, το ένα δίπλα στο άλλο. Πασπαλίζετε με τριμμένη μαύρη ζάχαρη και ψήνετε την τάρτα στο φούρνο στους 200° C για 40΄, μέχρι να λιώσει και να καραμελώσει η ζάχαρη.
Μοσχαράκι με βερίκοκα

Ροδίζετε 1 κιλό μοσχαράκι γάλακτος σε λίγο ελαιόλαδο. Προσθέτετε 2 κρεμμύδια σε φέτες και 2 καρότα σε ροδέλες. Συνεχίζετε το σοτάρισμα και σβήνετε με το χυμό 1/2 πορτοκαλιού. Προσθέτετε πιπέρι, 3 καρφάκια γαρίφαλο, 1 ξυλάκι κανέλας, αλάτι, 1/2 ποτηράκι κρασί και 1 ποτήρι βραστό νερό. Οταν το κρέας είναι σχεδόν έτοιμο, προσθέτετε 1/2 κιλό βερίκοκα κομμένα στη μέση, 4 κουταλιές ελαιόλαδο, 1 κουταλάκι μέλι και τα αφήνετε να βράσουν μέχρι να μαλακώσουν ελαφρά.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ροδάκινο: Δροσερό, ζουμερό και θρεπτικό

Αποκλειστικά καλοκαιρινό, δροσερό, ζουμερό και γεμάτο άρωμα φρούτο, το ροδάκινο θεωρείται το φρούτο της αγνότητας και της αθανασίας, σύμφωνα με κάποιες ανατολίτικες παραδόσεις. Από τις ανατολικές χώρες, και πιο συγκεκριμένα από την Κίνα, έφτασε στην Ευρώπη γύρω στο 100 μ.Χ.

Σήμερα, καλλιεργείται κυρίως στην Ιταλία, την Αμερική, την Γαλλία, την Κίνα και την Ισπανία, ενώ στην χώρα μας, η οποία κατέχει σημαντική θέση στην παγκόσμια αγορά, η Μακεδονία κρατά τα σκήπτρα της παραγωγής. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η ροδακινιά, είναι το περισσότερο καλλιεργούμενο οπωροφόρο δέντρο στον κόσμο μετά τη μηλιά.
Ποσοστά περιεκτικότητας σε θρεπτικά στοιχεία Το ροδάκινο περιέχει πρωτεΐνες, ζάχαρη, αρκετή ποσότητα βιταμίνης C και Ε, πολλά αντιοξειδωτικά, φυτικές ίνες, φώσφορο, βιοτίνη, σίδηρο και ασβέστιο.

Ροδάκινο 100g
Διατροφικά στοιχεία ανά 100g

Θερμίδες 40 kcal

ΥΔΑΤΑΝΘΡΑΚΕΣ 11g

3%

- Σάκχαρα 8 g

 

- Φυτικές ίνες 2.1 g

6%

Λίπος 0 g

0%

Πρωτείνη 1 g

2%

Βιταμίνη Α 5,1 mcg

1%

Βιταμίνη C 6.1 mg

7%

Ασβέστιο 8 mg

1%

Σίδηρος 0.09 mg

4%

Κάλιο 194 mg

6%

Τα ποσοστά είναι σύμφωνα με τις U.S συνιστώμενες ημερήσιες συστάσεις για ενήλικες.
ΠΗΓΗ: Diet Analysis Plus

Οφέλη για την υγεία  Χάρη στο σύμπλεγμα βιταμινών, κυρίως C και Ε, που περιέχει προστατεύει από γαστρεντερικές διαταραχές, βοηθάει στην πρόληψη πολλών μορφών καρκίνου, βοηθάει στην αντίσταση του οργανισμού στις ασθένειες, ενισχύοντας το ανοσοποιητικό σύστημα, ενώ είναι καλό διουρητικό και υπακτικό.

Το ροδάκινο αποτελεί καλή πηγή διαλυτών φυτικών ινών, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση της LDL-χοληστερόλης, γι αυτό συστήνεται η συχνή του κατανάλωση, ενώ λόγω του ογκώδους των διαφόρων λαχανικών και της χαμηλής ενέργειας την οποία παρέχουν καταναλώνονται από όσους επιδιώκουν να αδυνατίσουν. Επομένως, είναι ιδανικό για όσους προσέχουν τη διατροφή καθώς προσφέρει λίγες θερμίδες και μεγάλη ποσότητα βιταμινών. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε όμως ότι το ροδάκινο είναι ένα από τα πλουσιότερα σε νερό, φρούτα, καθώς αποτελείται κατά 89% από νερό. Επομένως ενυδατώνει το σώμα, την επιδερμίδα, έχει αντιγηραντικές ιδιότητες και είναι πολύτιμο για την υγεία και την ομορφιά του δέρματος. Eκτός όμως από τα πολύτιμα συστατικά που προσφέρει στον οργανισμό, χρησιμοποιείται και ως καλλυντικό.

Επίσης χάρη στην περιεκτικότητα του σε ιχνοστοιχεία, μέταλλα και βιταμίνες, το ροδάκινο είναι κατάλληλο για όσους έχουν άγχος, υπερένταση και νιώθουν κόπωση. Δρα ως ηρεμιστικό και αγχολυτικό.

Αντιλαμβανόμαστε επομένως ότι η φύση δια μέσου των τροφίμων της, ιδιαίτερα με τα φρούτα, δεν μας προσφέρει μόνο τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την επιβίωσή μας. Μας δίνει απλόχερα πολύτιμες δραστικές ουσίες που μας θωρακίζουν και μας προστατεύουν από νοσήματα φθοράς, αυξάνοντας έτσι το προσδόκιμο επιβίωσης.

Προτεινόμενος τρόπος επιλογής Το ροδάκινο έχει σφαιρικό σχήμα και βελούδινη χνουδωτή φλούδα ανάλογα με την ποικιλία (περίπου 50 σήμερα) σε διάφορους χρωματισμούς του κίτρινου, του λευκού, του κόκκινου αλλά και του λευκοκίτρινου. Η σάρκα του είναι χυμώδης, με ιδιαίτερα αρωματική γλυκιά και υπόξινη γεύση. Υπάρχουν όμως, αρκετά είδη ροδάκινου που διαφέρουν στο σχήμα, στο άρωμα, στο χρώμα και στη γεύση. Έτσι προκύπτουν τα νεκταρίνια, τα λευκόσαρκα ροδάκινα, τα μηλοροδάκινα και οι γιαρμάδες (αν και είναι δύσκολο να τους βρεις σήμερα). Γενικά, η ποιότητα του ροδάκινου είναι καλύτερη σε περιοχές όπου τα καλοκαίρια είναι ζεστά και οι χειμώνες, ήπια, κρύοι.

Εμείς, τα ξεχωρίζουμε αρχικά από την μυρωδιά τους. Αυτά που δεν μυρίζουν χαρακτηριστικά τα αποφεύγουμε. Επίσης, δεν πρέπει να είναι χτυπημένα και καλό είναι να τρώγονται πάντα ξεφλουδισμένα, ή πολύ καλά πλυμμένα.

Προτεινόμενος τρόπος συντήρησης Ιδανική φάση για την κατανάλωσή τους είναι η πλήρης ωρίμανση, η οποία συμβαίνει, από τα μέσα Ιουνίου έως το τέλος Σεπτεμβρίου. Ιδιαίτερη προσοχή όμως γιατί αμέσως μετά επέρχεται ταχύτατα η σήψη. Έτσι καλό θα είναι να καταναλώνονται νωπά, γιατί μπορούν να διατηρηθούν μόνο γύρω στις 15 ημέρες. Γενικά το ροδάκινο είναι αρκετά ευαίσθητο στη ζέστη και αν μείνει εκτός ψυγείου σαπίζει γρήγορα.

Προτεινόμενος τρόπος κατανάλωσης Εκτός από πολύτιμα φρούτα, τα οποία καταναλώνται νωπά, τα ροδάκινα γίνονται μαρμελάδα, γλυκό, κομπόστα, λικέρ, αναψυκτικά και χυμοί γιατί έχουν νόστιμη, γλυκιά γεύση, ιδιαίτερο άρωμα και ζωντανό χρώμα.

 

Ροδάκινο Ιδανικό για δίαιτες

Οταν ο δούκας της Ορλεάνης αποφάσισε να οργανώσει ένα δείπνο προς τιμήν της αυστραλής σοπράνο Nellie Melba, μάλλον δεν θα φανταζόταν ότι από αυτό το πάρτι θα προέκυπτε ένα από τα πιο γνωστά γλυκά παγκοσμίως, το peche melba. Το δημιούργησε για την περίπτωση ο διάσημος γάλλος σεφ Escoffier to 1893, σερβίροντας ένα ποσαρισμένο ροδάκινο πάνω σε παγωτό βανίλια και περιχύνοντάς το με σάλτσα φράουλας.

Οσο για την καλλονή του Παρισιού του 19ου αιώνα, την Juliette Recamier, λέγεται ότι καθώς κινδύνευε να πεθάνει αρνούμενη να φάει οτιδήποτε, το μόνο στο οποίο δεν μπόρεσε να αντισταθεί ήταν ένα πιάτο με ροδάκινα βρασμένα σε σιρόπι.

Περισσότερο από κάθε άλλο φρούτο, έχει συνδεθεί με ερωτικές μεταφορές και συμβολισμούς. Στην αρχαία Κίνα, την πατρίδα του, το συνέδεαν με τον σεξουαλικό μυστικισμό αλλά και με τη γυναικεία γονιμότητα, ενώ για τους Ρωμαίους ήταν ο «μαστός της Αφροδίτης».

Η πρώτη γραπτή αναφορά στην κλασική αρχαιότητα γίνεται από τον Θεόφραστο, αλλά φαίνεται ότι στην Κίνα ήδη από τον 10ο π.Χ. αιώνα καλλιεργούσαν ροδάκινα.

Στην Περσία όπου επεκτάθηκε η καλλιέργεια ευδοκίμησε τόσο πολύ ώστε να θεωρείται πια ότι η καταγωγή του ήταν περσική. Από εκεί πάντως ο Μέγας Αλέξανδρος το έφερε στην Ελλάδα και άνοιξε ο δρόμος για την Ευρώπη κι αργότερα με τους Ισπανούς για την Αμερική.

Στην Ελλάδα τα περισσότερα ροδάκινα παράγονται στη Μακεδονία, με εκείνα της Νάουσας να έχουν χαρακτηριστεί ΠΟΠ και του Βελβεντού να διεκδικούν την καλύτερη γεύση στην Ευρώπη.

Διατροφική αξία:

Με αρκετή βιταμίνη C και E, άφθονο νερό, φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά, κάλιο και ασβέστιο, ενισχύει το ανοσοποιητικό, αλλά θεωρείται και εξαιρετικός σύμμαχος στον αγώνα για υγιές και λαμπερό δέρμα. Κι επειδή τα 100 γρ. ροδάκινου έχουν μόλις 40 θερμίδες, είναι και το ιδανικό φρούτο για δίαιτες.

Καραμελωμένη τάρτα ροδάκινο

1 έτοιμο φύλλο σφολιάτας

4 ώριμα ροδάκινα

50 γρ. βούτυρο και λίγο για

το βουτύρωμα της ταρτιέρας

50 γρ. μαλακές καραμέλες βουτύρου

Χυμός από μισό λεμόνι

50 γρ. καστανή ζάχαρη

2-3 μπισκότα digestive

25 γρ. αμύγδαλο σκόνη

1 κρόκος αυγού

λίγο γάλα

1 κουταλιά ζάχαρη άχνη

Η συνταγή

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200°. Σε μια αλευρωμένη επιφάνεια ανοίγουμε το φύλλο και κόβουμε έναν κύκλο ελαφρώς μεγαλύτερο από τη βάση της ταρτιέρας. Βουτυρώνουμε την ταρτιέρα και τοποθετούμε τη σφολιάτα, γυρίζοντας τις άκρες προς τα μέσα για να δημιουργήσουμε ένα στεφάνι. Το βάζουμε στο ψυγείο.

Κόβουμε τα καλά πλυμένα ροδάκινα σε κομματάκια μεγέθους μπουκιάς. Σε ένα κατσαρολάκι βάζουμε το βούτυρο, τις καραμέλες και τον χυμό λεμονιού και τα αφήνουμε να λειώσουν σε μέτρια φωτιά. Οταν λειώσουν και αρχίσουν να βράζουν ρίχνουμε τα φρούτα, ανακατεύουμε και τραβάμε από τη φωτιά.

Βγάζουμε τη σφολιάτα από το ψυγείο. Σε ένα μπολάκι χτυπάμε τον κρόκο με το γάλα και την άχνη και με πινέλο αλείφουμε τη σφολιάτα. Από πάνω απλώνουμε τα φρούτα και τη σάλτσα από το κατσαρολάκι. Τρίβουμε στο μούλτι τα μπισκότα με τα αμύγδαλα και τη ζάχαρη και πασπαλίζουμε τα φρούτα.

Ψήνουμε για 25 λεπτά.  

 

Ροδάκινο: Το φρούτο της αγνότητας Καλοκαιρινό, δροσερό και γεμάτο άρωμα. Αξιοσημείωτο είναι ότι η ροδακινιά είναι το οπωροφόρο δέντρο που καλλιεργείται περισσότερο στον κόσμο μετά τη μηλιά.

 

Νεκταρίνι: το ξαδελφάκι του ροδάκινου Το νεκταρίνι προήλθε από μετάλλαξη του σπόρου του ροδάκινου, το νεκταρίνι κυκλοφορεί σε αρκετές διαφορετικές ποικιλίες και είναι πλούσιο σε βιταμίνη Ε και κάλιο που τονώνει το ταλαιπωρημένο νευρικό σύστημα. Είναι αντιοξειδωτικό, προστατεύει τους πνεύμονες, βοηθά στην επούλωση των τραυμάτων, ενισχύει το ανοσοποιητικό και παντρεύεται τόσο σε αλμυρά όσο και σε γλυκά μαγειρέματα.
Υπέροχη τάρτα Στρώνουμε με σφολιάτα μια ταρτιέρα και γεμίζουμε την επιφάνεια με νεκταρίνια κομμένα στη μέση με την κομμένη πλευρά προς τα πάνω χωρίς τα κουκούτσια. Πασπαλίζουμε με 1 φλ. καστανή ζάχαρη, που θα ανακατέψουμε με 2 συσκευασίες βανιλίνη, και ψήνουμε στους 200°C για 40-45 λεπτά.
Νεκταρίνια με σοκολάτα Στρώνουμε 5 νεκταρίνια κομμένα στη μέση σε ένα βουτυρωμένο ταψί και τα ανακατεύουμε με 125 γρ. τριμμένα μπισκότα τύπου Digestive, ξύσμα από ½ πορτοκάλι, ½ φλ. ζάχαρη και 100 γρ. τριμμένη κουβερτούρα. Ψήνουμε σε ζεστό φούρνο στους 200°C για 30 λεπτά. Σερβίρουμε με γιαούρτι ή χτυπημένη κρέμα γάλακτος.
Με φέτα στον φούρνο Κόβουμε στη μέση 5 νεκταρίνια και τα γεμίζουμε με 1½ φλ. φέτα που θα λιώσουμε μαζί με 5 κ.σ. ελαιόλαδο, 1 μικρό ματσάκι ψιλοκομμένο δυόσμο και πιπέρι. Τα ψήνουμε για 30 λεπτά στους 200°C και τα σερβίρουμε με φρυγανισμένο ψωμί ή με μια πράσινη σαλάτα.

 

ΚΟΡΥΦΗ 

Ροδάκινα, αιθέρια        

Ροδάκινο, άλλο φρούτο... αρώματα  

Ένα μήλο κι άλλο μήλο... ΑΛΚΗΣ ΓΑΛΓΑΔΑΣ

Αν αισθάνεσαι κούραση τον τελευταίο καιρό υπάρχει μια παλιά συνταγή (από το 18ο αιώνα): Χρειάζεσαι ένα μήλο και μια χούφτα καρφιά! Παίρνεις τα καρφιά και τα μπήγεις στο μήλο. Περιμένεις κάποιο χρόνο να δράσουν τα οξέα του μήλου ώστε ένα μέρος από τον σίδηρο των καρφιών να περάσει στη σάρκα του φρούτου. Τρως το φρούτο αυτό, αφού δεν θα ξεχάσεις να βγάλεις τα καρφιά, που είναι εμπλουτισμένο με σίδηρο και με τη βοήθεια της βιταμίνης C θα αφομοιωθεί αρκετά καλά από τον κουρασμένο οργανισμό, που μπορεί να αισθανόταν έτσι από έλλειψη σιδήρου.
Δεν πιστεύω ότι αυτό ήταν αιτία να βγει εκείνο το χιλιοφορεμένο «ένα μήλο την ημέρα...» αλλά είναι δείγμα του ότι από παλιά το μήλο το πίστευαν ως εξαιρετικά ωφέλιμο φρούτο. Θυμηθείτε επίσης ότι ένα βαρέλι με μήλα, που έπαιξε τόσο σημαντικό ρόλο στην πλοκή του κλασικού μυθιστορήματος «Το νησί των θησαυρών», γραμμένο από το R. L. Stevenson, συνόδευε τα πλοία στα μακρινά τους ταξίδια, για να μπαίνουν κάποιες βιταμίνες στο φτωχό διαιτολόγιο των ναυτικών.Τα μήλα όμως δεν γεννήθηκαν εδώ στην Ευρώπη. Ξεκίνησαν ίσως από τη Βόρεια Αμερική ως ένας μικρός και μάλλον πικρός καρπός. Διαδόθηκαν, με τη βοήθεια των πουλιών και της αρκούδας, περνώντας τον Βερίγγειο πορθμό, φθάνοντας στη Σιβηρία, για να βρουν φιλόξενο και ζεστό καταφύγιο στα σύνορα Καζακστάν, Μογγολίας και Κίνας, στην οροσειρά Τian Shan και από εκεί με τα καραβάνια των αλόγων στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Πέρα από την αργή διάδοση που έχει καταγραφεί αρκετά αναλυτικά σε εργασίες («Αmerican Scientist», January- February 2007), είχαμε και μια εισβολή δενδρυλλίων της ποικιλίας Golden Delicious το 1945 στο πλαίσιο του Σχεδίου Μarshall για την ενίσχυση και της φρουτοπαραγωγής στην ήπειρό μας. Οι μηλιές έχουν μια ιδιορρυθμία. Δεν μπορούν να αυτογονιμοποιηθούν, όπως ας πούμε συμβαίνει με τις ροδακινιές ή με άλλα δένδρα. Αυτό έχει αποτέλεσμα να υπάρχουν σήμερα αναρίθμητες διασταυρώσεις και αντίστοιχα πολυάριθμες ποικιλίες μήλων. Υπολογίζονται σε περίπου 20.000, όταν για παράδειγμα οι ποικιλίες μπανάνας του εμπορίου είναι μόλις δύο. Επιπλέον κάθε σποράκι μήλου είναι γόνιμο και μπορεί να δώσει ένα νέο δέντρο, θυμίζοντάς μας και εκείνο τον «Γιαννάκη τον Μηλοσποριά» (Johnny Αppleseed, 1774-1845), ένα υπαρκτό πρόσωπο, κάτι μεταξύ επιχειρηματία και ιεραποστόλου, που γύριζε σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και φύτευε μηλιές για να γυρίζει ύστερα από χρόνια να εισπράξει κάποιο μερτικό από την παραγωγή μήλων.
Πονάει η ψυχή σου λοιπόν όταν διαβάζεις το πώς μεταχειρίζονται τα καθιερωμένα υπερμπακάλικα σε ολόκληρη την Ευρώπη την παραγωγή των μήλων σήμερα. Εχουν κατασκευαστεί, κυρίως στην Ολλανδία, πανάκριβα μηχανήματα, αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ που πρέπει να τα προμηθεύονται τα συσκευαστήρια για να ελέγχουν τα μήλα από κάθε άποψη. Καθώς περνούν, μια φωτογραφική μηχανή μπορεί να πάρει ακόμη και εβδομήντα «πόζες» ενός μήλου για να αποφασιστεί αυτόματα αν είναι κατάλληλο από πλευράς εμφάνισης. Ενα άλλο μηχάνημα, το penetrometer, κάνει δειγματοληπτικό τρύπημα, όπως το λέει και το όνομά του, για να δουν αν το μήλο έχει την απαιτούμενη σκληράδα για να αντέξει τις ταλαιπωρίες της συσκευασίας και του ταξιδιού (Νot Οn the Label, εκδόσεις Ρenguin). Ετσι λοιπόν πηγαίνει πολύ πιο πίσω σε προτεραιότητα η απαίτηση για καλή γεύση και ποικιλία στις επιλογές του αγοραστή και έρχεται μπροστά η πολύ καλά ελεγχόμενη καλλιέργεια αφύσικα όμοιων καρπών. Διότι μικροί παραγωγοί μπορεί να μείνουν εντελώς έξω από τις αγορές των μεγάλων αλυσίδων τροφίμων αν το μηχάνημα δεν τους «εγκρίνει» τα μήλα τους και να καταστραφούν ενώ εκείνοι πάλευαν για βιολογική καλλιέργεια και αρώματα στους καρπούς και άλλα τέτοια, τη στιγμή που οι μεγαλέμποροι απλά αδιαφορούν γι΄ αυτά. Ετσι και ο καταναλωτής πρέπει να μένει επιφυλακτικός μπροστά στη μεγάλη ομοιομορφία των μήλων. Ενα μήλο κι άλλο μήλο, αλλά ας μην είναι και εντελώς όμοια, βρε παιδί μου...

 

Το μήλο έχει τη δική του ιστορία Γαλδαδάς Αλκης 

Γύρισα από τη λαϊκή αγορά με μια σακούλα πολύ γευστικά μήλα, αγορασμένα προς 1 ευρώ το κιλό,  που όπως έγραφε η πινακίδα του πωλητή ήταν από τον... Ολυμπο. Κι αν δεν ήταν αλήθεια, ομολογώ πως ήταν καλά σκηνοθετημένο. Για σκέψου, γλυκά μήλα από το βουνό των θεών. Εκπληρώνοντας και εδώ το γνωστό, που ακούγεται σε όλες τις λαϊκές: «ελάτε, και παραγωγός και σκηνοθέτης εδώ». Κινηματογραφικό έργο, του τύπου ταινία δρόμου, δηλαδή ένα road-movie, συνιστούν οι περιπλανήσεις του μήλου ως την εγκατάστασή του σε τόσα διαφορετικά σημεία του πλανήτη. Είναι τώρα που μπορείς να φας ωραία μήλα και παρακολουθώντας το πώς έφθασαν ως εδώ μαθαίνεις και αρκετά άλλα πράγματα σχετικά με τον καρπό αυτόν. Μεταξύ άλλων έχεις και την εξήγηση αυτού που γράφτηκε εδώ πριν από λίγο καιρό, δηλαδή ότι μάλλον δεν ήταν ένα μήλο η αιτία για την αποπομπή του ανθρώπου από τον Παράδεισο αλλά κάποιο άλλο φρούτο.  Εικάζεται ότι πριν από 65 ως 50 εκατομμύρια χρόνια, με τον Βερίγγειο Πορθμό ανάμεσα στην Ασιατική και την Αμερικανική Ηπειρο πιο πολύ να ενώνει παρά να χωρίζει τους δυο τόπους αφού συχνά πάγωναν τα νερά και οι υπερυψωμένες κορυφές γίνονταν γέφυρα για τη μετανάστευση φυτών και ζώων και προς τις δυο κατευθύνσεις, ένα από τα φυτά που μετακινήθηκαν προς την ασιατική πλευρά ήταν και κάποιο με καρπούς σαν μεγάλα μπιζέλια κρεμασμένα στα κλαδιά του δέντρου από αρκετά μακριά κοτσάνια. Κάτι σαν κεράσια δηλαδή αλλά με γεύση μάλλον πικρή. Ηταν το Malus Baccata, το σημερινό αγριόμηλο της Σιβηρίας. Αυτό το φυτό λοιπόν βρήκε φιλόξενο έδαφος στα Ουράνια Βουνά (Tian Shan), στην Κεντρική Κίνα. Οι θερμοί και με υγρό περιεχόμενο μουσώνες, από τον Ινδικό Ωκεανό φθάνουν ως εκεί δημιουργώντας στην υπήνεμη πλαγιά του ορεινού συγκροτήματος ένα χωρίς πάγους περιβάλλον όπου πρόκοψαν αρκετά καρποφόρα φυτά. Βερικοκιές, μουριές, συκιές, κερασιές, ροδιές, αχλαδιές και οι πρόγονοι της σημερινής μηλιάς. Αυτά περίπου πέντε εκατομμύρια χρόνια πριν από σήμερα.

Αν μείνουμε εκεί, μοιάζει βέβαια πολύ παράδοξο να έχουμε σήμερα σε τόσα διαφορετικά σημεία του πλανήτη μηλιές που να δίνουν αυτά τα μεγάλα, γλυκά και λαχταριστά μήλα. Και ακόμη περισσότερο, χρειάζεται μια εξήγηση για την εξάπλωση αυτή, αν γνωρίζουμε πως η μηλιά δεν αυτοεπικονιάζεται, δεν διαθέτει στο ίδιο φυτό και τα αρσενικά και τα θηλυκά στοιχεία που συντελούν στη γονιμοποίηση και χρειάζεται γύρη από άλλο δέντρο μηλιάς. Επίσης το κουκούτσια της είναι κλεισμένα από ένα περίβλημα τόσο σκληρό και ανένδοτο που δεν επιτρέπει να βλαστήσουν. Δηλαδή το να θάψεις ένα μήλο ολόκληρο και να περιμένεις να φυτρώσει καινούργιο δέντρο είναι μάταιο. Πρέπει τα κουκούτσια να απαλλαχτούν από αυτή την προστατευτική μήτρα για να μπορέσουν να δώσουν βλαστούς το καθένα χωριστά. Αλλά τα πουλιά πάλι μπορεί να γεύονται ευχαρίστως τα μήλα αλλά αποφεύγουν να φθάσουν ως το κουκούτσι διότι περιέχει κυανιούχους γλυκοζίτες. Κάτι που πρέπει να αποφεύγουν και οι άνθρωποι να κάνουν αφού ένα φλιτζάνι σπόρων μήλου μπορεί να σε στείλει κανονικά...

Τότε όμως πώς διαδόθηκαν τα μήλα και επίσης πώς εξελίχθηκαν στη σημερινή τους μορφή; Οπως έδειξαν πολυετείς έρευνες αλλά και πειράματα(!) που έγιναν, η αρκούδα και το άλογο ήταν οι βασικοί υπεύθυνοι. Και αυτό δεν είναι κάτι απροσδόκητο αφού ξέρουν οι περισσότεροι ότι και τα δυο αυτά πλάσματα τρελαίνονται για μήλα. Η καφέ αρκούδα λοιπόν βρήκε ένα ευνοϊκό περιβάλλον στην πλαγιά των Ουράνιων Βουνών, γιατί εκεί είχαν σχηματιστεί λόγω της γνωστής γεωλογικής ανύψωσης που έδωσε και τα Ιμαλάια πολυάριθμα σπήλαια. Επίσης εκεί υπήρχε μια αφθονία φρούτων. Το παράδοξο με τα μήλα, και ταυτόχρονα η καλή μας τύχη, ήταν ότι τα μικρά σε μέγεθος περνούν σχεδόν αμάσητα από το στόμα και το στομάχι μιας αρκούδας. Αρα αυτά δεν είχαν και την τύχη να βγουν από την άλλη πλευρά με διαλυμένο το σκληρό κάλυμμα γύρω από τα κουκούτσια. Οι αρκούδες λοιπόν έκαναν άθελά τους μια επιλογή των καλύτερων και πιο μεγάλων καρπών και μασώντας και συνθλίβοντας τα ανένδοτα περικάρπια έσπερναν όπου περνούσαν τους σπόρους των πιο μεγάλων και πιο γλυκών μήλων γιατί όπως έδειξε και μια μελέτη το 2001 έχουν την ικανότητα να επιλέγουν ανάμεσα σε διάφορες ποικιλίες εκείνα τα μήλα που είναι πιο γλυκά!

 

Ένα μήλο την ημέρα... IΩΑΝΝΑ ΣΟΥΦΛΕΡΗ 

Ασπίδα για τα καρδιαγγειακά το ευρέως διαδεδομένο φρούτο Η λαϊκή ρήση «ένα μήλο την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα», επαληθεύεται για άλλη μια φορά: αμερικανοί ερευνητές του Πανεπιστημίου της Φλόριδας διαπίστωσαν ότι γυναίκες που ενέταξαν το μήλο στην καθημερινή διατροφή τους απώλεσαν βάρος και μείωσαν τα επίπεδα της χοληστερόλης στο αίμα τους. Ειδικότερα, οι αμερικανοί επιστήμονες παρακολούθησαν για ένα χρόνο 160 γυναίκες ηλικίας 45 έως 65 ετών. Ογδόντα από αυτές έτρωγαν 75 γραμμάρια ξερά δαμάσκηνα κάθε ημέρα, ενώ οι υπόλοιπες 80 έτρωγαν την ίδια ποσότητα ξερών μήλων σε συνδυασμό με την κανονική διατροφή τους. Οι εθελόντριες υποβλήθηκαν σε αιματολογικές εξετάσεις σε τρεις, έξι και δώδεκα μήνες. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα θετικά αποτελέσματα της προσθήκης του μήλου στην διατροφή των γυναικών φάνηκαν μετά την πάροδο έξι μηνών. Διαπιστώθηκε ότι είχαν κατά μέσο όρο χάσει 1,5 κιλά σωματικού βάρους, ενώ είχαν μειώσει κατά 23% τα επίπεδα της κακής χοληστερόλης στο αίμα τους. Επιπροσθέτως, είχαν μειώσει τα επίπεδα άλλων δεικτών κινδύνου για καρδιοπάθειες, όπως η C αντιδρώσα πρωτεϊνη. Τα αποτελέσματα της έρευνας των αμερικανών επιστημόνων, τα οποία παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια συνεδρίου πειραματικής βιολογίας που έγινε στην Ουάσιγκτον, έρχονται να προστεθούν σε παλαιότερα που δείχνουν ότι η πηκτίνη και οι πολυφαινόλες των μήλων (όπως και άλλων φρούτων) μειώνουν την φλεγμονή και ασκούν προστατευτική δράση έναντι των καρδιαγγειακών.

 

Ένα μήλο την ημέρα, το εγκεφαλικό κάνει πέρα Μειώνει τον κίνδυνο επεισοδίου κατά 50%,το μυστικό της ευεργετικής δράσης μήλων και αχλαδιών κρύβεται στη θαυματουργή ουσία κερσετίνη η οποία φρενάρει τη δημιουργία φλεγμονής στον οργανισμό που σχετίζεται με την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων.

 

Ουσία στη φλούδα του μήλου μπορεί να μας προστατεύει από την παχυσαρκία

 

Μήλο - «ασπίδα» για τη γυναικεία καρδιά  Τσώλη Θεοδώρα 

Δύο μήλα την ημέρα μειώνουν σημαντικά τα επίπεδα χοληστερόλης στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες Δύο μήλα την ημέρα τον καρδιολόγο κάνουν πέρα, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις γυναίκες. Αυτό αναφέρουν ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Φλόριδας στις ΗΠΑ οι οποίοι ανακάλυψαν ότι τα μήλα μειώνουν τα επίπεδα λιπιδίων του αίματος στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που αποτελούν κύρια ομάδα κινδύνου για εμφράγματα και εγκεφαλικά.

Μείωση της χοληστερόλης κατά 25% Σε μελέτη τους που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Journal of the Academy of Nutrition and Dietetics» οι ερευνητές σημειώνουν ότι η κατανάλωση δύο μήλων κάθε ημέρα επί έξι μήνες φάνηκε να μειώνει σημαντικά τα επίπεδα χοληστερόλης. Είναι χαρακτηριστικό ότι η μεγαλύτερη μείωση – της τάξεως σχεδόν του 25%- αφορούσε την αποκαλούμενη «κακή» LDL χοληστερόλη η οποία εναποτίθεται στις αρτηρίες και αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού θρόμβων. Τα νέα ευρήματα έρχονται να προστεθούν σε άλλα παλαιότερα τα οποία έχουν δείξει ότι τα μήλα κάνουν καλό στην καρδιά των γυναικών. Ωστόσο η τελευταία μελέτη δείχνει για πρώτη φορά ότι η κατανάλωση μήλων μπορεί να ωφελήσει μια από τις ομάδες υψηλού κινδύνου για καρδιαγγειακά επεισόδια. Ως την εμμηνόπαυση οι γυναίκες φαίνεται να διαθέτουν φυσική ανοσία στις καρδιοπάθειες και εμφανίζουν πολύ μικρότερα ποσοστά καρδιακών νόσων σε σύγκριση με τους άνδρες. Ωστόσο μετά τα 50 έτη τα ποσοστά καρδιοπαθειών «εκτοξεύονται» και στο γυναικείο φύλο.

Η μελέτη Οι ερευνητές από τη Φλόριδα θέλησαν να δουν αν η κατανάλωση δύο μήλων την ημέρα θα μπορούσε να έχει επίδραση στη μείωση του κινδύνου καρδιοπαθειών στις γυναίκες. Παρακολούθησαν 160 γυναίκες που είχαν περάσει την εμμηνόπαυση και ζήτησαν από τις μισές να καταναλώνουν 75 γραμμάρια αποξηραμένων μήλων ημερησίως – ποσότητα αντίστοιχη με εκείνη δύο μεσαίων σε μέγεθος φρέσκων μήλων. Οι υπόλοιπες γυναίκες κατανάλωναν αντίστοιχη ποσότητα ξερών δαμάσκηνων κάθε ημέρα. Κάθε εθελόντρια υποβαλλόταν σε εξετάσεις αίματος κάθε τρεις μήνες επί ένα έτος. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, τρεις μήνες μετά την έναρξη της μελέτης τα επίπεδα ολικής χοληστερόλης έπεσαν κατά 9% και εκείνα της «κακής» LDL χοληστερόλης κατά 16% στην ομάδα κατανάλωσης των μήλων. Εξι μήνες από την αρχή της μελέτης τα επίπεδα χοληστερόλης των συγκεκριμένων γυναικών ήταν ακόμη χαμηλότερα: ο ολική χοληστερόλη είχε πέσει κατά 13% και η LDL κατά 24%. Δεν παρουσιάστηκε πάντως περαιτέρω μείωση της χοληστερόλης στους επόμενους έξι μήνες ως το τέλος της μελέτης. Σε ό,τι αφορούσε την ομάδα της κατανάλωσης ξηρών δαμάσκηνων, σε αυτή εμφανίστηκε μια μικρή μείωση της χοληστερόλης αλλά σε καμία περίπτωση συγκρίσιμη με εκείνη που προσέφεραν τα μήλα.

Οφέλη από το πρώτο τρίμηνο Οι ερευνητές σημειώνουν στη δημοσίευσή τους ότι «η κατανάλωση δύο μέτριων μήλων την ημέρα μπορεί να μειώσει σημαντικά τα επίπεδα χοληστερόλης στις γυναίκες ήδη από το πρώτο τρίμηνο». Η κατανάλωση μήλων έχει πάντως συνδεθεί και με άλλα οφέλη για την υγεία. Πολωνική μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2009 έδειξε ότι δύο μήλα την ημέρα μειώνουν κατά 50% τον κίνδυνο καρκίνου του εντέρου ενώ από άλλη μελέτη ειδικών της Ιατρικής Σχολής του Νοσοκομείου St George στο Λονδίνο προέκυψε ότι η αναπνευστική λειτουργία αυξάνεται στους μεσήλικους άνδρες αν τρώνε έστω ένα μήλο την ημέρα.

Ενα μήλο την ημέρα για όλες τις γυναίκες Μειώνει την χοληστερίνη και τον κίνδυνο φλεγμονών, προστατεύει την καρδιά Το μήλο, όπως εξηγούν οι επιστήμονες, είναι πλούσιο σε πηκτίνη, μια από τις ευεργετικότερες φυτικές ίνες, η οποία εμποδίζει την απορρόφηση της χοληστερόλης από το έντερο και ενθαρρύνει το σώμα να την χρησιμοποιεί, παρά να την αποθηκεύει. Επίσης, η φλούδα του είναι πλούσια σε πολυφαινόλες, αντιοξειδωτικές ουσίες που εμποδίζουν τις ελεύθερες ρίζες να προκαλέσουν βλάβες στα κύτταρα.

 

Τα μήλα «φρενάρουν» τη γήρανση Ένα μήλο την ημέρα, το γήρας κάνει πέρα όπως αναφέρει νέα κινεζική μελέτη

Επιστροφή στις ρίζες για τη διάσωση των μήλων Η πολύ δυσάρεστη αυτή πραγματικότητα είναι ανθρώπινο έργο: στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν ποικιλίες με αυξημένη παραγωγή και καρπούς που ικανοποιούν τον ουρανίσκο μας, οι επιστήμονες θυσίασαν την ικανότητα των φυτών να ανθίστανται στους εχθρούς τους. Ετσι, τώρα που η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο, οι ερευνητές υποχρεούνται να διαγράψουν αντίστροφη πορεία, να αναζητήσουν εκείνες τις αρχέγονες μηλιές από τις οποίες προέκυψαν οι σημερινές ποικιλίες. Ο δρόμος θα είναι μακρύς, αλλά ευτυχώς κάποιοι άλλοι έχουν φροντίσει να κρατήσουν το μονοπάτι ανοιχτό. Βαδίζοντας στα χνάρια του πρωτοπόρου ρώσου γενετιστή Νικολάι Βαβίλοφ, ερευνητές από τη Γαλλία και τις ΗΠΑ ανακάλυψαν στο Καζακστάν τη μητέρα όλων των μηλιών, από την οποία ελπίζουν να ξαναδώσουν ζωή στις ευαίσθητες, εκφυλισμένες μοντέρνες ποικιλίες.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Καλλιεργώ μήλα με κομπιούτερ                            Μήλου ανάγνωσμα 

Τα πάντα για το μήλο                                       Μίλα μου για μήλα 

Να ένα μήλο...                         Μίλα μου για μήλα....    

Tι να διαλέξω; Μήλο ή μπανάνα;

Ένα μήλο την ημέρα «χτίζει» μυς  ΕΙΡΗΝΗ ΒΕΝΙΟΥ

Ενισχύει την ανάπτυξή τους ενώ καταπολεμά και τη συσσώρευση λίπους

Μια ουσία που κρύβεται στη φλούδα των μήλων ενισχύει τη φυσική ανάπτυξη των μυών οδηγώντας σε λεπτή και καλοσχηματισμένη σιλουέτα, υποστηρίζει τώρα νέα αμερικανική μελέτη. Σε πείραμα που πραγματοποίησαν οι ειδικοί του Πανεπιστημίου της Αϊόβα σε ποντίκια διαπίστωσαν ότι η συχνή κατανάλωση ουρσολικού οξέως οδηγούσε στην ανάπτυξη της μυϊκής τους μάζας κατά 15% και στην μείωση του σωματικού λίπους κατά περισσότερο από 50%.

«Φρουτένιο» όπλο ενάντια στη μυϊκή ατροφία Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα συγκεκριμένα ευρήματα θα μπορούσαν να βοηθήσουν κυρίως ηλικιωμένα άτομα, στα οποία παρατηρείται μείωση της μυϊκής μάζας με την πάροδο των ετών – γνωστή και ως μυϊκή ατροφία.

«Η μυϊκή ατροφία μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές» αναφέρει ο επικεφαλής της μελέτης δρ Κρίστοφερ Ανταμς. «Πρόκειται για ένα συχνό πρόβλημα το οποίο δεν είναι ιάσιμο και  επηρεάζει τους περισσότερους ανθρώπους σε κάποια φάση της ζωής τους, λόγω προχωρημένης ηλικίας ή κάποιας άλλης ασθένειας» υπογραμμίζει ο ειδικός. Οι ερευνητές μελέτησαν τη δραστηριότητα των γονιδίων σε μυϊκά κύτταρα ατόμων με μυϊκή ατροφία και χρησιμοποίησαν στη συνέχεια τα στοιχεία αυτά για να εντοπίσουν χημικές ουσίες που θα μπορούσαν να μπλοκάρουν την «φθίση» των μυών.  «Το ουρσολικό οξύ, του οποίου υψηλές συγκεντρώσεις εντοπίζονται στη φλούδα των μήλων, παρουσίασε ιδιαίτερο ενδιαφέρον» εξηγεί ο δρ. ’νταμς.

Ασπίδα των μυών και της λεπτής σιλουέτας Όπως δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό «Cell Metabolism», οι ερευνητές πιστεύουν ότι η θαυματουργή ουσία λειτουργεί επαναπρογραμματίζοντας τα γονίδια που ευθύνονται για την απώλεια πολύτιμου μυϊκού ιστού, επιτρέποντας έτσι τη συσσώρευση λίπους. «Το εντυπωσιακότερο όλων ήταν ότι ενώ το ουρσολικό οξύ έδειξε να αυξάνει τη μυϊκή μάζα των πειραματόζωων, δεν προκάλεσε την αύξηση του συνολικού βάρους των ποντικιών. Επιπλέον, τα ποντίκια που κατανάλωναν τη συγκεκριμένη ουσία είχαν μικρότερες συγκεντρώσεις λίπους στον οργανισμό τους συγκριτικά με τα υπόλοιπα» καταλήγει ο δρ Ανταμς.

Οι επιστήμονες προγραμματίζουν τώρα κλινικές δοκιμές για να δουν κατά πόσο το ουρσολικό οξύ θα έχει τα ίδια αποτελέσματα και στον ανθρώπινο οργανισμό.

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

Ενα μήλο την ημέρα... Tου ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Iσως είναι το φρούτο που κουβαλάει διαχρονικά μαζί του τους περισσότερους συμβολισμούς. Μήλο ήταν ο απαγορευμένος καρπός των πρωτόπλαστων, μήλα ήταν το δώρο της Μητέρας Γης στην Ηρα όταν παντρεύτηκε τον Δία, μήλα έτρωγε το νεόνυμφο ζευγάρι στην αρχαία Αθήνα την πρώτη νύχτα του γάμου, κ.λπ. Σύμβολο γονιμότητας, μακροζωίας και αποκρυφισμού, με καταγωγή κατά πάσα πιθανότητα από τις νότιες περιοχές του Καυκάσου, το φρούτο αυτό παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη διατροφή μας.

Σήμερα, ανά τον κόσμο καλλιεργούνται περισσότερες από 7.000 ποικιλίες μηλιάς με τις Κίνα, ΗΠΑ, Ρωσία, Γαλλία και Ιταλία να συναγωνίζονται για την πρωτιά στην παραγωγή. Οσον αφορά τη χώρα μας, τα μήλα είναι η τρίτη σημαντικότερη δεντροκομική καλλιέργεια -κυρίως στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές- μετά τα εσπεριδοειδή και τα ροδάκινα. Συγκεκριμένα, η Μακεδονία (Ημαθία, Πέλλα, Κοζάνη, Καστοριά, Φλώρινα, κ.λπ.) είναι παραδοσιακά η πρώτη σε παραγωγή, με τη Θεσσαλία (Μαγνησία και Λάρισα), την Πελοπόννησο (Αρκαδία) και τη Στερεά Ελλάδα (Φθιώτιδα) να ακολουθούν. Οσο για τις ποικιλίες, από τις πιο διαδεδομένες είναι τα μήλα της ομάδας Red Delicious (κόκκινα μήλα) και ακολουθούν τα Golden Delicious (κίτρινα μήλα) και τα Granny Smith (τα πράσινα ξινά μήλα). Σε μικρότερες εκτάσεις καλλιεργούνται επίσης τα Gala, τα Jonagold κ.λπ. καθώς και οι γηγενείς ποικιλίες Delicious, Πιλαφά και Φιρίκια. Δυστυχώς, από τις δεκάδες εγχώριες ποικιλίες που διασώζονταν μέχρι τη δεκαετία του '60, μόνο τα Πιλαφά και τα Φιρίκια αντιστέκονται ακόμη στη λαίλαπα της ομοιομορφίας αλλά και της καλύτερης στρεμματικής απόδοσης που υπόσχονται ξενόφερτες ποικιλίες όπως, για παράδειγμα, οι αμερικανικές. Αυτό δυστυχώς έχει ως αποτέλεσμα κάποιες γηγενείς να συναντώνται πλέον μόνο σε απειροελάχιστους κήπους ανά την Ελλάδα, καθιστώντας έτσι τη διατήρησή τους -χωρίς κρατική παρέμβαση- εξαιρετικά αμφίβολη.

Απαιτητική καλλιέργεια Οι ανάγκες της σε ψεκασμούς, λόγω των πολλών εχθρών και των ασθενειών που την προσβάλλουν, την καθιστούν μία από τις πιο απαιτητικές καλλιέργειες. Αυτό που κάνει όμως τη διαφορά είναι η επιλογή των κατάλληλων σκευασμάτων (οικολογικών ή και με μικρότερη υπολειμματικότητα) και η τήρηση των χρονικών περιορισμών από τον τελευταίο ψεκασμό μέχρι τη συγκομιδή. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι φορές που σε εργαστηριακές αναλύσεις τα μήλα έχουν βγει πρωταθλητές σε υπολείμματα φαρμάκων. Γι' αυτό και η προτίμηση του καταναλωτή θα πρέπει αρχικά να στρέφεται στα μήλα βιολογικής καλλιέργειας -παρότι μερικές φορές μπορεί να υστερούν σε μέγεθος, αλλά όχι και σε ποιότητα - ή στα μήλα ολοκληρωμένης διαχείρισης. Αλλά και τα εισαγόμενα ενίοτε μπορεί να κρύβουν εκπλήξεις, ιδιαίτερα όταν προέρχονται από τρίτες χώρες των οποίων η νομοθεσία για τα υπολείμματα φυτοφαρμάκων δεν είναι εναρμονισμένη με αυτήν της Ε.Ε. Σε κάθε περίπτωση όμως, πρέπει να προτιμώνται τα εγχώρια, μια και τα εισαγόμενα για να αντέξουν τους μεγάλους χρόνους μεταφοράς και συντήρησης «κερώνονται», επικαλύπτονται δηλαδή επιφανειακά με ουσίες που περιέχουν και φυτοπροστατευτικά προϊόντα, έτσι ώστε να βοηθήσουν στη μακρά συντήρησή τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις καλό θα είναι ο καταναλωτής να καθαρίζει τη φλούδα τους πριν τα καταναλώσει.

Πολλές επιλογές Ανάλογα με την εποχή ωρίμασής τους οι ποικιλίες της μηλιάς μπορούν να καταταχθούν σε πρώιμες ή καλοκαιρινές ποικιλίες (Οζαρκ Γκολντ, Πρίμα, Μοντιάλ Γκαλά, Ρουαγιάλ Γκαλά, κ.λπ.), κανονικής ωρίμασης (από τον Σεπτέμβριο ώς τις αρχές Οκτωβρίου) και σε όψιμες που ωριμάζουν από το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου ώς τις αρχές Νοεμβρίου. Μετά τη συλλογή τους τα μήλα φυλάσσονται για αρκετούς μήνες στα επαγγελματικά ψυγεία (σε θερμοκρασία κοντά στους 0° C και υγρασία κοντά στο 90%) όπου συντηρούνται μέχρι τη διακίνησή τους στις αγορές. Αν αποθηκευτούν όμως στον ίδιο χώρο με άλλα φρούτα, μπορεί να επηρεάσουν αισθητά τους χρόνους συντήρησης των άλλων φρούτων, λόγω της έκλυσης κατά την ωρίμασή τους αιθυλενίου.

Ο βασιλιάς των φρούτων Πλούσιο σε βιταμίνες και μεταλλικά άλατα, το μήλο ξεχωρίζει για την υψηλή διατροφική του αξία. Η βιταμίνη C, τα ιχνοστοιχεία, οι φυτικές ίνες και το κάλιο που περιέχει βοηθούν στην αποτοξίνωση του οργανισμού και ρυθμίζουν τη λειτουργία του πεπτικού μας συστήματος. Επίσης, το μήλο προτιμάται για την αντιγηραντική, αγχολυτική και αντιπυρετική ιδιότητα ενώ, λόγω των χαμηλών θερμίδων του (μόλις 57 kcal / 100 γρ.), είναι ιδανικό για δίαιτες.

 

Μηλοπιτάκια του λεπτού light

Περιγραφή

Μηλοπιτάκια σαν τοστάκια εύκολα και γρήγορα με τον καφέ μας!!!!Με 160 θερμίδες μόνο!!!

Τι χρειαζόμαστε:

1/2 μήλο

1 κ.σ. ζαχαρίνη

1 κ.γλ. κανέλα ή περισσότερο αν σας αρέσει

2 φέτες ψωμί του τόστ

Φτιάχνει

4 μικρά μηλοπιτάκια

Πώς το κάνουμε:

Καθαρίζουμε το μήλο μας και το βάζουμε στο μούλτι μαζί με τη ζαχαρίνη και την κανέλα ή τρίβουμε το μήλο στον χοντρό τρίφτη και το βάζουμε σε μπολ με τη ζαχαρίνη και κανέλα. Εγώ τα έβαλα στο μούλτι όλα μαζί!

Ανακατεύουμε να ενωθούν οι γεύσεις και αφήνουμε λίγα λεπτά.

Αλείφουμε το μείγμα αυτό του μήλου πάνω στις φέτες του τοστ και ψήνουμε στην τοστιέρα να ροδίσουν τα πιτάκια μας.

