πλοηγείτε στον  ιστοχώρο της Βούλας Βαβαρούτσου

για καλύτερη πλοήγηση στις ιστοσελίδες

πατήστε ΚΕΝΤΡΙΚΗ   

Η ιστοσελίδα αυτή είναι  τμήμα του οικοχώρου "ΔΙΑΤΡΟΦΗ"

 

        ΧΟΡΤΑ & ΛΑΧΑΝΙΚΑ             

Βάλαμε λαχανικά στο μικροσκόπιο

τελευταία ενημέρωση: 19/01/2014

Κολοκύθ-α  -ια

Σπαράγγι, μία ανοιξιάτικη θρεπτική, μυστήρια «βόμβα» Ντομάτα                   Σέλινο
Λαχανικά του χειμώνα
Κινόα: μετανάστης από τις Ανδεις ΧΟΡΤΟΜΑΝΙΑ
Βιταμίνες που περιέχουν οι φυτικές τροφές Παντζάρι: Ασπίδα του ανοσοποιητικού συστήματος

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΠΟΧΙΚΟΤΗΤΑΣ ΦΡΕΣΚΩΝ  ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ

   Λαχανικά και ΥΓΕΙΑ

  ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ

14 εναλλακτικές χρήσεις στις φλούδες των φρούτων και των λαχανικών ’γρια Χόρτα 

ΠΡΑΣΙΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Χορτόσουπα

ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ

Τα χορταρικά του θέρους Κολοκάσι μου γλυκό. Ο Ποπάι ήξερε τι έτρωγε
Τα βρώσιμα Σεσκουλονοστιμιές Σε έπιασαν... στα πράσα
Πώς βράζουμε τα λαχανικά; Ιογενής ευρωπαϊκή πολιτική Αγγούρι Δροσερό και καταπραϋντικό
Τρόφιμα εκτός εποχής  Λάχανα & Λαχανάκια Βρυξελλών Φτιάχνω τσιπς από λαχανικά
Πιπεριά Σαν χάπι βιταμίνης C Τα πάντα για το μαρούλι! Καιρός για φασολάκια
Σιταρόχορτο, η Αμβροσία των Θεών    
Αρχίσαμε να τρώμε φυτά πριν από 180 χιλιάδες χρόνια Ζυμαρικά με λαχανικά
Το «μανιτάρι των θεών» Αρακάς: Τρώγεται σαν λαχανικό Το μπρόκολο καθαρίζει τους πνεύμονες

ΣΑΛΑΤΕΣ                  Πατάτα

Μελιτζάνα                      Αγκινάρα

Βάλαμε λαχανικά στο μικροσκόπιο ΣΤΑΥΡΟΣ ΔΕΔΟΥΚΟΣ

Γιατί να αποτελούν τον ακρογωaνιαίο λίθο της υγιεινής διατροφής; Υπάρχουν μυστικά όσον αφορά την κατανάλωσή τους; Διαβάστε και λύστε τις απορίες σας.    

Περιέχουν λίγους υδατάνθρακες, ελάχιστες πρωτεΐνες και ίχνη λιπαρών. Έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό, φυτικές ίνες, βιταμίνες, μεταλλικά άλατα, ιχνοστοιχεία, αντιοξειδωτικά και φυτοθρεπτικά. Η θρεπτική αξία των λαχανικών είναι υψηλή, ενώ η θερμιδική τους απόδοση χαμηλή.

Πού κάνουν καλό; Αυξάνουν τις αλκαλικές εφεδρείες του σώματος, έχουν αντιοξειδωτική δράση, προστατεύουν το δέρμα, περιορίζουν τους παράγοντες κινδύνου για ανάπτυξη καρδιαγγειακών νοσημάτων και ίσως ορισμένων νεοπλασιών. Μειώνουν την απορρόφηση λιπαρών, χοληστερίνης και θερμίδων των φαγητών που συνοδεύουν, ελαττώνουν το γλυκαιμικό δείκτη. Βοηθούν στη σταθεροποίηση του σακχάρου, προστατεύουν από τη δυσκοιλιότητα. Συνεισφέρουν στην ενυδάτωση του οργανισμού και συγχρόνως έχουν ήπια διουρητική δράση.

Γιατί πρέπει να υπάρχουν στη δίαιτα; Τα λαχανικά συμβάλλουν στον καλύτερο έλεγχο του βάρους γιατί ακόμα και σε πολύ μεγάλες ποσότητες κατανάλωσης αποδίδουν σχετικά λίγες θερμίδες. Επιπλέον, ελαττώνουν την πείνα γρηγορότερα από άλλα τρόφιμα, προκαλώντας ταχύτερα την αίσθηση του χορτασμού, ενώ επίσης αυξάνουν τη μεταγευματική θερμογένεση και το περιεχόμενο των κενώσεων, συνεπακόλουθα και την αποβολή θερμίδων.

Μήπως κρύβουν «παγίδες»; Η προσθήκη μεγάλης ποσότητας ελαιολάδου, διαφόρων λιπαρών σαλτσών ή ακόμα τυριών, αλλαντικών, κρουτόν, καλαμποκιού και ζυμαρικών μπορεί να τα μετατρέψει σε «βόμβα» θερμίδων. Για παράδειγμα, μια απλή σαλάτα με αγγούρι, ντομάτα, κρεμμύδι και λίγο ελαιόλαδο αποδίδει λιγότερες από 100 θερμίδες, ενώ η κλασική χωριάτικη και η σαλάτα του σεφ υπερβαίνουν τις 450!

Πόσα πρέπει να καταναλώνω; Οι ειδικοί συστήνουν να τρώμε καθημερινά λαχανικά, τουλάχιστον στο μεσημεριανό και στο βραδινό μας γεύμα. Τα λαχανικά μπορούν να καταναλωθούν τόσο ωμά, π.χ. με τη μορφή σαλάτας, όσο και μαγειρεμένα, π.χ. στον ατμό, ψητά, γεμιστά ή ως λαδερά φαγητά. Το μαγείρεμα μαλακώνει τις φυτικές ίνες των λαχανικών και τα καθιστά πιο εύπεπτα.

Τι πρέπει να προσέχω;  Πλένετε πολύ καλά όλα τα λαχανικά! Αφαιρείτε τα εξωτερικά φύλλα και ξεφλουδίζετε πάντα ντομάτες, καρότα και αγγουράκια. Αν αγοράζετε συσκευασμένες σαλάτες, προτιμάτε να προέρχονται από γνωστές εταιρείες..

 

ΚΟΡΥΦΗ

Οχυρωθείτε από επικίνδυνα...λαχανικά Γράφει: Καλλιανιώτη Κωσταλένια, Κλινικός Διαιτολόγος

Τα λαχανικά αποτελούν μια δροσερή και ωφέλιμη για την υγεία και το δέρμα μας απόλαυση που οφείλουμε να έχουμε καθημερινά στο τραπέζι μας τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα. Η ασφαλής χρήση και επεξεργασία των λαχανικών, ωστόσο, μπορεί να μας προστατέψει από ανεπιθύμητος κινδύνους που 'εγκυμονούν'. Πώς; Ακολουθώντας απλούς και βασικούς κανόνες

Στο super market και τη λαϊκή Δώστε μεγάλη έμφαση στον τρόπο που επιλέγετε τα λαχανικά. Αποφεύγουμε τα:

Χτυπημένα. Τα χτυπήματα είναι οι 'πόρτες' από όπου εισέρχονται οι μικροοργανισμοί

Αλλοιωμένα χρώματα και υφές, μπορεί ήδη να έχουν προσβληθεί ή να είναι τα σημεία που θα εισέλθουν πιο εύκολα οι μικροοργανισμοί.

Στο σπίτι Θέλετε να φτιάξετε μια δροσερή και απολαυστική σαλάτα. Θυμηθείτε:
Κανόνας 1ος: Πλένουμε σε τρεχούμενο νερό και όχι με σαπούνι. Αντίθετα από ότι πιστεύεται, τα απορρυπαντικά δεν μας προφυλάσσουν από τους μικροοργανισμούς.
Κανόνας 2ος: Το καλό πλύσιμο και το τρίψιμο με το χέρι ή με μαλακή βούρτσα θεωρείται πιο αποτελεσματικό.
Κανόνας 3ος: Το βύθισμα των λαχανικών σε λεκάνη με νερό, επίσης, δεν τα προστατεύει από τα μικρόβια, απλά τα εξαπλώνει και τα μεταφέρει παντού στην 'πισίνα' νερού.

Στο ψυγείο Ο τρόπος που φυλάσσουμε τα λαχανικά θεωρείται σημαντικός τόσο για την υγεία μας όσο και για το πορτοφόλι μας. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να διατηρούμε τα λαχανικά προφυλάσσοντάς τα από την επαφή με μικροοργανισμούς, ώστε να αποφεύγονται οι μολύνσεις αλλά και να μην αλλοιώνονται γρήγορα. Γι’ αυτό:
Προτού τοποθετήσουμε τα λαχανικά στο ψυγείο, απομακρύνουμε χώματα και κοπριές, ώστε να αποφύγουμε τη μετάδοση των μικροβίων στα τρόφιμα που βρίσκονται στο ψυγείο.
Αποθηκεύουμε τα λαχανικά σε διαφορετικό ράφι από τα νωπά τρόφιμα, όπως γαλακτοκομικά και κρέατα, εφόσον αυτά αποτελούν εστίες παθογόνων μικροοργανισμών.

Στο… εστιατόριο Σαλμονέλα, εντεροβακτήριο E.coli, λιστέρια είναι μερικά από τα εντεροβακτήρια που μπορεί να βρεθούν στα λαχανικά μας όταν έλθουν σε επαφή με κοπριά, νερό ύδρευσης ή και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που τα επεξεργάστηκαν. Προσοχή, λοιπόν, στην υγιεινή των καταστημάτων, εφόσον τα βακτήρια αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε επικίνδυνες γαστρεντερίτιδες.

Τέλος, δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην επεξεργασία των λαχανικών όταν αυτά προορίζονται για τους ηλικιωμένους και τα παιδιά, μιας και είναι δύο ομάδες με ιδιαίτερα ευαίσθητο ανοσοποιητικό σύστημα.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ποιός είναι ο πιο σωστός τρόπος για να πλένεις (και να αποθηκεύεις) τα ωμά λαχανικά

Για να τα απολαμβάνεις με τον πιο υγεινό τρόπο. Το πλύσιμο των λαχανικών είναι εξαιρετικά σημαντικό, μιας…  

και βρίσκονται στο χώμα που είναι γεμάτα βακτήρια. Δες τι μπορείς να κάνεις για την απόλυτη υγιεινή. 

-Μην τα αφήσεις απλά κάτω από τη βρύση, αλλά τρίψε τα μέσα σε ένα μπολ με μπόλικο νερό.

-Βγάλε τα φύλλα ένα-ένα και πλύνε τα προσεχτικά.

-Μπορείς να πετάξεις τα εξωτερικά φύλλα ενός μαρουλιού ή λάχανου, μιας και εκεί μαζεύεται το περισσότερο χώμα.

-Να επιμένεις στην περιοχή γύρω από το κοτσάνι, μιας και εκεί μαζεύονται στοιχεία από τα φυτοφάρμακα.

-Όταν θέλεις να τα κόψεις, πλύνε πρώτα καλά τα χέρια σου.

-Χρησιμοποίησε διαφορετικές επιφάνειες κοπής και σκεύη από εκείνα που χρησιμοποιείς για τα έτοιμα προς κατανάλωση τρόφιμα.

-Να τα αποθηκεύεις ξεχωριστά από τα τρόφιμα που δεν είναι ωμά.

ΚΟΡΥΦΗ

 

Σιταρόχορτο, η Αμβροσία των Θεών

Το σιταρόχορτο τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πάρα πολύ διάσημο για τις εξαιρετικές ευεργετικές του ιίότητες στον ανθρώπινο οργανισμό.

Είναι πολύ απλό στην παρασκευή του και εξαιρετικά φθηνό. Διαβάστε παρακάτω τι κάνει.

Είναι το μοναδικό προϊόν που γνωρίζει ο άνθρωπος που έχει την ιδιότητα να καθαρίζει τον οργανισμό μας από βαριά μέταλλα, νεκρά κύτταρα, νεκρές μεμβράνες και τοξίνες που συσσωρεύονται στους πόρους του παχέος εντέρου για χρόνια.

Αποτοξινώνοντας και τρέφοντας τον οργανισμό μας συγχρόνως επέρχεται η εξισορρόπηση της υγείας μας.

35ΧΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΙΤΑΡΟΧΟΡΤΟΥ (ΧΛΩΡΟΦΥΛΛΗ)

1) Η χλωροφύλλη είναι αντιβακτηριακή και μπορεί να χρησιμοποιηθεί εσωτερικά και εξωτερικά για θεραπεία.

2) Ο Δρ. Jenssen M.D. είπε μεταξύ άλλων ότι χρειάζονται μόνο λίγα λεπτά για να αφομοιωθεί ο χυμός χλωροφύλλης από τον ανθρώπινο οργανισμό και ότι αυτό γίνεται χωρίς κόπο.

3) Η χλωροφύλλη από σιταρόχορτο αναπλάθει το αίμα.Έρευνες σε πειραματόζωα με αναιμία έδειξαν μετά τη χρήση χλωροφύλλης ότι ο αιματοκρίτης επέστρεψε στα φυσιολογικά όρια μέσα σε 4 – 5 ημέρες.

4) Αγρότες τάισαν ανίκανα βόδια κα αγελάδες με σιταρόχορτο και επανέκτησαν την γονιμότητα τους. Το περιεχόμενο υψηλής ποσότητας μαγνησίου στη χλωροφύλλη χτίζει ένζυμα και αναπλάθει τις σεξουαλικές ορμόνες, φανταστείτε τι μπορεί να κάνει στον ανθρώπινο οργανισμό.

5) Χλωροφύλλη μπορεί να εξαχθεί ατό πολλά φυτά, η χλωροφύλλη όμως από σιταρόχορτο είναι ανώτερη διότι είναι η μόνη που περιέχει πάνω απο 100 στοιχεία που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός και είναι μη τοξική σε οποιαδήποτε ποσότητα σε σύγκριση με τη χλωροφύλλη από φύλλα πολλών δέντρων όπως π.χ. φύλλο ελιάς, ελάτου, πορτοκαλιάς. Είναι αξιοσημείωτο οτι και τα ζώα δεν τρώνε αυτά τα φύλλα λόγω πιθανής τοξικότητας.

6) Το σιταρόχορτο συντηρεί επιτυχώς όλα τα φυτοφάγα ζώα στον πλανήτη για αιώνες.

7) Η Δρ. Γουιγκμορ βοηθούσε κόσμο να θεραπευτεί από χρόνιες και ορατές ασθένειες χρησιμοποιώντας σιταρόχορτο εδώ και 30 χρόνια

8) Ο χυμός χλωροφύλλης αναπλάθε τους ιστούς.

9) Είναι ο ανώτερος αποτοξινωτικός παράγοντας που γνωρίζει ο άνθρωπος σε σύγκριση με άλλους χυμού πράσινων λαχανικών ή καρότου. Ο Δρ. ΤΗΟΜΑS, συνεργάτης της Δρ. Γουίγκμορ, έδειξε ότι 7 κιλά φρέσκου σιταροχορτου ισοδυναμεί με 170 κιλά από τα καλύτερα Φρέσκα λαχανικά όπως καρότο, μαρούλι, σέλινο κ.λ.π.

10) Το σιταρόχορτο περιέχει οξυγόνο όπως όλα τα φυτά που περιέχουν χλωροφύλλη. Και όπως είναι γνωστό ο εγκέφαλος και τα αγγεία λειτουργουν στο μάξιμουμ μέσα σ’ ένα περιβάλλον υψηλό σε οξυγόνο.

11) Η χλωροφύλλη σιταροχορτου εξουδετερώνει τοξίνες που βρίσκονται μέσα στον οργανισμό μας.

12) Καταπολεμά τους όγκους

13) Βελτιώνει το ζάχαρο στο αίμα μας (διαβήτη) ειδικά όταν συνδυάζεται με ωμές “ζωντανές τροφές”

14) Στο περιοδικό American Surgeons Journal ο Δρ,Benjamin Cluskin συνιστά χλωροφύλλη για κακοσμία σώματος, μολύνσεις, πληγές,χρόνια ιγμορίτιδα, φλεβίτιδες και κολπικές μολύνσεις, επίσης εξαφανίζει αιμορροΐδες

15) Λειτουργεί σαν καθαρτικό, επίσης χρησιμοποιείται και σαν αποσμητικό

16) Μόνο μιά μικρή ποσότητα στον ανθρώπινο οργανισμό,προλαμβάνει και διατηρεί υγιή δόντια

17) Κρατώντας το χυμό σιταρόχορτου για 6 λεπτά στο στόμα σταματάει τον πονόδοντο, απορροφά τις τοξίνες και συσφίγγει τα χαλαρά ούλα

18) Γαργάρα για ερεθισμένες αμυγδαλές,

19) Εξαλείφει την πυορία, Πολτός σιταρόχορτου μαζί με το χυμό του στην πάσχουσα

περιοχή ή το μασάμε και φτύνουν τον πολτό.

20) Πίνουμε σιταρόχορτο για δερματικά προβλήματα όπως ψωρίαση και έκζεμα.

21) Προλαμβάνει το άσπρισμα των μαλλιών και επαναφέρει το φυσικό

χρώμα ειδικά όταν οι συνδιάζεται με “ζωντανές τροφές*»

22) Μπορεί και κάποιος να νοιώσει άμεση ενέργεια,αντοχή και την αίσθηση της ευφορίας.

23) Βελτιώνει την πέψη

24) Μοναδικό για αιματολογικές παθήσεις όλων των ειδών λίγο της υψηλής περιεκτικότητας σε ένζυμα ειδικά όταν συνοδεύεται από ωμή ζωντανή διατροφή

25) Τέλειο για καθαρισμό δέρματος, απορροφάται από το δέρμα και το τρέφει. Στο μπάνιο ρίχνουμε στο σώμα μας φρέσκια χλωροφυλλη για15-20 λεπτά και ξεπλένουμε.

26) Στην δυσκοιλιότητα είναι το τέλειο και κρατάει το έντερο χαλαρό.

27) Βοηθάει τις λειτουργίες της καρδιάς, το αρτηριακό,τα εντόσθια, την ουρήθρα και τους πνεύμονες.

28) Διαλύει ουσίες στους πνεύμονες που έχουν δημιουργηθεί από διάφορα οξέα (μονοξείδιο του άνθρακα) κ.λ.π.

29) Ρίχνει την πίεση γιατί βοηθάει στην συντήρηση των αγγείων.

30) Το σιταρόχορτο αναζωογονεί τα γερασμένα κύτταρα,αντιστρέφει τη γήρανση και μας κάνει να νοιώθουμε πιο ζωντανοί

31) Ενεργοποιεί το θυρεοειδή κατά της παχυσαρκίας.

32) Θεραπεύει την ακμή.

33) Καταπραΰνει και θεραπεύει κοψίματα, καψίματα,δηλητηριώδη, κισσούς, μύκητες ποδιών, τσιμπήματα εντόμων, πληγές κλπ

34) Ανακουφίζει από εγκαύματα ηλίου.

35) Στα μαλλιά μασάζ πριν το λούσιμο, εξαλείφει πιτυρίδα και φαγούρα

ΚΟΡΥΦΗ

Τρόφιμα εκτός εποχής  Διατροφική παγίδα ή ευκολη λύση;

Ενα από τα χαρακτηριστικά της εποχής μας, και ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις, είναι η μεγάλη διαθεσιμότητα τροφίμων τα οποία θεωρούνται εκτός εποχής. Συχνά, λοιπόν, ακόμη και στη χώρα μας συναντάμε τρόφιμα όπως ανανά Γουαδελούπης, λεμόνια Χιλής και ξηρούς καρπούς Βραζιλίας.

Τα τρόφιμα αυτά  εξυπηρετούν ακόμη και τις πιο ιδιαίτερες γευστικές προτιμήσεις όλο το χρόνο, ταυτόχρονα όμως δημιουργούν καχυποψία για την ασφάλεια και την ποιότητά τους.

Τα τρόφιμα εκτός εποχής δημιουργήθηκαν με την εξέλιξη της τεχνολογίας. Αποτελούν τρόφιμα που καλλιεργούνται σε θερμοκήπια ή σε άλλες πιο θερμές χώρες, από όπου συλλέγονται και μεταφέρονται στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου. Η εποχικότητα είναι ένα θέμα που αφορά τόσο τα φυτικής προέλευσης τρόφιμα όσο και τα ζωικής, εφ' όσον η θρεπτική αξία και η γεύση των ζωικής προέλευσης τροφίμων όπως γάλα, γιαούρτι, τυρί, κρέας, ψάρια διαφοροποιείται από το είδος και την ποιότητα της τροφής που καταναλώνουν τα αντίστοιχα ζώα.

Διαφορά στη γεύση Πολλές φορές τα μη εποχικά τρόφιμα φαίνεται να διαφέρουν στα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά τους, δηλαδή στη γεύση, στην εξωτερική εμφάνιση, στο άρωμα, στην υφή και ορισμένες φορές στη σύστασή τους σε θρεπτικά συστατικά. Πολύ συχνά αυτές οι διαφορές μπερδεύουν τους καταναλωτές οι οποίοι τα θεωρούν μη ασφαλή. Τα τρόφιμα που έρχονται από χώρες του εξωτερικού συνήθως έχουν διαφορετική γεύση, άρωμα και υφή, που οφείλονται κυρίως στη διαφορετική ποιότητα εδάφους και κλιματικών συνθηκών, με άλλα λόγια έχουν τη γεύση και το άρωμα της χώρας από όπου προέρχονται και αυτό δεν έχει να κάνει με την ασφάλεια του τροφίμου. Αντίστοιχες διαφορές μπορούμε να παρατηρήσουμε και σε εποχικά τρόφιμα που καλλιεργούνται σε διαφορετικά εδάφη και σε διαφορετικό υψόμετρο, π.χ. πατάτες Ορεστιάδας και πατάτες Κύπρου. Εκτός από τις συνθήκες καλλιέργειας, και η πρόωρη συγκομιδή φαίνεται να επηρεάζει τη σύσταση των τροφίμων σε θρεπτικά συστατικά, όπως τα φλαβονοειδή, γι' αυτό και αλλάζουν το άρωμα και η γεύση. Αυτός είναι επίσης και ο λόγος που τα εισαγόμενα εκτός εποχής τρόφιμα είναι συνήθως πιο τραγανά και ορισμένες φορές στυφά. Η πρόωρη συλλογή των τροφίμων μπορεί να επηρεάσει και τη σύστασή τους σε κάποια θρεπτικά συστατικά, όπως φυτοσυστατικά με αντιοξειδωτική δράση και ιχνοστοιχεία.

Οι παραπάνω διαφορές δεν φαίνεται να επηρεάζουν την ασφάλεια του τροφίμου. Προβληματισμό και ιδιαίτερη προσοχή απαιτούν ο τρόπος επεξεργασίας αυτών των τροφίμων, ώστε να μπορέσουν να συντηρηθούν φρέσκα, αλλά και οι συνθήκες αποθήκευσης και μεταφοράς τους. Πολλές φορές τα τρόφιμα που προέρχονται από το εξωτερικό υπόκεινται σε επεξεργασία όπως το «κέρωμα», για να διατηρηθεί η φρέσκια εξωτερική εμφάνιση και υφή τους, αλλά και να αποτραπεί η γρήγορη ωρίμανση κατά τη μεταφορά και την αποθήκευσή τους. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται επίσης στη διαδικασία μεταφοράς και αποθήκευσης τέτοιων τροφίμων λόγω του κινδύνου μόλυνσης και ανάπτυξης παθογόνων μικροοργανισμών. Η σωστή χρήση τεχνικών συλλογής, μεταφοράς και αποθήκευσης είναι ίσως και ένα από τα σημαντικότερα σημεία κινδύνου, το οποίο μπορεί να διασφαλίσει και την ασφάλεια τέτοιων τροφίμων.

Του θερμοκηπίου Τα τρόφιμα θερμοκηπίου, από την άλλη, διαφέρουν κυρίως σε γεύση, άρωμα και υφή εξαιτίας των συνθηκών στις οποίες καλλιεργούνται. Οι διαφορές αυτές σε οργανοληπτικά χαρακτηριστικά είναι ανεξάρτητες από την ασφάλειά τους. Η καλλιέργεια τροφίμων εκτός εποχής φαίνεται πως μπορεί να ενέχει και περιβαλλοντικούς κινδύνους που αφορούν την ποιότητα του εδάφους μέσω της χρήσης αγροχημικών, την παραγωγή διοξειδίου του άνθρακα λόγω της μεταφοράς των προϊόντων και την αλλαγή του κλίματος. Ταυτόχρονα, η σωστή και ομαλή καλλιέργεια τροφίμων εκτός εποχής δημιουργεί αυξημένες ανάγκες στον καλλιεργητή, οι οποίες επιβαρύνουν το κόστος της καλλιέργειας και κατ' επέκταση την τσέπη του καταναλωτή - αυτός είναι και ο λόγος που το κόστος αυτών των τροφίμων είναι συνήθως αυξημένο. Τα τρόφιμα εκτός εποχής μπορούν να έχουν θετικές επιδράσεις τόσο στην υγεία όσο και στην οικονομία, εξασφαλίζοντας τροφή και απαραίτητα θρεπτικά συστατικά σε διάφορες ομάδες του πληθυσμού, δίνοντας, με άλλα λόγια, μια διατροφική λύση παγκοσμίως. Καθημερινά γίνονται προσπάθειες από την επιστημονική κοινότητα, ώστε να βρεθούν τρόποι με τους οποίους μπορεί να μειωθούν οι δαπάνες τόσο στην ασφάλεια όσο και στο κόστος τέτοιων καλλιεργειών. Ωστόσο, το μεγαλύτερο ζητούμενο στην υπόθεση των τροφίμων εκτός εποχής είναι η ύπαρξη σαφούς νομοθετικού πλαισίου για τον έλεγχο καλλιέργειας, εκτροφής και διακίνησης αυτών των τροφίμων.

Ευαισθητοποίηση Συμπερασματικά, θα λέγαμε πως, σύμφωνα με τις συστάσεις όλων των επίσημων φορέων, είναι σημαντικό να έχουμε μια ισορροπημένη διατροφή η οποία να περιέχει εποχικά τρόφιμα τα οποία εξασφαλίζουν γεύση, θρεπτική αξία και χαμηλό κόστος, ενώ παράλληλα συμβαδίζουν με τις ανάγκες και τις δυνατότητες του φυσικού περιβάλλοντος. Η κατανάλωση τροφίμων εκτός εποχής σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι απαγορευμένη, προϋποθέτει απλά μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση των καταναλωτών ως προς την προέλευση του τροφίμου, την ημερομηνία συγκομιδής και τον τρόπο μεταφοράς. Την επόμενη, λοιπόν, φορά που θα βρεθείτε μπροστά στο δίλημμα, αναζητήστε τα στοιχεία προέλευσης, συγκομιδής ή σφαγής στις ετικέτες των αντίστοιχων τροφίμων, ελέγξτε την εμφάνιση και την οσμή των τροφίμων που έχετε στα χέρια σας και φροντίστε το καλάθι σας να περιέχει και εποχικά τρόφιμα.

 

Φρούτων περιποίηση  «κλιμακτηρικά» φρούτα

 

ΚΟΡΥΦΗ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΕΠΟΧΙΚΟΤΗΤΑΣ ΦΡΕΣΚΩΝ ΛΑΧΑΝΙΚΩΝ
                                                                                                                                   

ΜΗΝΕΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ

 

 1

 2

 3

 4

 5

 6

 7

8

 9

10

 11

12

ΟΝΟΜΑΣΙΑ

ΙΑΝ

ΦΕΒ

ΜΑΡ

ΑΠΡ

ΜΑΙ

ΙΟΥΝ

ΙΟΥΛ

ΑΥΓ

ΣΕΠ

ΟΚΤ

ΝΟΕ

ΔΕΚ

Αγκινάρες

 

 

 

*

*

 

 

 

 

 

 

 

Αγγούρια

 

 

 

 

*

*

*

 

 

 

 

 

Καλαμπόκι

 

 

 

 

 

*

*

*

*

 

 

 

Καρότα

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Κολοκύθια 

 

 

 

 

*

*

*

*

*

*

 

 

Κρεμμύδια ξερά 

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Κρεμμύδια φρέσκα 

*

*

*

*

*

 

 

 

 

 

*

*

Κουνουπίδι 

*

*

*

 

 

 

 

 

*

*

*

*

Λάχανο Βρυξελών 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*

*

*

Λεμόνια

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Μαρούλι

*

*

*

*

*

 

 

 

 

*

*

 *

Μελιτζάνες

 

 

 

 

 

 

*

*

*

*

 

 

Μπάμιες

 

 

 

 

 

 

*

*

 

 

 

 

Μπρόκολα

*

*

*

*

*

 

 

 

 

*

*

*

Ντομάτες

 

 

 

 

 

 

*

*

*

*

*

 

Παντζάρια 

*

*

*

*

*

*

 

 

 

 

*

*

Πατάτες 

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Πιπεριές

 

 

 

 

 

 

*

*

*

*

 

 

Σέλινο

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Σπανάκι

*

*

*

*

*

*

 

 

 

*

*

*

Σπαράγγια

 

 

 

*

*

*

 

 

 

 

 

 


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Ο παραπάνω πίνακας δείχνει την εποχή που κυκλοφορούν "φρέσκα" τα κυριότερα λαχανικά, δηλαδή τη φυσική τους εποχή.
2. Η εποχικότητα των φυτικών τροφών είναι δείκτης φρεσκότητας. Μια φρέσκια και στην "εποχή" της τροφή έχει περισσότερες βιταμίνες.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Λαχανικά εποχής!

Είναι καλό να προτιμάμε φρούτα και κηπευτικά εποχής. Το φυτό όταν «κόβεται» και καταναλώνεται βάση του χρόνου ωρίμανσής του (όχι μέσα στα θερμοκήπια) σημαίνει ότι όλες οι φυσιολογικές του λειτουργίες γίνονται με την λιγότερη κατανάλωση ενέργειας, αλλά έχει και τη μεγαλύτερη διατροφική αξία. Για αυτό όταν προτιμάμε φρούτα, λαχανικά και κηπευτικά της εποχής, τότε και εμείς αγοράζουμε καλύτερα προϊόντα σε χαμηλότερη τιμή και δείχνουμε τον δρόμο στους παραγωγούς να στρέφονται σε αυτές τις καλλιέργειες. Στους παρακάτω πίνακες μπορούμε να δούμε τις εποχές των περισσότερων φρούτων και λαχανικών.

Λαχανικά 

Ιανουάριος

Λάχανο, κουνουπίδι, μαρούλι, καρότα, σέλινο, καρύδια, αμύγδαλα, κάστανα

Φεβρουάριος

Κουνουπίδι, λάχανο, μαρούλι, καρότα, ραδίκια, κάστανα, αμύγδαλα, καρύδια

Μάρτιος

Αγκινάρες, καρότα, λάχανο, κουνουπίδι, μαρούλι, ραδίκια, σπανάκι, σέλινο

Απρίλιος

Αγκινάρες, κρεμμύδια (φρέσκα), καρότα, μαρούλια

Μάιος

Αρακάς, αγκινάρες, κρεμμύδια( φρέσκα), κολοκύθια, παντζάρια ,πατάτες, βλίτα

Ιούνιος

Φασολάκια, αγγούρια, βλίτα, κρεμμύδια (φρέσκα),ντομάτες, πατάτες

Ιούλιος

Ντομάτες, φασολάκια, αγγούρια, κολοκυθάκια, βλίτα, πιπεριές, μελιτζάνες

Αύγουστος

Κολοκυθάκια, ντομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, μπάμιες, κρεμμύδια ξερά, φασολάκια

Σεπτέμβριος

Κρεμμύδια ξερά, ντομάτες , πατάτες, κολοκυθάκια, μπάμιες, νωπά καρύδια, φυστίκια Αιγίνης,

Οκτώβριος

Μαρούλι, καρότο, σπανάκι, αμύγδαλα, καρύδια

Νοέμβριος

Φουντούκια, κάστανα, αμύγδαλα

Δεκέμβριος

Καρότο, σέλινο, σπανάκι, λάχανο, κουνουπίδι, πατάτες, φουντούκια, αμύγδαλα, κάστανα

ΚΟΡΥΦΗ

ΧΟΡΤΟΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΧΟΡΤΟΦΑΓΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΤΑΪΑΝΑ ΚΟΧΥΛΑ

Η Νταϊάνα Κόχυλα δεν δηλώνει χορτοφάγος, σαν γνήσια παραδοσιακή ελληνίδα, όμως, λατρεύει τα ζαρζαβατικά, καλλιεργεί το μποστάνι της στην Ικαρία και φροντίζει, όλο το χρόνο, να μαγειρεύει συνταγές με εποχιακά χορταρικά, όπως αυτές που έχει συγκεντρώσει στο καινούργιο της βιβλίο «Χορτομανία», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα».

Οι Ελληνες και γενικώτερα όλοι οι κάτοικοι της Μεσογείου είναι χορτοφάγοι αλλά και «χορτομάγοι», όπως λέει η Νταϊάνα Κόχυλα στην εισαγωγή του καινούργιου της βιβλίου με τίτλο «Χορτομανία», χωρίς καλά καλά να το γνωρίζουν. Σήμερα, βέβαια, η πλειονότητα μάλλον έχει ξεχάσει πια αυτόν τον τρόπο διατροφής, και προτιμά καθημερινά, το κρέας, παραδοσιακά, όμως, τα χορταρικά κυριαρχούσαν στο τραπέζι μας και σ’αυτά τα πιάτα τα «φτωχά» κρύβεται όλο το μεγαλείο της ελληνικής μαγειρικής. Η αγάπη για τα χορταρικά αποτελεί, άλλωστε, τον συνδετικό κρίκο όλων των λαών, που μοιράζονται τις παραδόσεις της Μεσογείου και εξακολουθούν να διατηρούν ζωντανές τις γευστικές τους μνήμες, εδώ και αιώνες. Η Νταϊάνα, λοιπόν, συγκέντρωσε σε ένα βιβλίο μια σειρά από συνταγές που έχουν στον πυρήνα τους την ελληνική παράδοση, προχώρησε όμως και πέρα από αυτήν, αφήνοντας το βλέμμα και τη γεύση της να περάσουν από όλη τη Μεσόγειο και να μας ταξιδέψουν ελεύθερα στην Ιταλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και τη Βόρεια Αφρική με πιάτα θρεπτικά, νόστιμα και ευπαρουσίαστα για όλες τις εποχές του χρόνου. Η «Χορτομανία», που την κοσμούν οι ωραίες φωτογραφίες του Βασίλη Στενού, έχει στην εισαγωγή ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα βασικά υλικά όπως η ελιά και το ελαιόλαδο, ρο ψωμί, το τυρί, το γιαούρτι, οι ξηροί καρποί και τα αρωματικά βότανα, που εμπλουτίζουν και νοστιμεύουν τα πιάτα με τα ζαρζαβατικά και στη συνέχεια μικρές συμβουλές για το καθάρισμα και το ψήσιμο των διάφορων χορταρικών, όπως το καθάρισμα της αγγινάρας, της σελινόρυζας και των κουκιών ή το ψήσιμο και το ξεφλούδισμα της πιπεριάς Φλωρίνης. Οι συνταγές, που ακολουθούν, χωρίζονται σε ενδιαφέρουσες ενότητητες –μεζέδες, από το τηγάνι, σαλάτες, ζυμαρικά, ρύζι και άλλα δημητριακά, ψητά λαχανικά στο φούρνο, γεμιστά, λαχανικά στον τέντζερη, σούπες, πίτες και εύκολα ψωμιά, αυγά- ενώ σε όλες σχεδόν υπάρχει ένα μικρό σχόλιο για την προέλευσή της μαζί με κάποια τρικ που διευκολύνουν την εκτέλεση ή την εμφάνιση του πιάτου.

Ινφο
Το βιβλίο «Χορτομανία» της Νταϊάνας Κόχυλα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα», 185 σελίδες, τιμή: 22,90 ευρώ

ΣΥΝΤΑΓΕΣ
1. Καυτερές πιπεριές με ντομάτα

Για 4-6 μερίδες

½ φλιτζάνι ελαιόλαδο (ή και περισσότερο αν χρειαστεί)
750γρ πράσινες πιπεριές καυτερές
3-4 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
1 φλιτζάνι ντομάτες αποφλοιωμένες
3-4 κουταλιές μαϊντανό ψιλοκομμένο

Α. Πλένουμε και στεγνώνουμε τις πιπεριές. Σε ένα μεγάλο τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι σε μέτρια φωτιά. Προσθέτουμε τις πιπεριές, τις σκεπάζουμε και τις αφήνουμε να σιγομαγειρευτούν, ανακατεύοντας συνεχώς, για περίπου 7-10 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν και να πάρουν ένα καστανό χρώμα.
Β. Βγάζουμε τις πιπεριές με τρυπητή κουτάλα. Μέσα στο λάδι του τηγανιού ρίχνουμε το σκόρδο, το αφήνουμε για 2-3 λεπτά και εν συνεχεία προσθέτουμε τις ντομάτες. Τις αφήνουμε για περίπου 10 λεπτά και μετά ξαναρίχνουμε τις πιπεριές και τα αφήνουμε σε μέτρια φωτιά για ακόμα 5 λεπτά. Πασπαλίζουμε με ψιλοκομμένο μαϊντανό και σερβίρουμε.

2.Φακές σαλάτα με ψητές πιπεριές και φέτα

Για 6-8 σελίδες
250γρ χοντρές φακές
6 φρέσκα κρεμμυδάκια κομμένα σε λεπτές ροδέλες
2 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
250γρ κόκκινες πιπεριές ψημένες (χωρίς τους σπόρους),
αποφλοιωμένες και κομμένες σε μπαστουνάκια
αλάτι και μαύρο πιπέρι
½ φλιτζάνι παρθένο ελαιόλαδο
3-4 κουταλιές ξίδι από κόκκινο κρασί
½ φλιτζάνι άνηθο ψιλοκομμένο
120 γρ φέτα σε τρίμματα

Α. Βράζουμε τις φακές σε άφθονο νερό για 10 λεπτά. Κατόπιν τις σουρώνουμε και τις ξεπλένουμε σε σουρωτήρι με κρύο νερό. Τις ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα με φρέσκο νερό και μόλις πάρουν βράση χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία και τις σιγοβράζουμε για 10-20 λεπτά, μέχρι να μαλακώσουν χωρίς όμως να χυλώσουν. Οσο βράζουν αφαιρούμε τον αφρό από την επιφάνεια. Τις στραγγίζουμε και τις ξεπλένουμε με μπόλικο κρύο νερό.
Β. Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε τις φακές, τα κρεμμυδάκια, το σκόρδο και τις πιπεριές. Σε αυτό το μίγμα προσθέτουμε το αλάτι, το πιπέρι, το λάδι, και το ξύδι. Προτού τις σερβίρουμε, τις αφήνουμε να «σταθούν» για 30 λεπτά σε θερμοκρασία δωματίου. Τις γαρνίρουμε με άνηθο και φέτα.

3.Μελιτζάνες στο φούρνο με καρύδια και σκόρδο

Για 4-6 μερίδες
3 μέτριες μελιτζάνες
αλάτι
½ φλιτζάνι ελαιόλαδο (και 2 κουταλιές επιπλέον)
½ φλιτζάνι καρύδια
2-3 κουταλιές σκόρδο
2-3 κουταλιές ξίδι από σέρι
1/3 φλιτζανιού νερό (ή και περισσότερο αν χρειαστεί)
2-3 κουταλιές μαϊντανό ή φρέσκο δυόσμο

1. Από τις μελιτζάνες αφαιρούμε το κοτσάνι και το κάτω τμήμα τους. Τις κόβουμε σε στρογγυλές φέτες περίπου 1εκ. Και τις τοποθετούμε σε σουρωτήρι ανά στρώσεις, τις οποίες αλατίζουμε με μπόλικο αλάτι. Τις αφήνουμε για μια ώρα και εν συνεχεία τις ξεπλένουμε και τις στεγνώνουμε.
2. Προθερμαίνουμε το γκριλ. Λαδώνουμε τις μελιτζάνες και απότ ις δύο πλευρές με ένα πινέλο και τις ψήνουμε μέχρι να ροδίσουν. Τις γυρίζουμε μόνο μια φορά και προσθέτουμε λάδι αν χρειαστεί.
3. Οσο ψήνονται οι μελιτζάνες, ετοιμάζουμε τη σάλτσα καρυδιών και σκόρδου. Πολτοποιούμε τα καρύδια είτε στο γουδί είτε στο μπλέντερ. Προσθέτουμε το σκόρδο και ξαναχτυπάμε. Ρίχνουμε το αλάτι, τ κουταλιές λάδι, ξίδι και νερό, μέχρι η σάλτσχα να γίνει κρεμώδης αλλά πηχτή.
4. Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200ο C. Λαδώνουμε ένα στρογγυλό ταψάκι (30 εκ.) και τοποθετούμε τις μελιτζάνες, αρχίζοντας από την εξωτερική πλευρά και δημιουργώντας κύκλους – σκεπάζοντας ελαφρά τη μία φέτα με την άλλη. Ρίχνουμε τη σάλτσα. Ψήνουμε για 20 λεπτά. Πασπαλίζουμε με μαϊντανό ή δυόσμο και σερβίρουμε.
Γευστική πρόταση: Αυτό το πιάτο είναι εξίσου εύγευστο με κολοκύθα, την οποία κόβουμε σε φέτες- από τις οποίες αφαιρούμε τους σπόρους. Αφού τις τηγανίσουμε και τις αφήσουμε να στραγγίξουν, ακολουθούμε τα βήματα 3 και 4.

4.Ψευτοσουβλάκι

Για 8 μερίδες
2 μέτρια κολοκυθάκια
2 μακρυές μελιτζάνες
1 μεγάλη πράσινη πιπεριά
6 μικρές σφιχτές ντομάτες
3 μεγάλα κρεμμύδια
1/3 φλιτζανιού ελαιόλαδο (και 2 κουταλιές επιπλέον)
2 κουταλιές δυνατό ξίδι από κόκκινο κρασί
2 κουταλιές μαυροδάφνη
1 κουταλάκι θυμάρι
2 μεγάλες σκελίδες σκόρδο λιωμένες
αλάτι και πιπέρι
8 πίτες για σουβλάκι
Για τη σάλτσα:
1 φλυτζάνι γιαούρτι στραγγιστό
1 κουταλιά ελαιόλαδο
2-4 σκελίδες σκόρδο λιωμένες
αλάτι και πιπέρι καγιέν
1. Πλένουμε και στεγνώνουμε όλα τα λαχανικά. Κόβουμε τα κολοκυθάκια και τις μελιτζάνες σε ροδέλες. Τις πιπεριές σε λωρίδες και κατόπιν στα τέσσερα, τις ντομάτες στη μέση και αφαιρούμε τους σπόρους και τα κρεμμύδια σε τέταρτα.
2. Βάζουμε όλα τα λαχανικά σε ένα μπολ. Σε ένα άλλο μπολ χτυπάμε το λάδι, το ξίδι και το κρασί και προσθέτουμε το θυμάρι, το σκόρδο και το αλάτι. Με αυτό το μίγμα περιχύνουμε τα λαχανικά. Τρίβουμε φρέσκο πιπέρι και μαρινάρουμε τα λαχανικά για τουλάχιστον 20 λεπτά προτού τα ψήσουμε στο γκριλ.
3. Προθερμάινουμε το γκριλ, περνάμε τα λαχανικά σε καλαμάκια, τα αλείφουμε με τη μαρινάρα και τα ψήνουμε για περίπου 15-20 λεπτά, γυρνώντας τα μέχρι να ροδίσουν.
4. Στο μεταξύ ετοιμάζουμε τη σάλτσα και την πίτα. Δέκα λεπτά προτού ολοκληρωθεί το ψήσιμο των λαχανικών αναμιγνύουμε το γιαούρτι με το λάδι, το σκόρδο, το αλάτι και το πιπέρι. Λαδώνουμε και τις δύο όψεις της κάθε πίτας και τις ψήνουμε στο γκριλ ή σε πολύ ζεστό αντικολλητικό τηγάνι. Τις διατηρούμε ζεστές μέσα στο φούρνο.
5. Μέσα σε κάθε πίτα τοποθετούμε μια δόση λαχανικών, προσθέτουμε 1-2 κουταλιές σάλτσα γιαουρτιού και λίγη μαρινάρα – αν θέλουμε πασπαλίζουμε με πάπρικα. Τις κλείνουμε σε ρολά και τις τυλίγουμε με αλουμινόχαρτο ή λαδόκολλα ή και με μία οδοντογλυφίδα. Σερβίρουμε αμέσως.

5.Φάβα με καραμελωμένα κρεμμύδια και ρόκα

Για 6 μερίδες
½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
(και 2 κουταλιές επιπλέον)
1 μέτριο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1 φλιτζάνι φάβα
5-7 φλιζάνια νερό
αλάτι
3 κουταλιές ελαιόλαδο
Για τη γαρνιτούρα:
2 μεγάλα κρεμμύδια κομμένα σε φέτες
3 κουταλιές ελαιόλαδο
2 ματσάκια ρόκα χοντροκομμένη
1-2 κοφτές κουταλιές ζάχαρη
3-4 κουταλιές σέρι ή ξίδι μπαλσάμικο

1. Σε μια κατσαρόλα ή χύτρα ζεσταίνουμε 1/3 του φλιτζανιού λάδι. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το μαραίνουμε για 6-8 λεπτά. Προσθέτουμε τη φάβα και ανακατεύουμε για 1-2 λεπτά. Προσθέτουμε αρκετό νερό ώστε να καλυφθεί η φάβα. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε να πάρει βράση σε μέτρια φωτιά. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία, ξεσκεπάζουμε και την αφήνουμε σε χαμηλή φωτιά, ανακατεύοντας συχνά με σύρμα για να μην κολλήσει. Χρειάζεται περίπου 1 ½ ώρα μέχρι η φάβα να διαλυθεί τελείως. Οσο μαγειρεύουμε προσθέτουμε λίγο νερό. Όταν αποκτήσει υφή ρευστού πουρέ, την αποσύρουμε από τη φωτιά και προσθέτουμε αλάτι. Τη σκεπάζουμε με ένα πανί και την αφήνουμε για 1 ώρα. Το μείγμα θα είναι αρκετά πηχτό.
2. Σε ένα μεγάλο, κατά προτίμηση μαντέμι ή αντικολλητικό τηγάνι ζεσταίνουμε τις 3 κουταλιές λάδι σε μέτρια φωτιά και ρίχνουμε τα κρεμμύδια. Χαμηλώνουμε τη φωτιά και τα μαγειρεύουμε για περίπου 30 λεπτά ή μέχρι να πάρουν βαθύ κεχριμπαρένιο χρώμα. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και ανακατεύουμε. Συνεχίζουμε το μαγείρεμα για ακόμα 5-10 λεπτά, μέχρι να βαθύνει περισσότερο το χρώμα τους. Προσθέτουμε τη ρόκα, σκεπάζουμε το τηγάνι και μαγειρεύουμε μέχρι να μαραθεί, περίπου 6-7 λεπτά. Αλατίζουμε ελαφρώς και προσθέτουμε το ξίδι. Σερβίρουμε τη φάβα σε μια πιατέλα και γαρνίρουμε με το μείγμα κρεμμυδιού και ρόκας.

6.Σφουγγάτο με κολοκυθάκια, πατάτες και φινόκιο

Για 4-6 μερίδες

1 μεγάλη πατάτα ολόκηρη
½ κιλό κολοκυθάκια τριμμένα
1 μικρό φινόκιο
6 κουταλιές ελαιόλαδο
1 μεγάλο κόκκινο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
6 αυγά
αλάτι και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι

1. Βράζουμε τξην πατάτα για 20 λεπτά και την αφήνουμε να κρυώσει. Καθαρίζουμε το φινόκιο.
2. Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε 4 κουταλιές λάδι σε μέτρια φωτιά και σοτάρουμε τα κολοκυθάκια, μέχρι να εξατμιστούν τα υγρά τους. Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το φινόκιο και συνεχίζουμε σε μέτρια φωτιά για άλλα 8-10 λεπτά, μέχρι να μαραθούν και να πάρουν χρώμα. Στο μεταξύ τρίβουμε την βρασμένη πατάτα. Την προσθέτουμε στο μίγμα και τα αφήνουμε γιοα ακόμα 2 λεπτά.
3. Βάζουμε τα λαχανικά σε ένα μπολ και τα αφήνουμε να κρυώσουν. Με το υπόλοιπο λάδι αλείφουμε ένα μικρό ταψί και προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180ο C. Χτυπάμε τα αυγά μέχρι να φουσκώσουν και τα ρίχνουμε στα λαχανικά, αλατοπιπερώνουμε και τοποθετούμε το μείγμα στο ταψί. Ψήνουμε για 50 λεπτά, μέχρι να ροδίσει η ομελέτα. Την κόβουμε σε μερίδες και σερβίρουμε.

ΚΟΡΥΦΗ

Χόρτα : Μια Πολύτιμη τροφή   

Oι χορτόπιτες 

Ντομάτα

 

Ντομάτα... πόνταρε στο κόκκινο! ΜΑΡΙΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΟΥ

Μπορεί τώρα πια να μας φαίνεται συνηθισμένη, όμως όταν ήρθε στην Ευρώπη από την Κεντρική Αμερική, ήταν φυτό εξωτικό και θεωρούσαν τον καρπό της δηλητηριώδη, δίνοντάς της την επιστημονική ονομασία «ροδάκινο του λύκου» (Lycopersicon esculentum). Η φαρμακοποιός κ. Γιάννα Περγαντά μάς δίνει όλες τις πληροφορίες για τις μοναδικές της ιδιότητες.

Φουλ στις βιταμίνες Αγαπημένη της μαγειρικής, συντροφεύει τα περισσότερα μεσογειακά πιάτα, όμως αποτελεί αγαπημένη και των διατροφολόγων: Περιέχει βιταμίνες A, C, άλατα, σίδηρο, φώσφορο, ψευδάργυρο και βρώμιο. Λόγω της μεγάλης περιεκτικότητας σε C ήταν γνωστή ως αντισκορβουτικό τρόφιμο.

Δρα κατά των ρευματισμών και της ήπιας δυσκοιλιότητας.

Διευκολύνει το μαύρισμα, ενώ ταυτόχρονα προστατεύει το δέρμα χάρη σε μια καροτενοειδή ουσία, το λυκοπένιο, που έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.

Ο χυμός της χρησιμοποιείται σε λιπαρά δέρματα με τάση για ακμή.

Έχει καταπραϋντική ιδιότητα χάρη στο φώσφορο που περιέχει.

Βασίλισσα της... κουζίνας Πάει σχεδόν με όλα, χαρίζει μοναδικό χρώμα και άρωμα σε ορντέβρ, σαλάτες, σάλτσες, σούπες, λαδερά, πουλερικά, κρεατικά, ψάρια, θαλασσινά, ρύζια, ζυμαρικά, ομελέτες. Ως ντοματάκι γλυκό φλερτάρει και με τη ζαχαροπλαστική, είναι δε βασικό συστατικό του κοκτέιλ Bloody Mary. Τέλος, η απανταχού... λατρεμένη πίτσα δεν νοείται χωρίς ντομάτα.

Καλλιεργημένη και... από φυτώριο! Καλλιεργείται εύκολα σε κήπους ή ζαρντινιέρες, με σπόρια ή με μεταφύτευση από γλαστράκια που θα αγοράσουμε σε φυτώρια, τα δε ντοματάκια τσέρι σε γλάστρες θα στολίσουν τη βεράντα μας, πριν πάρουν το δρόμο για την κουζίνα!

ΙΔΕΑ! Για τη συντήρησή τους καλό είναι να μην τις τοποθετούμε στο ψυγείο -η ψύξη στεγνώνει τη σάρκα τους και μειώνει το άρωμα και τη νοστιμιά τους-, αλλά καλύτερα σε μέρος δροσερό, τυλιγμένες σε χαρτοπετσέτες και γυρισμένες ανάποδα.

Φλερτάρει απολαυστικά με κρεμμύδι, σκόρδο, μαϊντανό, βασιλικό, μέντα, σέλινο, πιπέρι, κανέλα, δένει με το λάδι και αποτελεί τη βάση για αναρίθμητες σάλτσες!

Γίνονται λιαστές: Διαλέγουμε ώριμες, σφιχτές και αψεγάδιαστες, μέτριες ή μικρές. Τις κόβουμε στη μέση, τις αλατίζουμε ελαφρά, τις περνάμε σε γερή κλωστή, τις κρεμάμε το πρωί σε ηλιόλουστο μέρος και τις μαζεύουμε πριν βραδιάσει. Η διαδικασία επαναλαμβάνεται για λίγες μέρες, ώσπου να στεγνώσουν.

Πεντανόστιμα και τα γεμιστά ντοματίνια: Για κάθε καλεσμένο υπολογίζουμε 2 μικρές ντομάτες ή 3 μεγάλα ντοματίνια cherry. Πλένουμε και σκουπίζουμε τα ντοματάκια, κόβουμε προσεκτικά μια φέτα από την κορυφή (δια- τηρώντας το πράσινο κοτσανάκι), αδειάζουμε το περιεχόμενο και τα γυρίζουμε ανάποδα πάνω σε χαρτί κουζίνας για να στραγγίξουν. Τα γεμίζουμε με διάφορα μίγματα (ρώσικη σαλάτα, τυροκαυτερή, ντιπ ροκφόρ, τζατζίκι, γαριδάκι/μαγιονέζα ή πολτοποιημένο τόνο με μαγιονέζα). Σκεπάζουμε τα ντοματάκια και στολίζουμε με κλαράκια μαϊντανού ή βασιλικού. συνταγές

1. Σάλτσα ντομάτας Διαχρονικά υπέροχη
Βάζουμε σε μέτρια κατσαρόλα 1/2 κιλό ντομάτες ώριμες, ξεφλουδισμένες και κομμένες σε φέτες ή κύβους. Προσθέτουμε 2-3 κουταλιές σούπας παρθένο ελαιόλαδο, 1 μέτριο κρεμμύδι σε λεπτοκομμένες φέτες, 1-2 ψιλοκομμένες σκελίδες σκόρδο (προαιρετικά), αλατοπιπερώνουμε και βράζουμε σε μέτρια φωτιά. Πριν δέσει, προσθέτουμε ψιλοκομμένο μαϊντανό, βασιλικό ή μέντα.

Tip: Ανάλογα με τα γούστα μας, προσθέτουμε: 1 ξυλάκι κανέλας + 1 γαρίφαλο ή 1-2 σπόρους μπαχάρι. Αν τη θέλουμε πικάντικη, προσθέτουμε 1 κουταλάκι πάπρικα ή και 1/2 κουταλάκι τσίλι. Μπορούμε, επίσης, να την αρωματίσουμε με φλούδες πορτοκαλιού.

2. Και η αυθεντική Πουτανέσκα

Υλικά:

1 κιλό ώριμες ντομάτες κομμένες σε φέτες (χωρίς τη φλούδα)

4-5 σκελίδες ψιλοκομμένο σκόρδο

6 φιλέτα αντζούγιας λιωμένα

4-5 κουταλιές κάππαρη

1 1/2 κούπα ελιές (χωρίς το κουκούτσι)

5 κουταλιές σούπας παρθένο ελαιόλαδο

Σε μέτρια φωτιά ζεσταίνουμε το λάδι, σοτάρουμε ελαφρά το σκόρδο, προσθέτουμε τα άλλα υλικά και σιγοβράζουμε, ώσπου να πήξει η σάλτσα.

3. Ντοματόσουπα Κόκκινος πειρασμός
Βάζουμε στο μούλτι 7 μέτριες, ώριμες ντομάτες (ξεφλουδισμένες), 1 κουταλιά ψιλοκομμένο σκόρδο, μια χουφτίτσα ψιλοκομμένο σέλινο ή μαϊντανό, 1 μέτριο καρότο (σε λεπτοκομμένες φέτες). Ρίχνουμε το χυμό στην κατσαρόλα, αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να σιγοβράσει, ώσπου να δέσει. Αν θέλουμε, προσθέτουμε 1/2 κούπα κρέμα γάλακτος και, αν χρειαστεί, «δένουμε» με κορν φλάουρ. Σερβίρουμε σε μπολ και στολίζουμε με κλαράκια μαϊντανού.

 

Ντομάτα Σύμμαχος κατά του καρκίνου

Xitomatl έλεγαν οι Αζτέκοι το κόκκινο φρούτο (διότι περί φρούτου πρόκειται) που καλλιεργούσαν, tomatl (που σήμαινε αφράτο φρούτο) συγκράτησαν οι ισπανοί κατακτητές και αφού το εξέλιξαν σε tomate για την ευκολία της γλώσσας το έφεραν στη Σεβίλλη. Δεν ήταν όμως εύκολα τα πράγματα για την κυριαρχία της ντομάτας στην Ευρώπη.

Μολονότι ήταν γνωστή από τις αρχές του 16ου αιώνα, σπανίως τη χρησιμοποιούσαν στη μαγειρική. Ωσπου της απέδωσαν αφροδισιακές ιδιότητες και άρχισε να παίρνει τα πάνω της.

Το γεγονός ότι ένας ιταλός βοτανολόγος, γύρω στο 1540, της έδωσε το όνομα mala aurea, χρυσό μήλο δηλαδή, δείχνει ότι μάλλον υπήρχε μια κίτρινη ποικιλία (την ξανασυναντάμε σήμερα στα πιο ψαγμένα μανάβικα).

Η πρώτη πάντως γραπτή αναφορά σε συνταγή με βάση την ντομάτα έγινε σε ιταλικό βιβλίο του 1692, ονομαζόταν «σάλτσα ντομάτας α λα ισπανικά» και δεν είχε μεγάλες διαφορές από τη σάλτσα ντομάτα που φτιάχνουμε κι εμείς!

Στην Ελλάδα άργησε να φθάσει ακόμη περισσότερο (αρχές του 19ου αιώνα μαζί με την πατάτα), σήμερα όμως είναι αμέτρητες οι συνταγές που έχουν ως βάση την ντομάτα: από τα γεμιστά και τον κρητικό ντάκο μέχρι το μπλάντι μέρι και τη ναπολιτάνικη πίτσα μαργαρίτα. Οι απόλυτοι σύντροφοί της είναι το σκόρδο, ο βασιλικός, το θυμάρι και η πιπεριά, μπορεί όμως να συνδυαστεί με οποιοδήποτε υλικό.

Εξέχουσα θέση στην καρδιά μας έχει βέβαια το σπάνιο άνυδρο ντοματάκι της Σαντορίνης, που φαίνεται ότι το έφεραν από την Αίγυπτο οι σαντορινιοί καπετάνιοι και αυτό βρήκε το ιδανικό περιβάλλον για να προκόψει.

Διατροφική αξία Διαθέτει βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Εκείνο όμως που την κάνει κυριολεκτικά πολύτιμη είναι η μεγάλη της περιεκτικότητα στο αντιοξειδωτικό λυκοπένιο, τον μεγάλο σύμμαχο στη μάχη κατά του καρκίνου.

Μάλιστα οι έρευνες που έχουν γίνει δείχνουν ότι η μαγειρεμένη και γενικά η επεξεργασμένη ντομάτα προσφέρει στον οργανισμό το περισσότερο λυκοπένιο.

Crumble ντομάτας

1 κιλό ώριμες ντομάτες

1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο

1 σκελίδα σκόρδο λειωμένη

ελαιόλαδο

αλάτι και πιπέρι

5 λεπτές φέτες χωριάτικο ψωμί, χωρίς την κόρα

Λίγα φύλλα βασιλικού

200 γρ. μαλακό κατσικίσιο τυρί

100 γρ. τριμμένη γαλέτα

50 γρ. τριμμένη παρμεζάνα

50 γρ. κουκουνάρι ψιλοκομμένο

Ψιλοκόβουμε τις ντομάτες. Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι, σοτάρουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο και προσθέτουμε τις ντομάτες. Αλατοπιπερώνουμε (με προσοχή το αλάτι, γιατί υπάρχουν και αλμυρά τυριά). Αφήνουμε τη σάλτσα να βράσει ώσπου να εξατμισθούν τα υγρά. Ρίχνουμε τα φύλλα του βασιλικού.

Σε ένα τετράγωνο πυρίμαχο σκεύος στρώνουμε τις φέτες του ψωμιού, απλώνουμε τη μισή σάλτσα ντομάτας και από πάνω κομματιάζουμε το μισό κατσικίσιο τυρί. Επαναλαμβάνουμε με δεύτερη στρώση και την υπόλοιπη σάλτσα και το τυρί.

Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι καβουρντίζουμε τα κουκουνάρια και όταν αρχίσουν να παίρνουν χρώμα προσθέτουμε τη γαλέτα. Αποσύρουμε από τη φωτιά και ανακατεύουμε τη μισή παρμεζάνα και 2 κουταλιές ελαιόλαδο, ώστε το μείγμα να γίνει σαν βρεγμένη άμμος.

Διασκορπίζουμε το μείγμα πάνω από τις ντομάτες, πασπαλίζουμε και την υπόλοιπη παρμεζάνα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190°C 25 λεπτά, ώσπου να ροδίσει η επιφάνεια και να γίνει τραγανή. 

 

Ντομάτα ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΠΟ καρκίνο και διαβήτη

 

ΚΟΡΥΦΗ    

Οι άγουρες ντομάτες έχουν την δική τους νοστιμιά  

Στο μικροσκόπιο... η ντομάτα  

Κέτσαπ με ιστορία     

Για μια χούφτα ντομάτες                    

Ντομάτα: Πιο πολύτιμη απ' όσο φανταζόμαστε

Λυκοπένιο

«Δηλητηριώδης», «αφροδισιακή» και αντικαρκινική

Η ντομάτα δεν ήταν πάντα το αυτονόητο συστατικό στο ελληνικό τραπέζι. Ηρθε στη χώρα μας μαζί με την πατάτα στις αρχές του 19ου αιώνα αφού προηγουμένως είχε δοθεί αγώνας για να κυριαρχήσει στις ευρωπαϊκές κουζίνες. Αρχικά ο κατακόκκινος καρπός που είχαν φέρει οι Ισπανοί από το Μεξικό είχε θεωρηθεί δηλητηριώδης. Γι' αυτό και δεν υπάρχει καμιά γραπτή αναφορά σε συνταγή με ντομάτα μέχρι το 1692 - τότε κυκλοφορεί στην Νάπολι το μαγειρικό βιβλίο του Αντόνιο Λατίνι, το οποίο περιέχει τη συνταγή για «σάλτσα ντομάτα σε ισπανικό στυλ». Σύμφωνα με αυτή τη συνταγή, ψιλοκόβεις την αποφλοιωμένη ντομάτα και προσθέτεις ψιλοκομμένο κρεμμύδι, σκόρδο, μαϊντανό, αλάτι και πιπέρι και λάδι - περίπου δηλαδή όπως φτιάχνουμε μια κλασική σάλτσα ντομάτας. Τι μεσολάβησε και άρχισε σιγά σιγά να χάνεται ο φόβος για το δηλητήριο και να μπαίνει η ντομάτα στις κατσαρόλες; Της απέδωσαν αφροδισιακές ιδιότητες! Το όνομα της προήλθε από την παραφθορά των λέξεων tomatl (μεγάλο φρούτο) και xitomatl (ντομάτα) των Αζτέκων. Και όσο κι αν αντιμετωπίστηκε στην αρχή με δυσπιστία, σήμερα υπάρχουν σ' όλο τον κόσμο χιλιάδες συνταγές με βασικό συστατικό την ντομάτα. Οσο για την ελληνική κουζίνα, την ενέταξε με τόσο μεγάλη επιτυχία στις συνταγές της ώστε να θεωρούμε ότι το φρούτο αυτό (διότι περί φρούτου πρόκειται) υπήρχε από πάντα στα χωράφια μας, καθώς το συναντάς σχεδόν σε όλες τις παραδοσιακές συνταγές: Από την χωριάτικη σαλάτα και την στραπατσάδα μέχρι τα γεμιστά, τον κρητικό ντάκο και τους ντοματοκεφτέδες Σαντορίνης. Η μεγάλη της περιεκτικότητα στο αντιοξειδωτικό λυκοπένιο, το οποίο της δίνει και το κατακόκκινο χρώμα, την κάνει πολύτιμη για τον άνθρωπο, αφού έχει θεωρηθεί από τους πιο σημαντικούς συμμάχους μας στην μάχη κατά του καρκίνου. Είναι μάλιστα από τα λίγα τρόφιμα που όσο πιο πολύ μαγειρεύονται τόσο πιο υγιεινά θεωρούνται!

Η ντομάτα έχει περισσότερα γονίδια από τον άνθρωπο

Ντομάτες «Φρανκενστάιν» εναντίον καρδιαγγειακών Ειρήνη Βενιού 

Στη μείωση της αθηρωματικής πλάκας στις αρτηρίες και συνεπώς του κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών προβλημάτων θα μπορούσε να οδηγήσει η κατανάλωση μιας νέας γενιάς γενετικά τροποποιημένων φρούτων και λαχανικών, υποστηρίζουν αμερικανοί επιστήμονες. Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Λος Αντζελες (UCLA), μέσα από πειράματα που έκαναν σε ποντίκια που ακολουθούσαν διατροφή πλούσια σε λιπαρά, ανακάλυψαν ότι όσα πειραματόζωα κατανάλωναν επιπλέον γενετικά τροποποιημένες τομάτες, εμφάνιζαν μείωση στη συσσώρευση των λιπιδίων που ευθύνονται για τον σχηματισμό αθηρωματικής πλάκας στις αρτηρίες, με αποτέλεσμα να διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών προβλημάτων.

Το «μαγικό» πεπτίδιο Το μυστικό, σύμφωνα με τους ειδικούς, κρύβεται στο πεπτίδιο 6F που παράγει η γενετικά τροποποιημένη τομάτα το οποίο μιμείται τη δράση της «πρωταγωνιστικής» πρωτεΐνης ApoA-1 στην καλή χοληστερόλη (HDL). Στο πλαίσιο των πειραμάτων, τα ποντίκια που τρέφονταν με τις αποξηραμένες τομάτες «Φρανκενστάιν» εμφάνιζαν χαμηλότερα επίπεδα φλεγμονής και αθηροσκλήρωσης, συγκριτικά με τα υπόλοιπα.«Ανακαλύψαμε έναν νέο και πρακτικό τρόπο να κάνουμε ένα συγκεκριμένο πεπτίδιο να συμπεριφέρεται όπως η βασική πρωτεΐνη της καλής χοληστερόλης και να αναλαμβάνει αποτελεσματική δράση με την απλή προσθήκη της τομάτας στη διατροφή», εξηγεί ο δρ Αλαν Φόγκελμαν, επικεφαλής του τμήματος Ιατρικής και διευθυντής της Μονάδας Έρευνας για την Αθηροσκλήρωση, της Ιατρικής Σχολής Ντέιβιντ Τζέφεν, στο UCLA. «Από όσο γνωρίζουμε πρόκειται για το πρώτο παράδειγμα “φαρμάκου” με ιδιότητες που κρύβονται εντός ενός βρώσιμου φυσικού προϊόντος και δρα με την απλή κατανάλωσή του» υπογραμμίζει ο ίδιος. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του συνεδρίου της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας, Scientific Sessions 2012, που ολοκληρώνεται αύριο στο Λος Αντζελες, στην Καλιφόρνια.

Νέες ποικιλίες σε μια αγορά με ετήσιο τζίρο 30 έως 40 δισ. δολάρια

 

ΚΟΡΥΦΗ

Γιατί οι ντομάτες του σουπερμάρκετ είναι άνοστες; Λαλίνα Φαφούτη 

Οι «εμφανίσιμες» ποικιλίες που προτιμούν οι παραγωγοί φέρουν μετάλλαξη σε γονίδιο-κλειδί για τη γεύση

Το παράπονο ότι οι σημερινές ντομάτες δεν είναι όπως παλιά και ότι οι περισσότερες έχουν γεύση «άχυρου» είναι κάτι που ακούγεται συχνά. Μια τέτοια διαπίστωση δεν θα μπορούσε φυσικά να αφήσει ασυγκίνητη την επιστήμη. Αμερικανοί ερευνητές έψαξαν και βρήκαν την άκρη: ο ένοχος είναι η προσπάθεια των καλλιεργητών να παρουσιάσουν ελκυστικούς καρπούς στα ράφια των σουπερμάρκετ: οι «εμφανίσιμες» ποικιλίες που προτιμούν να καλλιεργούν φέρουν μετάλλαξη σε ένα βασικό γονίδιο που δίνει στη ντομάτα τη γλυκιά της γεύση.

Αναζητώντας το άψογο κόκκινο Για να είναι μια ντομάτα ελκυστική για τον καταναλωτή πρέπει να φαίνεται ζουμερή και κατακόκκινη. Αυτό όμως δεν συμβαίνει σε όλες τις ποικιλίες του δημοφιλούς ζαρζαβατικού. Αντιθέτως, στις περισσότερες από αυτές το αρχικό ανοιχτοπράσινο χρώμα μετατρέπεται καθώς ωριμάζουν σε κόκκινο κατά τόπους, δημιουργώντας αντιαισθητικά «μπαλώματα». Αυτό έκανε τους παραγωγούς πιο προσεκτικούς στην επιλογή των καλλιεργειών τους. Εδώ και 70 περίπου χρόνια οι περισσότεροι από άρχισαν να προτιμούν να καλλιεργούν ποικιλίες που έχουν από την αρχή ομοιόμορφο πράσινο χρώμα, καθώς αυτές έχουν την τάση, ωριμάζοντας, να κοκκινίζουν εξίσου ομοιόμορφα – και άρα να φαίνονται πιο λαχταριστές στο ράφι του σουπερμάρκετ. Εδώ όμως ακριβώς βρίσκεται το «φάουλ», αφού οι ποικιλίες αυτές τείνουν επίσης – όπως αποδεικνύεται πλέον και επιστημονικά – να είναι λιγότερο νόστιμες. Η αιτία αποκαλύπτεται από μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Science».

Το «γλυκό» γονίδιο Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Ντέιβις με επικεφαλής την Αν Πάουελ αποφάσισαν να ελέγξουν το γονιδιακό υπόβαθρο της διαδικασίας ωρίμανσης της ντομάτας. Ανακάλυψαν ότι στην καρδιά αυτού του μηχανισμού βρίσκεται ένα γονίδιο το οποίο κωδικοποιεί για μια πρωτεΐνη που ονομάζεται GLK2. Η GLK2 αυξάνει τη φωτοσυνθετική ικανότητα του καρπού ενισχύοντας παράλληλα την παραγωγή σακχάρων και πρωτεϊνών. Οπως διαπίστωσαν ωστόσο οι ειδικοί, η μετάλλαξη του γονιδίου που οδηγεί σε ομοιόμορφη ωρίμανση «κλείνει τον διακόπτη» της GLK2, μειώνοντας ουσιαστικά την παραγωγή αυτών των δυο συστατικών που είναι καθοριστικά για τη νοστιμιά της ντομάτας. Η επιλογή των παραγωγών υπέρ της εμφάνισης οδήγησε δηλαδή ουσιαστικά – και χωρίς κανείς να το θέλει ή να το έχει σκεφτεί – στην απώλεια της γεύσης. Οι συγγραφείς της μελέτης πάντως επιμένουν ότι υπάρχει σωτηρία. Θεωρούν ότι με την κατάλληλη «ρύθμιση» των επιπέδων της GLK μέσω των μονοπατιών έκφρασης του γονιδίου οι γοητευτικά ώριμες ντομάτες μπορούν επίσης να αποκτήσουν και την ανάλογη γλύκα.

(Πηγή φωτ. Hskan Aktas, Science, AAAS)

 

Φτιάχνουμε λιαστές ντομάτες!

Διατροφική αξία
Οι λιαστές ντομάτες έχουν την ίδια διατροφική αξία με τις φρέσκιες, δηλαδή είναι πλούσιες σε
αντιοξειδωτικά και βιταμίνη C. Οι λιαστές ντομάτες υπάρχουν σε μεγάλη ποικιλία από χρώματα, μεγέθη και γεύσεις. Διαφέρουν ως προς το λυκοπένιο..
Ωμές: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε
λυκοπένιο, μια καροτινοειδή ουσία η οποία δίνει στο συγκεκριμένο φρούτο (και ναι, η ντομάτα θεωρείται φρούτο) το χαρακτηριστικό κόκκινο χρώμα του. Το λυκοπένιο είναι και μία ισχυρή αντιοξειδωτική ουσία που μπορεί να προστατέψει από κάποιες μορφές καρκίνου, καθώς και καρδιακές νόσους. 

Μαγειρεμένες: Το ψήσιμο της ντομάτας προκαλεί το σπάσιμο των τοιχωμάτων των κυττάρων της, απελευθερώνοντας περισσότερο λυκοπένιο. Μία πρόσφατη γερμανική έρευνα που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Nutrition έδειξε ότι το 77% των ανθρώπων που έτρωγαν μόνο ωμές τροφές είχαν επίπεδα λυκοπενίου κάτω από το ιδανικό. 

Πολύ εύκολη αλλά όχι γρήγορη συνταγή.

Υλικά (κατά βούληση, κάθε ολόκληρη ντομάτα βγάζει 2 κομμάτια λιαστής) 

ντομάτες ώριμες, σφιχτές με γεμάτη σάρκα, πλυμένες και κομμένες στα 2 (προτείνω τουλάχιστον 2 κιλά, μεσαίου μεγέθους ή πομοντόρια) 

θυμάρι ή ρίγανη ή άλλο ξερό μυρωδικό της αρεσκείας σας (π.χ. βασιλικό

αλάτι

φρεσκοτριμμένο πιπέρι

λάδι, 

ελάχιστη ζάχαρη. 

Εκτέλεσις

Κόβετε τις ντομάτες στη μέση και τις βάζετε σ’ένα ξέβαδο ταψί. Βάζετε μισό κουταλάκι του τσαγιού αλάτι στο κάθε κομμάτι ντομάτας και τις τοποθετείτε στον ήλιο καλυμμένες με πολύ λεπτό ρούχο ή τούλι. 

Όταν εξατμιστούν τα υγρά και αρχίσουν να ξηραίνονται τις χτυπάμε με το χέρι μία-μία για να ξεκολλήσει το τυχόν αλάτι. 

Τις διατηρείτε στην κατάψυξη ή κρεμμασμένες σε ξηρό μέρος ή σε γυάλινο δοχείο με ελαιόλαδο, βασιλικό ή ρίγανη και σκόρδο ή άλλο μυρωδικό της αρεσκείας σας. Με καυτό ήλιο η αποξήρανση μπορεί να γίνει σε 3-4 μέρες 

Λίγα μυστικά ακόμα
Το βράδυ βάλτε τις μέσα στο σπίτι γιατί μπορεί να τραβήξουν υγρασία. Η φλούδα πρέπει να ακουμπάει στο ταψί για να τραβήξει τα υγρά της και όχι αντίθετα. Προτιμήστε ντομάτες «φοινικοτές».

Το λυκοπένιο είναι λιποδιαλυτή ουσία και το ελαιόλαδο βοηθά τον οργανισμό να απορροφήσει περισσότερο.

Μπορούμε να φτιάξουμε «λιαστές ντομάτες» και στο φούρνο. Βέβαια με αυτόν τον τρόπο ουσιαστικά τις αποξηραίνουμε, αλλά είναι μία καλή λύση εάν δεν μας επιτρέπουν οι συνθήκες να τις λιάσουμε. Εξάλλου και έτσι είναι νοστιμότατες. Μερικοί λόγοι για τους οποίους κάποιος θα προτιμούσε να κάνει αποξηραμένες ντομάτες στο φούρνο, είναι οι εξής: απουσία ήλιου (παρασκευή το χειμώνα ή σε μέρη που δεν έχει μεγάλη ηλιοφάνεια), έλλειψη εξωτερικού χώρου που λιάζεται, καυσαερίο, σκόνες, έλλειψη χρόνου κλπ.

Οπότε παρασκευάζετε «λιαστές ντομάτες» στον φρούρνο, ως εξής: 
Ετοιμάζετε τις ντομάτες: Τις τοποθετείτε σε μεγάλο ταψί που έχετε στρώσει με λαδόκολλα, σε μια μόνο στρώση και τους ρίχνετε το θυμάρι, μια γραμμή λάδι, αλάτι πιπέρι και μια υποψία (ελάχιστη) ζάχαρης.

Ψήσιμο: Τοποθετείτε το ταψί στο φούρνο και ψήνετε στους 120 βαθμούς C για 10-12 ώρες ανάλογα με τον φούρνο (και λίγο παραπάνω αν χρειαστεί, οι ντομάτες δεν θα χαλάσουν). Οι ντομάτες θα πρέπει να έχουν χάσει τα υγρά τους αλλά να είναι ωστόσο κάπως μαλακές.

Συντήρηση: Τις βγάζετε και τις αφήνετε να κρυώσουν εντελώς. Τις τοποθετείτε μέσα σε καθαρά βαζάκια με φύλλα δάφνης ή βασιλικού και μερικές κάπαρες (προαιρετικά) και τις καλύπτετε με ελαιόλαδο.

Δείτε αναλυτικά, τα οφέλη της πολύτιμης ντομάτας!

 

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

Πιπεριά Σαν χάπι βιταμίνης C

Οταν ο Χριστόφορος Κολόμβος ανακάλυψε ότι οι ιθαγενείς της Καραϊβικής χρησιμοποιούσαν έναν καυτερό καρπό στο φαγητό τους, είχε κάθε λόγο να πανηγυρίσει. Ονόμασε το φυτό που βρήκε στον Νέο Κόσμο pimiento, όπως έλεγαν δηλαδή και το προερχόμενο από την Ινδία πιπέρι, κι έφερε τα πάνω κάτω στο εμπόριο των μπαχαρικών: μέχρι τότε το πανάκριβο πιπέρι ήταν προνόμιο μόνο των πλουσίων, αλλά οι καινούργιες καυτερές πιπεριές που ήταν φτηνές και εύκολες στην καλλιέργεια αποτελούσαν ένα καλό υποκατάστατο το οποίο μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν και οι φτωχοί. Οπως όμως γράφει ο Alan Davidson στο «Oxford Companion to Food», ένα πράγμα τόσο απλό όσο η ονομασία ενός φυτού μπορεί να οδηγήσει σε συγκρούσεις - στην προκειμένη περίπτωση ήταν οι ολλανδοί έμποροι του ινδικού πιπεριού που κίνησαν γη και ουρανό ώστε να χρησιμοποιηθεί το μεξικάνικο όνομα τσίλι για τον καινούργιο καρπό, ώστε να ξεχωρίζει από το δικό τους προϊόν. Βέβαια με το ίδιο όνομα έγιναν γνωστές στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο και οι ποικιλίες που δεν καίνε - δεν περιέχουν μεγάλη ποσότητα καψακαΐνης, της ουσίας που προκαλεί αίσθηση καψίματος, αλλά επίσης θεωρείται ότι βελτιώνει τη διάθεση καθώς προκαλεί την παραγωγή ενδορφινών. Οι πιπεριές ανήκουν στην ίδια οικογένεια με τις ντομάτες και τις μελιτζάνες, και είναι κι αυτές φρούτα που τα χρησιμοποιούμε σαν λαχανικά. Στην Ελλάδα εκτός από τις γνωστές στρογγυλές πράσινες (που πια υπάρχουν και σε άλλα χρώματα) έχουμε και τις γλυκές κατακόκκινες πιπεριές Φλωρίνης, τις μακρόστενες κέρατο αλλά και αρκετές καυτερές. Μπούκοβο, πάπρικα, καγιέν και ταμπάσκο είναι μόνο μερικά από τα παράγωγα της πιπεριάς.

Διατροφική αξία Σαν να παίρνεις ένα χάπι βιταμίνης C - η ωμή πιπεριά έχει περισσότερη βιταμίνη C από το πορτοκάλι. Εχει ακόμη βιταμίνες Α και Β6, ενώ οι κόκκινες είναι πλούσιες και στο αντιοξειδωτικό λυκοπένιο. 

Μύδια γεμιστά με πιπεριά

24 μύδια με το κέλυφος καθαρισμένα         1 φλ. λευκό ξηρό κρασί        1 μεγάλη κόκκινη πιπεριά

2 φέτες ψωμί            2-3 σκελίδες σκόρδο                1 ματσάκι μαϊντανός

100 γρ. φέτα τριμμένη      ελαιόλαδο           αλάτι και πιπέρι

Ψήνουμε την πιπεριά στο γκριλ μέχρι να μαυρίσει η φλούδα της. Την κλείνουμε σε πλαστική σακούλα και την αφήνουμε να κρυώσει. Με αυτόν τον τρόπο την ξεφλουδίζουμε εύκολα, την ανοίγουμε, πετάμε τα σπόρια και την κόβουμε σε λωρίδες. Καθαρίζουμε τις σκελίδες του σκόρδου. Αφαιρούμε την κόρα από το ψωμί και το κόβουμε σε κυβάκια. Τρίβουμε το ψωμί στο μπλέντερ να γίνει ψίχουλα και προσθέτουμε την πιπεριά, το σκόρδο, τα φύλλα του μαϊντανού και 2 κουταλιές ελαιόλαδο και τα πολτοποιούμε. Προσθέτουμε αλάτι και πιπέρι.

Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το κρασί και τα καθαρισμένα μύδια (πετάμε όσα έχουν σπασμένα κελύφη). Σκεπάζουμε και τα μαγειρεύουμε για 2-3 λεπτά σε δυνατή φωτιά. Τα σουρώνουμε και πετάμε όσα δεν άνοιξαν.

Αφαιρούμε το επάνω κέλυφος και το πετάμε. Με ένα κουταλάκι γεμίζουμε το κάθε μύδι με το μείγμα της πιπεριάς και από πάνω πασπαλίζουμε με τριμμένη φέτα. Τα βάζουμε σε ταψί και τα ψήνουμε 3-4 λεπτά κάτω από καυτό γκριλ, μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια. 

 

Πιπερόπιτα Πηλίου

Περιγραφή

Η ιδιαιτερότητα αυτής της πίτας που την κάνει φοβερά εύγευστη είναι ο τραχανάς.

Τι χρειαζόμαστε:

½ κιλό φύλλο κρούστα (ή κουρού)

800 γρ. πιπεριές κέρατα

2 πιπεριές κόκκινες

2 πιπεριές πορτοκαλί

1 μικρό κρεμμυδάκι

½ κούπα τραχανά

1 κούπα ψιλοκομμένη ντομάτα

3 αυγά (το ένα για το άλειμμα του φύλλου)

300 γρ. Φέτα

λάδι

αλάτι

πιπέρι

Πώς το κάνουμε:

Ψιλοκόβουμε το κρεμμύδι, κόβουμε σε ροδέλες τις πιπεριές και τα σοτάρουμε σε λίγο λάδι έως ότου να μαραθούν.

Χτυπάμε σε ένα μπολ τα 2 αυγά, προσθέτουμε τη ντομάτα, τον τραχανά και την φέτα θρυμματισμένη, λίγο αλάτι και πιπέρι.

Προσθέτουμε στο μείγμα τα υπόλοιπα υλικά που έχουμε σοτάρει.

Βουτυρώνουμε ένα ταψάκι, στρώνουμε τη μισή ποσότητα του φύλλου, προσθέτουμε τη γέμιση και κλείνουμε με το υπόλοιπο φύλλο.

Αλείφουμε με αυγό το φύλλο.

Ψήνουμε για 1 ώρα περίπου στους 180 βαθμούς.

Πιπερόπιτα 2
Πιπερόπιτα 4
Πιπερόπιτα της Μαρίας
Πιπερόπιτα 5
Πιπερόπιτα 3
Πιπερόπιτα
Πιπερόπιτα χωρίς φύλλο

 

ΚΟΡΥΦΗ

Κολοκύθ-α  -ια

Κολοκυθάκια Το δώρο του καλοκαιριού Αλλο ένα φρούτο - λαχανικό που μας ήρθε από την Αμερική και όπως πολλά άλλα στην αρχή οι Ευρωπαίοι τα αντιμετώπισαν με δυσπιστία ή αδιαφορία. Οταν βέβαια ανακάλυψαν τι νοστιμιές μπορούν να μαγειρέψουν με τα μικρά καλοκαιρινά κολοκυθάκια, είχαν περάσει ήδη αρκετοί αιώνες! Τα κολοκυθάκια έτσι όπως τα ξέρουμε σήμερα αναπτύχθηκαν και καλλιεργήθηκαν στην Ιταλία - κι αυτό ίσως εξηγεί γιατί σε πολλές γλώσσες διατηρήθηκε η ιταλική ονομασία, zucchini. Το κολοκυθάκι αλατίζεται για να φύγει το νερό του και μετά ψήνεται, βράζεται, τηγανίζεται, γεμίζεται ή τρώγεται ωμό. Σχεδόν σε όλο τον κόσμο τρώγονται και τα λουλούδια του - στο Μεξικό τα βάζουν σε σούπες ή τα χρησιμοποιούν ως γέμιση στις καλαμποκένιες πίτες τους, οι Ιταλοί τα τηγανίζουν. Εμείς, και κυρίως στην Κρήτη, συνηθίζουμε να τα γεμίζουμε με ρύζι και να τα κλείνουμε σαν πεντανόστιμους ντολμάδες ή να τα βουτάμε σε χυλό και να τα τηγανίζουμε για ουζομεζέ. Το πρόβλημα είναι ότι οι κολοκυθανθοί δύσκολα μένουν ανοιχτοί και πρακτικά η καλύτερη ώρα για να τους μαζέψεις είναι να βρεθείς στο χωράφι ξημερώματα, πριν βγει ο ήλιος, όταν ακόμη δεν έχουν κλείσει. Επειδή είναι πολύ ευαίσθητοι, το πλύσιμό τους χρειάζεται προσοχή, με νερό που τρέχει χωρίς πίεση.

Τώρα γιατί αυτό το δώρο του καλοκαιριού το συνδέσαμε με τόσες απαξιωτικές εκφράσεις - κολοκύθια με τη ρίγανη ή κολοκύθια τούμπανο - παραμένει μυστήριο. Αλλωστε… περί ορέξεως κολοκυθόπιτα! 

Διατροφική αξία Με πολύ λίγες θερμίδες, περίπου 16 στα 100 γραμμάρια, είναι καλή πηγή βιταμίνης Α και C, καλίου και φολικού οξέος. Επειδή αποτελείται κυρίως από νερό, είναι ιδανικό για να κάνει το στομάχι να αισθάνεται γεμάτο!

Σουφλέ με κολοκυθάκια

500 γρ. κολοκυθάκια τριμμένα στον τρίφτη

1-2 σκελίδες σκόρδο πολύ ψιλοκομμένες

ελαιόλαδο

2 κουτ. ψιλοκομμένο μαϊντανό

1 κουτ. ψιλοκομμένο δυόσμο

50 γρ. βούτυρο και ακόμα λίγο για να αλείψουμε τα σκεύη

50 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

300 ml χλιαρό γάλα

50 γρ. τριμμένη γραβιέρα Κρήτης

4 αυγά (ξεχωριστά το ασπράδι με τον κρόκο)

αλάτι, πιπέρι. 

Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε 1-2 κουταλιές ελαιόλαδο και προσθέτουμε τα κολοκυθάκια και το σκόρδο. Τα αλατίζουμε και τα αφήνουμε σε μέτρια φωτιά να μαγειρευτούν ανακατεύοντας, μέχρι να μαλακώσουν και να απορροφηθούν τα υγρά, περίπου 20 λεπτά. Προσθέτουμε τον μαϊντανό και τον δυόσμο και με ένα πιρούνι τα ομογενοποιούμε.