Αν θέλουμε πασπαλίζουμε με ζαχαρίνη και σερβίρουμε.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Φρούτων περιποίηση «κλιμακτηρικά» φρούτα Α. ΓΑΛΔΑΔΑΣ

Ανανάδες, πορτοκάλια, φράουλες,σύκα, πεπόνια,σταφύλια, λεμόνια, γκρέιπφρουτ. Στο προηγούμενο είχαμε πει ότι ανήκουν στα «μη κλιμακτηρικά» φρούτα. Δεν περιέχουν άμυλο και δεν συνεχίζουν να ωριμάζουν στην κουζίνα του σπιτιού μας. Αντίθετα,τα «κλιμακτηρικά» φρούτα,όπως τα μήλα,οι μπανάνες,τα βερίκοκα,τα αβοκάντο,τα αχλάδια,τα μάνγκο,τα δαμάσκηνα και τα ροδάκινα, συνεχίζουν να ωριμάζουν και όταν τα φέρουμε στο σπίτι αν δεν τα βάλουμε στο ψυγείο. Ενα δεκαοκτάχρονο κορίτσι βραβεύτηκε πριν από έναν μήνα από το πιο έγκυρο γερμανικό ερευνητικό κέντρο,μεταξύ άλλων και για τη Βιολογία,το Μax Ρlanck Ιnstitut.Και πήρε το βραβείο από τα χέρια του ίδιου του προέδρου της Γερμανικής Δημοκρατίας στον διαγωνισμό των μαθητικών επιστημονικών εργασιών γιατί παρακολούθησε με μια φωτογραφική μηχανή και έναν χρωματογράφο αερίου τη διαδικασία ωρίμανσης των μήλων.Δεν είναι κάτι εντελώς πρωτότυπο αφού υπάρχουν εργασίες ακόμη και από το 1951, αλλά το θέμα εξακολουθεί να απασχολεί.Διότι βολεύει πολύ τους παραγωγούς να κόβουν τα φρούτα όταν ακόμη είναι άγουρα και σκληρά για να μεταφέρονται πιο εύκολα και με λίγες απώλειες και φθάνοντας στον προορισμό τους να μπορoύν να ωριμάσουν όσο γίνεται πιο γρήγορα.Γι΄ αυτό υπάρχουν ακόμη και ειδικές «γεννήτριες ωρίμανσης»,μηχανήματα δηλαδή που τα γεμίζεις με ένα ειδικό υγρό και παράγουν εκείνη τη χημική ουσία την απαραίτητη για να γίνει η ωρίμανση χιλιόμετρα μακριά από το φυτό,μέσα σε πέντε εικοσιτετράωρα,σε κάποιο σκοτεινό υπόγειο.Υπάρχει μάλιστα και κλίμακα ωρίμανσης: στο 1 είναι η καταπράσινη μπανάνα,στο 4 η κάπως κίτρινη με υποπράσινες περιοχές.Η χημική αυτή ουσία,που βρίσκεται και στη φύση αλλά διοχετεύεται και με τη βοήθεια μηχανημάτων,όντας υπεύθυνη για την ωρίμανση,είναι μια φυτοορμόνη,η μοναδική σε αέρια κατάσταση,και το όνομα αυτής αιθυλένιο.
Οταν υπάρξουν οι κατάλληλες για κάθε φυτό καιρικές συνθήκες, από ένα αμινοξύ,την L-μεθιονίνη,με την επίδραση του φωτός, του οξυγόνου και άλλων ουσιών,παράγεται το αιθυλένιο.Αυτό βάζει σε κίνηση την όλη διαδικασία της ωρίμανσης των καρπών και όταν αρχίσει να παράγεται μόνο να την επιβραδύνει μπορεί ο άνθρωπος σε ορισμένες περιπτώσεις με την ψύξη αλλά όχι και να την αντιστρέψει.Εκκρίνονται τα κατάλληλα ένζυμα και η χλωροφύλλη που επικρατούσε στους άγουρους καρπούς δίνει τη θέση της στις διάφορες χρωστικές για να τους «βάψουν» με όμορφα χρώματα,το άγευστο άμυλο πολλών καρπών μετατρέπεται σε σάκχαρα και η πηκτίνη που κρατούσε τον καρπό σκληρό αποικοδομείται και τα τοιχώματα των κυττάρων μαλακώνουν.Επίσης το αιθυλένιο φροντίζει να μειωθεί και η αντοχή στο κοτσάνι ώστε το φυτό (προγραμματισμένα βέβαια) να δυσκολεύεται να συγκρατήσει τον καρπό.Ο καρπός φθάνει φυσιολογικά στην ωρίμανση.
Εκεί όμως αρχίζει και ο διαχωρισμός των φρούτων στα κλιμακτηρικά και μη.Αυτά που συνεχίζουν να ωριμάζουν εκλύουν περισσότερο αιθυλένιο και γίνονται ακόμη πιο γλυκά ενώ φθάνοντας στο αποκορύφωμα αρχίζει η φυσιολογική παρακμή.Για να επιβραδύνουμε την όλη διαδικασία τα βάζουμε στο ψυγείο. Τυχόν χτυπήματα σε αυτούς τους καρπούς προκαλούν ακόμη μεγαλύτερη έκλυση αιθυλενίου.Τα μήλα βγάζουν τόσο πολύ αιθυλένιο που μπορείς να τα βάλεις μαζί με άλλα άγουρα ακόμη φρούτα σε κλειστό χώρο και να επιταχυνθεί η ωρίμανσή τους.Τα ροδάκινα,που είναι τώρα στην εποχή τους,χαλούν πιο εύκολα από τα μήλα και τα αχλάδια.Σε αυτό συμβάλλει η σύσταση του φλοιού,που είναι πολύ πιο πορώδης και χωρίς εκείνο το λεπτό επίχρισμα της κηρώδους ουσίας των μήλων και των αχλαδιών.Η ουσία αυτή μοιάζει λίγο με παραφίνη και βοηθάει να μη δημιουργούνται εύκολα ρωγμές και να μην μπαίνει υγρασία στο εσωτερικό.(Ενα λευκό επίχρισμα που βλέπουμε συχνά στον φλοιό του δαμάσκηνου και των μαύρων σταφυλιών δεν είναι κερί αλλά ένα είδος ακίνδυνου μύκητα.) Εν τω μεταξύ,κάτω από τον πορώδη φλοιό του ροδάκινου συνεχίζεται ο μεταβολισμός και άρα η καύση των σακχάρων,που με την άνοδο της θερμοκρασίας γίνεται και εντονότερη σε ρυθμό,οπότε αυξάνεται η διαπνοή, αφού τα αέρια διαπερνούν εύκολα τον πορώδη φλοιό συρρικνώνοντας τον καρπό.Επίσης εκεί επάνω αναπτύσσονται ευκολότερα διάφοροι μικροοργανισμοί που συμβάλλουν στο σάπισμα.Γι΄ αυτό πλένουμε τα ροδάκινα λίγο προτού τα φάμε μόνο και δεν τα βάζουμε κοντά σε μήλα,αχλάδια,μπανάνες και ντομάτες,γιατί το αιθυλένιο που παράγουν επιταχύνει την αλλοίωση των ευαίσθητων αυτών φρούτων.Εκτός και αν είναι πολύ άγουρα,οπότε τα κλείνουμε στην ίδια σακούλα με ένα μήλο για μερικές ώρες και βγαίνουν...έτοιμα.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Λωτός για το νευρικό σύστημα, την αντιγήρανση και άλλα…

Διαβάστε για τις εξαιρετικές αντιγηραντικές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες του λωτού, καθώς και δύο μυστικά για το πως να τους κάνουμε να ωριμάσουν γρήγορα.

O λωτός είναι γένος φυτών που ανήκει στην οικογένεια εβενίδες (Ebenaceae). To γένος διόσπυρος (Diospyros) περιλαμβάνει γύρω στα 200 είδη των τροπικών κυρίως περιοχών και ελάχιστα των εύκρατων.
Ευδοκιμούν σε όλα τα εδάφη, προτιμούν όμως τα ηλιόλουστα και ζεστά μέρη.
Τα περισσότερα είδη είναι διακοσμητικά με εδώδιμο καρπό και πολύτιμο ξύλο (έβενος), το οποίο είναι μαύρο και πολύ ανθεκτικό.

Ο ισπανικός λωτός, έχει καταφέρει να αποτελέσει ένα από τα πιο δυναμικά εξαγώγιμα προϊόντα της χώρας της Ιβηρικής Χερσονήσου. Ήδη γνωστή για τη δράση της στις αγορές της Ανατολικής Ευρώπης, η ισπανική ένωση λωτού Kaki Ribera del Xuquer στη Βαλένθια εστιάζει στο να αυξήσει τις πωλήσεις λωτού σε ολόκληρη την Ευρώπη. Το συμβούλιο της Ένωσης επικεντρώνεται στον έλεγχο της ποιότητας και τη προώθηση μιας ποικιλίας λωτού «Brilliant Red», η οποία έχει τις ρίζες της στη Βαλένθια.

Η καλλιέργεια του συγκεκριμένου οπωροφόρου δένδρου μπορεί να βοηθήσει στην αύξηση του αγροτικού εισοδήματος, καθώς δίνεται η δυνατότητα για παραγωγή και το προϊόν κατευθύνεται κυρίως στην εξωτερική αγορά, χωρίς να στερείται της δυνατότητας να «ανοίξει» και η εσωτερική αγορά με τη χρησιμοποίηση νέων ποικιλιών με άριστα χαρακτηριστικά. Μάλιστα ανήκει και στις προωθούμενες από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης εναλλακτικές καλλιέργειες.
Προκειμένου όμως να γίνει σωστά η καλλιέργεια αυτή θα πρέπει να εξασφαλιστεί το αναγκαίο πιστοποιημένο φυτικό πολλαπλασιαστικό υλικό. Σήμερα στην Ελλάδα καλλιεργούνται περίπου 700-1.000 στρέμματα ως συστηματικές καλλιέργειες με λωτό.
Μπορεί οι οργανωμένες καλλιέργειες λωτού στην Ελλάδα να είναι πολύ λίγες, ωστόσο η όχι τόσο μεγάλη εξάπλωση του φρούτου αυτού στην Ελλάδα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι οι πρώτες καλλιέργειες λωτού στη χώρα μας προέρχονταν από φρούτα που ανήκαν στις στυφές ποικιλίες, εκείνες δηλαδή που τρώγονται μόνο όταν ωριμάζουν πολύ καλά, ενώ μετά την πλήρη ωρίμανση συντηρούνταν για πολύ λίγο χρονικό διάστημα.

Είναι το φρούτο που έτρωγαν οι Ινδιάνοι τις κρύες μέρες του χειμώνα και, όπως φαίνεται, γνώριζαν καλά το γιατί. Η απότομη πτώση της θερμοκρασίας αποδυναμώνει τον οργανισμό, ο οποίος έχει ανάγκη από φυτικές ίνες, αλλά και καροτίνη. Ο λωτός μας εφοδιάζει με τα απαραίτητα αυτά στοιχεία, αλλά και με πολύ περισσότερα, όπως βιταμίνες C, Β1, Β2 και Β6, κάλιο, μαγγάνιο, φώσφορο και χαλκό. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που το συνιστούν τόσο συχνά οι διατροφολόγοι. Τελευταίες έρευνες έχουν δείξει πως:
-Είναι πλούσιος σε αντιοξειδωτικά, που συμβάλλουν στην ανάπλαση των κυττάρων του δέρματος. Σύμφωνα με έρευνες του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα του κολλαγόνου του δέρματος, διατηρώντας την επιδερμίδα μας νεανική και απαλή.
-Περιέχει φυτικές ίνες σε υψηλή περιεκτικότητα, αλλά και μόλις 66 θερμίδες ανά 100 γραμμ. και γι’ αυτό οι διαιτολόγοι το συνιστούν ως ιδανικό σνακ, που χορταίνει εφοδιάζοντας τον οργανισμό με πολύτιμα συστατικά. Βοηθάει ιδιαίτερα στη διαδικασία της πέψης, ενώ, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Ταφτς, διευκολύνει επίσης την απορρόφηση των υδατανθράκων και των λιπιδίων από το έντερο, συμβάλλοντας στην καλύτερη λειτουργία του πεπτικού, αλλά και στη διατήρηση της γραμμής μας.
-Σύμφωνα με συμπεράσματα έρευνας που διεξήγαγε η κλινική Μάγιο, η ζεαξανθίνη που περιέχει ο πολύτιμος καρπός, η οποία ανήκει στα καροτινοειδή, είναι ένας εξαιρετικός διατροφικός σύμμαχος στην πρόληψη και αντιμετώπιση της ωχράς κηλίδας, ιδιαίτερα σοβαρής πάθησης του ματιού.
-Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β, που βρίσκονται στο λωτό (θειαμίνη, ριβοφλαβίνη, πυριδοξίνη και φυλλικό οξύ) ενισχύουν σημαντικά το νευρικό σύστημα. Μάλιστα, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Διατροφής του Πανεπιστημίου του Γουισκόνσιν, ένας καρπός μπορεί να μας προσφέρει το 95% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας από τις συγκεκριμένες βιταμίνες.

-Επίσης, τα πολλά σάκχαρα που περιέχει χαρίζουν αμέσως ενέργεια, απαραίτητη σε άτομα με αυξημένη φυσική δραστηριότητα. Μάλιστα, έρευνες του Πανεπιστημίου του Μιζούρι έδειξαν πως μπορεί να θεωρηθεί εξίσου πολύτιμος με την μπανάνα, όταν καταναλώνεται πριν από την προπόνηση.

Θρεπτικές ιδιότητες:

Ο λωτός είναι μια εξαιρετική πηγή β-καροτίνης, βιταμίνης C και καλίου. Πράσινος είναι πλούσιο σε τανίνες που του δίνουν μια ισχυρή στυπτικό γεύση, έτσι ώστε να τρώγεται μόνο όταν ωριμάσει πλήρως. Όταν ωριμάσει ο καρπός είναι πολύ γλυκός και περιέχει μεγάλη ποσότητα σακχάρων σε γλυκόζη και πρωτεΐνη.
Έχει διουρητικές και καθαρτικές ιδιότητες. Αντίθετα, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε σάκχαρα – απαγορεύεται σε εκείνους που πάσχουν από διαβήτη ή που υποφέρουν από παχυσαρκία.

• Το χρυσοκόκκινο χρώμα του οφείλεται στα φλαβονοειδή που είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά, επίσης περιέχει πολυφαινόλες και κατεχίνες οι οποίες είναι γνωστές για την αντιφλεγμονώδη δράση τους.
• Περιέχει βετουλινικό οξύ, μια ουσία που έχει αποδειχτεί ότι είναι ιδιαίτερα δραστική ενάντια σε αρκετές μορφές καρκίνου.
• Περιέχει β-καροτένιο και λυκοπένιο, ζεαξανθίνη και κρυπτοξανθίνη, ουσίες με ισχυρή αντιοξειδωτική δράση ενάντια στις ελεύθερες ρίζες που είναι υπεύθυνες για την πρόωρη γήρανση αλλά και για την εμφάνιση μεγάλου αριθμού ασθενειών.
• Είναι πλούσιο σε βιταμίνη C η οποία ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα και δίνει λάμψη στο δέρμα.
• Περιέχει βιταμίνες της ομάδας Β (κυρίως θειαμίνη, ριβοφλαβίνη, πυριδοξίνη και φολικό οξύ) οι οποίες έχουν ευεργετικές ιδιότητες για το νευρικό μας σύστημα .
• Είναι πλούσιος σε ιχνοστοιχεία όπως κάλιο ,μαγνήσιο, χαλκό, χολίνη.
• Περιέχει φυτικές ίνες και έτσι είναι ιδιαίτερα ευεργετικός σε άτομα που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα.
• Χάρη στη μεγάλη περιεκτικότητα του σε φυσικά σάκχαρα, είναι μια πολύ καλή πηγή ενέργειας κατάλληλη για άτομα με αυξημένη φυσική δραστηριότητα (π.χ αθλητές )

Τα 100 γρ φρέσκου λωτού παρέχουν μόλις 70 θερμίδες ,άρα είναι ιδανικός για άτομα που ακολουθούν μια ισορροπημένη διατροφή.

Δεν πρέπει να καταναλωθεί αμέσως μετά τη συγκομιδή είναι απαραίτητο να περιμένουμε να ωριμάσει περισσότερο, να εξαλείψει το τυπική στυπτική γεύση που προκαλείται από την υψηλή περιεκτικότητα σε τανίνη.

Στην πραγματικότητα, στο τέλος της διαδικασίας ωρίμανσης η τανίνη είναι μειωμένη, ενώ αυξάνονται τα σάκχαρα του, δίνοντας στον καρπό το χαρακτηριστικό του άρωμα.

Τρόπος κατανάλωσης :
Για να ωριμάζουν οι λωτοί,τους τοποθετούμε μέσα σε μια κατσαρόλα σκεπασμένη ή μέσα σε πλαστική σακούλα ή και χάρτινη μεγάλη, μαζί με 2-3 μήλα. Κλείνουμε τη σακούλα αφήνοντας μια πολύ μικρή τρύπα για ήπιο αερισμό. Αφήνετε τα φρούτα στην κατάσταση αυτή για 3-5 ήμερες και στο τέλος θα έχετε γευστικότατους, ώριμους, μελένιους λωτούς στο τραπέζι σας.

Ένας άλλος τρόπος είναι να τους τοποθετήσουμε στην κατάψυξη.

ΚΟΡΥΦΗ

Κεράσια: Πλούσια σε γεύση και θρεπτικά συστατικά Γράφει: Βαραγιάννης Α. Παναγιώτης , Kλινικός Διαιτολόγος - Διατροφολόγος M.Med.Sc

Όπου ακούς πολλά κεράσια... κράτα και μεγάλο καλάθι! Αντιστρέφοντας τη λαϊκή παροιμία δίνουν στον οργανισμό ποικιλία θρεπτικών συστατικών, βιταμινών και ιχνοστοιχείων ικανά να συμβάλλουν στην εύρυθμη λειτουργία του, στην πρόληψη και άλλοτε στη θεραπεία πολλών νοσημάτων και εκφυλιστικών παθήσεων.

Τα κεράσια έχουν ως πιθανό τόπο καταγωγής, μια μικρή πόλη της Μικράς Ασίας, την Κερασούντα, από όπου πιστεύεται ότι πήραν και το όνομα τους. Έπειτα έφτασαν στην Ιταλία και την υπόλοιπη Ευρώπη. Στην Ελλάδα παράγονται στην Πιερία, την Έδεσσα, τη Ροδόπη, τα Γρεβενά, και σε άλλα μέρη της βόρειας Ελλάδας ενώ θεωρούνται εξαιρετικής ποιότητας.

Πιο συγκεκριμένα, η χώρα μας κατέχει την 10η θέση στον κόσμο σε παραγωγή κερασιών με 43,000 τόνους το χρόνο. Τέλος, η κερασιά ανήκει στο γένος προύνος, στην οικογένεια ροδίδες, στην τάξη ροδώδη και είναι αγγειόσπερμο δικότυλο φυτό. Έχει πολλές ποικιλίες, οι πιο γνωστές είναι η κερασιά Ρουπκόβου, η πετροκερασιά, η Ναπολέων και η κερασιά βοδενών, οι οποίες προέρχονται από την αγριοκερασιά.

Ποσοστά περιεκτικότητας σε θρεπτικά στοιχεία

Το κεράσι περιέχει αρκετά μεταλλικά άλατα, φυτικές ίνες και ελαγικό οξύ. Είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε βιταμίνη Α, βιταμίνη C, βιταμίνη B, σε κάλιο, ασβέστιο, φώσφορο, σίδηρο, μαγνήσιο και χαλκό. Ένα κεράσι αποδίδει 4 θερμίδες.

Οφέλη για την υγεία

Τα κεράσια είναι πλούσια σε φυτοστερόλες, που ανήκουν στην ομάδα των στερολών και αποτελούν φυσικά συστατικά των φυτών. Είναι ουσίες που δεν αποδίδουν ενέργεια κι έτσι δεν συνεισφέρουν στη θερμιδική πρόσληψη του οργανισμού.

Πολλές όμως έρευνες έχουν δείξει ότι η πρόσληψη επαρκών ποσοτήτων φυτοστερολών οδηγεί στη μείωση των επιπέδων ολικής χοληστερόλης στο αίμα. Αυτό συμβαίνει είτε με τη μείωση της εντερικής απορρόφησης της χοληστερόλης που προσλαμβάνεται από την τροφή είτε με αλλαγές στον μεταβολισμό της χοληστερόλης στα εντερικά κύτταρα.

Αυξάνουν τη φυσική άμυνα του οργανισμού προς τις ασθένειες ενώ διαθέτουν αντισηπτικές ιδιότητες, ενάντια σε φλεγμονές και λοιμώξεις (J Nutr. 2006). Μία έρευνα σχετικά με τη θεραπευτική αξία των κερασιών υποστηρίζει ότι ο χυμός τους αποτελεί ένα ισχυρό αντιβακτηριακό παράγοντα ενάντια στην τερηδόνα των δοντιών.

Πιο συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι ο χυμός κερασιών καταστέλλει κατά 89% τη δραστηριότητα των ενζύμων εκείνων που οδηγούν στο σχηματισμό πλάκας, δηλαδή, το αρχικό σύμπτωμα της τερηδόνας.

’λλη μια σημαντική δράση των κερασιών είναι η εξής: Μειώνουν αισθητά την πνευματική κόπωση, και είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για τους μαθητές σε περιόδους εξετάσεων, στο τέλος της σχολικής χρονιάς, όπου υπάρχουν σε αφθονία. Αντίστοιχη δράση έχουν και στη σωματική κόπωση κυρίως λόγω της τέφρας των μεταλλικών αλάτων που περίεχουν, αυξάνοντας τα αλκαλικά αποθέματα του οργανισμού (Br J Sports Med. 2006)

Τα κεράσια γενικά έχουν γεύση γλυκιά, όξινη και στυφή και έχουν θερμαντική δράση στον οργανισμό. Ενδείκνυνται στην αναιμία, κυρίως λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε σίδηρο καθώς προάγουν την αιμοποίηση. Επίσης, είναι πολύτιμα και σε αυτούς που παρακολουθούν μια δίαιτα αδυνατίσματος, γιατί οι υδατάνθρακες, που περιέχουν, ικανοποιούν την αίσθηση του γλυκού, χωρίς να προσδίδουν πολλές θερμίδες.

Ταυτόχρονα, δρουν αποτοξινωτικά, για το ήπαρ, τη χολή, τους αδένες και γενικότερα τον οργανισμό. Ακόμη, ευνοούν την καλή λειτουργία του ουροποιητικού συστήματος, ενώ είναι διουρητικά και χωνευτικά. Πολλοί μάλιστα συνηθίζουν να κρατάνε τα κοτσάνια των κερασιών και να τα χρησιμοποιούν το χειμώνα για την παρασκευή διουρητικών ροφημάτων.

Επίσης, ευνοούν την καλή λειτουργικότητα του εντέρου, ενώ δρουν ως καθαρτικά και ως υπακτικά, κυρίως λόγω των φυτικών ινών και των οργανικών οξέων, που περιέχουν. Επιπρόσθετα, λόγω των μεταλλικών αλάτων και ιχνοστοιχείων, που περιέχουν, δρουν, ανακουφιστικά, σε ρευματικούς πόνους και την ουρική αρθρίτιδα (J Nutr. 2003).

Τέλος, τα κεράσια είναι ιδιαίτερα πλούσια σε κάποιες φυτικές χημικές ουσίες που ονομάζονται ανθοκυανίνες οι οποίες τους δίνουν και το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα. Μια πρώτη δράση των ανθοκυανίδων είναι η εξουδετέρωση καρκινογόνων ουσιών.

Επίσης, σε άλλες μελέτες (University of Michigan) βρέθηκε ότι αυξάνουν κατά 50% την παραγωγή ινσουλίνης από τα κύτταρα του παγκρέατος. Επομένως η κατανάλωση κερασιών πιθανόν να βοηθά εκτός από την πρόληψη του καρκίνου και στην πρόληψη του σακχαρώδη διαβήτη. Πιο συγκεκριμένα, οι ανθοκυανίνες, λόγω αυξημένης έκκρισης ινσουλίνης θα μπορούσαν να προδίδουν ένα καλύτερο γλυκαιμικό έλεγχο αποτρέποντας την υπερ- ή υπό-γλυκαιμία και κατά συνέπεια το διαβήτη.

Προτεινόμενος τρόπος κατανάλωσης

Έχουν σχήμα σφαιρικό και η φλούδα τους είναι λεία και γυαλιστερή. Είναι μικρά σε μέγεθος και το χρώμα τους είναι διαφορετικό ανάλογα με την ποικιλία. Αναζητήστε κεράσια τα οποία δεν είναι γδαρμένα, παραμορφωμένα, μουχλιασμένα ή ζαρωμένα.

Αγοράστε μόνο ό,τι θέλετε να καταναλώσετε τις αμέσως επόμενες ημέρες. Για να κρατήσετε τα κεράσια φρέσκα τοποθετήστε τα στη συντήρηση του ψυγείου. Η συντήρηση έχει περισσότερη υγρασία από το υπόλοιπο ψυγείο και θα βοηθήσει τα κεράσια να διατηρηθούν φρέσκα για μεγαλύτερο χρόνο. Προτού τα καταναλώσετε πρέπει να τα πλύνετε με άφθονο ζεστό νερό.

Προτεινόμενος τρόπος συντήρησης

Γνωρίζουμε ότι κατά την περίοδο της ωρίμανσης αυξάνονται οι υδατάνθρακες μέσα στο φρούτο από 7% έως 10% στο 16% με 18% ενώ συγχρόνως μειώνεται η περιεκτικότητά του σε νερό. To κεράσι ευτυχώς κατάφερε να γλιτώσει από τα βιολογικά βελτιωτικά και χημικά και να παραμείνει πιστό στην φυσική του πορεία: να ωριμάζει, δηλαδή μόνο το καλοκαίρι, επιτρέποντας να το δοκιμάζουμε μόνο μερικές εβδομάδες ετησίως.

Προτεινόμενος τρόπος μαγειρέματος

Τα κεράσια τρώγονται κυρίως σαν φρέσκα φρούτα. Υπάρχουν και κονσερβοποιημένα, και χρησιμοποιούνται για την κατασκευή γλυκών, ενώ συνδυάζονται ωραία σε γλυκά τύπου τούρτας και τάρτας. Χρησιμοποιούνται επίσης, ως γλυκά του κουταλιού τα οποία γίνονται από όλες τις ποικιλίες. Τα κουκούτσια, χρησιμοποιούνται για να δίνουν άρωμα στο ‘μπράντυ’. Τέλος, από τα μαύρα πικρά κεράσια απολαμβάνουμε το Kirsch, το Cherry Brandy, και διάφορα άλλα ποτά.

 

Κρατήστε μεγάλο καλάθι

Στην Παρισινή Κομμούνα, τον 19ο αιώνα, τα κεράσια έγιναν το απόλυτο σύμβολο καθώς ένα ερωτικό τραγούδι, «Ο καιρός των κερασιών», γραμμένο αρκετά χρόνια νωρίτερα, αφιερώθηκε από τον δημιουργό του, τον J.B. Clement, σε μια νοσοκόμα που σκοτώθηκε στη διάρκεια των συμπλοκών. Πολύ πριν όμως από τους ηρωικούς συμβολισμούς του, το ολόγλυκο φρούτο του καλοκαιριού φαίνεται ότι ήταν γνωστό στη Μεσόγειο - ο Θεόφραστος τα περιγράφει γύρω στο 300 π.Χ. Τα καλλιεργούσαν στην περιοχή της Κερασούντος μόνο που δεν έχει ξεκαθαριστεί ακόμη αν το φρούτο πήρε το όνομα από την πόλη ή η πόλη από το φρούτο. Οπως και να 'χει, τα κεράσια μεταφέρθηκαν στην Ιταλία και από εκεί κυρίευσαν τον κόσμο όλο κρατώντας κάτι από την ελληνική καταγωγή τους (φαίνεται ότι το αγγλικό cherry ή το γαλλικό cerise κρατάει από το αρχαίο ελληνικό κέρασος).

Τα είδη του κερασιού είναι μόλις δύο, τα γλυκά και τα ξινούτσικα (το γνωστό μας βύσσινο), οι ποικιλίες όμως αμέτρητες. Μια από αυτές τουλάχιστον έχει... ονοματεπώνυμο: Τα Τραγανά Ροδοχωρίου Νάουσας, με το σκούρο κόκκινο χρώμα τους ανήκουν στα ξεχωριστά Προϊόντα με Ονομασία Προέλευσης, έχει αναγνωριστεί δηλαδή η εξαιρετική τους ποιότητα. Κατά τα άλλα αρχίζουν την... καριέρα τους κάθε χρόνο γύρω στον Ιούνιο, με την εμφάνιση των ανοιχτόχρωμων πετροκέρασων για να ακολουθήσουν λίγο αργότερα τα περίφημα κεράσια της Εδεσσας (στις λαϊκές τα συναντάμε και ως Βοδενών), της Πιερίας και πολλών άλλων περιοχών. 

Διατροφική αξία Η αλήθεια είναι ότι όπου ακούς πολλά κεράσια μη διστάσεις να τα φας! Φρούτο με πολλά ιχνοστοιχεία και βιταμίνες (πλουσιότατο σε καροτίνη), θεωρείται ότι καθαρίζει τον οργανισμό από τις τοξίνες, ότι έχει αντισηπτικές ιδιότητες, ότι μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της χοληστερίνης κι ένα σωρό άλλες ιδιότητες. Κι όλα αυτά με μόλις 47 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια.

Λικέρ κεράσι

1 λίτρο βότκα ή μπράντι ή τσίπουρο

½ κιλό κεράσια

300 γρ. ζάχαρη

λίγα γαρίφαλα και 1 μπαστούνι κανέλας (προαιρετικά)

Αφαιρούμε τα κουκούτσια από τα κεράσια πάνω από μια κατσαρόλα για να μαζέψουμε τους χυμούς. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και τα κεράσια και τα αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι να λειώσει η ζάχαρη. Αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει και το βάζουμε σε μια γυάλα που κλείνει αεροστεγώς μαζί με τη βότκα ή όποιο ποτό χρησιμοποιήσουμε και τα κανελογαρίφαλα. Αφήνουμε τη γυάλα κλειστή για 40 μέρες, ανακατεύοντας πότε πότε. Σουρώνουμε το ποτό, το βάζουμε σε μπουκάλια και περιμένουμε ακόμη 1-2 εβδομάδες πριν το πιούμε.

 

Κεράσια: χάντρες όλο γλύκα Ελένη Ψυχούλη 

Το κεράσι βοηθά στους ρευματισμούς, είναι αποτοξινωτικό και διουρητικό, προλαμβάνει τον διαβήτη και τα μεταλλικά άλατα που περιέχει χαρίζουν άφθονη ενέργεια.

Τα Βοδενά έχουν το όνομα, αλλά όλη η Μακεδονία τη χάρη της κερασιάς, που έδωσε το όνομά της στην Κερασούντα της Μικράς Ασίας εξαιτίας της μεγάλης παραγωγής του συγκεκριμένου φρούτου στην περιοχή κατά την αρχαιότητα.
Ζελέ με αφρώδες κρασί
Μαλακώνουμε 5 φύλλα ζελατίνας σε κρύο νερό, στραγγίζουμε και τα διαλύουμε σε 1 μπουκάλι αφρώδη οίνο που έχουμε ζεστάνει με 180 γρ. ζάχαρη και ξύσμα από 1 λεμόνι. Μοιράζουμε σε ποτήρια της σαμπάνιας το κρασί και 200 γρ. κεράσια απύρηνα και τα αφήνουμε στο ψυγείο για περίπου 3 ώρες να παγώσουν.
Κρέμα με κεράσια
Ζεσταίνουμε 500 ml γάλα με 70 ml μέλι και 1 βανιλίνη. Μόλις πάρουν βράση, διαλύουμε 10 γρ. ζελατίνα που μουλιάσαμε σε κρύο νερό. Μοιράζουμε σε μπολάκια και αφήνουμε να πήξει στο ψυγείο. Τη σερβίρουμε με σος κεράσι: Σε τηγάνι βράζουμε 70 γρ. καστανή ζάχαρη με 2 κ.σ. νερό. Μόλις πήξει το σιρόπι, ρίχνουμε 400 γρ. κεράσια απύρηνα και ανακατεύουμε για 6-7 λεπτά. Προσθέτουμε 150 γρ. γλυκό κρασί ή λικέρ κεράσι και αφήνουμε να δέσει.
Εύκολη τάρτα
Στρώνουμε μια βουτυρωμένη ταρτιέρα με σφολιάτα, την τρυπάμε και καλύπτουμε την επιφάνεια με κεράσια απύρηνα. Πασπαλίζουμε με 1 φλ. καστανή ζάχαρη, μοιράζουμε 200 γρ. βούτυρο σε κυβάκια και ραντίζουμε με 1 σφηνάκι κονιάκ. Ψήνουμε στους 180°C μέχρι να ροδίσει.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Κεράσια σε αλμυρά πιάτα                  Χειλάκι... πετροκέρασο                       Κεράσι... εσύ σήμερα 

Κεράσια: Πλούσια σε γεύση και θρεπτικά συστατικά                                                        Κεράσια, ο κόκκινος θησαυρός        

Kεράσια, τα φρούτα που αλλάζουν τις εποχές                          Χυμός από κεράσι για ταχεία μυϊκή αποκατάσταση

Χυμός κεράσι και καληνύχτα!

Η κατανάλωσή του οδηγεί σε καλό βραδινό ύπνο Για έναν απολαυστικό βραδινό ύπνο δεν αρκεί μόνο ένα αναπαυτικό στρώμα και ένα καλό μαξιλάρι, αλλά σύμφωνα με νέα βρετανική μελέτη ίσως να χρειάζεται και ένα… ποτήρι χυμού κεράσι! Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Northumbria διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση χυμού κεράσι, αυξάνει σημαντικά τα επίπεδα της ορμόνης-«ρυθμιστή» του ύπνου, μελατονίνης, στον οργανισμό. Σύμφωνα με τους ειδικούς, τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν ενδεχομένως να προσφέρουν μια «φυσική» λύση σε όσους ταλαιπωρούνται από προβλήματα ύπνου, αϋπνία ή ακόμα και τζετ λαγκ, μετά από μακρινά ταξίδια. Χυμός κεράσι περισσότερα!

Χυμός κεράσι κατά αϋπνίας

ΚΟΡΥΦΗ

Ρόδι, το φρούτο της καρδιάς ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΚΟΥΜΑΚΑΣ

Οι περισσότεροι το θεωρούν σύμβολο της καλής τύχης. Οι διαιτολόγοι το χαρακτηρίζουν «τράπεζα αντιοξειδωτικών που προλαμβάνουν μια σειρά σοβαρών παθήσεων». Οι αγρότες της Δράμας από την πλευρά τους, βρήκαν στο ρόδι το προϊόν που τους απαλλάσσει από το άγχος της διάθεσης της παραγωγής τους και της εξάρτησης από τις κοινοτικές επιδοτήσεις.
Εκτός από καλή τύχη, ρίχνει και την πίεση
«Το 75% της εγχώριας ζήτησης ροδιού καλύπτεται με εισαγωγές. Εμείς δεν περιμένουμε πια να ζήσουμε από τις επιδοτήσεις. Καλλιεργούμε ένα προϊόν με εμπορική αξία και σημαντική ζήτηση στην ελληνική και την ευρωπαϊκή αγορά. Το ρόδι αποτελεί ιδανική λύση», λέει στα «ΝΕΑ» ο Χρήστος Γκόντιας, αγρότης. Συνολικά 100 δραστήριοι καλλιεργητές συγκρότησαν πρόσφατα την Ομάδα Παραγωγών Αγίου Αθανασίου Δράμας και έχουν φυτέψει μέχρι σήμερα 1.500 στρέμματα με ροδιές, έκταση που εκτιμάται ότι θα διπλασιαστεί το επόμενο διάστημα. Οι αγρότες ένωσαν τις δυνάμεις τους και αφού κατάφεραν να ενταχθούν σε επιχειρησιακό σχέδιο, δημιούργησαν πρότυπες φυτείες ροδιού προσελκύοντας ήδη Ισραηλινούς εμπόρους, οι οποίοι θεωρούνται ειδικοί.
«Δεν είχα κανέναν λόγο να συνεχίσω την καλλιέργεια βαμβακιού και καλαμποκιού. Φύτεψα 2.500 ροδιές δύο ετών σε έκταση 50 στρεμμάτων και περιμένω τα επόμενα δύο χρόνια να πάρω την πρώτη παραγωγή. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει οργανωμένη καλλιέργεια ροδιού, γι΄ αυτό χρειάστηκε να απευθυνθώ σε ειδικούς και να αναζητήσω σχετική βιβλιογραφία. Το χώμα και το κλίμα της Δράμας είναι ιδανικά για την καλλιέργεια ροδιού και ελπίζω ότι θα βγάλω μεγάλους και χυμώδεις καρπούς», λέει ο κ. Γκόντιας.
Μεγάλη ζήτηση. «Εγκατέλειψα το βαμβάκι που παραδοσιακά καλλιεργούνταν στην περιοχή και στράφηκα στα ρόδια. Έχω φυτέψει 45 στρέμματα και σύντομα θα φυτέψω ακόμη 50. Η ζήτηση, κυρίως στην ευρωπαϊκή αγορά, είναι μεγάλη. Τα περισσότερα ρόδια θα πουληθούν στις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες ως επιτραπέζιο φρούτο και λιγότερα θα καταλήξουν σε ελληνικές εταιρείες φρουτοχυμών. Επίσης, στις ασιατικές χώρες τα ρόδια χρησιμοποιούνται ευρέως στην τοπική μαγειρική», λέει στα «ΝΕΑ» ο αγρότης Τάσος Καπαντζάκης. «Περιμένουμε την έγκριση χρημάτων για την κατασκευή αποχυμωτηρίου στον ’γιο Αθανάσιο, ώστε να διαχειριστούμε καλύτερα το προϊόν μας. Στόχος μας είναι να παράγουμε πιστοποιημένα ρόδια ολοκληρωμένης καλλιέργειας», εξηγεί ο αγρότης Γρηγόρης Αργυρίου, ένας από τους ιδρυτές της Ομάδας Παραγωγών Αγίου Αθανασίου και καλλιεργητής 30 στρεμμάτων ροδιών. «Ο καρπός του ροδιού έχει λίγες θερμίδεςμόλις 68 στα 100 γραμμάρια- και είναι ιδιαίτερα πλούσιος σε υδατάνθρακες και κάλιο που είναι απαραίτητο για τη διατήρηση του καρδιακού παλμού», λέει ο διαιτολόγος- διατροφολόγος Παρασκευάς Παπαχρήστος και προσθέτει: «Οι έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι για να καταναλώνουμε ρόδι και ειδικότερα τον χυμό του. Τα αντιοξειδωτικά που περιέχει προστατεύουν από την αθηρωμάτωση και συνεπώς από καρδιαγγειακά νοσήματα. Μάλιστα, ο χυμός του ροδιού έχει μεγαλύτερη περιεκτικότητα πολυφαινολών από το κόκκινο κρασί, το πράσινο τσάι ή τον χυμό πορτοκαλιού».
Σύμφωνα με τον διατροφολόγο- διαιτολόγο κ. Κωνσταντίνο Κούτσικα η δράση του ροδιού είναι σημαντική και στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. «Η καθημερινή κατανάλωση ροδιού μειώνει τη διαστολική πίεση έως 36% και τη συστολική μέχρι 5%. Οι ιδιότητες αυτές, σε συνδυασμό με τη χαμηλή περιεκτικότητα του ροδιού σε νάτριο και την υψηλή σε κάλιο, είναι ιδιαίτερα ευεργετικές σε υπερτασικούς ασθενείς που λαμβάνουν διουρητικά φάρμακα. Αντίθετα, το ρόδι θα πρέπει να αποφεύγεταιλόγω του καλίου- από όσους έχουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια» επισημαίνει.
Γλυκόπικρη γεύση. Οι καλλιεργητές στη Δράμα προτίμησαν ποικιλίες ροδιού της οικογένειας wonderful, ενός υβριδίου που γεννήθηκε στην Αμερική. Οι καρποί της συγκεκριμένης οικογένειας ροδιού έχουν γλυκόπικρη γεύση. Σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτουν, κάθε χρόνο καταναλώνονται στην Ελλάδα 2.000 τόνοι ροδιού ως επιτραπέζιο φρούτο, χυμός και συστατικό μαγειρικής. Από αυτή την ποσότητα, οι 1.500 τόνοι εισάγονται από χώρες με παράδοση στην παραγωγή ροδιού, όπως το Ισραήλ, η Τουρκία και το Πακιστάν. Οι Έλληνες παραγωγοί εκτιμούν ότι η εγχώρια παραγωγή θα εκτιναχθεί τα επόμενα τρία χρόνια στους 5.000 τόνους.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ρόδι, το σύμβολο του έρωτα              Ένα... ρόδι την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα

Το ρόδι ασπίδα για υπερβακτήρια                Το έθιμο με το ρόδι την Πρωτοχρονιά    

Στο φατσοβιβλίο              

Ρόδι είναι και... μυρίζει

«Πανύψηλα με το γλαυκό τσαμπί που ανάβει κι εορτάζει

αγέρωχο, γεμάτο κίνδυνο, πέστε μου είναι η τρελή ροδιά

που σπάει με φως καταμεσής του κόσμου τις κακοκαιριές του δαίμονα

που πέρα ως πέρα την κροκάτη απλώνει τραχηλιά της μέρας

την πολυκεντημένη από σπαρτά τραγούδια - πέστε μου είναι η τρελή ροδιά που βιαστικά ξεθηλυκώνει τα μεταξωτά της μέρας;»

Οδυσσέας Ελύτης, «Η τρελή ροδιά»

Εξυμνείται σε αιγυπτιακούς παπύρους, αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, έχει κυρίαρχο ρόλο στην ελληνική μυθολογία και εμφανίζεται από τη ρωμαϊκή ιστορία μέχρι το Κοράνι και το βαβυλωνιακό Ταλμούδ. Μια ματιά στους συμβολισμούς και τις παραδόσεις της υφηλίου αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότι υπάρχει ένα κοινό που το αντικρίζουμε αυτές τις μέρες -ώριμο- να βαραίνει τα κλαδιά στους κήπους. Το ρόδι με τους ρουμπινί σπόρους είναι έτοιμο να ανοιχτεί και να μας χαρίσει τη μοναδική του γεύση. Πρόκειται για ένα φρούτο που χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως σύμβολο παρά ως τροφή. Ενα φρούτο... πολυπολιτισμικό.

Η ροδιά θεωρείται το παλαιότερο καλλιεργούμενο καρποφόρο δέντρο. Είναι ενδημικό της περιοχής μεταξύ του Ιράν και της βορινής Ινδίας και έχει καλλιεργηθεί από τα αρχαία χρόνια σε όλη τη λεκάνη της Μεσογείου μέχρι την Ινδία, όπου καλλιεργείται ακόμα και σήμερα σε μεγάλες ποσότητες. Οι Φοίνικες και οι Αραβες έμποροι τη σύστησαν σε όλο τον αρχαίο κόσμο.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο Πλούτωνας απήγαγε την Περσεφόνη και τη μετέφερε στον Κάτω Κόσμο. Ο μύθος ήθελε όποιον έτρωγε ή έπινε κάτι στον Αδη να μην μπορεί να επιστρέψει. Της πρόσφερε λοιπόν ένα ρόδι από το οποίο η Περσεφόνη έφαγε λίγα μόνο σπόρια. Αυτό την καταδίκασε να περνά το μισό χρόνο του έτους με τον Πλούτωνα (χειμώνας) και τον άλλο μισό με τους ζωντανούς στον Επάνω Κόσμο (καλοκαίρι). Ηταν η εξήγηση των ανθρώπων για τις εποχές, αφού πίστευαν ότι η θεά Δήμητρα, η μητέρα της Περσεφόνης, θρηνούσε για την απουσία της και γι' αυτό τίποτα δεν ευδοκιμούσε στη γη.

Στην ελληνική μυθολογία αλλά και μετέπειτα στη λαογραφία, η ροδιά κατέχει περίοπτη θέση. Συμβολίζει τη γονιμότητα και την αφθονία. Από τους ελληνιστικούς χρόνους μέχρι σήμερα το έθιμο επιτάσσει να σπάμε ρόδι στο κατώφλι της εισόδου μας την Πρωτοχρονιά ή στα σπίτια των νεόνυμφων. Μάλιστα, σε πολλές περιοχές της Ελλάδας εξακολουθούν να αναμιγνύουν σπόρους ροδιού με όποιον σπόρο θα ρίξουν την πρώτη μέρα της σποράς.

Αφθονία αγαθών λοιπόν, σύμφωνα με την παράδοση. Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε δεν χάνουμε τίποτα να τα δοκιμάσουμε όλα. Το κακό είναι ότι δεν ξέρουμε κατά πού πέφτει το κατώφλι της χώρας...*

 

Λικέρ ρόδι ( http://www.nostimotato.blogspot.com)

Υλικά

***1 κιλό σπόροι ροδιού (8-10 ρόδια)

**800-1.000 γρ. ζάχαρη

**800 ml τσίπουρο

***1 μικρό ξυλάκι κανέλας (προαιρετικά)

Βάζουμε τους σπόρους του ροδιού, τη ζάχαρη και το ξυλάκι κανέλας σε βάζο με καλό κλείσιμο και το αφήνουμε περίπου 1 μήνα σε ζεστό μέρος (μέσα στο σπίτι κοντά σε θέρμανση ή έξω στον ήλιο). Τις πρώτες μέρες όταν αρχίσει να συσσωρεύεται υγρό κουνάμε το βάζο 1-2 φορές την ημέρα, μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη.

Μετά τον 1 μήνα το φιλτράρουμε και το βάζουμε σε καθαρό σκεύος όπου προσθέτουμε και το τσίπουρο. Ανακατεύουμε και το αφήνουμε άλλη μια βδομάδα να ωριμάσει η γεύση του πριν το σερβίρουμε.

Λίγα μυστικά ακόμα

Το λικέρ αυτό για να διατηρήσει το ωραίο χρώμα του προτείνεται να γίνει με τσίπουρο. Η ζάχαρη της συνταγής είναι 800 γρ. κανονικά αλλά εγώ πρόσθεσα λίγη ακόμη. Το ξυλάκι της κανέλας πρέπει να είναι πολύ μικρό, τόσο σαν το νύχι μας ας πούμε. Η συνταγή είναι από το γαστρονόμο

 

Τσιζκέικ ρόδι και ακτινίδιο

Σερβίρει 8-10 άτομα

  Βάση:

   1 πακέτο μπισκότα τριμμένα πτι-μπερ ή digestive,

   1/2 φλ. βιτάμ,

   1/4 φλ. ζάχαρη.

Κρέμα:

   2 φλ. τυρί κρέμα,

   1 γιαούρτι,

   2 κ.γ. σκόνη ζελατίνης (εγώ έβαλα ζελέ),

   3/4 φλ. ζάχαρη,

   2 κ.γ. χυμό λεμονιού,

   1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας,

   1/2 κ.γ. αλάτι.

Σιρόπι:

   2 φλ. χυμό ροδιού,

   1/2 φλ. ζάχαρη,

   χυμό από 1/2 λεμόνι,

   σπόρους ροδιού για διακόσμηση,

   πρόσθεσα και ακτινίδια.

Οδηγίες

Βάση:   Ενώνουμε όλα τα υλικά της βάσης, τα στρώνουμε σε καλά βουτυρωμένο ταψί, ψήνουμε μέχρι να ροδίσει στους 170ο,περίπου 20 λεπτά.

Κρέμα:   Αν βάλουμε ζελατίνη τη βάζουμε με 1-1/2 κ.σ. κρύο νερό σε ένα μπολ.   Αν βάλουμε, όπως εγώ ζελέ θα το διαλύσουμε σε 1 φλ. ζεστό νερό, θα το αφήσουμε στο ψυγείο να σταθεροποιηθεί.

Στο μίξερ χτυπάμε το τυρί κρέμα, γιαούρτι, τη ζάχαρη, το χυμό λεμονιού, βανίλια και το αλάτι έως ότου το μείγμα γίνει λείο και αφράτο.

Για τη ζελατίνη γεμίζουμε με νερό μία μικρή κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά και τοποθετούμε πάνω το μπολ με το νερό και τη ζελατίνη (μπεν μαρί) και ανακατεύουμε μέχρι να διαλυθεί η ζελατίνη, περίπου 2 λεπτά, ρίχνουμε τη ζελατίνη στο μείγμα τυριού και χτυπάμε καλά.

Διαφορετικά παίρνουμε το ζελέ μας που έχει πήξει από το ψυγείο και το προσθέτουμε στο μείγμα κρέμας, χτυπάμε καλά να ενωθούν τα υλικά.

Απλώνουμε την κρέμα ομοιόμορφα πάνω στη βάση.   Καλύπτουμε το ταψί με πλαστική μεμβράνη και το αφήνουμε στο ψυγείο για τουλάχιστον 6 ώρες πριν το σερβίρουμε.

Για το σιρόπι ροδιού:   Σε μία μικρή κατσαρόλα, ρίχνουμε μέσα το χυμό ροδιού, τη ζάχαρη, τα αφήνουμε να σιγοβράσουν σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά. Ανακατεύουμε κατά διαστήματα μέχρι να πήξει το σιρόπι μας, για περίπου 35-40 λεπτά. Το αφήνουμε να κρυώσει.

Πριν σερβίρουμε, μπορούμε να το ξαναζεστάνουμε λίγο. Κόβουμε το γλυκό μας σε κομμάτια, περιχύνουμε από πάνω το σιρόπι ροδιού και γαρνίρουμε με σπόρους ροδιού.

Λίγα μυστικά ακόμα

Η συνταγή είναι από το νηστικό αρκούδι με κάποιες δικές μου παραλλαγές. Εβαλα ζελέ στην κρέμα και όχι ζελατίνη. Διακόσμησα το γλυκό και με ακτινίδιο σε φέτες που του πάει πάρα πολύ. Το σιρόπι θέλει βράσιμο 45 λεπτά για να δέσει ελαφρά.

Ρόδι, ο κόκκινος θησαυρός

Το ρόδι δεν είναι μόνο ένα φρούτο, αλλά και ένα σύμβολο. Συμβολίζει τη γονιμότητα, την ευημερία, την αφθονία και την αιωνιότητα. Στην αρχαία Ελλάδα εμφανίζεται σαν το φρούτο που έδωσε ο Πλούτωνας στην Περσεφόνη για να τη δέσει με τον Αδη, αλλά και σαν έμβλημα στα Ελευσίνια Μυστήρια. Με ρόδια στόλιζαν τους κίονες στον ναό του Σολομώντα, ενώ το ένδυμα του ιερέα ήταν κεντημένο με ρόδια.

Και φτάνουμε στο σήμερα, όπου ακόμη  το ρόδι συνδέεται με τις καλές, αλλά και με τις δυσάρεστες πλευρές της ζωής. Στους γάμους, αλλά και την Πρωτοχρονιά σπάμε το ρόδι για να «γεμίσει το σπίτι όπως γεμίζει  το ρόδι». Από την άλλη, η προσθήκη σπόρων ροδιού στα κόλλυβα γίνεται για να υπάρξει δροσιά στη ψυχή του νεκρού.

Το ρόδι ως φρούτο είναι τόσο σπουδαίο όσο και ως σύμβολο. Οι βαθυκόκκινοι, γυαλιστεροί σπόροι του ροδιού έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α, C, Ε, καθώς και σε σίδηρο και κάλιο. Το ρόδι είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες με αποτέλεσμα να βοηθάει στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας, ενώ ταυτόχρονα είναι φτωχό σε θερμίδες. Ενα μεσαίου μεγέθους ρόδι μάς δίνει περίπου 3/4 του φλιτζανιού σπόρους και μας παρέχει γύρω στις 100 θερμίδες.

Πολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει ότι αυτός ο σφαιρικός καρπός, καθώς και ο χυμός του, είναι πλούσιος σε αντιοξειδωτικές ουσίες, όπως οι τανίνες, οι πολυφαινόλες και ανθοκυανίνες, οι οποίες παρουσιάζουν ευεργετικά αποτελέσματα σε κάποια χρόνια νοσήματα. Η περιεκτικότητα του χυμού του ροδιού σε αντιοξειδωτικά φαίνεται να είναι υψηλότερη από την περιεκτικότητα άλλων φρουτοχυμών, του κόκκινου κρασιού ή ακόμη και από το πράσινο τσάι. Πρόσφατες έρευνες υποστηρίζουν ότι ο χυμός του ροδιού μπορεί να επιβραδύνει την πρόοδο του καρκίνου του προστάτη και του μαστού. Οσον αφορά τον καρκίνο του μαστού, το ρόδι περιέχει μια ουσία, το ελαγικό οξύ, το οποίο φαίνεται να καταστέλλει την αρωματάση, ένα ένζυμο το οποίο σχετίζεται με την ανάπτυξη του καρκίνου του μαστού. Ο χυμός του ροδιού φαίνεται να έχει καρδιοπροστατευτική δράση, καθώς μελέτες δείχνουν ότι βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος σε ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα, κατεβάζει την αρτηριακή πίεση (συγκεκριμένα τη συστολική), καθώς επίσης εμποδίζει την οξείδωση της κακής χοληστερόλης (LDL). Τέλος, τα συστατικά που περιέχει ο χυμός ροδιού τού προσδίδουν αντιμικροβιακή, αντιφλεγμονώδη και επουλωτική δράση.

Το καθάρισμα του ροδιού μπορεί να χρειάζεται λίγη υπομονή, αλλά η γευστική και διατροφική αξία του θα σας αποζημιώσει. Το ρόδι μπορείτε αφού το καθαρίσετε να το φάτε ως έχει ή να πιείτε τον χυμό των σπόρων. Επίσης, μπορείτε να προσθέσετε τους σπόρους του ροδιού στο γιαούρτι, στις σαλάτες, στο ρύζι, στο κουσκούς ή να κάνετε ωραίες σάλτσες για τα ψητά κρεατικά.

Και μην ξεχνάτε ότι ναι μεν το ρόδι δεν μπορούμε να το βρούμε εύκολα όλες τις εποχές του χρόνου, μπορούμε όμως το φυλάξουμε στην κατάψυξη του ψυγείου μας και να το γευόμαστε όποτε μας αρέσει.

Αντικαρκινικός ο χυμός του ροδιού

Σειρά ερευνών έχει δείξει ότι ο χυμός ροδιού έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες στον οργανισμό, αφού είναι εξαίρετη πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών. Ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια διαπίστωσε τώρα ότι ο χυμός του ροδιού εμποδίζει την εξάπλωση του καρκίνου. Τα συστατικά που υπάρχουν στον χυμό φαίνεται ότι καταφέρνουν να αναστέλλουν τη μετακίνηση των καρκινικών κυττάρων, παρεμβαίνοντας στον χημικό μηχανισμό που προκαλεί την εξάπλωσή τους. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα λιπαρά οξέα που υπάρχουν στον χυμό του ροδιού εμπόδισαν τα καρκινικά κύτταρα που υπήρχαν σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη να μετακινηθούν προς τα οστά. Συγκεκριμένα, όπως ανέφερε η επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας δρ Μανουέλα Μάρτινς-Γκριν παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της ομάδας της στο 50ό ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κυτταρικής Βιολογίας, «τα νέα ευρήματα είναι συναρπαστικά,καθώς θα μπορούμε πλέον να τροποποιούμε αυτά τα φυσικά συστατικά του χυμού,ώστε να βελτιώνουμε τη δράση τους και να τα κάνουμε πιο αποτελεσματικά στην πρόληψη των μεταστάσεων σε ό,τι αφορά τον καρκίνο του προστάτη». Η δρ Μάρτινς-Γκριν προσέθεσε ότι η ίδια και η ομάδα της ευελπιστούν πως ο χυμός του ροδιού θα έχει ανάλογη ευεργετική δράση και σε άλλες μορφές καρκίνου. «Δεδομένου ότι τα γονίδια και οι πρωτεΐνες που εμπλέκονται στην κίνηση των καρκινικών κυττάρων του προστάτη είναι ίδια με εκείνα που συναντούμε στις μεταστάσεις άλλων μορφών καρκίνου, θεωρούμε ότι τα συστατικά που περιέχονται στον χυμό του ροδιού θα μπορούν να έχουν πολύ πιο ευρεία επίδραση στη θεραπεία του καρκίνου».

Ρόδι για... όλες τις χρήσεις! Τα μυστικά μας εμπιστεύτηκε η σεφ Μαίρη Παναγάκου

*Για τον πονόλαιμο: Κρατήτε και αποξηράνετε τις φλούδες του ροδιού σε αεροστεγές κουτί. Βράστε όπως το τσάι και πιείτε το όταν έχετε πονόλαιμο ή ερεθισμένες αμυγδαλές.

* Για τον στομαχόπονο: Πείτε τον χυμό του ροδιού όταν έχετε στομαχόπονο.

* Για αρωματικά παγάκια: Κόψτε το ρόδι στη μέση και στύψτε το σαν πορτοκάλι. Βάλτε τον χυμό σε παγοθήκη, ρίξτε ένα σποράκι σε κάθε κουτάκι της παγοθήκης και φτιάξτε παγάκια. Θα γαρνίρει και θα αρωματίσει εξαιρετικά τα κοκτέιλ σας.

* Για καθάρισμα: Εάν λερωθείτε με ρόδι περάστε το αμέσως με καθαρό οινόπνευμα και μετά πλύντε με χλιαρό νερό και πράσινο σαπούνι.

Για να διατηρήσετε τα ρόδια Κόψτε ή αγοράστε γερά ρόδια με κοτσάνι. Κρεμάστε τα σε σκοινί και τοποθετήστε τα σε σημείο ώστε να τα βλέπει ο φθινοπωρινός ήλιος μέχρι να αφυδατωθεί σωστά η φλούδα τους. Μετά τυλίξτε τα σε εφημερίδα και βάλτε τα στα χαμηλά ράφια του ψυγείου ένα ένα. Ετσι έχετε ρόδια για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά.

Το ρόδι σταματά τις μεταστάσεις

 

Ευεργετική για τον οργανισμό μας η καθημερινή κατανάλωση χυμού από ρόδι

Αύξηση της τεστοστερόνης, καλή διάθεση και διαυγέστερη μνήμη προκαλεί η καθημερινή κατανάλωση χυμού από ρόδι, σύμφωνα με έρευνα που έγινε από το Πανεπιστήμιο Κουίν Μάργκαρετ στο Εδιμβούργο. Η διαπίστωση ισχύει τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν 58 εθελοντές με ηλικία από 21 έως 64 χρόνια. Οι εθελοντές έπιναν καθημερινά και επί 15 ημέρες ένα ποτήρι με χυμό ροδιού, το οποίο θεωρείται εδώ και χρόνια πολύ ευεργετική τροφή. Μετά το πέρας του δεκαπενθημέρου οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες τα επίπεδα τεστοστερόνης είχαν αυξηθεί. Ειδικότερα, στους άνδρες είχε επηρεαστεί η τριχοφυΐα του προσώπου, είχε βαθύνει η χροιά της φωνής και είχε αυξηθεί η σεξουαλική επιθυμία. Αύξηση της ερωτικής προδιάθεσης παρατηρήθηκε και στις γυναίκες, ενώ ταυτόχρονα διαπιστώθηκε ενδυνάμωση των οστών και μυών. Οι ειδικοί ανέφεραν ότι ένα παράπλευρο αποτέλεσμα της κατανάλωσης χυμού ροδιού είναι η βελτίωση της μνήμης και της καλής διάθεσης που επιφέρει η αυξημένη τεστοστερόνη. Παλαιότερες έρευνες σχετικά με τα ευεργετικά οφέλη του ροδιού είχαν δείξει ότι περιέχει μεγάλες ποσότητες αντιοξειδωτικών, ότι ελαττώνει την πιθανότητα εμφάνισης καρδιακών ασθενειών και βοηθά την κυκλοφορία του αίματος. Τα συστατικά στοιχεία του ροδιού βοηθούν στην καταπολέμηση διαφόρων τύπων καρκίνου και ελαφρύνουν τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας. Οι επιστήμονες από το Εδιμβούργο διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα της τεστοστερόνης στους εθελοντές είχαν ανέβει κατά 16% έως 30% και είχαν υποχωρήσει αρνητικά συναισθήματα όπως ο φόβος, η θλίψη και η ενοχή.

 

Ρόδι: για υγεία, γονιμότητα, καλοτυχία 

Έμβλημα θεοτήτων, σύμβολο μακροζωίας και γονιμότητας, οι Πέρσες το αποκαλούν και «φρούτο του Παραδείσου». Το ρόδι έχει συνδεθεί διαχρονικά με τη ζωή, τον πλούτο, τη γονιμότητα, την καλοτυχία. Με αδιαμφισβήτητη νοστιμιά και θρεπτική αξία, το ρόδι περιέχει σημαντική ποσότητα βιταμινών, πολυφαινολών, καθώς και ικανοποιητική ποσότητα μετάλλων. Σύμφωνα με την κλινική διαιτολόγο - διατροφολόγο κυρία Κατερίνα Χρέμου, μισό φλιτζάνι σποριών ροδιού (90γρ.) περιέχει μόνον 72 θερμίδες, παρέχοντας :

16,3 γρ. υδατάνθρακες,

3,5 γρ. φυτικές ίνες, ποσοστό που καλύπτει το 14% των ημερησίων αναγκών,

14,3 mcg βιταμίνη Κ που καλύπτει το 18% των ημερησίων αναγκών,  

8,9 mg βιταμίνη C που καλύπτει το 15% των ημερησίων αναγκών,

33,1 mcg φυλλικό οξύ, καλύπτει 8% των ημερησίων αναγκών

500 mcg βιταμίνη Ε, καλύπτει το 3% των ημερησίων αναγκών

300 mcg παντοθενικό οξύ (βιταμίνη), καλύπτει το 3% των ημερησίων αναγκών,

100 mcg βιταμίνη Β6, καλύπτει το 3% των ημερησίων αναγκών,

100 mcg χαλκό, καλύπτει το 7% των ημερησίων αναγκών,

205 mg κάλιο, καλύπτει το 6% των ημερησίων αναγκών,

100 mcg μαγγάνιο, καλύπτει το 5% των ημερησίων αναγκών.

«Η κατανάλωση ροδιού μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, αλλά και να συμβάλλει στην πρόληψη δημιουργίας  αθηρωματικής πλάκας στις αρτηρίες, μειώνοντας την οξείδωση της LDL (κακή χοληστερόλη)», υπογραμμίζει η κυρία Χρέμου. «Η επιφερόμενη μείωση της φλεγμονής το καθιστά αποτελεσματικό κατά της οστεοαρθρίτιδας, υπέρ της ενίσχυσης της ανοσοποιητικής λειτουργίας καθώς και χρήσιμο εργαλείο για την πρόληψη του καρκίνου του προστάτη και άλλων μορφών καρκίνου. Επιπρόσθετα βοηθά στην καταπολέμηση των επιπτώσεων της γήρανσης και στην προώθηση της παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων».

Αντικαρκινική δράση Παράλληλα, υπάρχουν έρευνες που εστιάζουν στην πιθανή αντικαρκινική του δράση, με κορυφαία αυτή που παρουσιάστηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cancer Prevention Research στις αρχές του 2010. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, ορισμένες αντιοξειδωτικές ουσίες του ροδιού, οι ελλατζιταννίνες, εμφανίζονται να μειώνουν την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού, χωρίς ωστόσο να γίνεται σαφές αν το αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί αποκλειστικά μέσω της διατροφής. Όπως και να έχει, πάντως, η νοστιμιά του προσφέρει πολλές δυνατότητες ένταξης στο καθημερινό διαιτολόγιο. Καταναλώστε τους σπόρους του ροδιού σε σαλάτες φρούτων και λαχανικών, συνδυάστε τους με δημητριακά πρωινού ή με γιαούρτι, προσθέστε τους σε γλυκά ή ακόμα και σε κυρίως πιάτα (πχ. χαλβά, σούπες,  σάλτσες).

Φτιάξτε χυμό ροδιού _η συνολική αντιοξειδωτική δράση του έχει υπολογιστεί 2-3 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του κόκκινου κρασιού ή του πράσινου τσαγιού.

Ο χυμός του συνιστάται, επίσης, να καταναλώνεται κατά τη διάρκεια ή έπειτα από έντονη άσκηση, αφού φαίνεται να αυξάνει την αιματική παραγωγή και να μειώνει την καρδιακή επιβάρυνση.

ΠΡΟΣΟΧΗ : Τα άτομα που έχουν χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, είναι καλό να αποφεύγουν το ρόδι, λόγω της αυξημένης περιεκτικότητάς του σε κάλιο.

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

Τα σταφύλια της υγείας Φωτεινή Βασιλοπούλου

Στα αμπέλια μπορεί να κρύβεται το μυστικό για την προστασία μας από την ατμοσφαιρική ρύπανση, από τα καρδιαγγειακά νοσήματα και από τον καρκίνο. Γι’ αυτό, το Vita βάζει στο μικροσκόπιο τα σταφύλια και ανακαλύπτει ουσίες με ισχυρή προστατευτική δράση για την υγεία μας. O καθηγητής κ. Δημήτρης Κουρέτας και η ομάδα του από το Τμήμα Βιοχημείας-Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας μάς παρουσιάζουν τα τελευταία δεδομένα των ερευνών τους.
Τι έδειξαν οι μελέτες
- Ένα από τα σημαντικότερα συστατικά των σταφυλιών είναι οι πολυφαινόλες, που αποτελούν ουσίες με ισχυρή αντιοξειδωτική και αντιφλεγμονώδη δράση.
- Εκχυλίσματα από ελληνικές ποικιλίες σταφυλιών, όπως του Τυρνάβου, έχουν ισχυρή ανασταλτική επίδραση στις τοξικές επιπτώσεις του όζοντος στους πνεύμονές μας. Αυτό έδειξε η μελέτη του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Free Radical Research». Συγκεκριμένα, οι έλληνες επιστήμονες απομόνωσαν ανθρώπινη SP-A πρωτεΐνη (surfactant protein A), που βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες στην εσωτερική επιφάνεια του πνεύμονα και παίζει σημαντικό ρόλο στη φυσική ανοσία, πρόσθεσαν σε αυτή φυτικές πολυφαινόλες που βρίσκονται στα σταφύλια αλλά και σε άλλες τροφές και διαπίστωσαν ότι οι ισχυρές αυτές αντιοξειδωτικές ουσίες προστατεύουν τη συγκεκριμένη πρωτεΐνη από την οξείδωση που της προκαλεί το «κακό» όζον.
- Η συγκεκριμένη μελέτη έδειξε, επίσης, ότι όταν οι πολυφαινόλες αυτές βρίσκονται μαζί και με άλλες αντιοξειδωτικές ουσίες, αλληλεπιδρούν και η δράση τους είναι πιο αποτελεσματική. Συνεπώς, καταναλώνοντας σταφύλια μαζί με άλλες τροφές πλούσιες σε αντιοξειδωτικά (λαχανικά, όσπρια, κρασί, τσάι), θα έχουμε μεγαλύτερη προστασία.
- Σε εξέλιξη βρίσκονται και μελέτες ελλήνων επιστημόνων για την ικανότητα που έχουν τα συστατικά των σταφυλιών να προστατεύουν από καταστροφικές βλάβες το γενετικό υλικό των κυττάρων του δέρματος, ιδίως ύστερα από έκθεση σε υπεριώδη ακτινοβολία (UV), η οποία μπορεί να οδηγήσει σε διάφορες μορφές καρκίνου.
Πώς θα ωφεληθείτε περισσότερο Για να ωφεληθείτε στο έπακρο από τις θρεπτικές ουσίες των σταφυλιών, καλό είναι να τα καταναλώνετε όσο πιο φρέσκα γίνεται. Γι’ αυτό, όταν επιλέγετε σταφύλια...
- Προσέχετε το κοτσάνι τους να είναι πράσινο και σκληρό.
- Μην επιλέγετε τα πολύ ώριμα, γιατί οι πολυφαινόλες του σταφυλιού βρίσκονται σε μεγαλύτερες ποσότητες όταν το σταφύλι δεν είναι υπερώριμο. Για να δείτε πόσο ώριμο είναι, σηκώστε ένα τσαμπί και τινάξτε το ελαφρά. Oι ρώγες πρέπει να παραμένουν πάνω του. Aντίθετα, αν πέφτουν, σημαίνει ότι είναι μαραμένες και το σταφύλι δεν είναι φρέσκο ή είναι υπερβολικά ώριμο.
- Φροντίστε να κόβετε και να τρώτε μικρά τσαμπιά σταφύλι, γιατί όταν τσιμπολογήσετε ένα μεγάλο τσαμπί και στη συνέχεια το ξαναβάλετε στο ψυγείο, θα χαλάσουν πολύ γρήγορα οι ρώγες που έχουν απομείνει.
Ο μύθος Μόνο τα κόκκινα σταφύλια και κρασιά έχουν αντικαρκινική δράση και προστατεύουν από τα καρδιαγγειακά νοσήματα.
Η αλήθεια  Πριν από μερικά χρόνια, οι Γάλλοι είχαν δείξει ότι τα κόκκινα σταφύλια και κρασιά παρουσίαζαν έντονη αντικαρκινική και καρδιοπρoστατευτική δράση σε επιδημιολογικές μελέτες. Σήμερα, η ομάδα του κ. Κουρέτα, έπειτα από μελέτες πάνω στις βιολογικές ιδιότητες των λευκών σταφυλιών και κρασιών και τις επιδράσεις τους στα ανθρώπινα κύτταρα, δείχνει ότι έχουν και αυτά αντικαρκινική δράση. Βέβαια, όλα αυτά πρέπει να αποδειχτούν στην πράξη και με επιδημιολογικές μελέτες.

 

Σταφύλι Το φρούτο της μακροζωίας

Οταν ένας βοσκός στην αρχαία Αιτωλία παρατήρησε ότι μια κατσίκα του έτρωγε τους καρπούς ενός φυτού και αμέσως γινόταν πιο ζωηρή, μάζεψε τους καρπούς και τους έδειξε στον βασιλιά του. Εκείνος τους έστυψε κι ήπιε το ζουμί τους. Και του άρεσε τόσο πολύ που έδωσε στον χυμό το όνομά του και στο φυτό το όνομα του βοσκού του. Ο ίδιος ήταν ο βασιλιάς Οινέας και ο βοσκός του ο Στάφυλος. Κάπως έτσι η μυθολογία εξηγεί τη δημιουργία του κρασιού.

Η πραγματική ζωή βέβαια απέχει από τον μύθο. Γιατί τα αμπέλια και οι καρποί τους ήταν γνωστά στον αρχαίο κόσμο, κατ' αρχάς στη Μαύρη Θάλασσα και στην Κασπία μέχρι το Αφγανιστάν. Αργότερα στην Αίγυπτο, καθώς σε τοιχογραφίες στους τάφους των φαραώ απεικονίζονται αμπέλια. Και τέλος στην Ελλάδα όπου φαίνεται ότι τα έφεραν οι Φοίνικες γύρω στο 1000 π.Χ.

Αλλωστε οι αρχαίοι Ελληνες είχαν και θεό για το κρασί και το αμπέλι, τον Διόνυσο. Δεν έφτιαχναν πάντως μόνο κρασί από τα σταφύλια. Τα έτρωγαν και φρέσκα, πολτοποιούσαν τα άγουρα για να φτιάξουν την ξινή αγουρίδα και να μαρινάρουν κρέατα και λαχανικά, έφτιαχναν μούστο και πετιμέζι, ξέραιναν τους καρπούς για να φτιάξουν σταφίδα. Οι σταφίδες ακόμη και σήμερα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο με το ελληνικό τους όνομα (κορινθιακή) ενώ άλλη μια, η σταφίδα της Ζακύνθου, ανήκει στα προϊόντα με ονομασία προέλευσης.

Διατροφική αξία Η κατανάλωση κρασιού και σταφυλιού από τους Γάλλους φαίνεται ότι παίζει σημαντικό ρόλο στο περίφημο French Paradox, στο γεγονός δηλαδή ότι ενώ ακολουθούν μια πλούσια σε λιπαρά διατροφή, έχουν πολύ χαμηλά ποσοστά καρδιαγγειακών παθήσεων. Περιέχει περίπου 80 θερμίδες στα 100 γραμμάρια, αλλά είναι και το φρούτο της μακροζωίας καθώς περιέχει κάλιο και βιταμίνες Α, Β και C, το αντιοξειδωτικό ρεσβερατρόλη και φλαβονοειδή.

Ψητό κοτόπουλο με σταφύλια

1 κοτόπουλο γύρω στο 1 ½ κιλό

500 γρ. άσπρα και μαύρα σταφύλια χωρίς κουκούτσι

3 κρεμμύδια κομμένα στα 4

5-6 σκελίδες σκόρδο, ολόκληρες

με τη φλούδα τους

1 σκελίδα σκόρδο λειωμένη

100 γρ. φέτα

2 κ.σ. ψιλοκομμένο φρέσκο θυμάρι

1 ποτήρι άσπρο ξηρό κρασί

ελαιόλαδο

αλάτι και πιπέρι

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 190 βαθμούς. Αλείφουμε καλά το κοτόπουλο με λάδι και αλατοπιπερώνουμε μέσα και έξω. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε με το πιρούνι τη φέτα και το λειωμένο σκόρδο και με το μείγμα αυτό γεμίζουμε την κοιλιά του. Δένουμε τα πόδια για να μην αδειάσει η γέμιση.

Σε ένα μπολ βάζουμε τα σταφύλια, τα κρεμμύδια, τα σκόρδα, το ψιλοκομμένο θυμάρι και 1-2 κουταλιές λάδι και ανακατεύουμε με τα χέρια να λαδωθούν καλά.

Τοποθετούμε το κοτόπουλο σε ένα ταψί και προσθέτουμε τριγύρω τα σταφύλια. Περιχύνουμε με το κρασί. Ψήνουμε περίπου 1½ ώρα, προσέχοντας μήπως χρειαστεί να προσθέσουμε υγρό.

Σερβίρουμε σε πιατέλα, περιχύνοντας με όσο ζουμί έμεινε στο ταψί και συνοδεύουμε με ρύζι.

 

Σταφύλι: φυλακίζει στις ρώγες του τον χρόνο

Ο καρπός αλλά και τα κουκούτσια του σταφυλιού, αξιοποιούνται σε αντιγηραντικές θεραπείες

Το σταφύλι ήταν ανέκαθεν πολύτιμο. Εκτός από - πλούσιο σε βιταμίνες - συστατικό διατροφής, ήταν πάντα γνωστό για τις ευεργετικές του ιδιότητες κατά την εξωτερική χρήση : για δερματοπάθειες, παθήσεις στα μάτια, τοπικούς πόνους, ακόμη και εγκαύματα. Σήμερα, τόσο ο καρπός του σταφυλιού όσο και τα κουκούτσια του, αξιοποιούνται σε αντιγηραντικές θεραπείες, σε φροντίδες προσώπου, σώματος και μαλλιών. Σταφυλοθεραπείες προφέρουν, άλλωστε, σε ευρεία κλίμακα και πολλά κέντρα αισθητικής - spa.

Μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία Το σταφύλι είναι σημαντική πηγή ασβεστίου και σιδήρου, βιταμινών B και A. Περιέχει επίσης πολυφαινόλες, οι οποίες έχουν πολύτιμη αντιοξειδωτική δράση, εμποδίζοντας τη δημιουργία ελευθέρων ριζών. Η επιδερμίδα αντιδρά θετικά στα ευεργετικά συστατικά του σταφυλιού, όπως τα μεταλλικά άλατα και τα ιχνοστοιχεία, τα οποία βοηθούν στην αποτοξίνωση του δέρματος. Oι πολυφαινόλες προστατεύουν το κολλαγόνο και την ελαστίνη των ιστών, που είναι βασικά δομικά στοιχεία της επιδερμίδας, προσφέροντάς της σύσφιγξη και λάμψη. Στον οργανισμό, τα λιπαρά οξέα από το σταφύλι βοηθούν στην πρόληψη της χοληστερίνης και, κατά συνέπεια, των καρδιαγγειακών παθήσεων. 

Kαθαρισμός προσώπου

Ο χυμός σταφυλιού αποτελεί άριστη …καθαριστική λοσιόν για το πρόσωπο. Αφαιρέστε τις φλούδες από ένα μεγάλο τσαμπί σταφύλι, λιώστε το και τρίψτε τον πολτό στο πρόσωπό σας. Ξεπλύνετε με άφθονο χλιαρό νερό. 

Φροντίδα μετά τον ήλιο Το πράσινο σταφύλι χαρίζει εξαιρετική φροντίδα στην επιδερμίδα, μετά την έκθεση στον ήλιο. Απαιτούνται για το μείγμα : μία κούπα ρώγες πράσινου σταφυλιού και 1 κουταλιά της σούπας μέλι, καθώς και ένας κρόκος αυγού. Λιώστε τα σταφύλια και ανακατέψτε τα με το μέλι και τον κρόκο αυγού. Απλώστε το μείγμα σε καθαρό πρόσωπο για 15 λεπτά. Μετά, ξεπλύνετε με άφθονο χλιαρό νερό.

Αντιγήρανση και ρώγες Στις περιοχές του προσώπου όπου έχετε εντονότερο πρόβλημα ρυτίδων έκφρασης, ιδιαίτερα γύρω από το στόμα, αφήστε τον πολτό από ξεφλουδισμένες ρώγες σταφυλιού, επί 20 λεπτά, τοπικά πάνω στο δέρμα. Ξεπλύνετε με άφθονο χλιαρό νερό. Eπαναλάβετε τη διαδικασία όσο πιο συχνά μπορείτε, χωρίς να ξεχνάτε παράλληλα να πίνετε άφθονο νερό, να τρώτε πολλά λαχανικά και να κοιμάστε τουλάχιστον 8 ώρες την ημέρα. Το δέρμα σας θα αναζωογονηθεί αισθητά.

Σταφύλι: «Ομηρικό» φρούτο Οι αρχαιότερες αναφορές του εντοπίζονται στα Ομηρικά έπη. Ο ποιητής εκθειάζει τις αρετές του, στα συμπόσια των ηρώων δεσπόζει άλλωστε η κατανάλωση σταφυλιού, Ο Oδυσσέας δίνει στον Eυρύμαχο να φάει σταφύλι, παρά το γεγονός ότι είναι ακόμα βρέφος. Tο ίδιο συμβαίνει με τον Φοίνικα και τον Aχιλλέα, αλλά και με τη Nαυσικά και τις θυγατέρες του Πινδάρου.

 

Τα σταφύλια της... μακροζωίας

 

ΚΟΡΥΦΗ

Σταφύλι: Τα οφέλη για την υγεία Το σταφύλι, το φρούτο του φθινοπώρου, αποκαλείται ′ευτυχές δημιούργημα της φύσης′. Ποια είναι η διατροφική αξία του και οι ευεργετικές ιδιότητες στην υγεία;

Σταφύλι: Ένα φρούτο θησαυρός Πέρα από τη γευστική απόλαυση που μας προσφέρει το σταφύλι θεωρείται φρούτο-θησαυρός για τις πολλές ευεργετικές ιδιότητές του Σύμφωνα με ερευνητές, άρχισε να καλλιεργείται πριν από περίπου 6.000 χρόνια στην Ευρώπη. Λέγεται ότι έχει τις ρίζες του στην Ελλάδα, αφού η οινοφόρος άμπελος καλλιεργήθηκε αρχικά στις ακτές της ανατολικής Μεσογείου. Τέλος, λέγεται ότι η άμπελος εντοπίστηκε κοντά στην Ολυμπία, δίπλα στον ποταμό Αλφειό. Κρασί, σταφίδα, σταφύλι και όλα τα παράγωγα της αμπέλου λατρεύτηκαν και συνδέθηκαν με την καθημερινή ζωή για χιλιάδες χρόνια.

Σταφύλι: Το πιο σέξι καλοκαιρινό φρούτο!   

Τα σταφύλια της... γιορτής                                           Πετιμέζι το 'κανες...  

ΤΡΥΓΟΣ                                                  ΟΙΝΟΛΟΓΙΑ  & Διονυσιακή Χημεία  

Αγάλι-αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι Για τους ανθρώπους των αστικών κέντρων, η τεχνική αυτή μπορεί να φαντάζει ως μια λύση ασυνήθιστη, ένα υλικό που έλειπε από το «κελάρι» τους. H διατήρηση, όμως, της αγουρίδας είναι μια πρακτική πολύ γνωστή στις παλιές νοικοκυρές, κυρίως εκείνες της επαρχίας. H τεχνική συντήρησης είναι απλή: Tο άγουρο σταφύλι καταψύχεται σε σακουλάκια και χρησιμοποιείται όποτε θέλουμε να δώσουμε στα φαγητά μας μια φυσική γλυκόξινη γεύση. Eτοίμασε, λοιπόν, την αγουρίδα και όταν μαγειρεύεις, ρίξε μερικές ρώγες στο φαγητό σου. Δοκίμασε και δεν θα χάσεις.

 

Χυμός πράσινου σταφυλιού

Προϊόν του «πράσινου τρύγου», δηλαδή των άγουρων σταφυλιών που κόβονται για να βελτιωθεί η ποιότητα των υπολοίπων (που αφήνονται να ωριμάσουν πάνω στα κλήματα για να χρησιμοποιηθούν στην παραγωγή κρασιών), η αγουρίδα είναι ένα εξαιρετικής ποιότητας παραδοσιακό κρητικό προϊόν, το οποίο τείνει να εξαφανιστεί τα τελευταία χρόνια. Παλιότερα οι νοικοκυρές πίεζαν τα πράσινα σταφύλια στο γουδί και χρησιμοποιούσαν τον χυμό τους αντί για χυμό λεμονιού σε συνταγές όπως π.χ. μπάμιες και κοτόπουλο ή ροφό στον φούρνο. Η αγουρίδα διακρίνεται για την εκλεπτυσμένη γεύση, τη χαρακτηριστική ελαφριά γλυκύτητα και την αναζωογονητική οξύτητά της. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική, ακόμη και σε κοκτέιλ, προσδίδοντας φρεσκάδα και μια κομψή αρωματική επίγευση όπου χρειάζεται να προσθέσουμε μια ντελικάτη νότα φρέσκου σταφυλιού.

Προτείνουμε να τη δοκιμάσετε σε μαρινάτες κρεατικών και ψαριών και σε ντρέσινγκ που θα φτιάξουμε χτυπώντας στο μούλτι 4 κ.σ. καυτερή μουστάρδα, 2 κ.σ. μέλι, 40 ml αγουρίδα, 30 ml νερό, 1/2 κ.γλ. αλάτι και 250 ml λάδι. Μπορούμε επίσης να ετοιμάσουμε ένα ντιπ με χυμό και ξύσμα από 2 πορτοκάλια, 2 κ.σ. χυμό αγουρίδας, 60 ml ελαιόλαδο, 4 κ.σ. σούπας τυρί κρέμα (τύπου Philadelphia), αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι, το οποίο θα ανακατέψουμε με πιρούνι ή με αυγογδάρτη και θα αφήσουμε για λίγη ώρα στο ψυγείο.

ΚΟΡΥΦΗ

ΕΞΩΤΙΚΑ ΤΡΟΠΙΚΑ ΦΡΟΥΤΑ

Γκαγκάφα από τον τόπο σου Γ. ΠΟΥΛΙΟΠΟΥΛΟΣ

Η αυξανόμενη ζήτηση για τροπικά φρούτα προκαλεί το ενδιαφέρον πολλών ελλήνων καλλιεργητών και δημιουργεί ήδη έναν νέο τομέα αγροτικής δραστηριότητας

«ΕΙΝΑΙ ΝΤΟΠΙΟ ΤΟ ΜΑΝΓΚΟ ΣΑΣ;». Η συγκεκριμένη ερώτηση δεν μπορεί να ακουστεί μόνο στα μανάβικα της Νότιας Αμερικής, αλλά και της Δυτικής Κρήτης. Τα τελευταία χρόνια στη μεγαλόνησο, όπως και σε άλλα μέρη της Ελλάδας, εντείνεται το ενδιαφέρον για την καλλιέργεια εξωτικών, υποτροπικών και τροπικών φρούτων. « Η πειραματική καλλιέργεια των τροπικών και υποτροπικών καρποφόρων δένδρων ξεκίνησε πειραματικά στη χώρα μας στις αρχές του 1970 από το Ινστιτούτο Ελιάς και Υποτροπικών Φυτών Χανίων. Σήμερα αυτά τα καρποφόρα δένδρα διδάσκονται στο τμήμα Φυτικής Παραγωγής της Σχολής Τεχνολογίας Γεωπονίας του ΤΕΙ Κρήτης » λέει ο καθηγητής Δενδροκομίας στο ΤΕΙ κ. Σπύρος Λιονάκης, από τους πρωτοπόρους του συγκεκριμένου τομέα στη χώρα μας. « Οι φοιτητές μου δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο μάθημα, αφού θεωρούν ότι είναι από τα ελάχιστα με εμπορικό ενδιαφέρον.Μάλιστα πρόσφατα έτυχε να συναντήσω αγρότη, ο οποίος ξερίζωσε τις ελιές από τα χωράφια του προκειμένου να ασχοληθεί με την καλλιέργεια αβοκάντο ».
Σε περιοχές της χώρας που διαθέτουν ήπιες κλιματικές συνθήκες κατά τη διάρκεια του χειμώνα υπάρχουν δυνατότητες επιτυχούς εμπορικής εκμετάλλευσης πολλών εναλλακτικών καλλιεργειών οπωροφόρων, όπως: αβοκάντο, ροδιάς, δεσπολιάς, λωτού, μπανάνας, γκουάβα, μάνγκο, λίτσι, τσεριμόγια, φραγκοσυκιάς, χουρμαδιάς, παπάγια, πασιφλόρα και πιτάγια. Και αν σας φαίνονται... κινεζικές λέξεις, σκεφτείτε με κανόνες... μάρκετινγκ: οι καλλιέργειες αυτές έχουν καλές προοπτικές, επειδή οι καρποί τους παρουσιάζουν τα τελευταία χρόνια διαρκώς αυξανόμενη ζήτηση στις αγορές της Ευρώπης ενώ, αντιστοίχως, η προσφορά τους είναι μικρή. « Λόγω του ειδικού μικροκλίματος που απαιτούν πολλά από αυτά τα φυτά για να αναπτυχθούν, είναι πολύ συγκεκριμένες οι περιοχές στην Ευρώπη που θεωρούνται κατάλληλες για την καλλιέργειά τους. Οι εισαγωγές δεν καλύπτουν τη ζήτηση που υπάρχει, τόσο από την ευρωπαϊκή όσο και από την ελληνική αγορά,ειδικά το καλοκαίρι που μας επισκέπτονται πολλοί τουρίστες » λέει ο κ. Μίνος Ησυχάκης από τα Χανιά, του οποίου η οικογένεια καλλιεργούσε εξωτικά δέντρα ήδη από τις αρχές του περασμένου αιώνα.

Γκουάβα από τη Λέρο Για τους κατοίκους της Λέρου, η γκουάβα ή γκαγκάφα δεν παρουσιάζει τίποτε το εξωτικό ή σπάνιο. « Στο νησί μας υπάρχει ήδη από τη δεκαετίατου 1930, όταν την έφεραν οι πολλοί αιγύπτιοι μετανάστες που είχαν έρθει επί ιταλικής κατοχής των Δωδεκανήσων» λέει ο κ. Γιάννης Γκίνης, γεωπόνος που εγκατέλειψε πριν από πέντε χρόνια την πρωτεύουσα για να εγκατασταθεί στον τόπο καταγωγής του δημιουργώντας φυτώριο. Σήμερα καλλιεργεί μια έκταση αρκετών στρεμμάτων με γκουάβα, ενώ παράλληλα εμπορεύεται δενδρύλλια για επίδοξους καλλιεργητές. « Μου έχουν ζητήσει από Ρόδο και από Κω, ακόμα και από μια παραθαλάσσια περιοχή της Αρτας. Εκεί όμως δεν είμαι βέβαιος αν το δένδρο θα ευδοκιμήσει ». Η γκουάβα είναι ιδανική για καλλιέργεια στα νησιά του Αιγαίου, αφού πρόκειται για δένδρο αρκετά ανθεκτικό στα αλατούχα εδάφη. Ο χυμός του είναι δημοφιλέστατος σε Αίγυπτο και Κεντρική Αμερική, ενώ το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η γλυκιά γεύση και το εντονότατο άρωμα. Τρώγεται νωπή, αλλά μερικοί μερακλήδες ζαχαροπλάστες του νησιού φτιάχνουν ακόμα και γλυκό του κουταλιού. « Δυστυχώς,η περίοδος συγκομιδής του καρπού είναι αμέσως μετά το τέλος της τουριστικής περιόδου, τον Σεπτέμβριο,άρα δεν προλαβαίνουν να τη γευτούν οι τουρίστες. Πάντως όσοι έρχονται στη Λέρο και τη δοκιμάσουν μία φορά, τη ζητάνε ξανά» καταλήγει ο κ. Γκίνης.
Κρητικό... αβοκαντάκι Το Αβοκάντο είναι το πλέον... επιτυχημένο υποτροπικό προϊόν στη χώρα μας, αφού η συνολική ετήσια παραγωγή του ξεπερνά τους 5.000 τόνους. «Δυστυχώς ακόμα και έτσι η παραγωγή δεν είναι αυτή που θα έπρεπε.Τη δεκαετία του ΄80 δεν αξιοποιήθηκαν τα Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα που θα βοηθούσαν στην ανάπτυξη της καλλιέργειάς του » τονίζει ο κ. Παύλος Γιαννικάκης, ο οποίος εδώ και 22 χρόνια καλλιεργεί περίπου 70 στρέμματα αβοκάντο στην περιοχή των Χανίων. «Πλέοντο αβοκάντο δεν επιδοτείται, εξ ου καιοι άλλοι καλλιεργητές με αντιμετωπίζουν σαν τρελό. Το αγάπησα όμως από την πρώτη στιγμή που ασχολήθηκα. Κάθε χρόνο η παραγωγή μου ξεπουλάει, ενώ το κλίμα των Χανίων δεν απαιτεί τη χρήση φυτοφαρμάκων και χημικών λιπασμάτων για να μεγαλώσει ο καρπός » σημειώνει. Η μεγαλύτερη δυσκολία για την καλλιέργειά του είναι ότι ευδοκιμεί σε μέρη με πολύ υψηλή υγρασία, τουλάχιστον 60%. «Το αβοκάντο είναι μια πραγματικά πλήρης τροφή, όπως το γάλα. Δεν είναι τυχαίο ότι στο διατροφολόγιο των χορτοφάγων, που γίνονται όλο και πιο πολύ της μόδας,έχει ανάλογη θέση με
το κρέας » λέει ο κ. Λιονάκης. « Πραγματικά για τη χώρα μας είναι μια χρυσή ευκαιρία,αφού πλέον τελειώνουν οι επιδοτήσεις σε παραδοσιακά ελληνικά προϊόντα. Μόνο στην Κρήτη υπάρχει δυνατότητα για 30.000 στρέμματα αντί για τα 5.000 που καλλιεργούνται αυτή τη στιγμή. Η τιμή του αβοκάντο στη Βόρεια Ευρώπη φτάνει τα 7 ευρώ το τεμάχιο » καταλήγει.

Αντιοξειδωτικός "βασιλιάς" το ακτινίδιο

Διαθέτει περισσότερες πολυφαινόλες από όλα τα φρούτα Ιάπωνες ερευνητές αποφάσισαν να διαπιστώσουν ποιο φρούτο έχει την μεγαλύτερη αντιοξειδωτική ισχύ και το χρυσό μετάλλιο έλαβε το ακτινίδιο ή αλλιώς κίουι. Το κινεζικής καταγωγής φρούτο «νίκησε» πορτοκάλια, μήλα, μανταρίνια, γκρέιπφρουτ και άλλα φρούτα στην μάχη των πολυφαινολών αφού απεδείχθη ότι προσφέρει στον οργανισμό μας τα υψηλότερα επίπεδα. Την έρευνα πραγματοποίησαν επιστήμονες του Πανεπιστημίου Teikyo στο Τόκιο οι οποίοι μελέτησαν εθελοντές που δέχτηκαν να τρώνε τρια ακτινίδια ημερησίως. Στην συνέχεια οι ερευνητές μετρούσαν τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ουσιών στον οργανισμό τους και διαπίστωσαν ότι το ακτινίδιο είναι το πιο πλούσιο σε τέτοιες ουσίες φρούτο.
Οι πολυφαινόλες Οι πολυφαινόλες είναι φυτικές ουσίες που βρίσκονται κάτω από την φλούδα του φυτού και συμβάλλουν στην άμυνά του απέναντι στις μολύνσεις από παθογόνους παράγοντες. Πολλές μελέτες τα τελευταία χρόνια έχουν δείξει ότι οι ουσίες αυτές λειτουργούν προστατευτικά και στον άνθρωπο, προάγοντας την καλή κατάσταση της υγείας και παρατείνοντας τον μέσο όρο ζωής.  Αναστέλλουν ή περιορίζουν την οξείδωση των λιπιδίων του αίματος, αυξάνουν τα επίπεδα της «καλής» (προστατευτικής για την υγεία) χοληστερόλης HDL ενώ ταυτόχρονα ρίχνουν τα επίπεδα της «κακής» χοληστερόλης LDL, η οποία συνδέεται με την δημιουργία αθηρωματικών πλακών. Οι πολυφαινόλες μειώνουν την πιθανότητα δημιουργίας θρόμβων, έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και περιορίζουν σε σημαντικό βαθμό τις οξειδωτικές βλάβες στους ιστούς, απομακρύνοντας έτσι κατά την εκτίμηση των επιστημόνων και την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου.

Μάνγκο το εξωτικό Η καλλιέργεια του μάνγκο μπορεί να γίνει μόνο σε πολύ συγκεκριμένα μέρη. Και αυτό διότι πρόκειται για ένα τροπικό φυτό το οποίο για να καρποφορήσει χρειάζεται η θερμοκρασία να μην πέσει κάτω από τους 10 βαθμούς. «Εγώ χρησιμοποιώ θερμοκήπιακαι παράγω περίπου έναν τόνο τον χρόνο. Δυστυχώς είναι ένα προϊόν που στη χώρα μας έχει δυσφημιστεί εξαιτίας των μάνγκο εισαγωγής, παρ΄ ότι αυτά είναι άγευστα» λέει ο κ. Μιχάλης Χαραλαμπάκης . «Το συγκεκριμένο φρούτο δεν αντέχει πάνω από τρεις με τέσσερις εβδομάδες στα ψυγεία. Για αυτό τον λόγο όσα εισάγονται στην Ευρώπη από το άλλο ημισφαίριο κόβονται πρώιμα και υστερούν σε γεύση» συμπληρώνει ο κ. Μίνος Ησυχάκης, που εκτός από μάνγκο καλλιεργεί και αβοκάντο. Ο κ. Χαραλαμπάκης ανακάλυψε το μάνγκο στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, όταν επισκέφτηκε τον αδελφό του στη Νότια Αφρική. Εκεί έμαθε και το λίτσι, έναν καρπό κινεζικής προέλευσης. « Το λίτσι είναι ιδανικό για καλλιέργεια στην Ελλάδα, ο καρπός του δεν καταστρέφεται εύκολα από τα καιρικά φαινόμενα, ενώ μπορεί να πουληθεί στο εξωτερικό σε πολύ υψηλές τιμές » επισημαίνει. « Δυστυχώς στη χώρα μας παραμένει ακόμα άγνωστο, οι περισσότεροι αγρότες είναι δέσμιοι των επιδοτήσεων » τονίζει.

Καλλιεργούν εξωτικά φρούτα Στροφή των ελλήνων καλλιεργητών σε τροπικές γεύσεις

 

ΚΟΡΥΦΗ

Γκουαρανά των ιθαγενών

Ανανάς Σε μαγικά νησιά...                 

Σκληρή... καρύδα                      Εξωτικά φρούτα made in Greece

Μάνγκο:η απόλυτη τροπική απόλαυση   Μάγκο Από τις Ινδίες με αγάπη...   Μάνγκο:η απόλυτη τροπική απόλαυση

Nashi Νέο «σούπερ» ιαπωνικό φρούτο ευδοκιμεί στην Κύπρο  Ακτινίδιο, βόμβα βιταμίνης C

’λλα φρούτα Α. ΓΑΛΔΑΔΑΣ 

«Συγγνώμη, τι είναι τα προσαρμοσιογόνα;». Η πάντα πρόθυμη κοπέλα στο κατάστημα με τα βιολογικά προϊόντα ξαφνιάστηκε. «Δεν ξέρω, αν και με έχουν ρωτήσει και άλλοι» μου απάντησε με ειλικρίνεια, «μάλλον θα είναι κάποια όχι πολύ πετυχημένη μετάφραση». Ψάχνοντας λίγο βρήκα ότι δεν πρόκειται για κάτι τόσο καινούργιο και ριζοσπαστικό. Είναι ένας όρος από το 1947 (μόλις), αλλά τώρα το είχαν βάλει δίπλα στη διαφήμιση ενός καρπού από το Περού και το όλο σύμπλεγμα γινόταν δυσνόητο και εντυπωσιακό ταυτόχρονα. Το τι εξωτικό φρούτο διακινείται από τα μαγαζιά αυτά όλη τη διάρκεια του έτους και πόση διαφήμιση γίνεται αντίστοιχα μέσα από τα δωρεάν σχετικά έντυπα, μπορεί ο αναγνώστης να το καταλάβει κάπως αν του παραθέσω μερικά ονόματα: γκότζι, ατσάι, λούκουμα, κάμου-κάμου, μάκα, γκουαρανά, γκαρτσίνια-καμπότζια, νόπαλ, χούντια-ναμίμπια, νόνι, ατσερόλα, γκίνγκο μπιλόμπα, Τζίνσενγκ. Δεκατρία, έτσι πρόχειρα, που διακινούνται σε ελληνικά καταστήματα και αναρίθμητα μέσα από το Διαδίκτυο.
Πανάκριβα, εννοείται, σκευάσματα σε μπουκαλάκια, μπουκάλες και κουτάκια που υπόσχονται τον ουρανό με τ' άστρα, αν και δεν έχουν γίνει πολυάριθμες εργασίες με βάση τις προδιαγραφές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Σε γνωστή μου ένας «θεραπευτής» από το τηλέφωνο(!) συνέστησε χυμό από νόνι, ενώ πολλοί αθλητές που κάνουν βαριά προπόνηση παίρνουν ατσερόλα με τις χούφτες θέλοντας να υπερφορτώσουν με βιταμίνη C. Στην πλειονότητά τους αυτοί οι καρποί θεωρείται από κάποιους ότι έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, αντικαρκινικές, είναι πλούσιοι σε βιταμίνες. Πάντως σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να μην έχουν κάτι πολύ παραπάνω από τα δικά μας εδώδιμα φυτά ή φρούτα, ενώ υπάρχουν και κάποιες πιθανές παρενέργειες που βέβαια αποσιωπώνται στα κείμενα της διαφήμισης.
Για παράδειγμα, το νόνι δίνει στην ίδια ποσότητα χυμού με το πορτοκάλι τη μισή ποσότητα βιταμίνης C, ο κάκτος χούντια από την έρημο Καλαχάρι, είναι μια καινούργια ανακάλυψη στον κόσμο των προϊόντων κατά της παχυσαρκίας που όμως μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε διαβητικούς και το «παλαιό» σχετικά
Τζίνσενγκ μπορεί να φέρει υπογλυκαιμία και αιμορραγίες. Χρήσιμο λοιπόν είναι να γνωρίσουμε κάπως καλύτερα τα περισσότερα από αυτά που διακινούνται στα ελληνικά καταστήματα βιολογικών προϊόντων και στα φαρμακεία και να μην παραλείπουμε, κυρίως αν παίρνουμε άλλα φάρμακα ταυτόχρονα, να διαβάζουμε τι άλλο συστατικό συνοδεύει τη βασική ουσία και να ενημερώνουμε σχετικά και τον γιατρό μας.
Το... πολυεθνικό
Τζίνσενγκ: Είναι το κοινό όνομα για τουλάχιστον 11 παραλλαγές του ίδιου φυτού, από το οποίο χρησιμοποιείται πιο πολύ η ρίζα του. Λέγεται ότι στα κινεζικά το όνομά του σημαίνει «ρίζα με μορφή ανθρώπου» και όταν τη δεις δικαιολογείς απολύτως κάτι τέτοιο. Καλλιεργείται πλέον και στη Βόρεια Αμερική, στην Ασία από το Βιετνάμ ως την Κορέα, στη Σιβηρία, αλλά και σε ευρωπαϊκά εδάφη όπως αυτά της Γερμανίας που βρίσκονται σε ψυχρό σχετικά κλίμα. Αυτό από τη Σιβηρία καταχρηστικά ονομάζεται «ρωσικό Τζίνσενγκ» (δεν ανήκει στο γένος Panax, όπως τα άλλα) ενώ το σωστό του όνομα είναι «Ελεύθερο» (ναι Elefthero-coccus Senticosus). Αυτοί που το διακινούν το κατατάσσουν, μαζί και με άλλες φυτικές ουσίες, σε μια κατηγορία γνωστή με τον όρο «προσαρμοσιογόνα» από το ξενόγλωσσο adaptogens, και αυτό διότι θεωρούν ότι έχουν τη δυνατότητα σε περιπτώσεις υπερέντασης να σε φέρνουν σε μια κατάσταση ισορροπίας - μια ομοιόσταση, όπως λένε. Και για να μην πάμε πολύ μακριά, και ο δικός μας βασιλικός ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Βέβαια στο τζίνσενγκ εδώ και 7.000 χρόνια κυρίως οι κινέζοι γιατροί αποδίδουν πολύ περισσότερες θαυματουργές ιδιότητες, όπως είναι η αντιμετώπιση της ανδρικής ανικανότητας (κόκκινο τζίνσενγκ), η καλή λειτουργία των ωοθηκών, η όρεξη, μια καλύτερη ζωή σε ηλικίες άνω των 60 και αντίσταση στις λοιμώξεις. Στην Αγγλία και στη Γερμανία αρκετοί γιατροί κάνουν λόγο για θεραπεία επειδή απλώς το πιστεύει ο ίδιος ο ασθενής (placebo). Υπάρχει και σχετικό άρθρο στη γερμανική «Die Welt».
Επίσης, αναφέρεται ότι στο αγγλικό Northumbria University εξέτασαν ένα εμπορικό προϊόν (G115) που κατέβαζε το επίπεδο των σακχάρων στο αίμα, αλλά μόνο στους υγιείς και σε δίαιτα ευρισκομένους. Οποιοι έπαιρναν και κάτι που τους ανέβαζε τη γλυκόζη με το τζίνσενγκ ανέβαινε ο δείκτης ακόμη πιο ψηλά. Γι' αυτό οι διαβητικοί πρέπει να είναι προσεκτικοί. Επίσης, δεν πρέπει οι άνθρωποι, κυρίως οι νεότεροι, να το παίρνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα αλλά να κάνουν ένα διάλειμμα τριών μηνών ανά έτος, προσέχοντας και ποιο ακριβώς είδος καταναλώνουν κάθε φορά.

Η εξάδα που ήλθε από μακριά A.ΓΑΛΔΑΔΑΣ   

Μαθαίνουμε να τα προφέρουμε, μαθαίνουμε να τα τρώμε και στο τέλος αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε αν μας κάνουν μόνο καλό.

Χούντια: Στην έρημο Καλαχάρι ανακάλυψαν άγγλοι ερευνητές το παχύφυλλο αυτό φυτό. Πριν από αυτούς, εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι άνθρωποι των ερημικών εκείνων περιοχών το χρησιμοποιούσαν για να κόβουν την όρεξή τους όταν ήταν αναγκασμένοι να περιπλανώνται στην έρημο με ελάχιστες πιθανότητες να βρουν τροφή. Σήμερα, μια ολόκληρη χώρα, η Ναμίμπια, και δύο πολύ μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες έχουν επενδύσει στο θαμνώδες αυτό φυτό που θυμίζει κάκτο από μακριά αλλά δεν είναι. Ρ57 ονομάζεται η βασική ουσία, ένας στεροειδής γλυκοζίτης, που βγάζουν από το φυτό όταν έχει συμπληρώσει πέντε χρόνια ζωής τουλάχιστον, και με αυτήν φτιάχνονται χάπια για την απώλεια βάρους. Τα παίρνεις και αισθάνεσαι… Βουσμάνος. Δηλαδή όπως εκείνοι θέλουν στην περίοδο του κυνηγιού στην έρημο να μην έχουν πολλές διατροφικές ανάγκες, υποτίθεται πως και εμείς εδώ στον… πολιτισμό θα ζητήσουμε κάπου 1.000 θερμίδες λιγότερες για κάθε ημέρα κυνηγητού με τη ζυγαριά. Ανθρωποι που το χρησιμοποίησαν είπαν ότι χρειάστηκαν 1 γραμμάριο την ημέρα για να δουν αποτέλεσμα, πολύ περισσότερο από ό,τι έλεγαν οι προμηθευτές του, ανεβάζοντας έτσι και το κόστος της θεραπείας. Πάντως ακόμη δεν έχουν υπάρξει εκτεταμένες εργασίες για τις τυχόν παρενέργειες και συζητείται πολύ ότι χάπια που παραγγέλθηκαν από διάφορα sites ήταν νοθευμένα.

Γκαρτσίνια καμπόντια: Φρούτο από την Ινδία, το οποίο κι αυτό θα ακολουθήσει τον δρόμο της επιτυχίας των άλλων. Ανακαλύφθηκε από τους δυτικούς, μπήκε σε σκευάσματα για το αδυνάτισμα και έγινε γνωστό μέχρι και την Ελλάδα. Επιβραδύνει την παραγωγή ορισμένων ενζύμων που συνδέονται με την παραγωγή λίπους στον οργανισμό. Δεν καίει τα λίπη, όπως έχει λανσαριστεί με κάποια υστεροβουλία, διότι προφανώς αυτό είναι πιο ελκυστικό. Αμβλύνει επίσης την όρεξη, με όλους τους κινδύνους που πάντα αυτό συνεπάγεται.