Σε ένα κατσαρολάκι λειώνουμε το βούτυρο και το δουλεύουμε 1-2 λεπτά με το αλεύρι και προσθέτουμε το χλιαρό γάλα λίγο λίγο ανακατεύοντας συνεχώς. Οταν η μπεσαμέλ είναι έτοιμη την αφήνουμε να πάρει μια βράση και τη βγάζουμε από τη φωτιά. Αλατοπιπερώνουμε.

Ανακατεύουμε την μπεσαμέλ με τα κολοκυθάκια και προσθέτουμε χτυπημένους τους κρόκους και το τυρί. Χτυπάμε τα ασπράδια σε σφιχτή μαρέγκα και την ενσωματώνουμε προσεκτικά στο μείγμα των κολοκυθιών. Τα μοιράζουμε σε 6 βουτυρωμένα ατομικά σουφλέ και τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190 βαθμούς γύρω στα 15 λεπτά, μέχρι να φουσκώσουν και να ροδίσουν. Σερβίρονται αμέσως.

Κολοκυθόπιτα 

Υλικά

1 μεγάλο πράσινο κολοκύθι τριμμένο στο χοντρό του τρίφτη

2 αβγά χτυπημένα

1/2 κιλό τυρί φέτα τριμμένη

1/2 μάτσο άνιθος ψιλ/νος

1 μεγάλο κρεμμύδι ξερό ψιλ/νο

300 γρ. αλεύρι γ. ο. χ.

1/2 φλ. του καφέ ελαιόλαδο

αλάτι με προσοχή αναλόγως της φέτας μας

πιπέρι

Εκτέλεση

Αλατίζουμε το τριμμένο κολοκύθι και το αφήνουμε να βγάλει τα ζουμάκια του, ψιλοστίβοντάς το κατά διαστήματα.

Το σουρωμένο κολοκύθι το βάζουμε σε ένα μπωλ με τα υπόλοιπα υλικά και τα ανακατεύουμε όλα μαζί. Το αλεύρι που θα ρίξουμε, φροντίζουμε να είναι τόσο όσο χρειάζεται για να έχουμε ένα πηχτό μείγμα αλλά όχι πολύ σφιχτό. Το μείγμα αυτό το τοποθετούμε σε ήδη λαδωμένο ταψί μεγάλο και το στρώνουμε να είναι ομοιόμορφο παντού με τα χέρια μας. Η ποσότητα είναι για το τεράστιο στρογγυλό και λεπτό ταψί που κάνουμε τις πίτες (μόλις που χωράει στην κουζίνα μας). Εσείς υπολογίστε αναλόγως, θέλουμε λεπτή ζύμη, για να κάνει ωραία κρούστα παντού και να είναι ωραία και μέσα η πιτούλα. Αν σας περισσέψει ζύμη, κάντε κολοκυθοκεφτέδες ωραιότατους. 

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς πάνω, κάτω με αέρα για 45 λεπτά, προσέχοντάς την όμως. 

Καλή σας όρεξη!

Σφουγγάτο της Γεωργίας
http://mageirikesdiadromes.gr/recipes/sfoyggato-ths-georgias.html

ΚΟΡΥΦΗ

Kολοκύθα: το... τίποτα που γίνεται υψηλή τέχνη!                            Κολοκυθομανία       

H κολοκύθα... έξω από το παραμύθι της Σταχτοπούτας          Γλυκές συνταγές με κολοκύθες 

Kαι τα κολοκυθάκια θέλουν τον... προπονητή τους      Τι να διαλέξω: Kολοκυθάκια ή μελιτζάνες;

Περί ορέξεως ...κολοκύθα                                  Ποιος αγνοεί την κολοκύθα;   

Τα πάντα για την Κολοκύθα!  

Κολοκύθι Ελένη Ψυχούλη 

Τηγανητό, ψητό, βραστό, είναι πεντανόστιμο και γεμάτο θρεπτικά συστατικά. Πρώτα ξαδέλφια με το αγγούρι και το πεπόνι, μας έρχεται από τη Λατινική Αμερική. Η ουδέτερη γεύση του του επιτρέπει να παντρεύεται νόστιμα με κάθε υλικό της κουζίνας και να μαγειρεύεται με όλους τους τρόπους. Ωστόσο, ως προς τη διατροφική του αξία δεν είναι καθόλου «νερόβραστο», αφού μας χαρίζει μεγάλη ποσότητα βιταμινών Β, C, Α και Κ, μαγνήσιο, μαγγάνιο, φολικό οξύ, αντιοξειδωτικές ουσίες και πολλές φυτικές ίνες.
Σαν σαλάτα
Τρίβουμε 3 μεγάλα κολοκυθάκια στον χοντρό τρίφτη και τα στραγγίζουμε με λίγο αλάτι στο σουρωτήρι. Τα βάζουμε σε μπολ με ψιλοκομμένο φρέσκο δυόσμο και τα περιχύνουμε με μία σος από ¾ φλ. ελαιόλαδο, 2 κοφτές κ.σ. μουστάρδα, χυμό και ξύσμα από 1 λεμόνι, αλατοπίπερο και 1 κ.γ. κόλιαντρο σε σπόρους.
Με φέτα στον φούρνο
Ανακατεύουμε 10 κολοκύθια σε λεπτές φέτες με 4 σκελίδες ψιλοκομμένου σκόρδου, ¾ φλ. ελαιόλαδο, 3 πιπεριές κέρατο σε ροδέλες, 1 σφηνάκι λευκό κρασί και ψιλοκομμένο μαϊντανό και τα απλώνουμε σε ένα πυρίμαχο σκεύος. Σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε για 45 λεπτά στους 180°C. Αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο, απλώνουμε τριμμένη φέτα και ξαναψήνουμε μέχρι να λιώσει το τυρί στην επιφάνεια.
Μακαρονάδα
Σε ¾ φλ. ελαιόλαδο σοτάρουμε 5 κολοκυθάκια σε λεπτές ροδέλες, μαζί με 3 χοντροκομμένες σκελίδες σκόρδου, μέχρι να μαλακώσουν και να ροδοκοκκινίσουν. Βράζουμε al dente και ρίχνουμε στο τηγάνι οποιοδήποτε ζυμαρικό μάς αρέσει, προσθέτουμε 1½ φλ. τριμμένη παρμεζάνα και 1 ματσάκι φρέσκο βασιλικό χοντροκομμένο, ανακατεύουμε, προσθέτουμε φρεσκοτριμμένο πιπέρι και σερβίρουμε.

 

Κολοκύθια... πράγματα Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Από τα πιο υγιεινά λαχανικά, με μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό. Τα κολοκυθάκια (Cucurbita pepo), όπως και οι κολοκύθες (Cucurbita moscata), ανήκουν στο ίδιο γένος (Cucurbitaceae). Στο τραπέζι μας συναντάμε πιο συχνά το πρώτο.

Λαχανικό με μεγάλη διατροφική αξία, έχει βρώσιμα κίτρινα άνθη και σάρκα που τρώγεται σε σαλάτες, σούπες ή τηγανητά. Πρόκειται για ετήσιο φυτό, που κατάγεται από την Κεντρική Αμερική (στο Μεξικό, μάλιστα, έχουν βρεθεί σπόροι ηλικίας 7.000 ετών που στην Ευρώπη ήρθαν τον 16o αιώνα). Ανάλογα με το είδος και την ποικιλία, ο καρπός του διαφέρει. Ετσι, η σάρκα του μπορεί να είναι λευκή, κίτρινη ή πορτοκαλί και η φλούδα πράσινη, γκρίζα, άσπρη, κίτρινη ή και πολύχρωμη. Στην αγορά βρίσκουμε αρκετές ποικιλίες και υβρίδια, τα οποία διαφέρουν μεταξύ τους στο χρώμα, το σχήμα (κυλινδρικά, σφαιρικά ή αχλαδόμορφα), το μέγεθος, στην παραγωγικότητά τους, την πρωιμότητά τους και την ανθεκτικότητα που μπορούν να έχουν σε διάφορες ασθένειες.

Σε γενικές γραμμές, τα κολοκυθάκια χωρίζονται σε ανοιχτοπράσινα και σκουροπράσινα. Τα πρώτα καλλιεργούνται κυρίως στη Β. Ελλάδα, ενώ τα δεύτερα στη Ν. Ελλάδα. Ενδιαφέρον έχουν και τα κομποκολόκυθα, τα οποία είναι εγχώρια πρώιμη ποικιλία, πολύ παραγωγική, με καρπούς πράσινου ή λευκοπράσινου χρώματος, που είναι πιο στενά στη μέση. Υπάρχουν επίσης και τα υπόλευκα της Θεσσαλονίκης και τα ντόπια πράσινα, με σχήμα κυλινδρικό και έντονο πράσινο χρώμα.

Πότε τα βρίσκουμε Στην αγορά τα βρίσκουμε σχεδόν όλο το χρόνο, αλλά η εποχή τους είναι το καλοκαίρι. Από τα μέσα του Νοεμβρίου έως και το Μάρτιο πωλούνται θερμοκηπιακής καλλιέργειας, ενώ από τον Ιούνιο μέχρι και τα τέλη Σεπτεμβρίου συγκομίζονται τα υπαίθρια, που σπέρνονται από τον Απρίλιο μέχρι το Μάιο. Για όψιμη παραγωγή μπορούν να σπαρθούν τον Ιούλιο και να συγκομισθούν από μέσα Αυγούστου έως τέλη Οκτωβρίου. Λόγω της καταγωγής τους είναι ευπαθή στις χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά ανθεκτικά στην ξηρασία.

Είναι πολύ φτωχά σε θερμίδες (τα 100 γραμμάρια έχουν μόλις 15 kcal) και έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό (94%). Η σάρκα τους δεν περιέχει άλατα και πολλές βιταμίνες, σε αντίθεση με τα άνθη τους, που είναι πλούσια σε βιταμίνη Α. Είναι κατάλληλα για δίαιτες και μπορούν επίσης να μπουν στη διατροφή των παιδιών ακόμη και από τη βρεφική ηλικία. Εχουν αποτοξινωτική και διουρητική δράση και η Ιατρική τούς αποδίδει θεραπευτικές ιδιότητες για τις παθήσεις του πεπτικού συστήματος, ακόμη και για πρόληψη του καρκίνου.

Πώς συντηρούνται Στα οικιακά ψυγεία διατηρούνται καλά μέχρι 7 ημέρες, εάν είναι φρεσκοκομμένα και εφόσον τα πλύνουμε και τα στεγνώσουμε, τα βάλουμε σε μια πλαστική σακούλα, στην οποία έχουμε ανοίξει τρύπες για να αερίζονται. Επιλέγουμε φρεσκοκομμένα κολοκυθάκια που διατηρούν τμήμα του κοτσανιού. Το χρώμα τους πρέπει να είναι λαμπερό και η σάρκα τους σκληρή χωρίς χτυπήματα. Τα προερχόμενα από βιολογική καλλιέργεια κολοκυθάκια, λόγω της μικρότερης περιεκτικότητάς τους σε νερό, διατηρούνται περισσότερο.

Τα 100 γραμμ. έχουν:

Νερό: 93,6 γρ.
Ενέργεια: 15 Kcal
Πρωτεΐνες: 1,3 γρ.
Λιπίδια: 0,1 γρ.
Υδατάνθρακες: 2,3 γρ.
Βιταμίνη Β1: 0,08 mg
Βιταμίνη Β2: 0,12 mg
Νιασίνη: 0,7 mg
Βιταμίνη C: 11 mg
Φώσφορο: 65 mg

 

Απόλαυση χωρίς θερμίδες Λέγεται ότι το έφερε στην Ευρώπη ο Κολόμβος και έγινε γνωστό στον υπόλοιπο κόσμο από Ισπανούς και Πορτογάλους εξερευνητές. Αγαπήθηκε όσο λίγα λαχανικά και... πήρε μέρος σε αμέτρητες συνταγές: λαδερά, τηγανητά, φούρνου, κατσαρόλας, αλλά και σε πίτες και γλυκά

 

Εποχικές γεύσεις: Κολοκύθα Στοΐλη Μελίσσα  

Είτε σε γλυκές είτε σε αλμυρές συνταγές δίνει με τη γεύση της έναν ξεχωριστό τόνο

Οσο πιο βαθύ είναι το χρώμα της σάρκας της τόσο γλυκύτερη είναι η γεύση της. Χρησιμοποιήστε την σε γλυκές και αλμυρές συνταγές, προσθέτοντας τα μπαχαρικά που της ταιριάζουν, δηλαδή μοσχοκάρυδο, κανέλα, κύμινο, πάπρικα, κόλιαντρο και τζίντζερ. Kόψτε την σε κομμάτια, ζεματίστε την για 2 λεπτά σε βραστό νερό και βάλτε την στην κατάψυξη για μήνες.  

Σούπα

Σε 1½ λίτρο ζωμό κρέατος βράζουμε 1 κιλό κολοκύθα, καθαρισμένη και κομμένη σε κύβους, 1 κρεμμύδι, χοντροκομμένο, 3 πατάτες, μέτριες, και 2 καρότα, μέχρι να μαλακώσουν. Σουρώνουμε τα λαχανικά, τα περνάμε από το multi και τα ενώνουμε με τον ζωμό. Προσθέτουμε τον χυμό από 1 λεμόνι, 3 κ.σ. έ.π. ελαιόλαδο, αλατοπιπερώνουμε και αφήνουμε να πάρουν μια βράση.  

Πίτα γλυκιά

Βράζουμε σε άφθονο νερό 500 γρ. κολοκύθα, κομμένη σε κομμάτια. Σουρώνουμε, την πολτοποιούμε με ένα πιρούνι και την ανακατεύουμε με 1 φλ. καρύδια, χοντροκομμένα, ½ κ.γ. κανέλα, ½ φλ. ζάχαρη και 2/3 φλ. σταφίδα, ξανθή. Σε πυρέξ στρώνουμε 4 χωριάτικα φύλλα, λαδωμένα, απλώνουμε τη γέμιση και κλείνουμε με άλλα 3 φύλλα, λαδωμένα. Χαράζουμε σε κομμάτια, ραντίζουμε με νερό και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180°C μέχρι να ροδίσει.  

Σαλάτα

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο, στους 180°C, για 35 λεπτά, 350 γρ. κολοκύθα σε μικρά κομμάτια που έχουμε αλατοπιπερώσει και περιχύσει με 2 κ.σ. σησαμέλαιο. Ζεσταίνουμε σε αντικολλητικό τηγάνι 3 ροδέλες κατσικίσιο τυρί. Βάζουμε σε σαλατιέρα την κολοκύθα και περιχύνουμε με λίγο σησαμέλαιο και χυμό λεμονιού. Πασπαλίζουμε με κύμινο και βάζουμε από πάνω τις ζεστές ροδέλες του τυριού.

 

Πίτα με κίτρινη κολοκύθα Ρένα της Φτελιάς 

Υλικά για ένα ταψί 25x30
1 ποτήρι αλεύρι για όλες τις χρήσεις, ανακατεμένο με 1 κ.σ. μπέικιν πάουντερ
1 ποτήρι κολοκύθα κίτρινη, τριμμένη και στυμμένη
3 αβγά, ελαφρώς χτυπημένα
1 ποτήρι καρυδόψιχα, χοντροκομμένη
1 ποτήρι ζάχαρη
1 κ.σ. κανέλα, σκόνη
λίγο έ.π. ελαιόλαδο
Εκτέλεση
Σε μια λεκάνη βάζουμε το αλεύρι με το μπέικιν πάουντερ και το ανακατεύουμε με την κολοκύθα.
Προσθέτουμε τα αβγά, τα καρύδια, τη ζάχαρη, την κανέλα και αναμειγνύουμε τα υλικά ώσπου να ενωθούν. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 170° C. Λαδώνουμε καλά ένα ταψί 25Χ30 και απλώνουμε ομοιόμορφα μέσα το μείγμα.
Ψήνουμε την πίτα για περίπου 25-30 λεπτά.
Tips
-Η κολοκύθα πρέπει να είναι καλά στυμμένη ώστε να μην έχει κρατήσει καθόλου υγρά.
-Μπορούμε να αντικαταστήσουμε το μισό ποτήρι ζάχαρη με μισό ποτήρι ξανθές σταφίδες.

 

Μπουγάτσα με κίτρινη κολοκύθα

Φτιάχνει 18-20 κομμάτια

    2 φύλλα σφολιάτας,

    750 γρ. κίτρινο κολοκύθι βρασμένο και στραγγισμένο,

    1/3 φλ. σιμιγδάλι χοντρό,

    1/2 φλ. ζάχαρη,

    3 αυγά ελαφρά χτυπημένα,

    2 βανίλιες,

    1/4 φλ. βούτυρο λιωμένο, για το άλειμμα ή βιτάμ,

    ζάχαρη άχνη και κανέλα για το πασπάλισμα.

Οδηγίες

Λιώνουμε το κολοκύθι, πατώντας το με το δίσκο πουρέ ή στο μούλτι και το ανακατεύουμε με το σιμιγδάλι.

Αφήνουμε να σταθούν 1 ώρα, να φουσκώσει το σιμιγδάλι. Ρίχνουμε και ανακατεύουμε και τα υπόλοιπα υλικά. Ανοίγουμε λίγο το ένα φύλλο σφολιάτας στον πάγκο εργασίας με τον πλάστη να πλατύνει, ώστε να καλύψει τον πάτο και τα τοιχώματα ενός βουτυρωμένου ταψιού 40x35 εκ.

Βουτυρώνουμε την επιφάνεια της ζύμης κι απλώνουμε επάνω τη γέμιση.

Βάζουμε το δεύτερο φύλλο επάνω από τη γέμιση να την καλύψει.

Γυρίζουμε τις άκρες σε κόθρο και μ' ένα κοφτερό μαχαίρι, χαράξτε την επιφάνεια, [προς μια κατεύθυνση μόνο], σε λωρίδες 6 εκ. περίπου.

Ψήνουμε τη μπουγάτσα μας στους 180 βαθμούς για 45' ή ώσπου να ροδίσει η επιφάνεια.

Μόλις τη βγάλουμε από το φούρνο, πασπαλίζουμε με άφθονη ζάχαρη άχνη και κανέλα και σερβίρετε ελαφρά ζεστή.

Λίγα μυστικά ακόμα

Εγώ δεν έβαλα βούτυρο αλλά βιτάμ λαιτ και δεν λάδωσα τα φύλλα γιατί η σφολιάτα είναι ήδη πολύ λιπαρή!

 

Κολοκυθόπιτα γλυκιά χωρίς φύλλο 

Περιγραφή

Μια πολύ διαφορετική από τις άλλες κολοκυθόπιτα γλυκιά για όσους αρέσουν την κίτρινη κολοκύθα!

    1κ.κίτρινη κολοκύθα (καθαρισμένη)

    2 1/2φλ.αλεύρι

    1φλ.ζάχαρη

    κανέλλα

    σουσάμι

    λάδι

Οδηγίες

Βράζω την κολοκύθα και την κάνω πολτό.Προσθέτω το αλεύρι και την ζάχαρη και ανακατεύω καλά.

Λαδώνω ένα ταψί 30εκ. και το πασπαλίζω με κανέλλα και σουσάμι.

Ρίχνω το μίγμα της κολοκύθας και πασπαλίζω και από πάνω κανέλλα και σουσάμι.

Ρίχνω λίγες σταγόνες λάδι και ψήνω στους 180β. για 1 ώρα.

Αφήνω να κρυώσει και κόβω σε κομμάτια.

Λίγα μυστικά ακόμα

Μοιάζει με την γνωστή καρπουζόπιτα, αλλά έχει πιο έντονη γεύση!

 

Κολοκυθόπιτα γλυκιά

1/2 κιλό φύλλο κρούστας για γλυκά,

800 γρ. ψίχα κολοκύθας  τριμμένη στον χοντρό τρίφτη,

3 κουτ. σ. ρύζι γλασέ που εγώ δεν έβαλα,

1 φλ. τσ. καρύδια, χοντροκομμένα,

1 φλ. τσαγιού ζάχαρη καστανή,

1 φλ. τσ. μαύρες σταφίδες, εγώ έβαλα ξανθές

1 φλ. κονιάκ που άφησα τις σταφίδες 30',

2 κουτ. σούπας σουσάμι,

1-2 βανίλιες,

1/2 κουτ. γλ. κανέλα σε σκόνη,

1/2 κ. γλ.τριμμένο μοσχοκάρυδο,

1/2 κ.γλ. γαρύφαλλο σε σκόνη,

1 φλ. τσαγιού ελαιόλαδο,

γαρίφαλα.

Οδηγίες

Ενώνουμε σ' ένα  μπολ την κολοκύθα, το ρύζι, τα καρύδια, τη ζάχαρη, τις σταφίδες, το σουσάμι, την κανέλα,το γαρύφαλο, τις βανίλιες και το μοσχοκάρυδο. Aνακατεύουμε και αφήνουμε το μείγμα να στραγγίξει για 15-30 λεπτά σε σουρωτήρι που έχουμε στερεώσει πάνω από ένα μπολ, καθώς θέλουμε το ζωμό που θα βγάλει.

Λαδώνουμε ένα ταψί διαστάσεων 26x38 εκ. και απλώνουμε 4 φύλλα, τα  λαδώνουμε ένα-ένα. Σκορπίζουμε το 1/3 της γέμισης και συνεχίζουμε με άλλα 4 φύλλα -λαδώνοντάς τα ένα-ένα. Στρώνουμε τη μισή γέμιση, σκεπάζουμε με άλλα 4 φύλλα λαδώνοντάς τα  και απλώνουμε την υπόλοιπη γέμιση. Τελειώνουμε με 4 φύλλα λαδώνοντάς τα ενδιάμεσα.

Χαράζουμε την πίτα σε ρόμβους και βάζουμε σε καθένα από 1 γαρίφαλο.

Ραντίζουμε την επιφάνεια της πίτας με τον αρωματισμένο, γλυκό ζωμό της κολοκύθας που κρατήσαμε.

Ψήνουμε για 1 ώρα να ροδίσει!!

Λίγα μυστικά ακόμα

Ο ζωμός που ρίχνομαι απάνω κάνει την πίτα μας ζουμερή και μυρωδάτη!!!Δοκιμάστε την και θα ξετρελαθείτε!!!
Η Κολοκυθόπιτα της Αλέκας
Κολοκυθόπιτα
Στριφτή γλυκιά κολοκυθόπιτα

 

Γκόλιο

Περιγραφή

Πρόκειται για μια Θρακιώτικη συνταγή, πεντανόστιμη! Θα έλεγα ότι είναι ίσως μια κολοκυθοομελέτα φούρνου ή μία ξεσκέπαστη κολοκυθόπιτα!

Τι χρειαζόμαστε:

1 κιλό μεγάλα κολοκυθάκια

4 αυγά

1,5 φλ.τσαγιού γάλα φρέσκο

1 κ.γλυκού μπέικιν

1 κ.γλυκού αλάτι

πιπέρι

1 φλ.τσαγιού αλεύρι μπλε

λάδι και αλεύρι για το ταψί

Πώς το κάνουμε:

Καθαρίζετε τα κολοκυθάκια από το πράσινο μέρος τους, τα τρίβετε, τα ανακατεύετε με το 1 κ.γλ. αλάτι και αφήνετε να στραγγίσουν.

Χτυπάτε τα αυγά με το γάλα, το αλεύρι, το μπέικιν και αν θέλετε λίγο επιπλέον αλάτι και πιπέρι.

Ενώνετε το μείγμα αυτό με τα τριμμένα κολοκυθάκια (στίβοντάς τα και μια τελευταία φορά πριν τα ρίξετε).

Λαδώνετε ένα ταψί, πασπαλίζετε με λίγο αλεύρι και ρίχνετε μέσα το χυλό.

Τέλος, περιχύνετε το χυλό με λίγο λάδι και λίγο αλεύρι. Ψήνετε στους 180 βαθμούς έως ότου να ροδίσει (περίπου 3/4 της ώρας).

Λίγα μυστικά ακόμα

Μη σας φοβίσει εάν ο χυλός είναι αραιός, έτσι πρέπει να είναι. Αυτή η ξεσκέπαστη πιτούλα είναι πολύ χαμηλή, περίπου 1-2 εκ. Γι΄αυτό χρησιμποποιήστε ανάλογο ταψί. Επίσης, σίγουρα ταιριάζουν και κομματάκια φέτας, αλλά δεν το έχω δοκιμάσει ποτέ. Σ΄αυτήν την περίπτωση προσέξτε το αλάτι! Μην προσθέσετε άλλο αρωματικό γιατί αξίζει να το δοκιμάσετε μόνο του, έτσι απλά..

Ομελέτα με κολοκύθι
Κολοκυθο-ομελέτα
Ομελέτα φούρνου

 

Μπατζίνα

Περιγραφή

Θεσσαλική πίτα

Τι χρειαζόμαστε:

600 γρ. αλεύρι

1 κολοκύθι μεγάλο

200 γρ. τυρί φέτα

1 ποτήρι λάδι (κρασιού)

1 ποτήρι γάλα (κρασιού)

1 κουταλάκι μπέικεν

Βούτυρο για το άλειμμα του ταψιού

Πώς το κάνουμε:

Ξύνουμε το κολοκύθι και το στύβουμε για να φύγουν τα υγρά, κατόπιν ανακατεύουμε όλα τα υλικά μαζί ώστε να γίνει ένας ομοιογενές χυλός, και ρίχνουμε το μείγμα αυτό σε ένα καλά βουτυρωμένο ταψί.

Ψήνουμε την πίτα στους 180 βαθμούς για 30 λεπτά περίπου (ανάλογα με τον φούρνο).

Σημ.: Το πάχος της πίτας πρέπει να είναι εξαιρετικά λεπτό περίπου όπως το ζυμάρι της πίτσας

Λίγα μυστικά ακόμα

Παραδοσιακή συνταγή από την Θεσσαλία

Η τέλεια μπατζίνα
Η Μπατσίνα της Ρένας

 

Ρολό κολοκύθας

Περιγραφή

Γευστικότατο ρολό χωρίς να έχει έντονη τη γεύση της κίτρινης κολοκύθας, με πολλά μπαχαρικά και γέμιση κρέμας τυριού!

Συστατικά

Στα γρήγορα

Γλυκά

Τούρτες

Διάφορα

’λλες κατηγορίες

Χριστουγεννιάτικες Συνταγές

Όλες οι συνταγές

Σερβίρει

8 άτομα

 Παντεσπάνι:

   2/3 φλ.(150 γρ.) πολτοποιημένη κολοκύθα,

   3/4 φλ.(100 γρ.) αλεύρι για όλες τις χρήσεις,

   1 φλ.(200 γρ.) ζάχαρη,

   1/2 κ.γλ. μπέικιν πάουντερ,

   1/2 κ.γλ. σόδα,

   1/2-1 κ.γλ. κανέλα,

   1/4 κ.γλ. μπαχάρι,

   1/4 κ.γλ. αλάτι,

   1/2 φλ. καρύδια τριμμένα,

   3 αυγά,

   1/2 κ.γλ. εκχύλισμα βανίλιας ή 1 βανίλια.

Γέμιση:

   250 γρ, τυρί φιλαδέλφεια,

   2 κ.σ. βιτάμ,

   1 φλ.(115 γρ.) άχνη,

   1/2 κ.γλ. εκχύλισμα βανίλιας ή 1 βανίλια,

   1/2 φλ. καρύδια ψιλοτριμμένα.

Οδηγίες

Παντεσπάνι:   Στο μίξερ χτυπάμε κρόκους αυγών και ζάχαρη πολύ καλά, προσθέτουμε τον πουρέ κολοκύθας, βανίλια, μπαχαρικά.    Προσθέτουμε το αλεύρι μαζί με το μπέικιν και τη σόδα, χτυπάμε να αφρατέψει το μείγμα.

Σε καθαρό μπολ χτυπάμε πολύ καλά τα ασπράδια ,περίπου 5 λεπτά σε παχιά μαρέγκα και τα προσθέτουμε στο μίξερ.   Ανακατεύουμε απαλά με σπάτουλα να ενσωματωθούν τα υλικά μας.

Ντύνουμε με λαδόκολλα τη λαμαρίνα της κουζίνας μας, την λαδώνουμε ελαφρά (βοηθάει να αφαιρεθεί καλύτερα το παντεσπάνι) ρίχνουμε το μείγμα, πασπαλίζουμε με τα τριμμένα καρύδια και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180-190ο για 10 λεπτά μόνο.

Αφαιρούμε το παντεσπάνι προσεχτικά από τη λαδόκολλα βάζοντάς το σε πετσέτα πασπαλισμένη με άχνη,τυλίγουμε αμέσως σε ρολό και αφήνουμε να κρυώσει.

Γέμιση:   Χτυπάμε το τυρί, βιτάμ, βανίλια καλά, ρίχνουμε και την άχνη φτιάχνοντας γλάσο-κρέμα. Κρατάμε λίγο γλάσο για να καλύψουμε το ρολό μας.

Ανοίγουμε το ρολό μας, βάζουμε γέμιση και πασπαλίζουμε με τα καρύδια. Τυλίγουμε πάλι σε ρολό, τώρα είναι πανεύκολο να τυλιχτεί, καλύπτουμε με το γλάσο που κρατήσαμε ή απλά πασπαλίζουμε με άχνη.

Λίγα μυστικά ακόμα

’λλαξα λίγο τη συνταγή πασπαλίζοντας καρύδια τριμμένα το παντεσπάνι. Χτύπησα χωριστά τους κρόκους με τα ασπράδια για πιο αφράτο ρολό. Κάλυψα το μισό με μερέντα που του πήγαινε πολύ! Μπορούμε επίσης να προσθέσουμε ξύσμα από ένα πορτοκάλι μαζί με τον πουρέ κολοκύθας.

Η συνταγή εδώ

 

Μπουγάτσα με κίτρινη κολοκύθα

Περιγραφή

Νοστιμότατη, ελαφριά μπουγάτσα με κολοκύθα από την κα Βέφα!

Συστατικά

Στα γρήγορα

Γλυκά

Γλυκά ταψιού

Διάφορα

’λλες κατηγορίες

Όλες οι συνταγές

Φτιάχνει

18-20 κομμάτια

    2 φύλλα σφολιάτας,

    750 γρ. κίτρινο κολοκύθι βρασμένο και στραγγισμένο,

    1/3 φλ. σιμιγδάλι χοντρό,

    1/2 φλ. ζάχαρη,

    3 αυγά ελαφρά χτυπημένα,

    2 βανίλιες,

    1/4 φλ. βούτυρο λιωμένο, για το άλειμμα ή βιτάμ,

    ζάχαρη άχνη και κανέλα για το πασπάλισμα.

Οδηγίες

Λιώνουμε το κολοκύθι, πατώντας το με το δίσκο πουρέ ή στο μούλτι και το ανακατεύουμε με το σιμιγδάλι.

Αφήνουμε να σταθούν 1 ώρα, να φουσκώσει το σιμιγδάλι. Ρίχνουμε και ανακατεύουμε και τα υπόλοιπα υλικά. Ανοίγουμε λίγο το ένα φύλλο σφολιάτας στον πάγκο εργασίας με τον πλάστη να πλατύνει, ώστε να καλύψει τον πάτο και τα τοιχώματα ενός βουτυρωμένου ταψιού 40x35 εκ.

Βουτυρώνουμε την επιφάνεια της ζύμης κι απλώνουμε επάνω τη γέμιση.

Βάζουμε το δεύτερο φύλλο επάνω από τη γέμιση να την καλύψει.

Γυρίζουμε τις άκρες σε κόθρο και μ' ένα κοφτερό μαχαίρι, χαράξτε την επιφάνεια, [προς μια κατεύθυνση μόνο], σε λωρίδες 6 εκ. περίπου.

Ψήνουμε τη μπουγάτσα μας στους 180 βαθμούς για 45' ή ώσπου να ροδίσει η επιφάνεια.

Μόλις τη βγάλουμε από το φούρνο, πασπαλίζουμε με άφθονη ζάχαρη άχνη και κανέλα και σερβίρετε ελαφρά ζεστή.

Λίγα μυστικά ακόμα

Εγώ δεν έβαλα βούτυρο αλλά βιτάμ λαιτ και δεν λάδωσα τα φύλλα γιατί η σφολιάτα είναι ήδη πολύ λιπαρή! 

 

Κολοκυθοκεφτεδάκια με ούζο

Η συνταγή είναι από την Ελένη Ψυχούλη και τα κεφτεδάκια πεντανόστιμα!

1 κιλό κολοκυθάκια,

4 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα,

1 κ.σ. μαραθόσπορο,

1 ματσ. άνηθο,

1 ματσ. δυόσμο,

1 αυγό,

1 σφηνάκι ούζο,

½ φλ. γραβιέρα τριμμένη,

αλεύρι όσο πάρει (περίπου 1 1/2 φλ.τσαγιού),

αλατοπίπερο,

λάδι για το τηγάνι.

Οδηγίες

Τρίβουμε τα κολοκύθια στο χοντρό τρίφτη και τα στύβουμε να φύγουν όλα τα υγρά τους.

Σε μπολ ανακατεύουμε τα τριμμένα κολοκύθια μαζί με τα κρεμμυδάκια , τον μαραθόσπορο κοπανισμένο, το ούζο, το αυγό, το δυόσμο και άνηθο ψιλοκομμένο.

Αλατοπιπερώνουμε και ρίχνουμε αλεύρι όσο πάρει για να έχουμε ένα μείγμα που να μην είναι πολύ σφιχτό, ίσα να συγκρατεί τα υλικά μεταξύ τους.

Τηγανίζουμε σε μείγμα λάδι ή ηλιέλαιο, στραγγίζουμε σε χαρτί κουζίνας και σερβίρουμε.

 

Κολοκυθόσουπα

Περιγραφή

Μια νόστιμη όσο και υγιεινή κολοκυθόσουπα.

Μια κίτρινη κολοκύθα 2 κιλά.

2 μέτρια καρότα.

1 κλωνάρι σέλινο.

1 μέτρια γλυκοπατάτα.

1 φρέσκο κρεμμυδάκι.

1/2 κιλό φρέσκα μανιτάρια.

Χυμό ενός πορτοκαλιού.

1 ποτήρι λευκό κρασί.

1/2 φλιτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο.

Αλάτι ,πιπέρι.

250 γραμμάρια στραγγιστό γιαούρτι.

Οδηγίες

Καθαρίζουμε την κολοκύθα από τα φλούδια τα σπόρια και τις ίνες και την κόβουμε κύβους. Καθαρίζουμε επίσης τα καρότα ,τις γλυκοπατάτες ,και τα κόβουμε κύβους. Κόβουμε κύβους και τα μανιτάρια και το κρεμμυδάκι.

Βάζουμε σε κατσαρόλα το λάδι και σοτάρουμε όλα τα λαχανικά για 5-6 λεπτά. Σβήνουμε με το κρασί και τον χυμό του πορτοκαλιού. Περιμένουμε να εξατμιστεί το αλκοόλ και βάζουμε 2,5 λίτρα ζεστό νερό και βράζουμε την σούπα σε χαμηλή φωτιά περίπου 40 λεπτά .   Αλατοπιπερώνουμε και κατεβάζουμε από την φωτιά.

Την αλέθουμε με το ραβδoμπλέντερ η τον μύλο των λαχανικών. Σερβίρουμε ζεστή με 2 κουταλιές στραγγιστό γιαούρτι στο κάθε πιάτο.

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

Αρακάς: Τρώγεται σαν λαχανικό

Ο αρακάς στην ξερή του μορφή αποτελούσε τρόφιμο από τους αρχαίους χρόνους. Οι Κινέζοι φαίνεται να τον καταναλώνουν από το 2ο αιώνα π.X. Πρέπει δε να ήταν οι πρώτοι που τον κατανάλωναν φρέσκο. Το 19ο αιώνα ο μοναχός και βοτανολόγος Μέντελ χρησιμοποιούσε τα μπιζέλια για πειράματα αναπαραγωγής και κληρονομικότητας. Σήμερα συνήθως τον αποφεύγουμε όταν κάνουμε δίαιτα, εξαιτίας της υψηλής θερμιδικής του αξίας. Όμως, αγνοούμε ότι μπορεί να προστατέψει τα κύτταρά μας από τη φθορά του χρόνου.

Διατροφική αξία Περιέχει:  Πρωτεΐνη Βιταμίνες Κ και C Βιταμίνες Β1, Β2, Β3, Β6 Φυλλικό οξύ Φώσφορο Κάλιο

Σίδηρο Μαγνήσιο και ψευδάργυρο

Ποιοί να τον αποφεύγουν Οι νεφροπαθείς και οι διαβητικοί, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε πρωτεΐνη, κάλιο και φώσφορο. Όσοι έχουν ανεβασμένα επίπεδα ουρικού οξέος.

Κάνει καλό...Σε άτομα με αυξημένη αρτηριακή πίεση και υψηλά επίπεδα χοληστερόλης. Σε όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα δυσκοιλιότητας. Λόγω της βιταμίνης Κ, βοηθάει στη διατήρηση των οστών, γι' αυτό, ειδικά άτομα με αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης, όπως και οι γυναίκες στην εμμηνόπαυση, μπορεί να επωφεληθούν αν συμπεριλάβουν τον αρακά στη δίαιτά τους. Η βιταμίνη C που περιέχει είναι απαραίτητη για την προστασία από διάφορες μορφές καρκίνου. Περιέχει αντιοξειδωτικές ουσίες και είναι ωφέλιμος για την όραση και σε άτομα με καρδιακές παθήσεις.

Τι να προσέξω...Να καταναλώνεται 24 ώρες μετά τη συγκομιδή του, διαφορετικά χάνει το 20% των θρεπτικών συστατικών του. Γι' αυτό το λόγο πολλοί προτιμούν τον κατεψυγμένο. Για την καλύτερη απορρόφηση των συστατικών του αρακά από τον οργανισμό σας, να προσθέτετε κατά το μαγείρεμα μυρωδικά πλούσια σε οξειδωτικά, όπως άνηθο, μαϊντανό, φρέσκο κρεμμυδάκι. Να φυλάσσεται στο ψυγείο, διότι η ζέστη προκαλεί αλλοιώσεις στα σάκχαρά του.

Καλό είναι να τον ζεματίσετε για 1-2 λεπτά πριν τον καταψύξετε...

 

ΚΟΡΥΦΗ    

Αρακάς: απόλυτα in αυτή την εποχή! 

Αρακάς, πάει παντού...      

Αρακάς: απόλυτα in αυτή την εποχή!  

Πλιγούρι με αρακά και μυρωδικά χόρτα

Αρακάς: Ένας... φίλος στο πιάτο μας Θυμίζει λαχανικό, κι όμως είναι όσπριο. Αλλά οι... αμφιβολίες για τον αρακά σταματούν εδώ, καθώς κανείς δεν αμφιβάλλει για τις γευστικές του ιδιότητες και κυρίως για τη μεγάλη θρεπτική αξία του, που τον κάνουν πραγματικό φίλο του οργανισμού μας.

Γλυκός και ντελικάτος αρακάς Παρότι είναι όσπριο, πωλείται ως λαχανικό Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Αποτελεί διαχρονική διατροφική συνήθεια και είναι από τα ελάχιστα είδη οσπρίων που πωλείται και μαγειρεύεται ως φρέσκο λαχανικό. O γλυκός και ντελικάτος αρακάς (ή μπιζέλι) είναι μια πολύ καλή πηγή πρωτεϊνών και υδατανθράκων για τον οργανισμό. Περιέχει κάλιο, νάτριο, φώσφορο, καροτίνη, φυτικές ίνες καθώς και βιταμίνη C, θειαμίνη, σίδηρο, ασβέστιο και μαγνήσιο, αλλά έχει διπλάσιες θερμίδες σε σχέση με τα φασολάκια και τις μπάμιες.

Ανάλογα με την ποικιλία, καλλιεργείται για τα νωπά ή ξερά σπέρματά του και για τους τρυφερούς λοβούς του (γλυκομπίζελα ή γλυκόπισα). Είναι ετήσιο ποώδες φυτό (νάνο ή αναρριχώμενο), με ύψος που μπορεί να φτάσει και τα δύο μέτρα. Τα άνθη του είναι λευκά (σε αντίθεση με το κτηνοτροφικό μπιζέλι, τα άνθη του οποίου είναι πορφυρά) και ο λοβός του έχει σχήμα, μέγεθος και χρώμα που διαφέρουν ανάλογα με την ποικιλία. Το ίδιο ισχύει για το μέγεθος και τον αριθμό των σπόρων (από 4 έως 10) που περιέχουν οι λοβοί. Λόγω του ότι είναι μια μετρίως επιβαρυμένη καλλιέργεια από τη χρήση φυτοφαρμάκων, βρίσκουμε στην αγορά, πέρα από τον συμβατικό, και βιολογικό· νωπό, κατεψυγμένο ή και ξερό.

Φρέσκα μπιζέλια Οταν επιλέγουμε φρέσκο αρακά, οφείλουμε να προσέχουμε ώστε τα σπέρματά του να είναι τρυφερά και να έχουν γλυκιά και όχι αμυλώδη γεύση, οι δε λοβοί του να μην έχουν στίγματα ή μούχλες. Ποτέ δεν θα πρέπει να προμηθευόμαστε τον φρέσκο αρακά καθαρισμένο, για να μη χάσει τα φυσικά συστατικά του. Θα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε ότι η στιγμή συλλογής του παίζει καθοριστικό ρόλο στην ποιότητά του. Υπάρχει μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή κατά την οποία τα ζάχαρα και η τρυφεράδα των σπερμάτων είναι ιδανικά. Ετσι, εάν συλλεχθεί νωρίτερα, ο παραγωγός χάνει σε βάρος (μια και τα σπέρματα δεν έχουν αναπτυχθεί ικανοποιητικά), ενώ, εάν συλλεχθεί με καθυστέρηση και έχει προχωρήσει η ωρίμαση, τότε έχει μειωμένα σάκχαρα και αυξάνεται η περιεκτικότητά του σε άμυλο και άλλους πολυσακχαρίτες. Οσο για την τρυφεράδα των σπερμάτων, αυτή μειώνεται λόγω της μεταφοράς ασβεστίου από το φυτό στο περίβλημά τους. Από την άλλη, οι ποικιλίες των γλυκομπίζελων (των οποίων καταναλώνονται και οι λοβοί) θα πρέπει να συγκομίζονται όταν τα σπέρματα δεν έχουν φτάσει ακόμα στην πλήρη ανάπτυξή τους, έτσι ώστε οι λοβοί να είναι τρυφεροί, γλυκοί και βρώσιμοι.

Πώς συντηρείται Ολες οι ποικιλίες φρέσκου αρακά θα πρέπει να φυλάσσονται στο ψυγείο, καθώς η ζέστη προκαλεί αλλοιώσεις στα σάκχαρά του. Ωστόσο, αν αυτό είναι αδύνατο, τότε πρέπει να φυλάσσεται σε σακουλάκια με τρύπες έως ότου μαγειρευτεί. Σε κάθε περίπτωση, οι λοβοί θα πρέπει να διατηρούνται μαζί με τα σπέρματα, γιατί διαφορετικά χάνουν άμεσα αρκετά από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους. Σε πιο επαγγελματικά ψυγεία και σε θερμοκρασίες μεταξύ 4 και 6° C και με αρκετά υψηλή υγρασία (90% - 95%) μπορεί να διατηρηθεί το πολύ για 10 - 15 ημέρες. Μετά αρχίζει και σκληραίνει και χάνει τα χαρακτηριστικά της γεύσης του. Εάν θέλουμε να διατηρήσουμε τον αρακά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, υπάρχουν δύο λύσεις: η κατάψυξη ή η οικιακή κονσερβοποίηση.