Νόνι: Είναι ο καρπός του δένδρου Morinda Citrifollia και πατρίδα του είναι η Πολυνησία. Ο χυμός του έχει φθάσει και στην Ελλάδα. Το συνιστούν για την απόκτηση σωματικής ευεξίας αλλά υπάρχουν πολλές επιφυλάξεις για το αν κάνει καλό σε όλους. Εχει ισχυρή αλλεργική δράση για πολλούς, δημιουργεί ξηρότητα στον λαιμό, φέρνει ημικρανίες και πόνους στα άκρα και η δικαιολογία που δίδεται για όλα αυτά είναι ότι το σώμα αργεί να προσαρμοστεί στη δοσολογία. Η Αμερικανική Επιτροπή Υγείας αρνείται να το εντάξει στα ασφαλή τρόφιμα.

Λούκουμα: Pouteria Lukuma είναι το επιστημονικό του όνομα. Είναι φρούτο που θυμίζει πολύ μικρό πεπόνι και το χρησιμοποιούν σε χώρες όπως Περού, Βολιβία, Χιλή για να αρωματίζουν το παγωτό όπως εμείς έχουμε για αυτό τη σοκολάτα και τη φράουλα. Είναι πλούσιο σε καροτένια, Β3 βιταμίνη και άλλες του συμπλέγματος Β. Σκόνη από αυτό έχει έλθει στην Ελλάδα και πωλείται σχετικά ακριβά.

Κάμου-κάμου: Είναι ένας θάμνος του Αμαζονίου που ανακαλύφθηκε από τους δυτικούς ερευνητές και αμέσως έκανε παγκόσμια επίδοση. Διότι ο καρπός του, στο μέγεθος μιας μεγάλης ρώγας σταφυλιού, περιέχει την περισσότερη βιταμίνη C από οποιονδήποτε άλλον καρπό. Δύο γραμμάρια βιταμίνης στα εκατό γραμμάρια καρπού είναι πραγματικά κάτι να το διηγείσαι (και μαζί 711 mg καλίου στο ένα κιλό καρπού). Είναι προφανώς ισχυρό αντιοξειδωτικό αλλά το θεωρούν αποτελεσματικό και κατά του άσθματος, της αρτηριοσκλήρωσης, των κρυολογημάτων, του καταρράκτη, του γλαυκώματος, της ηπατίτιδας, της αιμορραγίας των ούλων, ενώ είναι υπό έρευνα η αποτελεσματικότητά του για την ασθένεια του Πάρκινσον και της νόσου του Αλτσχάιμερ. Στην Ελλάδα έρχεται με τη μορφή σκόνης.

Γκουαρανά: Καρπός από τον Αμαζόνιο και αυτός, δημοφιλής εδώ και μερικά χρόνια στους κύκλους αυτών που ασχολούνται με τη δημιουργία πολλών κυβικών μυϊκής μάζας διότι όχι μόνον είναι κατά 7% πλουσιότερος σε καφεΐνη σε σχέση με τους κόκκους του καφέ αλλά διότι η καφεΐνη του απελευθερώνεται με αρκετά βραδύτερο ρυθμό καλύπτοντας έτσι μεγαλύτερο χρονικό διάστημα με τη διεγερτική του επίδραση στον οργανισμό. Κάποιος που δεν ασκείται εντατικά ή δεν κάνει βαριά μυϊκή εργασία δεν έχει λόγο να το παίρνει διότι φέρνει αϋπνία, συχνουρία, τρόμο των άκρων.

ΚΟΡΥΦΗ

Σολάριουμ για μπανάνες!   Γαλγαδάς Αλκης  

Μέσα ή έξω από το ψυγείο; Σε σακούλα πλαστική ή χάρτινη; Μαζί ή χωριστά; Ποιος κάνει την καλύτερη παρέα με ποιον; Προβλήματα που προκύπτουν αν δεν έχουμε τη δυνατότητα να βγούμε στον κήπο και να κόψουμε ένα φρούτο της εποχής.Αλλά και αυτό να συνέβαινε, αφού φθάνουν πλέον στα καταστήματα και μετά στο σπίτι φρούτα από την Κίνα και χώρες της Αφρικής, καλό είναι να γνωρίζουμε και το πώς θα τα... φιλοξενήσουμε καλύτερα, αφού οι διαφορές θερμοκρασίας ανάμεσα στον τόπο γέννησής τους και στον τόπο όπου θα... καταβροχθιστούν παίζουν και αυτές τον ρόλο τους.
Το πιο πρόχειρο παράδειγμα είναι βέβαια η μπανάνα. Η φλούδα της παίρνει εκείνο το χρώμα το σκούρο καφέ και μάλλον απεχθές, για να χρησιμοποιήσω μια λέξη της μόδας, πολύ πιο γρήγορα όταν το φρούτο αυτό μπει στο ψυγείο. Ανήκει δηλαδή σε εκείνα που, όταν βρεθούν σε περιβάλλον με χαμηλή θερμοκρασία, επιταχύνεται η πορεία τους προς την υπερωρίμανση. Για τα τροπικά το ψύχος προκαλεί κάτι σαν «κρυοπάγημα». Η ιδεώδης θερμοκρασία για τις μπανάνες είναι οι 13,3 βαθμοί Κελσίου. Κάτω από τους 10 βαθμούς επιταχύνεται η έκκριση ενζύμων και μέσα σε μια νύχτα η φλούδα είναι σαν να έχει κάνει σολάριουμ. Είναι ένας τρόπος άμυνας που προκαλείται αντανακλαστικά από το ψύχος. Παράγεται αιθυλένιο, η κατ΄ εξοχήν ουσία-ρυθμιστής της ωρίμανσης των καρπών, αυξάνοντας εδώ τη διαπερατότητα της φλούδας, οπότε από ειδικές θέσεις-μικροαποθήκες τα ένζυμα που εκκρίνονται φθάνουν ως το εξωτερικό περίβλημα και το κάνουν πιο μαλακό. Δύο είναι τα ένζυμα που διασπούν τα πολυμερή μόρια τα υπεύθυνα για τη συνοχή του φλοιού,  η κυταρινάση και η πηκτινοεστεράση.
Αυτά διασπούν την κυτταρίνη και την πηκτίνη αντιστοίχως. Στο ήδη κατεργασμένο και μαλακό πλέον περίβλημα, άλλο ένζυμο, η πολυφαινολοξειδάση, συναντώντας τις φαινολικές αμίνες όπως είναι η ντοπαμίνη, καθώς αυτές ρέουν προς τα έξω αφού με την ψύξη καταστρέφονται τα τοιχώματα των σημείων όπου είναι αποθηκευμένες στο φλούδι, προκαλεί οξείδωση και τις πολυμερίζει. Δηλαδή συνθέτει από πολλά ίδια μόρια κάποιο πολύ μεγαλύτερο. Κάτι σαν να φτιάχνουμε έναν ολόκληρο συρμό από ίδια βαγόνια.Η δομή όμως του μορίου αυτού του δίνει συμπεριφορά ανάλογη με εκείνη της μελανίνης που βρίσκεται κάτω από δέρμα μας και με τον ήλιο προκύπτει το αντίστοιχο καφέ χρώμα. Η επίδραση ενός οξέος μπορεί να σταματήσει τη δράση της (αυτή η γνώση θα μας φανεί χρήσιμη αργότερα), όμως το φλούδι της μπανάνας έχει χαμηλή περιεκτικότητα σε οξέα και «μαυρίζει» εύκολα.
Ενα εύκολο πείραμα είναι να βάλουμε το φλούδι από την μπανάνα για μερικές ώρες στο ψυγείο.Δεν θα μαυρίσει παρ΄ όλο το σπάσιμο των μεμβρανών, διότι τα ένζυμα, οι οξειδάσες, λόγω χαμηλής θερμοκρασίας δεν δρουν. Αν όμως μείνει τώρα όλη τη νύχτα έξω από το ψυγείο, το πρωί θα είναι κατάμαυρο. Αντίθετα, αν έχουμε αφήσει έξω από το ψυγείο ακόμη ένα φλούδι θα είναι ακόμη ανοιχτόχρωμο διότι δεν θα έχουν διαρραγεί οι θέσεις όπου είναι αποθηκευμένες οι φαινολικές αμίνες. Βέβαια και εκτός ψυγείου κάποια στιγμή φρούτα όπως οι μπανάνες θα μαυρίσουν, όμως όχι γιατί θα έχουν διαρραγεί από την ψύξη οι θέσεις αποθήκευσης, αλλά επειδή με τον καιρό καταρρέουν τα τοιχώματά τους καθώς το φρούτο αρχίζει να μαραίνεται. Γι΄ αυτό τελικά θα ξέρουμε ότι όταν μένουν οι μπανάνες στο ψυγείο και κάποια στιγμή βγουν θα μαυρίσουν πολύ γρήγορα.
Το φρούτο, όσο ακόμη ο σπόρος δεν έχει φθάσει στην τελική του κατάσταση, οφείλει να έχει άσχημη γεύση, να είναι ξινό ή πικρό, σκληρό και απρόσιτο, γενικά καθόλου ελκυστικό για πουλιά, για τετράποδα, ακόμη και γι΄ ανθρώπους. Ωριμάζει σε συνάρτηση με την εποχή που φέρνει μαζί της ενδείξειςσήματα προς το φυτό σχετικά με τη θερμοκρασία και την υγρασία.Την κατάλληλη στιγμή παράγεται αιθυλένιο που απλώνεται σε όλα τα μέρη του. Φθάνοντας στον καρπό δίδεται ένα άλλο σύνθημα: διάσπαση του αμύλου σε απλούστερα σάκχαρα. Στα κύτταρα του φλοιού παράγονται χρωστικές και το πράσινο αντικαθίσταται από διάφορα χρώματα. Τα φρούτα που ωριμάζουν επάνω στα δέντρα και έχουν ως χαρακτηριστικό να μην περιέχουν άμυλο οι ειδικοί τα ονομάζουν «μη κλιμακτηρικά» και τέτοια είναι ανανάδες, πορτοκάλια, φράουλες, σύκα, πεπόνια, σταφύλια, λεμόνια, γκρέιπφρουτ. Αυτά δεν παράγουν αιθυλένιο, φυλάσσονται στο ψυγείο και θα δούμε στο επόμενο με ποιον τρόπο.

 

Μπανάνες δεν υπάρχουν πια... ΕΙΡΗΝΗ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Αν ο μύκητας που αφανίζει στην Ασία και στην Αυστραλία τη μοναδική ποικιλία που καταναλώνεται στην Ευρώπη περάσει στη Λατινική Αμερική, τότε το δημοφιλές φρούτο θα εξαφανιστεί από προσώπου Γης

Η μπανάνα πεθαίνει. Σε δέκα χρόνια μπορεί να μην υπάρχει όπως την ξέρουμε σήμερα. Τη σκοτώνει μια φονική αρρώστια που έχει εξαπλωθεί στον μισό πλανήτη, ένας ακατανίκητος μύκητας που απειλεί με αφανισμό καλλιέργειες, φρούτα, αλλά και ανθρώπους στην Αφρική, στην Ασία και στον Ειρηνικό. Πολυεθνικές-κολοσσοί,
που προκάλεσαν το πρόβλημα, ξοδεύουν τώρα εκατομμύρια δολάρια για να αποτρέψουν την καταστροφή. Ερευνητές δίνουν μάχη με τον χρόνο για να βρουν τη θεραπεία και να σώσουν ένα είδος που μοιάζει καταδικασμένο από την ίδια του τη φύση. Διότι η μία (και μοναδική!) ποικιλία μπανάνας που καταναλώνουμε στη Δύση είναι εντελώς στείρα. Δεν μπορεί να αναπαραχθεί, ούτε να γίνει από μόνη της πιο ανθεκτική ώστε να επιβιώσει. «Αυτά παθαίνει όποιος δεν κάνει σεξ... Είναι το αγαπημένο μας ανέκδοτο στο εργαστήριο» είχε δηλώσει αστειευόμενος ο Ράντι Πλοτς, φυτοπαθολόγος στο Πανεπιστήμιο της Φλόριδας. Ηταν ο πρώτος που εντόπισε τον μύκητα Τropical Race 4, ο οποίος έχει καταστρέψει σχεδόν όλες τις φυτείες στην Ασία και στην Αυστραλία. Αν περάσει στη Λατινική Αμερική, όπου καλλιεργείται το 99% των εξαγωγών, το τέλος θα είναι αμετάκλητο. Δεν θα είναι η πρώτη φορά που θα χαθεί από προσώπου γης μια μπανάνα. Τη δεκαετία του 1950 η πιο γνωστή ποικιλία, η Gros Μichel, σαρώθηκε μέσα σε λίγα χρόνια από μια παρόμοια επιδημία.
Κατά ειρωνεία της τύχης, οι επιστήμονες που έψαξαν να βρουν αντικαταστάτη ανθεκτικό στον μύκητα κατέληξαν στην ποικιλία Cavendish, αυτήν που εισάγεται αποκλειστικά σήμερα στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ. «Η απειλή της πλήρους κατάρρευσης οφείλεται σε συνειδητή χειραγώγηση και εκμετάλλευση:για να μπορεί να αγοράζει ο δυτικός καταναλωτής μεγάλεςκαι ομοιόμορφες μπανάνεςοι πολυεθνικές επιδίδονταιτα τελευταία 150 χρόνιασε υπερεντατική μονοκαλλιέργεια σε τεράστιες εκτάσεις μιας και μοναδικής ποικιλίας» εξηγεί ο δρ Πλοτς. Και τονίζει: «Και μάλιστα με υβρίδια στείρα, που δεν αναπαράγονται με φυσικό τρόπο, άρα δεν έχουν ανθεκτικότητα απέναντι στις ασθένειες». Η μπανάνα δεν είναι μόνο το πιο απειλούμενο, αλλά και ένα από τα πιο επικίνδυνα φρούτα στον πλανήτη- και μάλιστα με όρους πολιτικούς. «Μπανανία» λέμε μια χώρα που διοικείται από τα ξένα ιδιωτικά συμφέροντα και τις πολυεθνικές εταιρείες. Ολα άρχισαν το 1899, με την ίδρυση της αμερικανικής United Fruit Company (νυν Chiquita). Αυτή η πανίσχυρη επιχείρηση «έβαλε πόδι» σε χώρες της Λατινικής Αμερικής εκμεταλλευόμενη απέραντες φυτείες μπανάνας στην Κόστα Ρίκα, στην Κούβα, στην Κολομβία, στη Γουατεμάλα, στην Τζαμάικα και στη Νικαράγουα. Με τη στήριξη των ΗΠΑ χρησιμοποίησε δικτάτορες και κάθε αθέμιτο μέσο ώστε να μην απειλήσει κανένας τα συμφέροντά της. Σήμερα οι πολυεθνικές έχουν στραφεί στη δημιουργία γενετικά τροποποιημένης μπανάνας- ειδικά η Chiquita με μια δοκιμαστική καλλιέργεια στην Κόστα Ρίκα. Αλλού επιστήμονες προσπαθούν να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες, σε επιλεκτικές διασταυρώσεις με άγρια ή σπάνια είδη.
«Προς το παρόν πάντωςη δημιουργία της ανθεκτικής φυσικής σούπερ μπανάνας είναι μακρινό όνειρο» λέει ο Χουάν Φερνάντο Αγκιλάρ, επικεφαλής του Ιδρύματος Αγροτικών Ερευνών στην Ονδούρα. Ο αμερικανός ρεπόρτερ Νταν Κέπελ συνοψίζει στο μπεστ σέλερ «Μπανάνα: Η μοίρα του φρούτου που άλλαξε τον κόσμο» («Βanana: Τhe Fate of the Fruit that Changed the World») 7.000 χρόνια της φυσικής ιστορίας της μπανάνας, καθώς και τον ρόλο που έπαιξε στον πολιτισμό, στην οικονομία και στην πολιτική. Το ντοκυμαντέρ «Το σκάνδαλο της μπανάνας» του σουηδού σκηνοθέτη Φρέντρικ Γκέρτεν καταγράφει τις άθλιες συνθήκες ζωής των εργατών στις τεράστιες φυτείες του ομίλου Dole στη Νικαράγουα. Οσο για την τέχνη, στην ταινία «Μπανάνες» του 1971 ο απολαυστικός Γούντι Αλεν γίνεται άθελά του δικτάτορας μικροσκοπικής μπανανίας της Λατινικής Αμερικής, αλλά η CΙΑ θα τον θεωρήσει... κομμουνιστή. Ανοικτό σε συμβολισμούς παραμένει και σήμερα το διάσημο εξώφυλλο του πρώτου άλμπουμ των Νεοϋορκέζων Velvet Underground, το οποίο κυκλοφόρησε το 1967: μια μπανάνα ζωγραφισμένη από τον Αντι Γουόρχολ. «Δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε αυτή τη μάχη» τονίζει μιλώντας στο «Βήμα» ο βέλγος ειδικός φυτοπαθολόγος δρ Εμίλ Φριζόν
«Αν εξαφανιστεί, θα λιμοκτονήσουν 500 εκατομμύρια φτωχοί» «Αν το φυτό εξαφανιστεί,500 εκατομμύρια φτωχοί θα λιμοκτονήσουν.Το ζήτημα δεν είναι τόσο επιστημονικό και εμπορικό όσο ανθρωπιστικό» προειδοποιεί ο κ.Φριζόν,επιστημονικός διευθυντής του Διεθνούς Δικτύου για τη Βελτίωση της Μπανάνας (ΙΝΙΒΑΡ).Ο ίδιος ερευνά τις άγριες ποικιλίες της Αφρικής, όπου η κατανάλωση είναι 50 φορές μεγαλύτερη από ό,τι στον δυτικό κόσμο. «Δουλεύουμε επάνω στο γονιδίωμα της μπανάνας για να τις κάνουμε πιο ανθεκτικές εκεί όπου η αρρώστια θα έχει τις πιο ολέθριες συνέπειες.Στα χωριά της Αφρικής και της Ασίας απειλούνται με επισιτιστική καταστροφή ολόκληροι πληθυσμοί. Η καλλιέργεια μπανάνας είναι τέταρτη στον κόσμο, μετά το ρύζι, το σιτάρι και το καλαμπόκι» μας λέει. Και επιμένει στην «τεράστια αξία»,όπως λέει,της βιοποικιλότητας: «Δεν είναι απαραίτητο να καταφύγουμε στη γενετική τροποποίηση. Υπάρχουν τόσο πολλές ποικιλίες μπανάνας, και κάποιες δεν είναι στείρες. Ωστόσο αυτό που έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη τόσο ανθεκτικών ασθενειών είναι η εντατική μονοκαλλιέργεια και τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται».

 

Τα άγνωστα θύματα της μπανάνας Ενας φιλόδοξος δικηγόρος, δώδεκα αποφασισμένοι εργάτες σε μπανανοφυτείες της Νικαράγουα και ο αγώνας τους εναντίον μιας πολυεθνικής και του φυτοφαρμάκου που χρησιμοποιούσε παράνομα, προκαλώντας στειρότητα και καρκίνους. Αυτό είναι το θέμα του «Bananas!», του ντοκιμαντέρ που θα προβληθεί στο φετινό φεστιβάλ Ecofilms και θα σας κόψει την όρεξη για μπανάνες... Δώδεκα πάμφτωχοι Νικαραγουανοί εργάτες απέναντι σε έναν κολοσσό της βιομηχανίας τροφίμων. Μια δικαστική διαμάχη, που κρατάει 15 χρόνια, γύρω από τη χρήση ενός απαγορευμένου εντομοκτόνου. Αποκαλύψεις για αυξανόμενα κρούσματα καρκίνου και στειρότητας, κατηγορίες για δωροδοκία, αποζημιώσεις εκατομμυρίων δολαρίων. Θα μπορούσε να είναι υλικό για μια ταινία θρίλερ, του τύπου «Δαβίδ εναντίον Γολιάθ», από αυτές που σπάνε ταμεία τα τελευταία χρόνια. Θα μπορούσε εάν... η ιστορία δεν ήταν πέρα για πέρα αληθινή. Η πολυεθνική Dole Food Company, που διατηρεί φυτείες μπανάνας στην Κεντρική Αμερική, βρίσκεται στα δικαστήρια αντιμετωπίζοντας αγωγές από εργάτες που την κατηγορούν ότι συνέχισε τη χρήση του γεωργικού χημικού DBCP (δίβρωμο χλωροπροπάνιο) και μετά το 1977, αφού δηλαδή είχε απαγορευτεί στις ΗΠΑ. Είχε βρεθεί ότι προκαλεί καρκίνο και στειρότητα στους εργάτες που έρχονταν σε επαφή μαζί του. Με μια απόφαση που θεωρήθηκε σταθμός, το 2007, αμερικανικό δικαστήριο επιδίκασε ως αποζημίωση σε έξι από τους εργάτες το ποσό των 2,5 εκατ. δολαρίων, αποδεχόμενο ότι εξαιτίας της έκθεσής τους στο εντομοκτόνο έμειναν στείροι.

 

Τρεις μπανάνες την ημέρα το γιατρό τον κάνουν πέρα

Ασπίδα για εγκεφαλικά και καρδιοπάθειες είναι οι τροφές πλούσιες σε κάλιο, όπως οι μπανάνες Μία μπανάνα το πρωί, μία το μεσημέρι και μία το βράδυ μειώνουν σημαντικά, κατά 21%, τον κίνδυνο για εγκεφαλικό επεισόδιο, σύμφωνα με έρευνα βρετανών και ιταλών γιατρών που δημοσιεύεται στο Journal of the American College of Cardiology. Αν θέλετε λοιπόν να προφυλαχθείτε αποτελεσματικά από την καρδιοπάθεια και τα εγκεφαλικά, φροντίστε να τρώτε άφθονα τρόφιμα που περιέχουν πολύ κάλιο, όπως οι μπανάνες και τα φυλλώδη λαχανικά με σκούρο πράσινο χρώμα. Αναλύοντας εκ νέου 10 διατροφικές μελέτες που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 1966 και 2009, και στις οποίες συμμετείχαν σχεδόν 280.000 ενήλικες, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η συστηματική κατανάλωση τέτοιου είδους τροφίμων μειώνει κατά 21% τον κίνδυνο εγκεφαλικού και κατά 8% τον κίνδυνο εμφράγματος. Το εύρημα αυτό υποστηρίζει τις παγκόσμιες συστάσεις για να αυξήσουμε την κατανάλωση καλίου, ώστε να προφυλαχτούμε από τις ασθένειες των αγγείων, είπαν ο Δρ Πασκουάλε Στρατζούλο από το Πανεπιστήμιο της Νάπολης και οι συνεργάτες του στο συνέδριο Διατροφής, Φυσικής Δραστηριότητας & Μεταβολισμού της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας. Σύμφωνα με τους ερευνητές, στις μελέτες που ανέλυσαν συνδυαστικά, οι εθελοντές είχαν παρακολουθηθεί για χρονικό διάστημα από 5 έως 19 χρόνια, ενώ συνολικά 5.500 εθελοντές έπαθαν στην πορεία εγκεφαλικό και 3.100 έμφραγμα. Αλλες καλές πηγές καλίου είναι η σόγια, τα βερίκοκα, τα αβοκάντο, το άπαχο γιαούρτι, ο χυμός από δαμάσκηνα, καθώς και τα ξερά φασόλια και ο αρακάς.
Τα τελευταία χρόνια το κάλιο έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας επειδή έχει διαπιστωθεί ότι μπορεί να χρησιμεύσει ως «αντίβαρο» στην υπέρταση – και η υπέρταση αποτελεί κύριο παράγοντα κινδύνου για εγκεφαλικό και έμφραγμα.

 

Όσο πιο ώριμη η μπανάνα τόσο καλύτερα

Η εντελώς ώριμη μπανάνα, με τις μαύρες κηλίδες στο κίτρινο φλοιό της, παράγει μια ουσία που ονομάζεται TNF (παράγοντας νέκρωσης όγκων), η οποία έχει την ικανότητα να καταπολεμά τα μη φυσιολογικά κύτταρα, σύμφωνα με ιαπωνική επιστημονική έρευνα. Όσο πιο σκούρες οι κηλίδες τόσο το καλύτερο. Ως εκ τούτου, όσο πιο ώριμη η μπανάνα τόσο μεγαλύτερη είναι η αντικαρκινική προστασία. Οι μπανάνες βελτιώνουν την άμυνα του οργανισμού! Φροντίστε να τις προσθέσετε στη διατροφή σας. Και αν δεν σας αρέσει η εμφάνιση και η υφή της ώριμης μπανάνας, δοκιμάστε να τη χρησιμοποιήσετε ως smoothie ή στο ζελέ.

 

Μπανάνα: Η σούπερ τροφή

Η μπανάνα θεωρείται στις μέρες μας ένα από τα απόλυτα super foods, τόσο για τη διατροφική της ποιότητα όσο και για τη γενικότερη χρήση της στη μαγειρική. 

H μπανανιά κατάγεται από διάφορες μη βρώσιμες ποικιλίες άγριας μπανάνας στη νοτιοανατολική Ασία, οι οποίες μετά τη διασταύρωσή τους μάς έδωσαν την μπανάνα που γνωρίζουμε σήμερα. Η μπανάνα αποτελείται κατά βάση από φυτικές ίνες και ζάχαρη, γλυκόζη, φρουκτόζη και σουκρόζη. Ομως, την ίδια στιγμή περιέχει μεγάλη ποσότητα από κάλιο, βιταμίνη C και Β6, και αρκετά μεγάλη ποσότητα σιδήρου και μαγνησίου.

Υπάρχουν χιλιάδες ιατρικές έρευνες που υποστηρίζουν τις διάφορες θετικές συνέπειες της καθημερινής χρήσης μπανάνας στη διατροφή μας, και μάλιστα πρόσφατα το υπουργείο Υγείας της Αμερικής επέτρεψε την επίσημη υποστήριξη ότι η μπανάνα βοηθά στον έλεγχο και τη μείωση της αρτηριακής πίεσης και των εγκεφαλικών επεισοδίων.

Σημαντικότερη όλων είναι η καταπληκτική γεύση και η παρουσία της σε κάθε κουζίνα. Η χρήση της στη ζαχαροπλαστική είναι προφανής, αλλά ταυτόχρονα συνδυάζεται εύκολα και με αλμυρά φαγητά.

Μυστικά διατήρησης

Όταν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε μπανάνες στη ζαχαροπλαστική ή τη μαγειρική, καλό είναι να τις περνάμε από λεμόνι ή από το ζουμί κάποιας κονσέρβας φρούτου για να μην χάνουν το χρώμα τους.

Επίσης, πρέπει να έχουμε στον νου μας να τις αφήνουμε πάντα εκτός ψυγείου για να ωριμάζουν σωστά και να αναπτύσσουν όλες τους τις γευστικές ιδιότητες και τα αρώματα.

Αφήστε τις μπανάνες να ωριμάζουν σε χαρτοσακούλα μαζί με ντομάτες. Τα αποτελέσματα και για τα δύο φρούτα είναι καταπληκτικά. Το ίδιο συμβαίνει και με τα μήλα.

Τρόποι και συνδυασμοί

Καταπληκτικά με το πρωινό μας είναι τα διάφορα κέικ με μπανάνα, όπως το πασίγνωστο σε όλες τις αγγλοσαξονικές χώρες banana bread, τα μπισκότα με μπανάνα και σοκολάτα, ο συνδυασμός της μπανάνας με την καραμέλα στα κλασικά banana split ή το πολύ «μοδάτο» στα αθηναϊκά εστιατόρια banoffee.

Εξαιρετική είναι, επίσης, στη ζαχαροπλαστική η σχέση της μπανάνας με τη σοκολάτα και τη γλυκιά κολοκύθα. Ακόμη, ο συνδυασμός της μπανάνας με το γιαούρτι (και όχι μόνο με κομμάτια μέσα στο γιαούρτι) μας δίνει πολλά κλασικά κέικ, που έχουν κατακλύσει την παραδοσιακή γαλλική κουζίνα.

Η μπανάνα αποτελεί επίσης τέλειο συστατικό σε σάλτσες με γλυκόξινο υπόβαθρο αλλά και στη μουστάρδα. Για παράδειγμα, μπορούμε να λιώσουμε λίγη μπανάνα με μουστάρδα και να τη χρησιμοποιήσουμε σε ένα σάντουιτς με κοτόπουλο. Τα αποτελέσματα σίγουρα θα είναι υπέροχα. Εξίσου εντυπωσιακή είναι η χρήση της σε ένα πιάτο καυτερό ή σε ένα πιάτο με κάρι. Μάλιστα, σε πιάτα παραδοσιακά δικά μας που περιέχουν πολλά μπαχαρικά, όπως το κοκκινιστό, λίγη μπανάνα κάνει τεράστια διαφορά και δίνει «βάθος» στο πιάτο.

Η διατροφική αξία της μπανάνας Μια μπανάνα δίνει μια άμεση, διαρκή και ουσιαστική ώθηση ενέργειας.

Διάβασαν το μέλλον της μπανάνας μέσα από τα γονίδιά της Περίπου 36.500 γονίδια έχει η μπανάνα και η εξελικτική της πορεία στην Ιστορία είναι περίπου 7.000 ετών! Αυτές και άλλες χρήσιμες πληροφορίες για καλύτερες και ανθεκτικότερες ποικιλίες, «μαρτυρά» το γονιδίωμα της μπανάνας, το οποίο αποκωδικοποιήθηκε χθες.

Αποκωδικοποιήθηκε το γονιδίωμα της μπανανιάς Φυτά παραγωγικότερα και ανθεκτικότερα σε ασθένειες αναμένονται να είναι τα οφέλη

 

Bananamia

ΚΟΡΥΦΗ

Κράνμπερι

 

Oι θεραπευτικές του ιδιότητες Tα κράνμπερι και μερικά άλλα φρούτα, όπως οι φράουλες και τα βατόμουρα, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, αποτελούν καλή πηγή κηκιδικoύ οξέος (ellagic acid) μιας αντιοξειδωτικής ουσίας που διαθέτει αντικαρκινική δράση. Mε βάση τα αποτελέσματα κλινικών δοκιμών, το συστατικό αυτό φαίνεται ότι εμποδίζει την αλλοίωση του DNA, δηλαδή του γενετικού μας υλικού, «αφοπλίζει» τη δράση των καρκινικών κυττάρων και εμποδίζει την ανάπτυξη των όγκων. Eκείνο, όμως, που είναι εντυπωσιακό σε σχέση με τη δράση του κράνμπερι είναι ότι καταπολεμά τα κύτταρα του καρκίνου πριν και μετά την εμφάνιση της νόσου. Αποτρέπει και τις μεταστάσεις.
Πηγή φλαβονοειδών, βιταμινών B και C Tρώγοντας αυτούς τους καρπούς, φροντίζουμε την υγεία μας και με έναν επιπλέον τρόπο: Eμπλουτίζουμε τη δίαιτά μας με περισσότερα φλαβονοειδή. Πρόκειται για τις φυτικές χρωστικές ουσίες που ευθύνονται για το κόκκινο και κίτρινο χρώμα των φρούτων και των λαχανικών και έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Συγκεκριμένα, αποτρέπουν τις βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες, δηλαδή επιβλαβή μόρια οξυγόνου που μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο, καρδιακές παθήσεις και άλλα σοβαρά προβλήματα. Tα κράνμπερι περιέχουν επίσης βιταμίνες C, D, κάλιο και σίδηρο, ενώ είναι πολύ φτωχά σε θερμίδες, επομένως μπορούμε άνετα να τα συμπεριλάβουμε σε ένα διαιτητικό μενού.
Kαταπολεμά τις ουρολοιμώξεις Eδώ και αιώνες τα κράνμπερι θεωρούνται παραδοσιακό γιατρικό για τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Όμως, η θεραπευτική τους αξία τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει και επιστημονική βάση. Mια μελέτη της Iατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Harvard σε ηλικιωμένες γυναίκες που έπιναν 1-2 ποτήρια χυμό κράνμπερι καθημερινά για έξι μήνες, απέδειξε ότι ο αριθμός των βακτηριδίων στην ουροδόχο κύστη τους περιορίστηκε και, επιπλέον, ότι είχαν σχεδόν 60% λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν λοιμώξεις στην περιοχή. Επίσης, οι γυναίκες που είχαν ουρολοίμωξη και έπιναν χυμό, είχαν 75% περισσότερες πιθανότητες να την ξεπεράσουν γρηγορότερα, σε σχέση με αυτές που δεν έπιναν. Για τη δράση των κράνμπερι στις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος ευθύνονται δύο συστατικά, η φρουκτόζη και ένα άλλο, του οποίου η ταυτότητα δεν έχει προσδιοριστεί ακόμη. Aυτά τα δύο δρουν με τρόπο που αποτρέπουν την προσκόλληση των βακτηριδίων στα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας. Μπορείτε να τα βρείτε σε μορφή χυμού, όπως και σε συνδυασμό με χυμό αλόης.
...και 2 συμβουλές
• Aν έχετε ουρολοίμωξη, για όσο διάστημα παίρνετε την αντιβίωση που σας έχει συστήσει ο γιατρός, πίνετε συγχρόνως δύο ποτήρια την ημέρα χυμό κράνμπερι.
• Aν είστε επιρρεπείς στις λοιμώξεις του ουροποιητικού, πίνετε προληπτικά 1 ποτήρι χυμό κράνμπερι ημερησίως.
Πώς να τα καταναλώσετε Δοκιμάστε το χυμό μαζί με σόδα, λευκό κρασί ή χυμό γκρέιπ φρουτ. Eπίσης, «δένει» στη γεύση με βότκα και χυμό πορτοκαλιού. Φτιάξτε σάλτσα κράνμπερι για τη γαλοπούλα, τα κόκκινα κρέατα, το κυνήγι ή ακόμη και για το ψάρι. Tα κράνμπερι είναι ιδανικά για μαρμελάδες και ζελέ, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε πηκτίνη. Σε αποξηραμένη μορφή μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο πρωινό σας με γιαούρτι, γάλα, ως ενδιάμεσο σνακ ή στην ζαχαροπλαστική όπως οι σταφίδες.
Μια γλυκιά συνταγή που σας προτείνουμε!
Mάφινς με κράνμπερι και κεχρί
(Για 12 μάφινς)
Yλικά
• 1 πορτοκάλι n 1/2 κούπα μέλι • 1 αυγό • 3 κουταλιές αραβοσιτέλαιο • 1½ κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις • 1/2 κούπα αλεύρι από σιτάρι ολικής άλεσης • 1 κουταλιά μπέικιν πάουντερ • 1 κουταλάκι αλάτι• 1 κούπα αποξηραμένα κράνμπερι • 3/4 της κούπας κεχρί
Εκτέλεση
Προθερμάνετε το φούρνο στους 200 βαθμούς. Tοποθετήστε από ένα χαρτάκι στα 12 φορμάκια που θα ψήσετε τα μάφινς, για να μην κολλήσουν. Bάλτε σε ένα μπολ το χυμό του πορτοκαλιού που θα στύψετε και μία κουταλιά τρίμμα από τη φλούδα του. Έπειτα, προσθέστε το μέλι, το αυγό και το αραβοσιτέλαιο και ανακατέψτε καλά. Σε ένα άλλο μπολ, βάλτε το αλεύρι για όλες τις χρήσεις και το ολικής άλεσης, το μπέικιν πάουντερ, το αλάτι, τα υλικά του πρώτου μπολ, και ανακατέψτε τα όλα μαζί καλά, μέχρι να «δέσει» το μείγμα. Kατόπιν, προσθέστε τα κράνμπερι και το κεχρί και «δουλέψτε» ακόμη λίγο τη ζύμη. Bάλτε λίγο μείγμα σε κάθε φορμάκι, γεμίζοντάς το περίπου κατά τα 3/4. Ψήστε τα μάφινς στο φούρνο για 20 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν. Δοκιμάστε εάν ψήθηκαν, βυθίζοντας μια οδοντογλυφίδα στο κέντρο ενός μάφιν. Aφού τα αφήσετε να κρυώσουν λίγο, τα σερβίρετε.
Διατροφικά στοιχεία ανά 100 γρ.
Θερμίδες 293
Λίπος 5,2 γρ.
Xοληστερίνη 18 mg
Nάτριο 152 mg
Διαιτητικές ίνες 3 γρ.

 

Κράνμπερι: Ο κόκκινος θησαυρός  Βάσω Παπασούλη

Nοστιμίζει γλυκά και φαγητά, τονίζει τη γεύση των ποτών, αλλά κυρίως, με τα θρεπτικά συστατικά που περιέχει, ενισχύει την άμυνα του οργανισμού και καταπολεμά τις λοιμώξεις.

Aν συμπεριλαμβάνεστε σε εκείνους που δεν έχουν ακούσει το παραμικρό γι’ αυτά τα κόκκινα φρούτα ή σε εκείνους που χρησιμοποιούν το χυμό τους μόνο για την παρασκευή κοκτέιλ, είναι καιρός να μάθετε ότι πίσω από τη στυφή, υπόξινη γεύση τους κρύβεται ένας «θησαυρός» θρεπτικών συστατικών, που προστατεύουν από τον καρκίνο, λειτουργούν ως αντιοξειδωτικά και αποτελούν «ασπίδα» για τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Mπορείτε, λοιπόν, να τα εντάξετε στη διατροφή σας με διάφορους τρόπους και να επωφεληθείτε πολλαπλά από την ευεργετική τους δράση.
Ένας καρπός με δύο ονόματα
Tα κράνμπερι φυτρώνoυν μόνο στη βόρεια Eυρώπη (cranberries) και στη Bόρεια Aμερική (craneberries). Πολλούς αιώνες πριν από την εγκατάσταση των πρώτων αποίκων στην Aμερική, οι Iνδιάνοι θεωρούσαν τα φρουτάκια αυτά πολύτιμα για τη θρεπτική και θεραπευτική τους αξία, ενώ τα χρησιμοποιούσαν ως συστατικό σε βαφές υφασμάτων και διακοσμητικών φτερών. Oι καρποί που φυτρώνουν στη Bόρεια Aμερική είναι μεγαλύτεροι και πιο χυμώδεις και ονομάζονται «craneberries», είτε επειδή τα ροζ λουλούδια του φυτού από το οποίο προέρχονται μοιάζουν με το κεφάλι του γερανού (στα αγγλικά crane) είτε γιατί το συγκεκριμένο πουλί έχει αδυναμία στους καρπούς αυτούς. H καλλιέργεια των κράνμπερι για εμπορικούς λόγους ξεκίνησε ήδη από το 19ο αιώνα.
Oι θεραπευτικές του ιδιότητες
Tα κράνμπερι και μερικά άλλα φρούτα, όπως οι φράουλες και τα βατόμουρα, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, αποτελούν καλή πηγή κηκιδικoύ οξέος (ellagic acid) μιας αντιοξειδωτικής ουσίας που διαθέτει αντικαρκινική δράση. Mε βάση τα αποτελέσματα κλινικών δοκιμών, το συστατικό αυτό φαίνεται ότι εμποδίζει την αλλοίωση του DNA, δηλαδή του γενετικού μας υλικού, «αφοπλίζει» τη δράση των καρκινικών κυττάρων και εμποδίζει την ανάπτυξη των όγκων. Eκείνο, όμως, που είναι εντυπωσιακό σε σχέση με τη δράση του κράνμπερι είναι ότι καταπολεμά τα κύτταρα του καρκίνου πριν και μετά την εμφάνιση της νόσου. Αποτρέπει και τις μεταστάσεις. Tο αντιοξειδωτικό αυτό, όταν απομονώνεται εργαστηριακά, δεν απορροφάται από το αίμα τόσο καλά όσο όταν περιέχεται στις τροφές που καταναλώνουμε. Oπότε, είναι καλά τα νέα για όσους τρώνε κράνμπερι συχνά.
Πηγή φλαβονοειδών, βιταμινών B και C
Tρώγοντας αυτούς τους καρπούς, φροντίζουμε την υγεία μας και με έναν επιπλέον τρόπο: Eμπλουτίζουμε τη δίαιτά μας με περισσότερα φλαβονοειδή. Πρόκειται για τις φυτικές χρωστικές ουσίες που ευθύνονται για το κόκκινο και κίτρινο χρώμα των φρούτων και των λαχανικών και έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Συγκεκριμένα, αποτρέπουν τις βλάβες που προκαλούν οι ελεύθερες ρίζες, δηλαδή επιβλαβή μόρια οξυγόνου που μπορεί να προκαλέσουν καρκίνο, καρδιακές παθήσεις και άλλα σοβαρά προβλήματα. Tα κράνμπερι περιέχουν επίσης βιταμίνες C, D, κάλιο και σίδηρο, ενώ είναι πολύ φτωχά σε θερμίδες, επομένως μπορούμε άνετα να τα συμπεριλάβουμε σε ένα διαιτητικό μενού.
Kαταπολεμά τις ουρολοιμώξεις
Eδώ και αιώνες τα κράνμπερι θεωρούνται παραδοσιακό γιατρικό για τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Όμως, η θεραπευτική τους αξία τα τελευταία χρόνια έχει αποκτήσει και επιστημονική βάση. Mια μελέτη της Iατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Harvard σε ηλικιωμένες γυναίκες που έπιναν 1-2 ποτήρια χυμό κράνμπερι καθημερινά για έξι μήνες, απέδειξε ότι ο
αριθμός των βακτηριδίων στην ουροδόχο κύστη τους περιορίστηκε και, επιπλέον, ότι είχαν σχεδόν 60% λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν λοιμώξεις στην περιοχή. Επίσης, οι γυναίκες που είχαν ουρολοίμωξη και έπιναν χυμό, είχαν 75% περισσότερες πιθανότητες να την ξεπεράσουν γρηγορότερα, σε σχέση με αυτές που δεν έπιναν. Για τη δράση των κράνμπερι στις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος ευθύνονται δύο συστατικά, η φρουκτόζη και ένα άλλο, του οποίου η ταυτότητα δεν έχει προσδιοριστεί ακόμη. Aυτά τα δύο δρουν με τρόπο που αποτρέπουν την προσκόλληση των βακτηριδίων στα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας.
...και 2 συμβουλές 

• Aν έχετε ουρολοίμωξη, για όσο διάστημα παίρνετε την αντιβίωση που σας έχει συστήσει ο γιατρός, πίνετε συγχρόνως δύο ποτήρια την ημέρα χυμό κράνμπερι.
• Aν είστε επιρρεπείς στις λοιμώξεις του ουροποιητικού, πίνετε προληπτικά 1 ποτήρι χυμό κράνμπερι ημερησίως.
Πώς να τα καταναλώσετε 

Προτιμήστε τους ωμούς ή κατεψυγμένους καρπούς, καθώς μαγειρεμένοι χάνουν αρκετές από τις θρεπτικές ουσίες που περιέχουν. Eπειδή η φλούδα τους είναι σκληρή, είναι κατάλληλοι για κατάψυξη. Διατηρούνται μέχρι και 4 εβδομάδες στο ψυγείο. Πολτοποιήστε τους και πιείτε τους σαν χυμό, μόνους τους ή σε συνδυασμό με άλλους χυμούς και ποτά. Δοκιμάστε το χυμό μαζί με σόδα, λευκό κρασί ή χυμό γκρέιπ φρουτ. Eπίσης, «δένει» στη γεύση με βότκα και χυμό πορτοκαλιού. Φτιάξτε σάλτσα κράνμπερι για τη γαλοπούλα, τα κόκκινα κρέατα, το κυνήγι ή ακόμη και για το ψάρι. Tα κράνμπερι είναι ιδανικά για μαρμελάδες και ζελέ, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε πηκτίνη. Σε αποξηραμένη μορφή μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη μαγειρική και στη ζαχαροπλαστική όπως οι σταφίδες.

Πού και πώς θα τα βρείτε στο εμπόριο
Στη χώρα μας θα βρείτε φρέσκα κράνμπερι σε καταστήματα μαναβικής που πουλάνε εξωτικά φρούτα και λαχανικά. Στα σουπερμάρκετ πωλούνται κατεψυγμένοι καρποί και χυμοί κοκτέιλ με κράνμπερι, μήλο και πορτοκάλι που είναι εμπλουτισμένοι με βιταμίνη C. Όμως, καλό είναι να τους αποφεύγετε, γιατί περιέχουν πολλή ζάχαρη και μόλις 30% χυμό. Kαθαρό χυμό κράνμπερι ή σε συνδυασμό με χυμό αλόης, κράνμπερι σε ταμπλέτες ή αποξηραμένους καρπούς θα αγοράσετε από καταστήματα ειδών υγιεινής διατροφής.
Smoothie με κράνμπερι (Για 3 φλιτζάνια)
Yλικά
• 350 γρ. κράνμπερι (ωμά ή κατεψυγμένα) n 1 μήλο μεσαίου μεγέθους n 1 λεπτόφλουδο πορτοκάλι Mέρλιν • 1/2 φλιτζάνι ζάχαρη n λίγη τριμμένη πιπερόριζα
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ξεπλύντε με άφθονο κρύο νερό τα κράνμπερι, στραγγίξτε και πετάξτε όσα έχουν χαλάσει. Kαθαρίστε το μήλο και το πορτοκάλι, βγάλτε τα κουκούτσια τους και κόψτε τα σε κομμάτια. Mετά, βάλτε όλα τα φρούτα στο μπλέντερ και χτυπήστε τα για λίγο. Aδειάστε το μείγμα σε ένα μπολ και προσθέστε ζάχαρη και πιπερόριζα, ανακατεύοντας καλά. Aφήστε τα να «δέσουν» τουλάχιστον για 15 λεπτά και βάλτε τα στο ψυγείο για 2-3 ώρες. Πριν τα σερβίρετε, ανακατέψτε.
Διατροφικά στοιχεία ανά 1/2 κούπα

Θερμίδες

70

Λίπος

0,1 γρ.

Διαιτητικές ίνες

1,7 γρ.

Mάφινς με κράνμπερι και κεχρί (Για 12 μάφινς)
Yλικά
• 1 πορτοκάλι n 1/2 κούπα μέλι • 1 αυγό • 3 κουταλιές αραβοσιτέλαιο • 1½ κούπα αλεύρι για όλες τις χρήσεις • 1/2 κούπα αλεύρι από σιτάρι ολικής άλεσης • 1 κουταλιά μπέικιν πάουντερ • 1 κουταλάκι αλάτι• 1 κούπα αποξηραμένα κράνμπερι • 3/4 της κούπας κεχρί
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Προθερμάνετε το φούρνο στους 200 βαθμούς. Tοποθετήστε από ένα χαρτάκι στα 12 φορμάκια που θα ψήσετε τα μάφινς, για να μην κολλήσουν. Bάλτε σε ένα μπολ το χυμό του πορτοκαλιού που θα στύψετε και μία κουταλιά τρίμμα από τη φλούδα του. Έπειτα, προσθέστε το μέλι, το αυγό και το αραβοσιτέλαιο και ανακατέψτε καλά. Σε ένα άλλο μπολ, βάλτε το αλεύρι για όλες τις χρήσεις και το ολικής άλεσης, το μπέικιν πάουντερ, το αλάτι, τα υλικά του πρώτου μπολ, και ανακατέψτε τα όλα μαζί καλά, μέχρι να «δέσει» το μείγμα. Kατόπιν, προσθέστε τα κράνμπερι και το κεχρί και «δουλέψτε» ακόμη λίγο τη ζύμη. Bάλτε λίγο μείγμα σε κάθε φορμάκι, γεμίζοντάς το περίπου κατά τα 3/4. Ψήστε τα μάφινς στο φούρνο για 20 λεπτά ή μέχρι να ροδίσουν. Δοκιμάστε εάν ψήθηκαν, βυθίζοντας μια οδοντογλυφίδα στο κέντρο ενός μάφιν. Aφού τα αφήσετε να κρυώσουν λίγο, τα σερβίρετε.
Διατροφικά στοιχεία

 

Θερμίδες

293

Λίπος

5,2 γρ.

Xοληστερίνη

18 mg

Nάτριο

152 mg

Διαιτητικές ίνες

3 γρ.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Τα 5  φρούτα που είναι πλούσια σε βιταμίνες και φτωχά σε ζάχαρη

Τα βατόμουρα είναι αντιοξειδωτικά και περιέχουν τα πολύ ευεργετικά για τον οργανισμό ω3 και ω6 λιπαρά οξέα ενώ οι φράουλεςε είναι πλούσιες σε φυτικές ίνες και με τις λιγότερες θερμίδες από τα περισσότερα φρούτα Ενα μήλο την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα! Μύθος ή πραγματικότητα; Οπως επισημαίνεται σε έρευνα του καναδικού περιοδικού «Family Health and Life», ένα μήλο σίγουρα δεν φτάνει για να καλύψει τις ανάγκες μας σε βιταμίνες, αλλά τα περισσότερα μήλα παχαίνουν.
Τι κάνουμε λοιπόν; Μεγάλες ποσότητες από τα λάθος φρούτα _ λένε οι ειδικοί _ μπορεί ακόμα και να μας βλάψουν, γι' αυτό τον λόγο πρέπει να τα καταναλώνουμε έξυπνα. Τα φρούτα εξάλλου δεν διαφέρουν πολύ από τροφές πλούσιες σε υδατάνθρακες, όπως το ψωμί και τα μακαρόνια. Για τον λόγο αυτό μας προτείνουν τα πέντε φρούτα με τη λιγότερη ζάχαρη:
* Σμέουρα: Γνωστά περισσότερο ως κόκκινα βατόμουρα ή φραμπουάζ, τα σμέουρα αποτελούν εξαιρετική πηγή φυτικών ινών, καλύπτοντας το 30% των ημερήσιων αναγκών του οργανισμού μας, ενώ επίσης μας παρέχουν και βιταμίνη C και μαγνήσιο. Βρίσκονται στην κορυφή του καταλόγου των φρούτων με αντιοξειδωτική δράση και εφόσον καταναλώνονται συχνά οχυρώνουν τον οργανισμό απέναντι στον καρκίνο, τον διαβήτη, τις καρδιαγγειακές ασθένειες και την εξασθένιση της μνήμης και της όρασης λόγω ηλικίας.
* Βατόμουρα: Είναι γνωστά για την υψηλή διατροφική τους αξία, καθώς περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνες C και K, φολικό οξύ και μαγνήσιο. Επιπλέον, είναι αντιοξειδωτικά και περιέχουν τα πολύ ευεργετικά για τον οργανισμό ω3 και ω6 λιπαρά οξέα.
* Ακτινίδιο: Αποτελεί εξαιρετική πηγή βιταμινών C και K, μιας βιταμίνης που παίζει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία πήξης του αίματος, καθώς επίσης και καλίου, σε ποσότητα ελαφρώς μικρότερη από την μπανάνα. Το κάλιο είναι στοιχείο σημαντικό για την υγεία της καρδιάς, αν και δεν είναι ακόμα πολύ δημοφιλές. Τέλος, το ακτινίδιο χάρη στις φυτικές ίνες παρουσιάζει και ήπια υπακτική δράση, βοηθώντας στη λειτουργία του εντέρου.
* Φράουλα: Φρούτο πλούσιο σε φυτικές ίνες, με λιγότερες θερμίδες από τα περισσότερα φρούτα. Είναι εξαιρετική πηγή βιταμίνης C και φλαβονοειδών και παρουσιάζει έντονη αντιοξειδωτική δράση.
* Πορτοκάλι: Αγαπημένο φρούτο που εκτός από τις βιταμίνες A και C είναι και από τα καλύτερα αντιοξειδωτικά για τον οργανισμό. Επίσης μας προσφέρει πολλές φυτικές ίνες όταν καταναλώνεται ολόκληρο και όχι σε χυμό, ενώ η λευκή του ψίχα είναι πλούσια σε φλαβονοειδή. Πολλοί γιατροί μάλιστα συνηθίζουν να συστήνουν την ψίχα του ως όπλο εναντίον κάποιων τύπων καρκίνου.
Η ζάχαρη, λένε οι επιστήμονες, δεν κάνει κακό μόνο στη σιλουέτα, αλλά και στη σωματική μας υγεία. Η ύπαρξή της στα φρούτα δεν την κάνει λιγότερο επιβλαβή, για τον λόγο αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί στην κατανάλωσή τους.

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

Μαζέψτε φρούτα από τον δρόμο Περίπου 2.200 χιλιόμετρα πεζοδρομίων και πεζοδρόμων. Κοντά στα 80.000 δένδρα φυτεμένα σε αυτά. Νεραντζιές, μουριές, κάποιες λεμονιές και μανταρινιές, πολλές ...