Με την κατάψυξη μπορούμε να διατηρήσουμε τα περισσότερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του φρέσκου αρακά, χωρίς παράλληλα να χάσουμε μεγάλο μέρος από τα θρεπτικά συστατικά του. Παίρνουμε φρέσκους και τρυφερούς σπόρους αρακά, τους ζεματάμε σε βραστό νερό για περίπου ένα λεπτό και, αφού τους σκουπίσουμε αμέσως, τους βάζουμε σε δίσκους στην κατάψυξη για περίπου μία ώρα. Μετά βγάζουμε τον αρακά και τον τοποθετούμε σε σακουλάκια για την τελική του συντήρηση. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να διατηρηθεί για αρκετούς μήνες, χωρίς σημαντικές απώλειες στην ποιότητά του.

Εναλλακτικά, μπορούμε να κάνουμε «οικιακή κονσερβοποίηση». Παίρνουμε φρέσκους και τρυφερούς σπόρους αρακά και, αφού τους πλύνουμε καλά, τους ζεματάμε σε βραστό νερό για 3 - 5 λεπτά. Αμέσως γεμίζουμε τα βάζα που έχουμε βράσει νωρίτερα, βάζοντας και μία κουταλιά του γλυκού αλάτι στο καθένα. Αφού συμπληρώσουμε με καυτό νερό έως μισό πόντο από το χείλος τους, κλείνουμε τα ζεστά ακόμα βάζα με τα καπάκια τους και τα βάζουμε σε ένα συρμάτινο καλάθι το οποίο και τοποθετούμε σε ανάλογου μεγέθους κατσαρόλα (π.χ. χύτρα ταχύτητας) γεμάτη με βραστό νερό. Το συρμάτινο καλάθι είναι απαραίτητο, ειδάλλως τα βάζα, ακουμπώντας στο πάτο της κατσαρόλας, υπάρχει πιθανότητα να σπάσουν. Τα αφήνουμε να βράσουν για περίπου μία ώρα. Μετά τα σφίγγουμε καλά και τα αφήνουμε να κρυώσουν. Οι κονσέρβες μας είναι έτοιμες για αποθήκευση. Προσοχή, όταν ανοίγουμε τις κονσέρβες, θα πρέπει πάντα να ελέγχουμε μήπως έχουν αλλοιωθεί.

Το κρυφό χαρτί των οσπρίων Πλούσια πηγή αμινοξέων, βιταμινών, φυτικών ινών και ιχνοστοιχείων, o αρακάς είναι μια πολύ θρεπτική τροφή που ενίοτε (σε ξηρή μορφή) υποκαθιστά σε μεγάλο βαθμό και το κρέας, ιδίως αν συνδυαστεί με κάποιο δημητριακό. Τονώνει το νευρικό σύστημα, συμβάλλει στην πρόληψη καρδιοπαθειών και ορισμένων μορφών καρκίνου και ωφελεί το δέρμα μπλοκάροντας τις ελεύθερες ρίζες.

ΚΟΡΥΦΗ

Μελιτζάνα

Oλοι θέλουμε να τρώμε πιο υγιεινά και με λιγότερες θερμίδες, αλλά η αλήθεια είναι πως η μελιτζάνα αγαπά το ελαιόλαδο, που τη μελώνει και την κάνει να μοιάζει με μεδούλι. Σε ορισμένα φαγητά μπορούμε να αποφύγουμε το πολύ λάδι. Ωστόσο, ένα τουρλού, ένα μπριάμ ή οποιοδήποτε φαγητό με μελιτζάνα στην κατσαρόλα δεν γίνεται Η μελιτζάνα στη μαγειρικήτο ίδιο νόστιμο στη διαιτητική του εκδοχή. Mια λύση είναι να το μαγειρέψουμε με όλο το λάδι της συνταγής και στη συνέχεια να το αφήσουμε μισή ώρα στο σουρωτήρι να στραγγίξει. H καλύτερη εποχή για να κάνουμε τουρσί και μελιτζανάκι γλυκό είναι τον Σεπτέμβρη, τότε που μπορούμε να βρούμε τα όψιμα μελιτζανάκια στο μέγεθος του χουρμά. H μελιτζάνα μπορεί να αντικαταστήσει τον κιμά στα γεμιστά: Κόβουμε 2-3 μελιτζάνες σε πολύ ψιλά κομματάκια και τις σοτάρουμε σε ελαιόλαδο μαζί με μπόλικο τριμμένο κρεμμύδι. Στο τέλος, προσθέτουμε το ρύζι, το εσωτερικό από τις ντομάτες και ψιλοκομμένο φρέσκο δυόσμο. H τηγανητη μελιτζάνα ταιριάζει με σκορδαλιά ή με χούμους (πουρέ με ταχίνι από ρεβίθια). Tαιριάζει, επίσης, πολύ με τα όσπρια. Στην Πάτμο φτιάχνουν καταπληκτικά ρεβίθια κοκκινιστά στον φούρνο με φέτες τηγανητής μελιτζάνας, που μπαίνουν στο ταψί τα τελευταία 20 λεπτά. Tηγανητή ή ψητή ταιριάζει επίσης και στη σαλάτα με φακές. Σε φέτες ταιριάζει και στα μπαρμπουνοφάσουλα (χάντρες) που μαγειρεύουμε με ντομάτα στην κατσαρόλα.

 

Μελιτζάνας εγκώμιον Μαριάνα Καβρουλάκη 

Για τους Αββασίδες η μελιτζάνα ήταν τόσο υπέροχη όσο «το σάλιο στα φιλιά που αντάλλασσαν οι ερωτευμένοι», «ένα μαύρο περιστέρι σε ένα πράσινο κήπο» «μια κόκκινη καρδιά αρνιού στα νύχια ενός γύπα». Πάντα μου άρεσε να πιστεύω πως όταν διαδίδονται οι τροφές τις ακολουθούν και οι συνταγές τους και ότι μετά αλλάζουν, καθώς προσαρμόζονται σε κάθε χώρα και περνούν από στόμα σε στόμα και από γενιά σε γενιά. Στην πραγματικότητα, όμως, τα πράγματα δεν είναι συνήθως έτσι. Πάρτε για παράδειγμα τη μελιτζάνα. Eγινε γνωστή, από το Βυζάντιο μέχρι την Ισπανία, μέσω των Αββασιδών Αράβων. Οι ίδιοι τη γνώρισαν όταν ήρθαν σε επαφή με τη γαστρονομία της Μεσοποταμίας, τότε που μετέφεραν το κέντρο του χαλιφάτου τους στο Ιράκ και η δυναστεία οικοδόμησε τη νέα πρωτεύουσα της Βαγδάτης.
Ο 9ος και ο 10ος αιώνας δεν ήταν η χρυσή περίοδος του χαλιφάτου μόνο για τα γράμματα, τις τέχνες και τις επιστήμες, αφού οι ελληνικές επιστήμες και η ελληνική σκέψη βρήκαν εύφορο έδαφος να ανθήσουν υπό την προστασία τους. Ηταν επίσης η χρυσή περίοδος της αραβικής μαγειρικής, η οποία είχε πατήσει γερά στην εκλεπτυσμένη περσική κουζίνα. Οι δε Πέρσες ήταν τόσο μεγάλοι εραστές του καλού φαγητού, που έγραφαν ποιήματα και ιστορίες με αυτό το θέμα και διοργάνωναν μεγάλους γαστρονομικούς διαγωνισμούς. Οι Αββασίδες, λοιπόν, όχι μόνο συνέχισαν αυτή την παράδοση, αλλά ένας αριθμός ηγεμόνων και πριγκίπων έμειναν στην ιστορία και για τις μαγειρικές τους ικανότητες· είτε επέβλεπαν την παρασκευή του φαγητού είτε μαγείρευαν μόνοι τους.
Αυτή την περίοδο ακμής, η μελιτζάνα είχε αντιφατική αντιμετώπιση. Οι διαιτολόγοι απέδιδαν στην πικράδα της την αιτία καρκίνων και άλλων ασθενειών, ενώ οι αριστοκράτες καλοφαγάδες και ποιητές είχαν βρει μια πηγή έμπνευσης. Για αυτούς ήταν τόσο υπέροχη όσο «το σάλιο στα φιλιά που αντάλλασσαν οι ερωτευμένοι», «ένα μαύρο περιστέρι σε ένα πράσινο κήπο», «μια κόκκινη καρδιά αρνιού στα νύχια ενός γύπα». Μάλιστα, δύο από τις παλιότερες συνταγές ονομάζονται baadhinjaan buran, «η μελιτζάνα της Μπουράν», γιατί αποδίδονται στην Μπουράν, σύζυγο του χαλίφη al-Ma'mun. Θα μου άρεσε, λοιπόν, να πιστεύω πως όταν οι Αραβες έφεραν τη μελιτζάνα στο Βυζάντιο, έφεραν μαζί και συνταγές της και ότι τον 12ο αιώνα, που ήταν πλέον μια διαδεδομένη καλλιέργεια, κάποιο μπουρανί μαγειρευόταν στην Κωνσταντινούπολη, με άλλο όνομα βεβαίως. Φαίνεται, όμως, ότι οι συνταγές των φαγητών μετακινούνται με άλλους τρόπους και όχι με το εμπόριο. Οι κατακτήσεις και η μόδα είναι δύο από αυτούς, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Πάντως, τώρα που είναι η εποχή της μελιτζάνας, δοκιμάστε να φτιάξετε ένα buran. Πρόκειται για ένα πολύ εύγευστο φαγητό. Φυσικά, μπορείτε να αντικαταστήσετε το λίπος της ουράς με ελαιόλαδο.

Συνταγή για το μπουράν της Βαγδάτης «Βράζετε τη μελιτζάνα ελαφρώς με νερό και αλάτι, τη βγάζετε και την αφήνετε να στεγνώσει λίγο. Στη συνέχεια τηγανίζετε σε φρέσκο σησαμέλαιο μέχρι να ψηθεί. Ξεφλουδίζετε και την αφήνετε σε ένα πιάτο ή ένα μεγάλο μπολ και ανακατεύετε καλά με μια κουτάλα μέχρι να γίνει σαν πολτός. Αλατίζετε και πασπαλίζετε με λίγο ξερό κόλιαντρο. Προσθέτετε γιαούρτι με σκόρδο και ανακατεύετε καλά. Μετά, παίρνετε αρνίσιο κρέας, το χτυπάτε (το κάνετε μικρούς κεφτέδες) και νωπό λίπος της ουράς (το λιώνετε) και ροδίζετε σε αυτό τα κεφτεδάκια. Στη συνέχεια καλύπτετε με νερό και βράζετε μέχρι να στεγνώσει το νερό και να αρχίσουν να τσιγαρίζονται. Τα βάζετε στην επιφάνεια της μελιτζάνας, πασπαλίζετε με κύμινο και κανέλα και σερβίρετε». (Σελ. 58 «A Baghdad Cookery Book», Muhammad Ibn Al-Hasan Al-Baghdadi and Charles, μτφρ. Charles Perry, Petits Propos Culinaires, November 2005).

 

Μελιτζάνα Το «μήλο της τρέλας»

Για αιώνες η θέση της βρισκόταν ΅ακριά από τα ΅αγειρεία και τις κατσαρόλες. Οι Ευρωπαίοι το πολύ πολύ που της χαλάλιζαν ήταν κάποιος διακοσ΅ητικός ρόλος. Αλλωστε τη συνόδευε ένα όνο΅α που ΅όνο να την φας δεν σε προδιέθετε - malum insanum την έλεγαν, κάτι σαν «΅ήλο της τρέλλας» δηλαδή, ονο΅ασία που κατά ΅ια εκδοχή εξελληνίστηκε και φτάσα΅ε στην υπέροχη ΅ελιτζάνα. Στην Κίνα πάντως όπου φαίνεται ότι γνωριζαν από παλιά ότι αυτός ο ΅οβ (και κα΅ιά φορά λευκός) ωοειδής καρπός δεν φέρνει παραφροσύνη αλλά γεύση, γίνεται και η πρώτη αναφορά σε οργανω΅ένη καλλιέργεια τον 5ο ΅Χ αιώνα, ΅ολονότι η καταγωγή της ΅ελιτζάνας θεωρείται ινδική.

Χρειάστηκε να περάσουν 7-8 αιώνες για να φτάσει και στην Ελλάδα και ΅ε γρήγορες διαδικασίες να κυριαρχήσει στο τραπέζι ΅ας σε τέτοιο βαθ΅ό ώστε να είναι και το κύριο συστατικό στο πιο ε΅βλη΅ατικό ελληνικό πιάτο, τον ΅ουσακά. Που βέβαια δεν είναι και ξεκάθαρα ελληνικός, καθώς η ονο΅ασία ΅άλλον προέκυψε από το αραβικό musaqqa'a. Αλλωστε σε όλες τις αραβικές χώρες, στην Τουρκία και στα Βαλκάνια συναντά΅ε πιάτα ΅ε στρώσεις ΅ελιτζάνας, άλλοτε ΅ε κρέας και άλλοτε χωρίς, ακό΅η και ΅ε όσπρια .

Το άλλο διάση΅ο πιάτο της περιοχής ΅ας ΅ε βάση τις ΅ελιτζάνες, είναι βέβαια το imam bayildi, ΅ε δυο εκδοχές για την ονο΅ασία του καθώς στα τούρκικα ση΅αίνει ο ι΅ά΅ης λιποθύ΅ησε. Λέει λοιπόν ο ενας ΅ύθος που συνοδεύει το ι΅ά΅, ότι ο ιερέας το έφαγε και λιποθύ΅ησε από την νοστι΅ιά του. Ο δεύτερος ΅ύθος πάλι, λέει ότι ο ιερέας λιποθύ΅ησε όταν κατάλαβε πόσο (πανάκριβο) λάδι χρησι΅οποίησε η γυναίκα του για να φτιάξει το πιάτο αυτό! Εκτός από την γνωστή ωοειδή ΅ελιτζάνα (που φαίνεται ότι οδήγησε στην α΅ερικάνικη ονο΅ασία eggplant) στην Ελλάδα έχου΅ε την Τσακώνικη στην ανατολική Πελοπόννησο, που από το 1996 ανήκει στο Προϊόντα ΅ε Ονο΅ασία Προέλευσης, αλλά και την αρκετά σπάνια λευκή ΅ελιτζάνα της Σαντορίνης, ΅ε λιγότερα σπόρια στο εσωτερικό της και πιο γλυκιά γεύση.

Μελιτζάνες με γιαούρτι

4 ΅εγάλες ντο΅άτες, πολτοποιη΅ένες

1 κρε΅΅ύδι ψιλοκο΅΅ένο

1-2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκο΅΅ένες

1 πιπεριά πράσινη σε ΅ικρά κυβάκια

Φρέσκο βασιλικόελαιόλαδο

3-4 ΅ελιτζάνες φλάσκες

500 γρ γιαούρτι

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.

Κόβουμε τις μελιτζάνες σε φέτες όχι πολύ λεπτές, τις βάζουμε σε λαμαρίνα στρωμένη με λαδόκολλα, με ένα πινέλο τις αλείφουμε με λάδι, τις αλατίζουμε και τις ψήνουμε στο φούρνο (όταν πάρουν χρώμα τις γυρίζουμε).

Ετοιμάζουμε σάλτσα ντομάτας: Σε μια κατσαρόλα βάζουμε λάδι να ζεσταθεί, σοτάρουμε το κρεμμύδι, προσθέτουμε το σκόρδο, τις πιπεριές, τις ντομάτες, αλάτι και πιπέρι. Αφήνουμε να βράσει 10-15 λεπτά σε μέτρια φωτιά, μέχρι να πιει τα νερά. Τραβάμε τη σάλτσα από τη φωτιά, ρίχνουμε τα φυλλαράκια του βασιλικού και αφήνουμε να κρυώσει.

Σε στρογγυλό σκεύος (με το οποίο θα σερβίρουμε το φαγητό, π.χ. μια ταρτιέρα) απλώνουμε μια στρώση μελιτζάνες και από πάνω απλώνουμε λίγη σάλτσα. Επαναλαμβάνουμε τις στρώσεις μέχρι να τελειώσουν τα υλικά. Βάζουμε το φαγητό στο ψυγείο και όταν πρόκειται να σερβίρουμε σκεπάζουμε όλη την επιφάνεια με γιαούρτι.   

 

Μελιτζανοκεφτέδες

Υλικά

4-5 μελιτζάνες, φλάσκες

1 φλ. κεφαλοτύρι, τριμμένο

1 αβγό

2 σκελίδες σκόρδου, πολύ ψιλοκομμένες

1 ξερό κρεμμύδι, τριμμένο

1 φλ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

1 ματσάκι μαϊντανό, ψιλοκομμένο

1 κ.γ. ρίγανη, ξερή

αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι

καλαμποκέλαιο για το τηγάνισμα 

Εκτέλεση

Ψήνουμε τις μελιτζάνες στο φούρνο ή στο γκριλ για περίπου 15 λεπτά. Αφαιρούμε τη σάρκα και την αφήνουμε να στραγγίσει από τα υγρά της στο σουρωτήρι για 1 ώρα. Πολτοποιούμε με ένα πιρούνι τη σάρκα της μελιτζάνας και την βάζουμε σε ένα μπολ μαζί με το τυρί, το αβγό, το σκόρδο, το κρεμμύδι, τον μαϊντανό το αλατοπίπερο και τη ρίγανη. Αρχίζουμε να ζυμώνουμε ρίχνουμε σιγά σιγά το αλεύρι μέχρι να πάρουμε έναν πηχτό χυλό. Ζεσταίνουμε το λάδι στο τηγάνι και ρίχνουμε λίγο - λίγο τον χυλό με κουτάλι της σούπας. Φροντίζουμε να είναι αρκετά αραιά και να μην κολλάνε μεταξύ τους οι κεφτέδες. Τους ροδίζουμε κι από τις δυο πλευρές και τους αφήνουμε σε χαρτί κουζίνας να απορροφηθεί το περιττό λάδι. 

Tip

Αν σοτάρουμε με 1 κ.σ. ελαιόλαδο 2 (αντί για 1) ψιλοκομμένα το κρεμμύδια  μέχρι να καραμελώσουν, οι κεφτέδες μας θα γίνουν πιο νόστιμοι.

http://mageirikesdiadromes.gr/recipes/melitzanes-moyrmoyristes.html

http://mageirikesdiadromes.gr/recipes/melitzanes-me-feta-sto-foyrno.html

http://www.mageirikesdiadromes.gr/recipes/melitzanes-me-kotopoylo.html

http://mageirikesdiadromes.gr/recipes/melitzanopita-me-kima.html

 

Σοφικό

Το Ικαριώτικο Σουφικό λαχανικών, εδώ σε παραλλαγή.

Συστατικά

6-8 άτομα

3 μεγάλα κρεμμύδια ψιλ/να καρέ

3 σκελίδες σκόρδου ψιλ/νες

2 μελιτζάνες φλάσκες σε ροδέλες

1 πράσινη πιπεριά και μια πορτοκαλί σε ροδέλες

2 μεγάλες πατάτες σε φέτες

3-4 μέτρια κολοκυθάκια σε ροδέλες

2 καρότα, πολύ λεπτά κομμένα φέτες

3 μεγάλες ώριμες τριμμένες ντομάτες τριμμένες στον τρίφτη με τα υγρά τους ή ένα κονκασέ ντοματάκι

Λάδι για το σερβίρισμα

Λάδι για τηγάνισμα

Φρέσκια ρίγανη και μαντζουράνα ψιλ/να

1/ 2 κούπα κρασί άσπρο (εγώ δεν ειχα και έβαλα κόκκινο)

1 κύβο κοτόπουλου

Φέτα τριμμένη στο χέρι

Αλάτι, πιπέρι

Οδηγίες

Αρχικά αλατίζουμε ελαφρά τις μελιτζάνες και τις αφήνουμε στην άκρη για να μαλακώσουν, μέχρι να ετοιμάσουμε τα άλλα υλικά μας.

Στεγνώνουμε και τηγανίζουμε σε λίγο λάδι κάθε φορά και μέτρια φωτιά, και ένα είδος τη φορά τα λαχανικά μας (πατάτες, κολοκυθάκια, μελιτζάνες, πιπεριές, καρότα ). Τις μελιτζάνες τις σκουπίζουμε χωρίς να τις ξεβγάλουμε. Την ώρα του τηγανίσματος αλατοπιπερώνουμε ελαφρά τα λαχανικά μας. Τα αφήνουμε σε χαρτί κουζίνας να στραγγίσει το λάδι τους.

Σε μια κατσαρόλα με μισή κούπα λάδι, σοτάρουμε τα κρεμμύδια μας σε μέτρια φωτιά με λίγο αλάτι να μαλακώσουν και στη συνέχεια ρίχνουμε το σκόρδο και αφήνουμε άλλα 5 λεπτά. Σβήνουμε με το κρασί και ρίχνουμε τον κύβο. Σε 2 λεπτά κατεβάζουμε από τη φωτιά και το αφήνουμε στην άκρη. Έχουμε έτοιμη τριμμένη την ντομάτα μας ωμή και το συναρμολογούμε.

Σε ένα βαθύ τηγάνι με καπάκι ρίχνουμε λίγο λάδι, στρώνουμε λίγη ντομάτα. Και συνεχίζουμε να βάζουμε πάνω σε αυτά σε στρώσεις πρώτα τις πατάτες, λίγη ντομάτα, λίγο σοταρισμένο κρεμμύδι, μυρωδικά, πιπεράκι, μετά τα καρότα, τα κολοκυθάκια, τις πιπεριές, κρυμμύδι, πιπέρι, μυρωδικά και τέλος τις μελιτζάνες. Στο τέλος περιχύνουμε με την υπόλοιπη ντομάτα, αλάτι πιπέρι, μυρωδικά και κλείνουμε το τηγάνι μας με το καπάκι.

Αφήνουμε να πάρει μια βράση στο δυνατό και μετά το χαμηλώνουμε στο ελάχιστο και το αφήνουμε να ψηθεί για 45 λεπτά περίπου. Πριν από το τέλος ρίχνουμε φέτα , σκεπάζουμε και ολοκληρώνουμε το ψήσιμο.

Λίγα μυστικά ακόμα

Δεν ανακατεύουμε την κατσαρόλα, προσέχουμε το χρόνο και τη θερμοκρασία της κουζίνας να είναι στο χαμηλό και να σιγοβράζει το φαγητό μας.

Στο σερβίρισμα ρίχνουμε λίγο ωμό ελαιόλαδο.

 

 

Μελιτζανόπιτα

ΥΛΙΚΑ

6 μελιτζάνες φλάσκες

4 ντομάτες

λίγα φυλλαράκια βασιλικό

½ φλ. ελιές

250 γρ. κασσέρι

250 γρ. φέτα

1 πιπεριά

αλάτι και πιπέρι

Για τα φύλλα:

400 γρ. αλεύρι σκληρο

3 κ. σούπας πάστα πράσινης ελιάς

λίγη ρίγανη

1/3 φλυτζανιού ελαιόλαδο

2 κ. σούπας ξύδι

αλάτι και πιπέρι

 

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Ανακατεύουμε στον κάδο του μίξερ όλα τα υλικά της ζύμης μέχρι να πάρουμε μιά ζύμη μαλακή. Την αφήνουμε να ξεκουραστεί για 1 ώρα. Τρίβουμε τις ντομάτες στον τρίφτη και τις βάζουμε να βράσουν μαζί με λίγο αλάτι, μέχρι να πιουν τα υγρά τους. Ψήνουμε τις μελιτζάνες στο γκρίλ και παίρνουμε τη σάρκα τους. Τη βάζουμε να σουρώσει.
Ανακατεύουμε την ψίχα από τις μελιτζάνες μαζί με το βασιλικό, τα κομματάκια από τις ελιές, το κασσέρι, τη φέτα, την πιπεριά ψιλοκομμένη, λίγο αλάτι και πιπέρι. Απλώνουμε ένα φύλλο στο λαδωμένο ταψί και στρώνουμε από πάνω τη γέμιση. Καλύπτουμε με το δεύτερο φύλλο, κλείνουμε καλά τις άκρες και χαράζουμε την επιφάνεια. Αλείφουμε την πίτα με ελαιόλαδο, τη βρέχουμε με λίγο νερό και την ψήνουμε στον αέρα, σε προθερμασμένο φούρνο, στους 190 βαθμούς για 1 ώρα.

 

Μελιτζανόπιτα  Ρένα της Φτελιάς 

Υλικά για ένα ταψί 25 x 30 εκ.

Για το φύλλο

1 πακέτο αλεύρι (500 γρ.) που φουσκώνει μόνο του

1 πακέτο μαργαρίνη (250 γρ.), λιωμένο

1 γιαούρτι

1 αβγό

1 πρέζα ζάχαρη

1 πρέζα αλάτι 

Για τη γέμιση

1 ποτήρι του κρασιού έ.π. ελαιόλαδο

2 κρεμμύδια ξερά, περασμένα από τον τρίφτη

1.500 γρ. μελιτζάνες, κομμένες σε κύβους

αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι

1 πρέζα κανέλα

1 φλ. τραχανά, γλυκό

200 γρ. κεφαλογραβιέρα ή 300 γρ. φέτα

3 αβγά

½ ματσάκι μαϊντανό, ψιλοκομμένο 

Εκτέλεση

Φύλλο: Ρίχνουμε σε μια λεκάνη τη μαργαρίνη, το γιαούρτι, το αβγό, τη ζάχαρη, το αλάτι και σιγά σιγά το αλεύρι.  

Ζυμώνουμε καλά ώσπου να ενωθούν τα υλικά και να έχουμε μια ομοιογενή ζύμη. Χωρίζουμε το ζυμάρι σε δύο μπάλες.

Γέμιση: Σε ένα φαρδύ τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι και σοτάρουμε τα κρεμμύδια και τις μελιτζάνες για 6-7 λεπτά. Αλατοπιπερώνουμε και ρίχνουμε την κανέλα και 1 ποτήρι του κρασιού νερό.  

Μόλις αρχίσει να βράζει το νερό, προσθέτουμε τον τραχανά και ανακατεύουμε για να μην κολλήσει. Το αφήνουμε να βράσει για περίπου 12-15 λεπτά, αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε το μείγμα να κρυώσει.  

Κατόπιν ρίχνουμε το τυρί, τα αβγά, τον μαϊντανό και ανακατεύουμε να ενωθούν τα υλικά.  

Σύνθεση: Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 160°C-170°C. Αλευρώνουμε τον πάγκο εργασίας και με τη βοήθεια ενός πλάστη ανοίγουμε τη μία μπάλα ζυμαριού σε φύλλο.  

Απλώνουμε το φύλλο στο ταψί, στρώνουμε τη γέμιση, ανοίγουμε τη δεύτερη μπάλα σε φύλλο και κλείνουμε την πίτα.  

Με ένα μαχαίρι τη χαράζουμε σε κομμάτια, τα τρυπάμε με ένα πιρούνι σε 2-3 σημεία και λαδώνουμε ελαφρώς την επιφάνεια. Ψήνουμε για περίπου 35-40 λεπτά.

 

Kαπονάτα η Σισιλιάνα

recipe image

Περιγραφή

Μια από τις πολλές παραλλαγές της ιταλικής αυτής συνταγής σε σαλάτα ή σαν συνοδευτικό ψαριού ή κοτόπουλου .

Συστατικά

1 μελιτζάνα

1 κολοκύθι μεγάλο

1 μεγάλο κρεμμύδι

1 σκ . Σκόρδο λιωμένη

1 κόκκινη πιπεριά

1 κίτρινη πιπεριά

1 ντομάτα σε φέτες

Λάδι

Φρέσκο θυμάρι

Φρέσκο βασιλικό Ψιλ / νο

Αλάτι , πιπέρι

λίγο μπαλσάμικο ( προαιρ. )

Οδηγίες

Κόβουμε τα λαχανικά σε κύβους πλην της ντομάτας .

Σοτάρουμε σε λίγο λάδι κάθε φορά αρχικά το κρεμμύδι με το σκόρδο και στη συνέχεια το κάθε λαχανικό ξεχωριστά , αφού αποσύρουμε το προηγούμενο .

Στο τέλος στο λάδι τηγανίζουμε και τις φέτες ντομάτας .

Στο μπολ που τα τοποθετήσαμε μετά το σοτάρισμα ρίχνουμε αλάτι , πιπέρι , λίγο φρέσκο λάδι και τα φρέσκα μυρωδικά και ανακατεύουμε καλά .

Ρίχνουμε από πάνω τις ντομάτες .

Αφήνουμε κάποια ώρα να δέσουν οι γεύσεις .

Τρώγεται και την επόμενη μερά ωραιότατα .

 

Μπογαλάκια μελιτζάνας

 

    5 μελιτζάνες ομοιόμορφες τσακώνικες,

    200 γραμμάρια τυρί καπνιστό η γραβιέρα Αμφιλοχίας.

    4-5 φέτες ζαμπόν μπούτι κομμένες σε φέτες για τοστ.

    4 ντομάτες ώριμες σφιχτές ψιλοκομμένες.

    2 σκελίδες σκόρδο σε μικρά λεπτά φετάκια.

    2 κρεμμύδια μέτρια ψιλοκομμένα.

    100 γραμμάρια τριμμένο κασέρι, η κάποιο άλλο μαλακό τυρί η γραβιέρα.

    Μαϊντανό ψιλοκομμένο.

    Λίγο δυόσμο (προαιρετικά)

    1/2 κούπα λάδι .

    Αλάτι.    Πιπέρι.

Οδηγίες

Κόβουμε τις μελιτζάνες σε φέτες πάχους 1 εκατοστού και τις βάζουμε σε μπόλικο νερό με αλάτι.    Τις στραγγίζουμε τις σκουπίζουμε και τις τηγανίζουμε σε μπόλικο ελαιόλαδο, να ροδίσουν.    Τις αφήνουμε να κρυώσουν.

Κόβουμε το καπνιστό τυρί σε μπαστουνάκια.    Σοτάρουμε στο λάδι το κρεμμύδι και το σκόρδο, και προσθέτουμε τις ντομάτες τον μαϊντανό, τον δυόσμο,  αλάτι και πιπέρι .   Σιγοβράζουμε την σάλτσα για 10 περίπου λεπτά, να μείνει με το λάδι της.

Παίρνουμε μια φέτα μελιτζάνας βάζουμε μια λεπτή λωρίδα ζαμπόν, ένα μπαστουνάκι από τυρί και τυλίγουμε σε ρολάκι.

Βάζουμε σε ένα πυρέξ λίγη από την σάλτσα ,τα ρολάκια σε σειρές και επάνω σκεπάζουμε με την υπόλοιπη σάλτσα.    Ψήνουμε στους 200 βαθμούς για μισή ώρα περίπου.

Λίγο πριν ολοκληρωθεί το ψήσιμο, βγάζουμε το φαγητό από τον φούρνο, ρίχνουμε το τριμμένο τυρί και το ξαναβάζουμε για 5 λεπτά να λιώσει το τυρί.

 

Σουφλέ μελιτζάνας με τυριά και σάλτσα

Περιγραφή

Γρήγορο σουφλεδάκι για μπουφέ αλλα και συνοδευτικό! Προσωπικά τρελλαίνομαι για μελιτζάνες με τυριά!

Τι χρειαζόμαστε:

1 κιλό μελιτζάνες φλάσκες

1/2 λίτρο γάλα

3 αυγά

100 γρ φέτα τριμμένη

100 γρ κίτρινο μαλακό τυρί τριμμένο

αλάτι - πιπέρι

Για την σάλτσα:

1/2 κιλό ντομάτες ξεφλουδισμένες και κομμένες σε κυβάκια

1 κρεμμύδι τριμμένο

2 σκελίδες σκόρδο

1 φύλλο δάφνης

λίγο μαιντανό ψιλοκομμένο

λίγο θυμάρι η ρίγανη

λάδι

Πώς το κάνουμε:

Κόβουμε σε στρογγυλές φέτες τις μελιτζάνες, τις πλένουμε, τις αλατίζουμε και τις αφήνουμε σε τρυπητό για 1-2 ώρες να βγάλουν το ζουμί τους.

Ετοιμάζουμε την σάλτσα με μισό ποτήρι νερό αλάτι και πιπέρι.

Στραγγίζετε τις μελιτζάνες και τις τηγανίζετε ελαφρά.

Τις βάζετε λίγο σε απορροφητικό χαρτί να στραγγίξουν.

Στρώνετε σε ενα πυρέξ τις μελιτζάνες και ρίχνετε απο πάνω τα τυριά.

Χτυπάτε τα αυγά με το γάλα και περιχύνετε τις μελιτζάνες.

Αλατοπιπερώνετε ελάχιστα απο πάνω.

Ψήνετε στους 200 βαθμούς μέχρι να ροδίσουν τα τυριά και να απορροφήσουν το γάλα και τα αυγά.

Οταν ψηθεί αφήνετε λίγο να κρυώσει και αναποδογυρίζετε σε πιατέλα.

Τέλος περιχύνετε με την σάλτσα ντομάτας.

Λίγα μυστικά ακόμα

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τυριά της αρεσκείας σας καθώς και pummaro αντι για φρέσκες ντομάτες.

Επίσης αν σας αρέσει και η γεύση της κρέμας μπορείτε να προσθέσετε και λίγο κρέμα γάλακτος.

Αν δεν θέλετε να γίνει το φαγητό βαρύ μπορείτε να ψήσετε στο φούρνο λίγο τις μελιτζάνες αντι να τις τηγανίσετε .Γίνονται εξίσου τέλειες! Καλή όρεξη!!!

 


Ένα φαγητό με ψητά λαχανικά και τυριά...λουκούμι! AdTech Ad

Τι χρειαζόμαστε:

6 μελιτζάνες τσακώνικες κατά προτίμηση

6 κολοκυθάκια στρογγυλά

1 πιπεριά πράσινη και μια κόκκινη κομμένες σε φετάκια (προαιρετικά)

6 φέτες μπέικον

6 φέτες γαλοπούλα καπνιστή

1 κρεμμύδι ξερό (τριμμένο)

3 μεγάλες ντομάτες φρέσκιες τριμμένες

2 σκελίδες σκόρδο

λίγο λάδι

300 γρ τυριά τριμμένα (εγώ έβαλα γκούντα και κεφαλογραβιέρα )

αλάτι και πιπέρι

Σερβίρει

4 άτομα

1) Φτιάχνουμε μια απλή σάλτσα ντομάτας με το κρεμμύδι, την ντομάτα, το σκόρδο, το λαδάκι, αλάτι και πιπέρι. Ψήνουμε στο ραβδωτό τηγάνι ή στο γκριλ τα λαχανικά μας κομμένα σε φέτες, τα κολοκυθάκια,

2) τις μελιτζάνες και τις πιπεριές αφού πρώτα τα έχουμε λαδώσει με ένα πινέλο και έχουμε ελαφρώς αλατίσει.

3) Παίρνουμε ένα μεσαίου μεγέθους πυρέξ βάζουμε λίγη σάλτσα κάτω και στρώνουμε μια σειρά μελιτζάνες, μια σειρά κολοκυθάκια ,3 φέτες μπέικον κομμένο με το χέρι σε μεγαλύτερα κομμάτια να πάει σε όλη την επιφάνεια και 3 φέτες γαλοπούλα κομμένη με τον ίδιο τρόπο. Προσθέτουμε την μισή σάλτσα, τις μισές πιπεριές αν βάλουμε και την μισή ποσότητα των τυριών. Επαναλαμβάνουμε με την ίδια σειρά τα υπόλοιπα υλικά μας και τελειώνουμε με τα τυριά.

4) Ψήνουμε στους 170* c για περίπου 30 λεπτά .

5) Απολαμβάνουμε με λευκό παγωμένο κρασάκι ή παγωμένη μπύρα. Καλή σας όρεξη!!

Λίγα μυστικά ακόμα

Μυστικά δεν υπάρχουν ,είναι ένα εύγευστο φαγητό με λαχανικά που τρώγεται ευχάριστα χωρίς να μας βαραίνει .Αν προσέξουμε τα λάδια και πάρουμε λάιτ τυριά τότε γίνεται και ένα φαγητό με πολύ λίγες θερμίδες.

 

Εποχικές νοστιμιές: Μελιτζάνες Ψυχούλη Ελένη  

Πρωτοκαλλιεργήθηκε στην Κίνα και ήρθε στην Ευρώπη μετά το 1000 μ.Χ.από τους Αραβες. Στην αρχή την χρησιμοποιούσαν για διακοσμητικούς και θεραπευτικούς λόγους καθώς η πίκρα της έκανε τη μαγειρική να της γυρίσει την πλάτη. Η Ανατολή τη λάτρεψε και τη μαγείρεψε με χίλιους τρόπους και, αν κατηγορείται ως «βαριά», δεν φταίει αυτή με τις λιγοστές θερμίδες της, αλλά το λάδι της συνταγής.
Η νοστιμότερη μελιτζανοσαλάτα Ψήνουμε 3 μελιτζάνες ολόκληρες στα κάρβουνα, στο γκριλ ή στο γκαζάκι του καφέ. Αφαιρούμε τη σάρκα και την αφήνουμε να στραγγίσει στο σουρωτήρι. Την ανακατεύουμε με μπόλικο ψιλοκομμένο μαϊντανό, 1 σφηνάκι ξίδι, 5 κ.σ. ελαιόλαδο, θρυμματισμένη φέτα, μπόλικο αλάτι και πιπέρι.
Μελιτζανοκεφτέδες Σοτάρουμε με 3 κ.σ. ελαιόλαδο 4 μελιτζάνες σε κυβάκια μέχρι να μαλακώσουν. Τις ανακατεύουμε με 1 αβγό, 1 ματσάκι ψιλοκομμένο μαϊντανό, 2 κ.γ. ρίγανη, 2 μεγάλες φέτες ψωμί μουλιασμένο, 1 ψιλοκομμένο κρεμμύδι, 1 ψιλοκομμένη σκελίδα σκόρδου, ½ φλ. τριμμένο κεφαλοτύρι, μερικά κλωναράκια ψιλοκομμένου δυόσμου, αλάτι και πιπέρι. Αλευρώνουμε και τηγανίζουμε σε καυτό καλαμποκέλαιο.
Γρήγορα στην κατσαρόλα Σοτάρουμε σε ¾ φλ. ελαιόλαδο 3 μελιτζάνες σε χοντρά κομμάτια μαζί με 1 κρεμμύδι σε φέτες. Μόλις ροδίσουν, προσθέτουμε 3 σκελίδες σκόρδου σε φετάκια, 2 ντομάτες ψιλοκομμένες, αλατοπίπερο και 1 κ.γ. ζάχαρη. Σκεπάζουμε και μαγειρεύουμε σε χαμηλή φωτιά. Μόλις μαλακώσουν, προσθέτουμε ψιλοκομμένο μαϊντανό και 200 γρ. θρυμματισμένη φέτα.

 

H διατροφική αξία της μελιτζάνας Με την ανάπτυξη ποικιλιών με λιγότερη πικράδα, η μελιτζάνα σύντομα βρήκε το ρόλο της στην μαγειρική και σήμερα αποτελεί ένα από τα χαρακτηριστικότερα λαχανικά του καλοκαιριού.

Τι να διαλέξω: Kολοκυθάκια ή μελιτζάνες;  

Η γιορτή της μελιτζάνας

Τα μυστικά της μελιτζάνας

Μελιτζάνα του θέρους

 

ΚΟΡΥΦΗ

Αγγούρι Δροσερό και καταπραϋντικό

Ισως από τα πιο παλιά γνωστά λαχανικά αφού υπολογίζεται ότι το καλλιεργούσαν στην Ινδία πριν από 4.000 χρόνια. Από εκεί, γρήγορα μεταφέρθηκε στην Ελλάδα και τη Ρώμη και την υπόλοιπη Ευρώπη. Για τη γνωριμία του με την Αμερική φρόντισε ο Χριστόφορος Κολόμβος, ο οποίος πρώτος το μετέφερε στην Αϊτή. Είναι όμως και από τα λαχανικά που εκτός των άλλων έχει εκτιμηθεί για τις καταπραϋντικές του ιδιότητες - η πιο απλή και συνηθισμένη μάσκα ομορφιάς για τα κουρασμένα μάτια είναι σκέτες φέτες αγγουριού! Πολλές δε από τις σπιτικές μάσκες έχουν ως βάση των χυμό του αγγουριού αφού θεωρείται ότι έχει εξαιρετικές ενυδατικές ιδιότητες και κάνει το δέρμα να λάμπει. Ακριβώς αυτές οι ενυδατικές του ιδιότητες το κάνουν και εξαιρετικό σνακ για τις ζεστές καλοκαιρινές μέρες: το πλένουμε πολύ καλά και το προσθέτουμε σε μια σαλάτα με τη φλούδα του, βάζοντας δροσιά και ίνες στο πιάτο μας. Το χτυπάμε στο μπλέντερ με μια ντομάτα, μισή πιπεριά, μισό κρεμμύδι, αλάτι και πιπέρι κι έχουμε μια υπέροχη κρύα καλοκαιρινή σούπα. Γενικά το αγγούρι δεν συνηθίζουμε να το μαγειρεύουμε, το χρησιμοποιούμε ωμό. Πιο συχνά χρησιμοποιείται εκτός από τη χωριάτικη στο τζατζίκι, συνταγή διαδεδομένη σε πολλούς λαούς - cacik στην Τουρκία, raita στην Ινδία, ταλατούρι στην Κύπρο. Σε άλλες περιοχές όμως μπορεί να το σοτάρουν ή να το τηγανίσουν και να το συνοδεύσουν με δροσιστικές ή πικάντικες σάλτσες ως μεζέ ή να το μαγειρέψουν σε σούπες και ζυμαρικά.

Διατροφική αξία Το περισσότερο είναι νερό, γι' αυτό και τόσο δροσιστικό. Περιέχει όμως καλές ποσότητες βιταμίνης Α και C και καροτίνη αλλά και αρκετές φυτικές ίνες, εάν τρώμε (πάντα πολύ καλά πλυμένη) και τη φλούδα του. Οσο για τις θερμίδες, είναι σχεδόν ανύπαρκτες: 13 στα 100 γραμμάρια!

Αγγούρι ογκρατέν

1 φλιτζ. γιαούρτι στραγγιστό

1 αυγό

1 μεγάλο αγγούρι

1 φρέσκο κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο

χυμό και ξύσμα ενός λεμονιού

αλάτι και πιπέρι

3 κ.σ. ελαιόλαδο

½ φλιτζ. τριμμένη φέτα

2 κ.σ. άνηθος ψιλοκομμένος

λίγο βούτυρο για το βουτύρωμα της φόρμας

Ανακατεύουμε το γιαούρτι με το αυγό. Ξεφλουδίζουμε το αγγούρι, το κόβουμε στη μέση, πετάμε τα σπόρια και το κόβουμε σε λεπτά φετάκια. Τα ανακατεύουμε σε ένα μπολ με τον χυμό λεμονιού για να μαριναριστούν.

Ανάβουμε το γκριλ και βουτυρώνουμε τέσσερις ατομικές πυρίμαχες φόρμες. Σε ένα τηγάνι ζεσταίνουμε το λάδι, σοτάρουμε το κρεμμύδι και τις φέτες του αγγουριού και προσθέτουμε τον χυμό της μαρινάδας. Τα ανακατεύουμε με το μείγμα γιαουρτιού και τα μοιράζουμε στα φορμάκια. Πασπαλίζουμε από πάνω την τριμμένη φέτα και ψήνουμε για 5 λεπτά μέχρι να ροδίσει. Πασπαλίζουμε με το ξύσμα λεμονιού και τον άνηθο και σερβίρουμε.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Αγγούρι, η πιο δροσερή νότα τής σαλάτας   

Αγγούρι, η πράσινη δροσιά

Τα πάντα για το μαρούλι!

Eνα λαχανικό που ίσως έχει τη μεγαλύτερη ιστορία σε πολλά μέρη της γης.

Eνα λαχανικό που ίσως έχει τη μεγαλύτερη ιστορία σε πολλά μέρη της γης. Έχει βρεθεί σε αιγυπτιακούς τάφους που χρονολογούνται από το 4500 π.Χ., ενώ οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι το είχαν σε ιδιαίτερη εκτίμηση για τις θεραπευτικές του ιδιότητες. Στην Κίνα αντιπροσωπεύει ακόμη και σήμερα την καλή τύχη και προσφέρεται την Πρωτοχρονιά, σε γενέθλια και σημαντικές επετείους. Επίσης, λέγεται ότι την καλλιέργεια του μαρουλιού μετέφερε στη Βόρεια Αμερική ο Χριστόφορος Κολόμβος.