 

ΚΟΡΥΦΗ

 
 

Κίτρινα γλυκά καρπούζια ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Θεοφύλακτος

Παράγονται στη Μεσσηνία και προέρχονται από υβρίδια

Την πρώτη φορά που ο κ. Κώστας Μαλάμος από το Αγρίλι Μεσσηνίας προσέφερε στους φίλους ένα κίτρινο καρπούζι από την παραγωγή του, εκείνοι αντέδρασαν θεωρώντας ότι ήταν... άγουρο. Όταν όμως δοκίμασαν, διαπίστωσαν ότι παρά τη διαφορά στο χρώμα, η γεύση του καρπουζιού ήταν ίδια. «Στην περιοχή μας, την επαρχία Τριφυλίας Μεσσηνίας βγαίνουν τα πλέον πρώιμα καρπούζια σε ολόκληρη την Ευρώπη», λέει ο 48χρονος αγρότης. «Αυτό μας δίνει το πλεονέκτημα και να πειραματιστούμε με νέες καλλιέργειες και ποικιλίες, και να ανταποκρινόμαστε στις απαιτήσεις της αγοράς, αφού η παραγωγή μας εξάγεται σχεδόν ολόκληρη στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη». Οι αγρότες της Τριφυλίας καλλιεργούν τα τελευταία χρόνια άσπερμα καρπούζια, προερχόμενα από υβρίδια: έχουν μεν σπόρους, αλλά χωρίς φύτρο, με αποτέλεσμα να διατηρούνται περισσότερο, αφού η ανάπτυξη του φύτρου στον σπόρο είναι αυτό που προκαλεί το σάπισμα στο φρούτο. «Μέχρι πριν από δύο χρόνια πηγαίναμε στα τυφλά», λέει ο κ. Μαλάμος. «Τα τελευταία δύο χρόνια κάθε κίνηση γίνεται με πρόγραμμα. Φέτος έβαλα 200 στρέμματα μίνι άσπερμα καρπούζια, τα οποία όταν βγουν στην αγορά, θα ζυγίζουν από 2 έως 3 κιλά. Αυτή είναι η νέα μόδα στην κατανάλωση του καρπουζιού, αφού κυρίως στην Ευρώπη αλλά δειλά δειλά και στη χώρα μας, οι καταναλωτές τα προτιμούν επειδή είναι μικρά και ζυγίζουν λίγο.
Αν ο παραγωγός δεν αντιληφθεί την απαίτηση του καταναλωτή, το έχασε το τρένο», λέει χαμογελώντας. Ο κ. Μαλάμος καλλιεργεί και κίτρινα καρπούζια, τα οποία προέρχονται από υβρίδια. Οι παραγωγοί πάντως είναι και οικονομικά ωφελημένοι από την καλλιέργεια τόσο των μίνι όσο και των κίτρινων καρπουζιών. Όπως λένε, πέρυσι τα διέθεταν προς 50 λεπτά το κιλό στη χονδρική πώληση και φέτος εκτιμούν ότι θα έχουν την ίδια τιμή, κερδίζουν δηλαδή 10-15 λεπτά περισσότερα από την παραγωγή συμβατικών καρπουζιών.
Διατηρούνται 2 μήνες!
«Τα άσπερμα μίνι καρπούζια κάνουν θραύση στις αγορές της Ευρώπης», λέει ο κ. Δημήτρης Τσίγγανος, παραγωγός από την Τριφυλία. «Το γεγονός ότι δεν έχουν γενετικό υλικό έχει ως αποτέλεσμα να μπορούν να αποθηκευτούν έως και δύο μήνες χωρίς να σαπίσουν». Εκτός από το γεγονός ότι διατηρούνται για περισσότερο χρόνο, τα καρπούζια της Τριφυλίας που σε λίγες μέρες μπαίνουν στην αγορά, έχουν ένα επιπλέον πλεονέκτημα, λέει ο γεωπόνος της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης Κυπαρισσίας κ. Αντώνης Παρασκευόπουλος. «Τα συγκεκριμένα φυτά δίνουν καρπούς για μεγαλύτερη χρονική περίοδο, αφού δεν υπάρχουν οι σπόροι για να δώσουν “εντολή” στο φυτό ότι σταματάει η περίοδος της καρποφορίας». Οι αγρότες της Τριφυλίας μεταφέρουν στα χωράφια τους τα εργαστηριακά πειράματα του καθηγητή του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χρίστου Ολύμπιου.
ΜΙΝΙΟΝ Η νέα μόδα στην Ευρώπη είναι τα μίνι άσπερμα καρπούζια που διατηρούνται περισσότερο και ζυγίζουν έως 2-3 κιλά

Η καροτίνη δίνει το χρώμα ΤΟ ΧΡΩΜΑ του καρπουζιού, επισημαίνει ο γεωπόνος κ. Αντώνης Παρασκευόπουλος, οφείλεται στις χρωστικές ουσίες του φυτού. Στο κόκκινο καρπούζι «υπερισχύει» το λυκοπένιο, ενώ στο κίτρινο καρπούζι η καροτίνη. Για να κάνουμε λοιπόν ένα υβρίδιο που θα μας δώσει καρπούζι με κίτρινο χρώμα διασταυρώνουμε ποικιλίες ώστε να υπερισχύει το καροτένιο. Το καρπούζι έχει χαμηλή περιεκτικότητα σακχάρων, ενώ ένα κιλό καρπούζι έχει περίπου 200 θερμίδες. Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι ο χυμός περιέχει βιταμίνη Β6, κάλιο, φυτικές ίνες, β-καροτένιο και λυκοπένιο. Λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε νερό, το καρπούζι έχει διουρητικές ιδιότητες και βοηθά στην καλύτερη λειτουργία των νεφρών, ενώ το κάλιο βοηθά την καρδιακή λειτουργία.

ΚΟΡΥΦΗ

Καρπούζι, το... παγούρι της φύσης

Καρπούζι 

Καρπούζι μια φέτα ...καλοκαίρι

Τo γευστικό ντουέτο φέτας - καρπουζιού           

Καρπούζι: Απολαυστικό και δροσερό Ένα από τα πλέον απολαυστικά φρούτα, ιδιαίτερα κατά τους ζεστούς μήνες του καλοκαιριού. Μια φέτα παγωμένο καρπούζι μας προσφέρει ευχαρίστηση με την πλούσια γεύση και τη δροσιά του.

Καρπούζι «Φάρμακο» για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού

Είναι το πιο συνδεδεμένο με το ελληνικό καλοκαίρι φρούτο. Τόσο που ο Δημήτρης Παπαϊωάννου το περιέλαβε στην τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 φορτώνοντάς το στην καρότσα ενός φορτηγού που έκανε τον γύρο του Ολυμπιακού Σταδίου.

Δεν ήταν όμως πάντα έτσι. Στην κοιλάδα του Νείλου φαίνεται ότι καλλιεργούσαν τα καρπούζια πριν από το 2000 π.Χ. καθώς έχουν βρεθεί σπόρια σε ανασκαφές σε τάφους φαραώ, ενώ υπάρχουν και τοιχογραφίες που απεικονίζουν τους μεγάλους πράσινους καρπούς - δώρο μοναδικό για την περιοχή λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας σε νερό.

Παρά τη γειτνίαση, στην Ελλάδα και την Ευρώπη το φρούτο άργησε πολύ να φτάσει - ίσως το έφεραν στην Ιβηρική Χερσόνησο οι Αραβες τον 13ο αιώνα κι από εκεί εξαπλώθηκε - ενώ η πρώτη αναφορά σε αγγλικό λεξικό γίνεται στις αρχές του 17ου αιώνα.

Στα ελληνικά, η λέξη καρπούζι προέρχεται από το τουρκικό karpuz που κι αυτό με τη σειρά του πρέπει να έχει τη ρίζα του στην περσική γλώσσα. Το συναντάμε πάντως και ως υδροπέπων - προφανώς δανειζόμενοι την αγγλική ορολογία.

Σπανίως το μαγειρεύουμε, καθώς αρκεί να είναι δροσερό, γλυκό και ζουμερό για να μας κλέψει την καρδιά. Υπάρχουν όμως δύο ξεχωριστές ελληνικές συνταγές για το καρπούζι. Η πρώτη φτιάχνεται παντού από χοντρά κομμάτια της φλούδας του φρούτου και είναι γλυκό του κουταλιού και η δεύτερη μάς έρχεται από τη Μήλο και είναι η περίφημη καρπουζόπιτα.

Διατροφική αξία Το χαρακτηριστικό του είναι ότι περίπου το 92% του βάρους του είναι νερό, πράγμα που το καθιστά ιδανικό φρούτο για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού. Είναι μια καλή πηγή βιταμίνης C αλλά και του σπουδαίου αντιοξειδωτικού λυκοπενίου.

Καρπουζόπιτα Μήλου

Η σάρκα από μισό καρπούζι

4-5 κουταλιές της σούπας αλεύρι

2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη

κανέλα

σουσάμι

1-2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο

200 γραμμ. μέλι

Καθαρίζουμε τα κουκούτσια από το καρπούζι, το κόβουμε κομματάκια με τα χέρια και το αφήνουμε 1 ώρα σε σουρωτήρι να στραγγίξει. Σε ένα μπολ το ανακατεύουμε με τη ζάχαρη και το μισό μέλι και αρχίζουμε να ζυμώνουμε προσθέτοντας λίγο λίγο το λάδι και το αλεύρι ώστε να έχουμε έναν παχύρρευστο χυλό - αν είναι πολύ αραιό, προσθέτουμε αλεύρι.

Λαδώνουμε μια ταρτιέρα και πασπαλίζουμε με το μισό σουσάμι. Αδειάζουμε από πάνω το μείγμα του καρπουζιού και πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο σουσάμι. Ψήνουμε την πίτα σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 50 περίπου λεπτά. Μόλις την βγάλουμε από το φούρνο ρίχνουμε το υπόλοιπο μέλι και πασπαλίζουμε με κανέλα.

 

Το πολύτιμο καρπούζι

Δρα ως ασπίδα για τον καρκίνο, αλλά θέλει λελογισμένη κατανάλωση, λόγω της περιεκτικότητας φυσικής ζάχαρης

«Καλοκαίρι, στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι, με τη φέτα το καρπούζι στο ΄να χέρι, με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι, λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι…». Λίγα φρούτα σηματοδοτούν το θέρος, όσο το καρπούζι. Το έχει καταγράψει με τον καλύτερο τρόπο ο Διονύσης Σαββόπουλος.  

Ταυτόσημο με την έννοια της δροσιάς - αντίδοτο στην κάψα των 35 - 40 βαθμών Κελσίου, το καρπούζι αποτελεί πηγή πολύτιμων στοιχείων για τον οργανισμό αλλά και γευστική όαση απόλαυσης, λόγω της φυσικής του ζάχαρης. Προστασία από τον καρκίνο Το καρπούζι είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών καθώς περιέχει βιταμίνη C, β-καροτίνη αλλά και βιοτίνη, συμβάλλοντας έτσι στην προστασία του οργανισμού από διάφορους τύπους καρκίνου.  

Συμβάλλει, μέσω του αμινοξέος citrolline που εμπεριέχει, στις εύρυθμες καρδιαγγειακές και ανοσολογικές λειτουργίες.  

Περιέχει βιταμίνη Α, σημαντική για καλύτερη όραση και αποτελεσματικότερη άμυνα σε μολύνσεις καθώς ενδυναμώνει τα λεμφοκύτταρα του οργανισμού. 

Παρέχει σε υψηλά ποσοστά βιταμίνη C, ενισχύει κατά συνέπεια το αμυντικό σύστημα του οργανισμού ενάντια στις μολύνσεις, προστατεύει από το στρες και τα προϊόντα του μεταβολισμού που επιταχύνουν τη διαδικασία της γήρανσης. Περιέχει επίσης βιταμίνη Β6, η οποία συμβάλλει στην σύνθεση των νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου καθώς συντελεί στην καλύτερη πνευματική και ψυχολογική υγεία. 

Πλούσιο σε κάλιο, συμβάλλει στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας και της αρτηριακής πίεσης, ενώ παράλληλα έχει διουρητική δράση.  

Είναι πολύ καλή πηγή φυτικών ινών, οι οποίες βοηθούν την κινητικότητα του εντέρου, ενώ συμβάλλουν στην πρόληψη του καρκίνου του παχέος εντέρου, κυρίως του ορθού. 

Περιέχει λυκοπένιο, συστατικό που θεωρείται ότι έχει αντικαρκινική δράση. Το λυκοπένιο εξουδετερώνει τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου που σχηματίζονται κατά τη διάρκεια του κυτταρικού μεταβολισμού. Η δράση του γίνεται αισθητή κυρίως σε περιστατικά ενάντια στον κίνδυνο του καρκίνου του προστάτη, παρουσιάζοντας, συγχρόνως, ευεργετικές δράσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα.  

Η σιλουέτα και το καρπούζι Στον αμείλικτο θερμιδομετρητή, το καρπούζι αποδίδει 30 θερμίδες/100 gr., 7,6 gr. υδατάνθρακες και 94gr. νερό, ως εκ τούτου η υπερκατανάλωσή του μπορεί να είναι επιβαρυντική για τη …ζυγαριά μας. Οι πλούσιες φυτικές ίνες του το καθιστούν σχεδόν απαγορευτικό για τους πάσχοντες από το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, ενώ η περιεκτικότητά του σε ζάχαρη ορθώνει τείχη για τους διαβητικούς.

ΚΟΡΥΦΗ

Φράουλες

ΕΥΩΔΙΑΣΤΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΗ Από τη Νταϊάνα Κόχυλα
Φράουλα, του γένους fragaria, ση΅αίνει ευωδιά. Κρί΅α που οι βοτανολόγοι έχουν σκοτώσει το άρω΅ά της! Τέτοια σκέφτο΅αι κάθε φορά που βλέπω φράουλες σαν ακτινίδια στο ΅έγεθος και σαν άχυρο στη γεύση να ξεχειλίζουν τις λαϊκές αγορές και τα ΅ανάβικα. Κάτι τέτοιο επίσης σκεφτό΅ουν όταν φέτος το Πάσχα φυτέψα΅ε λίγες φραουλιές, ΅ε την ελπίδα ότι κάποια στιγ΅ή το καλοκαιράκι θα τις απολαύσου΅ε. Θα δείξει. Οι ΅ικρές βιολογικές είναι σίγουρα οι πιο νόστι΅ες. Παρά το ΅ινιόν τους ΅έγεθος, είναι πλούσιες σε βιτα΅ίνη C, Ε, Α (καροτίνη), φωσφόρο, ιώδιο, ασβέστιο, ΅αγνήσιο, κάλιο, σελήνιο, τανίνες και φυτικές ίνες. Για να διατηρήσου΅ε το άρω΅ά τους είναι καλύτερα να ΅ην τις πλένου΅ε ώσπου να τις φά΅ε και να τις διατηρού΅ε στο ψυγείο ΅έσα σε ΅εγάλο πλαστικό δοχείο ΅ε χαρτί κουζίνας ανά΅εσα στις στρώσεις (΅έχρι 4-5). Τις πλένου΅ε (΅αζί ΅ε τα κοτσάνια τους) όταν πρόκειται να τις καταναλώσου΅ε.
Οι φράουλες έχουν πολλές χρήσεις, ιδίως στη ζαχαροπλαστική. Τρώγονται είτε φρέσκες, ΅ε λίγη ζάχαρη, κονιάκ και σαντιγί, γίνονται ΅αρ΅ελάδα, κο΅πόστα, γλυκό κουταλιού, παγωτά, σορ΅πέ, γρανίτες, ζελέ, σάλτσες, κρέ΅ες, ΅ους, ΅παίνουν σε τάρτες, τούρτες, κέικ, ταιριάζουν ΅ε γιαούρτι, σοκολάτα, ΅αλακά τυριά, ξηρούς καρπούς κ.λπ. Χρησι΅οποιούνται επίσης σε σαλάτες. Τυρί και φράουλες! Τέλειος συνδυασ΅ός.

Λευκή ΅ους ΅ε φράουλες

Αυτό το ανάλαφρο γλυκό κερδίζει ΅ια επιπλέον δροσερή γεύση ΅ε αρω΅ατικό λικέρ πορτοκάλι.
Υλικά Για 8 ΅ερίδες
5 φλιτζ. φρέσκες φράουλες,
χυ΅ό από ½ λε΅όνι,
1 κ.σ. ξύσ΅α πορτοκαλιού,
2 κ.σ. ζελατίνη σε σκόνη,
½ φλιτζ. καυτό νερό,
2 κρόκους αυγών,
1 φλιτζ. ζάχαρη,
2-3 κ.σ. λικέρ πορτοκάλι,
2 φλιτζ. κρέ΅α γάλακτος

Πλένου΅ε τις φράουλες και κόβου΅ε τα κοτσάνια τους. Τις βάζου΅ε ΅αζί ΅ε τον χυ΅ό λε΅ονιού, το ξύσ΅α και τη ζελατίνη στο ΅πλέντερ. Ρίχνου΅ε το καυτό νερό και τα χτυπά΅ε ξανά ώσπου να πολτοποιηθούν. Αφήνου΅ε το ΅είγ΅α να κρυώσει.
Με ΅ίξερ χτυπά΅ε τους κρόκους ΅ε τη ζάχαρη ώσπου να γίνουν κρέ΅α. Προσθέτου΅ε το λικέρ και τα χτυπά΅ε για ακό΅α 1 λεπτό. Ρίχνου΅ε το ΅είγ΅α αυτό σε ΅πεν ΅αρί και το ανακατεύου΅ε ΅ε ξύλινο κουτάλι συνέχεια, πάνω από νερό που σιγοβράζει, ΅έχρι να πήξει. Το βγάζου΅ε και το αφήνου΅ε να κρυώσει. Ανακατεύου΅ε το ΅είγ΅α της φράουλας ΅ε τους κρόκους και βάζου΅ε το ΅είγ΅α στο ψυγείο ώσπου να αρχίσει να πήζει. Χτυπά΅ε την κρέ΅α γάλακτος ώσπου να πήξει. Με ΅ία σπάτουλα την ανακατεύου΅ε ΅ε το ΅είγ΅α της φράουλας. Τοποθετού΅ε όλη τη ΅ους σε ΅πολάκια και τα αφήνου΅ε στο ψυγείο για 3-4 ώρες ακό΅α, ώσπου να πήξει η ΅ους. Γαρνίρου΅ε ΅ε φρέσκες φράουλες και σερβίρου΅ε.

 

Μύρισε... φράουλες!

Ενα φρούτο υψηλής διατροφικής αξίας Τρώγονται σκέτες, ή με ζάχαρη, γιαούρτι, σαντιγί, συνδυάζονται τέλεια με σοκολάτα και κονιάκ. Οι «χλιδάτοι» τις προτιμούν και με σαμπάνια. Οι φράουλες που έχουν κάνει την εμφάνισή τους σε μανάβικα, λαϊκές αγορές και σούπερ μάρκετ διεκδικούν με αξιώσεις θέση στο ψυγείο. Βιταμίνες και αντιοξειδωτικά στοιχεία έρχονται να προστεθούν στην ιδιαίτερη γεύση αλλά και το άρωμα τους, μετατρέποντας τις σε ανοιξιάτικο πειρασμό, στον οποίο δεν υπάρχει και λόγος αντίστασης. Υψηλή διατροφική αξία, και μάλιστα χωρίς πολλές θερμίδες : 140 γραμμάρια φράουλες, περίπου ένα φλιτζάνι, δίνουν 46 θερμίδες, ενώ παρέχουν μεταξύ άλλων σίδηρο (0,59 mg), ασβέστιο (23 mg), φώσφορο (35 mg), κάλιο (220 mg), μαγνήσιο (19 mg), βιταμίνη Α και C, ακόμη και πρωτεΐνες (0,96 γρ.), και υδατάνθρακες (11,06 γρ.). Τόσο τα αντιοξειδωτικά, όσο και η βιταμίνη Α, απορροφώνται καλύτερα, όταν συνοδεύονται από λιπαρή ύλη. Στοιχείο που συνεπάγεται ότι μπορείτε να απολαύσετε τις φράουλες με γιαούρτι (2% λιπαρά) και ανάλατους ξηρούς καρπούς. Ή με ένα ποτήρι γάλα (1,5% λιπαρά) με δημητριακά. Ακόμη και με αλμυρό σνακ : 2 cream crackers και μία φέτα άπαχο τυρί.

Τα «συν» της κατανάλωσης φράουλας Ο καρπός, τα φύλλα και οι ρίζες της φράουλας χρησιμοποιούνται διαχρονικά ως φάρμακο. Στο παρελθόν χρησίμευαν στην παρασκευή σκευασμάτων για τη διάρροια, την πέψη, αλλά και ως βάση διαφόρων λοσιόν για το δέρμα, επιθεμάτων για το έγκαυμα, προϊόντων λεύκανσης των δοντιών. Βοηθά στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας, καθώς είναι πλούσια πηγή φυτικών ινών, έχει καθαρτική, αιμοστατική, διουρητική και μαλακτική δράση, ενώ παράλληλα συμβάλλει στην αποτοξίνωση του οργανισμού.

Στις φράουλες έχουν αποδοθεί αντιοξειδωτικές, αντικαρκινικές, αντιφλεγμονώδεις και καρδιοτονωτικές ιδιότητες, χάρη στη μεγάλη περιεκτικότητά τους σε φαινόλες και βιταμίνες Α και C.

Ο κατάλογος δεν σταματά εδώ. Περιέχουν λουτεΐνη και ζεαξανθίνη, ουσίες γνωστές για την ευεργετική τους δράση στην όραση. Θεωρούνται ιδανικές για όσους έχουν αναιμία και υπέρταση, αλλά και για εκείνους που αντιμετωπίζουν προβλήματα με ρευματισμούς και χολή.

Περιορίζουν τον κίνδυνο της οστεοπόρωσης, των καρδιαγγειακών παθήσεων, της αρθρίτιδας, και επηρεάζουν θετικά την ισορροπία των υγρών του σώματος και της αρτηριακής πίεσης.

Πότε δεν ενδείκνυνται Θεωρούνται από τις πλέον επιβαρημένες με φυτοφάρμακα τροφές. Προσέχετε να μην έχουν ζαρώματα και κακώσεις, να είναι καθαρές, ομοιόμορφες, με λαμπερό χρώμα, πράσινα φυλλαράκια στην κορυφή και ευδιάκριτες μικρές τρίχες στην επιφάνειά τους. Αγοράζετε όσες έχουν μικρό, ή και κανονικό μέγεθος. Μην υπερβάλλετε σε ποσότητες, καθώς χαλούν εύκολα. Προτιμάτε να τις καταναλώνετε στην εποχή τους, καθώς το υπόλοιπο διάστημα οι ποικιλίες διεγείρονται τεχνητά.

Οι βιολογικές φράουλες είναι καλή λύση, απλώς κοστίζουν περισσότερο. Η κατανάλωση δεν ενδείκνυται σε περιπτώσεις έλκους, φλεγμονής των εντέρων και σπαστικής κολίτιδας. Ενδέχεται να ευθύνονται για αλλεργικά εξανθήματα, εξαιτίας του χνουδιού στην επιφάνειά τους. Προσοχή στην κατανάλωσή της πρέπει να δίνουν και όσοι πάσχουν από νεφρική νόσο, θυρεοειδή ή αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη χοληδόχο κύστη και δεν παίρνουν φάρμακα.

Tips Οι φράουλες είναι ευαίσθητο φρούτο, μην τις αφήνετε σε θερμοκρασία δωματίου παρά μόνον λίγες ώρες. Μπορείτε, ωστόσο, να τις διατηρήσετε ολόκληρες με το πράσινο φυλλαράκι τους - αν προηγουμένως δεν τις έχετε πλύνει - σε γυάλινο αεροστεγές δοχείο, στο ψυγείο, μέχρι και δύο ημέρες. Μην τις αφήνετε να μουλιάσουν, όταν τις πλένετε : θα χάσουν το άρωμα και το χρώμα τους. Είναι προτιμότερο να τις βάλετε σε σουρωτήρι, και να ρίξετε άφθονο νερό (μαζί με τα κοτσανάκια τους). Φροντίστε να τις καταναλώσετε αμέσως μετά το πλύσιμο.

Συνταγή

Bavaroise με φράουλες (για πέντε άτομα)

Υλικά

250 γρ. φράουλες

60 γρ. φρουκτόζη

1 πρέζα βανίλια

15 γρ. φύλλα ζελατίνης

15 γρ. Grand Marnier

250-300 γρ. ζωϊκή σαντιγί (χτυπημένη ελαφρά)

Εκτέλεση

Βάζετε σε μια κατσαρόλα τις φράουλες, κομμένες σε κομμάτια, μαζί με τη φρουκτόζη και τη βανίλια (και λίγο νερό αν χρειαστεί), και ανακατεύετε μέχρι να πάρει το μείγμα μία βράση. Αφού βγάλετε την κατσαρόλα από τη φωτιά, προσθέτετε τις ζελατίνες, που έχετε πρώτα μαλακώσει σε κρύο νερό και στραγγίξει καλά. Ανακατεύετε και, μόλις λιώσουν οι ζελατίνες, περνάτε το μείγμα από το μπλέντερ και το αφήνετε να έρθει σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, ώστε να αρχίσει να πήζει. Προσθέτετε το Grand Marnier, ανακατεύετε και συμπληρώνετε γρήγορα το μείγμα με τη σαντιγί. Ανακατεύετε πάλι και σερβίρετε σε φόρμες της αρεσκείας σας. Αφήνετε να κρυώσουν στο ψυγείο για 2 ώρες τουλάχιστον και ξεφορμάρετε βουτώντας τη φόρμα σε ζεστό νερό για μερικά δευτερόλεπτα.

Φράουλα...κόκκινος γευστικός πειρασμός Διαθέτει το χρώμα του πάθους, γλυκιά διαπεραστική γεύση, άγρια ζουμερή ομορφιά και παραπέμπει συνειρμικά σε απολαυστικές στιγμές...

Μούρα και φράουλες εναντίον Πάρκινσον  Ειρήνη Βενιού   

Ενα μπολ την εβδομάδα περιορίζει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου κατά 25%

 «Ασπίδα» κατά της νευροεκφυλιστικής νόσου Πάρκινσον αποτελεί μια διατροφή πλούσια σε μούρα, σύμφωνα με νέα μελέτη αμερικανών και βρετανών επιστημόνων.

Οπως εξηγούν μέσα από δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Neurology» οι ερευνητές από τα πανεπιστήμια Χάρβαρντ και East Anglia παρακολούθησαν συνολικά 130.000 άνδρες και γυναίκες για ένα διάστημα 20 ετών. Είδαν λοιπόν, ότι κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου περίπου 800 από αυτούς εμφάνισαν Πάρκινσον.

Φλαβονοειδή, τα «θαυματουργά» Αναλύοντας το διατροφικό μοτίβο, τις καθημερινές συνήθειες των συμμετεχόντων και λαμβάνοντας υπόψη και άλλους παράγοντες κινδύνου, οι ερευνητές είδαν ότι όσοι κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες τροφίμων και ποτών πλούσιων σε φλαβονοειδή (όπως π.χ. μούρα, μήλα, κόκκινο κρασί, τσάι κ.ά.), είχαν κατά 40% μικρότερη πιθανότητα να εμφανίσουν τη νόσο.  Επικεντρώνοντας την προσοχή τους στα μούρα, μάλιστα, διαπίστωσαν ότι όσοι από τους εθελοντές έτρωγαν μια μερίδα φρούτων της γευστικής οικογένειας κάθε εβδομάδα αντιμετώπιζαν κατά 25% μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Πάρκινσον. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι τα φλαβονοειδή προστατεύουν από την φθορά του οργανισμού που συνοδεύει τη διαδικασία της γήρανσης και οδηγεί στην εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων, υπέρτασης και διαφόρων ειδών καρκίνου. Η διεξαγωγή μελετών που εξετάζουν τις διατροφικές συνήθειες των συμμετεχόντων είναι ιδιαίτερα δύσκολη και τα ευρήματα των μελετών αυτών δεν συνιστούν απόδειξη για τον προστατευτικό ρόλο των εξεταζομένων τροφίμων. Η ομάδα των ειδικών ωστόσο είναι πεπεισμένη για τα ευρήματά της. «Τα ευρήματά μας προσφέρουν περαιτέρω επιβεβαίωση ότι η συχνή κατανάλωση τροφών πλούσιων σε φλαβονοειδή μπορεί να προσφέρει ευεργετικά οφέλη στον οργανισμό» αναφέρει ο καθηγητής Εντιν Κάσιντι από το τμήμα Διατροφής της Ιατρικής Σχολής Νόργουιτς του Πανεπιστημίου East Anglia, στη Βρετανία. «Πρόκειται για την πρώτη μελέτη σε ανθρώπους που εξετάζει τον ακριβή συσχετισμό ανάμεσα στην κατανάλωση τροφών πλούσιων σε φλαβονοειδή και την εμφάνιση της νόσου Πάρκινσον. Σύμφωνα με αυτήν, οι ανθοκυανίνες – μια υποκατηγορία φλαβονοειδών - φάνηκε να έχουν νευροπροστατευτική δράση» καταλήγει ο ειδικός

 

Φράουλες και μύρτιλλα «ασπίδα» για τον εγκέφαλο Ειρήνη Βενιού 

Καθυστερούν την νοητική φθορά που συνοδεύει τη γήρανση κατά τουλάχιστον 2,5 χρόνια Η συχνή κατανάλωση φρούτων του δάσους όπως φράουλες και μύρτιλλα, καθυστερούν τη γήρανση του εγκεφάλου σύμφωνα με αμερικανούς επιστήμονες. Συγκεκριμένα, οι ειδικοί της Ιατρικής Σχολής του Χάρβαρντ, στη Βοστόνη, είδαν ότι γυναίκες που έτρωγαν συχνά φράουλες και μύρτιλλα εμφάνιζαν με καθυστέρηση συμπτώματα νοητικής φθοράς που συνοδεύουν τη φυσιολογική διαδικασία της γήρανσης, συγκριτικά με γυναίκες που δεν προτιμούσαν αυτά τα φρούτα. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι πίσω από την προστατευτική δράση κρύβεται η υψηλή περιεκτικότητα των συγκεκριμένων φρούτων σε φλαβονοειδή, αντιοξειδωτικές ουσίες με έντονη προστατευτική δράση του οργανισμού έναντι διαφόρων ασθενειών.

«Βουτιά» στα …φρούτα του δάσους Στη μελέτη τους, οι επιστήμονες προχώρησαν στην ανάλυση στοιχείων της μελέτης μεγάλης κλίμακας Nurses’ Health Study, στην οποία είχαν συμμετάσχει συνολικά 121.700 νοσοκόμες ηλικίας μεταξύ 30 και 55 ετών. Οι εθελόντριες άρχισαν να συμπληρώνουν ερωτηματολόγια γύρω από τις διατροφικές τους συνήθειες το 1976. Από το 1980 και έπειτα, παρακολουθούνταν στενά ανά τετραετία για την καταγραφή της συχνότητας με την οποία κατανάλωναν συγκεκριμένες τροφές. Από το 1995 έως το 2001 και ανά δύο χρόνια, πραγματοποιούνταν μετρήσεις των νοητικών επιδόσεων 16.010 γυναικών που είχαν ξεπεράσει το 70ο έτος της ζωής τους.

Αναλύοντας τα παραπάνω δεδομένα, οι αμερικανοί ειδικοί διαπίστωσαν λοιπόν, ότι η συχνή κατανάλωση φράουλας και μύρτιλλου φρέναρε τη νοητική φθορά που συνόδευε τις μεγαλύτερες ηλικίες κατά 2,5 περίπου χρόνια.

Υγιεινές συνήθειες για κοφτερό μυαλόΌπως υποστηρίζουν παρόλα αυτά, με δημοσίευσή τους στο επιστημονικό έντυπο «Annals of Neurology», δεν μπορούν να αποκλείσουν το γεγονός ότι οι γυναίκες που επέλεγαν να καταναλώνουν συχνά φράουλες και μύρτιλλα πιθανότατα να ακολουθούσαν σε γενικές γραμμές, έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής, σε σχέση με τις υπόλοιπες. Αναφέρουν μάλιστα, ότι η συγκεκριμένη προστατευτική δράση ενδεχομένως να ισχύει και στην περίπτωση των ανδρών. Εκτιμούν τέλος ότι το στρες και η εγκεφαλική φλεγμονή συμβάλλουν στην εμφάνιση νοητικής έκπτωσης και ότι η αυξημένη κατανάλωση φλαβονοειδών θα μπορούσε να βοηθήσει στον μετριασμό των επιπτώσεων αυτών.

 

Οι φράουλες ασπίδα στον καρκίνο Η πλούσια αντιοξειδωτική δράση τις κάνουν ωφέλιμες για την υγεία μας Είναι ένα από τα αγαπημένα φρούτα που έρχονται με την άνοιξη: οι φράουλες, με τη γλυκιά, υπόξινη γεύση και το έντονο κόκκινο χρώμα τους είναι από τα πιο λατρεμένες και υγιεινές απολαύσεις αυτής της εποχής. Παράλληλα όμως με την ικανοποίηση των γευστικών υποδοχέων, τα θρεπτικά τους συστατικά και η πλούσια αντιοξειδωτική δράση τις κάνουν ωφέλιμες και για την υγεία μας.

 

«Ασπίδα» για το στομάχι η φράουλα Ειρήνη Βενιού 

Οι φράουλες προστατεύουν τη «φόδρα» του στομάχου από την επίδραση του αλκοόλ, σύμφωνα με νέα μελέτη ισπανών ειδικών που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «PLoS ONE». Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης πραγματοποίησαν πειράματα σε ποντίκια, τα οποία μοίρασαν σε δύο ομάδες. Στη μια από αυτές χορήγησαν εκχύλισμα φράουλας (40 mg ανά κιλό σωματικού βάρους) για ένα διάστημα 10 ημερών. Στη συνέχεια, χορήγησαν και στις δύο ομάδες αιθυλική αλκοόλη και είδαν ότι η βλεννώδης μεμβράνη του στομάχου των ποντικιών που λάμβαναν το εκχύλισμα φράουλας εμφάνισε μικρότερες βλάβες σε σχέση με τα υπόλοιπα ποντίκια.

Η βλεννώδης μεμβράνη του στομάχου αποτελείται από κύτταρα τα οποία παράγουν οξέα και ένζυμα με στόχο την διάσπαση των τροφών. Η βλέννα που εκκρίνεται εκεί, προστατεύει την εσωτερική επίστρωση του στομάχου από τα οξέα. «Η προστατευτική δράση της φράουλας δεν συνδέεται μόνο με την υψηλή περιεκτικότητά της σε αντιοξειδωτικές ουσίες, αλλά και με το γεγονός ότι το φρούτο ενεργοποιεί τις αντιοξειδωτικές άμυνες και τα αντιοξειδωτικά ένζυμα του οργανισμού» εξηγεί η ερευνήτρια Σάρα Τουλιπάνι.

Φράουλες εναντίον έλκους Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι μια διατροφή πλούσια σε φράουλες μπορεί να συμβάλει στην πρόληψη γαστρικών παθήσεων και να επιβραδύνει την εμφάνιση έλκους. «Τα συγκεκριμένα ευρήματα όμως σε καμία περίπτωση δεν έρχονται να απαλύνουν τις επιπτώσεις της υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ» τονίζει από την πλευρά του ο ερευνητής Μαουρίθιο Μπατίνο. Η γαστρίτιδα και οι φλεγμονές της βλεννώδους μεμβράνης του στομάχου, εξηγούν οι ερευνητές, σχετίζονται με την κατανάλωση αλκοόλ. Μπορούν όμως να προκληθούν και από ιογενείς λοιμώξεις ή από τη λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων όπως π.χ. η ασπιρίνη αλλά και αντιβιοτικών που χορηγούνται για την αντιμετώπιση του ελικοβακτηρίου του πυλωρού.  Στην περίπτωση του έλκους οι συμβατικές θεραπείες πρέπει να λαμβάνονται σε συνδυασμό με φάρμακα τα οποία διαθέτουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Ετσι οι φράουλες μπορούν να αποτελέσουν μια φυσική αντιοξειδωτική λύση για το πρόβλημα, σημειώνουν οι ερευνητές.

 

 ΚΟΡΥΦΗ

Η φράουλα του πάθους             

Η φράουλα του πάθους!  

Φράουλα ο καρπός του πειρασμού και της απόλαυσης

Φράουλα γεύσης και ’νοιξης γωνία...                 

Φράουλα

Φράουλες, στην αιχμή της... γλύκας τους             

Φράουλες: κόκκινες, όχι όμως από ντροπή                   

Οι καλύτεροι τρόποι για να απολαύσετε τις φράουλες

Σύκο Γλυκός πειρασμός

Ενα από τα πλεονεκτήματα των μεσογειακών χωρών. Στις βόρειες χώρες τα βρίσκουν μόνο ξερά ή τα χρυσοπληρώνουν για να τα απολαύσουν φρέσκα. Γνωστά από την αρχαιότητα, φαίνεται ότι πρωτοκαλλιεργήθηκαν στην Αίγυπτο και από εκεί μεταφέρθηκαν στην Κρήτη και την υπόλοιπη Ελλάδα γύρω στο 1500 π.Χ. - αυτό αναφέρουν ο Ομηρος, ο Αριστοτέλης και ο Θεόφραστος, ενώ ο Αθήναιος μιλάει για περίπου 20 διαφορετικές ποικιλίες.

Αλλωστε η λέξη συκοφάντης κρατάει από τα πολύ παλιά χρόνια και ήταν εκείνος που κατέδιδε αυτόν που έκλεβε σύκα, δηλαδή όχι και κάτι σπουδαίο, αφού υπήρχαν σε αφθονία. Υπάρχει βέβαια και η εκδοχή του Πλούταρχου (αδύναμη κατά τον Μπαμπινιώτη) που λέει ότι συκοφάντης είναι εκείνος που κατέδιδε όσους παρανόμως εξήγαν σύκα από την Αττική! Οι Ρωμαίοι επίσης τα απολάμβαναν και φρέσκα και ξερά - μάλιστα τα χρησιμοποιούσαν και σε αλμυρά πιάτα, ακριβώς όπως και σήμερα. Στην πραγματικότητα, το σύκο που τρώμε δεν είναι φρούτο, η φλούδα του περικλείει εκατοντάδες μικρά φρούτα - αυτά που εμείς θεωρούμε σπόρους. Ωριμάζουν στην καρδιά του καλοκαιριού, πρώτα τα υπέροχα βασιλικά κι ακολουθούν τα υπόλοιπα, τα λευκά και τα μαύρα. Από τον Σεπτέμβριο αρχίζει και η αποξήρανσή τους. Τα σύκα της Κύμης ανήκουν στα ελληνικά Προϊόντα με Ονομασία Προέλευσης.

Ενα από τα πιο γνωστά ελληνικά εδέσματα με βάση το σύκο, η συκομαΐδα, φτιάχνεται στην Κέρκυρα, όπου ζυμώνουν τα σύκα με ούζο και πιπέρι και τα τυλίγουν σε αμπελόφυλλα για να δέσουν. Μετά κόβονται σε κομματάκια και τρώγονται - και είναι συγκλονιστικά όταν συνοδεύουν τυριά ή και φουά γκρα!

Διατροφική αξία Το σύκο είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, καλή πηγή καλίου, αλλά δυστυχώς και θερμίδων - ένα μεγαλούτσικο σύκο έχει γύρω στις 60 θερμίδες. Λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας σε σάκχαρα είναι ακατάλληλα για όσους πάσχουν από διαβήτη.

 

Συκο-φαντίες Γαλδαδάς Αλκης 

Το σύκο, το ταπεινό αυτό φρούτο που πολλοί απλά προσπαθούν να μην πατήσουν όταν το συναντούν πεσμένο στην άσφαλτο, μπορεί, για μερικούς μελετητές των παλαιών Γραφών, να ήταν και ο πραγματικά απαγορευμένος καρπός του Παραδείσου, αφού το μήλο σε πολύ θερμά κλίματα μάλλον δεν ευδοκιμεί, ενώ οι κάτοικοι του ονειρεμένου εκείνου τόπου, όπως αναφέρουν οι Γραφές, περιφέρονταν καλύπτοντας κατά ένα μέρος τη γυμνότητά τους με φύλλα συκής. Και πολύ περισσότεροι θα πίστευαν αυτή την εκδοχή αν γνώριζαν το πόσο ωφέλιμος είναι ο καρπός της συκιάς, ένα πραγματικό δώρο για όποιον έχει τη δυνατότητα να το γευθεί (γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται και για έναν καρπό που προκαλεί σε μερικούς ανθρώπους αλλεργικές αντιδράσεις).

Ηταν το αγαπημένο φρούτο της Κλεοπάτρας, ενώ ο Πλίνιος έγραφε πως είναι ό,τι καλύτερο για όσους αναρρώνουν από μια επίπονη ασθένεια, για παλαιστές και άλλους πρωταθλητές. Αλλά και το 2011 αναγορεύθηκε το «Νο 1 αναδυόμενο φρούτο» από την International Association of Culinary Professionals, ενώ όλο και περισσότεροι διατροφολόγοι στο εξωτερικό ανακαλύπτουν τα πάμπολλα προσόντα του. Είναι το φρούτο με τις περισσότερες ίνες, περιέχει ένζυμα που βοηθούν στην πέψη και αρκετό κάλιο. Τρία ξερά σύκα που έχουν μουσκέψει αποβραδίς σε λίγο χλιαρό νερό, κάθε πρωί, πίνοντας μαζί και το νερό, δίνουν το 20% της ημερήσιας συνιστώμενης δόσης σε ίνες και το 11% του απαραίτητου καλίου. Χάρη στο μαγνήσιο που περιέχει το σύκο δρα επίσης χαλαρωτικά, κόντρα στις καθημερινές πιέσεις, ενώ χάρη στον ψευδάργυρο ανεβαίνει η καλή διάθεση και η συγκέντρωση. Επειδή πρόκειται για τροφή-πρωταθλήτρια στο να έχει Ph που βρίσκεται ακριβώς στο άλλο άκρο από το όξινο, συνιστάται να λαμβάνεται έπειτα από γεύματα που περιέχουν πολύ κρέας, λουκάνικα, λίγα λαχανικά, πολλή ζάχαρη, διότι δίνουν αντιδράσεις εξουδετέρωσης. Αντί, δηλαδή, μετά από μια γενναία κρεατοφαγία να σερβίρεται πορτοκάλι ή κάποιο βαρύ γλυκό, μερικά σύκα θα βοηθούσαν πολύ περισσότερο αυτούς που αρχίζουν να σκέπτονται «οχ, πάλι γουρούνιασα»! Αλλωστε περιέχουν και ένα ένζυμο, την πρωτεάση, που βοηθάει στην πέψη του κρέατος.

Σε παλαιότερες εποχές, όταν δεν υπήρχαν όλες αυτές οι οδοντόκρεμες με τις χίλιες διαφορετικές δράσεις για διάφορες περιοδοντικές παθήσεις, συνήθιζαν να βάζουν στο επώδυνο σημείο λίγο πολτό από σύκο και αυτός δρούσε όχι μόνο καταπραϋντικά αλλά και θεραπευτικά αφού περιέχει και ουσίες που σκοτώνουν κάποια ενοχλητικά βακτηρίδια.

Σε σχέση με το παλιό ερώτημα «φρέσκα ή ξερά σύκα» η απάντηση μάλλον είναι πως δεν μπαίνει τέτοιο θέμα. Διότι τα φρέσκα δεν μπορούν να διατηρηθούν περισσότερο από μία εβδομάδα ακόμη και στα καλύτερα ψυγεία. Ετσι, πέρα από την εποχή αυτή, από Αύγουστο ως Σεπτέμβριο, τον υπόλοιπο χρόνο όλα μας παραπέμπουν στα ξερά σύκα. Που θεωρείται ότι περιέχουν στο ίδιο βάρος περισσότερη πρωτεΐνη, ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο αλλά λιγότερο Β-καροτένιο και φυσικά βιταμίνη C («Journal of the American College of Nutrition», 2005, έρευνα του Πανεπιστημίου Scranton).

Γενικά στη στήλη αυτή αποφεύγουμε να αναφερόμαστε στις αντικαρκινικές ιδιότητες διαφόρων τροφών όταν αυτό είναι απλά μια αόριστη αναφορά. Αξίζει όμως να έχουμε υπόψη μας λίγα πράγματα όταν έχουν προηγηθεί κάποιες έρευνες όπως αυτές που έγιναν από επιστήμονες στο Mitsubishi-Kasei Institute of Life Sciences του Τόκιο. Οπου εκεί, αφού πρώτα προκάλεσαν αδενοκαρκινώματα σε ποντικούς, τους έκαναν ενέσεις με χυμό από κατεψυγμένα σύκα για να παρατηρήσουν μια μείωση των όγκων κατά 39% κατά μέσον όρο. Στη συνέχεια η δοκιμή σε ανθρώπινους ιστούς έδειξε μια βελτίωση κατά 55%.

Με βάση όσα αναφέραμε και τις προηγούμενες φορές, το ελληνικό καλοκαίρι, από διατροφική άποψη, φαίνεται πως με τα σοφά καθιερωμένα του, τα φθηνά και άφθονα, που προσφέρει σε αυτόν τον τόπο ακόμη απλόχερα, μας δίνει αρκετά εφόδια για να αντιμετωπίζουμε και τις δυσκολίες του χειμώνα. Αρκεί να το καταλάβουμε...

 

Η αφροδισιακή δράση του σύκου

Το κατεξοχήν μεσογειακό και αυγουστιάτικο φρούτο έχει πολλές άγνωστες θρεπτικές ιδιότητες Έχει ιδιαίτερη υφή και γεύση, κυρίως όμως διαθέτει νοστιμιά και αποτελεί καλή πηγή ενέργειας. Το σύκο, φρούτο κατεξοχήν μεσογειακό, αποτελεί σήμα κατατεθέν του Αυγούστου, αφήνοντας τους λάτρεις του σε προσμονή για την πλούσια σάρκα τους όλο τον υπόλοιπο χρόνο. Η θρεπτική του αξία είναι αναμφισβήτητη καθώς περιέχει φυτικές ίνες, κάλιο ασβέστιο, μαγνήσιο και σίδηρο ενώ οι ποικιλίες με σκούρα κόκκινη σάρκα είναι πλούσιες σε πολυφαινόλες, ουσίες με αντιοξειδωτική δράση. Η απόλαυση που προσφέρουν τα σύκα έχει και αυτή, το τίμημα της. Διαθέτουν περισσότερα σάκχαρα από άλλα φρούτα, χαρίζοντας και θερμίδες - εκτός από ενέργεια - σε όποιον τα καταναλώνει σε μεγάλες ποσότητες : 79 θερμίδες ανα 100 γραμμάρια τα φρέσκα, και 249 θερμίδες ανα 100 γραμμάρια τα αποξηραμένα. Οι φυτικές ίνες τους φροντίζουν πάντως στο να απορροφώνται ομαλά τα σάκχαρα, παρέχοντας παράλληλα λύση σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας. Βεβαίως, αν υπερβάλλετε, υπάρχει πιθανότητα διάρροιας ενώ σε περίπτωση προβλήματος με τους νεφρούς ή τη χοληδόχο κύστη, καλό είναι να μην τα εντάσσετε στο διαιτολόγιο σας.  

Τα οφέλη Όταν η διατροφή σας είναι ισορροπημένη, τα σύκα παίζουν βοηθητικό ρόλο στον έλεγχο του βάρους, χάρη στις φυτικές ίνες που επιβραδύνουν την πέψη, δημιουργώντας αίσθημα κορεσμού. Επίσης, συμβάλλουν στην πρόληψη καρδιακών παθήσεων, ρίχνοντας τα επίπεδα των τριγλυκεριδίων στο αίμα_ κύρια μορφή λίπους, που σε αυξημένα επίπεδα συνδέεται με την πιθανότητα εμφάνισης παχυσαρκίας και καρδιακών παθήσεων.

Το κάλιο που εμπεριέχουν θεωρείται αποτελεσματικό στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης, ενώ η σύνθεση τους συνολικά φημίζεται ως προστατευτική απέναντι στον καρκίνο του μαστού, ειδικά για τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Τα αποξηραμένα σύκα ενδείκνυνται τις κρύες νύχτες του χειμώνα για την ανακούφιση από τον πονόλαιμο. Αυτή που δρα ευεργετικά στον ερεθισμένο λαιμό, είναι η κολλώδης ουσία τους, η οποία όταν αναμιγνύεται με το νερό, διογκώνεται, και γίνεται «ασπίδα» απέναντι στον πόνο και τον ερεθισμό. Παρά το γεγονός ότι δεν είναι ιδιαιτέρως δημοφιλή, πολύτιμα είναι και τα φύλλα της συκιάς. Σύμφωνα με μελέτες, έχουν αντιδιαβητική δράση: βράστε τα και πιείτε το εκχύλισμα, σαν τσάι! Όσο για την αφροδισιακή υπόσταση του φρούτου, δεν χρειάζεται διαφήμιση. Το σύκο επιδρά στο ορμονικό σύστημα και απελευθερώνει τη διάθεση για σεξ.  

Σύκα, στο τραπέζι Διόλου τυχαία, το σύκο μετρά 3.000 χρόνια ζωής, στο ανθρώπινο διαιτολόγιο. Στην αρχαία Ελλάδα αποδιδόταν, μάλιστα, τεράστια σημασία στον καρπό της συκιάς, όχι μόνον για διατροφικούς λόγους, αλλά και για εμπορικούς_ εξ ου και οι συκοφάντες, όσοι επιχειρούσαν να εξάγουν παρανόμως τα φρούτα. Προσθέστε τα σύκα στη διατροφή σας, στο πρωϊνό με τη μορφή μαρμελάδας, αλλά και στα άλλα γεύματα: μπορείτε κάλλιστα να τα βάλετε σε φρέσκιες σαλάτες. Ιδού μία εναλλακτική με ρόκα και χαλούμι.  

Χρησιμοποιείστε:  

2 ματσάκια ρόκα, πλυμένη και στεγνωμένη
1 φλιτζ. τσαγιού φύλλα φρέσκου δυόσμου, ψιλοκομμένα (αν δεν βρείτε φρέσκο δυόσμο, χρησιμοποιήστε άνηθο)
8 σύκα πράσινα (διαλέξτε όχι πολύ ώριμους και κάπως σφιχτούς καρπούς), καθαρισμένα και κομμένα στα 4
250 γρ. χαλούμι σε φέτες, ψητό                  6 κουτ. σούπας ελαιόλαδο
2 κουτ. σούπας κόκκινο ξίδι                       αλάτι, πράσινο πιπέρι
 

 

ΚΟΡΥΦΗ

Συκο - λογίες...                                              Σύκο: ξυπνάει τις αισθήσεις         

Πώς τα σύκα έγιναν... επίκαιρα                   Σύκα-Ο βασιλιάς των φρούτων στο τραπέζι σας   

Τα σύκα του καλοκαιριού, ο μεζές του χειμώνα

Σύκο: Γλυκαίνει το τέλος του καλοκαιριού!  Το σύκο είναι ένα γλυκό, ιδιαίτερα νόστιμο φρούτο με πολύτιμα θρεπτικά συστατικά όπως φυτικές ίνες, κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο και σίδηρο.

Σύκο: Χίλιες και μια χρήσεις Αποτελούν το σήμα κατατεθέν της ελληνικής υπαίθρου. Με γεύση γλυκιά σαν μέλι, τονωτικά και αφροδισιακά, τα τιμάμε δεόντως και τα απολαμβάνουμε ποικιλοτρόπως. Ο λόγος για τα σύκα φυσικά!