Με αφορμή την πολύ χαμηλή θερμιδική του αξία και την υψηλή περιεκτικότητά του σε νερό, δεν εκτιμάται η αξία του στο καθημερινό διαιτολόγιο παρόλο που είναι ιδιαίτερα θρεπτικό. Τρώγεται ωμό, σκέτο ή σε σαλάτες αλλά και μαγειρεμένο με κρέας (φρικασέ). Αν μάλιστα ξεκινήσετε το γεύμα σας με μια σαλάτα μαρουλιού, σίγουρα θα απολαύσετε ποικιλία στη γεύση και θα έχετε πολλά διατροφικά οφέλη.

Διατροφική αξία
Είναι εξαιρετική πηγή βιταμινών, όπως Α, Κ, C. Περιέχει επίσης μαγγάνιο, κάλιο και χρώμιο, ενώ είναι και καλή πηγή φυτικών ινών και μετάλλων.

Πού κάνει καλό
Είναι πολύ καλό για την καρδιά, δρα ενάντια στη δημιουργία αθηρωματικής πλάκας, η οποία μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα του μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό επεισόδιο.

Μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης και κατά συνέπεια και τον κίνδυνο για καρδιαγγειακά νοσήματα.

Λόγω του καλίου που περιέχει, έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την αρτηριακή πίεση.

Επιδημιολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι δίαιτες πλούσιες σε φυτικές ίνες δρουν προληπτικά ενάντια στην εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου.

Ακόμη, οι φυτικές ίνες είναι δυνατόν να ελαττώσουν την απορρόφηση της γλυκόζης και τα επίπεδα των μεταγευματικών επιπέδων ινσουλίνης.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Γκουρμέ συνταγές με μαρούλι

Tο τραγανό μαρούλι σαγηνεύει τους σεφ

Μαρούλι ονομάζεται κ. Lettuce ή Romaine 

Αγκινάρα

Αγκινάρες "μουσακά"

Υλικά

8 τρυφερές αγκινάρες

Χυμό λεμονιού

400 γραμ. κιμά

1 μεγάλο κρεμμύδι

300 γραμ. ψιλοκομμένα ντοματάκια

Αλάτι , φρεσκοκομμένο πιπέρι

1/3 φλιτζάνι λάδι

Για τη σάλτσα

500γραμ. γιαούρτι σακούλας

2 μεγάλα αυγά

1 φλιτζάνι τριμμένο τυρί (Ρεγγάτο ή κεφαλοτύρι)

Διαδικασία

Καθαρίζουμε τις αγκινάρες και τις τοποθετούμε σε νερό με λεμόνι κατά τα γνωστά. Κρατάμε και τα κοτσάνια τους αν είναι τρυφερά.

Σε αλατισμένο νερό βράζουμε τις αγκινάρες για 10 λεπτά. Τις σουρώνουμε σε σουρωτήρι.

Σε άλλη κατσαρόλα βάζουμε το κρεμμύδι χοντροκομμένο με λίγο νερό και βράζει.

Προσθέτουμε το λάδι (κρατώντας 2-3 κουταλιές) σοτάρουμε το κρεμμύδι και προσθέτουμε και τον κιμά. Συνεχίζουμε το σοτάρισμα και προσθέτουμε τα ντοματάκια αλάτι πιπέρι και πολύ λίγο νερό.

Βράζουμε τον κιμά μέχρι να τελειώσει η σάλτσα του και να μείνει στεγνός.

Σε τηγάνι βάζουμε το υπόλοιπο λάδι και περνάμε ελαφρά τις αγκινάρες.

Τις κόβουμε σε λεπτές φέτες και στρώνουμε σε ταψί ή πυρέξ τις μισές.

Από πάνω στρώνουμε τον κιμά και ξανά από πάνω τις υπόλοιπες αγκινάρες.

Σε μπόλ χτυπάμε τα αυγά και προσθέτουμε το γιαούρτι και τα ¾ του τυριού και λίγο πιπέρι..

Όταν έχουμε μια ομοιογενή σάλτσα την στρώνουμε πάνω από τις αγκινάρες και πασπαλίζουμε με το υπόλοιπο τυρί.

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς κι αέρα για 30-35 λεπτά.

Αγκινάρα, «ανήθικη πρόταση»  

 

ΑΓΚΙΝΑΡΕΣ        

 

H αγκινάρα με τα... χίλια πρόσωπα

 

Η αγκινάρα με τ΄ αγκάθια

 

ΚΟΡΥΦΗ    

 

 

 

Γκασπάτσο, πικάντικη δροσιά...     

 

Ιπποφαές,ένας φυσικός θησαυρός υγείας

 

ΚΟΡΥΦΗ    

Κουκιά, από τα πιο γευστικά και πολυτελή δώρα της άνοιξης       Κινόα: μετανάστης από τις Ανδεις

 

H κρυφή ομορφιά του... κουνουπιδιού!

Λουλουδένιες γεύσεις 

               

 

 

ΚΟΡΥΦΗ    

Φυλλομαγειρέματα του αμπελιού  

 

ΚΟΡΥΦΗ    

Στο χορό των μπιζελιών... 

Μπάμιες Lady's fingers 

 

 

 

 

ΚΟΡΥΦΗ    

Μερικοί το προτιμούν... πικρό ράδικο 

Κεφτέδες λαχανικών

H ξεχασμένη δόξα της σάλτσας 

Tα τηγανητά λαχανικά                

Λαχανικά, εύπλαστα έργα τέχνης στα χέρια του μάγειρα           

Κατανάλωση λαχανικών   

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

ΣΑΛΑΤΕΣ

Η σαλάτα με παχαίνει. Γιατί;

10 συστατικά που φορτώνουν θερμίδες μια απλή σαλάτα και με τι μπορούμε να τα αντικαταστήσουμε

Πολύχρωμη και γεμάτη βιταμίνες, μια σαλάτα είναι το καλύτερο συνοδευτικό για όλα μας τα γεύματα και με ορισμένες έξυπνες προσθήκες την μετατρέπουμε σε πλήρες γεύμα. Υγιεινή κι ελαφριά απόλαυση. Κι όμως, δεν είναι ακριβώς έτσι. Όταν θέλουμε να βάλουμε στην σαλάτα μας περισσότερη γεύση και θρεπτική αξία, συχνά υποπίπτουμε σε λάθη γεμίζοντας την «ένοχες» θερμίδες. Για παράδειγμα, μια πράσινη σαλάτα με ροκφόρ και μπέικον, ισοδυναμεί θερμιδικά με ένα μικρό μπέργκερ. Για να απολαύσουμε μια γευστική και θρεπτική σαλάτα, θα πρέπει να αποφύγουμε να την φορτώσουμε με άχρηστα συστατικά. Ακόμα και ορισμένα φρέσκα και υγιεινά συστατικά είναι προτιμότερα από άλλα στην διατροφική αλυσίδα. Ο αμερικανικός ιστότοπος The Daily Meal, βάζει 10 συνηθισμένα συστατικά στην ζυγαριά «θρεπτικής αξίας» και τα αντικαθιστά με άλλα, πιο ευεργετικά για την υγεία μας.
· Κρουτόνς: Πραγματικά γευστικά και τραγανά, αλλά απολύτως «άχρηστα». Μόλις μισή κούπα κρουτόνς, φορτώνει την σαλάτα μας με 100 επιπλέον θερμίδες. Μπορούμε να τα αντικαταστήσουμε με ωμά αμύγδαλα ή με ψιλοκομμένα καρύδια.
· Κινέζικα νούντλς: Μπορεί να μην τα συνηθίζουμε στις σπιτικές σαλάτες, αλλά υπάρχουν σε εκείνες που τρώμε όταν βγαίνουμε έξω. Ένα φλιτζάνι από αυτά προσφέρει 130 θερμίδες και 5 γραμμάρια λίπος, για να μην μιλήσουμε για την έλλειψη βιταμινών και μετάλλων. Προτιμήστε ένα φλιτζάνι ψημένους κόκκους σουσάμι, που έχουν χαμηλή χοληστερόλη και είναι πλούσιοι σε ασβέστιο, φυτικές ίνες και σίδηρο.
· Καλαμπόκι: Είτε είναι φρέσκο, είτε ψημένο το καλαμπόκι δεν έχει να μας προσφέρει και πολλά από θρεπτικής άποψης. Στην περίπτωση μάλιστα, που είναι κονσέρβα περιέχουν πολύ νάτριο. Για την ίδια γλυκιά γεύση, μπορούμε να βάλουμε παντζάρια, μια καλή πηγή φυτικών ινών και φυλλικού οξέως. Επίσης, οι ξηρές φράουλες είναι πλούσιες σε βιταμίνη και αντιοξειδωτικά.
· Μπέικον: Δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά. Η περιεκτικότητά του σε νάτριο και λίπος δεν μας αφήνει και πολλά περιθώρια. Το βγάζουμε αμέσως από την σαλάτα μας. Στην θέση του προτιμούμε ψητό κοτόπουλο, που είναι πλούσια πηγή πρωτεΐνης. Αλλά προσοχή, λέμε όχι στο πανάρισμα.
· Ντρέσινγκ: Δίνουν γεύση ακόμα και στην πιο αδιάφορη σαλάτα, αλλά η ελαφριά σύστασή τους δεν σημαίνει ότι είναι αθώα. Τα περισσότερα από αυτά περιέχουν μαγιονέζα, κέτσαπ ή κρεμώδη τυριά. Στην θέση τους μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε λάδι και ξίδι βαλσάμικο.
· Μαρούλι Iceberg: Είναι δροσιστικό και τραγανό, θρεπτικό όπως όλα τα πράσινα φυλλώδη. Για μεγαλύτερη ακόμα, θρεπτική αξία ας προτιμήσουμε το ωμό σπανάκι. Αποτελεί την καλύτερη βάση για την σαλάτα μας, προσφέροντας το 20% του συνιστώμενου φυλλικού οξέως, βιταμίνη C και κάλιο.
· Τυρί: Σαφώς μια από τις σημαντικότερες πηγές πρωτεϊνών, που είναι όμως, πλούσια σε κορεσμένα λιπαρά. Εάν θέλουμε να τα αποφύγουμε μπορούμε να το αντικαταστήσουμε με φέτες από αβοκάντο.
· Αγγούρι: Ένα δροσερό λαχανικό, πλούσιο σε νερό αλλά φτωχό σε βιταμίνες και φυτικές ίνες. Αντικαθιστώντας το με ένα φλιτζάνι ψιλοκομμένο φρέσκο κολοκυθάκι κερδίζουμε το 35% της βιταμίνης C που είναι απαραίτητη κάθε μέρα και το 5% των φυτικών ινών. Επίσης, είναι πλούσιο σε βιταμίνη Β6 και Ω3 λιπαρά οξέα.
· Κρεμμύδι: Είναι φτωχό σε θερμίδες και νάτριο, ενώ δεν έχει χοληστερίνη. Είναι πλούσιο σε φυτοχημικές ουσίες, όπως δισουλφίδια και τρισουλφίδια, που είναι υπεύθυνα για τη χαρακτηριστική μυρωδιά του, αλλά και για τις αντιμικροβιακές και αντικαρκινικές του ιδιότητες.
Επίσης, περιέχει φλαβονοειδή και ιδιαίτερα κουερσετίνη, που έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση, ενώ παράλληλα προσφέρει στον οργανισμό βιταμίνες Β6 και C, φυτικές ίνες, κάλιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, χρώμιο και φυλλικό οξύ. Αν ο βολβός ενοχλεί στο έντερο μπορούμε να προτιμήσουμε το φρέσκο κρεμμυδάκι που έχει λιγότερες θερμίδες και αποτελεί και αυτό καλή πηγή βιταμινών A, C και K, φυλλικού οξέως και σιδήρου.
· Πράσινα Φασολάκια: Δεν λέμε φυσικά ότι δεν είναι υγιεινά, αλλά δεν είναι και το σούπερ τρόφιμο. Αντικαταστήστε ένα φλιτζάνι πράσινα φασόλια (44 θερμίδες) με ένα φλιτζάνι μπρόκολο (20 θερμίδες) και θα έχετε ένα συστατικό με λιγότερους υδατάνθρακες, χαμηλότερο γλυκαιμικό δείκτη και καλές αντιφλεγμωνόδεις ιδιότητες.
Ακόμη κι ένα φλιτζάνι ξερά φασόλια είναι καλύτερη πηγή πρωτεΐνης και φυτικών ινών.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Σαλάτες και υγεία 

Σαλάτα που ’γινες πλήρες γεύμα!

Οι «γκουρμέ» σαλάτες του καλοκαιριού 

Τα κάναμε σαλάτα;

Η «Σαλάτα της Θάλασσας»

Ο μπακαλιάρος σκορδαλιά του Ευαγγελισμού

Η σαλάτα κρύβει κινδύνους... ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΟΥΤΣΙΝΑ

Η πιθανότητα ε΅φάνισης επικίνδυνων συστατικών αυξάνεται και από τις κακές ΅ας καθη΅ερινές συνήθειες Η ΅όλυνση των τροφί΅ων από το βακτήριο Escherichia coli(Ε. coli), που φέρει το φονικό στέλεχος ΅ε την ονο΅ασία Ο104-Η4, δεν οφείλεται ΅όνο στα «ένοχα» βιολογικά αγγουράκια από την Ισπανία. Οι κακές συνθήκες ΅εταφοράς ή αποθήκευσης των λαχανικών πριν φτάσουν στο ράφι, το πλύσι΅ο ΅ε ΅ολυσ΅ένο νερό, αλλά και η έλλειψη υγιεινής στο σπίτι ΅πορούν να αυξήσουν την πιθανότητα ε΅φάνισης επικίνδυνων συστατικών στη σαλάτα ΅ας, εξηγεί η γεωπόνος - επιστή΅ονας τροφί΅ων δρ Γιολάντα Τότσιου. «Το βακτήριο E. coli ε΅φανίζεται κυρίως σε τρόφι΅α ζωικής προελεύσεως, όπως το απαστερίωτο ή ελλιπώς παστεριω΅ένο γάλα ή το ελλιπώς ΅αγειρε΅ένο κρέας. Οσον αφορά τα λαχανικά (ντο΅άτες,΅αρούλι, πατάτες κ.ά.) συνήθως επι΅ολύνονται είτε από το νερόείτε από άτο΅α που έχουν ήδη προσβληθεί απότο E. coli και χειρίζονται οπωροκηπευτικά προϊόντα, στα διάφορα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας, όπως η συλλογή και η συσκευασία τους», λέει η Γιολάντα Τότσιου.
Οί αλλες απείλες. Απειλές σε ΅ια σπιτική σαλάτα ΅πορούν να προέλθουν και από την προετοι΅ασία της στο σπίτι. «Για παράδειγ΅α, εάν σε έναν ξύλινο πάγκο έχου΅ε κόψει ω΅ό κοτόπουλο και έπειτα από ένα ελαφρύ ξέπλυ΅α κόψου΅ε εκεί σαλάτα, τότε είναι πολύ πιθανό να υπάρχει ΅όλυνση από σαλ΅ονέλα. Το κοτόπουλο θα ψηθεί και η σαλ΅ονέλα θα σκοτωθεί στο ΅αγείρε΅α, αλλά θα παρα΅είνει στη σαλάτα που θα καταναλωθεί νωπή», εξηγεί η Γιολάντα Τότσιου. «Επίσης, ασθένειες όπως ο σταφυλόκοκκος συχνά ΅εταδίδονται από τον άνθρωπο όταν δεν φροντίζει επαρκώς την προσωπική του υγιεινή ή όταν έχει ανοιχτές πληγές και δεν έχει φροντίσει για την κάλυψή τους ΅ε τσιρότα ή γάντια». Η κατανάλωση σαλάτας σε εστιατόριο ή σούπερ΅άρκετ, όπου είναι δύσκολο να γνωρίζει κανείς τιςσυνθήκες υγιεινής στην κουζίνα ή την αποθήκη, πρέπεινα υποψιάζειτους καταναλωτές. «Για τονλόγο αυτόν είναι ιδιαίτερα ση΅αντικότα εστιατόρια και τα σούπερ΅άρκετ ναχρησι΅οποιούν σύστη΅α διασφάλισης ποιότητας (HACCP ή ISO 22000) και να είναι πιστοποιη΅ένα», λέει ηΓιολάντα Τότσιου. Ασφαλέστερες, ωστόσο, θεωρεί τις προπλυ΅ένες και προσυσκευασ΅ένες σαλάτες.
Οσον αφορά τη διαφορά ΅εταξύ βιολογικών και συ΅βατικών προϊόντων που φτάνουν στο τραπέζι ΅ας, η Γιολάντα Τότσιου αναφέρει πως σε σχέση ΅ε το ΅ικροβιακό φορτίο, τόσο τα βιολογικά όσο και τα συ΅βατικά τρόφι΅α ελέγχονται κατά περίπτωση ανάλογα ΅ε την επιχείρηση που τα παράγει. Η κατανάλωση σαλάτας σε εστιατόριο ή σούπερ ΅άρκετ πρέπει να υποψιάζει τους καταναλωτές

εάν σε έναν ξύλινο πάγκο έχου΅ε κόψει ω΅ό κοτόπουλο και έπειτα από ένα ελαφρύ ξέπλυ΅α κόψου΅ε εκεί σαλάτα, τότε είναι πιθανό να υπάρχει ΅όλυνση από σαλ΅ονέλα

Τα «κλειδιά» για ασφάλεια στο πιάτο σας

Καθαριότητα: Φροντίζου΅ε να τηρούνται οι κανόνες υγιεινής (καθαριότητα σκευών και καλό πλύσι΅ο χεριών)
πλύσι΅ο: Πλένου΅ε τα λαχανικά ΅ε άφθονο νερό, απο΅ακρύνοντας έτσι ρύπους, ΅ικρόβια και ΅εγάλη ποσότητα από τυχόν υπάρχοντα φυτοφάρ΅ακα.
αποθήκευση: Αν χρειαστεί να αποθηκεύσου΅ε πλυ΅ένα λαχανικά στο ψυγείο, τα στεγνώνου΅ε καλά αποφλοίωση: Μετά το πλύσι΅ο οι κόνδυλοι (πατάτες), οι ρίζες (καρότα) και οι καρποί (αγγούρια) θα πρέπει να αποφλοιώνονται Ξίδι και αλάτι: Χρησι΅οποιού΅ε ξίδι ή λε΅όνι για να πλύνου΅ε τα φύλλα των λαχανικών ή το τε΅αχισ΅ένο αγγούρι.
Το ξίδι αυξάνει την οξύτητα και θανατώνει πολλούς παθογόνους ΅ικροοργανισ΅ούς, ενώ το αλάτι δρα παρε΅ποδιστικά στην ανάπτυξή τους
Αντικατάσταση ύποπτων τροφών Σε όσους επιλέξουν να απέχουν προσωρινά από τροφές που είναι συνδεδε΅ένες ΅ε την επιδη΅ία αι΅ορραγικής γαστρεντερίτιδας, ο διαιτολόγος - διατροφολόγος και επιστη΅ονικός συνεργάτης της Μονάδας ∆ιατροφής του Ανθρώπου του Γεωπονικού Πανεπιστη΅ίου Αθηνών Γρηγόρης Ρίσβας συνιστά ισορροπη΅ένη διατροφή και αύξηση της κατανάλωσης φρούτων. Οπως εξηγεί, η αναγκαία για τον οργανισ΅ό ποσότητα βιτα΅ίνης C που βρίσκου΅ε στις ντο΅άτες και τις πιπεριές, θα ΅πορούσε να ληφθεί εναλλακτικά από τα πορτοκάλια, τις φράουλες ή τα ακτινίδια. «Ωστόσο το λυκοπένιο, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό πολύτι΅ο κυρίως στους άνδρες για την υγεία του προστάτη, το λα΅βάνου΅ε ΅όνο από την ντο΅άτα και δεν ΅πορού΅ε να το βρού΅ε αλλού. Αν, πάλι, επιλέξου΅ε να απέχου΅ε από το αγγούρι, καλό είναι εναλλακτικά να καταναλώνου΅ε τρόφι΅α εξίσου πλούσια σε νερό όπως το ΅αρούλι ως λαχανικό».

 

ΤΡΟΦΙΚΗ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗ

 

ΚΟΡΥΦΗ

Η χωριάτικη σαλάτα

Κανένας γαστρονόμος, γαστροδημοσιογράφος, γαστροκριτικός, γαστρεντερολόγος δεν μας έχει πει από ποιο ακριβώς χωριό έλκει την καταγωγή της η χωριάτικη σαλάτα. Επίσης δεν έχει διευκρινιστεί αν μεγάλοι Ελληνες όπως ο Κολοκοτρώνης ή ο Μακρυγιάννης έτρωγαν χωριάτικη. Πάντως, επειδή στα χωριά την ντομάτα την τρώνε δαγκωτή και ολόκληρη σαν φρούτο και το κρεμμύδι στουμπιστό, υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι η συγκεκριμένη σαλάτα είναι μια επινόηση της αστικής τάξης για να προσδώσει ένα κουλέρ-λοκάλ στο τραπέζι, να υποδηλώσει τις καλές σχέσεις της με την περιφέρεια. Κάποιοι γαστροϊστορικοί αφήνουν υπόνοιες, χωρίς να το ξεκαθαρίζουν όμως, ότι, αρχικά, η παροιμία ήταν «δώσε θάρρος στον χωριάτη να σ΄ ανέβει στο τραπέζι» και παρέπεμπε στην εισβολή της χωριάτικης στο αστικό τραπέζι. Αλλά από τότε που ο Τόμας Φριτς στο «Επιχείρηση Απόλλων» με την Ελενα Ναθαναήλ έπεφτε με τα μούτρα στη χωριάτικη, ύστερα από παραίνεση του Νάσου Κεδράκα, την τίμησαν και οι πλέον σνομπ και η παροιμία άλλαξε. Αλλαξε και η χωριάτικη όμως εσχάτως. Στα σικ ρεστοράν τη σερβίρουν σε ποτήρι της σαμπάνιας, ως μους, ως ζελέ, ως σούπα. Τη χωριάτικη έχουμε έναν λόγο να τη λατρεύουμε: την παπάρα. Και έναν λόγο να τη μισούμε: την παπάρα επίσης.

 

Η διατροφική αξία της χωριάτικης και ο «διαιτητικός» μύθος

Μεγάλη είναι η διατροφική αξία της χωριάτικης σαλάτας και σύμφωνα με τους ειδικούς αποτελεί πλήρες γεύμα. Αποτελεί μύθο, ωστόσο, πως πρόκειται για πιάτο ιδανικό για δίαιτες.

Το βασικό συστατικό της, η ντομάτα, αποτελεί σημαντική πηγή βιταμίνης C, που είναι γνωστή για την αντιοξειδωτική της δράση και ενισχύει το κολλαγόνο της επιδερμίδας. Η ντομάτα περιέχει και άλλα δύο αντιοξειδωτικά συστατικά όπως το β-καροτένιο και το λυκοπένιο.

Θρεπτικά συστατικά περιέχουν και οι πιπεριές που είναι πλούσιες σε βιταμίνες Α και C, ενώ αντιοξειδωτικές ιδιότητες και αντισηπτική δράση έχουν τα κρεμμύδια.

Το αγγούρι έχει υψηλή περιεκτικότητα σε νερό και είναι πηγή καλίου και η προσθήκη ελιών στη χωριάτικη προσφέρει στον οργανισμό φώσφορο και ασβέστιο.

Το ελαιόλαδο συμβάλλει στη μείωση της LDL - της «κακής» χοληστερόλης - ενισχύοντας την καλή λειτουργία της καρδιάς και παρέχει στον οργανισμό βιταμίνη Ε.

Περισσότερο αμφιλεγόμενη είναι για τους ειδικούς η φέτα. Αποτελεί μεν σημαντική πηγή πρωτεϊνών και ασβεστίου, περιέχει όμως και μεγάλες ποσότητες κορεσμένων λιπαρών.

Σε κάθε περίπτωση, η χωριάτικη δεν είναι διαιτητικό γεύμα αφού το πιάτο έχει 300 - 500 θερμίδες, ανάλογα

κυρίως με την ποσότητα φέτας και ελαιόλαδου που χρησιμοποιούνται. Σε συνδυασμό μάλιστα με το ψωμί που συνήθως συνοδεύει τις χωριάτικες, αποτελεί βασικό γεύμα αλλά καθόλου διαιτητικό.

Λίμιτ απ στην τιμή της χωριάτικης Η χωριάτικη κατέκτησε μία θέση στα ρεκόρ Γκίνες πέρσι όταν κάτοικοι της Ιεράπετρας έφτιαξαν τη μεγαλύτερη σαλάτα του κόσμου αλλά ρεκόρ τείνει να καταγράψει και η τιμή της.

Αναλύουμε τη χωριάτικη σαλάτα

 

ΚΟΡΥΦΗ

Σαλάτα με ρόδι και θυμαρίσιο μέλι Αποστολάκης Γιάννης  

Υλικά
(για 2 άτο΅α)
250 γρ. ανά΅εικτη σαλάτα, έτοι΅η σε σακούλα (προτι΅ήστε σαλάτες που δεν είναι κο΅΅ένες, επειδή οξειδώνονται και χάνονται οι βιτα΅ίνες)

5 κ.σ. έ.π. ελαιόλαδο

2 κ.σ. ξίδι, λευκό

1 κ.γ. ΅ουστάρδα απαλή

1 κ.σ. ΅έλι, θυ΅αρίσιο

αλάτι

1 ρόδι

Εκτέλεση
1. Βγάζου΅ε τη σαλάτα από τη σακούλα και τη ρίχνου΅ε σε ένα ΅εγάλο ΅πολ ΅ε πάγο και νερό. Την αφήνου΅ε για λίγα λεπτά, ώστε να γίνει πιο δροσερή και να ζωντανέψει το χρώ΅α της. Τη σουρώνου΅ε πολύ καλά.
2. Σε ΅ικρότερο ΅πολ ρίχνου΅ε το ελαιόλαδο, το ξίδι, τη ΅ουστάρδα, το ΅έλι και λίγο αλάτι και ανακατεύου΅ε καλά ΅ε σύρ΅α ή  πιρούνι, ΅έχρι να ο΅ογενοποιηθούν τα υλικά. Ρίχνου΅ε τη σαλάτα στη σαλατιέρα και ανακατεύου΅ε ΅ε το ντρέσινγκ.
3. Με την πίσω πλευρά ενός κουταλιού χτυπά΅ε το ρόδι περι΅ετρικά, για να ξεκολλήσουν από ΅έσα οι σπόροι. Το κόβου΅ε στη ΅έση και το αδειάζου΅ε επάνω από τη σαλάτα.

 

Χιονούλα AdTech Ad

Περιγραφή

ΧιονούλαΧριστουγεννιάτικη σαλάτα, που ταιριάζει με ολα τα χοληστερινουχα εδέσματα της ημέρας.

Τι χρειαζόμαστε:

Λάχανο ψιλοκομμένο

μήλο πράσινο ψιλοκομμένο

παρμεζάνα απο το χονδρό τρίφτη

καρύδια

γιαούρτι και μαγιονέζα κατά βούληση

ρόδια σπυριά

Στα γρήγορα

Πώς το κάνουμε:

Δεν έχει άλλο, τι περιμένετε?

Ανακάτεμα νευρικό έως τρελό

και από πάνω τα ρόδια .

 

Σαλάτα Χριστουγεννιάτικη σαν τούρτα  

Μια κρύα πεντανόστιμη σαλάτα που σερβίρεται σαν τούρτα με πατάτες, καρότα, παντζάρια, αυγά και μαγιονέζα. Ιδανική για χριστουγεννιάτικο Σαλάτα Χριστουγεννιάτικη σαν τούρτατραπέζι!!!

Τι χρειαζόμαστε:

4 πατάτες

4 παντζάρια

4 καρότα

4 αυγά

1 κούπα μαγιονέζα

2-3 κρεμιδάκια φρέσκα

Λίγο άνηθο

1 σκελίδα σκόρδο

1 κ.σ. ξύδι

1. λεμονι

Λίγο λαδι

Αλάτι - πιπέρι

Σερβίρει 8 εως 10

Πώς το κάνουμε:

1) Βράζουμε τις πατάτες, τις ξεφλουδίζουμε, τις τρίβουμε σε χοντρό τριφτή, προσθέτουμε το ψιλοκομμένο φρέσκο κρεμιδάκι, το λεμονι, το λαδι και το αλατοπιπερο. Το αφήνουμε να κρυώνει.

2) Βράζουμε τα παντζάρια, τα ξεφλουδίζουμε, τα τρίβουμε σε χοντρό τριφτή, προσθέτουμε το λιωμένο σκόρδο, το ξύδι, το λαδι και το αλάτι. Το αφήνουμε να κρυώσει.

3) Βράζουμε τα καρότα, τα ξεφλουδίζουμε, τα τρίβουμε σε χοντρό τριφτή, προσθέτουμε το λεμονι, το λάδι και το αλάτι. Το αφήνουμε να κρυώσει.

4) Βράζουμε τα αυγά σφιχτά, τα ξεφλουδίζουμε, τα τρίβουμε σε χοντρό τριφτή σε ξεχωριστά κουπάκια τα ασπράδια και τούς κροκούς (οι κροκοί θα γίνουν σαν κίτρινη σκόνη).

5) Προαιρετικά βάζουμε την μαγιονέζα σε κορνέ για να την στρώνουμε πιο εύκολα

6) Σε μία φόρμα ζελέ πού αναποδογυρίζει αρχίζουμε τις στρώσεις. ρίχνουμε με την σειρά : ΑΛΑΤΙ, ΠΙΠΕΡΙ, ΑΝΗΘΟ, τούς ΚΡΟΚΟΥΣ και το ΑΣΠΡΑΔΙ. Μετά μία λεπτή στρώση ΜΑΓΙΟΝΕΖΑ. Στύβοντας καλά τα υγρά βάζουμε το ΚΑΡ0ΤΟ. Μετά μία λεπτή στρώσει ΜΑΓΙΟΝΕΖΑ. Στύβοντας καλά τα υγρά βάζουμε το ΠΑΝΤΖΑΡΙ. Μετά μία λεπτή στρώσει ΜΑΓΙΟΝΕΖΑ. Στύβοντας καλά τα υγρά βάζουμε την ΠΑΤΑΤΑ.

7) Βάζουμε στο ψυγείο τουλάχιστον 1 ώρα, αναποδογυρίζουμε σε μία πιατέλα και σερβίρουμε.

Λίγα μυστικά ακόμα Διατηρείται 3-4 ημέρες στο ψυγείο.

 

Σαλάτα με σταφύλια και βινεγκρέτ μαρμελάδας δαμάσκηνου Βίκυ Κουμάντου  

Οι πράσινες σαλάτες δεν χρειάζεται να είναι βαρετές. Κάθε μαρμελάδα μπορεί να μετατραπεί σε νόστιμo ντρέσινγκ, με τις κατάλληλες ισορροπίες υλικών και γευστικών συνδυασμών.

Υλικά για 4 άτομα
Για τη σαλάτα
1 πράσινη και 1 κόκκινη σαλάτα, πλυμένες, στραγγιγμένες και κομμένες με το χέρι  
100 γρ. ρώγες σταφυλιού φράουλα, κομμένες στη μέση, χωρίς το κουκούτσι  
Για τη βινεγκρέτ

1 κ.σ. μαρμελάδα δαμάσκηνο
1 κ.σ. νερό
2 κ.σ. μηλόξιδο ή λεμόνι
4 κ.σ. έ.π. ελαιόλαδο
1 πρέζα δυόσμο, ξερό
1 φρέσκο κρεμμυδάκι, ψιλοκομμένο
1 κ.γ. φρέσκο δυόσμο, ψιλοκομμένο
Εκτέλεση

Βινεγκρέτ: Χτυπάμε στο σέικερ ή στο multi τη μαρμελάδα με το νερό, το μηλόξιδο, το λάδι και τον ξερό δυόσμο, μέχρι να ενωθούν τα υλικά. Κατόπιν προσθέτουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι και τον φρέσκο δυόσμο και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι. Με αυτόν τον τρόπο θα κολλήσουν επάνω στα φύλλα και θα σκορπιστούν ομοιόμορφα στη σαλάτα με το ανακάτεμα.
Σαλάτα: Βάζουμε τη σαλάτα σε μπολ σερβιρίσματος, την περιχύνουμε με τα ¾ της βινεγκρέτ και ανακατεύουμε καλά. Σκορπίζουμε από πάνω τις ρώγες σταφυλιού, ρίχνουμε την υπόλοιπη βινεγκρέτ και σερβίρουμε αμέσως.

 

Σαλάτα Γουόλντορφ

Υλικά για 4 άτομα
2 μεγάλα πράσινα μήλα (Γκραν Σμιθ), καθαρισμένα και κομμένα σε κύβους (τα περιχύνουμε με λίγο λεμόνι για να μη μαυρίσουν)
3 κλωνάρια σέλερι, σε λεπτές ροδέλες
½ φλιτζ. καρύδια, χοντροκομμένα
3 κ.σ. μαγιονέζα
χυμός από ½  λεμόνι
αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι
φύλλα από σαλάτα ή άισμπεργκ ή λόλα, για το σερβίρισμα
Εκτέλεση 
Σε ένα μπολ ρίχνουμε το σέλερι, τα καρύδια, τις σταφίδες και τα μήλα. Σε άλλο σκεύος αναμειγνύουμε τη μαγιονέζα με τον χυμό λεμονιού, το αλάτι και το πιπέρι. Περιχύνουμε τη σαλάτα με το ντρέσινγκ και ανακατεύουμε καλά. Στρώνουμε σε μια σαλατιέρα τα φύλλα της σαλάτας και μεταφέρουμε το περιεχόμενο του μπολ. Σκεπάζουμε με διάφανη μεμβράνη και αφήνουμε τη σαλάτα στο ψυγείο για 1 ώρα, ώστε να δέσουν τα υλικά προτού τη σερβίρουμε.
Tips

Για πιο ελαφρύ αποτέλεσμα, αντικαταστήστε τη μαγιονέζα με μισό κεσεδάκι στραγγιστό γιαούρτι.
Αν βάλετε κομμάτια βραστού ή ψητού κοτόπουλου, θα έχετε μια πιο χορταστική σαλάτα.

 

Σαλάτα ΅ε ξινό΅ηλα Ρένα της Φτελιάς 

Είναι τόσο εύκολη, που ΅πορείτε να την αναθέσετε και στους ΅ικρότερους του σπιτιού.
Υλικά (για 6-8 άτο΅α)

2 σαλάτες

2 κόκκινες λόλες

2 πράσινες λόλες

200 γρ. κουκουνάρι

2 ξινό΅ηλα, κο΅΅ένα σε ΅παστουνάκια

100 γρ. καρύδια, χοντροκο΅΅ένα

8 κ.σ. έ.π. ελαιόλαδο

2 κ.σ. ξίδι

αλάτι

Εκτέλεση

Πλένου΅ε και στραγ-γίζου΅ε τα λαχανικά. Τα κόβου΅ε ΅ε τα χέρια σε χοντρά κο΅΅άτια.

Σε σαλατιέρα βάζου΅ε τις σαλάτες, τις λόλες, τα καρύδια, το κουκουνάρι και τα ξινό΅ηλα.

Σε σέικερ χτυπά΅ε το λαδόξιδο και το αλάτι και περιχύνου΅ε τη σαλάτα. Ανακατεύου΅ε καλά

 

Σαλάτα Τούρτα

1 μαρούλι μεγάλο και τρυφερό η άλλη πράσινη σαλάτα

1 αγγούρι κομμένο σε φέτες λεπτες

2 μεγάλα κρεμμύδια κομμένο σε φέτες

250 γρ ντομάτες κομμένο σε φέτες

3 μοτσαρέλα, κομμένο σε φέτες η ένα τυρί άλλο πικάντικο

½ πράσο, κομμένο σε πολύ λεπτες φέτες η κρεμμυδάκια φρέσκα

6 αυγά βραστά σφιχτά κομμένα σε φέτες

2 πιπεριές κόκκινη και κίτρινη σε κύβους

150 γρ ζαμπόν, γαλοπούλας η χοιρινό , σε φετες λεπτες

1 μάτσο ραπανάκια, κομμένα σε φέτες

150 γρ τυρί, τυρί Gouda, κομμένο σε φέτες

ελιές, μαύρες η πράσινες

Για τη σάλτσα:

1 φλιτζάνι κρέμα γάλακτος, ελαφρα χτυπημένη

1 μικρό βαζάκι μαγιονέζα

2 φλιτζάνια γιαούρτι

μαϊντανό

άνηθο

Αλατοπίπερο

Σκόνη σκόρδου η σκόρδο από πρέσα περασμένο

Οδηγίες

Ετοιμάστε μια ημέρα πριν την σαλατα σας.

Βαζουμε σε εναν  δισκο ένα δαχτυλίδι απο τη φορμα 26αρα.  Βαζουμε το μαρουλι ετσι που τα κοτσανακια του να ειναι στην μεση! Πατήστε το καλα για να ειναι μετα η σαλάτα μας σταθερή!

Στρωνετε επανω στο μαρουλι τωρα όλα τα υλικα με τη σειρα που σας τα εχω δωσει (εκτός από το τυρί Gouda ) και  πατωντας λιγο ελαφρα, στο τελος βαζουμε το τυρί Gouda και γαρνιρουμε με το γουστο μας και με τις ελιες και τα λίγα ραπανακια που εχουμε κρατήσει . Τέλος, βάζουμε την σαλατο-τουρτα μας στο ψυγείο.

Οταν θα το σερβιρουμε βγαζουμε το δαχτυλίδι και κοβουμε τα κομματια σαν της τουρτας και σερβιρουμε με την σαλτσα.

Σάλτσα: Βάλτε τη μαγιονέζα και το γιαούρτι στη σαντιγί, προσθετουμε και ολα τα αλλα υλικα και ανακατευουμε. Την προσθέτουμε κατά το σερβίρισμα.

Λίγα μυστικά ακόμα

Παραλλαγή για όσους δεν τρώνε κρέας, αν θέλουμε βάζουμε επάνω στη σαλατότουρτα μας 1 κουτί τόνο στραγγισμένο καλά.

Η σαλάτα βγάζει λίγο νερό, αυτό μπορούμε να το βγάλουμε με λίγο χαρτί κουζίνας

 

Πράσινη πολυσαλάτα με σος AdTech Ad

Περιγραφή

Πρασινη ωμη σαλατα για αποτοξινωση απο την κρεατοφαγια και οχι μονο.

Φυλλα απο

μαρουλι, λολα, σαλατα, αις μπεργκ, σπανακι, ροκα

Πρασινο μηλο, καρυδι ψυχα, ροδι, κουκουναρι, κορν φλεικς, μελοψωμο, κρουτον, φλυδες παρμεζανας.

Σος απο σησαμελαιο, μπαλσαμικο, μελι, σογια σος.

Πώς το κάνουμε:

Πλενουμε πολυ καλα τα φυλλα μας και τα βαζουμε σε απορροφητικη πετσετα να στραγγισουν πολυ καλα.

Ετοιμαζουμε την σος.

Στο μουλτι βαζουμε 1 μερος μελι, 2 μερη μπαλσαμικο, 3μερη σησαμελαιο, τα χτυπαμε πολυ καλα να γινει παχυρευστη κρεμα.

Προσθετουμε 2 κουταλιες της σουπας σογια σος και χτυπαμε λιγο ακομα. Την βαζουμε στο ψυγειο μεχρι την ωρα που θα την χρησιμοποιησουμε.

Λιγο πριν στρωσουμε τραπεζι κοβουμε με τα χερια μας την σαλατα οχι πολυ μεγαλα κομματια ολη την πρασιναδα ανακατευουμε, καθαριζουμε το μηλο και το κοβουμε λεπτες φετουλες το προσθετουμε στην σαλατα, κοβουμε σε μεγεθος κρουτον το μελοψωμο το προσθετουμε, το καρυδι το ροδι σε σπορακια, το κουκουναρι, τα κορν φλεικς περιχυνουμε με την σος τριβουμε φλιδες παρμεζανας και σερβιρουμε.

Λίγα μυστικά ακόμα

Μελοψωμο θα βρητε σε ντελικατεσεν. Η ποσοτητα της σος που θα χρειαστειτε ειναι περιπου τα 2\3 της συνταγης. Την υπολοιπη την κρατατε στο ψυγειο για αλλη φορα. Η σαλατιερα που θα χρησιμοποιησετε να ειναι μια ρηχη μεγαλη πιατελα η αν ειναι πολυ η σαλατα σας ενα οβαλ πυρεξ. Αυτη την σαλατα την εφαγα για πρωτη φορα στην Αραχωβα μου αρεσε και εγω της προσθεσα το μελοψωμο τα κορν φλεικς και το κουκουναρι. Καλη σας ορεξη.

Σχετικές συνταγές

Πανδαισία νωπών λαχανικών σε φωλιά παρμεζάνας
Πολύχρωμη light σαλάτα
Ελληνική σαλάτα
Αρχαιοελληνική σαλάτα

 

 

Σαλάτα με μαρούλι, τόνο και ελαφριά σως

Τι χρειαζόμαστε:

2 Φύλλα από Μαρούλι

1 Τόνος

Μισό Γιαούρτι

1 κουταλιά της σούπας Μουστάρδα

Σερβίρει

1 άτομο

Πώς το κάνουμε:

Λιώνετε τον τόνο σε ενα μικρό μπωλ χρησιμοποιώντας πηρούνι. Στο ίδιο μπωλ βάζετε το γιαούρτι και την μουστάρδα και ανακατεύετε όλα τα υλικά μαζί. Ψιλοκόβετε το μαρούλι σε ενα άλλο μπωλ και ρίχνετε από πάνω τον τόνο με την σως. Ανακατεύετε λίγο και καλή σας όρεξη!

Λίγα μυστικά ακόμα Καλό θα ήταν το γιαούρτι να είναι από 2% και κάτω! Μπορείτε να προσθέσετε και ντομάτα αν το θέλετε!

 

Δροσερή Σαλάτα της Μαίρης

Μαρούλι, κομμένο σε μεγάλα κομμάτια

1 κονσέρβα τόνου στραγγισμένη

1 κονσέρβα καλαμπόκι στραγγισμένο

1 μήλο κίτρινο (γλυκό, όχι ξυνόμηλο)κομμένο σε κυβάκια

λίγο αγγούρι κομμένο σε φέτες

λίγο αλάτι

μαγιονέζα, κέτσαπ και λίγη μουστάρδα

Σερβίρει  5 άτομα

Πώς το κάνουμε:

Αναμειγνύουμε το μαρούλι, το τόνο, το καλαμπόκι, το αγγούρι και το μήλο σε ένα μπόλ και αλατίζουμε. Για το dressing ενώνουμε τη μαγιονέζα με το κέτσαπ και λίγη μουστάρδα, ανακατεύουμε καλά και περιχύνουμε τη σαλάτα μας.

Τονοσαλάτα καλοκαιρινή
Tονοσαλάτα η δροσερή

 

ΚΟΡΥΦΗ

Σαλάτα των χρωμάτων Πρόκειται για μία γευστική, ολιγοθερμιδική σαλάτα, η οποία μπορεί να συνοδέψει οποιοδήποτε κύριο πιάτο ή να καταναλωθεί ως ένα ελαφρύ γεύμα μαζί με ψωμί και κάποια πηγή πρωτεΐνης, όπως για παράδειγμα τυρί χαμηλών λιπαρών. Το χαρακτηριστικό που της προσδίδει ιδιαίτερη ελκυστικότητα είναι η πολυχρωμία που παρουσιάζει, η οποία φαίνεται να είναι ιδιαίτερα σημαντική στην εμφάνιση και κατ’ επέκταση στην αποδοχή ενός γεύματος, ειδικά εάν αυτό αποτελεί μέρος ενός διαιτολογίου αδυνατίσματος ή αν προορίζεται για παιδιά, τα οποία δίνουν μεγάλη σημασία στην εικόνα του πιάτου τους.

Οι πιο πρωτότυπες γιορτινές σαλάτες

Οι σαλάτες που θα στολίσουν το γιορτινό σας τραπέζι δεν ήταν ποτέ πιο εντυπωσιακές! Προτείνουμε τέσσερις γευστικές σαλάτες για να συνοδέυσεις το δείπνμο του πρωτοχρονιάτικου ρεβεγιόν! Πάρε ιδέες κι εντυπωσίασε τους καλεσμένους σου!

Με πέστροφα και ρόκα Ανακατεύουμε 1 ματσάκι ρόκα με 200 γρ. βρασμένα παντζάρια σε κυβάκια, 1 πέστροφα καπνιστή σε κομματάκια και άνηθο ψιλοκομμένο. Μαζί μας παίρνουμε και τη sauce, που θα προσθέσουμε την τελευταία στιγμή: 1/4 φλιτζανιού ελαιόλαδο, 1 κουτ. γλυκού μουστάρδα, 2 κουτ. σούπας λεμόνι και αλατοπίπερο. Συνοδεύουμε με 1 φέτα μαύρο ψωμί.

Με κοτόπουλο και φέτα Χοντροκόβουμε 1 μαρούλι και το ανακατεύουμε με άνηθο ψιλοκομμένο, 1 φιλέτο βραστό κοτόπουλο σε κυβάκια, 200 γρ. φέτα σε κυβάκια, κουκουνάρι καβουρδισμένο και 1 ώριμο αβοκάντο σε κυβάκια. Μαζί μας παίρνουμε χωριστά τη sauce: 2 κουτ. σούπας balsamico, 5 κουτ. σούπας ελαιόλαδο, 3 κουτ. σούπας γιαούρτι αγελάδος και αλατοπίπερο.

Χωριάτικη σάντουιτς Η κυπριακή πίτα, αφράτη και νόστιμη, ανοίγει ευκολότερα από όλες τις άλλες στα δύο. Ετσι, μπορείτε να τη γεμίσετε με μια χωριάτικη σαλάτα χωρίς κρεμμύδι, πιο ψιλοκομμένη απ' ό,τι συνήθως. Εναλλακτικά, μπορείτε να τη γεμίσετε με μιά μαϊντανοσαλάτα, που θα φτιάξετε με 1 μάτσο ψιλοκομμένο μαϊντανό, 1 αποφλοιωμένη ντομάτα κομμένη σε πολύ μικρά κυβάκια, ελαιόλαδο και χυμό από 1 λεμόνι.

Με κρύες βίδες, ντομάτα και παρμεζάνα Βράζουμε τις βίδες και τις ανακατεύουμε με 2 αποφλοιωμένες ώριμες ντομάτες κομμένες σε κυβάκια, παρμεζάνα, φρέσκο βασιλικό, πιπέρι και 4 κουτ. σούπας ελαιόλαδο. Εναλλακτικά, μπορούμε να βάλουμε στις βίδες ανθότυρο, κάππαρη, ρίγανη, ελιές και ελαιόλαδο.

Έχουμε συγκεντρώσει 22 δοκιμασμένες συνταγές για να επιλέξεις αυτές που θέλεις!

Γ

* Γαριδοσαλάτα

* Γιαουρτοτυροσαλάτα με δυόσμο

Μ

* Μαϊντανοσαλάτα

* Μελιτζανοσαλάτα απλή

* Μελιτζανοσαλάτα με αμύγδαλα

* Μελιτζανοσαλάτα με καρύδια

* Μελιτζανοσαλάτα με τυριά και αμύγδαλα

* Μελιτζανοσαλάτα με σουσάμι & ταχίνι

* Μελιτζανοσαλάτα παραδοσιακή

Π

* Πατζαροσαλάτα

Ρ

* Ρώσικη σαλάτα

Τ

* Ταραμοσαλάτα λευκή

* Ταραμοσαλάτα με αγκινάρες

* Ταχινοσαλάτα με γιαούρτι

* Τυροκαυτερή

* Τυροσαλάτα

* Τζατζίκι αρωματικό

* Τζατζίκι κλασικό

* Τζατζίκι με ραπανάκια

Φ

* Φάβα με κάππαρη - Η διαφορετική

χ

* Χούμους

* Χούμους με φέτα

ΚΟΡΥΦΗ

Τα χορταρικά του θέρους Τζούλη Αποστολάτου

Τα τελευταία χρόνια, κάποια ξεχασμένα άγρια χόρτα που φυτρώνουν στη χώρα μας μόνο το καλοκαίρι κάνουν δυναμικά την επανεμφάνισή τους στο πιάτο μας, προσφέροντάς μας νέες γευστικές επιλογές. Εκτός, λοιπόν, από την παραδοσιακή χωριάτικη σαλάτα και τα βραστά βλίτα, έχετε την ευκαιρία να γευτείτε δροσερές σαλάτες και νόστιμα μαγειρευτά με στύφνα, γλιστρίδα ή αρμυρήθρες και να συνοδεύσετε τους ουζομεζέδες σας με κρίταμο. Αρκετά από αυτά καλλιεργούνται, οπότε μπορείτε να τα βρείτε στη λαϊκή αγορά ή στο μανάβικο της γειτονιάς σας. Επιπλέον, αποτελούν μια εξαιρετικά υγιεινή διατροφική επιλογή, ενώ κάποια από αυτά έχουν και θεραπευτικές ιδιότητες. Θα εντυπωσιαστείτε, επίσης, από τα βλίτα μαγειρεμένα με διαφορετικούς τρόπους.
Γλιστρίδα η πολυλογού
Τη γνωρίζετε όλοι. Σε πολλά μέρη της Ελλάδας είναι γνωστή και ως αντράκλα. Πρόκειται για άλλο ένα ζιζάνιο που αφθονεί στους κήπους και στους ελληνικούς αγρούς το καλοκαίρι. Καλλιεργείται και πωλείται στις λαϊκές αγορές και στα μανάβικα. Σίγουρα την έχετε γευτεί ωμή στην παραδοσιακή χωριάτικη σαλάτα. Η ευχάριστη ξινή, χυμώδης και δροσερή της γεύση ταιριάζει πολύ με πράσινες σαλάτες και ντομάτα, ενώ επίσης μπορεί να μαγειρευτεί με κρέας ή ψάρι. O λόγος που σε πολλά μέρη της Ελλάδας ρωτάμε έναν πολυλογά: «Μήπως έφαγες γλιστρίδα;» δεν είναι γνωστός. Η γλιστρίδα καλλιεργείται εδώ και 4.000 χρόνια. Κατάγεται από τη Νότια Ευρώπη και καλλιεργείται εντατικά στη Μεγάλη Βρετανία, την Oλλανδία, την ’πω Ανατολή και την Ινδία.
Ένα πολυφάρμακο: Τα σαρκώδη φύλλα της περιέχουν πολύ νερό (95%) και πολλές θρεπτικές ουσίες: μεταλλικά στοιχεία (ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, φώσφορο, χαλκό), ω-3 λιπαρά οξέα, βιταμίνες C, Ε, Α, Κ και κόμμι (πολυσακχαρίτης που απορροφάται κυρίως από το παχύ έντερο και διατηρεί υγιή τη χλωρίδα του). Η γλιστρίδα είναι γνωστή για τις φαρμακευτικές της ιδιότητες από την αρχαιότητα. O Γαληνός τη χορηγούσε για οδοντικές και στοματικές παθήσεις. O Ιπποκράτης τη χρησιμοποιούσε για την αντιμετώπιση γυναικολογικών παθήσεων (βιταμίνη Ε) και ο Διοσκουρίδης ως καθαρτικό, διουρητικό, αντιπαρασιτικό, αλλά και για οφθαλμικές παθήσεις (βιταμίνη Α), την επούλωση πληγών (βιταμίνη C, ω-3 λιπαρά οξέα), καθώς και για τον κατευνασμό της σεξουαλικής επιθυμίας. Η τελευταία φαρμακευτική δράση της γλιστρίδας αναφέρεται και στον «Κώδικα του Ισπανού Φαρμακοποιού» (1837). Μάλιστα, σύμφωνα με νεότερες επιστημονικές μελέτες, η ουσία norepinephrine (νοραδρεναλίνη) που περιέχει το φυτό προκαλεί συστολή των αρτηριών και περιορίζει τη ροή του αίματος με αποτέλεσμα τον κατευνασμό των σεξουαλικών ορμών. Η γλιστρίδα χρησιμοποιείται επίσης ως αντιπυρετικό, καθαρτικό του αίματος, αναλγητικό, τονωτικό, μυοχαλαρωτικό και διουρητικό.
Το πικρό ζιζάνιο στύφνο
Λέγεται αλλιώς βρομοβότανο και μαυρόχορτο και προτιμά τους λαχανόκηπους και τα περιβόλια. Oι μικροί μαύροι καρποί του μοιάζουν με χοντρόκοκκο πιπέρι και χρησιμοποιούνται σε μαρμελάδες, πίτες, τάρτες και σάλτσες. Τα τελευταία χρόνια καλλιεργείται. Το βρίσκετε σε λαϊκές αγορές και σε μανάβικα. Έχει ελαφρώς πικρή γεύση και χρησιμοποιείται για βραστή σαλάτα ή ως υλικό σε συνταγές με λαχανικά και κρέας.
Φάρμακο και δηλητήριο: Στα αρχαία ελληνικά η ονομασία του φυτού είναι στρύχνος. O Διοσκουρίδης χρησιμοποιούσε τα φαρμακευτικά είδη του φυτού για την αντιπυρετική και ηρεμιστική τους δράση. Το εκχύλισμα του στρύχνου των Ινδιών είναι η γνωστή στρυχνίνη, φάρμακο, αλλά και δυνατό δηλητήριο. Χρησιμοποιείται στη φαρμακευτική, γιατί σε πολύ μικρές δόσεις δυναμώνει την καρδιά και το αναπνευστικό σύστημα. Το στύφνο που τρώμε περιέχει ισχυρά αντιοξειδωτικά, όπως βιταμίνη C, που μεταξύ άλλων συνεισφέρει στο σχηματισμό κολλαγόνου στο δέρμα, βιταμίνη Ε, που επιβραδύνει τη γήρανση των κυττάρων, και καροτενοειδή. Επίσης, περιέχει ω-3 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα, που έχουν ισχυρή αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση. Στο Ιράκ και στο Ιράν οι γυναίκες χρησιμοποιούν το στύφνο για τον αποχρωματισμό των φακίδων και την περιποίηση του δέρματός τους.
Το γνωστό βλίτο
Αν και πρόκειται για ένα χορταρικό με ουδέτερη γεύση, χρησιμοποιείται κατά κόρον τους καλοκαιρινούς μήνες για σαλάτα. Έχει ελάχιστες θερμίδες και μπορεί να μαγειρευτεί και με πατάτες, ζαρζαβατικά ή και κρέας. Η βραστή σαλάτα μπορεί να γαργαλήσει ευχάριστα τον ουρανίσκο, αν σοτάρετε τα χόρτα με ελαιόλαδο και προσθέσετε λεμόνι και τριμμένο σκόρδο. Αν και δεν υπάρχουν διαθέσιμες μελέτες για την περιεκτικότητα του βλίτου σε θρεπτικά συστατικά, όπως όλα τα χόρτα περιέχει μικρές συγκεντρώσεις βιταμίνης Ε και C και πολλά ιχνοστοιχεία, όπως: κάλιο, νάτριο, μαγνήσιο, φώσφορο, που έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.
Oι νόστιμες αρμυρήθρες
Είναι ένα φυτό που φυτρώνει σε υγρότοπους, κυρίως κοντά στη θάλασσα, και δευτερευόντως κοντά σε ποτάμια και λίμνες. Είναι συγγενικό είδος με τα αρμυρίκια που φυτρώνουν στις αμμουδιές. Ευδοκιμεί στο θερμό και ξηρό μεσογειακό κλίμα. Για να αντεπεξέλθει στις υψηλές τιμές άλατος στο έδαφος, αποθηκεύει στις ρίζες της μέχρι και 17% αλάτι. Σε πολλές παραθαλάσσιες περιοχές φτιάχνουν με τα τρυφερά βλαστάρια του φυτού τουρσί ή νοστιμότατη βραστή σαλάτα, στην οποία προσθέτουν ελαιόλαδο και άφθονο λεμόνι για να απαλύνουν την ελαφρώς αλμυρή γεύση τους. Μπορείτε όμως να τις γευτείτε και σε γκουρμέ εστιατόρια, καθώς η ιδιαίτερη γεύση τους έχει κερδίσει την υψηλή μαγειρική. Γι’ αυτό άλλωστε και καλλιεργείται τα τελευταία χρόνια. Επίσημα στοιχεία για τη θρεπτική αξία του φυτού δεν υπάρχουν. Ωστόσο, όπως όλα τα χόρτα περιέχουν μικρές συγκεντρώσεις βιταμινών C και Ε και οι αρμυρήθρες που φυτρώνουν κοντά στη θάλασσα είναι πλούσιες σε ιώδιο και μεταλλικά στοιχεία.
Μυρωδάτο κρίταμο
Φυτρώνει σε αμμουδιές, βράχους και τοίχους κοντά στη θάλασσα, στις ακτές της Μεσογείου και του ευρωπαϊκού Ατλαντικού. O βλαστός και τα φύλλα του, όταν τα τρίψετε, αναδίδουν ένα ευχάριστο άρωμα. Σε ορισμένες περιοχές το λένε και αρμύρα. Oι αρχαίοι Έλληνες το ονόμασαν κρίθμον, επειδή οι σπόροι του μοιάζουν πολύ με του κριθαριού. Oι βλαστοί και τα φύλλα του γίνονται τουρσί και χρησιμοποιείται ως αρωματικό σε σαλάτες. Επίσης, συνοδεύει άριστα τους καλοκαιρινούς μεζέδες που τρώγονται με ούζο ή τσίπουρο. Το κρίταμο όμως έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες, τις οποίες είχαν αξιοποιήσει από την αρχαιότητα ο Ιπποκράτης, ο Διοσκουρίδης και ο Πλίνιος, καθώς περιέχει πολυάριθμα θρεπτικά συστατικά: ιώδιο (απαραίτητο για τη σύνθεση των ορμονών του θυρεοειδούς), μεταλλικά άλατα, μικρές συγκεντρώσεις βιταμίνης Ε, C και Κ. Χρησιμοποιείται ως ορεκτικό, διουρητικό, καθαριστικό του αίματος, εμμηναγωγό και αποτοξινωτικό.

ΚΟΡΥΦΗ

Τροφές που βοηθούν τον οργανισμό το καλοκαίρι

 

 

Λαχανικά του χειμώνα

Το καλοκαίρι είναι μια εποχή που προτιμούμε και συνηθίζουμε να καταναλώνουμε περισσότερα φρούτα και λαχανικά, σε σαλάτες ή μαγειρεμένα, δεδομένου ότι οι υψηλές θερμοκρασίες ευνοούν την κατανάλωσή τους, πολλές φορές και ως υποκατάστατα πλήρων γευμάτων. Αντίθετα, το χειμώνα, οι περισσότεροι από εμάς μειώνουμε την κατανάλωσή τους, τη στιγμή που στην αγορά υπάρχει μεγάλη ποικιλία λαχανικών και φρούτων για να διαλέξουμε. Τα χειμωνιάτικα φρούτα και λαχανικά έχουν υψηλή διατροφική αξία και υπέροχη γεύση και πρέπει να αποτελούν βασικό συστατικό της διατροφής μας κατά τη διάρκεια του χειμώνα, κυρίως για να ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού μας. Παρακάτω δίνονται διατροφικά στοιχεία για τα πιο δημοφιλή φρούτα και λαχανικά που βρίσκουμε στον πάγκο της λαϊκής κατά τους χειμερινούς μήνες.

*Λαχανικά

Λάχανο & Λαχανάκια Βρυξελλών

Σπαράγγι, μία ανοιξιάτικη θρεπτική, μυστήρια «βόμβα»

Μπρόκολο: Τα τελευταία χρόνια το γνωρίσαμε και το αγαπήσαμε ιδιαίτερα, αφού πέρα από τη γεύση του έχει εξαιρετικά ευεργετικές ιδιότητες. Ανήκει στην οικογένεια των κραμβοειδών λαχανικών και αποτελεί πηγή βιαμινών Α, Ε και C, καθώς και ασβεστίου. Είναι ένα πολύ θρεπτικό λαχανικό, με πάρα πολλά θρεπτικά συστατικά, τα οποία σχετίζονται με πρόληψη και θεραπευτική επίδραση στην υγεία μας. Εχει πια αποδεδειγμένη αντικαρκινική και αντιγηραντική δράση, συμβάλει στην τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος και στην καλύτερη λειτουργία του εντέρου. Τα 100 γραμμάρια μπρόκολου αποδίδουν μόλις 35 θερμίδες, με 3 γραμμάρια ινών και αρκετή βιταμίνη C.

Το μπρόκολο και το κουνουπίδι

Καρότο: Εξαιρετικό λαχανικό, που τρώμε όλο το χρόνο, σε φαγητά και το χειώνα κυρίως σε σαλάτες, μόνο του ή με λάχανο μαζί. Αποτελεί λαχανικό πλούσιο σε αντιοξειδωτικές ουσίες και προβιταμίνη Α (το γνωστό β-καροτένιο). Λόγω αυτής της σύνθεσης του το καρότο έχει συνδεθεί με την καρδιαγγειακή προστασία αλλά και με πρόληψη μορφών καρκίνου π.χ. παχέος εντέρου. Επίσης η μεγάλη περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α συσχετίζουν την κατανάλωσή του με την καλύτερη όραση. Τα 100 γραμμάρια ωμού καρότου αποδίδουν μόλις 41 θερμίδες, με 3 γραμμάρια ινών και υψηλά επίπεδα βιταμίνης Α. 

Σπουδαία τα λάχανα!           

Καρότα για ... γερά οστά Γνωρίζατε ότι τα καροτενοειδή, φυσικές χρωστικές ενώσεις με έντονη αντιοξειδωτική δράση, μπορούν να προάγουν την υγεία των οστών;

Φάε το... καρότο σου 

Ραπανάκι: Αποτελεί λαχανικό που συνήθως καταναλώνεται στις σαλάτες μας. Αποτελεί πηγή βιταμίνης Α, C και Ε, και με αυτό τον τρόπο συμβάλλει στην εξουδετέρωση των ελευθέρων ριζών. Είναι καλή πηγή φυτικών ινών. Εχει μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό και χαμηλό θερμιδικό φορτίο.

Για την όρεξη...ραπανάκι             Ραπανάκι: Για την όρεξη...

 

ΚΟΡΥΦΗ

Σπαράγγι, μία ανοιξιάτικη θρεπτική, μυστήρια «βόμβα» Tης Νταϊάνας Κόχυλα  

Σπαράγγια: Είναι λαχανικό που τα τελευταία χρόνια άρχισε να καταναλώνεται ευρέως στη χώρα μας, ενώ καλλιεργείται σε πολλές περιοχές, όπως στη Βόρεια Ελλάδα, κυρίως όμως για εξαγωγές σε χώρες που το υπερκαταναλώνουν. Αποτελούν καλή πηγή καλίου, στο οποία αποδίδεται η διουρητική τους δράση, αλλά και βιταμινών όπως το φυλλικό οξύ και η βιταμίνη Α. Μπορούν να καταναλωθούν σε φαγητό ή και στον ατμό ως σαλάτα. Τα 100 γραμμάρια κουνουπιδιού αποδίδουν μόλις 25 θερμίδες, με 3 γραμμάρια ινών.

 

Το σπαράγγι, το λεπτεπίλεπτο φυτό με τα άφθονα θρεπτικά στοιχεία, θεωρείται ο προάγγελος της άνοιξης Ένα λεπτό, ντελικάτο, άγριο είδος από τα πρώτα της σεζόν γεύτηκα πριν από δύο ημέρες σε μια αυτοσχέδια ομελέτα. Τα σπαράγγια είναι πιο προσιτά αυτή την εποχή του χρόνου. Χάρη στον θρεπτικό τους πλούτο και την έλλειψη θερμίδων, προσωπικά τα θεωρώ όχι μόνο προάγγελο της εποχής, αλλά και της δίαιτας που πάντα προσπαθώ να επιβάλω στον εαυτό μου από την 21η Μαρτίου, την «επίσημη» έναρξη της... συγκράτησης πριν από το καλοκαίρι. Το σπαράγγι είναι ένα από τα πιο περίεργα- και κατά κάποιον τρόπο μυστήρια- λαχανικά. Ωριμάζει όλο τον χειμώνα κάτω από κρύα, υγρή, σκοτεινή γη, απορροφώντας όλα τα θρεπτικά στοιχεία που το κάνουν τόσο υγιεινό, και κατόπιν εκρήγνυται σαν έφηβος που ξεπετάγεται κερδίζοντας ύψος ημέρα με την ημέρα.
Η λεπτή γεύση του καθρεφτίζει τη συνολική του λεπτεπίλεπτη σύνθεση, καθώς η γνωστή τρυφεράδα του σπαραγγιού είναι εφήμερη: η συγκομιδή πρέπει να γίνει γρήγορα, κάθε τρεις ημέρες, με ένα ειδικό μαχαίρι σαν σκαρπέλο για να βγει το λαχανικό από το έδαφος χωρίς να χαλάσει, ενώ όταν ζεστάνει ο καιρός πρέπει να μαζεύεται καθημερινά. Εάν οι βλαστοί εκτίθενται για πολύ καιρό στον ήλιο ή σε στεγνό καιρό, γίνονται ξυλώδεις και ινώδεις. Στην Ελλάδα το σπαράγγι- είτε το ήμερο είτε το άγριο- είναι ένα πολύτιμο λαχανικό. Το άγριο είδος είναι το αντικείμενο πόθου πολλών γαστρονόμων που αγαπούν τη φύση, πολλοί από τους οποίους τρέχουν στα χωράφια για να μαζέψουν τα δικά τους κάθε άνοιξη. Η ειρωνεία είναι ότι η καλλιεργημένη ποικιλία δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην παραδοσιακή μας μαγειρική, αλλά είναι μεγάλη επιχείρηση για αγρότες και όσους ασχολούνται με την επεξεργασία κατεψυγμένων τροφίμων. Το σπαράγγι, ιδίως η λευκή ποικιλία, είναι πολύτιμο ελληνικό εξαγώγιμο αγροτικό προϊόν, που καταναλώνεται με μανία και μεγάλη ευχαρίστηση από διακεκριμένους γευσιγνώστες στη Γερμανία, το Βέλγιο και τη Γαλλία. Οι ’γγλοι και οι Ιταλοί προτιμούν τα πράσινα σπαράγγια.
Το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής συγκομιδής σπαραγγιών προέρχεται από τη Μακεδονία. Αν και το άγριο φυτό είναι γνωστό εδώ και αιώνες στην Ελλάδα- το αναφέρει ο Θεόφραστος στο «Περί Φυτών Αιτιών» και ο γαστρονόμος χρονικογράφος Αθήναιος του 1ου αιώνα στους «Δειπνοσοφιστές»- οι καλλιεργημένες ποικιλίες είναι πολύ καινούργιες. Στη σύγχρονη Ελλάδα τα σπαράγγια άρχισαν να αποκτούν ενδιαφέρον ως σοδειά στα μέσα της δεκαετίας του ΄60, όταν ένας ντόπιος βοτανολόγος- κατόπιν της συμβουλής ενός Γάλλου συναδέλφου του- φύτεψε τους πρώτους σπόρους στο χωριό Γαλατάδες, στον Νομό Πέλλας. Σήμερα αυτή η περιοχή είναι το κέντρο της παραγωγής σπαραγγιών, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υστερούν οι καλλιέργειες στην Καβάλα, την Ημαθία, την Έδεσσα, την Ορεστιάδα και την Ξάνθη. Κάνοντας μια βόλτα στις ανοιξιάτικες λαϊκές του Βορρά θα δούμε μοβ, πράσινες και λευκές ποικιλίες: τις τρεις εμπορικά πιο σημαντικές. Το πράσινο σπαράγγι έχει την πιο έντονη γεύση, χάρη στο πλούσιο περιεχόμενό του σε χλωροφύλλη. Το λευκό σπαράγγι παίρνει το χρώμα του (ή, μάλλον, δεν το αποκτά ποτέ) μένοντας συνεχώς καλυμμένο από χώμα και έτσι δεν εκτίθεται στον ήλιο για φωτοσύνθεση. Η μοβ-μπλε ποικιλία είναι γευστικότατη αλλά λιγότερο κοινή.
Το λαχανικό είναι πλούσιο σε πάρα πολλά καλά στοιχεία, όπως φωσφόρο, ασβέστιο, σίδηρο και βιταμίνη C. Αλλά στον θρεπτικό του πλούτο οφείλεται η εξάντληση του εδάφους που το φιλοξενεί. Το φυτό απορροφά τόσο πολλά θρεπτικά συστατικά, που καταλήγει να απογυμνώνει το έδαφος από ιχνοστοιχεία μέσα σε λίγα χρόνια. Τα χωράφια σπαραγγιών πρέπει να μένουν ακαλλιέργητα για μία δεκαετία προκειμένου το έδαφος να αναπληρώσει τα συστατικά του. Απαιτείται επίσης υπομονή- τρία χρόνια, από την καλλιέργεια μέχρι την πρώτη συγκομιδή. Αυτοί είναι ορισμένοι από τους λόγους που ο «προάγγελος της άνοιξης» κοστίζει τόσο ακριβά. Το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής συγκομιδής σπαραγγιών προέρχεται από τη Μακεδονία

Λευκά σπαράγγια με ελιές
Για 6 μερίδες ●6 κ.σ. ελαιόλαδο ●2 κ.σ. βορειοελλαδίτικο μπαλσάμικο ξίδι ή κάποιο άλλο ξίδι από κόκκινο κρασί ●2 κ.γ. φρέσκο χυμό λεμονιού ●1 κ.γ. φρέσκο χυμό πορτοκαλιού ●1/2 κ.γ. μαραθόσπορους κοπανισμένους ●1/2 κ.γ. ξύσμα από φλούδα πορτοκαλιού ●Αλάτι και φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι ●1 κιλό λευκά σπαράγγια ●5 ζαρωμένες ελιές Χαλκιδικής, χωρίς κουκούτσι και ψιλοκομμένες ●Ψίχα από 4 καρύδια, ψιλοκομμένη ●2 κ.γ. φρέσκο κρεμμυδάκι, μόνο το πράσινο μέρος, ψιλοκομμένο για γαρνίρισμα

1. Χτυπάμε με σύρμα το ελαιόλαδο, το ξίδι, τον χυμό λεμονιού και πορτοκαλιού, τον μαραθόσπορο, το ξύσμα, αλάτι και πιπέρι σε ένα μπολ.
2. Τοποθετούμε τα σπαράγγια σε καλάθι ατμού ή σε σχάρα μέσα σε μια βαθιά κατσαρόλα και μαγειρεύουμε στον ατμό για περίπου 10 λεπτά. Τα βγάζουμε και τα στεγνώνουμε με χαρτί κουζίνας. Τα βάζουμε σε μια πιατέλα, τα πασπαλίζουμε με τις ελιές και το καρύδι και τα περιχύνουμε με τη σάλτσα. Γαρνίρουμε με το ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι και σερβίρουμε αμέσως.
Το ορεκτικό των αρχαίων Ελλήνων Οι αρχαίοι Έλληνες απολάμβαναν τα σπαράγγια κυρίως σαν ορεκτικό. Οι Ρωμαίοι ήταν μάλλον οι πρώτοι που τα καλλιέργησαν στις αποικίες τους στην Ανατολική Μεσόγειο. Ήταν προϊόν πολυτελείας ακόμα και τότε, τόσο μάλιστα που η μαύρη αγορά ανθούσε από το λαθρεμπόριο σπαραγγιού, μέχρι που ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός τον 4ο αιώνα μ.Χ. επέβαλε πολύ αυστηρά πρόστιμα για το παράνομο εμπόριό του. Στους αυτοκράτορες άρεσε η ανοιξιάτικη αυτή λιχουδιά, ίσως λόγω της φήμης της σαν αφροδισιακό. Στον Ιούλιο Καίσαρα άρεσε το σπαράγγι με λειωμένο βούτυρο- που είναι ακόμα και σήμερα ένας αγαπημένος τρόπος σερβιρίσματος. Ο Αύγουστος γνώριζε ότι οι μίσχοι ήθελαν γρήγορο μαγείρεμα για να μη χάνουν την τραγανή υφή τους. Ο Λουδοβίκος ΧΙV το ήθελε όλο τον χρόνο πιέζοντας τον βοτανολόγο του να εφεύρει έναν τρόπο να το καλλιεργεί κάθε εποχή (το έκανε, σε θερμοστρωμνή). Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι αποτελεί ένα είδος θεραπείας για κάποιες ασθένειες.
Μέχρι σήμερα το σπαράγγι πιστεύεται ότι βοηθάει στα πάντα, από τη δυσπεψία μέχρι την υψηλή πίεση και την αρτηριοσκλήρωση. Είναι προτιμότερο να επιλέγουμε σπαράγγια με ξερές, σφιχτές άκρες και σκληρούς βλαστούς. Οι χοντροί βλαστοί δεν σημαίνουν απαραίτητα και σκληρά σπαράγγια. Είναι πιο σημαντικό να επιλέγουμε βλαστούς που είναι ίσου πάχους ώστε να μαγειρεύονται στο ίδιο χρονικό διάστημα. Το σπαράγγι χάνει τις βιταμίνες και τα ζάχαρά του γρήγορα όταν μένει σε θερμοκρασία δωματίου και καταναλώνεται καλύτερα την ημέρα που αγοράζεται. Για να διατηρηθεί περισσότερο, κόβουμε ένα μικρό μέρος από την ξυλώδη βάση και το τοποθετούμε όρθιο σε λίγο νερό στο ψυγείο. Το βράσιμο στον ατμό (για περίπου 5 λεπτά) είναι καλύτερο από το βράσιμο στο νερό ώστε να διατηρούνται οι θρεπτικές του ουσίες. Το ψήσιμο στη σχάρα (για 2-3 λεπτά) και το σοτάρισμα (4-5 λεπτά) λειτουργούν επίσης καλά. Ο φούρνος είναι μια ακόμα επιλογή.
Σχιουφιχτά με σπαράγγια και σύγκλινο
Για 4-6 μερίδες ●2 κ.σ. ελαιόλαδο και επιπλέον για πασπάλισμα ●250 γραμμ. φρέσκα κρεμμυδάκια (πετάμε τα πράσινα μέρη), κομμένα σε φέτες ●1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένη ●Χοντρό αλάτι ●1/2 φλιτζ. λευκό ξηρό κρασί ●1/2 φλιτζ. ζωμό κοτόπουλου ●750 γραμμ. πράσινα σπαράγγια, κομμένα διαγώνια σε φέτες ●2 φλιτζ. φρέσκο αρακά ●500 γραμμ. μακαρόνια σχιουφιχτά (χειροποίητα) ●1 μικρό μαρούλι κομμένο σε κομμάτια πλάτους 2 εκ. ●1 φλιτζ. ψιλοτριμμένη κεφαλογραβιέρα (και επιπλέον για πασπάλισμα) ●1/2 φλιτζ. κομμένο φρέσκο άνηθο ●120 γραμμ. σύγκλινο κομμένο σε λεπτές φέτες

1. Λειώνουμε το βούτυρο μαζί με 2 κουταλιές λάδι σε βαρύ, βαθύ τηγάνι και σε μέτρια φωτιά. Ρίχνουμε τα κρεμμύδια και το σκόρδο. Αλατοπιπερώνουμε. Μαγειρεύουμε μέχρι να μαλακώσουν, για 8 λεπτά. Ρίχνουμε το κρασί, ανεβάζουμε τη θερμοκρασία και σιγοβράζουμε μέχρι να μειωθεί ο ζωμός (περίπου 3 λεπτά). Ρίχνουμε τον ζωμό και αφήνουμε να πάρει βράση. Κατεβάζουμε το τηγάνι από τη φωτιά.
2. Ρίχνουμε τα σπαράγγια σε μεγάλη κατσαρόλα με αλατισμένο νερό που βράζει και τα μαγειρεύουμε μέχρι να γίνουν τρυφερά. Τα βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα και τα κρυώνουμε σε τρεχούμενο νερό. Βράζουμε τον αρακά στο νερό των σπαραγγιών για λίγα λεπτά (αλ ντέντε). Τον βγάζουμε με τρυπητή κουτάλα και τον ξεπλένουμε σε κρύο νερό.
3. Βάζουμε επιπλέον νερό, εάν χρειάζεται. Αφήνουμε να πάρει βράση και ρίχνουμε τα ζυμαρικά. Αφού βράσουν τα σουρώνουμε και φυλάμε στην άκρη 1 φλιτζ. νερό.
4. Ζεσταίνουμε τα κρεμμύδια και ρίχνουμε το μαρούλι στο σκεύος. Μόλις μαραθεί, προσθέτουμε τα σπαράγγια και τον αρακά, ανακατεύοντας. Ρίχνουμε τα ζυμαρικά, το τριμμένο τυρί και τον άνηθο. Προσθέτουμε και το νερό, ζεσταίνουμε καλά, ρίχνουμε το σύγκλινο, ανακατεύουμε και σερβίρουμε.

 

Σπαράγγι, το βιταμινοφόρο   

Tο σπαράγγι με τη... ζουμερή καρδιά             

Σπαράγγι: Ο προάγγελος της άνοιξης

Τι να προσέχουμε Οταν αγοράζουμε σπαράγγια, πρέπει να προσέχουμε πάντοτε να είναι οι μίσχοι τους τρυφεροί, να έχουν το ίδιο μέγεθος και να σπάνε εύκολα, ενώ η κορυφή τους να έχει ζωηρό χρώμα, να είναι συμπαγής και χωρίς στίγματα. Εάν τα σπαράγγια είναι μαλακά και κιτρινισμένα, δεν τα αγοράζουμε! Οταν είναι φρέσκα, μπορούμε να τα διατηρήσουμε στο ψυγείο, μέχρι και 3 ημέρες, αφού τα έχουμε βάλει σε διάτρητο πλαστικό σάκο ή τυλιγμένα σε μια υγρή πετσέτα. Στην κατάψυξη, πάλι, μπορούμε να τα διατηρήσουμε αρκετούς μήνες, αφού όμως προηγουμένως τα έχουμε ζεματίσει. Αν πάλι πρόκειται για σπαράγγια κονσέρβας, αφού τα βγάλουμε προσεκτικά από τη συσκευασία, τα ξεπλένουμε με άφθονο τρεχούμενο νερό και τα στραγγίζουμε πάνω σε μια υφασμάτινη πετσέτα. Στη συνέχεια, τα κόβουμε και τα χρησιμοποιούμε ανάλογα με τη συνταγή μας.

Εξαιρετικές ιδιότητες Το σπαράγγι ως τρόφιμο είναι προικισμένο με εξαιρετικές ιδιότητες. Εχει ελάχιστη περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες και θερμίδες, είναι διαιτητικό (μόλις 26 θερμίδες τα 100 γραμμάρια) και θεωρείται από τις σπουδαιότερες τροφές για φαρμακευτικούς σκοπούς λόγω μιας διουρητικής ουσίας, της ασπαραγγίνης. Επίσης, περιέχει σε μεγάλο ποσοστό νερό, μεταλλικά στοιχεία και αρκετές βιταμίνες όπως Β, C, και Ε, μαγνήσιο, κάλιο, ασβέστιο και άλλα στοιχεία. Στην παραδοσιακή ιατρική χρησιμοποιείται ακομα για τον πονόδοντο, την καρδιοπάθεια, τα τσιμπήματα των εντόμων κ.λπ. Ερευνες έχουν αποδείξει, επιπρόσθετα, ότι το άγριο σπαράγγι μειώνει την πίεση του αίματος και τους καρδιακούς παλμούς.

 

Σπαράγγια εναντίον hangover  Θοδωρής Λαΐνας 

Διαθέτουν χημικές ουσίες που μειώνουν τα συμπτώματα της μέθης

Στη μεγάλη λίστα των οφελών για τον ανθρώπινο οργανισμό από την κατανάλωση σπαραγγιών προστίθεται άλλο ένα που λόγω των ημερών είναι άκρως...επίκαιρο. Σύμφωνα με ερευνητές στη Νότια Κορέα τα σπαράγγια διαθέτουν κάποιες χημικές ουσίες που περιορίζουν τα συμπτώματα της μέθης.
Ασπίδα προστασίας Ερευνητές του Εθνικού Πανεπιστημίου Jeju της Νότιας Κορέας διαπίστωσαν ότι μεταλλικά στοιχεία αλλά και ορισμένα αμινοξέα των σπαραγγιών καταφέρνουν να αντικαθιστούν αντίστοιχα στοιχεία που καταστρέφονται στα ανθρώπινα κύτταρα εξαιτίας της κατανάλωσης αλκοόλ - η απώλεια αυτών των στοιχείων έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση συμπτωμάτων όπως ο έντονος πονοκέφαλος. Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι οι συγκεκριμένες χημικές ουσίες προστατεύουν τα κύτταρα του ήπατος από τοξίνες. Παλαιότερες έρευνες έχουν δείξει ότι τα σπαράγγια αποτελούν ασπίδα και ενάντια στον διαβήτη. «Τα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν ότι τα σπαράγγια μπορούν να μειώσουν τα συμπτώματα της κατανάλωσης αλκοόλ αλλά και να προστατεύσουν τα κύτταρα του ήπατος» αναφέρει ο B Y Kim, μέλος της ερευνητικής ομάδας.  Σύμφωνα μάλιστα με τους ερευνητές για να έχουμε το μεγαλύτερο όφελος από την κατανάλωση σπαραγγιών πρέπει να καταναλώνουμε και τα φύλλα αλλά και το κοτσάνι τους. Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Journal of Food Science».

Σπαράγγια εναντίον διαβήτη  Θοδωρής Λαΐνας 

Νέα μελέτη αποκαλύπτει τις ευεργετικές ιδιότητές τους

Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Καράτσι στο Πακιστάν διαπίστωσαν ότι τα σπαράγγια μπορούν να αποτελέσουν ένα νέο όπλο απέναντι στον διαβήτη τύπου 2 που είναι και η πιο κοινή μορφή διαβήτη. Σύμφωνα με τους ερευνητές η συχνή κατανάλωση σπαραγγιών έχει ευεργετικές επιπτώσεις στον οργανισμό διατηρώντας υπό έλεγχο τα επίπεδα σακχάρου και ενισχύοντας παράλληλα τον μηχανισμό παραγωγής ινσουλίνης.

Η μελέτη

Ο διαβήτης τύπου 2 κάνει την εμφάνιση του κατά κύριο λόγο στη μέση ηλικία ενός ατόμου και αντιμετωπίζεται με συνδυασμό ειδικού διαιτολογίου και φαρμάκων. Οι ερευνητές αρχικά μετέτρεψαν ποντίκια σε διαβητικά και στη συνέχεια τα χώρισαν σε τρεις ομάδες. Στη μια ομάδα άρχισαν να χορηγούν ένα εκχύλισμα σπαραγγιού σε μικρές δόσεις, στη δεύτερη ομάδα χορηγούσαν το εκχύλισμα σε μεγάλες δόσεις ενώ στη τρίτη ομάδα χορήγησαν γλιβενκλαμίδη, ένα γνωστό αντιδιαβητικό φάρμακο.

Οπως διαπιστώθηκε η θεραπεία με τη χαμηλή δόση του εκχυλίσματος μείωσε τα επίπεδα του σακχάρου αλλά δεν είχε κάποια επίπτωση στην παραγωγή ινσουλίνης. Αντίθετα η υψηλή δόση αύξησε την παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας. «Η μελέτη δείχνει ότι το εκχύλισμα των σπαραγγιών έχει αντιδιαβητική επίδραση» αναφέρουν οι ερευνητές σε άρθρο τους στην επιθεώρηση «British Journal of Nutrition».  

 

ΚΟΡΥΦΗ

Παντζάρι: Ασπίδα του ανοσοποιητικού συστήματος

Αυτό το σαρκώδες λαχανικό με την απαλή υφή και το υπέροχο βαθυκόκκινο χρώμα είναι ασυναγώνιστο για την υψηλή θρεπτική αξία του σε σχέση με το ανοσοποιητικό σύστημα. Πλούσιο σε αντιοξειδωτικές βιταμίνες A, C και βιταμίνες του συμπλέγματος Β, φολικό οξύ και ιχνοστοιχεία (όπως μαγνήσιο, σίδηρο και φώσφορο), προσφέρει ανάπλαση, πρόληψη και αποτροπή της φθοράς που φέρνει η πάροδος του χρόνου. Η υψηλή του περιεκτικότητα σε εύκολα διασπώμενα σάκχαρα παρέχει γρήγορα ενέργεια και δικαιολογεί τη φήμη του παντζαριού ως αναζωογονητικό και δυναμωτικό. Τα φαγώσιμα πράσινα μέρη του, με ιδιότητες παρόμοιες με εκείνες του σπανακιού, είναι πλούσια σε βήτα-καροτίνη, φολικό οξύ, ασβέστιο και σίδηρο.

Με καταγωγή από τη Νότια Ευρώπη, το παντζάρι καλλιεργείται από την εποχή των Ασσυρίων. Οι αρχαίοι Έλληνες το θεωρούσαν πολύτιμο θρεπτικό λαχανικό και το πρόσφεραν στο θεό Απόλλωνα, στο ναό των Δελφών. Οι Ρωμαίοι θεωρούσαν το παντζάρι θεραπεία για τον πυρετό. Στην μεσαιωνική Αγγλία ο χυμός του παντζαριού συστηνόταν ως εύπεπτη τροφή για τους ηλικιωμένους, τους ασθενείς και τους ανάπηρους, ενώ στην Ανατολική Ευρώπη χρησιμοποιούσαν τις ρίζες του για να θεραπεύσουν τον πονοκέφαλο και τον πονόδοντο. Κατά τη δεκαετία του 1950, ο Ούγγρος γιατρός Αλεξάντρ Φερέντζι παρουσίασε μια επαναστατική θεραπεία για τον καρκίνο με βάση το ωμό παντζάρι, προφανώς με μεγάλη επιτυχία.

Με τη γλυκιά του γεύση και τη βελούδινη υφή του, ο χυμός του παντζαριού είναι ένας ευχάριστος τρόπος να διώξουμε το κρύωμα και τη γρίπη του χειμώνα. Το παντζάρι διαθέτει καθαριστικές ιδιότητες και με τακτική κατανάλωση προσφέρει ευεξία και ομορφιά. Διεγείροντας τη λειτουργία του συκωτιού, των εντέρων και των νεφρών, προάγει την αποβολή των τοξινών και των ακαθαρσιών από το σώμα. Επίσης, τονώνει την κυκλοφορία της λέμφου, βελτιώνοντας έτσι την καθαριστική λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Σε ποτά και σούπες, το παντζάρι δρα αποτελεσματικά ως αποσυμφορητικό, καταπολεμώντας την καταρροή που συνοδεύει το κρύωμα, το βήχα και τη γρίπη. Ορισμένοι άνθρωποι δεν μπορούν να μεταβολίσουν την κόκκινη χρωστική του παντζαριού και την αποβάλλουν ακίνδυνα με τα ούρα και τα κόπρανα που εμφανίζονται με ροζ χρώμα. 
Θεραπευτικές ιδιότητες
•Ως ήπιο καθαρτικό, το παντζάρι προλαμβάνει και θεραπεύει τη δυσκοιλιότητα, την εκκολπωματίτιδα και τις αιμορροΐδες.
•Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι οι ανοσοβελτιωτικές ιδιότητες του παντζαριού και η αποτοξινωτική του δράση βοηθούν στην πρόληψη και θεραπεία του καρκίνου.
•Το φολικό οξύ στα φύλλα αποτελεί πολύτιμο θρεπτικό συστατικό για τις εγκύους.
•Με το κάλιο, τις βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία που περιέχει, το παντζάρι δρα ως ρυθμιστικό της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού τόνου, αλλά και τονωτικό του νευρικού συστήματος.
•Η καταπραϋντική του δράση στο πεπτικό σύστημα βοηθά στην αντιμετώπιση της δυσπεψίας, της καούρας, της οξύτητας και της γαστρίτιδας.
•Διευκολύνοντας την πέψη και την απορρόφηση των τροφών, ανακουφίζει από διαταραχές που σχετίζονται με την αδράνεια και την τοξικότητα του στομάχου, όπως τα δερματικά προβλήματα, ο πονοκέφαλος και ο λήθαργος.