Τη συκιά και τα μάτια σας Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Η συκέα ή συκή των αρχαίων είναι ένα δέντρο πολύ κοινό στον τόπο μας. Το φυλλοβόλο, αρκετά μακρόβιο και ανθεκτικό στις αντίξοες κλιματικές συνθήκες οπωροφόρο δέντρο εντοπίζεται, σε αυτοφυή μορφή, σε περιοχές με θερμό και δροσερό κλίμα -κυρίως στη ζώνη που εκτείνεται από την ασιατική Τουρκία ώς τη βόρεια Ινδία όσο και σε αρκετές μεσογειακές χώρες. Στη χώρα μας οι πρώτες αναφορές χρονολογούνται από τα ομηρικά έτη. Μάλιστα, η σπουδαιότητα της συκιάς ήταν τόσο μεγάλη, που το εμπόριο του φυτού αλλά και των καρπών του απαγορευόταν διά νόμου. Οι πολίτες της Αθήνας που κατήγγελλαν τους κλέφτες και τους παράνομους εξαγωγείς σύκων λέγονταν «συκοφάντες» και αμείβονταν για την πράξη τους. Με το πέρασμα των χρόνων το εμπόριο σύκων νομιμοποιήθηκε και το φρούτο αποτέλεσε σημαντική πηγή εισοδήματος.

Καλοκαιρινό φρούτο Με την εποχή ωρίμασής τους να είναι μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου, περίοδο κατά την οποία τα βρίσκουμε νωπά,οι κυριότερες ποικιλίες -είναι πάνω από 700- εντοπίζονται στην Πελοπόννησο και την Εύβοια. Αυτά που τις διαφοροποιούν είναι το σχήμα (σφαιρικό ή αχλαδόμορφο), το χρώμα του φλοιού τους (λευκό ή μελανο), το πόσες φορές ετησίως δίνουν παραγωγή (μονόφορες ή δίφορες) και το αν προορίζονται για νωπή κατανάλωση, αποξήρανση ή και τα δύο. Και το υπόλοιπο διάστημα όμως τα απολαμβάνουμε μεταποιημένα ως αποξηραμένα, μαζί με ξηρούς καρπούς, ως μαρμελάδα ή γλυκό του κουταλιού. Από τις εγχώριες ποικιλίες ξεχωρίζουν των Καλαμών, που καλλιεργούνται κυρίως στη Μεσσηνία. Πρόκειται για στρογγυλά, γλυκόσαρκα σύκα με πρασινοκίτρινη χοντρή επιδερμίδα, που τρώγονται νωπά ή ξηρά. Τα Κύμης (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης), που παράγονται στην Εύβοια και έχουν σχήμα σφαιρικό έως αχλαδόμορφο και καρπό μετρίου έως μεγάλου μεγέθους.

Τα γλυκόσαρκα Βασιλικά μαύρα, με την πράσινη επιδερμίδα και τις μοβ ραβδώσεις, που ωριμάζουν τον Αύγουστο και προορίζονται κυρίως για νωπή κατανάλωση. Τα συνήθως νωπά Βασιλικά λευκά που τα βρίσκει κανείς τον Αύγουστο και τα Λιβανά με τη γλυκιά και κεχριμπαρένια σάρκα, τα οποία ωριμάζουν το διάστημα μεταξύ Αυγούστου και Σεπτεμβρίου. Τα Αϊδανιά Λέσβου με τον μεγάλο σφαιρικό καρπό, την κεχριμπαρένια σάρκα και την κίτρινη όψη και τα πολίτικα που καταναλώνονται νωπά ή αποξηραμένα με τον σφαιρικό καρπό, την κεχριμπαρένια σάρκα και τον πρασινοκίτρινο φλοιό. Επίσης, τα σύκα, εκτός από νωπά και αποξηραμένα, καταναλώνονται και με δεκάδες άλλους τρόπους. Χρησιμοποιούνται για την παραγωγή πάστας, γλυκών κουταλιού, παστελιών, μαρμελάδων κ.λπ. Στην Κέρκυρα, με ξερά σύκα, μούστο, ούζο και μαύρο πιπέρι, φτιάχνουν ένα είδος τάρτας, τη συκομαΐδα, στη Χίο με απόσταξη έπειτα από ζύμωση σύκων και σταφυλιών παρασκευάζουν ένα τοπικό ποτό, τη σούμα, στα νησιά του Αιγαίου έχουν τις νόστιμες παστελαριές (ξερά σύκα, σουσάμι, καρύδια και κανέλα).

Επιλέγουμε βιολογικά Το νωπό σύκο είναι ένα ευπαθές προϊόν, με διάρκεια ζωής το πολύ μία εβδομάδα, που πρέπει να διατηρείται σε ψυγεία με θερμοκρασία 0° C και 90% σχετική υγρασία. Ως εκ τούτου, όταν τα προμηθευόμαστε φρέσκα, πρέπει να βρίσκονται στον σωστό βαθμό ωρίμασης. Επίσης, καλό είναι να επιλέγουμε βιολογικά - ιδίως όταν πρόκειται για αποξηραμένα που μπορεί να έχουν κάποια επιβάρυνση λόγω της απεντόμωσης που υπόκεινται κατά το στάδιο της συντήρησής τους. Εδώ θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα αποξηραμένα φρούτα που προέρχονται από τρίτες χώρες. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι αρμόδιες υπηρεσίες -ΕΦΕΤ, νομαρχίες κ.ά.- έχουν κατασχέσει μεγάλες ποσότητες στα οποία η συγκέντρωση της αφλατοξίνης -πολύ επικίνδυνη τοξίνη που δημιουργείται κυρίως από τις κακές συνθήκες μεταποίησης και συντήρησης - ήταν πάνω από το μέγιστο επιτρεπτό όριο.

Θρεπτικό και εύπεπτο Με αντικαρκινικές και τονωτικές ιδιότητες, το σύκο είναι πολύ χρήσιμο σε περιπτώσεις κόπωσης ή δυσκοιλιότητας, ενώ ενδείκνυται και για όλες τις φλεγμονές των πνευμόνων και του ουροποιητικού συστήματος. Επιπρόσθετα, η κατανάλωσή του βοηθάει τη λειτουργία των νεφρών και προστατεύει από υπέρταση και εγκεφαλικά επεισόδια. Οσον αφορά την πρακτική ιατρική, αυτή δίνει στο αφέψημα των ξερών σύκων ιδιότητες εναντίον των στοματικών παθήσεων, του κρυολογήματος και των παθήσεων των πνευμόνων. Η σκόνη δε των ξερών φύλλων συκιάς χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν και σαν αιμοστατικό.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Μύρτιλλα & Βατόμουρα

Μύρτιλλα: Ελιξίριο υγείας και νεότητας

Τα μπλε μούρα φροντίζουν το δέρμα και την υγεία του οργανισμού μας κι έχουν πλούσια αντικαρκινική δράση.

Μπλε, το χρώμα του καλοκαιριού! Θάλασσα, γαλανός ουρανός και μύρτιλλα. Ή κατά κόσμο, blueberries. Ένας καρπός που τα οφέλη του δεν είναι ακόμη τόσο διαδεδομένα στην χώρα μας, αν και το κλίμα και η ελληνική φύση είναι ιδανικά για την καλλιέργειά του. Απαντώνται αυτοφυή σε ορεινές περιοχές της Μακεδονίας, κυρίως στη Δράμα, και της Θεσσαλίας. 

Πηγή νεότητας και ομορφιάς Τα μύρτιλλα αποτελούν μια πλούσια πηγή αντιοξειδωτικών, γεγονός που βοηθά στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών στον οργανισμό μας. Το δέρμα μας παραμένει σφριγηλό και νεανικό, τα κύτταρά μας αναδομούνται και η διαδικασία γήρανσης επιβραδύνεται. Φτιάξτε scrub σώματος για απαλό και λαμπερό δέρμα με δύο φλιτζάνια καστανή ζάχαρη, δύο κουταλάκια πολτοποιημένα μπλε μούρα και τρία κουταλάκια χυμό λεμονιού.  

Η λύση για την καλή λειτουργία του ουροποιητικού συστήματος Καθώς τα μύρτιλλα είναι πλούσια σε πολυφαινόλες, εμφανίζουν έντονη αντιφλεγμονώδη και αντιμικροβιακή δράση. Χάρη σε αυτές και σε πολλά ακόμη συστατικά τους, εμποδίζουν την προσκόλληση βακτηρίων στα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης, προλαβαίνοντας λοιμώξεις το ουροποιητικού συστήματος. Για όσους αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα, μια χούφτα μύρτιλλα κάθε πρωί μαζί με γιαούρτι μπορεί να είναι η καλύτερη λύση. 

Μπλε καρπός εναντίον του καρκίνου Οι ανθοκυανίνες, φυτικές ουσίες που περιέχονται στα μύρτιλλα και είναι υπεύθυνες για το μπλε τους χρώμα, μάχονται τις ελεύθερες ρίζες που προκαλούν τον καρκίνο και φαίνεται πως μπορούν ακόμη και να εμποδίσουν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου του Illinois. Αντικαρκινικές κι όχι μόνο ιδιότητες επιδεικνύει η ουσία ρεσβερατρόλη, που περιέχεται στην φλούδα των μπλε μούρων. Επίσης, εμφανίζει αντιμικροβιακές, αντιφλεγμονώδεις και νευροπροστατευτικές ιδιότητες. Μισή κούπα την ημέρα είναι αρκετή για να απολαύσουμε αυτά τα οφέλη. Δοκιμάστε να τα βάλετε μέσα σε κέικ και πίτες.

Τροφή για τον εγκέφαλο Για να γίνεστε κάθε μέρα κι εξυπνότεροι, προτιμήστε για κολατσιό στο σχολείο ή την δουλειά μια χούφτα ξερά μπλε μούρα. Σύμφωνα με έρευνα του Peninsula Medical School στην Βρετανία, τα μύρτιλλα έχουν την ικανότητα να αντιστρέφουν την σχέση απώλειας μνήμης - ηλικίας, χάρη στα φλαβονοειδή που περιέχουν. Αν οι παραπάνω ιδιότητες των μύρτιλλων δεν φτάνουν για να σας πείσουν να τα βάλετε στην ζωή και το τραπέζι σας, τότε λάβετε υπόψη ότι είναι επίσης, πλούσια πηγή φυτικών ινών, βιταμινών Α, C και Ε, περιέχουν επίσης, β καροτένιο και τα ιχνοστοιχεία κάλιο, μαγγάνιο και μαγνήσιο. Οικονομικά και η καλλιέργεια του blueberry είναι αποδοτική με δεδομένη την υψηλή τιμή του προϊόντος: ένα κεσεδάκι νωπών blueberries Δράμας, βάρους 125 γραμμαρίων, πωλείται στη λιανική τιμή προς 5 ευρώ, ενώ οι χυμοί στοιχίζουν 3,30 ευρώ το μπουκάλι, η κομπόστα και η μαρμελάδα 6,30, η πάστα 7,60 και τα αποξηραμένα φύλλα (πίνονται ως ρόφημα) 1,5 ευρώ η συσκευασία.

 

Μύρτιλλο, το φρούτο της υγείας

 

Το μύρτιλλο «πολεμά» το λίπος Η κατανάλωσή του περιορίζει τα λιποκύτταρα έως και κατά 73%

 

Μούρα και φράουλες εναντίον Πάρκινσον

 

ΚΟΡΥΦΗ

Επτά λόγοι για να αγαπήσετε τα βατόμουρα

Ευεργετικά για τον οργανισμό αποδεικνόνται τα... ταπεινά φρούτα Σε …βασιλιά των «superfruits», των φρούτων με ευεργετικές για τον οργανισμό ιδιότητες, αναδεικνύει τα ταπεινά βατόμουρα μια νέα μελέτη. Σύμφωνα με αυτήν, τα βατόμουρα δεν είναι μόνο νόστιμα, αλλά περιέχουν και θρεπτικά στοιχεία που παρέχουν ένα πλήθος ευεργετικών ιδιοτήτων. Ιδού ορισμένα από αυτά:  

1. Έχουν πολλή βιταμίνη C

Αρχικά, αποτελούν μια πηγή πλούσια σε βιταμίνη C με διπλάσια περιεκτικότητα από το μύρτιλο. Όπως λέει η διατροφολόγος Ούρσουλα ’ρενς, «η βιταμίνη C έχει πολλές σημαντικές λειτουργίες για το σώμα. Είναι ζωτικής σημασίας για το ανοσοποιητικό μας σύστημα και την καρδιαγγειακή υγεία, συμβάλλοντας στη μείωση της αρτηριακής πίεσης. Επιπλέον, βοηθά στη βελτίωση της απορρόφησης του σιδήρου από άλλα τρόφιμα που καταναλώνονται την ίδια στιγμή, με αποτέλεσμα να μειώνει τον κίνδυνο αναιμίας».  

2. Πλούσια σε φυτικές ίνες

Η ’ρενς κάνει λόγο και για το πεπτικό σύστημα λέγοντας ότι «τα βατόμουρα έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες σε σύγκριση με τα περισσότερα άλλα φρούτα. Οι φυτικές ίνες βοηθούν στη σωστή λειτουργία του εντέρου και στη διατήρηση ενός υγιούς βάρους, ενώ παράλληλα συμβάλλουν στη μείωση της χοληστερίνης».  

3. «Σωτήριες» τανίνες

Ένα άλλο χαρακτηριστικό των βατόμουρων είναι ότι είναι πλούσια σε τανίνες, για τις οποίες η διατροφολόγος του νοσοκομείου Princess Grace στο Λονδίνο Σάρα Ουίλσον, ενημερώνει ότι «σε ενδεχόμενη επαφή τους με το δέρμα, σφίγγουν τους ιστούς, γεγονός που βοηθά στη συστολή των αιμοφόρων αγγείων και κατά συνέπεια στη μείωση της ελαφρούς αιμορραγίας. Οι τανίνες έχουν χρησιμοποιηθεί στην παραδοσιακή ιατρική και ως κατάπλασμα για την επούλωση πληγών».

 4. Αντιοξειδωτικές ανθοκυανίνες

Μια άλλη ιδιότητα είναι ότι περιέχουν ανθοκυανίνες που αποτελούν σύμφωνα με την ’ρενς, «φυτικές χρωστικές με αντιοξειδωτικές ιδιότητες, όπως εικάζεται». Μερικές από τις ανθοκυανίνες αναστέλλουν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, ενώ περιέχουν και φλαβονοειδή που αποδεδειγμένα δρουν αποτελεσματικά έναντι του καρκίνου του δέρματος και του πνεύμονα. 

5. Προστατεύει και τα μάτια!

Επιπρόσθετα, η λουτείνη που περιέχουν προστατεύει το μάτι δημιουργώντας χρωστικές στην ωχρά κηλίδα, την ευαίσθητη περιοχή στο πίσω μέρος του αμφιβληστροειδούς χιτώνα, ενώ συμβάλλει και στην πρόληψη οφθαλμικών βλαβών που προκαλεί η υπεριώδης ακτινοβολία.  

6.Μαγγάνιο για τα κόκαλα

Μία χούφτα βατόμουρα δίνει σχεδόν το μισό της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας σε μαγγάνιο, το οποίο, όπως λέει η Ουίλσον, «βοηθά στη δημιουργία ενός συνδετικού ιστού, ζωτικής σημασίας για την ισχυρή δομή των οστών».  

7. Φυλλικό (για τα κύτταρα) οξύ

Τέλος, τα βατόμουρα περιέχουν φυλλικό οξύ, που παίζει σημαντικό ρόλο στην υγιή διαίρεση και ανάπτυξη των κυττάρων. Η πρόσληψή του συνίσταται και για τις έγκυες γυναίκες, καθώς έχει την ιδιότητα να βελτιώνει ανωμαλίες, όπως η δισχιδής ράχη.

 

Βατόμουρα, τα κοκκινάδια του μύθου   

 

Το «βατόμουρο της νιότης» Έφεραν από τη Σιβηρία στη Δράμα μύρτιλλο blueberry  «Η Δράμα έχει ιδανικό κλίμα, αλλά και εξίσου ιδανική σύσταση εδάφους για την καλλιέργεια του μύρτιλλου. Διαπιστώσαμε στα τέσσερα χρόνια που ξεκινήσαμε την παραγωγή του, ότι εκτός από τη Λευκορωσία και τις παγωμένες βόρειες χώρες, ευδοκιμεί θαυμάσια και εδώ».

 

ΚΟΡΥΦΗ

Πεπόνι...χρυσαφένια απόλαυση!

Μέσα στον πυρετό του καλοκαιριού και την απογείωση του υδραργύρου, το πεπόνι αποτελεί μια όαση δροσιάς με πλούσια γεύση και χρυσαφένιο άρωμα καθώς αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα καλοκαιρινά φρούτα.

Με καταγωγή από την Ασία, κατάφερε από πολύ νωρίς να συνοδευτεί από σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες. Πιο συγκεκριμένα, το κιτρινωπό πεπόνι, που είναι γνωστό με την ονομασία cantaloupe, χρησιμοποιείται στην Κίνα για τη θεραπεία της ηπατίτιδας. Επίσης, οι σπόροι του χρησιμοποιούνται στις Φιλιππίνες, για την αντιμετώπιση του καρκίνου και την πρόκληση εμμηνόρροιας, στην Ινδία ως διουρητικό και στην Αφρική γίνονται χυλός και τρώγονται για την πρόκληση αποβολών. Σήμερα, στην Ελλάδα οι μεγαλύτερες καλλιέργειες βρίσκονται στην Πελοπόννησο και την Κρήτη, ενώ παγκοσμίως τα σκήπτρα της παραγωγής κρατά η Κίνα, και ακολουθούν η Ισπανία, η Τουρκία, το Ισραήλ, και οι Η.Π.Α. Στη χώρα μας, το πεπόνι κατέχει υψηλή θέση στις προτιμήσεις των καταναλωτών, λόγω της ιδιαίτερα γλυκιάς και δροσιστικής του γεύσης, της υψηλής περιεκτικότητάς του σε νερό, αλλά και του πλήθους βιταμινών που διαθέτει, προσφέροντας συνάμα λίγες θερμίδες.

Ποσοστά περιεκτικότητας σε θρεπτικά στοιχεία:Πιο συγκεκριμένα, το πεπόνι αποδίδει μόνο 34 θερμίδες/100 gr., 8,16 gr. υδατάνθρακες και 90gr. νερό. Δε θα πρέπει να ξεγελάει η ελαφριά του γεύση αφού έχει αρκετή φυσική ζάχαρη και έτσι η υπερκατανάλωσή του μπορεί να είναι επιβαρυντική για το βάρος μας. Η χημική του ανάλυση έχει δείξει ότι είναι πλούσιο σε βιταμίνες Α και, C, καθώς και σε θειαμίνη, νιασίνη, Β6 και κάλιο ενώ δεν περιέχει καθόλου χοληστερόλη. Καλό θα είναι να τρώγεται ώριμο, διαφορετικά παρέχει ελάχιστα από τα παραπάνω διατροφικά στοιχεία, που αναλύονται στον πίνακα. Όσο πιο ώριμο είναι το πεπόνι τόσο μεγαλύτερα ποσοστά β-καροτίνης περιέχει. Χαρακτηριστικό δείγμα της ωριμότητάς του είναι το άρωμά του. Επομένως, διαλέγετε πεπόνια που έχουν ικανοποιητικό βάρος και είναι αρωματικά (γλυκιά οσμή). Διαφορετικά τοποθετήστε το για μερικές μέρες σε θερμοκρασία δωματίου μέχρι να αποκτήσει το άρωμά του και μετά κόψτε το.

Οφέλη για την υγεία:Το πεπόνι, κατά την άποψη πολλών ερευνητών σε θέματα διατροφής, είναι πλούσιο σε έναν αριθμό συστατικών που είναι γνωστό ότι μειώνουν την πίεση του αίματος και την χοληστερόλη και συνάμα προστατεύουν από διάφορους τύπους καρκίνου.Πιο συγκεκριμένα, τα στοιχεία που έρχονται στο φως για το πεπόνι cantaloupe καθιστούν το φρούτο ακόμα πιο σημαντικό από ότι υποστηρίζουν οι παραδοσιακές θεωρίες. Σε ένα ενδιαφέρον πείραμα αποδείχτηκε ότι διαθέτει αντιπηκτικές και αντιθρομβωτικές ιδιότητες. Οι ερευνητές ανέμειξαν αιμοπετάλια με τη γλυκιά, νερουλή σάρκα του πεπονιού. Συμπέραναν ότι το πεπόνι περιέχει έναν παράγοντα που εμποδίζει τη συσσώρευση των ανθρωπίνων αιμοπεταλίων. Έτσι, τα αιμοπετάλια δεν κατάφεραν να ενωθούν, με αποτέλεσμα να αποτύχουν στη δημιουργία θρόμβων που ευθύνονται για τις καρδιοπάθειες και τα εγκεφαλικά επεισόδια. Το αντιπηκτικό χημικό του πεπονιού είναι η αδενοσίνη, το ίδιο συστατικό που υπάρχει στα κρεμμύδια, το σκόρδο και τα μανιτάρια. Από ότι φαίνεται, λοιπόν, το πεπόνι είναι ακόμη μια τροφή που βοηθά στην αραίωση του αίματος, μειώνοντας τις πιθανότητες καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών.Επίσης, το πεπόνι είναι εξαιρετική πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών καθώς περιέχει βιταμίνη C και, β-καροτίνη, συμβάλλοντας έτσι στην προστασία του οργανισμού από διάφορους τύπους καρκίνου, καρδιακά νοσήματα και άλλα ακόμα προβλήματα που συνδέονται με την μεγάλη ηλικία, όπως ο καταρράκτης (Phytother Res. 2005). Ακόμη, περιέχει βιταμίνη Α (19%/100gr), η οποία είναι σημαντική για καλύτερη όραση και αποτελεσματικότερη άμυνα σε μολύνσεις καθώς ενδυναμώνει τα λεμφοκύτταρα του οργανισμού. Όσον αφορά τη βιταμίνη C, περιέχεται σε υψηλά ποσοστά (41%/100gr) βοηθώντας και αυτή με τη σειρά της το αμυντικό σύστημα του οργανισμού ενάντια στις μολύνσεις, προστατεύοντας παράλληλα από το οξειδωτικό στρες και τα προϊόντα του μεταβολισμού που επιταχύνουν τη διαδικασία της γήρανσης. Περιέχει ακόμη βιταμίνη Β6, η οποία συμβάλλει στην σύνθεση των νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου καθώς συντελεί στην καλύτερη πνευματική και ψυχολογική υγεία.

Πλούσιο, συν τοις άλλοις, σε κάλιο, συμβάλλει στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας και της αρτηριακής πίεσης, διαθέτοντας συνάμα διουρητική δράση (κυρίως λόγω του μεγάλου ποσοστού νερού που περιέχει). Σε μία πρόσφατη μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι άτομα με υψηλότερα επίπεδα καλίου στον οργανισμό τους σημείωσαν την χαμηλότερη πίεση αίματος. Αντίθετα, άτομα με ελάχιστες ποσότητες καλίου στο αίμα, διέτρεξαν μεγαλύτερο κίνδυνο υψηλής πίεσης του αίματος. Παράλληλα, άλλες μελέτες έδειξαν ότι το κάλιο μπορεί να παρεμποδίσει την δράση της LDL χοληστερόλης (κακή χοληστερόλη) και να αποβεί επιζήμια για τον οργανισμό.

Επομένως το πεπόνι είναι μια αξιοσημείωτη πηγή ωφέλιμων και θρεπτικών ουσιών με σημαντικές προστατευτικές και ευεργετικές δράσεις για την υγεία μας και όχι μόνο. Στην αρχαιότητα είχε και καλλυντικές ιδιότητες, τις οποίες χρησιμοποιούμε ακόμα και σήμερα με τις μάσκες προσώπουπου γίνονται με φλούδες πεπονιού. Πιστεύεται ότι η φλούδα του πεπονιού τονώνει το δέρμα και βοηθά στην μείωση της ακμής κατά την εφηβεία.

Προτεινόμενος τρόπος κατανάλωσης:Ιδανικό για κατανάλωση σε φέτες ή σε φρουτοσαλάτες, ωμό. Χτυπώντας το στο μίξερ φτιάχνουμε γρανίτα, παγωτό, χυμό, αναψυκτικό. Όμως, μην αφήνεται το πεπόνι κομμένο σε φέτες για πολλή ώρα, διότι ότι η βιταμίνη C που περιέχει, καταστρέφεται γρήγορα εάν εκτεθεί στον αέρα. Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικό να καταναλώνεται αμέσως μετά αφού θα κοπεί.

Προτεινόμενος τρόπος αγοράς και συντήρησης:Τα πεπόνια διαφέρουν στο σχήμα, στον όγκο, στο μέγεθος, στο χρώμα της φλούδας και της σάρκας, στο άρωμα αλλά και στη γεύση, ανάλογα με την ποικιλία. Έτσι έχουμε σχήμα στρογγυλό ή ωοειδές, φλούδα χοντρή ή λεπτή, χρώμα κίτρινωπό ή πρασινωπό, επιφάνεια φλούδας λεία ή με γραμμώσεις, γεύση γλυκιά, δροσερή και αρωματική. Στη χώρα μας, έχουμε αρκετές ποικιλίες πεπονιάς, ενώ τα παραγόμενα πεπόνια είναι από τα πιο νόστιμα που υπάρχουν στον κόσμο.Πρώτα διαλέξτε ένα πεπόνι που να έχει συμμετρικό σφαιρικό σχήμα χωρίς χτυπήματα ή κοψίματα, με ικανοποιητικό βάρος. Όσον αφορά την συντήρησή του, καλό είναι να φυλάσσεται στο ψυγείο, με λίγη μεμβράνη συντήρησης τροφίμων και όχι κομμένο σε τεμάχια, διότι αφυδατώνεται και αλλοιώνεται η γεύση του.

 

Πεπόνι: Χρυσός πειρασμός του καλοκαιριού

Ενισχύει την καλή λειτουργία της όρασης, ενώ περιέχει υψηλά ποσοστά βιταμίνης C Δημοφιλές όσο λίγα καλοκαιρινά φρούτα, το πεπόνι δεν έχει μόνον απολαυστική γεύση, διαθέτει και διατροφικές ιδιότητες που το καθιστούν πολύτιμο για τον οργανισμό. Εχει φυσικά σάκχαρα, αλλά όχι σε βαθμό επικινδυνότητας: δίδει περίπου 34 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια, ως εκ τούτου μόνον η υπερκατανάλωση μπορεί να σας παχύνει…

Το πεπόνι είναι πλούσιο σε κάλιο, λειτουργεί κατά συνέπεια κατά του φουσκώματος, έχει διουρητική δράση (λόγω του υψηλού ποσοστού νερού που εμπεριέχει), συμβάλλει στη ρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας καθώς και της αρτηριακής πίεσης.

Σε πρόσφατη μελέτη, διαπιστώθηκε ότι άτομα με υψηλότερα επίπεδα καλίου στον οργανισμό τους σημείωσαν την χαμηλότερη πίεση αίματος, ενώ είναι γνωστό ότι το κάλιο μπορεί να παρεμποδίσει τη δράση της LDL χοληστερόλης (κακή χοληστερόλη).

Εμπεριέχει βιταμίνη C (41%/100gr) και β - καροτένιο, με το δεύτερο να παίζει σημαίνοντα ρόλο στην καλή λειτουργία της όρασης, και ειδικά στην αντιμετώπιση του καταρράκτη, τη διατήρηση υγιών επιθηλίων αλλά και την ικανοποιητική «απόδοση» του ανοσοποιητικού συστήματος.

Το πεπόνι είναι πλούσιο σε βιταμίνη Α, επίσης ενισχυτική για την όραση, καθώς και σε θειαμίνη, νιασίνη, Β6, η οποία συμβάλλει στη σύνθεση των νευροδιαβιβαστών του εγκεφάλου, συντελώντας στην καλύτερη πνευματική και ψυχολογική υγεία.

Εμπεριέχει επίσης φώσφορο, μαγνήσιο, ασβέστιο και ψευδάργυρο.

Όσο πιο ώριμο είναι, τόσο πιο θρεπτικό θεωρείται. Μπορείτε να κρίνετε την ωριμότητα, και από το άρωμα του! Διαφορετικά, τοποθετήστε το για μερικές μέρες σε θερμοκρασία δωματίου, και μόλις αποκτήσει άρωμα, βάλτε μαχαίρι.

Πεπόνι, το διεθνές

Το πεπόνι έλκει την καταγωγή του από την Ασία, έχοντας συνδεθεί με σημαντικές θεραπευτικές ιδιότητες. Οι σπόροι του χρησιμοποιούνται στις Φιλιππίνες, για την αντιμετώπιση του καρκίνου και την πρόκληση εμμηνόρροιας, στην Ινδία ως διουρητικό, ενώ στην Αφρική τρώγονται αφού πολτοποιηθούν σε χυλό, για την πρόκληση αποβολών.

Παράλληλα, το πεπόνι που είναι ευρύτερα γνωστό ως cantaloupe, στην Κίνα θεωρείται ιαματικό για την ηπατίτιδα. Σε πείραμα, αποδείχθηκε ότι το συγκεκριμένο φρούτο διαθέτει αντιπηκτικές και αντιθρομβωτικές ιδιότητες.

Το αντιπηκτικό χημικό του πεπονιού είναι η αδενοσίνη, το ίδιο συστατικό που υπάρχει στα κρεμμύδια, το σκόρδο και τα μανιτάρια, μειώνοντας τις πιθανότητες καρδιακών προσβολών και εγκεφαλικών.

Συνταγή - Σαλάτα με πεπόνι

Κόψτε το σε κύβους, και εμπλουτίστε με τη γλυκιά του γεύση μία πράσινη σγουρή σαλάτα, με γαρίδες, μοτσαρέλα και βασιλικό. Χτυπήστε το στο μίξερ και φτιάξτε γρανίτα, ή χυμό. Μην αφήνεται το φρούτο κομμένο σε φέτες για πολλή ώρα, διότι καταστρέφεται η βιταμίνη C. Καταναλώστε το αμέσως μόλις το κόψετε.

Καλλυντικό για εφήβους

Στην αρχαιότητα, το πεπόνι είχε καλλυντικές ιδιότητες, τις οποίες αξιοποιούμε ακόμη και σήμερα, με τις φλούδες πεπονιού ως μάσκες προσώπου : η φλούδα του φρούτου θεωρείται ότι τονώνει το δέρμα και βοηθά στη μείωση της ακμής κατά την εφηβεία.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Πεπόνι, μια τελευταία γλυκιά πολυτέλεια 

«Αλωνάρης με τ' αλώνια και με τα χρυσά πεπόνια» 

Το πεπόνι είναι ένα δροσιστικό φρούτο, αντίδοτο στη ζέστη. του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Iδανικό για κατανάλωση σε φέτες ή σε φρουτοσαλάτες, το καλοκαιρινό αυτό φρούτο ξεχωρίζει για τη γλυκιά γεύση και το μεθυστικό άρωμά του. Με καταγωγή που κρατάει από την Ινδία, την Κίνα, ακόμη και την Αφρική, το συναντάμε στη Μεσόγειο στους πρώτους χριστιανικούς χρόνους ή και πιθανόν λίγο νωρίτερα. Σήμερα, το φρούτο με τη χρυσαφένια όψη καλλιεργείται σε όλες τις ηπείρους, με την Κίνα να διατηρεί τα σκήπτρα στην παραγωγή και χώρες όπως η Ισπανία, η Τουρκία, το Ισραήλ και οι ΗΠΑ να ακολουθούν. Οσον αφορά την Ελλάδα, όπου η συνολική έκταση φτάνει τα 55.000 στρέμματα και η ετήσια παραγωγή περίπου τους 150.000 τόνους, οι μεγαλύτερες καλλιέργειες εντοπίζονται στην Πελοπόννησο και την Κρήτη.

Χρυσαφένια φλούδα Το πεπόνι (Cucumis melo) αποτελεί ένα από τα βασικά φρούτα της θερινής περιόδου, παρότι την τελευταία εικοσαετία, με την εξάπλωση των θερμοκηπιακών καλλιεργειών και την εμφάνιση των νέων υβριδίων, το βρίσκουμε στην αγορά ακόμη και το χειμώνα. Είναι ετήσιο φυτό της οικογένειας των cucurbitaceae (Κολοκυνθωδών) με έρποντες ή αναρριχώμενους βλαστούς και καρπούς που διαφέρουν σε σχήμα και μέγεθος ανάλογα με την ποικιλία ή το υβρίδιο. Αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει είναι το σχήμα, ο όγκος, το μέγεθος, το χρώμα της φλούδας και της σάρκας, το άρωμα αλλά και η γλυκιά γεύση. Στην αγορά βρίσκουμε πεπόνια σφαιροειδή, ωοειδή ή ελλειπτικά, με επιφάνεια λεία, αυλακωτή ή δικτυωτή, χρώματος κίτρινου, πορτοκαλί, πράσινου ή συνδυασμό αυτών και σάρκα που το χρώμα της μπορεί να είναι λευκό, κίτρινο, πορτοκαλί ή και πράσινο. Οι ιδανικές θερμοκρασίες για την ανάπτυξή του είναι 25° - 30° C, ενώ ευδοκιμεί σε όλα σχεδόν τα εδάφη.

Ωστόσο, τα πιο γλυκά και αρωματικά πεπόνια είναι αυτά που παράγονται σε ελαφρώς δροσερά μέρη τα οποία είναι πλούσια σε οργανική ουσία. Μέχρι τη δεκαετία του '70 η καλλιέργεια του είδους στην Ελλάδα βασιζόταν σε μεγάλο αριθμό ποικιλιών. Από τις πιο γνωστές ήταν τα πεπόνια Αργους, τα μοσχάτα, τα κανελιά, τα τοπάνια, τα λουτίφια, τα παρδαλά, τα μουλκίου, τα ισπανικά, τα καντλού πρεσκό, οι μάππες, τα «τύπου ανανά», τα μαλτέζικα, τα αυλακωτά, τα πλουμιστά, τα γκρίζα, τα άσπρα, τα ισπανικά, τα καβαγιόν, τα μαργαριτίου, οι κατσάμπες, τα παγγίρια, τα κρεμαστά, τα Καρακατσά, τα σαριά, τα ρασέλια, τα Ιτσίδια, τα κιρκ-αγάτς, τα χασάν-μπέη, τα τοπατάν κ.ά. Μάλιστα, λόγω του ότι οι ποικιλίες διασταυρώνονταν αρκετά εύκολα μεταξύ τους, ο αριθμός τους συνεχώς μεγάλωνε. Σήμερα, δυστυχώς, ένεκα του ότι έχουν επικρατήσει σε ποσοστό 80% - 90% κυρίως τα υβρίδια τύπου Galia -τόσο σε θερμοκήπια όσο και υπαίθρια-, ο μεγαλύτερος αριθμός των ποικιλιών έχει σχεδόν χαθεί. Σε κάποιες άλλες μικρότερες εκτάσεις καλλιεργούνται ακόμα τα πεπόνια του Αργους, τα θρακιώτικα, τα μοσχάτα, τα λουτίφια κ.ά. Εξαιρετικά νόστιμα είναι επίσης τα ξερικά πεπόνια (δεν ποτίζονται συχνά), που, αν και μικρότερα σε μέγεθος, υπερτερούν σε γεύση, αλλά δεν τα βρίσκουμε εύκολα στην αγορά.

Τι πρέπει να προσέχουμε Αν και η καλλιέργεια του πεπονιού δεν θεωρείται από τις πλέον επιβαρυμένες, παρ' όλα αυτά ο καταναλωτής βρίσκει στην αγορά και βιολογικά. Αυτό όμως που πρέπει να προσέχει όταν τα επιλέγει -συμβατικά ή βιολογικά- είναι να μην είναι πολύ μαλακά ή πολύ άγουρα. Ως δείκτες της σωστής ωρίμασής τους είναι το άρωμα, το χαρακτηριστικό χρώμα της ποικιλίας/υβριδίου και η εύκολη απόσπαση του κοτσανιού (ποδίσκου). Ακόμη, τυχόν σημάδια ή πληγές στη φλούδα τους καθώς και η απουσία του κοτσανιού τους μας προειδοποιούν για πιθανή είσοδο παθογόνων στη σάρκα τους.

Οσον αφορά τη συντήρησή τους, τα πεπόνια διατηρούνται σε εξωτερικούς χώρους σε θερμοκρασίες 7° - 10° C και σχετική υγρασία 90% - 95% για 10 - 20 ημέρες. Ωστόσο, όταν κόβονται σε φέτες, πρέπει να καταναλώνονται αμέσως, διαφορετικά χάνουν τις βιταμίνες τους. Στο οικιακό ψυγείο ένα ώριμο πεπόνι διατηρείται για μερικές μόνο ημέρες, ενώ τα θρακιώτικα, που παράγονται σε θερμοκήπια το χειμώνα, διατηρούνται για 2 - 3 μήνες σε καλά αεριζόμενο και δροσερό χώρο.

Οφέλη για την υγεία Πλούσιο σε θρεπτικά και αντιοξειδωτικά στοιχεία (περιέχει βιταμίνη C και β-καροτίνη), το πεπόνι έχει μεγάλο αριθμό συστατικών που είναι γνωστό ότι μειώνουν την πίεση του αίματος και τη χοληστερόλη και παράλληλα προστατεύουν από διάφορους τύπους καρκίνου. Ταυτόχρονα, λόγω της μεγάλης ποσότητας νερού που περιέχει, έχει ισχυρή διουρητική δράση. Επίσης, στην πρακτική ιατρική η κατανάλωσή του θεωρείται ότι μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των αιμορροΐδων, των αρθριτικών, των ρευματισμών, στις λιθιάσεις, τις ασθένειες της χολής κ.α.

ΚΟΡΥΦΗ

Το κυδώνι

 

Γεμάτο τανίνες, το κυδώνι είναι ιδανικό για γλυκό του κουταλιού και πελτέ Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Κατάγεται από τη Μικρά Ασία και από τις περιοχές του Καυκάσου. Είναι μία από τις αρχαιότερες καλλιέργειες - πιθανόν να είναι το «χρυσό μήλο» που αναφέρει ο Ομηρος. Οι πρώτοι όμως που αναγνώρισαν την αξία του και άρχισαν να το καλλιεργούν ήταν οι αρχαίοι Κρήτες, από όπου πήρε και το επιστημονικό του όνομα cydonia, από την αρχαία πόλη Κυδωνία (τα σημερινά Χανιά). Σήμερα δυστυχώς, στη χώρα μας, έχει χάσει την οικονομική σημασία της ως καλλιέργεια και γι' αυτό τη βρίσκουμε κυρίως ανάμεσα σε άλλα οπωροφόρα και σε κήπους. Σπάνιες είναι οι αμιγείς φυτείες κυδωνιάς. Οι ανάγκες της εγχώριας ζήτησης καλύπτονται από εισαγωγές, κυρίως από Τουρκία, Ν. Αφρική, Αργεντινή κ.α.

Ποικιλίες Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται στην Ελλάδα έχουν πάρει τοπικά ονόματα ή ονόματα από τη φύση του καρπού, όπως Αφράτα, Μηλοκύδωνα, Ψωμοκύδωνα κ.ά. Ωστόσο έχουν εισαχθεί και αρκετές ξένες ποικιλίες, όπως Portugal, Mammoth, Prolific, Mollesca, Ronda, Maliforme Tencara, Gigante di Vranja, Di Smirne κ.ά.

Ανάλογα με το σχήμα του καρπού, οι ποικιλίες μπορούν να χωριστούν σε δύο μεγάλες ομάδες, στα αχλαδόμορφα και τα μηλόμορφα κυδώνια (που προτιμά περισσότερο η αγορά). Αν πάντως κάποιος θέλει να ασχοληθεί πιο συστηματικά με την καλλιέργεια της κυδωνιάς, πριν επιλέξει ποικιλίες, ας συμβουλευτεί και το Ινστιτούτο Φυλλοβόλων Δέντρων της Νάουσας (τηλ. 23320-43.343), το οποίο έχει αξιολογήσει εγχώριες και ξένες ποικιλίες κυδωνιάς.

Η Cydonia oblonga ή Κυδωνέα η επιμήκης ανήκει στην οικογένεια Rosaceae (Ροδίδες) -στην υποοικογένεια Maloideae, όπου ανήκει η μηλιά και η αχλαδιά- και στο γένος Cydonia. Είναι φυλλοβόλο δέντρο ύψους 4 - 7 μέτρων, ανθίζει τον Απρίλιο - Μάιο με μεγάλα ερμαφρόδιτα λευκά ή κοκκινωπά άνθη, τα οποία για να γονιμοποιηθούν έχουν ανάγκη από επικονιαστές (μέλισσες και άλλα έντομα). Συγκομίζονται από το Σεπτέμβριο έως και το Νοέμβριο.

Ευδοκιμεί σε διάφορα εδάφη, αρκεί να μην έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε ενεργό ασβέστιο. Προτιμά τις ζεστές περιοχές, αλλά αντέχει και στις χαμηλές θερμοκρασίες. Λόγω του επιφανειακού ριζικού της συστήματος είναι ευαίσθητη στην ξηρασία εξ ου και -ιδιαίτερα τις θερμές περιόδους- θέλει τακτικά ποτίσματα.

Τα φρούτα της κυδωνιάς έχουν βάρος που ποικίλλει από 150 έως 500 γραμμάρια. Το χρώμα της επιδερμίδας τους όταν ωριμάζουν γίνεται κίτρινο και στην πλήρη ωρίμαση χρυσαφί· σε αυτό το στάδιο, το χαρακτηριστικό χνούδι της επιδερμίδας τους μειώνεται αισθητά και μπορούμε με ελαφρύ τρίψιμο να το απομακρύνουμε τελείως. Η γεύση της σάρκας τους -όταν είναι ώριμα- είναι υπόξινη έως ελαφρώς γλυκιά, στυφή και αρκετά μυρωδάτη. Λόγω της ιδιαίτερης γεύσης τους, λίγοι τα καταναλώνουν νωπά, οι περισσότεροι τα προτιμούν ψητά ή στη γλυκιά εκδοχή τους.

Χρησιμοποιούνται για γλυκά κουταλιού, μαρμελάδες, κομπόστες και άλλα γλυκίσματα, όπως ο πελτές κυδωνιού, το κυδωνόπαστο και το λικέρ κυδωνιού. Παλαιότερα τα τοποθετούσαν και σε ντουλάπια και μπαούλα, για να αρωματιστούν τα ασπρόρουχα.

Αγορά και συντήρηση Το χρώμα τους θα πρέπει να είναι κίτρινο, αλλά να μην έχει πάρει τελείως χρυσαφί χρώμα, γιατί σημαίνει ότι έχουν ωριμάσει πλήρως και ο χρόνος συντήρησής τους είναι περιορισμένος. Αν έχουν συγκομιστεί σωστά, δεν είναι χτυπημένα και η επιδερμίδα τους δεν έχει κηλίδες, μπορούν να συντηρηθούν σε αρμαθιές, σε δροσερό αεριζόμενο χώρο μέχρι και 3 εβδομάδες. Αν η θερμοκρασία είναι χαμηλή, ο χρόνος συντήρησης μπορεί να διπλασιαστεί.

Τα κυδώνια περιέχουν πολλές τανίνες (γι' αυτό και η στυφή τους γεύση), ίχνη βιταμίνης A και C, πολλές φυτικές ίνες και λίγα σάκχαρα. Τα 100 γραμμάρια έχουν μόλις 57 kcal. Επειδή περιέχουν μεγάλη ποσότητα σε πηκτίνες, χρησιμοποιούνται ως φυσικό πηκτικό για πολλά γλυκά και μαρμελάδες.

Είναι φρούτα με τονωτικές, στυπτικές και αντιφλεγμονώδεις (του πεπτικού συστήματος) ιδιότητες. Στην παραδοσιακή ιατρική τα κυδώνια βρίσκουν διάφορες χρήσεις.

Σαν τονωτικό αφέψημα, σαν στυπτικό του εντέρου, για τις δυσεντερίες, για τις παθήσεις των νεφρών, για αναπνευστικά προβλήματα, κ.λπ. Το αφέψημα των σπόρων τους -μαζί με το περίβλημά τους- χρησιμοποιείται για διάφορες δερματοπάθειες. Το αφέψημα των φύλλων τους για την αϋπνία, την ταχυκαρδία, το βήχα κ.λπ.

Προτιμάμε τα ελληνικά Οταν τα προμηθευόμαστε από την αγορά, κατ' αρχάς θα πρέπει να προτιμάμε τα ελληνικά: ένεκα της μη συστηματικής καλλιέργειας, οι ψεκασμοί που δέχονται είναι ελάχιστοι. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τα εισαγόμενα κυδώνια, που προέρχονται από συστηματικές καλλιέργειες του εξωτερικού.

 

Εποχικές γεύσεις: Κυδώνια Στοΐλη Μελίσσα  

Ενας γαστρονομικός θησαυρός που ταιριάζει σε γλυκά και σε αλμυρά μαγειρέματα. Διαλέξτε κυδώνια που είναι μεγάλα, σκληρά και κίτρινα, χωρίς πράσινα σημεία και λεκέδες και μην προσθέσετε πολλή ζάχαρη στο μαγείρεμα, καθώς το φρούτο όσο μαγειρεύεται γλυκαίνει. Τα κυδώνια δίνουν μια ευχάριστη γλυκόξινη γεύση σε συνταγές με χοιρινό, μοσχάρι ή κοτόπουλο.

Με γλυκό κρασί

Καθαρίζουμε 4 κυδώνια και τα κόβουμε στα 4. Τα περιχύνουμε με τον χυμό ενός λεμονιού. Βάζουμε τα κουκούτσια σε ένα τουλπάνι μαζί με 1 αστεροειδή γλυκάνισο, 1 ξυλάκι κανέλας, 2 καρφάκια γαρίφαλου. Σε μικρή κατσαρόλα βάζουμε τα κυδώνια, 250 ml γλυκό κρασί Σάμου, 4 κ.σ. ζάχαρη, και το τουλπάνι. Βράζουμε σε χαμηλή φωτιά με κλειστό καπάκι για 40 λεπτά. Οταν κρυώσουν σερβίρουμε με στραγγιστό γιαούρτι, ανθόγαλο ή παγωτό βανίλια.

Κυδωνόπαστο

Κόβουμε σε κύβους 5 καθαρισμένα κυδώνια. Τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα, προσθέτουμε 1½ ποτήρι νερό και 1 μικρό κλαδάκι αρμπαρόριζας. Βράζουμε για  15 λεπτά. Σουρώνουμε τα κυδώνια, τα πολτοποιούμε, προσθέτουμε 3 φλ. ζάχαρη για μαρμελάδα (στα σουπερμάρκετ) και βράζουμε σε χαμηλή φωτιά για 1½ ώρα. Απλώνουμε το μείγμα σε ταψί που προηγουμένως έχουμε καλύψει με λαδωμένη λαδόκολλα. Επειτα από 2 ημέρες κόβουμε σε κομμάτια και τα τυλίγουμε με κρυσταλλική ζάχαρη.

Με χοιρινό

Αλατοπιπερώνουμε 1½ κιλό μπούτι χοιρινό χωρίς κόκαλο και το μαρινάρουμε αποβραδίς σε χυμό από 2 πορτοκάλια και 2 μανταρίνια, ½ φλ. έ.π. ελαιόλαδο και 2 κλαράκια θυμαριού. Την επομένη στρώνουμε σε μια γάστρα 2 κυδώνια πλυμένα, καθαρισμένα και κομμένα στα 4 και 1 κιλό πατάτες κομμένες κυδωνάτες. Βάζουμε από επάνω το κρέας, περιχύνουμε με τη μαρινάδα, σκεπάζουμε με το καπάκι και ψήνουμε σε προθερμασμένο, στους 180°C, φούρνο για 2½ ώρες.  

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ένα ξερό δαμάσκηνο την ημέρα….IΩΑΝΝΑ ΣΟΥΦΛΕΡΗ 

Κάνει τον ορθοπεδικό πέρα (!) προλαμβάνοντας την οστεοπόρωση

Μια απλή συνταγή για την απώλεια της οστικής μάζας που μαστίζει τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες δίνουν ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Φλόριδα: φάτε ξερά δαμάσκηνα!

«Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας μου έχω ελέγξει διάφορα φρούτα, μεταξύ των οποίων σύκα, χουρμάδες, φράουλες και σταφίδες. Κανένα από αυτά δεν πλησιάζει καν τα ξερά δαμάσκηνα στην επίδρασή τους στην οστική πυκνότητα» δήλωσε ο καθηγητής Bahram Arjmandi ο οποίος ηγήθηκε της έρευνας και προσέθεσε «όλα τα φρούτα και τα λαχανικά συμβάλλουν θετικά στην καλή υγεία, όμως σε ότι αφορά στην υγεία των οστών, αυτό το συγκεκριμένο είναι πράγματι εξαιρετικό».

Ο αμερικανός διατροφολόγος και οι συνεργάτες του εργάστηκαν με δύο ομάδες μετεμμηνοπαυσιακών γυναικών για μια περίοδο ενός έτους: η πρώτη ομάδα κατανάλωνε καθημερινά 100 γραμμάρια ξερών δαμάσκηνων (περίπου 10 δαμάσκηνα) και η δεύτερη 100 γραμμάρια ξερών μήλων. Και οι δύο ομάδες ελάμβαναν καθημερινές δόσεις ασβεστίου και βιταμίνης D. 

Ασπίδα ενάντια στην οστεοπόρωση Μετά την πάροδο του έτους η οστική μάζα των γυναικών εξετάστηκε (ειδικότερα, εξετάστηκε η ωλένη και η σπονδυλική στήλη τους). Διαπιστώθηκε ότι η ομάδα που κατανάλωνε δαμάσκηνα είχε σημαντικά αυξημένη οστική πυκνότητα σε σχέση με κείνη που κατανάλωνε τα ξερά μήλα. Οι ερευνητές αποδίδουν το γεγονός στην ικανότητα των ξερών δαμάσκηνων να μειώνουν την ταχύτητα αποικοδόμησης των οστών, η οποία με την ηλικία γίνεται μεγαλύτερη σε σχέση με την ταχύτητα παραγωγής τους.

Αξίζει δε να σημειωθεί ότι δεν είναι μόνο οι μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες που πάσχουν από οστεοπόρωση. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η κατανάλωση δαμάσκηνων θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα τόσο σε γυναίκες όσο και σε άνδρες που υποφέρουν από αθυτή.

ΚΟΡΥΦΗ

Δαμάσκηνο, απολαυστικό και... προβληματικό

Δαμάσκηνα  

 

Μούσμουλα: όλο γλύκα και άρωμα Ελένη Ψυχούλη 

Με καταγωγή από την Κίνα, το μούσμουλο είναι ίσως το λιγότερο διάσημο φρούτο του καλοκαιριού, ενδεχομένως επειδή γρήγορα εξαφανίζεται από τους πάγκους της αγοράς. Ωστόσο, περιέχει περισσότερο ασβέστιο από οποιοδήποτε άλλο φρούτο της εποχής, μπόλικη βιταμίνη C και φυτικές ίνες που βοηθούν στις διαταραχές του εντέρου. Οσοι γυμνάζεστε ή καταπονήστε σε κοπιαστικές εργασίες, μην το περιφρονείτε: τα μεταλλικά του άλατα βοηθούν τον οργανισμό να ανακτήσει γρήγορα ξανά την ενέργεια του Ποπάι.
Με μοσχαράκι στην κατσαρόλα Σοτάρουμε 1 κιλό ποντίκι ή ελιά σε μερίδες με ¾ φλ. ελαιόλαδο και σβήνουμε με 1 σφηνάκι γλυκό λευκό κρασί. Προσθέτουμε 1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο και 3 σκελίδες σκόρδου σε φετάκια, 1 μεγάλη ντομάτα περασμένη από τον τρίφτη, 1 κ.γ. κόλιαντρο σε σκόνη, φλούδα από 1 πορτοκάλι, αλάτι και πιπέρι. Σιγομαγειρεύουμε μέχρι να μαλακώσει το κρέας και προσθέτουμε 1 κιλό μούσμουλα καθαρισμένα. Αλατίζουμε ελαφρά και μαγειρεύουμε για άλλα 15 λεπτά. Πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένο μαϊντανό και σερβίρουμε.
Mαρμελάδα Ψιλοκόβουμε 1 κιλό καθαρισμένα μούσμουλα, 2 πράσινα μήλα και φλούδα από ½ λεμόνι. Τα βάζουμε για 10 λεπτά σε δυνατή φωτιά με 800 γρ. ζάχαρη και 1 βανίλια. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και βράζουμε για άλλα 20 λεπτά.
Γλυκό στιγμής Καθαρίζουμε τα μούσμουλα και τα κόβουμε στη μέση. Ανακατεύουμε 50 γρ. ανθότυρο με 1 κ.σ. μέλι και λίγη κανέλα. Γεμίζουμε με κουταλάκι τα μούσμουλα και τα πιέζουμε να γίνουν μπουκίτσες. Τα σερβίρουμε σκέτα ή με παγωτό βανίλια και σιρόπι από οποιοδήποτε γλυκό κουταλιού.