 

Παντζάρια, ένα ισχυρό φάρμακο που μας δώρισε η φύση. Συντάκτες: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή, μορ. βιολόγος, Σγούρου Αγάθη, βιοπαθολόγος.

Τα παντζάρια είναι πλούσια σε μια ισχυρή φυτική χρωστική και αντιοξειδωτική ουσία την βητακυανίνη, η οπαία δίνει το βαθύ κόκκινο χρώμα σε αυτό το λαχανικό. Η βητακυανίνη μπορεί να περιορίσει τη βλάβη που προκαλούν στον οργανισμό οι ελεύθερες ρίζες αλλά και να αναστείλει τη δημιουργία καρκινικών κυττάρων στο στομάχι, το έντερο, τους πνεύμονες, και το νευρικό σύστημα, σύμφωνα με κάποιες έρευνες. Βελτιώνει τη φυσική άμυνα του οργανισμού βοηθώντας στην αναγέννηση κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης περιέχουν διοξείδιο του πυριτίου, ζωτικής σημασίας για το υγιές δέρμα, τα νύχια, τους συνδέσμους, τους τένοντες και τα οστά.  

Το παντζάρι (Beta vulgaris)  ανήκει στην ίδια οικογένεια με το σπανάκι. Tο παντζάρι ή αλλιώς κοκκινογούλι είναι βολβοειδές λαχανικό και αναπτύσσεται μέσα στο χώμα. Θεωρείται υπερφάρμακο λόγω των πολλών και θρεπτικών συστατικών, βοηθώντας μας έτσι να αντιμετωπίσουν αρκετές ασθένειες χωρίς να καταφύγουμε σε φάρμακα.  

Το παντζάρι, περιέχει σε μεγάλη ποσότητα κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, θείο, ιώδιο, σίδηρο, χαλκό, αλλά και ίχνη από σπάνια μέταλλα, όπως ρουμπίνιο και κάσιο. Παράλληλα περιέχει βιταμίνες Β1 και Β2 και φυσικά υδατάνθρακες, ίνες, αλλά και πρωτεΐνες.  

Οι Ρωμαίοι είναι εκείνοι που φρόντισαν για την συστηματική καλλιέργεια του στην Νότια Ευρώπη. Στην αρχαιότητα οι βολβοί του άγριου παντζαριού χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο σε περιπτώσεις πονοκεφάλων και οδοντόπονων. Ο Γαληνός και ο Διόσκουρος, πίστευαν ότι είχε μια ισχυρή αιμοποιητική δύναμη, κάτι που και σήμερα έχει αποδειχθεί. Γι αυτό συστήνουν, τα παιδιά που έχουν αναιμία να πίνουν χυμό παντζαριού. Αναφέρονται επίσης περιστατικά ατόμων που έπασχαν από λευχαιμία, να θεραπεύονται καταναλώνοντας ένα κιλό παντζάρια την ημέρα. Ακόμη οι βολβοί του παντζαριού έχουν χρησιμοποιηθεί ευεργετικά σε πολλές ηπατικές δυσλειτουργίες, αφού ενεργοποιούν την ηπατική αποτοξίνωση. Επίσης περιέχουν μια χρωστική που ονομάζεται βήτα-κυανίνη που παρέχει ισχυρή προστατευτική δράση έναντι διαφόρων εκφυλιστικών καταστάσεων. Η βητακυανίνη, βοηθάει στην αντιμετώπιση γνωστικών ασθενειών όπως το Αλτσχάιμερ και τη γεροντική άνοια. 

 Οι ίνες που μας προμηθεύουν έχουν δείξει ότι υποστηρίζουν την εντερική λειτουργία και την εξισορρόπηση των επιπέδων χοληστερόλης.

Ο συνδυασμός των ινών που περιέχουν και της βήτα-κυανίνης φαίνεται να προστατεύουν τον εντερικό σωλήνα από εκφυλιστικά φαινόμενα. Η βητακυανίνη αποτρέπει τη συσσώρευση λίπους στο συκώτι, η οποία μπορεί να προκληθεί από την αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, την παχυσαρκία, την ανεπάρκεια πρωτεϊνών, το διαβήτη κτλ.

Σε μελέτες που έγιναν πάνω σε ζώα, οι ίνες του βολβού έδειξαν ότι ενισχύουν τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων της υπεροξειδάσης και s-τρανσφεράσης της γλουταθειόνης, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των εξειδικευμένων λευκοκυττάρων που είναι υπεύθυνα για την απομάκρυνση των μη φυσιολογικών κυττάρων.

Ο χυμός των βολβών προστατεύει ακόμη από κυτταρικές αλλοιώσεις του στομάχου, σε περιπτώσεις κατανάλωσης επεξεργασμένων τροφών πλουσίων σε νιτρικά άλατα (κυρίως επεξεργασμένα κρέατα), επειδή εμποδίζει το σχηματισμό νιτροζαμινών. 

Ακόμα πολύ ωφέλιμος θεωρείται ο χυμός γι αυτούς που πάσχουν από ρευματισμούς και αρθριτικά. Θεωρείται ότι συμβάλλει στην αποτοξίνωση του ήπατος και σε αυτό οφείλονται πολλές από τις ευεργετικές δράσεις του.  

Τα κόκκινα παντζάρια έχουν αρκετές ποσότητες μαγνησίου κι έτσι βοηθούν στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου. Προσοχή όμως, τα πράσινα παντζάρια περιέχουν οξαλικό οξύ, το οποίο δυσχεραίνει την απορρόφηση του ασβεστίου. 

Ο χυμός των παντζαριών έχει την ιδιότητα να αυξάνει τις αντοχές των ατόμων κατά 16%. Η υψηλή περιεκτικότητα των παντζαριών σε νιτρικά ιόντα μειώνει τις απαιτήσεις του οργανισμού για οξυγόνο, καθιστώντας την γυμναστική πιο εύκολη. Υπεύθυνη για την βελτίωση των αντοχών κατά αυτόν τον τρόπο, είναι η μετατροπή των νιτρικών ιόντων σε μονοξείδιο του αζώτου. Τα θρεπτικά συστατικά που προσφέρει στον οργανισμό ο χυμός του παντζαριού  δημιουργεί λιγότερη κούραση και περισσότερες αντοχές, Αθλητές, άτομα που επιτελούν επίπονες και κουραστικές εργασίες, ηλικιωμένοι, άτομα που πάσχουν από διάφορες παθήσεις βλέπουν την κατάστασή τους και την ποιότητα ζωής τους να βελτιώνεται με ένα ποτήρι παντζαρόζουμο την ημέρα.

 Tα παντζάρια είναι πλούσια στο ένζυμο καταλάση, ένα από τα βασικότερα αντιοξειδωτικά ένζυμα το οποίο έχει την ιδιότητα να υπερασπίζεται τον οργανισμό μας από τις ελεύθερες ρίζες η δε ανεπάρκειά της-της καταλάσης- σχετίζεται με το άσπρισμα των μαλλιών, την αρθρίτιδα, την οστεοαρθρίτιδα και άλλες εκφυλιστικές νόσους του οργανισμού. Επίσης έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και γι αυτό θεωρείται ότι προστατεύει από τον καρκίνο του προστάτη.  

Tο φολικό οξύ που βρίσκεται στις φυτικές ίνες των παντζαριών, μπορεί να μειώσει τόσο τη χοληστερίνη, όσο και τα τριγλυκερίδια.  

Τα παντζάρια περιέχουν μια ουσία, τη βηταΐνη, η οποία μειώνει τα επίπεδα ομοκυστεΐνης και θωρακίζει απέναντι σε διάφορες καρδιαγγειακές παθήσεις. Μεγάλες ποσότητες ομοκυστεΐνης στον οργανισμό μπορεί να ευθύνονται για φλεγμονές στα αιμοφόρα αγγεία. Η βηταΐνη είναι μια χολίνη η οποία συντελεί αποτελεσματικά στην μείωση της ομοκυστεΐνης και έτσι θωρακίζει την καρδιά μας.Τα παντζάρια αποτελούν ένα φυσικό καθαρτικό και βοηθούν σε προβλήματα όπως η δυσκοιλιότητα και οι αιμορροΐδες. Επίσης, ο χυμός πατζαριού θεωρείται καλός σε προβλήματα όπως ο ίκτερος, κατά την οποία το σώμα χρειάζεται υγρά και υδατάνθρακες.

 Ο βολβός παντζαριού και ιδιαίτερα τα φυλλώδη τμήματα του παντζαριού περιέχουν υψηλή συγκέντρωση οξαλικών αλάτων, οπότε τουλάχιστον η εκτεταμένη χρήση του δεν συνίσταται σε άτομα με ιστορικό οξαλικών λίθων ασβεστίου στους νεφρούς. Επίσης καλό είναι να γίνεται επαρκής αραίωση του πολτού με ικανή ποσότητα καθαρού νερού. Καλό είναι να επισημάνουμε ότι τα ούρα, αλλά και τα κόπρανα, γίνονται κόκκινα σε όσους καταναλώνουν παντζάρια, γι αυτό να μην ανησυχήσουν και νομίσουν ότι είναι αίμα.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Τα πάντα για το παντζάρι 

Η... ριζοσπαστική πλευρά του παντζαριού        

Παντζάρια κατακόκκινα... 

Κρητική παντζαροσαλάτα με καρύδια 

Χυμός παντζαριού για σούπερ αθλητικές επιδόσεις

Γιατί ο χυμός πατζαριού κάνει "θαύματα" υγείας;

Στις περισσότερες λίστες με τα θρεπτικά τρόφιμα δεν θα βρείτε τον χυμό του παντζαριού, αλλά σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία είναι εξίσου σημαντικός με τον σολομό και τα μύρτιλλα. Και πράγματι ο χυμός του παντζαριού αξίζει μια θέση στον κατάλογο με τα τρόφιμα που κάνουν μικρά θαύματα υγείας αφού ενισχύει την αντοχή του οργανισμού και έτσι μπορείτε να ασκήστε για περισσότερο χρόνο, ενώ βελτιώνει την αιματική κυκλοφορία και μειώνει την αρτηριακή πίεση.

Όλο και περισσότερες μελέτες αποδεικνύουν ότι ο χυμός από παντζάρια είναι μια από τις πλουσιότερες πηγές αντιοξειδωτικών και νιτρικών αλάτων που βελτιώνουν την αρτηριακή πίεση του αίματος και την αιματική ροή σε όλο το σώμα, περιλαμβανομένου του εγκεφάλου, της καρδιάς και των μυών.

Ο ρόλος των διατροφικών νιτρικών αλάτων
Όπως τα περισσότερα φρούτα και λαχανικά, τα παντζάρια περιέχουν νιτρικά άλατα και αντιοξειδωτικά που μπορούν να είναι ωφέλιμα για την υγεία.
«Η έρευνα για τον χυμό του παντζαριού είναι ακόμη και αρχικό στάδιο», εξηγεί ο Γκάρι Μίλλερ από το Πανεπιστήμιο του Wake Forest. «Προσπαθούμε να αποκαλύψουμε τα ενδιαφέροντα οφέλη υγείας του χυμού παντζαριού κυρίως λόγω των διατροφικών νιτρικών αλάτων και των επιπτώσεων τους στην αιματική ροή και την αρτηριακή πίεση», συμπληρώνει ο Δρ Μίλλερ.
Μέσω μια αλυσιδωτής αντίδρασης, το σώμα μετατρέπει τα νιτρικά άλατα του χυμού παντζαριού σε νιτρικό οξείδιο, ένα συστατικό που ενισχύει την αιματική ροή σε όλο το σώμα και βοηθά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης του αίματος.

Ο χυμός παντζαριού προάγει την καρδιακή υγεία και την αιματική ροή
Μια διατροφή πλούσια σε χυμό παντζαριού μπορεί να είναι ο φυσικότερος τρόπος μείωσης της αρτηριακής πίεσης του αίματος και βελτίωσης της υγείας της καρδιάς. Οι διατροφολόγοι συστήνουν πάντα μια διατροφή πλούσια σε φρούτα και λαχανικά για καλή καρδιακή υγεία και μείωση της αρτηριακής πίεσης.
«Αν και δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για τα παντζάρια, μια μελέτη του 2001 έδειξε ότι τα αντιοξειδωτικά θρεπτικά συστατικά του προλαμβάνουν τις οξειδωτικές διαδικασίες που συντελούν στην απαρχή συγκεκριμένων εκφυλιστικών παθήσεων», εξηγεί ο Δρ Τζον Κουόμο, ειδικός στα συμπληρώματα διατροφής. Η μελέτη δείχνει ότι τα προϊόντα από παντζάρια όταν καταναλώνονται τακτικά παρέχουν προστασία από ορισμένες διαταραχές που προκαλεί το οξειδωτικό στρες στον άνθρωπο.
’λλες μελέτες έχουν δείξει ότι πίνοντας δύο φλιτζάνια χυμό παντζαριού την ημέρα ή παίρνοντας νιτρικά άλατα σε κάψουλες μειώνεται η αρτηριακή πίεση των υγιών ατόμων. Αυτός σημαίνει ότι τα διατροφικά νιτρικά άλατα είναι ωφέλιμα για την κυκλοφορία του αίματος και μια φυσική προσέγγιση στην μείωση του κινδύνου εκδήλωσης καρδιακής νόσου.

Τα νιτρικά άλατα ενισχύουν τις αθλητικές επιδόσεις
Ο χυμός παντζαριού μπορεί να έχει θετικές επιδράσεις στο σώμα κατά τη διάρκεια της γυμναστικής. Μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι η εξαήμερη κατανάλωση χυμού παντζαριού ενισχύει τη συνολική φυσική επίδοση και την καρδιακή λειτουργία κατά την διάρκεια της γυμναστικής.
Το 2009 δημοσιεύθηκε έρευνα στην οποία διαπιστωνόταν ότι τα νιτρικά άλατα δίνουν τη δυνατότητα στους ανθρώπους να αθλούνται έως και 16% περισσότερο επειδή έχουν την ικανότητα να μειώνουν την χρήση του οξυγόνου, κάνοντας την γυμναστική λιγότερο κουραστική.

Η θρεπτική αξία του χυμού παντζαριού
«Τρώγοντας παντζάρια δεν θα πάρετε την ίδια ποσότητα νιτρικών αλάτων με τον χυμό τους επειδή η διαδικασία του μαγειρέματος φθείρει ορισμένα νιτρικά άλατα», εξηγεί η Μάρτζορι Νολαν εκπρόσωπος Τύπου της Αμερικανικής Εταιρείας Διαιτολογίας.
Τα παντζάρια είναι εξαιρετικό τρόφιμο. Είναι πλούσιο σε φυλλικό οξύ, κάλιο, βιταμίνη C, φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά και νιτρικά άλατα. Το ενεργό συστατικό που περιέχει ο χυμός είναι η βετανίνη.
Ένα φλιτζάνι ωμά παντζάρια έχει 38 θερμίδες και 8 γραμμ. υδατάνθρακες. Ένα φλιτζάνι χυμός συνήθως έχει 100 θερμίδες και 25 γραμμ. υδατάνθρακες.
Πολλά φρούτα και λαχανικά είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά αλλά όχι και σε νιτρικά άλατα. Τα παντζάρια μαζί με το σπανάκι, το ραπανάκι, το μαρούλι, το σέλερι και το κινέζικο λάχανο, είναι εξαιρετικές πηγές νιτρικών αλάτων.
Τα νιτρικά άλατα συνήθως δεν αναφέρονται στην σύσταση των τροφίμων.

Ποιος πρέπει να πίνει χυμό παντζαριού;
Από τους αθλητές μέχρι και τους ηλικιωμένους, όλοι πρέπει να πίνουν χυμό παντζαριού αν θέλουν να έχουν καλές σωματικές επιδόσεις και αιματική κυκλοφορία. Στο πλαίσιο της έρευνας, οι επιστήμονες σχεδιάζουν να μελετήσουν ποιες ομάδες ανθρώπων επωφελούνται περισσότερο από το χυμό και τα νιτρικά άλατα. Ο Δρ Μίλλερ και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο Wake Forest έχουν ήδη αποδείξει μέσω μαγνητική τομογραφίας ότι ο χυμός βελτιώνει την αιματική ροή στον εγκέφαλο των υγιών ηλικιωμένων.
«Οι υγιείς ενήλικες δεν θα πρέπει να περιμένουν συγκλονιστικά οφέλη αν προσθέσουν λίγο χυμό παντζαριού στη διατροφή τους, αλλά γενικά τα τρόφιμα που περιέχουν νιτρικά άλατα είναι υγιεινά και συντελούν στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος και της αρτηριακής πίεσης σε βασικούς σκελετικούς μυς, ειδικά όσο μεγαλώνουμε», εξηγεί ο Δρ Μίλλερ.
Η Δρ Νόλαν από την πλευρά της υποστηρίζει ότι ακόμη και ένα φλιτζάνι χυμός παντζαριού έχει σημαντική επίδραση και μπορεί να είναι η εναλλακτική θεραπεία στα αντιϋπερτασικά φάρμακα για ορισμένους ανθρώπους, ενώ οκτώ γραμμάρια την ημέρα μπορούν να προλάβουν την δυσκοιλιότητα.
«Η αύξηση της ροής του αίματος στους μυς είναι καλή για τους αθλητές αλλά και οι ηλικιωμένοι μπορούν να βελτιώσουν την μυική τους κατάσταση και έτσι να μειώσουν τον κίνδυνο πτώσεων, καταγμάτων και σωματικής εξασθένησης λόγω μυικής αδυναμίας», εξηγεί ο Δρ Μίλλερ.

Που θα βρείτε χυμό παντζαριού
Χυμό παντζαριού θα βρείτε σε όλα τα καταστήματα υγιεινής διατροφής αλλά και σε φαρμακεία, σε συσκευασίες συνήθως των 750 ml. Υπολογίστε ότι θα δαπανήσετε από 4,50 ευρώ και άνω. Η γεύση του είναι χαρακτηριστική και είναι προτιμότερο να τον αναμίξετε με άλλα υγρά ώστε να είναι πιο εύγευστος.
Αν πίνετε καθημερινά χυμό παντζαριού μην θορυβηθείτε αν παρατηρήσετε αλλαγή χρώματος των ούρων σας. Είναι απολύτως φυσιολογικό. Η κόκκινη χρωστική του παντζαριού αποβάλλεται τόσο μέσω των ούρων όσο και από τα κόπρανα.

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

 

 

Κολοκάσι μου γλυκό...από τη Νταϊάνα Κόχυλα,
Μπορεί ένα άγαρμπο, χοντροκομμένο, σκούρο καφέ στο χρώμα και σκληρό σαν ξύλο  ζαρζαβατικό να αγαπηθεί τόσο πολύ; Περιγράφω το αρχαίο κολοκάσι, «εθνική» τροφή της ιδιαίτερης πατρίδας μου (Ικαρία) όπως και της Κύπρου. Η ταπεινή αυτή ρίζα με τη σπουδαία ιστορία υπάρχει στα μανάβικα των μεγάλων σούπερ μάρκετ.
Το κολοκάσι είναι τώρα στην εποχή του. Oι Αιγύπτιοι το καλλιεργούσαν όπως και οι Ελληνες. Στην Κίνα καλλιεργείται από το 1000 π.Χ. Εξαπλώθηκε στην Αφρική και από τα πρώτα χρόνια της Χριστιανοσύνης έγινε βασική τροφή στη Δ. Αφρική, απ’ όπου ταξίδευε, μαζί με σκλάβους, στον Νέο Κόσμο. Το γεγονός ότι ολόκληρος σχεδόν ο πλανήτης έχει αγκαλιάσει το κολοκάσι δεν είναι τυχαίο. Πρώτον, είναι πανεύκολο στην καλλιέργειά του. Κόβεις ένα κομμάτι από το πάνω μέρος του και το φυτεύεις. Είναι πολύ θρεπτικό, πλούσιο σε βιταμίνες C, E και Β6, σε μαγνήσιο, φώσφορο και κάλιο. Κάνει καλό στην πίεση και στις καρδιοπάθειες. Θέλει όμως τα κόλπα του για να μαγειρευτεί σωστά, γιατί και τα φύλλα και η ρίζα είναι δηλητηριώδη όταν είναι ωμά. Η φλούδα του θυμίζει λάσπη όταν βράσει κι έτσι πρέπει να καθαριστεί πολύ καλά πριν μαγειρευτεί. Oι Καριώτες το βράζουν για δύο ώρες και το κάνουν σαλάτα ή μαγειρευτό με φασόλια.

Κολοκάσι με σάλτσα ταχίνι

Δυο «δύσκολα» υλικά παντρεύονται σε μια αιγυπτιακή συνταγή δίνοντας ως αποτέλεσμα ένα πολύ ενδιαφέρον πιάτο.
Υλικά, για 4-6 μερίδες
1/3 φλιτζ. έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, ½ κιλό κρεμμύδια, ½ κιλό κολοκάσι, 2 ½ φλιτζάνια νερό, 1 φλιτζάνι ταχίνι, 1 φλιτζάνι φρέσκος χυμός λεμονιού (περίπου από 5 μεγάλα, ζουμερά λεμόνια)

Ξεφλουδίζουμε τα κρεμμύδια, τα κόβουμε στη μέση και στη συνέχεια σε πολύ λεπτές φέτες. Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μια μεγάλη, βαριά κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά. Προσθέτουμε τα κρεμμύδια και μαγειρεύουμε με ανοιχτή την κατσαρόλα, γυρίζοντάς τα συχνά, για 15-20 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν καλά.
Καθώς μαγειρεύουμε τα κρεμμύδια, καθαρίζουμε το κολοκάσι. Με καλό, κοφτερό μαχαίρι αφαιρούμε τη σκληρή φλούδα. Θα το καθαρίσουμε πιο εύκολα αν το κρατάμε όρθιο και κόψουμε τη φλούδα σε λωρίδες. Δεν καθαρίζεται με το εργαλείο που καθαρίζουμε τις πατάτες γιατί είναι πολύ σκληρό. Κόβουμε το κολοκάσι σε κυβάκια ή σε κομματάκια των 2,5 εκ., τα ξεπλένουμε, τα στραγγίζουμε και τα ρίχνουμε στην κατσαρόλα με τα κρεμμύδια. Προσθέτουμε και δύο φλιτζάνια νερό. Μόλις βράσει, χαμηλώνουμε λίγο τη φωτιά και μαγειρεύουμε το κολοκάσι μαζί με τα κρεμμύδια για περίπου 20 λεπτά ακόμα, μέχρι να μαλακώσει. Αλατοπιπερώνουμε. Εν τω μεταξύ, ζεσταίνουμε το ταχίνι, το λεμόνι και το υπόλοιπο μισό φλιτζάνι νερό σε ένα τηγάνι ή μικρή κατσαρόλα. Μόλις είναι έτοιμο και τρυφερό το κολοκάσι, προσθέτουμε το ταχίνι. Ανακατεύουμε απαλά και ζεσταίνουμε σε πολύ χαμηλή φωτιά για 6-7 λεπτά ή μέχρι να πήξει η σάλτσα. Σερβίρουμε αμέσως.

www.kopiaste.info/?tag Για να μάθετε και κάποιες κυπριακές συνταγές για το κολοκάσι
 

ΚΟΡΥΦΗ

Ο Ποπάι ήξερε τι έτρωγε

Ένα πιάτο σπανάκι την ημέρα κάνει τους μύες πιο αποδοτικούς άρα και πιο δυνατούς υποστηρίζουν οι ερευνητές του Τμήματος Φυσιολογίας και Φαρμακολογίας του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης τους η κατανάλωση 300γρ. σπανακιού καθημερινά μειώνει έως και 5% την ποσότητα οξυγόνου που είναι απαραίτητη για την τροφοδοσία και την ενεργοποίηση των μυών όταν ασκείται κανείς. ’ρα χρειάζεται λιγότερη ενέργεια για το ίδιο αποτέλεσμα. Πίσω από αυτά τα ευεργετικά αποτελέσματα της κατανάλωσης σπανακιού «κρύβονται» τα νιτρικά άλατα που περιέχει σε αφθονία και οι ερευνητές τα παρομοιάζουν σε ένα «βελτιωμένο καύσιμο για τους μύες» που τους κάνει να τρέχουν πιο ομαλά και αποδοτικά.
Η «μυστική δύναμη» του σπανακιού αρχικά είχε θεωρηθεί ο σίδηρος όμως όπως αποκαλύφθηκε τα νιτρικά άλατα είναι αυτά που το καθιστούν «σούπερ τροφή». Πλούσια σε νιτρικά άλατα είναι και άλλα πράσινα λαχανικά που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ότι δεν έχουν κάποια σπουδαία θρεπτικά αξία.

 

Σπανάκι: ατσαλώνει τον οργανισμό Γράφει: Πυρογιάννη Βασιλική MSc, Κλινικός Διαιτολόγος-Διατροφολόγος

Το σπανάκι ανήκει στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, μία κατηγορία λαχανικών με τα περισσότερα θρεπτικά συστατικά αναλογικά με τις θερμίδες που περιέχουν. Αν και το σπανάκι είναι διαθέσιμο στην αγορά όλο το χρόνο, οι περίοδοι στις οποίες έχει καλύτερη σύσταση και γεύση είναι από το Μάρτιο έως το Μάιο και από το Σεπτέμβριο έως τον Οκτώβριο, κατά τις οποίες είναι και πιο φρέσκο. Είναι ένα τρόφιμο πλούσιο σε πολλά θρεπτικά συστατικά, όπως σε βιταμίνη Κ, βιταμίνη Α, μαγγάνιο, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο, αλλά επιπλέον περιέχει μαγνήσιο, σίδηρο (αν και στη λιγότερο απορροφήσιμη μορφή), βιταμίνη C, ασβέστιο, βιταμίνες συμπλέγματος Β και φυσικά, φυτικές ίνες.

Όλοι θυμόμαστε τον Ποπάι να τρώει πολύ σπανάκι για να γίνει δυνατός, αλλά αυτό που ανακαλύπτουμε από επιστημονικά δεδομένα είναι ότι το σπανάκι προστατεύει τον οργανισμό και από διάφορες ασθένειες, όπως οστεοπόρωση, καρδιαγγειακές παθήσεις, αρθρίτιδα, και καρκίνο του παχέος εντέρου.

Μέχρι σήμερα έχουν βρεθεί τουλάχιστον 13 διαφορετικά είδη φλαβονοειδών συστατικών στο σπανάκι, τα οποία έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ μελετώνται πλέον εκτενώς και οι πιθανές αντικαρκινικές του ιδιότητες. Σε μία μελέτη που δημοσιεύτηκε το Νοέμβριο του 2007, στο περιοδικό 'Int J Cancer', βρέθηκε ότι ορισμένα είδη φλαβονοειδών, τα οποία βρίσκονται και στο σπανάκι, μπορεί να μεώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου των ωοθηκών στις γυναίκες. Συγκεκριμένα, βρέθηκε μεταξύ των άλλων, ότι οι γυναίκες που προσλαμβάνουν σημαντική ποσότητα λουτεολίνης, η οποία βρίσκεται σε αρκετά λαχανικά, μεταξύ των των οποίων και στο σπανάκι, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο σε αυτή τη μορφή καρκίνου κατά 34%. Αντίστοιχα θετικά αποτελέσματα για τη δράση του σπανακιού έχουν καταγραφεί και από άλλη μία πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο ίδιο περιοδικό το Δεκέμβριο του 2007. Σε αυτή τη μελέτη, φάνηκε μεταξύ των άλλων ότι η πρόσληψη σπανακιού σχετίζεται αρνητικά (δηλαδή προστατεύει) με την εμφάνιση καρκίνου του οισοφάγου.

Το σπανάκι αποτελεί μία από τις καλύτερες πηγές βιταμίνης Κ. Συγκεκριμένα, ένα φλιτζάνι φρέσκου σπανακιού καλύπτει το 200% της Συνιστώμενης Ημερήσιας Ποσότητας, ενώ ένα φλιτζάνι βρασμένου σπανακιού έως και 6 φορές περισσότερο. Η βιταμίνη Κ είναι είναι μία βιταμίνη με σημαντική δράση στην υγεία των οστών, καθώς ενεργοποιεί την οστεοκαλσίνη, η οποία είναι μία πρωτεϊνη που συμμετέχει στην εναπόθεση ασβεστίου στα οστά. Ελλείψει οστεοκαλσίνης, η διαδικασία μεταλλοποίσης των οστών (εναπόθηση μετάλλων) διαταράσσεται. Επιπλέον, το σπανάκι είναι μία εναλλακτική πηγή μαγνησίου, αλλά και ασβεστίου ως ένα βαθμό, οπότε συνολικά ο ρόλος του στην υγεία των οστών είναι σημαντικός.

Το σπανάκι είναι γνωστό κυρίως για την περιεκτικότητά του σε σίδηρο, αν και τα τελευταία χρόνια οι διαιτολόγοι επισημαίνουν ότι ο σίδηρος που βρίσκεται σε λαχανικά και όσπρια δεν απορροφάται στον ίδιο βαθμό με αυτόν του κρέατος. Η αλήθεια είναι ότι ο σίδηρος στο σπανάκι είναι μη-αιμικός, όπως ονομάζεται, δηλαδή σε μία μορφή που δεν είναι καλά απορροφήσιμη από τον οργανισμό. Γι’ αυτό το λόγο, οι διαιτολόγοι επισημαίνουν ότι η βιοδιαθεσιμότητα του σιδήρου του σπανακιού είναι μικρή.

Βέβαια, ακόμα και σε αυτή την περίπτωση, η προσθήκη βιταμίνης C (π.χ. λεμόνι, πιπεριά, ντομάτα κ.α.) σε ένα γεύμα που περιέχει σπανάκι διπλασιάζει την απορρόφηση του σιδήρου, όπως δείχνουν επιστημονικές μελέτες.

Η λουτεΐνη είναι ένα καροτενοειδές με τεκμηριωμένη προστατευτική δράση κατά της εκφύλισης της ωχράς κηλίδας και πιθανόν και του καταράκτη, η οποία βρίσκεται σε διάφορα λαχανικά, μεταξύ των οποίων και το σπανάκι. Ωστόσο, η λουτεΐνη που περιέχεται σε άλλα τρόφιμα, όπως στον κρόκο του αυγού, φαίνεται ότι έχει πολλές φορές μεγαλύτερη βιοδιαθεσιμότητα, σε σχέση με το σπανάκι. Για να αυξήσετε την απορρόφηση της λουτεϊνης από το σπανάκι, μπορείτε να το συνοδέψετε με ελαιόλαδο, καθώς τα λιπαρά ευνοούν την απορρόφηση της λουτεϊνης, όπως και των υπόλοιπων καροτενοειδών.

 

Φάτε μάτια... σπανάκι   Α. Γαλδαδάς   

 Ηξερα μια ηλικιωμένη κυρία που παρ' όλες τις πιέσεις των δικών της να τρώει ό,τι είχε πει ο γιατρός εκείνη επέμενε να τρέφεται μόνο με όσα έκαναν σ' εκείνην όρεξη. Πορευόταν στη ζωή πλέον με ένα κλασικό αξίωμα, διατυπωμένο μάλιστα και σε δικά της ελληνικά: «Οποιον τον αρέσει τον ωφελεί κιόλας». Οι δικοί της όμως, που δεν πολυπίστευαν σε τέτοια αξιώματα, για να είναι σίγουροι της έδιναν κάποιο συμπλήρωμα. Που όμως εκτός από βιταμίνες περιείχε και λουτεΐνη. Ψάξαμε λοιπόν περισσότερο για να δούμε αν αυτή η λουτεΐνη ήταν για καλό ή μήπως θα δημιουργούσε άλλα προβλήματα στη… φιλοσοφημένη γιαγιά.
Lutum στα λατινικά σημαίνει λάσπη, πηλός, αλλά και φυτά που δίνουν κίτρινο χρώμα. Από εκεί έχουμε το luteus για το κίτρινο. Ετσι κάποιος λατινομαθής χημικός προφανώς ονόμασε και μια κίτρινη ουσία λουτεΐνη. Η παρουσία της λουτεΐνης είναι έντονη σε τρόφιμα πολύ κοινά, άλλο αν δεν είμαστε τόσο εξοικειωμένοι μαζί της όπως (νομίζουμε ότι) είμαστε με ουσίες όπως ο σίδηρος και η βιταμίνη C. Καλαμπόκι, μάνγκος, αβγά και κυρίως σπανάκι περιέχουν λουτεΐνη, που δεν είναι βιταμίνη και σωστά στη συσκευασία του συμπληρώματος αναφερόταν ότι: περιέχει βιταμίνες και λουτεΐνη. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι το σπανάκι δεν πρέπει να μας είναι τόσο γνωστό και προσφιλές τόσο για τον σίδηρό του όσο για τη λουτεΐνη του (και το φολικό οξύ). Και σωστά ίσως σε αυτή τη «φιλοσοφημένη» γιαγιά έδωσαν το σχετικό συμπλήρωμα, διότι η λουτεΐνη παρέχει σημαντική βοήθεια σε όποιον υποφέρει από εκφυλιστικές καταστάσεις στα μάτια του. Στο πίσω μέρος του σκοτεινού θαλάμου που μπορούμε να πούμε σχηματικά ότι είναι το μάτι μας βρίσκεται ένα λεπτό στρώμα φωτοευαίσθητων νευρικών κυττάρων που ονομάζεται αμφιβληστροειδής χιτώνας. Το φως φθάνοντας εκεί μετατρέπεται από τα νευρικά κύτταρα σε ηλεκτρικό ερέθισμα και από εκεί πορεύεται σαν τέτοιο ως τον εγκέφαλο. Στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς βρίσκεται ένας σχηματισμός που ονομάζεται ωχρά κηλίδα και βοηθάει να διακρίνουμε τις λεπτομέρειες στο κέντρο της εικόνας. Στη δεκαετία του 1980 έρευνες σχετικά με την ωχρά κηλίδα έδειξαν ότι εκεί βρίσκονται δύο ουσίες, η ζεαξανθίνη και η λουτεΐνη. Οσοι υπέφεραν από εκφυλισμό της ωχράς κηλίδας είχαν μικρότερη ποσότητα από αυτές τις ουσίες εκεί. Ο ρόλος τους έχει πάντως αρχίσει να γίνεται κατανοητός. Λειτουργούν σαν ένα φίλτρο για τις πολύ ενεργητικές ακτίνες φωτός που βρίσκονται στην περιοχή του μπλε χρώματος και της υπεριώδους ακτινοβολίας. Αυτές οι ακτίνες φαίνεται ότι με την πάροδο του χρόνου καταπονούν την ωχρά κηλίδα, ευνοώντας ίσως με την ενέργεια που μεταφέρουν τη δημιουργία ελευθέρων ριζών. Οι δύο ουσίες, ζεαξανθίνη και λουτεΐνη, είναι αντιοξειδωτικές ουσίες, ό,τι πρέπει δηλαδή για να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες αυτές ρίζες. Οταν για διάφορους λόγους ελαττώνεται η ποσότητά τους σε εκείνο ακριβώς το σημείο, η ωχρά κηλίδα και κατ' επέκταση η όρασή μας υποφέρουν.
Σήμερα πιστεύεται ότι διατροφή πλούσια σε λουτεΐνη και ζεαξανθίνη βοηθάει στο να μην επέλθει σε μεγάλη ηλικία αυτός ο εκφυλισμός στη λειτουργία της ωχράς κηλίδας. Και μια διατροφή πλούσια σε αυτές τις ουσίες πρέπει να περιλαμβάνει σπανάκι οπωσδήποτε, τις περιφρονημένες από τους καλοφαγάδες λαχανίδες και καλαμπόκι, αν και το τελευταίο υστερεί πολύ απέναντι στα άλλα δύο σε περιεκτικότητα των ουσιών που μας ενδιαφέρουν. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που ψάχνουν τη λουτεΐνη στο φαρμακείο, όπως περιγράφηκε στην αρχή. Αλλά έχουν διατυπωθεί προς το παρόν κάποιοι ενδοιασμοί γι' αυτό. Οπως αναφέρει, για παράδειγμα, ο Joe Schwarz στο βιβλίο του «An apple a day», η μεγάλη ποσότητα σε καροτενοειδή - και σε αυτά ανήκει και η λουτεΐνη - μπορεί να εμποδίσει την απορρόφηση από τον οργανισμό άλλων σημαντικών ουσιών, όπως είναι το λυκοπένιο, του οποίου τη σημασία έχουμε τονίσει παλαιότερα. Ισως τελικά να ισχύει το «καλύτερα σπανάκι παρά χαπάκι»…
 

 

Σπανάκι εναντίον καρκίνου του εντέρου Θεοδώρα Τσώλη 

Εξουδετερώνει τη βλαπτική επίδραση καρκινογόνου ουσίας του κρέατος Ο Ποπάι κάτι ήξερε που καταβρόχθιζε συνεχώς σπανάκι. Διότι όπως αποδεικνύεται το αγαπημένο πράσινο φυλλώδες λαχανικό του δημοφιλούς καρτούν δεν αποτελεί «θησαυρό» μόνο επειδή περιέχει σίδηρο αλλά και επειδή μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

Δράση εναντίον καρκινογόνου Ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Ορεγκον ανακάλυψαν ότι το σπανάκι μειώνει τη βλαπτική επίδραση μιας καρκινογόνου ουσίας του μαγειρεμένου κρέατος. Οι ειδικοί έκαναν την ανακάλυψη αυτή καθώς μελετούσαν την πολύπλοκη βιολογική επίδραση του συγκεκριμένου καρκινογόνου στα microRNA και στα καρκινικά βλαστικά κύτταρα. Στο πλαίσιο πειραμάτων σε ζώα είδαν ότι η κατανάλωση σπανακιού μπορεί να «εξουδετερώσει» - τουλάχιστον ως έναν βαθμό - την επίδραση της ουσίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι στα πειραματόζωα που εκτός από κρέας κατανάλωναν και σπανάκι η εμφάνιση όγκων του παχέος εντέρου μειώθηκε από 58% σε  32 % σε σύγκριση με όσα κατανάλωναν μόνο κρέας.

Επιγενετική και καρκίνος Επί μακρόν πιστευόταν ότι ο καρκίνος προκαλείται μόνο εξαιτίας μεταλλάξεων στο DNA οι οποίες οδηγούν σε ανεξέλεγκτη κυτταρική ανάπτυξη. Παρότι αυτό αποτελεί πράγματι γεγονός ολοένα και περισσότεροι ερευνητές στρέφονται και στον ρόλο της επιγενετικής στον καρκίνο. Η επιγενετική μελετά εξωγενείς παράγοντες όπως η διατροφή, το περιβάλλον, το κάπνισμα κ.α, οι οποίοι επιδρούν στην έκφραση των γονιδίων επηρεάζοντας όχι μόνο την εμφάνιση καρκίνου αλλά και καρδιαγγειακών νοσημάτων, διαβήτη και νευρολογικών διαταραχών. Σε αυτήν την επιγενετική εξίσωση ένας σημαντικός όρος αποδεικνύεται ότι είναι τα microRNA, τα οποία, όπως συνειδητοποίησαν τα τελευταία χρόνια οι ειδικοί, δεν αποτελούν «άχρηστο» DNA αλλά επηρεάζουν το ποιες περιοχές του γενετικού υλικού εκφράζονται ή αποσιωπούνται. Οι ερευνητές από το Ορεγκον ήλεγξαν 679 microRNA στα πειράματά τους.

Αναστρέψιμες οι αλλαγές των microRNA Όπως εξήγησε ο επικεφαλής της μελέτης δρ Ροντ Ντάσγουντ «σε αντίθεση με τις μεταλλάξεις του DNA που αποτελούν μόνιμες γενετικές αλλαγές, τα καλά νέα σε ό,τι αφορά την επιγενετική και τις αλλαγές των microRNA είναι ότι μπορούμε να αποκαταστήσουμε τη φυσιολογική κυτταρική λειτουργία μέσω αλλαγών του τρόπου ζωής όπως η διατροφή ή και με χρήση φαρμακευτικών θεραπειών». Τα νέα ευρήματα τα οποία δημοσιεύθηκαν σε πρόσφατο τεύχος του επιστημονικού εντύπου «Molecular Nutrition and Food Research» αναμένεται να οδηγήσουν σε καλύτερη κατανόηση των microRNA, της επίδρασής τους στα καρκινικά βλαστικά κύτταρα και τελικώς στην εμφάνιση καρκίνου. Ετσι ίσως κάποια ημέρα η νέα γνώση «γεννήσει» εξατομικευμένες αντικαρκινικές θεραπείες, σύμφωνα με τον δρα Ντάσγουντ.

Το σπανάκι προστατεύει από τον καρκίνο του εντέρου Το σπανάκι δεν αποτελεί μόνο μία πολύ καλή πηγή σιδήρου, αλλά μπορεί να μας προστατεύει και από τον καρκίνο του παχέος εντέρου, αναφέρουν αμερικανοί ερευνητές.

 

To σπανάκι δυναμώνει τους μυς

Ο Ποπάι δικαιώνεται, σύμφωνα με σουηδική μελέτη Ο Ποπάι, ο διάσημος ήρωας των καρτούν, φαίνεται ότι ήξερε τι έκανε κι έτρωγε μανιωδώς σπανάκι για να μεγαλώσουν οι μύες του, καθώς μία νέα σουηδική επιστημονική έρευνα επιβεβαίωσε ότι αυτό ακριβώς συμβαίνει. Οι ερευνητές του ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Στοκχόλμης, που δημοσιεύουν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό φυσιολογίας «Journal of Physiology», σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο έκαναν πειράματα με ποντίκια, τα οποία διατρέφονταν με νιτρικά άλατα (βασικό συστατικό του σπανακιού κι ορισμένων άλλων λαχανικών) που ήταν διαλυμένα στο νερό που έπιναν επί μία εβδομάδα.
Το σπανάκι «χτίζει» μυς  Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, τα εν λόγω πειραματόζωα μέσα μόνο εβδομάδα ανέπτυξαν ισχυρότερους μυς σε σχέση με μία δεύτερη ομάδα ποντικιών που, για λόγους σύγκρισης, δεν κατανάλωναν νιτρικά άλατα. Η ποσότητα νιτρικών αλάτων που δόθηκε στα πειραματόζωα ήταν ισοδύναμη με την κατανάλωση περίπου 200 - 250 γραμμαρίων σπανακιού την ημέρα από ένα άνθρωπο, άρα σχεδόν μία μερίδα. Οι επιστήμονες διευκρίνισαν ότι η μυϊκή βελτίωση δεν αφορά τόσο τις ομάδες μυών που χρησιμοποιούνται για μέτρια άσκηση κι αντοχή, όσο αυτές που εμπλέκονται στη δύναμη και τις πιο έντονες ασκήσεις. Όσον αφορά τον εμπλεκόμενο βιολογικό μηχανισμό, σύμφωνα με τους ερευνητές, τα νιτρικά άλατα αυξάνουν την ποσότητα δύο πρωτεϊνών που υπάρχουν εκ φύσεως στους μυς και οι οποίες χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση και απελευθέρωση ασβεστίου, ενός χημικού στοιχείου που είναι ζωτικό για τη σύσπαση των μυών.  Όσο αυξάνουν οι εν λόγω πρωτεΐνες, τόσο περισσότερο ασβέστιο απελευθερώνεται μέσα στους μυς και, κατά συνέπεια, αυτοί μπορούν να συσπαστούν πιο έντονα, γεγονός που προσφέρει μεγαλύτερη δύναμη για την άρση βαρών ή το σπριντ σ' ένα αγώνα ταχύτητας. Παράλληλα, όμως αυξάνει και η μυϊκή αντοχή, γιατί όταν οι μύες είναι ισχυρότεροι, δεν χρειάζεται να συσπώνται με την ίδια συχνότητα και άρα κουράζονται λιγότερο. Οι ερευνητές ανέφεραν ότι το σπανάκι και τα άλλα λαχανικά που περιέχουν νιτρικά άλατα, μπορεί να είναι ωφέλιμα όχι μόνο σε όσους αθλούνται ή γυμνάζονται εντατικά, αλλά σε κάθε άνθρωπο που έχει μυϊκή αδυναμία, πάσχει από μυϊκές ασθένειες ή από μυϊκή εξασθένηση λόγω γήρατος. Σύντομα, οι ερευνητές θα αρχίσουν ανάλογες έρευνες και σε ανθρώπους.