 

Μούσμουλο της άνοιξης  

 

ΚΟΡΥΦΗ

Αβοκάντο για τη χοληστερίνη, την καρδιά, τα μάτια, τον καρκίνο. Και όχι, δεν παχαίνει! της Αγγελικής Μήλιου, βιολόγου,

Το αβοκάντο είναι ένα φρούτο σε σχήμα ωοειδές, που προέρχεται από την κεντρική Αμερική και το Μεξικό. Το αβοκάντο είναι δένδρο αειθαλές, μεγάλου μεγέθους. Βγαίνει από μεγάλα δέντρα όπως τα πορτοκάλια και η συγκομιδή γίνεται περίπου την ίδια εποχή, δηλαδή τον χειμώνα. Έχει μία φλούδα που μπορεί να είναι κοκκώδες, λαμπερή ή απαλή και δεν τρώγεται. Η φλούδα βγαίνει εύκολα όταν το αβοκάντο ωριμάσει. Το χρώμα του είναι σκούρο πράσινο και σε κάποιες περιπτώσεις μωβίζει ελαφρώς, ανάλογα με την ποικιλία. Η σάρκα του είναι κιτρινωπή με γεύση βουτύρου κατά την ωρίμανση. Καταναλώνεται νωπός, ενώ το λάδι του χρησιμοποιείται ευρέως στη φαρμακευτική.
Κάθε χρόνο στη χώρα μας καταναλώνονται περίπου 7.000 τόνοι αβοκάντο. Προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες της εγχώριας αγοράς απαιτείται η εισαγωγή περίπου 3.000 τόνων, ενώ από τους 5.200 τόνους που παράγονται στην Ελλάδα οι 1.200 τόνοι περίπου εξάγονται.

Τα 150γρ αβοκάντο περιέχουν περίπου 235 θερμίδες, 9mg βιταμίνης Κ (το 36% της προτεινόμενης ημερήσιας κατανάλωσης), 7,3γρ φυτικών ινών, 90mg φυλλικού οξέος και 12mg βιταμίνης C.
Επίσης, είναι πλούσιο σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία μειώνουν την κακή χοληστερίνη (LDL) και βελτιώνουν την καλή (ΗDL).

Περιέχει ολεϊκό οξύ, λουτεΐνη, τοκοφερόλες, που παρεμποδίζουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων του προστάτη, προσφέρει προστασία για την εκδήλωση καρκίνου του μαστού και συμβάλλει κατά της φθοράς του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού και του καταρράκτη. Η περιεκτικότητα του σε κάλιο, φολικό οξύ, προστατεύει κατά των καρδιαγγειακών παθήσεων και συμβάλλει στην καλύτερη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.

Το αβοκάντο προσφέρει και τα 18 βασικά αμινοξέα, τα οποία είναι απαραίτητα στο σώμα για να συντεθεί μια ολοκληρωμένη πρωτεΐνη. Αντίθετα με την πρωτεΐνη που βρίσκεται στο κρέας, η οποία δύσκολα χωνεύεται από πολλούς, η πρωτεΐνη του αβοκάντο απορροφάται εύκολα από το σώμα, γιατί το αβοκάντο περιέχει επίσης και φυτικές ίνες. Αν ανήκετε σε αυτούς που προσπαθούν να περιορίσουν την πρωτεΐνη ζωικής προελεύσεως από την δίαιτά τους ή φυτοφάγος ή ακόμα ωμοφάγος που αναζητά περισσότερη πρωτεΐνη, το αβοκάντο αποτελεί ένα μεγάλο διατροφικό σύμμαχο. Μπορείτε να το περιλάβετε στη δίαιτά σας όχι μόνο σαν περιστασιακή λιχουδιά αλλά σαν βασικό συστατικό της.

Τα αβοκάντο έχουν επίσης αντιοξειδωτικές ιδιότητες. Οι αντιοξειδωτικές ουσίες που περιέχουν επιβραδύνουν την διαδικασία του γήρατος ενώ έχουν και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, οι οποίες συμβάλλουν στην καταπολέμηση του στρες. Ειδικά η βιταμίνη Β6 βοηθεί και στην καταπράυνση των συμπτωμάτων του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου. To αβοκάντο, είναι πλούσιο στο σύμπλεγμα βιταμινών Β, όπου προστατεύει τον ανθρώπινο οργανισμό από την οξείδωση των ελεύθερων ριζών-stress.

Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε μoνοακόρεστα λιπαρά οξέα, δρα προστατευτικά μειώνοντας την κακή χοληστερόλη και την αρτηριακή πίεση του αίματος. Το αβοκάντο παρέχει το υγιεινό είδος λίπους που χρειάζεται το σώμα σας. Όπως και το ελαιόλαδο, το αβοκάντο αυξάνει τα επίπεδα HDL (η «καλή» χοληστερόλη). Η χοληστερόλη HDL βοηθά στην προστασία εναντίον της ζημίας που επιφέρουν οι ελεύθερες ρίζες. Αυτός ο τύπος της χοληστερόλης βοηθά επίσης στην ρύθμιση των επιπέδων των τριγλυκεριδίων και την πρόληψη του διαβήτη. Μια μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο Canadian Medical Association Journal ανακάλυψε ότι μια φυτοφαγική δίαιτα, η οποία περιλαμβάνει λίπη HDL μπορεί να μειώσει τα επίπεδα της LDL (της «κακής» χοληστερόλης), το ίδιο καλά όσο και οι στατίνες.

Η συνδυαστική επίδραση των θρεπτικών συστατικών που περιέχονται στο αβοκάντο προσφέρει ισχυρά αντιφλεγμονώδη οφέλη. Ο μοναδικός συνδυασμός βιταμινών C και E, καροτενοειδών, σεληνίου, ψευδάργυρου, φυτοστερολών και ωμέγα-3 λιπαρών οξέων που υπάρχει στο αβοκάντο, βοηθά στην προστασία κατά των φλεγμονών. Αυτό σημαίνει ότι το αβοκάντο βοηθά την πρόληψη και την αντιμετώπιση τόσο της οστεοαρθρίτιδας όσο και της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Η περιεκτικότητα του αβοκάντο σε λίπη, προκαλεί την απόρριψή του από ορισμένους «ειδικούς» υγείας ως ανθυγιεινού, στην πραγματικότητα προσφέρει προστασία από τις καρδιοπάθειες. Διάφορες μελέτες έχουν δείξει ότι το ολεϊκό οξύ καλυτερεύει την υγεία της καρδιάς και των αγγείων. Το ολεϊκό οξύ είναι το κύριο λιπαρό οξύ στο αβοκάντο. Σήμερα πολλοί καταναλώνουν συμπληρώματα διατροφής έτσι ώστε να προσλαμβάνουν περισσότερα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιοπάθειας. Το αβοκάντο είναι πλούσιο σε ωμέγα-3, καθώς δίνει 160 μικρογραμμάρια αλφα-λινολενικού οξέος, για ποσότητα που αντιστοιχεί σε ένα φλιτζάνι τσαγιού.
Επίσης το ολεικό οξύ, προσφέρει προστασία για την εκδήλωση καρκίνου του μαστού.
Η λουτείνη, που περιέχει, είναι ένα καροτενοειδές που συμβάλλει κατά της φθοράς του αμφιβληστροειδούς χιτώνα του ματιού και του καταρράκτη.
Επίσης περιέχει τοκοφερόλες που σύμφωνα με κλινικές μελέτες παρεμποδίζουν την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων του προστάτη.

Αληθεύει πως έχει πολλά λιπαρά;

Η άποψη για την πλούσια περιεκτικότητα σε λιπαρά, δεν εκφράζεται αληθώς. Στην ουσία, περιλαμβάνει τα απαραίτητα μoνοακόρεστα λιπαρά οξέα, τα οποία δρουν προστατευτικά στην υγεία του ανθρώπινου οργανισμού. Πολύς κόσμος νομίζει ότι τα αβοκάντο είναι παχυντικά, αλλά στην πραγματικότητα είναι πλούσια σε ωφέλιμα για την υγεία βασικά λιπαρά οξέα (EFAs). Τα οξέα αυτά συμβάλλουν στην ρύθμιση του σωματικού βάρους και του μεταβολισμού, την ορμονική ισορροπία, καθώς και την ποιότητα των μαλλιών, του δέρματος και των νυχιών.

Και ένα διατροφικό – μαγειρικό tip:
Αν καταναλώνεις το αβοκάντο σε σαλάτα, να το συνοδεύεις με πηγή φολικου οξεος ή βιταμίνης C, όπως είναι to λεμόνι, με σκοπό την πλήρη και ταχύτατη απορρόφηση του από τον οργανισμό.

Για να εισπράξετε την μέγιστη διατροφική αξία από το αβοκάντο, αποφύγετε όποιο είναι υπερβολικά ώριμο. Το υπερβολικά ώριμο αβοκάντο έχει χαραγματιές στον φλοιό του και όταν το κρατάτε δίνει την αίσθηση του υπερβολικά μαλακού. Το απλά ώριμο αβοκάντο δεν έχει χαραγματιές στον φλοιό του και όταν το πιέζετε δίνει την αίσθηση του ελαφρά μαλακού. Μπορείτε επίσης να αγοράσετε άγουρα αβοκάντο, τα οποία φαίνονται πολύ σκληρά στην αφή και να τα αφήσετε να ωριμάσουν σιγά σιγά. Το τμήμα του αβοκάντο που βρίσκεται πλησιέστερα στον φλοιό περιέχει την μεγαλύτερη συγκέντρωση θρεπτικών συστατικών. Για τον λόγο αυτό αφαιρέστε προσεκτικά τον φλοιό του.

 

Μισό αβοκάντο την ημέρα «κόβει» την όρεξη

Νέα έρευνα αναφέρει ότι μισό φρέσκο αβοκάντο μαζί με το μεσημεριανό γεύμα, βοηθά υγιείς υπέρβαρους ανθρώπους να αισθανθούν κορεσμό και επομένως να μειωθεί η όρεξή τους.

Η πιλοτική μελέτη επιχείρησε να συγκρίνει την κατανάλωση αβοκάντο στο μεσημεριανό γεύμα – είτε αντικαθιστώντας κάποια άλλη τροφή στο πιάτο μας, είτε απλώς προσθέτοντας το αβοκάντο στο γεύμα - με την κατανάλωση ενός συνηθισμένου μεσημεριανού (χωρίς αβοκάντο), όσον αφορά τις επιδράσεις της συγκεκριμένης τροφής στον κορεσμό, στα επίπεδα του σακχάρου στο αίμα και στην ποσότητα του φαγητού που θα καταναλώσουμε μέσα στην υπόλοιπη μέρα. Στην έρευνα συμμετείχαν 26 υγιείς, υπέρβαροι ενήλικες.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι συμμετέχοντες που πρόσθεσαν μισό φρέσκο αβοκάντο στο μεσημεριανό τους γεύμα ανέφεραν σημαντικά μειωμένη όρεξη κατά 40% μέσα στις επόμενες 3 ώρες μετά το μεσημεριανό και κατά 28% μέσα στις επόμενες πέντε ώρες. Επίσης, οι συμμετέχοντες ανέφεραν ότι ένιωθαν κορεσμό σε ποσοστό που έφτανε το 26% μέσα στις επόμενες 3 ώρες μετά το γεύμα.

«Ο κορεσμός είναι ένας σημαντικός παράγοντας στον έλεγχο του βάρους, επειδή οι άνθρωποι που νιώθουν ικανοποιημένοι και χορτάτοι είναι λιγότερο πιθανό να καταναλώσουν σνακ ανάμεσα στα γεύματα», εξηγεί ο Joan Sabate, πρόεδρος του Τμήματος Διατροφής και επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας του Πανεπιστημίου Loma Linda που διεξήγαγε την έρευνα.

«Παρατηρήσαμε ότι παρ’ όλο που η κατανάλωση αβοκάντο οδήγησε σε αύξηση των θερμίδων και των υδατανθράκων που προσλάμβαναν οι συμμετέχοντες, δεν παρουσιάστηκε αύξηση στα επίπεδα του σακχάρου του αίματος περισσότερο από όσο μετά από ένα φυσιολογικό μεσημεριανό γεύμα. Αυτό μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το αβοκάντο θα μπορούσε να παίξει δυνητικά ρόλο στον έλεγχο των επιπέδων του σακχάρου στο αίμα, γι’ αυτό και χρειάζεται περαιτέρω έρευνα», συμπληρώνει ο Joan Sabate.

Αν και τα συμπεράσματα της έρευνας ήταν σε γενικές γραμμές θετικά, απαιτείται περαιτέρω έρευνα προκειμένου να προσδιοριστεί κατά πόσον τα αποτελέσματα που προέκυψαν από τη μελέτη ισχύουν για τον γενικό πληθυσμό. Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο «Nutrition Journal», χρηματοδοτήθηκε από το «Hass Avocado Board».  

 

Στο ΅ικροσκόπιο... το αβοκάντο       Αβοκάντο: μια πολύτιμη τροφή της φύσης       

Αβοκάντο, το ιδιαίτερο φρούτο          Τα μυστικά του αβοκάντο      H διατροφική αξία του αβοκάντο 

H διατροφική αξία του αβοκάντο Με την καλή περιεκτικότητα του σε κάλιο συμβάλλει στην καλύτερη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Ποιες άλλες ιδιότητες έχει;

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

Φρούτα - λαχανικά και ΥΓΕΙΑ

 

Αντισταθείτε στον πανικό! Τσώλη Θεοδώρα 

Κάθε τόσο δημοσιεύονται μελέτες που συσχετίζουν τις διάφορες τροφές με την εμφάνιση καρκίνου. Τα 3/4 απ’ αυτές είναι όμως επιστημονικά «αδύναμες»

Η μπανάνα αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου (τίτλος σε επιστημονικές μελέτες και κατ' επέκταση στα ΜΜΕ). Η μπανάνα μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου (τίτλος επίσης σε επιστημονικές μελέτες και κατ' επέκταση στα ΜΜΕ). Τώρα στη θέση της λέξης μπανάνα βάλτε πλήθος άλλων τροφών - και πάλι στον τίτλο θα έχετε πέσει μέσα. Ναι, αγαπητοί αναγνώστες, έχετε δίκιο αν πολλές φορές παθαίνετε σύγχυση με τα όσα βλέπετε και διαβάζετε σχετικά με τη σχέση της διατροφής με τον καρκίνο. Διότι πράγματι είναι ατελείωτες οι μελέτες που προκαλούν... τρικυμία στο κρανίο (των δημοσιογράφων που μεταφέρουν την επιστημονική είδηση αλλά και του κοινού) και τελικώς στο πιάτο εκατομμυρίων ανθρώπων μέσα από ευρήματα που δείχνουν συσχέτιση (είτε θετική είτε αρνητική) κοινών τροφών με τον καρκίνο.

Ωστόσο μια νέα μελέτη που φέρει δυνατή ελληνική υπογραφή - αυτή του καθηγητή Παθολογίας, Ερευνας και Πολιτικής Υγείας καθώς και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, διευθυντή του Ερευνητικού Κέντρου για την Πρόληψη του ίδιου πανεπιστημίου κ. Ιωάννη Ιωαννίδη, ο οποίος είναι επί έτη πρωτοπόρος στο να «ξεσκεπάζει» τις μελέτες που... μπάζουν νερά - καταδεικνύει την... αδυναμία της πλειονότητας των μελετών που αφορούν τη διατροφή και τη σχέση της με τον καρκίνο. Οπως προέκυψε από την καινούργια αυτή ανάλυση, τα τρία τέταρτα των μελετών που αφορούσαν συσχέτιση τροφών με τον καρκίνο είχαν τελικώς αδύναμη βάση ή παρουσίαζαν στατιστικώς μη σημαντικά αποτελέσματα. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Οτι η συντριπτική πλειονότητα των μελετών αυτών στεκόταν στο φαίνεσθαι και όχι στο είναι - με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την επιστημονική κοινότητα και, κατά κύριο λόγο, για τον πληθυσμό. Διαβάστε τα αποτελέσματα αυτής της ενδιαφέρουσας μελέτης τα οποία, αν μη τι άλλο, αποτελούν... τροφή για (σοβαρή) σκέψη.

Στο μικροσκόπιο 40 τροφές Η νέα μελέτη δημοσιεύθηκε online στην επιθεώρηση «American Journal of Clinical Nutrition» στις 28 Νοεμβρίου και στο πλαίσιό της ο κ. Ιωαννίδης σε συνεργασία με τον ογκολόγο της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ κ. Τζόναθαν Σένφελντ επέλεξαν τυχαία από ένα βιβλίο συνταγών 50 κοινά υλικά που χρησιμοποιούμε στη μαγειρική. Στη συνέχεια «σάρωσαν» την τεράστια βάση του PubMed στην οποία παρουσιάζεται η πλειονότητα των ιατρικών ερευνών προκειμένου να «ψαρέψουν» μελέτες οι οποίες είχαν δημοσιευθεί τα τελευταία 35 χρόνια και έδειχναν συσχέτιση αυτών των τροφών με τον καρκίνο (είτε θετική, που μαρτυρεί δηλαδή αύξηση του κινδύνου για τη νόσο, είτε αρνητική, που μαρτυρεί μείωση του κινδύνου). Οταν οι ερευνητές εντόπιζαν περισσότερα από 10 άρθρα που αφορούσαν μια συγκεκριμένη τροφή, τότε χρησιμοποιούσαν τα τελευταία 10 πιο πρόσφατα άρθρα. Ανακάλυψαν ότι 40 από τις 50 τροφές που επέλεξαν είχαν σχετιστεί μέσα από μελέτες με τον κίνδυνο (θετικό ή αρνητικό) εμφάνισης διαφορετικών μορφών καρκίνου. Οι 40 αυτές τροφές ήταν το μοσχάρι, το αλάτι, το πιπέρι, το αλεύρι, τα αβγά, το ψωμί, το χοιρινό, το βούτυρο, η τομάτα, το λεμόνι, η πάπια, το κρεμμύδι, το σέλινο, το καρότο, ο μαϊντανός, το μοσχοκάρυδο, το αλκοολούχο ποτό σέρι, οι ελιές, τα μανιτάρια, ο πατσάς, το γάλα, το τυρί, ο καφές, το μπέικον, η ζάχαρη, ο αστακός, οι πατάτες, το βοδινό κρέας, το αρνί, η μουστάρδα, τα καρύδια, το κρασί, ο αρακάς, το καλαμπόκι, η κανέλα, το πιπέρι καγιέν, τα πορτοκάλια, το τσάι, το ρούμι και οι σταφίδες. Οι 10 τροφές για τις οποίες δεν εμφανίστηκε κάποιος σχετικός κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου ήταν πιο... εξεζητημένες: φύλλα δάφνης, γαρίφαλο, θυμάρι, βανίλια, άσπρα καρύδια Αμερικής, μελάσα, αμύγδαλα, μαγειρική σόδα, τζίντζερ και... χελώνες (τρώγονται σε μορφή σούπας ακόμη και στη χώρα μας).

Από το σύνολο των 264 μεμονωμένων μελετών που εντόπισαν οι ερευνητές οι 191 (72%) συσχέτιζαν την εκάστοτε τροφή είτε με αύξηση του κινδύνου για καρκίνο (103 μελέτες) είτε με μείωση του κινδύνου για καρκίνο (88 μελέτες) - οι υπόλοιπες δεν έδειχναν επίδραση της τροφής στην εμφάνιση της νόσου. Σε ό,τι αφορά τις διαφορετικές μορφές καρκίνου που διερευνούσαν οι εκάστοτε μελέτες, τα «πρωτεία» φάνηκε να κρατούν οι καρκίνοι του πεπτικού συστήματος (45% των μελετών), ενώ ακολουθούσαν οι καρκίνοι του γεννητικού και του ουροποιητικού συστήματος (14%), οι καρκίνοι του μαστού (14%), της κεφαλής και του τραχήλου (9%), του πνεύμονα (5%) και οι γυναικολογικοί καρκίνοι (5%).

Πού εμφανίστηκαν οι αδυναμίες Και μπορεί οι περισσότερες μελέτες να παρουσίαζαν σχέση τροφών με τον καρκίνο, ωστόσο η ενδελεχής και ομογενοποιημένη ανάλυση του κ. Ιωαννίδη και του κ. Σένφελντ έδειξε ότι στο 75% των περιπτώσεων η συσχέτιση ήταν είτε αδύναμη είτε δεν παρουσίαζε καμία στατιστική σημαντικότητα. Τα πράγματα φαίνονταν να «συμμαζεύονται» κάπως στις περιπτώσεις μετα-αναλύσεων μελετών που επίσης εξέτασαν οι δύο ειδικοί. Οι μετα-αναλύσεις αφορούν, όπως προδίδει το όνομά τους, συγκεντρωτική ανάλυση υπαρχόντων στοιχείων που έχουν προκύψει από επί μέρους μελέτες - για τον λόγο αυτόν εξαιτίας της ανάλυσης πολλών και διαφορετικών στοιχείων και της ομογενοποιημένης καταγραφής τους θεωρούνται, τουλάχιστον ως έναν βαθμό, πιο έγκυρες. Συνολικά εξετάστηκαν 36 μετα-αναλύσεις μελετών που αφορούσαν συσχέτιση τροφών με τον καρκίνο. Οπως προέκυψε, μόνο 13 εξ αυτών (26%) παρουσίαζαν σχέση που αφορούσε είτε αύξηση του κινδύνου για καρκίνο (4 μελέτες) είτε μείωση του κινδύνου για καρκίνο (9 μελέτες). Από το σύνολο των μετα-αναλύσεων έξι φάνηκε να είναι άκρως «αδύναμες» στατιστικά.  Πάντως, όπως αναφέρει ο κ. Ιωαννίδης, ούτε οι μετα-αναλύσεις λύνουν πλήρως το πρόβλημα της αξιοπιστίας των στοιχείων. «Με δεδομένο ότι στις μετα-αναλύσεις περιέχονται ουσιαστικώς συγκεντρωμένες μεμονωμένες μελέτες οι οποίες πιθανώς δίνουν αμφίβολα αποτελέσματα, είναι επόμενο και οι μετα-αναλύσεις να μην είναι "τέρατα εγκυρότητας", αν και σίγουρα το γεγονός ότι συνθέτουν συστηματικά στοιχεία διαφορετικών μελετών τις καθιστά πιο αξιόπιστες».

Πληροφόρηση ή σύγχυση;Ποιο είναι όμως το «διά ταύτα» αυτών των ευρημάτων; Το ότι η πληροφόρηση σε ένα τόσο «λεπτό» ζήτημα δημόσιας υγείας είναι άκρως συγχυτική, σύμφωνα με τον έλληνα καθηγητή, ο οποίος θεωρείται εδώ και χρόνια ένας από τους κορυφαίους ειδικούς σε παγκόσμιο επίπεδο σε ό,τι αφορά τον εντοπισμό των «κακών» ερευνών (είναι χαρακτηριστικό ότι το άρθρο του με τίτλο «Why most published research findings are false» - «Γιατί τα περισσότερα δημοσιευμένα ερευνητικά ευρήματα είναι λανθασμένα» -, το οποίο δημοσιεύθηκε το 2005 στην έγκριτη δικτυακή επιθεώρηση «PLoS Medicine», συνεχίζει να αποτελεί το πιο «κατεβασμένο» τεχνικό άρθρο της επιθεώρησης και είχε την αποδοχή της συντριπτικής πλειονότητας της επιστημονικής κοινότητας). «Χιλιάδες επιδημιολογικές μελέτες σχετικά με τη διατροφή διεξάγονται και δημοσιεύονται κάθε χρόνο και πολλές από αυτές αφορούν την πιθανή σχέση διαφορετικών τροφών με τον καρκίνο. Αυτού του είδους οι μελέτες επηρεάζουν την έκδοση διατροφικών οδηγιών, ορισμένες φορές ακόμη και τη χάραξη πολιτικών δημόσιας υγείας, ενώ γνωρίζουν και μεγάλη δημοσιότητα μέσα από τα ΜΜΕ. Συχνά όμως από αυτές τις μελέτες παρατήρησης προκύπτουν ισχυρές συσχετίσεις μεταξύ διαφορετικών τροφών και του καρκίνου οι οποίες δεν επιβεβαιώνονται μέσα από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές ή μεγαλύτερου εύρους καλά σχεδιασμένες μελέτες. Την ίδια στιγμή αναρωτιέται κάποιος μήπως τελικώς μέσα από τέτοιες μελέτες προκύπτει μια πληθώρα ψευδώς θετικών ευρημάτων, η οποία μάλιστα βασίζεται σε αφερέγγυες ερευνητικές πρακτικές και καταλήγει σε επιλεκτική παρουσίαση των αποτελεσμάτων».

Ηταν τυχαίο άραγε το γεγονός ότι, όπως προέκυψε από τη νέα ανάλυση, τα στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα παρουσιάζονταν στην πλειονότητα των περιπτώσεων μόνο στην περίληψη της μελέτης (το αποκαλούμενο abstract για τους γνωρίζοντες, το οποίο εμφανίζεται δωρεάν στις ιστοσελίδες των επιθεωρήσεων ή στις βάσεις δεδομένων και αποτελεί ουσιαστικά τον «κράχτη» της εκάστοτε μελέτης); Ηταν επίσης τυχαίο ότι τα μη στατιστικώς σημαντικά αποτελέσματα που έδιναν τελικώς μια εντελώς διαφορετική διάσταση στη συνολική εικόνα «θάβονταν» κάπου στα ψιλά γράμματα του ολοκληρωμένου άρθρου (στο οποίο μάλιστα στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων δεν έχει πρόσβαση ο καθένας);

Ο κ. Ιωαννίδης υποστηρίζει ωστόσο ότι δεν πρέπει να θεωρούμε εκ προοιμίου ότι όλοι οι επιστήμονες προσπαθούν εσκεμμένα να διαστρεβλώσουν τα αποτελέσματα των μελετών τους μέσα από «τερτίπια». «Αυτό που συμβαίνει είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλές επιδημιολογικές μελέτες οι οποίες έχουν ως σκοπό να ανιχνεύσουν συσχετίσεις ανάμεσα σε υποθετικούς παράγοντες κινδύνου και σε νοσήματα όπως ο καρκίνος. Η λογική που ακολουθούν τις περισσότερες φορές οι ερευνητές είναι ότι επιλέγουν μία μόνο τροφή τη φορά - στο πλαίσιο μιας μικρής, μεσαίας ή και μεγάλης μελέτης - και αρχίζουν να ψάχνουν πιθανή σύνδεση με μια νόσο, π.χ. με τον καρκίνο του μαστού ή του προστάτη ή των ωοθηκών ή ακόμη με τη στεφανιαία νόσο ή τα εγκεφαλικά. Η διαδικασία αυτή είναι επαναληπτική και ψάχνοντας συνεχώς για πολλά και διαφορετικά πράγματα μπορεί τελικώς ο επιστήμονας να βρεθεί μπροστά σε ένα αποτέλεσμα που έχει κάποια τυπική στατιστική σημαντικότητα. Μέσα στο πλαίσιο μιας τέτοιας εξερεύνησης όμως είναι σίγουρο ότι θα υπάρξουν κάποια στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα που είναι τέτοια από τύχη και μόνο».

Παράλληλα, όπως γλαφυρά λέει ο έλληνας καθηγητής, «αν κάποιος "πολεμάει" με τα δεδομένα, τότε πιθανώς θα χρησιμοποιήσει και διαφορετικά μοντέλα ανάλυσης, διαφορετικούς ορισμούς μέτρησης της κάθε διατροφικής συνήθειας, ώστε τελικώς να εξαγάγει ένα αποτέλεσμα που θα κάνει εντύπωση». Σύμφωνα με τον ειδικό, η λανθασμένη αυτή πρακτική των ερευνητών είναι διαδεδομένη σε πολλά και διαφορετικά επιστημονικά πεδία - όχι μόνο σε εκείνο της διατροφικής επιδημιολογίας. «Σχεδόν παντού κυβερνά η κατακερματισμένη προσέγγιση του ενός ερευνητή απέναντι στα δεδομένα. Μόλις καταστεί δυνατόν να δαμαστούν τα δεδομένα, τότε δημοσιεύονται και το θέμα λήγει».

Εδώ βέβαια θα αναρωτιόταν - και εύλογα - κάποιος ποια είναι η ευθύνη των επιθεωρήσεων που δημοσιεύουν τις εκάστοτε «τραβηγμένες από τα μαλλιά» μελέτες.  Η απάντηση του καθηγητή είναι ότι «οι επιστήμονες-κριτές που αξιολογούν τις ερευνητικές εργασίες δεν μπορούν εύκολα να δουν τι ακριβώς έχει γίνει πίσω από μια μελέτη - οι περισσότερες από αυτές δεν περιγράφουν τον "μαίανδρο" των αναλύσεων που οδήγησαν τελικώς στο παρουσιαζόμενο ως στατιστικά σημαντικό αποτέλεσμα. Τα ευρήματα φαίνεται λίγο σαν να έρχονται από το... πουθενά».

«Αυτοεκπληρούμενες προφητείες»Ο έλληνας «ντετέκτιβ» της σωστής ερευνητικής πρακτικής σπεύδει να επισημάνει: «Αυτό το σενάριο είναι απλοποιημένο ως έναν βαθμό. Δεν σημαίνει ότι όλοι οι ερευνητές λειτουργούν έτσι. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, δεν πρέπει να παραβλέπουμε ότι συνολικά η βιβλιογραφία που εμφανίζεται προς το κοινό είναι φιλτραρισμένη μέσα από αυτές τις μεροληπτικές δυνάμεις. Στη συγκεκριμένη περίπτωση που αναλύσαμε πρόκειται για μια βιβλιογραφία που έχει σαρωτικά μεγάλο βαθμό συσχετίσεων μεταξύ τροφών και καρκίνου - πολλές φορές μάλιστα μέσα στη βιβλιογραφία υπάρχουν αποτελέσματα διαφορετικών μελετών που είναι αντικρουόμενα μεταξύ τους και αφορούν τις ίδιες τροφές και τη σχέση τους με τις ίδιες μορφές καρκίνου. Κάποιες φορές πάλι τα ευρήματα φαίνεται να είναι το αποτέλεσμα της "πεποίθησης" των ερευνητών ότι μια συσχέτιση μεταξύ κάποιας τροφής και του καρκίνου υπάρχει, χωρίς όμως να υπάρχει επιστημονική βάση πίσω από αυτή την πεποίθηση. Ετσι πολλές έρευνες είναι ευθυγραμμισμένες προς την ίδια κατεύθυνση δίνοντας παρόμοια αποτελέσματα επειδή οι ερευνητές θεωρούν ότι "έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα" και όχι επειδή έτσι είναι με βάση τα επιστημονικά δεδομένα. Η υπόθεση μοιάζει με μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία».

Ο καθηγητής παραδέχεται και την «αδυναμία» της δικής του μελέτης. Οπως λέει, η ανάλυση που πραγματοποίησε με τον δρα Σένφελντ δεν ήταν εξαντλητική. «Θα ήταν αδύνατον να καλύψουμε ολόκληρη τη βιβλιογραφία που αφορά την επιδημιολογία της διατροφής. Ωστόσο η προσέγγισή μας ήταν αντιπροσωπευτική του τι θα συναντούσε ένας ερευνητής, ένας γιατρός, ένας ασθενής ή ένας καταναλωτής αν προσπαθούσε να βρει μελέτες που αφορούν τη σχέση τροφών και καρκίνου». Και, όπως αποδεικνύεται,  αυτό που θα συνέβαινε σε όποιον έψαχνε τέτοιου είδους στοιχεία θα ήταν να... τα χάσει. «Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι το κοινό επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις επιδημιολογικές μελέτες της διατροφής. Νιώθει φόβο ή πιστεύει ότι πρέπει να πάρει μεγάλες αποφάσεις και να αλλάξει τον τρόπο της διατροφής του, χωρίς όμως τελικά να υπάρχει ουσιαστικός λόγος. Την ίδια στιγμή η σύγχυση που αισθάνεται οδηγεί σε απόσπαση, με αποτέλεσμα να μη δίνεται η δέουσα σημασία σε "συστατικά" του σύγχρονου τρόπου ζωής που έχει αποδειχθεί πέρα από κάθε αμφιβολία και μέσα από ισχυρά επιστημονικά στοιχεία ότι αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου όπως είναι το κάπνισμα».

Ισχυρές ενδείξεις, αδύναμοι αριθμοί... Σύμφωνα με τον κ. Ιωαννίδη, δεν πρέπει πάντως να ερμηνεύουμε αυτά τα στοιχεία «ρίχνοντας στην πυρά» όλες τις συσχετίσεις τροφών με τον καρκίνο. «Θα ήταν λάθος να πούμε ότι δεν υπάρχει συσχέτιση καμίας τροφής με τον καρκίνο. Για παράδειγμα, υπάρχει συνέπεια των μελετών σε ό,τι αφορά τη συσχέτιση του αλατιού ή του μπέικον με αύξηση του κινδύνου για καρκίνο ή τη συσχέτιση των φρούτων με μείωση του κινδύνου για καρκίνο. Ωστόσο, ακόμη και αν υπάρχουν αυτές οι συσχετίσεις, μεγάλες μελέτες αλλά και κλινικές δοκιμές δείχνουν ότι τελικώς σε πραγματικούς αριθμούς είναι ασθενείς. Για παράδειγμα, φρούτα και λαχανικά μπορεί όντως να μειώνουν τον κίνδυνο καρκίνου, ωστόσο η μείωση είναι σχετικά μικρή: αν π.χ. ήταν να εμφανίσουν 1.000 άνθρωποι καρκίνο, τρώγοντας μία παραπάνω μερίδα φρούτων ή λαχανικών μπορεί να "σώζονταν" τελικώς από τη νόσο 2 ως 10 άτομα. Αντιστοίχως το μπέικον, τα κόκκινα κρέατα ή τα επεξεργασμένα κρέατα μπορεί να "προσθέτουν" στις 1.000 περιπτώσεις καρκίνου επιπλέον 30 ως 50 - χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι κάθε ζωή που σώζεται δεν είναι και σημαντική». Σε κάθε περίπτωση, ο ειδικός υποστηρίζει ότι το κύριο μήνυμα αυτής της μελέτης είναι εκείνο που πρεσβεύουν πάντα οι (σοβαροί) επιστήμονες του πεδίου της διατροφής: «Ποικιλία και ισορροπία. Δεν λέμε σε καμία περίπτωση ότι όλα τα στοιχεία που προκύπτουν από τις μελέτες της επιδημιολογίας της διατροφής δεν έχουν αξία. Ωστόσο, όπως προέκυψε και από τα δικά μας ευρήματα, δεν γίνεται να πιστέψουμε ότι οποιαδήποτε τροφή καταναλώνουμε σχετίζεται με τον κίνδυνο καρκίνου». Για τον λόγο αυτόν ο κ. Ιωαννίδης συμβουλεύει να τρώμε σωστά και με μέτρο και να μην τρελαινόμαστε μπροστά σε μια κούπα καφέ ή τσάι επειδή την προηγούμενη ημέρα κάπου διαβάσαμε ή είδαμε ότι αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου. Διότι την επόμενη ημέρα πιθανότατα θα δούμε ότι τον μειώνει...

 

Αντικαρκινικός ο χυμός του ροδιού                    Θερίζει η επιδη΅ία-φάντασ΅α του E.coli  

Αντί να πάρετε βιταμίνη C σε χάπι, φάτε ένα πορτοκάλι         Ιογενής ευρωπαϊκή πολιτική 

Ντομάτα Σύμμαχος κατά του καρκίνου Τα πορτοκάλια «ασπίδα» ενάντια στα εγκεφαλικά λόγω φλαβανόνων

Μούρα και φράουλες εναντίον Πάρκινσον                                           Σπανάκι εναντίον καρκίνου του εντέρου

Ενισχύστε τον οργανισμό σας με Καροτινοειδή           

Ουσία στη φλούδα του μήλου μπορεί να μας προστατεύει από την παχυσαρκία

 

Φρούτα και λαχανικά «ασπίδα» για την καρδιά Περιορίζουν τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων όταν καταναλώνονται ωμά Τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων σε άτομα που έχουν γενετική προδιάθεση περιορίζει η κατανάλωση ωμών φρούτων και λαχανικών, σύμφωνα με νέα καναδική μελέτη. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Μακ Μάστερ εξέτασαν τις περιπτώσεις σχεδόν 27.000 ατόμων σε διάφορα σημεία του πλανήτη - συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης, της Κίνας και της Λατινικής Αμερικής. Υγιεινή διατροφή για γερή καρδιά

Διαπίστωσαν ότι η κατανάλωση πέντε ή περισσότερων μερίδων ωμών φρούτων και λαχανικών την ημέρα ήταν ικανή να εξουδετερώσει τις «ένοχες» μεταλλάξεις ενός γονιδίου (9p21) στο χρωμόσωμα 9. Οι μεταλλάξεις αυτές πιστεύεται ότι εμφανίζονται στο 20% των κατοίκων του πλανήτη που έχουν καυκάσια καταγωγή.

Η υγιεινή διατροφή φάνηκε να φρενάρει την επικίνδυνη δράση των συγκεκριμένων μεταλλάξεων. Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες είδαν ότι όσοι έφεραν τις μεταλλάξεις υψηλού κινδύνου αλλά παρόλα αυτά ακολουθούσαν ισορροπημένη διατροφή πλούσια σε ωμά φρούτα, λαχανικά και φρούτα του δάσους αντιμετώπιζαν τελικά τον ίδιο κίνδυνο καρδιακού επεισοδίου με εκείνους που έφεραν τη μετάλλαξη χαμηλού κινδύνου του ίδιου γονιδίου. «Τα αποτελέσματά μας υποστηρίζουν τις οδηγίες των φορέων δημόσιας υγείας που συνιστούν ότι η κατανάλωση πέντε ή περισσότερων μερίδων φρούτων και λαχανικών αποτελεί τρόπο για την ενίσχυση της καλής υγείας» αναφέρει η καθηγήτρια Σόνια Ανάντ. Στη μελέτη έλαβαν μέρος και ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Μακ Γκίλ. Οι ερευνητές θεωρούν ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί ο τρόπος με τον οποίο η διατροφή μπορεί να επιδρά στα γονίδια. Τα ευρήματα δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «PLoS Medicine».

Μήλο - «ασπίδα» για τη γυναικεία καρδιά

Φρούτα και λαχανικά δεν αρκούν για τους καπνιστές Η «θαυματουργή» καθημερινή κατανάλωση πέντε μερίδων φρούτων και λαχανικών δεν θωρακίζει ουσιαστικά τον οργανισμό από τον καρκίνο αν υπάρχουν τρεις επιβαρυντικοί παράγοντες: το κάπνισμα, η παχυσαρκία και η χρήση αλκοόλ. Μάλιστα η κατάσταση επιβαρύνεται αν κάποιοι από τους τρεις παράγοντες (ή και οι τρεις) συνυπάρχουν. Αυτό είναι το συμπέρασμα νέας έρευνας βρετανών επιστημόνων η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Βritish Journal of Cancer» και εξέτασε στοιχεία που συνελέχθησαν σε διάστημα δέκα ετών αναζητώντας αποδείξεις που να συνηγορούν στην επωφελή δράση της συγκεκριμένης διατροφικής «ασπίδας» κατά του καρκίνου. Ο κίνδυνος για εμφάνιση καρκίνου σχετίζεται περισσότερο με το πόσο πολύ τρώει και πίνει κανείς παρά με το τι τροφές καταναλώνει. Επιπλέον, ενώ το κάπνισμα αυξάνει ως και 50 φορές τις πιθανότητες ανάπτυξης διαφόρων μορφών καρκίνου, τα φρούτα και τα λαχανικά μειώνουν τον κίνδυνο κατά μόλις 10%. Ο επιδημιολόγος Τιμ Κι, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, είπε ότι, ενώ τα οφέλη από την κατανάλωση φρούτων και λαχανικών είναι αδιαμφισβήτητα, δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι από μόνα τους προστατεύουν από τον καρκίνο. «Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι σημαντικό συστατικό μιας υγιεινής δίαιτας και καλή πηγή θρεπτικών συστατικώναλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η αυξημένη κατανάλωσή τους εμποδίζει την εμφάνιση καρκίνου. Οπως φαίνεται, μετά το κάπνισμα, η παχυσαρκία και το αλκοόλ είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες εμφάνισης καρκίνου» υπογράμμισε ο δρ Κι.

 

Φρούτα και λαχανικά για λεπτή σιλουέτα

 

Τα λαχανικά αλλάζουν τα γονίδιά μας! Επιστήμονες ανακαλύπτουν ότι το μικρο-RNA των τροφών φυτικής προέλευσης επηρεάζει την έκφρασή τους το αλκοόλ «ζάλιζε» τα μονοκύτταρα μειώνοντας την αντίδρασή τους ενάντια στις χημικές ουσίες στις οποίες εκτίθεντο. Συγκεκριμένα είδαν ότι παρήγαγαν μόλις το 25% της ιντερφερόνης τύπου 1, ενός μορίου σήμανσης που είναι γνωστό για την αντι-ιική του δράση. Ο ρόλος της ιντερφερόνης είναι ζωτικής σημασίας, καθώς αποτελεί την πρώτη αντίδραση του οργανισμού σε οποιαδήποτε ιογενή λοίμωξη Χωρίς αυτήν δεν είναι εφικτή η εξουδετέρωση του ιού.

 

Φρούτα και λαχανικά ενισχύουν τη φυσική ομορφιά Ειρήνη Βενιού 

Πέρα από υγιείς, μια διατροφή πλούσια σε φρούτα και λαχανικά μας κάνει πιο γοητευτικούς και λαμπερούς, υποστηρίζει νέα σκοτσέζικη μελέτη.  Όπως διαπίστωσαν οι ειδικοί του Πανεπιστημίου St Andrews οι κίτρινες και κόκκινες χρωστικές ουσίες που εντοπίζονται σε φρούτα και λαχανικά όπως π.χ. τα καρότα, οι τομάτες και τα μάνγκο, μπορούν να αλλάξουν την απόχρωση του δέρματος, κατά την απορρόφηση τους από τα λιποκύτταρα.

Χρυσός στο πιάτο Προς μεγάλη τους έκπληξη οι ερευνητές είδαν ότι η κατανάλωση δύο επιπλέον μερίδων φρούτων και λαχανικών την ημέρα για ένα διάστημα έξι εβδομάδων ήταν αρκετή για να χαρίσει στο δέρμα των εθελοντών μια χρυσαφένια λάμψη. Περαιτέρω έρευνα μάλιστα έδειξε ότι τα άτομα που κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες φρούτων και λαχανικών αξιολογούνταν από άλλους ως πιο ελκυστικά, συγκριτικά με άτομα που κατανάλωναν μικρές ποσότητες. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η ανθρώπινη ματαιοδοξία θα μπορούσε ενδεχομένως να οδηγήσει τον κόσμο στον δρόμο της υγιεινής διατροφής. «Οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουμε ότι πρέπει να τρώμε πολλά φρούτα και λαχανικά, ωστόσο δεν διαθέτουμε επαρκή κίνητρα προκειμένου να υιοθετήσουμε και να ακολουθήσουμε μια υγιεινή διατροφή» εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης δρ Ρος Γουάιτχεντ. «Ελπίζουμε ότι υπογραμμίζοντας τα ταχύτατα οφέλη που χαρίζει η υγιεινή διατροφή στην εμφάνισή μας, θα βοηθήσουμε τον κόσμο ώστε να αρχίσει να τρέφεται πιο υγιεινά. Το να γνωρίζουμε ότι μέσα σε λίγες εβδομάδες θα είμαστε πιο γοητευτικοί, ίσως είναι πιο πειστικό σε σχέση με την υπόσχεση ότι κάποια στιγμή στη μετέπειτα ζωή μας θα διαπιστώσουμε τα ευεργετικά για την υγεία μας οφέλη της υγιεινής διατροφής» καταλήγει ο ειδικός.

 

Σπουδαία τα λάχανα! Α. Γαλδαδάς 

Πριν από μερικές δεκαετίες οι ερευνητές έκαναν μια ενδιαφέρουσα παρατήρηση: ποντίκια που είχαν σκόπιμα εκτεθεί σε καρκινογόνους παράγοντες εμφάνιζαν αυξημένη αντίσταση στην προσβολή από έναν δεύτερο καρκινογόνο παράγοντα. Παρουσίαζαν, δηλαδή, μια ανθεκτικότητα οφειλόμενη σε ένζυμα που τα κύτταρά τους τα είχαν συνθέσει αντιδρώντας στην προσβολή από τον πρώτο παράγοντα. Αυτή η παρατήρηση οδήγησε στη σκέψη να αναζητηθούν ουσίες με χημική συμπεριφορά παρόμοια με αυτήν των καρκινογόνων παραγόντων, χωρίς όμως να είναι επικίνδυνες. Ηδη από τη δεκαετία του ‘60 υπήρχαν ενδείξεις ότι αυτός ήταν ένας καλός τρόπος να «ξεγελαστούν» τα κύτταρα και να αρχίσουν να παράγουν ένζυμα προστασίας από κάποιον αληθινό καρκινογόνο παράγοντα.

Οχι τυχαία τα βλέμματα των επιστημόνων στράφηκαν στα σταυρανθή, την οικογένεια λαχανικών που τα μέλη της ευτυχώς μπορούν να βρίσκονται συχνά στο τραπέζι ακόμη και του πιο φτωχού: κουνουπίδι, λάχανο, μπρόκολο, ρόκα, ρεπάνι, λαχανάκια Βρυξελλών. Η κατανάλωσή τους βάζει τον οργανισμό στη διαδικασία της παραγωγής των περιζήτητων ενζύμων που γι’ αυτά έγινε λόγος πριν και ειδικότερα της ουσίας ινδόλη-3-καρβινόλη, γνωστής στη βιβλιογραφία με τη συντομευμένη γραφή: I3C.

Ας δούμε τώρα πώς εμπλέκεται η Ι3C στην προστασία από τον καρκίνο. Οι θηλυκές ορμόνες οιστρογόνα, μετά την παραγωγή τους από τον γυναικείο οργανισμό, συμμετέχουν σε διάφορες αντιδράσεις. Συνολικά λοιπόν από αυτές τις αντιδράσεις μπορούν να προκύψουν δύο διαφορετικές πορείες. Στο τέλος της μιας προκύπτει 16-υδροξυ-οιστρόνη, που ενοχοποιείται για τη δημιουργία ανώμαλα πολλαπλασιαζόμενων κυττάρων στον ιστό του γυναικείου στήθους. Στην άλλη, την καλή περίπτωση, έχουμε στο τέλος παραγωγή 2-υδροξυ-οιστρόνης, μιας σχετικά αδρανούς ουσίας. Και οι δύο αυτές πορείες καθορίζονται από συγκεκριμένα ένζυμα. Η ποσότητά τους επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες.

Φαίνεται λοιπόν ότι η ουσία I3C, δηλαδή η ινδόλη-3-καρβινόλη, παίζει προστατευτικό ρόλο στην περίπτωση του καρκίνου του μαστού. Και είναι μια ουσία που βρίσκεται σε αφθονία ακριβώς στα σταυρανθή. Εχει αμφισβητηθεί από ενδοκρινολόγους το αν η αναλογία μεταξύ των δύο μορφών της υδροξυ-οιστρόνης, της 2- και της 16-, μπορεί να δείχνει την ύπαρξη ή την προδιάθεση για καρκίνο. Υπάρχουν όμως από την απέναντι πλευρά τα παρακάτω δεδομένα:

- 80 γυναίκες σε ισραηλινό κιμπούτζ δέχθηκαν να ακολουθήσουν δίαιτα με αρκετά σταυρανθή και από την ανάλυση των ούρων τους διαπιστώθηκε η αύξηση της «καλής» υδροξυ-οιστρόνης.

- Αυτό μπορεί να μην αναιρεί ακριβώς την αμφισβήτηση αλλά έχουμε και τη διαπίστωση ότι μετά την επανένωση Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας αυξήθηκε η εμφάνιση καρκίνου του στήθους στην (πρώην) ανατολική πλευρά, όταν σταμάτησαν να τρώνε τόσο πολύ βραστό λάχανο ξεπερνώντας την ανέχεια.

- Και αν αυτό φαίνεται ασαφές, μια πρωτότυπη έρευνα από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι δίνει άλλες διαστάσεις και στο προηγούμενο. Και ήταν πρωτότυπη γιατί είχαν την έμπνευση να ψάξουν την αιτία για την οποία οι πολωνές μετανάστριες στην Αμερική παρουσίαζαν ανεβασμένα ποσοστά προσβολής από καρκίνο του στήθους σε σχέση με τις συμπατριώτισσές τους πίσω στην Ευρώπη που τιμούσαν γενναία το λάχανο. Πήραν κύτταρα από γυναικείο στήθος προσβεβλημένο από καρκίνο, τα διήγειραν με τη θηλυκή ορμόνη και σε ορισμένα προσέθεταν στη συνέχεια εκχύλισμα από λάχανο ενώ σε άλλα όχι.  Ετσι διαπίστωσαν πως πραγματικά το λάχανο λόγω της ουσίας I3C αλλά και άλλων που περιέχει περιόριζε τον πολλαπλασιασμό των προσβεβλημένων κυττάρων.

Κάτι ακόμη που ανακαλύφθηκε την προηγούμενη χρονιά και θα κάνει κι άλλους να τρέξουν στον... μανάβη είναι η διαπίστωση ότι σε ποντικούς που υπέστησαν τη δοκιμασία μιας δίαιτας φορτωμένης με λίπη η χορήγηση I3C τούς έκανε να πάρουν λιγότερο βάρος σε σχέση με εκείνους που τη στερήθηκαν. Κάτι που έχει βάλει σε πειρασμό και όσους ασχολούνται με τη σωματοδομική (δηλαδή, το body building). Με άλλα λόγια, πολλοί είναι αυτοί που θα πρέπει να φωνάζουν: σπουδαία (αυτά) τα λάχανα. Για να χαρούν και οι παραγωγοί λίγο.

 

Τα λαχανικά που θεραπεύουν Πηγές: Γεωπονικά/Κασσιανός Βάσσος-Γεωπονικόν/Αγάπιου μοναχού του Κρητός

Η μολόχα. Ποιες αρρώστιες θεραπεύει
Η μολόχα βρασμένη όταν τρώγεται μόνη της παύει τη βραχνάδα. Μαζί δε με γάρο είναι καθαρτική. Τα φύλλα της κοπανισμένα μαζί με φύλλα ιτιάς είναι καλύτερα από όλα τα έμπλαστρα. Γιατί δεν αφήνει να γίνει φλεγμονή και σταματάει το αίμα και κλείνει τις πρόσφατες πληγές και θεραπεύει τα στραμπουλήγματα και τα κατάγματα.
Γιατρεύονται επίσης οι πληγές από τις ρογαλίδες και τα ερπετά αν κοπανίσουμε κρεμμύδια και πράσα και τα ανακατέψουμε με φύλλα μολόχας και τα βάλουμε πάνω στην πληγή. Αν αλειφτεί κανείς με χυλό από αγριομολόχα ανακατωμένο με λάδι δεν τον κεντούν οι σφήκες. Και αν κανείς κεντηθεί τον γιατρεύει ο χυλός.
Και τα φύλλα της μολόχας, αν τα κοπανίσουμε και τα βάλουμε πάνω στη πληγή, τη γιατρεύουν. Επίσης η μολόχα γιατρεύει τις λειχήνες – σταματάει το αίμα – και τις κρυφές αρρώστιες των γυναικών. Ο χυμός της μολόχας, αν τον σταλάξουμε στο αυτί παύει την ωταλγία (πόνους των αυτιών). Όταν πίνεται μαζί με μέλι γιατρεύει όσους υποφέρουν από το συκώτι τους και συνεφέρνει τους σεληνιασμένους. Επίσης ο χυλός της μολόχας γιατρεύει τους νεφριτικούς και όσους υποφέρουν από νευραλγίες της μέσης. Το ζουμί της όταν πίνεται γιατρεύει τη δυσουρία. Ωφέλιμη επίσης είναι στη δυστοκία.

Το μαρούλι. Πως χρησιμοποιείται για φάρμακο
Το μαρούλι είναι υγρό και ψυχρό λαχανικό και για αυτό είναι ωφέλιμο στις φλεγμονές. Παύει τη δίψα και είναι υπνωτικό και κατεβάζει το γάλα στις γυναίκες. Βρασμένο είναι θρεπτικότερο και καταπαύει τον ερωτικό πόθο. Και για αυτό οι Πυθαγόρειοι το ονομάζουν ευνούχο και οι γυναίκες αστυτίδα. Το μαρούλι φέρνει όρεξη, γιατρεύει τη φλόγωση και καταπραΰνει τον ερωτικό πόθο. Όταν το τρώμε μαζί με γλυκό κρασί ή με ξύδι μετριάζει τη χολή. Επίσης μαζί με ύσσωπο και ξύδι είναι ωφέλιμο στα λαγαρά του σώματος. Βρασμένο μέσα σε ροδέλαιο θεραπεύει τη χολέρα. Το ζουμί από το μαρούλι καταπραΰνει τα πρησμένα σπλάχνα. Το ανεμοπύρωμα (ερυσίπελας) θεραπεύεται αν το αλείψουμε από πάνω με μαρούλι μαζί με γάλα γυναικείο. Ο σπόρος, όταν πίνεται κοπανισμένος γιατρεύει την πληγή από σκορπιό. Το μαρούλι ωφελεί και στο στήθος που πάσχει. Φέρνει δε και ύπνο, στους γερούς όταν το φάνε και στους αρρώστους αν αλείψουμε με χυλό το μέτωπό τους.

Τα σέσκλα
Τα σέσκλα έχουν καθαρτική δύναμη και είναι μαλακτικά για την κοιλιά όταν πίνει κανείς το ζουμί τους μαζί με λάδι και γάρο και λίγη σόδα. Ο χυλός από τα άβραστα σέσκουλα γιατρεύει την πιτυρίδα και τις ψείρες του κεφαλιού. Όταν δε τον ανακατέψουμε με κερί λειωμένο γιατρεύει όλα τα σκληρώματα και τα πρηξίματα αν τον τυλίξουμε σε πανί και τον βάλουμε πάνω. Επίσης κατά τον ίδιο τρόπο γιατρεύει τις λειχήνες και την κασσίδα.

Το κραμπολάχανο. Και ποιες αρρώστιες γιατρεύει
Το κραμπολάχανο όταν το φάμε μισοβρασμένο είναι καθαρτικό, όταν όμως είναι περισσότερο βρασμένο είναι στυπτικό.
Το κρασμπολάχανο φέρνει την περίοδο στις γυναίκες και μάλιστα αν ποιούν το ζουμί τους μαζί με γλυκό κρασί. Όταν τρώγεται βρασμένο πριν το φαγητό γιατρεύει τους φθισικούς. Γιατρεύει την ποδάγρα και την αρθρίτιδα αν βρέξουμε με το ζουμί του το πονεμένο μέρος καθώς και αν ανακατέψουμε το κραμπολάχανο με κριθαράλευρο, κόλιαντρο, απήγανο και λίγο αλάτι και το βάλουμε πάνω στο μέρος που πονάει. Ο χυλός του κραμπολάχανου ανακατωμένος με μέλι ωφελεί στα μάτια αν τον βάλουμε κοντά στις κώχες των. Είναι δε τόσο πολύ θρεπτικό που τα παιδιά μεγαλώνουν γρηγορότερα όταν το τρώνε. Αν φάει κανείς μανιτάρια φαρμακερά και πιεί κατόπιν το χυμό του κραμπολάχανου θα σωθεί. Επίσης ο χυλός του θεραπεύει όσους πάσχουν από χρυσή και τους σπληνικούς αν τον πίνουν 40 ημέρες μαζί με άσπρο κρασί. Όταν πίνεται με μαύρο σταματάει το βήχα. Τα φύλλα του κραμπολάχανου βγάζουν την λειχήνα και θεραπεύουν τις πληγές των ερπετών όταν τα τρίψουμε επάνω τους.
Εάν το ανακατέψουμε με στύψη στρογγυλή βρεγμένη με ξύδι θεραπεύει την ψώρα και τη λέπρα. Η στάχτη από τις ρίζες του ωφελεί στα εγκαύματα. Επίσης ο χυλός του μαζί με λάδι θεραπεύει τις πληγές του στόματος και των αδένων του λαιμού και το πρήξιμο του σταφυλίτη αν τον πιεί κανείς και τον κρατήσει πολύ ώρα. Επίσης ωφελεί μαζί με ξύδι, αν τον βάλουμε κατάπλασμα στα αυτιά. Στους θερμασμένους φέρνει μεγάλη ανακούφιση αν το κοπανίσουμε και το βάλουμε πάνω τους κατάπλασμα. Αν το τρώει κανείς μόνο του βρασμένο πριν το φαγητό καθαρίζει τη φωνή και θεραπεύει τη βραχνάδα. Επίσης ο σπόρος του ή τα φύλλα του κοπανισμένα και ανακατωμένα με σίλφιο και με ξύδι, αν τα βάλουμε στις πληγές από τα μοσχοπόντικα και τα σκυλιά και τα λυσσασμένα ακόμη, τις θεραπεύει. Δίνουμε και στους δαγκωμένους να πιούν και αφέψημα από τα φύλλα αφού τα καθαρίσουμε πρώτα και τα ξηράνουμε και κατόπιν τα βράσουμε. Το κραμπολάχανο ελαττώνει την σπλήνα αν το λιώσουμε και το βάλουμε απάνω. Όταν το τρώμε προ του φαγητού ωμό παύει την αϋπνία και δεν μας αφήνει να βλέπουμε φαντάσματα. Όσοι θέλουν να πιούν πολύ κρασί και να μην μεθύσουν τρώνε πριν από το φαγητό κραμπολάχανο.

Τα ρεπάνια
Είναι ωφέλιμα στα πρηξίματα και θεραπεύουν τους νεφριτικούς, ιδίως αν κανείς βράσει τη φλούδα τους με κρασί και πίνει το ζουμί νηστικός την αυγή. Γιατρεύουν και τον βήχα όταν τα τρώει κανείς μαζί με μέλι. Επίσης και ο σπόρος τους καβουρδισμένος , αν τον φάει κανείς με μέλι πάει το βήχα και τη δύσπνοια. Όταν τα δώσουμε στις λεχώνες φέρνουν πολύ γάλα. Διεγείρουν τον ερωτικό πόθο. Βλάπτουν την φωνή. Αν κανείς τα τρώει νηστικός να είναι βέβαιος ότι δεν θα τον βλάψουν τα δηλητήρια. Ο χυλός τους όταν πίνεται με νερό είναι αντιφάρμακο για τα φαρμακερά μανιτάρια και τα δηλητήρια. Αν κανείς τρίψει και αλείψει τα χέρια του προσεκτικά με χυλό από ρεπάνια χωρίς φόβο και χωρίς κίνδυνο μπορεί να πιάσει τα ερπετά. Αν βάλουμε ρεπάνια πάνω σε σκορπιούς ψοφούν αμέσως. Όταν τα πάρουμε μέσα από νερό γιατρεύουν την υδρωπικία και μετριάζουν την σπλήνα. Ο χυλός τους όταν πίνεται πριν από το λουτρό μαζί με γλυκό κρασί γιατρεύει τη χρυσή. Ωφελεί και στη δυσουρία όταν κανείς πίνει το ζωμό τους, γιατί φθείρουν την πέτρα. Καθαρίζουν δε και το στομάχι, αν τα πάρει κανείς μαζί με μέλι και κατόπιν τα ξεράσει. Γιατί φέρνουν εμετό και προκαλούν την όρεξη. Εάν σε κανένα μέρος το νερό δεν είναι καλό, γίνεται υγιεινότερο όταν το βράσουμε με ρεπάνια. Και μόνο τα δόντια βλάπτουν. Τα ρεπάνια είναι ωφέλιμα σε όσους κάνουν αιμοπτύσεις. Αν κανείς έχει φάει από πριν ρεπάνι και κατόπιν τον δαγκώσει σκορπιός, όχι μόνο δεν θα πεθάνει αλλά και γρήγορα θα γίνει καλά. Τα ρεπάνια όταν τα κοπανίσουμε και τα βάλουμε στις πληγές που υπέστηκαν βασανιστήρια γιατρεύουν πολύ γρήγορα τα πρηξίματα και τα χτυπήματα. Επίσης καθαρίζουν τις φακίδες και βγάζουν μαλλιά στην κασσίδα. Όταν τα τρώμε στο τέλος του φαγητού καθαρίζουν την αναπνοή.

Τα κολοκύθια
Τα κολοκύθια είναι μαλακτικά για το στομάχι. Αν βάλουμε το χυλό τους στα αυτιά γιατρεύουν τους πόνους τους. Αν βάλεις τα άνθη της σε λάδι μερικές ημέρες και αλείφεις με αυτό το κεφάλι σου όταν πονέσει από ηλιακή καύση, θεραπεύεσαι. Αν τρίψεις με φύλλα κολοκυθιάς το άλογο δεν κάθονται μύγες απάνω του.

Τα αγγούρια
Ο σπόρος των αγγουριών είναι διουρητικός και μετριάζει το τσουχτερό κάτουρο.

Το σέλινο
Το σέλινο όταν τρώγεται κάνει τις γυναίκες πιο φιλήδονες. Και για αυτό όσες βυζαίνουν δεν πρέπει να το τρώνε γιατί σταματάει το γάλα. Συντελεί δε στο να έχει καλή μυρωδιά το στόμα, για αυτό αν φάνε σέλινο εκείνοι που βρωμάει το στόμα τους, δεν θα βρωμάει. Επίσης το σέλινο, αν το κάνουμε κατάπλασμα μαζί με ψωμί, γιατρεύει το ανεμοπύρωμα. Το λουτρό έως τη μέση μέσα σε ζουμί από σέλινα ή το ζουμί σε κατάπλασμα βγάνει τις πέτρες (από τα νεφρά) και θεραπεύει τη δυσουρία και τους νεφρικούς.

Ο απήγανος
Αν κανείς βουλώσει τα αυτιά του με το τρυφερό μέσα μέρος του απήγανου παύει ο κεφαλόπονος. Αν αλείψουμε ελαφρά τα μάτια με χυλό του άγριου απήγανου ανακατωμένο με γυναικείο γάλα δυναμώνει την όραση. Αν ανακατέψουμε 2 μέρη μέλι και 1 μέρος απήγανο και αλείψουμε τα μάτια θεραπεύεται η θαμπάδα των ματιών και το θόλωμα όταν είναι στην αρχή. Το ίδιο αποτέλεσμα έχει και ο άγριος απήγανος όταν τρώγεται και πίνεται. Αν μια έγκυος γυναίκα πιεί 15 ημέρες τον καρπό του άγριου απήγανου παθαίνει αποβολή. Το φυτό αυτό είναι από την φύση του εχθρικό στις έγκυες γυναίκες. Όταν πίνεται μαζί με κρασί παύει τους πόνους και θεραπεύει τις πληγές από τα ερπετά. Επίσης είναι ωφέλιμο σε όσους σεληνιάζονται και θεραπεύει τους πόνους του στήθους. Μαζί με κρασί ή με ροδέλαιο καθαρίζει τα αυτιά.

Το ζούματο (ρόκα)
Ο σπόρος της ρόκας όταν πίνεται μαζί με κρασί θεραπεύει τις πληγές από τα μοσχοπόντικα. Βγάζει τις λεβίθες, μετριάζει την σπλήνα και ανακατωμένος με βοδινή χολή και ξύδι καθαρίζει τις μαύρες πληγές. Επίσης γιατρεύει τις φακίδες. Το ζούματο ανακατωμένο με μέλι καθαρίζει το πρόσωπο. Όταν πίνεται με κρασί πριν από το μαστίγωμα, ο μαστιγούμενος πονάει λιγότερο. Τρία φύλλα από άγρια ρόκα κομμένα με το αριστερό χέρι θεραπεύουν τη χρυσή. Ακόμα το ζούματο θεραπεύει και τις μασχάλες που βρωμούν.

Το κάρδαμο
Ο σπόρος από κάρδαμο ανακατωμένος με αλεύρι από κουκιά και με λίγη αλυσίβα θεραπεύει τις χοιράδες (χελώνια) και τον άνθρακα (κακό σπυρί). Τον τυλίγουμε δε, όχι μέσα σε πανί, αλλά σε φύλλα από κραμπολάχανο. Όταν πίνεται μαζί με δυόσμο και κρασί βγάζει την ταινία και τις λεβίθες. Όταν δε τον βράζουμε μαζί με γίδινο γάλα γιατρεύει το στήθος. Μαζί με μέλι γιατρεύει το βήχα. Το βάζουν κατάπλασμα και στις πληγές που είναι από κάτω φαγωμένες. Ο χυλός από το κάρδαμο σταματάει την τριχόπτωση. Μαζί με ξύγκι από χήνα γιατρεύει τις μικρές πληγές που βγαίνουν στο κεφάλι και την πιτυρίδα. Μαζί με προζύμι ωριμάζει τα σπυριά.

Τα ραδίκια
Τα ραδίκια όταν τα βαφτίζει κανείς στο ξύδι και τα τρώει είναι ωφέλιμα στο στομάχι. Ο χυλός τους είναι ωφέλιμος σε όσους φτύνουν αίμα, όταν πίνεται κάθε δεύτερη μέρα. Ο χυλός των ραδικιών αφού ξεραθούν πρώτα στον ήλιο λίγο και τριφτούν, δίνεται σε όσους πονάει το συκώτι τους.

Τα πράσα
Αν βάλουμε επάνω στις πληγές από τα ερπετά και τις ρογαλίδες κοπανισμένο πράσο, γιατρεύονται γρηγορότερα παρά με κάθε άλλο φάρμακο. Το βρασμένο πράσο, όταν πίνεται μαζί με μέλι γιατρεύει τη βραχνάδα. Ο σπόρος τους όταν πίνεται με κρασί από ξερά σταφύλια γιατρεύει την δυσουρία. Όταν όμως τρώγεται τακτικά αδυνατίζει την όραση και φέρνει κακοστομαχιά. Ο χυμός του πράσου ανακατωμένος με υδρομέλι, ωφελεί τους δαγκωμένους από ερπετά όταν τον πιούν. Αν ανακατέψουμε το χυλό του με ξύδι και λιβάνι ή με γάλα ή με ροδέλαιο και τον σταλάξουμε στο αυτί είναι ωφέλιμος για τις ωταλγίες και την βοή των αυτιών. Τα πράσα είναι ωφέλιμα σε όσους έχουν πόνους στα πλευρά. Όταν φας μανιτάρια και φοβάσαι μήπως ήταν φαρμακερά, φάε πράσα να μη σε βλάψει το φαρμάκι. Έτσι εξαφανίζει και τη μέθη, αν φας πράσα ξεμεθάς γρηγορότερα.

Τα σκόρδα
Όταν τα τρώμε βγάζουν τις λεβίθες και κινούν τα ούρα. Είναι ωφέλιμα και στους δαγκωμένους από οχιά ή από λυσσασμένο σκυλί, αν τα φάνε ή αν τα βάλλουν κατάπλασμα. Όταν τα κάψουμε και τα ζυμώσουμε με μέλι και τα βάλουμε απάνω θεραπεύουν τα σημάδια από τα χτυπήματα και την κασσίδα. Όταν τα κρατήσει κανείς στο στόμα του σταματάνε τον πονόδοντο. Βγάζουν τις φακίδες και τις λειχήνες. Όταν τα τρώει κανείς βραστά ή ωμά ωφελούν στον χρόνιο βήχα Αν κανείς έχει φάει πριν σκόρδα δεν παθαίνει τίποτα ούτε από το δάγκωμα των ερπετών, ούτε από άλλα δηλητήρια. Επίσης θεραπεύουν και τις πληγές αν τα κοπανίσουμε και τα βάλουμε επάνω. Πολύ ωφέλιμα είναι και όταν τα πιεί κανείς με κρασί και ακόμη περισσότερο σε όσους δεν μπορούν να χωνέψουν. Τα σκόρδα φέρνουν ούρα, γιατρεύουν τους νεφριτικούς και προλαβαίνουν την βλάβη από τα άσχημα νερά. Εκτός από τα ήμερα υπάρχουν και τα άγρια σκόρδα. Τα άγρια είναι ακόμη πιο ωφέλημα για τις αρρώστιες που είπαμε παραπάνω.

Τα κρεμμύδια
Το κρεμμύδι κοπανισμένο και ανακατωμένο με μέλι, αν το κάνουμε κατάπλασμα είναι ωφέλιμο σε όλες τις πληγές. Διατηρεί δε την υγεία του όποιος διαλέγει κάθε μέρα τα τρυφερότερα κρεμμύδια και τα τρώει νηστικός μαζί με μέλι. Το κρεμμύδι γιατρεύει την πληγή. Το δε σκόρδο και σε γερό μέρος του σώματος να το βάλουμε ανοίγει πληγή. Το κρεμμύδι μαζί με ξύδι γιατρεύει την λευκοπάθεια, αν αλείψουμε με αυτό το μέρος που πάσχει, έξω στον ήλιο. Γιατρεύει δε γρηγορότερα την κασσίδα αν το τρίψουμε πολύ επάνω. Ο χυλός τους είναι ωφέλιμος στην πυόρροια των αυτιών, καθώς και στους συναχωμένους αν αλειφθούν με αυτόν. Το κρεμμύδι επίσης είναι ωφέλιμο σε όσους έχουν κοντή όραση. Όταν τρώγεται βρασμένο θεραπεύει τον βήχα.

Οι καυκαλήθρες
Οι καυκαλήθρες, όταν τις φάει ο νεφριτικός, τον γιατρεύουν βγάζοντας τα ούρα του. Το ζουμί τους μαζί με κρασί από ξερά σταφύλια, όταν πίνεται μια ώρα πριν από το λουτρό, γιατρεύει όσους πάσχουν από χρυσή με τον ιδρώτα που χύνουν. Όταν φάει κανείς καυκαλήθρες μαζί με οξυμέλι και κατόπιν τις ξεράσει, του καθαρίζουν το στομάχι και γιατρεύουν την μελαγχολία, την ανορεξία και τον τετραήμερο πυρετό.

Τα σπαράγγια
Τα σπαράγγια ωφελούν το στομάχι, αυξάνουν το σπέρμα, κινούν τα ούρα, καθαρίζουν τα νεφρά από άμμο και παύουν τον πόνο τους.

Το μπόρανγκο
Ωφελεί πολύ κάθε άνθρωπο, όταν τρώγεται συχνά γίνεσαι καλόκαρδος και γεννά καλούς χυμούς. Τα άνθη και τα φύλλα του να βάνεις στο κρασί να μένουν να το πίνεις, ωφελεί πολύ στην καρδιά. Κάνει καλό στους μελαγχολικούς, καθαρίζει το αίμα, δίνει στα εντόσθια πολύ άνεση και λεπταίνει του στήθους την σκληρότητα.

Για την κάππαρη
Αυτή θεραπεύει την σπλήνα, φθείρει τα σκουλήκια, γιατρεύει τις ζοχάδες, αυξάνει το σπέρμα, θεραπεύει τα πιάσματα του συκωτιού, κινά τα ούρα, τα καταμήνια, ωφελεί στα ρευματικά και στα φλέγματα.

 

ΚΟΡΥΦΗ

«Σιδερένια» προστασία προσφέρουν τα βυσσινί φρούτα

Βρετανοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα φρούτα με βυσσινί χρώμα (π.χ. τα βατόμουρα) προστατεύουν τον ανθρώπινο οργανισμό από την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, η νόσος του Πάρκινσον, του Αλτσχάιμερ κ.ά. Αυτές οι ασθένειες οφείλονται εν μέρει στη δράση ορισμένων παραγώγων του σιδήρου που ευθύνονται για την παραγωγή τοξινών που προκαλούν βλάβες στον οργανισμό.

Τα βατόμουρα διαθέτουν ουσίες που εμποδίζουν την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών

Οι τοξίνες αυτές είναι γνωστές ως «υδροξυλικές ρίζες» και πιστεύεται ότι προκαλούν τις λεγόμενες εκφυλιστικές ασθένειες. Για να προστατευτεί ο οργανισμός από τη δράση των υδροξυλικών ριζών απαιτείται η λήψη συστατικών που προσδένονται στα παράγωγα του σιδήρου και αποτοξινώνουν τον οργανισμό. Εκτός από τα βυσσινί φρούτα υπάρχουν και άλλες τροφές που είναι πλούσιες σε τέτοια συστατικά (λαχανικά, πράσινο τσάι, κ.ά.), όμως ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ διαπίστωσαν ότι τα βυσσινί φρούτα καταφέρνουν να αποτοξινώνουν τον οργανισμό πιο αποτελεσματικά. Η έρευνα είναι η πρώτη που αποκαλύπτει ότι οι υδροξυλικές ρίζες συνδέονται με πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους παθήσεις παρέχοντας στοιχεία που θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να αναπτύξουν νέες μεθόδους αντιμετώπισής τους.

Μοβ «ασπίδα»

Δύο μοβ... την ημέρα κρατούν μακριά τον καρκίνο, το Αλτσχάιμερ, τις καρδιακές παθήσεις, την άνοια και επιβραδύνουν τη διαδικασία γήρανσης, υποστηρίζουν Βρετανοί ερευνητές. Και εξηγούν ότι αναφέρονται σε φρούτα και λαχανικά με μοβ χρώμα, τα οποία άλλη μία φορά επιβεβαιώνονται ως «σούπερ τροφές» σε τελευταία έρευνα.

Κράνα, μύρτιλα, δαμάσκηνα, σταφίδες, βανίλιες, μελιτζάνες. Οι πολυφαινόλες που τους χαρίζουν το μοβ χρώμα λειτουργούν αντιοξειδωτικά και βοηθούν να καταπολεμηθούν οι βλάβες που προκαλούνται από τον ελεύθερο σίδηρο στα κύτταρα του οργανισμού. Οπως υπογραμμίζεται στο ερευνητικό πόρισμα που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Archives of Toxicology, για τη θωράκιση του οργανισμού μας αρκεί η κατανάλωση «δύο μοβ φρούτων ή λαχανικών» καθημερινά. «Παραδοσιακά σκεφτόμαστε τον σίδηρο ως κάτι καλό για τον οργανισμό μας. Ομως στη λάθος μορφή, δηλαδή ο ελεύθερος σίδηρος, δημιουργεί ελεύθερες ρίζες που είναι τοξικές για το DNA, τα λιπίδια και τις πρωτεΐνες των κυττάρων», υπογραμμίζει ο καθηγητής Ντάγκλας Καλ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ.

Τι πρέπει να τρώμε

* Σταφύλια και το χυμό τους Περιέχουν υψηλότερα επίπεδα αντιοξειδωτικών από ό,τι το τσάι, το κόκκινο κρασί, ο χυμός πορτοκαλιού και το γκρέιπφρουτ.

* Μύρτιλα Ενα αγαπημένο superfood, που βοηθά στην προστασία του εγκεφάλου και των αιμοφόρων αγγείων.

* Βατόμουρα Περιέχουν βιταμίνες C και Ε, πηκτίνη και αντιοξειδωτικά. Είναι μια καλή πηγή φολικού οξέος και βιταμίνης Β.

* Ξερά δαμάσκηνα Εξαιρετική πηγή φυτικών ινών και καλίου, το οποίο βοηθά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.

* Σταφίδες Περιέχουν σίδηρο και φυτικές ίνες, βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης.

* Μελιτζάνες Εχουν αντιισταμινικές, αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.

 

Πολυφαινόλες

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ρόδι, τρέξιμο και παπάγια, τα μυστικά της μακροζωίας

Ένα ξερό δαμάσκηνο την ημέρα Κάνει τον ορθοπεδικό πέρα (!) προλαμβάνοντας την οστεοπόρωση

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΠΟΧΙΚΟΤΗΤΑΣ ΦΡΕΣΚΩΝ ΦΡΟΥΤΩΝ                                                                                                                                  

ΜΗΝΕΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ

 

 1

 2

 3

 4

 5

 6

 7

8

 9

10

 11

12

ΟΝΟΜΑΣΙΑ

ΙΑΝ

ΦΕΒ

ΜΑΡ

ΑΠΡ

ΜΑΙ

ΙΟΥΝ

ΙΟΥΛ

ΑΥΓ

ΣΕΠ

ΟΚΤ

ΝΟΕ

ΔΕΚ

Αβοκάντο

*

*

*

*

 

 

 

 

 

 

 

 

Αχλάδια

 

 

 

 

 

 

*

*

*

 

 

 

Βερίκοκα

 

 

 

 

 

*

*

 

 

 

 

 

Γκρέιπ-φρουτ 

*

*

*

*

*

 

 

 

 

 

 

*

Καρπούζι

 

 

 

 

 

*

*

*

*

 

 

 

Κεράσια 

 

 

 

 

*

*

*

 

 

 

 

 

Μήλα

 

 

 

 

 

 

 

 

*

*

*

 

Μπανάνες

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Νεκταρίνια

 

 

 

 

*

*

*

 

 

 

 

 

Πεπόνι 

 

 

 

 

 

 

*

*

 

 

 

 

Πορτοκάλια

*

*

*

*

*

 

 

 

 

 

*

*

Ροδάκινα

 

 

 

 

 

*

*

*

 

 

 

 

Σταφύλια

 

 

 

 

 

 

 

*

*

*

*

 

Σύκα (φρέσκα)

 

 

 

 

 

 

 

*

 

 

 

 

Φράουλες

 

 

 

 

*

*

 

 

 

 

 

 


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Ο παραπάνω πίνακας δείχνει την εποχή που κυκλοφορούν "φρέσκα" τα κυριότερα φρούτα , δηλαδή τη φυσική τους εποχή.
2. Η εποχικότητα των φυτικών τροφών είναι δείκτης φρεσκότητας. Μια φρέσκια και στην "εποχή" της τροφή έχει περισσότερες βιταμίνες.

Τρόφιμα εκτός εποχής Διατροφική παγίδα ή ευκολη λύση;

ΚΟΡΥΦΗ

Φρούτα εποχής!

Είναι καλό να προτιμάμε φρούτα και κηπευτικά εποχής. Το φυτό όταν «κόβεται» και καταναλώνεται βάση του χρόνου ωρίμανσής του (όχι μέσα στα θερμοκήπια) σημαίνει ότι όλες οι φυσιολογικές του λειτουργίες γίνονται με την λιγότερη κατανάλωση ενέργειας, αλλά έχει και τη μεγαλύτερη διατροφική αξία. Για αυτό όταν προτιμάμε φρούτα, λαχανικά και κηπευτικά της εποχής, τότε και εμείς αγοράζουμε καλύτερα προϊόντα σε χαμηλότερη τιμή και δείχνουμε τον δρόμο στους παραγωγούς να στρέφονται σε αυτές τις καλλιέργειες. Στους παρακάτω πίνακες μπορούμε να δούμε τις εποχές των περισσότερων φρούτων και λαχανικών. 

Φρούτα 

Ιανουάριος

Πορτοκάλια, λεμόνια, μανταρίνια, γκρέιπ φρουτ, μήλα

Φεβρουάριος

Λεμόνια, πορτοκάλια, σταφίδες

Μάρτιος

Λεμόνια, πορτοκάλια, μήλα

Απρίλιος

Μήλα ψυγείου, φράουλες

Μάιος

Πορτοκάλια (βαλέντσια), φράουλες, κεράσια

Ιούνιος

Βερίκοκα, κεράσια, φράουλες, ροδάκινα

Ιούλιος

Βύσσινα, κεράσια, βερίκοκα, ροδάκινα, καρπούζια, πεπόνια

Αύγουστος

Πεπόνια, σύκα, καρπούζια, αχλάδια, σταφύλια

Σεπτέμβριος

Σταφύλια, σύκα, δαμάσκηνα, αχλάδια, μήλα, καρπούζια, πεπόνια

Οκτώβριος

Σταφύλια, ρόδια, μήλα

Νοέμβριος

Αχλάδια, μήλα, ρόδια, μανταρίνια, πορτοκάλια, λεμόνια

Δεκέμβριος

Μανταρίνια , πορτοκάλια, λεμόνια, μήλα, αχλάδια, σταφίδες.

ΚΟΡΥΦΗ

Ωριμα φρούτα με… χρονοδιακόπτη! Ειρήνη Βενιού 

Νέα τεχνική που ανέπτυξαν επιστήμονες «διατάσσει» τους καρπούς πότε να …«γίνουν» Μια πρωτεΐνη που παίζει ρόλο-«κλειδί» στη διαδικασία της ωρίμανσης των φρούτων εντόπισαν βρετανοί επιστήμονες, με αποτέλεσμα να είναι σε θέση να παρεμβαίνουν στη φυσιολογική εξέλιξη της διαδικασίας. Προχωρώντας σε γενετική παρέμβαση στο φυτό Arabidopsis thaliana (στενόφραγμα το θαλιανόν), οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Λέστερ κατάφεραν να αλλάξουν τον ρυθμό ανάπτυξης των φυτικών κυττάρων και της δημιουργίας των χρωστικών ουσιών που χαρίζουν στους καρπούς το ώριμο χρώμα τους.
To στενόφραγμα το θαλιανόν (Arabidopsis thaliana) Εκτιμούν ότι κάτι τέτοιο θα μπορούσε να χαρίσει στους γεωργούς τη δυνατότητα να ρυθμίζουν τη διαδικασία της ωρίμανσης των καρπών, επιταχύνοντας ή επιβραδύνοντάς την, αποτρέποντας έτσι τις καταστροφικές επιπτώσεις των απότομων καιρικών αλλαγών.  Στόχος των επιστημόνων τώρα είναι η εφαρμογή της καινοτόμου τεχνικής σε τομάτες, πιπεριές και εσπεριδοειδή.

Ο «διακόπτης» της ωρίμανσης Όπως εξηγούν με δημοσίευσή τους στην επιστημονική επιθεώρηση «Science», είναι η πρώτη φορά που αποδεικνύεται πως ένα ρυθμιστικό σύστημα το οποίο καθορίζει τη διάσπαση των πρωτεϊνών στα φυτικά κύτταρα, επιδρά και στους χλωροπλάστες – τις δομές που ελέγχουν τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης. Χρησιμοποιώντας στενόφραγμα το θαλιανόν, ένα μικρό ανθοφόρο άγριο φυτό της οικογένειας του κάρδαμου, οι επιστήμονες έδειξαν ότι η παρέμβαση σε ένα συγκεκριμένο γονίδιο που κωδικοποιεί για την παραγωγή της πρωτεΐνης SP1 μπορούσε να επηρεάσει την ταχύτητα με την οποία οι χλωροπλάστες μετατρέπονταν σε άλλες δομές εντός των φυτικών κυττάρων, επενεργώντας έτσι στη διαδικασία της ωρίμανσης των καρπών.  Οι δοκιμές σε καλλιέργειες θα δείξουν κατά πόσο η εν λόγω ανακάλυψη θα μπορούσε κάποια μέρα να αποτελέσει αποτελεσματικό «εργαλείο» προκειμένου η ωρίμανση των φρούτων να πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια της καταλληλότερης περιόδου. «Ήδη σχεδιάζουμε να μελετήσουμε την τεχνική σε τομάτες, οπότε πιστεύω ότι σε έναν χρόνο από σήμερα θα είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε αν λειτουργεί ή όχι» εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης δρ Πολ Τζάρβις.  «Είναι πραγματικά απίστευτο το γεγονός ότι φτάσαμε σε αυτό το σημείο – ήταν μακρύ το ταξίδι. Γνωρίζαμε εδώ και καιρό ότι επρόκειτο για μια καινοτομία» καταλήγει ο ειδικός με ενθουσιασμό.

 

ΚΟΡΥΦΗ

14 εναλλακτικές χρήσεις στις φλούδες των φρούτων και των λαχανικών

Σε εποχές κρίσης δεν πρέπει να πετάμε τίποτα. Και όταν λέμε τίποτα, εννοούμε απολύτως τίποτα…ακόμα και τις φλούδες από τα φρούτα και τα λαχανικά. Επειδή θεωρείτε ότι δεν τρώγονται, αυτό δε σημαίνει, ότι δε μπορούν να φανούν χρήσιμα.

Στο σπίτι
Επίμονοι λεκέδες: Πριν ανοίξετε το ντουλάπι με τα καθαριστικά προϊόντα και πιάσετε στο χέρι σας το πιο αποτελεσματικό (και τοξικό συνήθως) δοκιμάστε λίγο λεμόνι. Ρίξτε λίγες σταγόνες, προσθέστε λίγο αλάτι ή μαγειρική σόδα και τρίψτε το λεκέ με τις φλούδες του λεμονιού. Προσοχή όμως με το τρίψιμο, ειδικά αν πρόκειται για ευαίσθητες επιφάνειες.

Τα κάνει αόρατα: Το παλιό, κλασικό κόλπο θα κάνει τις κούπες του καφέ σας να λαμποκοπούν. Λίγος πάγος, λίγο αλάτι, λίγες φλούδες λεμονιού μέσα στην κούπα και ένα λεπτάκι μετά οι κούπες αστράφτουν.

Καθαρίστε τον βραστήρα σας: Αντί να καθαρίζετε τον βραστήρα σας με χημικά, προσπαθήστε με μία πιο οικολογική μέθοδο, αυτή του λεμονιού. Βράστε νερό, τοποθετήστε μερικές (μέχρι πρότινος άχρηστες) φλούδες λεμονιού και αφήστε το για μία ώρα. Θυμηθείτε να το έχετε βγάλει από την πρίζα, για περισσότερη οικονομία. Ξεπλύνετε καλά και ο βραστήρας σας θα είναι πάλι σαν καινούριος. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και με το θερμός σας.

Βάψτε τα υφάσματά σας: Αν έχετε βαρεθεί να βλέπετε τα ίδια υφάσματα σπίτι σας (ή αν θέλετε να αλλάξετε λίγο την γκαρνταρόμπα σας) μερικές φλούδες από ρόδι είναι η καλύτερη λύση. Χρησιμοποιήστε ένα δοχείο (το οποίο δεν βάφει και χωράει όλο το ύφασμα μέσα), γεμίστε το με ζεστό νερό και τις φλούδες του ροδιού. Σιγοβράστε το νερό και τις φλούδες την επόμενη μέρα και στη συνέχεια αφαιρέστε τες. Σιγοβράστε το υπόλοιπο μείγμα για μία ακόμα ώρα και αφήστε το ύφασμα να κρυώσει όλη τη νύχτα. Αφαιρέστε την επόμενη μέρα, ξεπλύνετε με κρύο νερό και είναι έτοιμο. Πριν επιχειρήσετε να βάψετε το αγαπημένο σας ρούχο βέβαια, κάντε μία πρόβα σε ένα παλιό ύφασμα, για κάθε ενδεχόμενο.

Στο φαγητό
Εκχυλίσματα από εσπεριδοειδή: Λεμόνια, λάιμ, πορτοκάλια ή γκρέιπφρουτ είναι ιδανικά για να φτιάξετε τη δική σας αρωματική σκόνη για μαγείρεμα. Αφαιρέστε την ψίχα και αφήστε το υπόλοιπο να στεγνώσει για τρεις ή τέσσερις μέρες. Κατόπιν, βάλτε τη στο μπλέντερ, μέχρι να γίνει σκόνη. Φυλάξτε τη σε ένα καθαρό βάζο και χρησιμοποιήστε τη για να αρωματίσετε φαγητά, γλυκά ή το …σαλόνι σας. Το μείγμα της σκόνης, που έχετε ήδη φτιάξει μπορείτε να το προσθέσετε στη ζάχαρή σας για να την αρωματίσετε.

Πιπέρι με άρωμα λεμόνι: Ανακατέψτε τη σκόνη (που από ότι καταλάβατε επείγει να τη φτιάξετε, γιατί θα σας λύσει τα χέρια) με φρέσκο πιπέρι και προσθέστε τη στα φαγητά σας για έξτρα γεύση και άρωμα.

Λάδι με εσπεριδοειδή: Κοπανήστε τις φλούδες εσπεριδοειδών (αφαιρέστε την ψίχα πρώτα) σε ένα γουδί και προσθέστε λίγο λάδι. Τοποθετήστε το σε ένα βάζο με περισσότερο λάδι και αφήστε το για έξι ώρες. Μεταφέρετε το μείγμα σε μία καθαρή γυάλα και το αρωματικό σπιτικό σας λάδι είναι έτοιμο.

Τραγανά τσιπς: Ανακατέψτε τις φλούδες από πατάτες με αρκετό χυμό λεμονιού και λάδι μέχρι να καλυφθούν τελείως. Απλώστε έπειτα τις φλούδες από τις πατάτες σε ένα ταψί με αντικολλητικό χαρτί και μαγειρέψτε στην πιο υψηλή θερμοκρασία του φούρνου σας, για περίπου 10 λεπτά μέχρι να ροδίσουν. Αλατίστε και απολαύστε τα γευστικά τσιπς, που μόλις φτιάξατε. Θυμηθείτε πρώτα βέβαια, να έχετε πλύνει τις φλούδες αρκετά καλά. Και για όσους ακόμα απορούν, καλό είναι να γνωρίζετε, ότι οι φλούδες από τις πατάτες είναι εκείνες που περιέχουν τα θρεπτικά συστατικά.

Χυμός λαχανικών: Βράστε φλούδες από πατάτες, καρότα, κρεμμύδια μαζί με τα κοτσάνια από πράσα, μαϊντανό κλπ και φτιάξτε τον πιο γευστικό χυμό λαχανικών, που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε στα φαγητά σας αντί για νερό. Προσθέτει περισσότερη γεύση και είναι πιο υγιεινός.

Μαλακώστε την μαύρη ζάχαρη: Αν κάθε φορά που ανοίγετε το βαζάκι της μαύρης (ή καστανής σας ζάχαρης) «παλεύετε» για μία κουταλιά, τότε μπορείτε να προσθέσετε λίγη φλούδα από λεμόνι, που θα κρατήσει την υγρασία και θα την αρωματίσει.

Ομορφιά
Μάσκα μπανάνας: Πασπαλίστε με ζάχαρη τις φλούδες από μπανάνα (από την πλευρά της σάρκας) και τρίψτε το σώμα σας απαλά. Κάντε ένα ντους για να αφαιρέσετε τα υπολείμματα και χαρείτε την απαλή σας επιδερμίδα.
Ανανεώστε το πρόσωπό σας: Για να τονώσετε το κουρασμένο δέρμα σας, τρίψτε φλούδες από πορτοκάλι ή γκρέιπφρουτ, αποφεύγοντας την περιοχή των ματιών και μετά ξεπλύνετε απαλά με χλιαρό νερό.

Ενυδάτωση: Τρίψτε το φλοιό του αβοκάντο στο πρόσωπό σας και προσφέρετέ του την πιο πλούσια ενυδάτωση.

Ανακουφίστε τα μάτια σας: Η μέθοδος με το αγγούρι στα μάτι είναι γνωστή. Πλέον, αντί να χαραμίσετε το αγγούρι, φάτε το, στη θέση του βάλτε φλούδες από πατάτες για 15 λεπτά και πείτε αντίο στα κουρασμένα μάτια.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Χαρούπι: ένας παραμελημένος καρπός Μαντάλα Ιωάννα, Χημ. Μηχανικός, Επίκ. Καθηγήτρια Μηχανικής Τροφίμων, Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Κλεοπάτρα Δ. Τσατσαράγκου, Χημικός Μηχανικός

Η χαρουπιά (Ceratonia siliqua) είναι δέντρο αείφυλλο και ανήκει στην οικογένεια των Κυαμοειδών (Fabaceae). Φυτρώνει σε πολλές παράκτιες περιοχές της Μεσογείου. Στην Ελλάδα βρίσκεται αυτοφυής σε πολλές νησιώτικες περιοχές και κυρίως στη Κρήτη αλλά καλλιεργείται και σε φυτώρια για τον καλλωπισμό δρόμων και πάρκων. Στην Κύπρο καλλιεργείται εδώ και χιλιάδες χρόνια, και το 90% της παραγωγής εξάγεται σε διάφορες μορφές (χαρουπάλευρο, ολόκληρος καρπός, πυρήνας χαρουπιού, χαρουπόμελο) σε Ιταλία, Αγγλία, Αμερική, Ισπανία, Αυστραλία, Ιαπωνία, και Αίγυπτο.

Η χαρουπιά είναι γνωστή στην Ελλάδα και με το όνομα ξυλοκερατιά, ενώ στην Κύπρο ως “τερατσιά”, από την αρχαιοελληνική λέξη κεράτιον, για το χαρούπι. Κατά την αρχαιότητα το βάρος των σπόρων χαρουπιού είχε οριστεί ως μονάδα μέτρησης πολύτιμων λίθων και χρυσού. Από την χρήση αυτή του χαρουπιού (κεράτιον) προέρχεται και η λέξη καράτι.

Τα χαρούπια χρειάζεται περίπου ένα χρόνο για να ωριμάσουν και οι παραγόμενοι καρποί είναι εδώδιμοι και καταναλώνονται κάποιες φορές αποξηραμένοι ως ένα τραγανό, γλυκό σνακ. Όταν αρχίσει το δέντρο να παράγει καρπό η απόδοση του μπορεί να είναι και ένας τόνος καρπών ανά δέντρο την εποχή της συγκομιδής. Είναι χαρακτηριστικό ότι αυτή, η ετήσια παραγωγή καρπού είναι μεγαλύτερη από αυτή ενός κακαόδεντρου, όπου η μέση παραγωγή ανά δέντρο είναι περίπου ένα κιλό!

Τα χαρούπια (λοβοί) είναι μακριά, στριφτά και σκληρά πράσινου χρώματος όταν είναι άγουρα και ξυλώδη εξωτερικά, καστανού χρώματος όταν είναι ώριμα. Η σάρκα τους έχει ευχάριστη, γλυκιά γεύση ενώ περιέχει πολλά και πολύ σκληρά σπόρια καφέ χρώματος. Στην σάρκα περιέχονται υψηλά ποσοστά διαλυτών σακχάρων (περίπου 40-50%) και χαμηλά ποσοστά πρωτεΐνης (3-4%) και λιπίδιων (0,4-0,8%). Λόγω της γλυκιάς γεύσης της, θεωρείται ένα μη-φρούτο, γλυκιά όπως ένα φρούτο. Επίσης στη σάρκα περιέχονται πολυφαινόλες και ιδιαίτερα συμπυκνωμένες ταννίνες, καθιστώντας τη πηγή αντιοξειδωτικών ουσιών.

Σήμερα, η κύρια εφαρμογή των σαρκωμάτων της χαρουπιάς είναι ως ζωοτροφή. Παρ’ όλα αυτά μετά από άλεση το άλευρο της σάρκας μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως υποκατάστατο κακάου σε μερικές χώρες, λόγω της χαμηλής τιμής του και της απουσία καφεΐνης, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γλυκαντικό μέσο ή για την παρασκευή αντιδιαρροιακών αντιεμετικών προϊόντων. Αυτό λοιπόν που εμπορικά ονομάζεται χαρουπάλευρο (carob flour) ή σκόνη από χαρούπι (carob powder) παράγεται από τον καρπό μετά από απομάκρυνση των σπόρων, δηλαδή από το σάρκωμα μετά από ψήσιμο και άλεση. Το αποτέλεσμα είναι η παραγωγή μίας σκόνης (αλεύρου) που μοιάζει με τη σκόνη του κακάο, ειδικά όταν αναμιχθεί με άλλες γλυκαντικές ύλες, που όμως παρέχει πολύ λιγότερες θερμίδες από αυτό.

Η σκόνη που προέρχεται από το αλεσμένο σάρκωμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε διάφορα προϊόντα. Ανάμεσα στις διάφορες συνταγές, υπάρχουν αυτές για κέικ με χαρουπάλευρο σε συνδυασμό με άλευρο ολικής άλεσης ή αυτή για muffin με χαρούπι σε συνδυασμό με μέλι και πορτοκάλι χωρίς καμία άλλη επιπλέον γλυκαντική ουσία.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα σιρόπια (επικαλύψεις) που περιέχουν χαρουπάλευρο αντί για σοκολάτα και συνδυάζονται με μπανάνα ή ψητά φρούτα κατά προτίμηση μήλα ή αχλάδια. Αυτά τα σιρόπια μπορούν να χρησιμοποιηθούν επίσης ως επικαλύψεις σε παγωτά, γλυκές πίτες ή άλλα γλυκά με βάση το παντεσπάνι. Στις διάφορες συνταγές μπορεί κανείς να βρει το συνδυασμό τους με ταχίνι, μέλι ή/και σοκολάτα. Σάλτσες που περιέχουν χαρουπάλευρο μπορούν να συνδυαστούν και με αλμυρές γεύσεις όπως με το κρέας. Δημοφιλή είναι ακόμα τα τραγανά chips που περιέχουν χαρουπάλευρο ή τα διάφορα smoothies με φρούτα όπως μπανάνα, μήλο και ξηρούς καρπούς και τα διάφορα ζεστά ροφήματα με βάση το χαρουπάλευρο. Οι επιλογές είναι πολλές, ανάλογα με τις διατροφικές συνήθειες και τους πειραματισμούς στην κουζίνα.

Ωστόσο, μεγάλες ποσότητες σαρκωμάτων χαρουπιού δεν χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά και απορρίπτονται επί του παρόντος.

Οι σπόροι του χαρουπιού αποτελούν περίπου το 10-20% του καρπού. Στη Γερμανία οι ψημμένοι σπόροι σερβίρονται ως υποκατάστατο του καφέ, ενώ στην Ισπανία αναμιγνύονται με αυτούς. Κυρίως όμως χρησιμοποιούνται σε βιομηχανική κλίμακα, για την απομόνωση του σταθεροποιητή- κόμμι χαρουπιάς (locust bean gum), από το ενδοσπέρμιο. Ο σταθεροποιητής αυτός δημιουργεί υδατικά διαλύματα υψηλού ιξώδους, ακόμα και σε χαμηλές συγκεντρώσεις, είναι σχετικά αδιάλυτος σε χαμηλές θερμοκρασίες αλλά αυξάνεται η διαλυτότητα του με θέρμανση και μπορεί να δημιουργήσει πήγματα συνεργιστικά με άλλα κόμμεα. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται ως πυκνωτικό μέσο σε διάφορα τρόφιμα όπως προϊόντα αρτοποιίας, παγωτό, σάλτσες, μουστάρδα και επικαλύψεις σαλατών, τυρί, σαλάμι ή κονσερβοποιημένο κρέας, ψάρι, και προϊόντα τύπου ζελέ ενώ βρίσκει εφαρμογή και σε βιομηχανίες υφασμάτων, καλλυντικών ή φαρμάκων.

Κατά την διαδικασία παραλαβής του κόμμεος χαρουπιού, προκύπτουν σημαντικές ποσότητες φύτρου, οι οποίες θεωρούνται παραπροϊόν. Όμως, το φύτρο του χαρουπιού περιέχει υψηλή συγκέντρωση πρωτεΐνης, την λεγόμενη καρουβίνη. Παρόλο που η καρουβίνη μπορεί να αποτελέσει αντικαταστάτη των πρωτεϊνών γάλακτος και σόγιας στα τρόφιμα, η χρήση της έχει παραμεληθεί. Επιπλέον η περιεκτικότητα της καρουβίνης στα αμινοξέα αργινίνη και γλουταμίνη την καθιστά αρκετά ελκυστική για κατανάλωση από άτομα με αυξημένες διατροφικές ανάγκες, όπως οι αθλητές. Έτσι το 60% του σπόρου μετά την κατεργασία παραλαβής του κόμμεος μπορεί να δώσει ένα άλευρο ελεύθερο αμύλου και σακχάρων κατάλληλο για διαβητικούς.
Επιπλέον αλεύρι από σπόρους χαρουπιού, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για παρασκευή προϊόντων ελεύθερων γλουτένης.

Τα προϊόντα ελεύθερα γλουτένης θεωρούνται χαμηλής διατροφικής αξίας καθώς φτιάχνονται από «εξευγενισμένα άλευρα» (λευκού τύπου, χωρίς πιτυρούχα κλάσματα) και άμυλα και στερούνται σημαντικών θρεπτικών συστατικών, όπως πρωτεΐνες, βιταμίνες, μέταλλα και διαιτητικές ίνες, οι οποίες είναι απαραίτητες για την σωστή λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Επιπλέον τα προϊόντα ελεύθερα γλουτένης είναι λιγότερο γευστικά από τα παραδοσιακά προϊόντα σίτου, ενώ χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερο ρυθμό μπαγιατέματος.
Οι παράγοντες που επιβάλλουν την ανάπτυξη προϊόντων ελεύθερων γλουτένης συνοψίζονται στους εξής:
Η κατανάλωση προϊόντων ελεύθερων γλουτένης από τους πάσχοντες από κοιλιοκάκη προκαλεί έλλειψη διαιτητικών ινών με συνέπεια προβλήματα υγείας όπως απώλεια βάρους, αναιμία οστεοπόρωση ή διαβήτη, καθώς δεν καλύπτονται οι διατροφικές τους ανάγκες από τα μέχρι στιγμής διαθέσιμα προϊόντα ελεύθερα γλουτένης.
Το αγοραστικό κοινό προϊόντων ελεύθερων γλουτένης δεν περιορίζεται μόνο σε πάσχοντες από κοιλιοκάκη, αλλά και σε άτομα που ακολουθούν ισορροπημένο διαιτολόγιο και αποφεύγουν την κατανάλωση αλλεργικών συστατικών όπως το σιτάρι

Οι καταναλωτές απαιτούν μεγάλη ποικιλία προϊόντων με διαφορετικές–μη συνηθισμένες γεύσεις, και προϊόντα που περιέχουν άλευρο από το σπόρο χαρουπιού μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρότυπα για ανάπτυξη και άλλων προϊόντων που απευθύνονται σε άλλες καταναλωτικές ομάδες.
Γενικά από τον καρπό της χαρουπιάς μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο το σάρκωμα όσο και οι σπόροι που δίνουν το κόμμι από το χαρούπι και το υπολειπόμενο άλευρο, το οποίο έχει πολλές εναλλακτικές χρήσεις στα τρόφιμα.

Η Κύπρος και η Ελλάδα, σε μια διμερή συνεργασία βιομηχανικών και ακαδημαϊκών φορέων, από τις δύο χώρες και με την οικονομική ενίσχυση της Ευρωπαϊκής ¨Ένωσης και του Ιδρύματος Προώθησης Έρευνας Κύπρου (ΙΠΕ) στα πλαίσια του έργου ΥΓΕΙΑ/ΤΡΟΦΗ/0609(ΒΙΕ)/08, προχωρά στην έρευνα και ανάπτυξη προϊόντων ελεύθερων γλουτένης (αρτοσκευάσματα) με υψηλή διατροφική αξία αξιοποιώντας ενδογενείς φυτικές πηγές (χαρούπια). Τελικό στόχο του έργου αποτελεί η παρασκευή εμπορικών αρτοσκευασμάτων ελεύθερων γλουτένης που θα εμφανίζουν βελτιωμένα λειτουργικά και διατροφικά χαρακτηριστικά, τα οποία θα μπορέσουν να εμπορευματοποιηθούν από μια μικρομεσαία επιχείρηση παρασκευής αρτοσκευασμάτων που συμμετέχει επίσης σε αυτή την ερευνητική δραστηριότητα.

ΚΟΡΥΦΗ

 

Η ιστοσελίδα αυτή είναι  τμήμα του οικοχώρου "ΔΙΑΤΡΟΦΗ"

 

 

.ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ © 2008-2009 ΒΟΥΛΑ ΒΑΒΑΡΟΥΤΣΟΥ  

free counters..free counters...

.

Μετρητής 

Επισκεπτών

από 16/1/2009

..... .