 

Στο μικροσκόπιο... Το σπανάκι 

 

Σπανάκι: μάθε τα μυστικά του!

 

Πέρα από τη σπανακόπιτα

 

Σίδηρος και σιδηροπενική αναιμία

 

ΚΟΡΥΦΗ

Το σπανάκι Από τον κήπο στη σαλάτα μας Tου ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Το σπανάκι είναι γεμάτο βιταμίνες, αντιοξειδωτικά, αλλά προσοχή: συνήθως περιέχει και πολλά νιτρικά.

Το σπανάκι το λαχανώδες (Spinacia oleracea ) είναι ασιατικό φυτό με καταγωγή τη ζώνη μεταξύ Περσίας, Αφγανιστάν και Τουρκμενιστάν, όπου καλλιεργούνταν ήδη από το 2000 π.Χ. Στην Ευρώπη ήρθε τον 12ο ή 13ο αιώνα από τους Αραβες ή τους Σταυροφόρους, με πρώτο σταθμό την Ισπανία, απ' όπου και εξαπλώθηκε, από το 1500, στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες και στην Αμερική. Στη χώρα μας η καλλιέργειά του άρχισε μετά το 1800. Σήμερα καλύπτει περίπου 30.000 στρέμματα.

Είναι ετήσιο φυλλώδες λαχανικό, το οποίο ανήκει στην οικογένεια των Χηνοποδιιδών (Chenopodiaceae). Εχει ανάγκη από χαμηλές θερμοκρασίες για να αναπτυχθεί σωστά· η καλύτερη ποιότητα παράγεται σε περιοχές με ψυχρό κλίμα. Μπορεί να σπαρθεί από το Σεπτέμβριο μέχρι το Μάιο (στις πιο ψυχρές περιοχές) και παίρνουμε παραγωγή έπειτα από 40 με 70 ημέρες, ανάλογα με την ποικιλία και τις κλιματικές συνθήκες. Σε θερμοκρασίες μεταξύ 7 και 24° C καλλιεργείται χωρίς προβλήματα, η ιδανική και γρήγορη ανάπτυξή του όμως επιτυγχάνεται σε θερμοκρασίες μεταξύ 15 και 18° C. Αντέχει σε αρκετά χαμηλές θερμοκρασίες, ενώ όταν είναι υψηλότερες των 25° C και με μεγάλη διάρκεια της ημέρας (Μάιος - Αύγουστος), το φυτό αναπτύσσει ανθοφόρο βλαστό πριν ολοκληρώσει την ανάπτυξη του φυλλώματός του. Το ίδιο συμβαίνει και όταν δεν ποτίζεται αρκετά. Για καλή και σωστή ανάπτυξη, χρειάζονται υγρά εδάφη με καλή στράγγιση και πλούσια σε οργανική ουσία.

Τα μυστικά της... ζαρντινιέρας

Η καλλιέργειά του είναι αρκετά εύκολη και για τον ερασιτέχνη. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε κήπο για κανονική συγκομιδή ή σε κάποια μεγάλη ζαρντινιέρα, ώστε να κόβουμε φρέσκα φυλλαράκια για τις σαλάτες μας. Αυτό που πρέπει να έχουμε υπόψη μας και στις δύο περιπτώσεις είναι ότι, μόλις φυτρώσει ο σπόρος (σπέρνεται σε βάθος 1 - 2 εκ. και ανά διαστήματα 15 - 20 ημερών για να μη φυτρώσει όλος μαζί), κάνουμε αραίωση, αφήνοντας τόσα φυτά, έτσι ώστε η απόσταση μεταξύ τους να μην είναι μικρότερη των 15 εκ.

Στην περίπτωση της ζαρντινιέρας, μπορούμε να κόβουμε με ένα ψαλίδι 4 έως 6 φυλλαράκια ανά φυτό τη φορά, προσέχοντας να μην κόψουμε τον κεντρικό βλαστό, ώστε να συνεχίσει να βγάζει νέα φύλλα.

Υπάρχουν διάφορες ποικιλίες και υβρίδια σπανακιού που καλλιεργούνται στην Ελλάδα. Ορισμένες έχουν φύλλα μεγάλα και σαρκώδη και σπόρο λείο και κάποιες άλλες (ονομαζόμενες ντόπιες) έχουν φύλλα μικρότερου μεγέθους και σπόρο αγκαθωτό. Αν θέλουμε πάντως να καλλιεργήσουμε μόνοι μας σπανάκι, θα πρέπει, ανάλογα με την εποχή της σποράς, να επιλέξουμε την κατάλληλη ποικιλία.

Γιατί προτιμάμε το βιολογικό Το σπανάκι είναι μετρίως επιβαρυμένη καλλιέργεια με φυτοφάρμακα, αλλά ο εντατικός τρόπος παραγωγής του με τη χρήση ευδιάλυτων και άμεσα απορροφήσιμων αζωτούχων λιπασμάτων από το φυτό το κάνει, ορισμένες φορές, βόμβα νιτρικών. Μικρό μέρος αυτών των νιτρικών μετατρέπεται από τον οργανισμό μας σε νιτρώδη, μέσω των οποίων παράγονται ενώσεις όπως οι νιτροσαμίνες, ουσίες που έχουν κατηγορηθεί για καρκινογόνο δράση. Είναι καλύτερα, λοιπόν, να προτιμάμε το βιολογικό, το οποίο, λόγω της οργανικής λίπανσης, έχει χαμηλότερες συγκεντρώσεις νιτρικών. Σε κάθε περίπτωση, όμως, λόγω και της φύσης του φυτού -υψηλότερες συγκεντρώσεις νιτρικών σε σχέση με άλλα φυλλώδη λαχανικά-, η κατανάλωση δεν θα πρέπει να είναι πάρα πολύ συχνή. Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι το φρέσκο σπανάκι όσο περισσότερο χρόνο το διατηρούμε στο ψυγείο μας τόσο περισσότερο τα νιτρικά που περιέχει μετατρέπονται σε νιτρώδη. Ερευνες που έχουν γίνει στις ΗΠΑ έδειξαν ότι η κατανάλωση των φύλλων χωρίς το μίσχο (κοτσάνι) μειώνει τη συγκέντρωση νιτρικών κατά 30%..

Μύθοι και αλήθειες Είναι ο πρωταθλητής σε σίδηρο (2,9 mg/100 γρ. φρέσκου προϊόντος) σε σχέση με τα υπόλοιπα λαχανικά, αλλά, λόγω της παρουσίας του οξαλικού οξέος, το 95% του σιδήρου που περιέχει δεν μπορεί να προσληφθεί από τον οργανισμό μας. Παραμένει ωστόσο καλή πηγή βιταμινών Α και C, καλίου, μαγνησίου, καροτενοειδών και άλλων αντιοξειδωτικών. Κάνει καλό στην υγεία των ματιών, σε όσους πάσχουν από αρτηριοσκλήρυνση, έχει προστατευτική επίδραση κατά των ασθενειών της στεφανιαίας αρτηρίας και σε όσους υποφέρουν από δυσκοιλιότητα ή αναιμία. Τα 100 γρ. νωπού προϊόντος έχουν 31 θερμίδες.

Δεν ενδείκνυται όμως η κατανάλωσή του -λόγω της παρουσίας του οξαλικού οξέος- σε όσους πάσχουν από ρευματισμούς, οστεοπόρωση, πέτρες στα νεφρά και σε όσους έχουν σπάσει κάποιο οστό (το οξαλικό οξύ περιορίζει επίσης σε μεγάλο βαθμό την απορρόφηση του ασβεστίου).

 

Μπλανόπιτα ή η πίτα της τεμπέλας

Περιγραφή

Εύκολη και γρήγορη χορτόπιτα για όσες βαριούνται ή δεν ξέρουν να ανοίξουν φύλλα

Τι χρειαζόμαστε:

1 πακέτο καλαμποκάλευρο

1 γιαόυρτι

2 κιλά σπανάκι

2 μάτσα κρεμμυδάκια φρέσκα

1 μάτσο άνιθο

1/2 κιλού φέτα

Στα γρήγορα

Πώς το κάνουμε:

1) Διαλύουμε το καλαμποκάλευρο με τόσο νερό όσο χρειαστεί έτσι ώστε να γίνει ένας ελαφρύς πολτός.

2) Αλατίζουμε και αδειάζουμε τον χυλό σε ένα καλά λαδωμένο ταψί μέχρι να πάει παντού και κρατώντας τον υπόλοιπο.

3) Ετοιμάζουμε την γέμιση κόβοντας τα λαχανικά και τριβοντάς τα με αλάτι να φύγουν τα υγρά.

4) Προσθέτουμε χοντροκομμένη την φέτα

5) και ρίχνουμε την γέμιση στο ταψί.

6) Στον υπόλοιπο χυλό ρίχνουμε το γιαούρτι και ανακατεύουμε καλά.

7) Με αυτό το μίγμα περιχύνουμε την γέμιση έτσι ώστε να σκεπαστεί όλη.

8) Ψήνουμε στους 200 βαθμούς μέχρι να ψηθεί καλά η ζύμη (περίπου 1 ώρα, ανάλογα και με τον φούρνο)

Λίγα μυστικά ακόμα

Η δοσολογία είναι για ένα μεγάλο ταψί φούρνου γιατί η καλαμποκίσια ζύμη πρέπει να είναι αρκετά λεπτή. Το ταψί να έχει αρκετό λάδι γιατί το καλαμπόκι τραβάει λάδι.

Είναι πολύ πιο νόστιμη κρύα παρά ζεστή.

Μπλατσαρόπιτα
Σπανακόπιτα Χωριάτικη
Λαχανόψωμο

Μπατσάρα από την Πρέβεζα
Η χορτόπιτα της τεμπέλας
Μπατσαριά από τα Λέλοβα Πρεβέζης

Η τυρόπιτα της τεμπέλας 2

Σεσκουλόπιτα Φτουριστή
Πλαστό
Σπανακοτυρόπιτα με σπιτικό φύλλο

 

ΚΟΡΥΦΗ

Σεσκουλονοστιμιές από τη Νταϊάνα Κόχυλα

Το σέσκουλο είναι από τα πιο κοινά χόρτα του χειμώνα και μαγειρεύεται με πολλούς τρόπους. Με αυτό μπορούμε να φτιάξουμε από σούπες μέχρι και γλυκά. Μάλιστα υπάρχουν γλυκίσματα  ακόμα και στην πατροπαράδοτη μαγειρική μας στις Κυκλάδες.Τα μεγάλα φύλλα του θυμίζουν σπανάκι και συχνά το ένα αντικαθιστά το άλλο.
Αν ψιλοκόψουμε τα γεμάτα θρεπτικά στοιχεία φύλλα σε λεπτές λωρίδες, θα τα απολαύσουμε σαν σαλάτα. Με ελιές και πορτοκάλι  ταιριάζουν θαυμάσια. Τυλίγονται και σε ντολμάδες. Σεσκουλοντολμάδες βρισκουμε στην πολίτικη και την κυκλαδίτικη κουζίνα. Αποτελούν όμως και το κύριο μέρος  γέμισης για κοτόπουλο, γαλοπούλα ή πασχαλινό αρνί.
Τα σέσκουλα γίνονται θαυμάσιο μαγειρευτό, με πατάτες, κρεμμύδια, ντομάτα και λίγη φέτα. Ταιριάζουν επίσης θαυμάσια στα όσπρια. Δοκιμάστε τα με γίγαντες στον φούρνο θρυμματίζοντας λίγη φέτα και γαλέτα από πάνω. Σίγουρα οι πιο ασυνήθιστες συνταγές σε όλη την παραδοσιακή κουζίνα μας, όμως, είναι αυτές των Κυκλάδων για γλυκιά χορτόπιτα με σέσκουλα. Στην Τήνο κάνουν ατομικά πιτάκια, σαν μισοφέγγαρα ή σαν δάκτυλα, στο τηγάνι και η γέμιση περιέχει και σταφίδες. Στη Νάξο η σεφουκλωτή έχει ρύζι και κανέλα και ψήνεται σαν ολόκληρη πίτα.

Σεφουκλωτή Νάξου

Μια γλυκιά πίτα που θυμίζει σπανακόπιτα, αλλά είναι γλυκιά επειδή την περιχύνουμε με μέλι αφού την ψήσουμε. Από το βιβλίο «Η κουζίνα του Αιγαίου»

Υλικά, για 6 μερίδες
1 κιλό σέσκουλα (μπορούμε να τα αντικαταστήσουμε με σπανάκι),
1 μεγάλο ματσάκι μάραθο, 1 ματσάκι φρέσκο δυόσμο ή μυρώνια,
½ φλιτζ. εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο,
3 φρέσκα κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα,
½ φλιτζ. μακρύκοκκο ρύζι, ½ φλιτζ. νερό,
αλάτι κατά προτίμηση, 1 κοφτό κ.γ. κανέλα
Για το φύλλο
4 - 5 φλιτζ. αλεύρι, ½ κ.γ. αλάτι, 1 φλιτζ. φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκαλιού,
1 φλιτζ. εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο
Ζάχαρη και σουσάμι για το γαρνίρισμα, 1 φλιτζ. μέλι

Σοτάρουμε τα κρεμμυδάκια σε λίγο ελαιόλαδο. Στη συνέχεια σοτάρουμε τα χορταρικά και τα βότανα  μέχρι να πιουν σχεδόν όλο το υγρό. Προσθέτουμε το νερό, το ρύζι, αλάτι και την κανέλα. Μαγειρεύουμε μέχρι να απορροφηθεί το υγρό.
Για το φύλλο αναμειγνύουμε τα υλικά σε μίξερ με το εξάρτημα για τη ζύμη σε μέτρια ταχύτητα μέχρι το μείγμα να γίνει απαλό, προσθέτοντας αλεύρι εάν χρειαστεί. Το αφήνουμε στην άκρη για 30 λεπτά, τυλιγμένο σε πλαστική μεμβράνη. Λαδώνουμε ένα μεγάλο ταψί.
Μοιράζουμε τη ζύμη στη μέση και ανοίγουμε δύο φύλλα. Απλώνουμε το ένα φύλλο στο ταψί, βάζουμε από πάνω τη γέμιση και σκεπάζουμε με το δεύτερο κομμάτι ζύμης. Τυλίγουμε λίγο τις άκρες μαζί για να διακοσμήσουμε την πίτα.
Αλείφουμε την επιφάνεια της πίτας με ελαιόλαδο, χαράζουμε σε τετράγωνες μερίδες και πασπαλίζουμε με 3 κουταλιές ζάχαρη και 2 κουταλιές σουσάμι. Ψήνουμε για 40 λεπτά περίπου ή μέχρι να χρυσίσει η πίτα. Βγάζουμε από τον φούρνο και περιχύνουμε τη ζεστή πίτα με το μέλι.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Σε έπιασαν... στα πράσα

Οι περισσότεροι γνωρίζουμε το πράσο γιατί το συναντάμε σε πολλά φαγητά της μεσογειακής κουζίνας. Αυτό που ίσως δεν ξέρουμε είναι ότι ήταν ευρέως διαδεδομένο τόσο στην αρχαία Αίγυπτο -λέγεται ότι οι σκλάβοι που έχτιζαν τις πυραμίδες κατανάλωναν τεράστιες ποσότητες πράσου, καθώς τους εξασφάλιζε δύναμη και αντοχή- όσο και στην αρχαία Ρώμη - ο ίδιος ο Νεύτωνας έτρωγε, λένε, επί μέρες πράσο για να δυναμώσει τη φωνή του. Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές συνταγές που το περιλαμβάνουν. Μπορεί να καταναλωθεί σε σαλάτα, μαγειρευτό σε σούπες, ψητό στο φούρνο, σε ριζότο, σιγομαγειρεμένο ή ψημένο με ρύζι, σε πίτες, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως γαρνιτούρα. Είναι διουρητικό, χωνευτικό και αρκετά δροσιστικό και παράλληλα πολύ νόστιμο, με αποτέλεσμα σε πολλές συνταγές η γεύση του να κυριαρχεί ακόμη και αυτής του κρέατος.

Στην αγορά θα το βρείτε από τα τέλη του καλοκαιριού μέχρι την άνοιξη. Όταν το αγοράζετε, θα πρέπει να προσέχετε να είναι τρυφερό και τα εξωτερικά του φύλλα δεν θα πρέπει να είναι ξερά. Μπορεί να διατηρηθεί στο ψυγείο, αφού καθαρίσετε τα εξωτερικά φύλλα και κόψετε το μεγαλύτερο μέρος από τα πράσινα φύλλα κάνοντας ματσάκια των 5-10 πράσων και τυλίγοντάς τα με πλαστική μεμβράνη. Μπορούν να διατηρηθούν μέχρι και 30 ημέρες στο ψυγείο, ενώ στην κατάψυξη μέχρι και 3 μήνες.

Διατροφική αξία
Τα 100 γραμμάρια πράσου έχουν μόλις 29 θερμίδες.
Πολύ καλή πηγή μαγγανίου, βιταμίνης Β6, C, φολικού οξέος, σιδήρου, ασβεστίου και ιωδίου.

ΤΙP
Εάν θέλετε να εντυπωσιάσετε τους καλεσμένους σας, μπορείτε να μαγειρέψετε το πράσο σε κόκκινο κρασί ή σάλτσα ντομάτας ως συνοδευτικό και η γεύση του θα τους μείνει αξέχαστη.

Τι πρέπει να ξέρω

Ο χυμός πράσου λέγεται ότι μπορεί να θεραπεύσει τη φαρυγγίτιδα και τη λαρυγγίτιδα.

Έχει ευεργετική δράση στους νεφροπαθείς και είναι αποτελεσματικό σε παθήσεις όπως η αρθρίτιδα και η αρτηριοσκλήρωση.

Είναι ιδιαίτερα ευεργετικό για την καρδιά.

Επίσης, έχει ιδιαίτερες αφροδισιακές ιδιότητες.

Καλό είναι να αποφεύγονται τα πράσα από άτομα με προβλήματα στα νεφρά, στη χολυδόχο κύστη και από όσους προσπαθούν να αυξήσουν την πρόσληψη του ασβεστίου.

 

Πρασοτυρόπιτα Ρένα της Φτελιάς 

Συνδυάζει αγνά υλικά και ελαφριά γεύση. Αν τη φτιάξετε έτσι στρογγυλή, όλοι θα φάνε άκρη!

Υλικά

(για ένα στρογγυλό ταψί δια΅έτρου 30 εκ.)

Για το φύλλο

500 γρ. αλεύρι που φουσκώνει ΅όνο του

220 γρ. γιαούρτι

250 γρ. ΅αργαρίνη, λιω΅ένη

1 αβγό

λίγο αλάτι ή 3 κ.σ. πεκορίνο, τρι΅΅ένο

Για τη γέμιση

2 κιλά πράσα, ψιλοκο΅΅ένα

1 λίτρο γάλα

1 φλ. ρύζι γλασέ, βρασ΅ένο

800 γρ. φέτα, χοντροτρι΅΅ένη

½ ΅ατσάκι άνηθο, ψιλοκο΅΅ένο

4 αβγά

λευκό πιπέρι, φρεσκοτρι΅΅ένο

Εκτέλεση

Φύλλο: Βάζου΅ε όλα τα υλικά σε ΅ια λεκάνη και ζυ΅ώνου΅ε καλά ώσπου να ενωθούν και να έχου΅ε ΅ια ο΅οιογενή ζύ΅η. Χωρίζου΅ε το ζυ΅άρι σε δύο ΅πάλες.

Γέ΅ιση: Σε βαθιά κατσαρόλα, σε χα΅ηλή φωτιά, προσθέτου΅ε το πράσο και ΅αγειρεύου΅ε για 6-8 λεπτά. Ρίχνου΅ε το γάλα και συνεχίζου΅ε το ΅αγείρε΅α έως ότου τα υγρά ΅ειωθούν στο ελάχιστο. Αποσύρου΅ε από τη φωτιά και το αφήνου΅ε να κρυώσει. Προσθέτου΅ε το ρύζι, τη φέτα, τον άνηθο, τα αβγά και ανακατεύου΅ε καλά. 

Σύνθεση: Προθερ΅αίνου΅ε τον φούρνο στους 180°C. Αλευρώνου΅ε τον πάγκο εργασίας και ΅ε τη βοήθεια ενός πλάστη ανοίγου΅ε τη ΅ία ΅πάλα ζυ΅αριού σε φύλλο, όσο λεπτό θέλου΅ε. Λαδώνου΅ε το ταψί και στρώνου΅ε το φύλλο. Από πάνω απλώνου΅ε τη γέ΅ιση, ανοίγου΅ε τη δεύτερη ΅πάλα σε φύλλο και σκεπάζου΅ε την πίτα. Χαράζου΅ε σε κο΅΅άτια, λαδώνου΅ε ελαφρώς το φύλλο ΅ε πινέλο και ψήνου΅ε για 30-35 λεπτά. 

 

Πρασόπιτα με κιμά

10 μεγάλες πατάτες σχεδόν στα 700 γρ. με την φλούδα βρασμένες και κομμένες σε φετούλες

400 γρ. κιμά

6 πράσα κομμένα σε λεπτές  ροδέλες

400 γρ. κρέμα γάλακτος

4 αυγά

½  κύβο ζωμό λαχανικών

3 κ,γ βούτυρο

1 κ.φ λάδι ελιάς

Λίγο μοσχοκάρυδο

Λίγη κανέλλα

Αλάτι

Πιπέρι

200 γρ. τυρί γκούντα

Λίγο βούτυρο για την επιφάνεια

Οδηγίες

Βάζουμε 1½ κ,γ βούτυρο και το λάδι σε μια κατσαρόλα να ζεσταθεί και ρίχνουμε τον κιμά να καβουρδιστεί λίγο

Προσθέτουμε και την κανέλλα

Σε ένα τηγάνι βάζουμε το άλλο μισό βούτυρο και ρίχνουμε μέσα το πράσο να σωταριστεί

Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, το αφήνουμε λίγο να βράσει και προσθέτουμε το μοσχοκάρυδο, αλάτι , πιπέρι και τον κύβο ζωμό, το ανακατεύουμε λίγο και το αφήνουμε να κρυώσει

Μετά ρίχνουμε τον κιμά  μέσα

Χτυπάμε τα αυγά  λίγο με ένα πιρούνι και τα ρίχνουμε και αυτά ανακατεύοντας και το βάζουμε στην άκρη

Ανάβουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς

Παίρνουμε ένα πυρέξ και το βουτυρώνουμε, στρώνουμε τις μισές πατάτες

Βάζουμε το μίγμα με τον κιμά και το πράσο, σκεπάζουμε με τις πατάτες, ρίχνουμε εδώ και εκεί κομματάκια βούτυρο, πασπαλίζουμε με το τυρί και ψήνουμε για 30-40 λεπτά

 

Πρασόπιτα με κιμά και χειροποίητη ζύμη

Πολύ νόστιμη πρασόπιτα με ζύμη από τη συνταγή , Ζουμερή και πικάντικη πρασόπιτα.

Συστατικά

Ζύμη φύλλου 2 δόσεις από εδώ

Για την Γέμιση:

1 κιλο Πρασα καθαρισμένα και κομμένα σε λεπτές φετουλες

Μισο κιλο Κιμα

100 γρ. (Bacon) Μπέικον

Κυβο απο λαχανικα

Μοσχοκάρυδο

Μαϊντανό, Ανιθο, Πιπερι και Καγιέν

2 πακέτα Κρέμα γάλακτος

1 ποτηράκι κρασί άσπρο

2 κ.σ. τυρι κρεμα

μισο γιαουρτι

1 αυγό και λίγο γάλα (Για να ανακατώσω το αυγό)

λίγο τριμμένο τυράκι

Οδηγίες

Για το φύλλο κάνω ότι λέει η συνταγή.

Σε μια Κατσαρολα Βαζω το λαδακι και σοτάρω τον Κιμα καλα με το μπεικον. Το σβηνω με ασπρο Κρασι, το αφήνω λιγο να πάρει μια βραση να εξατμιστεί λίγο το κρασι και βαζω το πρασο και τα υπόλοιπα μπαχαρικα και την κρεμα γαλακτος, το τυρακι και το γιαούρτι και ανακατεβω.

Χαμηλώνω το μάτι της κουζίνας και ανακατεύω το αυγό με το γαλα και το ριχνω μεσα στο πρασο.

Παιρνω ενα ταψακι ή πιρεξ 35Χ35 ποντους και το περναω με το πινέλο κουζίνας με βούτυρο η λαδι.     Ανοιγω τη ζυμη και ρίχνουμε το μίγμα μεσα στο ταψακι μας.

Πασπαλιζω με λίγο τυρακι απο πανω και το βαζω στο προθερμασμενο φουρνο στους 180ο και ψηνουμε για 35 λεπτα περίπου.

Λίγα μυστικά ακόμα

Την άλλη φορά που θα το ξανακανω, θα κανω την διπλη δόση για να εχω πιο πλουσιο πατο! Το προτείνω και σε σας.

Η ζύμη είναι πολύ νόστιμη και τραγανη

 

Τάρτα με πράσο

1 φύλλο σφολιάτας

4 πράσα σε ροδέλες

5-6 φέτες μπέικον ψιλοκομμένο

350 γρ. ρεγκάτο τριμμένο

2 φλ. τσαγιού κρέμα γάλακτος

3 αυγά

Οδηγίες

Σωτάρω το πράσο και το μπέικον για 5 λεπτά μαζί, χωρίς λάδι.

Στρώνω το φύλλο σε στενόμακρο βουτυρωμένο πυρέξ, το τρυπώ στη βάση του και το ψήνω στον αέρα του φούρνου στους 200 βαθμούς για 15 λεπτά.

Το βγάζω από το φούρνο και σκορπώ επάνω το πράσο με το μπέικον.

Στο μούλτι, χτυπώ τα αυγά, το τυρί και την κρέμα γάλακτος.

Το μίγμα αυτό το σκορπώ πάνω από τα πράσα και το απλώνω.

Ψήνω στους 200 βαθμούς αέρα, μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια.

 

Πικάντικη πρασόσουπα

Περιγραφή Mια νόστιμη σούπα και πολύ θρεπτική !

400 γρ . κιμά

1 μικρό κρεμμύδι σε κυβάκια

400 γρ . πράσα σε ροδέλες κομμένα

1 σκελίδα σκόρδο σε καβάκια

150 τυρί τρίγωνο σκέτο

150 τυρί σε τρίγωνο με βότανα

3 κύβους ζωμό λαχανικά

500 ml καυτό νερό

1 κούπα άσπρο κρασί

αλάτι , πιπέρι

3 κ , σ λάδι

μοσχοκάρυδο τριμμένο

200 γρ κρέμα γάλακτος η από την ξινή κρέμα

Οδηγίες

Βάζουμε σε μια κατσαρόλα το λάδι και σοτάρουμε τον κιμά . Ρίχνουμε μετά το κρεμμύδι , το σκόρδο , τα πράσα και αφήνουμε και αυτά να σοταριστούν καλά για 5 λεπτά . Διαλύουμε τους κύβους λαχανικών με το καυτό νερό , το ρίχνουμε στα πράσα , μετά το κρασί , πιπέρι , τα τυριά , ανακατεύουμε και δοκιμάζουμε από αλάτι και αφήνουμε να βράσουν για 10 λεπτά . Το ανακατεύουμε κάπου κάπου και προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος η από την ξινή κρέμα και το τριμμένο μοσκοκάρυδο . Σε σιγανή φωτιά το αφήνουμε το φαγητό μας να σιγοβράσει για άλλα 10 λεπτά και σερβίρουμε με φρέσκο ψωμί .

Λίγα μυστικά ακόμα

Αν δεν βρείτε τυρί σε τρίγωνα με βότανα , βάλτε 300 γρ τυρί σε τρίγωνα σκέτο και χρησιμοποιήστε φρέσκα βότανα .

 

Πρασοτηγανιά με λουκάνικο

Περιγραφή

Μια νόστιμη, γρήγορη και εύκολη συνταγή από Θεσσαλία - Λάρισα!!

Τι χρειαζόμαστε:

2 μεγάλα κομμάτια λουκάνικο χωριάτικο

4 πράσα

1 κουταλιά της σούπας συμπυκνωμένο πολτό ντομάτας

Λίγο λάδι (προαιρετικά)

Αλάτι, Πιπέρι

Σερβίρει

4 άτομα

Πώς το κάνουμε:

Κόβουμε το λουκάνικο, το βάζουμε στην κατσαρόλα με το λάδι και το αφήνουμε μέχρι να πάρει κόκκινο χρώμα.

Βγάζουμε τα κομματάκια λουκάνικου με ένα κουτάλι και στην ίδια κατσαρόλα βάζουμε τα πράσα κομμένα σε ροδέλες.

Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και τα αφήνουμε μέχρι να μαραθούν.

Προσθέτουμε τα κομματάκια λουκάνικου μαζί με νερό, τόσο ώστε να σκεπάζει σχεδόν το φαγητό.

Επίσης, βάζουμε και τη ντομάτα, το αλάτι και μπόλικο πιπέρι.

Το φαγητό είναι έτοιμο όταν εξατμιστεί το νερό και βράσουν καλά τα πράσα.

Λίγα μυστικά ακόμα

1. Μπορείτε αντί για ντομάτα να βάλετε αρκετό λεμόνι λίγο πριν γίνει το φαγητό. 2. Για να μην είναι πολύ βαρύ μπορείτε να παραλείψετε το λάδι και να αφήσετε τα λουκάνικα να τηγανιστούν μόνα τους με το λίπος που θα βγάλουν. Αυτό βέβαια εξαρτάται από τις προτιμήσεις μας, άλλα και από το πόσο λιπαρό είναι το λουκάνικο. 3. Το φαγητό θα γίνει πιο νόστιμο αν το λουκάνικο είναι με πράσο.

Σχετικές συνταγές

Τηγανιά για όλα τα γούστα
Χοιρινή πανδαισία

Τηγανιά με πράσο
Ομελέτα με λουκάνικα και πράσο

 

Πράσα με κρέμα γάλακτος
http://mageirikesdiadromes.gr/recipes/prasa-me-krema-galaktos.html

Τυριά με πράσσα, μπέικον και πιπεριές

Πράσο των... επιδόσεων

Κρύο, καιρός για πρασόσουπα 

 

ΚΟΡΥΦΗ    

Λάχανα & Λαχανάκια Βρυξελλών

Λαχανάκια Βρυξελλών: Ιδιαίτερο σε μορφή και γεύση λαχανικό, το οποίο δεν είναι πολύ διαδεδομένο και αγαπητό στη χώρα μας, ενώ έχει μεγάλη θρεπτική αξία. Περιέχει συστατικά που ενισχύουν τη φυσική άμυνα του οργανισμού και προστατεύουν από διάφορες ασθένειες, όπως μορφές καρκίνου. Εχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C, φυτικές ίνες, αλλά και νερό (75%). Ενα φλιτζάνι αποδίδει μόλις 56 θερμίδες, 4 γραμμάρια φυτικών ινών.

 

Μπορεί να είναι η αίσθηση που δίνει το μινιόν μέγεθος ή το χρώμα ή ίσως τα σφιχτοδιπλωμένα φυλλαράκια τους ή κι όλα μαζί, αλλά δύσκολα θα διαφωνήσεις ότι τα “βρυξελλάκια” είναι από τα πιο χαριτωμένα λαχανικά της κουζίνας. Πολύ μικρά σε σχέση με το κανονικό λάχανο, που επειδή του μοιάζουν πήραν και το πρώτο κομμάτι του ονόματος, παρότι η σύγκριση είναι σαν τη σφεντόνα του Δαυίδ μπροστά στον Γολιάθ. Έχουν έντονη γεύση όταν μαγειρευτούν, γεμάτη και ελαφρώς βουτυράτη. Από την οικογένεια του άγριου λάχανου των Σταυρανθών, ανήκουν στο ίδιο είδος με το μπρόκολο, ονόματι Βράσικα (Brassica oleracea). Η καλλιέργειά τους συνδέεται με την αρχαία Ρώμη, αν και με την τωρινή τους μορφή πιθανότατα παρουσιάστηκαν στις αρχές του 13ου αιώνα στο σημερινό Βέλγιο, κοντά στις Βρυξέλλες, εξ ου και το υπόλοιπο όνομα. Οι Ολλανδοί που έχουν και την μεγαλύτερη παραγωγή στην Ευρώπη σήμερα, πολύ τα ευχαριστήθηκαν και τα διέδωσαν στις βόρειες χώρες τον 16ο αιώνα.

Οι ’γγλοι που τα συνηθίζουν πολύ, τα μαζεύουν κατά παράδοση μετά την έβδομη φορά παγωμένου καιρού και τα μαγειρεύουν συνήθως για πολλή ώρα, κάτι που πρώτον τα κάνει να βγάζουν μια μυρωδιά που θυμίζει θειάφι και δεύτερον χάνουν πολλές από τις θρεπτικές, αντιοξειδωτικές και αντικαρκινικές ιδιότητες που φημίζονται πως έχουν (με έρευνες να θεωρούν ότι ενισχύουν την πρόληψη του καρκίνου του στομάχου και του παχέως εντέρου).

Στο ελληνικό τραπέζι, μάλλον αδικούνται με την σπάνια σχεδόν παρουσία τους που δεν αξιοποιεί την γευστική, θρεπτική και αισθητική συμβολή τους, παρότι συνοδεύουν ωραία το κρέας και δη σε συνταγές με φρούτα. Ταιριάζουν επίσης με κυνήγι.

Αυτή είναι μια εξαιρετικά απλή και γρήγορη συνταγή, που κάνουμε συνήθως στο σπίτι και δεν συμμερίζεται τον αγγλικό τρόπο μαγειρικής. Είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσεις φρέσκα και μικρά λαχανάκια που είναι γευστικά και έχουν ντελικάτη γεύση, επειδή ακριβώς ο χρόνος που θα μαγειρευτούν είναι σύντομος. Όλο το -υποτιθέμενο- κόλπο της σίγουρης επιτυχίας είναι τα λαχανάκια να μην παραβράσουν!

Προετοιμασία: 10 λεπτά και 8 λεπτά το μαγείρεμα. Εύκολη και γρήγορη συνταγή. Μπορείς να τα βράσεις νωρίτερα και να ολοκληρώσεις τη συνταγή πριν το σερβίρισμα.

Υλικά (για 4 άτομα)
400 γραμ. λαχανάκια Βρυξελλών
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
20 γραμ. βούτυρο
2 κ.σ. νερό

Ετοιμάζετε τα λαχανάκια: Tα καθαρίζεις κόβοντας τις βάσεις και αφαιρείτε τα χαλασμένα φύλλα. Τα βράζεις σε πολύ αλατισμένο νερό για 5-6 λεπτά, ανάλογα με το μέγεθος, ρίχνοντάς τα αφού το νερό βράζει. Τα στραγγίζεις και τα κρυώνεις ελαφρά κάτω από τρεχούμενο νερό.
Πριν το σερβίρισμα λιώνεις το βούτυρο με το νερό σε μέτρια φωτιά, ρίχνετε τα λαχανάκια και τα γυρίζεις 2 λεπτά να ζεσταθούν καλά και να γυαλίσουν.

Σερβίρισμα: Τα μεταφέρεις σε ζεστή πιατέλα και σερβίρεις.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Λάχανο: Κλασικό χειμωνιάτικο λαχανικό, που το καταναλώνουμε είτε σε σαλάτες είτε σε παραδοσιακά πιάτα με ή χωρίς κρέας. Αποτελεί πηγή βιταμίνης C (και ειδικά το κόκκινο που περιέχει 6-8 φορές περισσότερη από το άσπρο) και σιδήρου. Περιέχει αντιοξειδωτικά συστατικά, που προστατεύουν τον οργανισμό μας από ποικίλες παθήσεις (όπως μορφές καρκίνου π.χ. στομάχου και εντέρου) και φυτοσυστατικά συστατικά που συμβάλουν στην αποτοξίνωσή του από επιβλαβή μόρια και ουσίες. Είναι συχνά δύσπεπτο για ορισμένες κατηγορίες ατόμων με γαστρεντερικές παθήσεις και γι' αυτό συχνά συστήνεται η κατανάλωσή του βρασμένο. Τα 100 γραμμάρια αποδίδουν περίπου 25 θερμίδες, με αρκετές ίνες και γι' αυτό είναι καλή επιλογή στις δίαιτες.

 

Σπουδαία τα λάχανα!  

Λάχανο: Ένα πολύτιμο λαχανικό στο πιάτο μας     Τι να διαλέξω: ’σπρο λάχανο ή Μπρόκολο;

 

Λάχανο παστίτσιο!

1 μεγάλο λάχανο,

1,5 ποτήρι νερού πλιγούρι.

1,5 ποτήρι ζεστό νερό.

1 ματσάκι φρέσκα κρεμμυδάκια.

1 ξερό κρεμμύδι.

1 ποτήρι καρότο τριμμένο στον τρίφτη(3-4 καρότα).

2 μεγάλες ντομάτες ψιλοκομμένες στο χέρι.

1/2 ματσάκι άνηθο.

1/2 ματσάκι μαϊντανό.

1 ποτήρι ελαιόλαδο.

2 ποτήρια νερό ζεστό.

Αλάτι ,πιπέρι, μοσχοκάρυδο, κύμινο.

1 ακόμη ποτήρι ελαιόλαδο.

Οδηγίες

Ζεματάμε το λάχανο ,το αφήνουμε να κρυώσει και κόβουμε τα σκληρά του κοτσάνια. Βάζουμε το πλιγούρι σε 1,5 ποτήρι ζεστού νερού και το ανακατεύουμε να φουσκώσει. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμυδάκια το ξερό κρεμμύδι ,τον άνηθο ,τον μαϊντανό και τις ντομάτες που έχουμε ξεφλουδίσει. Επίσης καθαρίζουμε τα καρότα και τα τρίβουμε στον τρίφτη.

Σε κατσαρόλα βάζουμε το λάδι και σοτάρουμε τα κρεμμυδάκια και το κρεμμύδι, στην συνέχεια προσθέτουμε το πλιγούρι την ντομάτα το τριμμένο καρότο τον άνηθο και τον μαϊντανό. Τα αφήνουμε να ψηθούν λίγα λεπτά.

Στην συνέχεια βάζουμε τα 2 ποτήρια ζεστό νερό ,το αλάτι το πιπέρι ,το μοσχοκάρυδο και το κύμινο. Ανακατεύουμε να βράσουν καλά και να τραβήξουν τα υγρά τους.

Στο ταψί το μεγάλο της κουζίνας που το λαδώσαμε στρώνουμε 2 στρώσεις λαχανόφυλλα. Αλατίζουμε ελαφρά και στρώνουμε την μισή γέμιση. Ξαναβάζουμε μια στρώση λαχανόφυλλα ,τα αλατίζουμε ελαφρά και στρώνουμε τα τελευταία λαχανόφυλλα. Αλατίζουμε και πάλι ελαφρά και ρίχνουμε από πάνω 1 ποτήρι λάδι και 2 ποτήρια ζεστό νερό.

Το γυρίζουμε να πάει παντού το νερό και το λάδι σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και ψήνουμε 1,5 ώρα, Προς το τέλος ξεσκεπάζουμε να πάρει χρώμα το φαγητό μας. Σερβίρουμε με μπόλικο χυμό λεμονιού.

Λίγα μυστικά ακόμα

Είδα πριν αρκετά χρόνια την συνταγή αυτήν στην εκπομπή του Ηλία Μαμαλάκη που την έφτιαξε μια άξια μαγείρισσα από την Κώ!

 

Λαχανοντολμάδες φούρνου

Περιγραφή

Τους λαχανοντολμάδες τους έφτιαχνα πάντα στην κατσαρόλα, δοκίμασα και στο φούρνο όπως την παραλλαγή στα ντολμαδάκια με αμπελόφυλλα και έγιναν υπέροχοι!

Σερβίρει

6-8 άτομα περίπου

   1 λάχανο μέτριο και αφράτο,

    Γέμιση:

    2 φλ. ρύζι καρολίνα ή νυχάκι,

    1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι,

    2 φρέσκα κρεμμυδάκια,

    μαϊντανό και άνηθο ή μάραθο,

    2 καρότα τριμμένα,

    1/2 φλ. λάδι + 1/2 φλ.για το τέλος,

    αλατοπίπερο,

    πάπρικα και ρίγανη.

 Σάλτσα:

    χυμό 2 λεμονιών,

    1 φλ. από το ζουμάκι του φαγητού,

    2 κ.σ. αλεύρι ή κορν φλάουρ.

Οδηγίες

Κόβουμε το κέντρο από το λάχανο, το κοτσάνι του, αφαιρούμε τα εξωτερικά φύλλα και αφήνουμε το λάχανο σε νερό με ξύδι για 30 λεπτά να καθαρίσει.    Βάζουμε νερό με αλάτι ως την μέση μια μεγάλης κατσαρόλας να βράσει. Τοποθετούμε το λάχανο με το κενό προς τα κάτω, μέσα στο νερό να ζεματιστεί, το γυρίζουμε και από την άλλη πλευρά.    Το βγάζουμε, αφήνουμε σε σουρωτήρι να κρυώσει και ετοιμάζουμε τη γέμιση.

Ψιλοκόβουμε τα μυρωδικά, τρίβουμε κρεμμύδια και καρότα στο μούλτι, πλένουμε το ρύζι σε τρυπητό.     Ανακατεύουμε σε μπολ το ρύζι με τα υπόλοιπα υλικά, ρίχνουμε το λάδι και αλατοπίπερο, ρίγανη. Αφήνουμε 15-30 λεπτά να ενωθούν οι γεύσεις και να φουσκώσει το ρύζι μας.

Παίρνουμε ένα ένα τα φύλλα, τα εξωτερικά που είναι μεγαλύτερα τα κόβουμε σε δύο μέρη αφαιρούμε το σκληρό κοτσάνι.    Βάζουμε στην μια άκρη αρκετή γέμιση και τυλίγουμε τους ντολμάδες μας σε ρολά σφιχτά. Τους βάζουμε σε πυρέξ ελαφρά λαδωμένο και στρωμένο με τα κοτσάνια, σχισμένα ή μικρά λαχανόφυλλα που δεν τυλίγονται, με την άκρη του τυλίγματος προς τα κάτω κοντά κοντά.

Περιχύνουμε τους ντολμάδες μας με το υπόλοιπο λάδι, αλατοπιπερώνουμε ρίχνουμε λίγη πάπρικα και νερό μέχρι να τους σκεπάζει καλά.    Με καπάκι ή αλουμινόχαρτο σκεπάζουμε το πυρέξ μας και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200ο για 1 1/2 ώρα περίπου να μαλακώσουν.

Βγάζουμε το πυρέξ και παίρνουμε 1 φλ. από το ζωμό του φαγητού μας, το ρίχνουμε στον χυμό λεμονιού που έχουμε διαλύσει το κορν φλάουρ ή το αλεύρι, χτυπάμε καλά με πιρούνι και περιχύνουμε το φαγητό μας.    Αφήνουμε 15 λεπτά ακόμα στο φούρνο να δέσει η σάλτσα.

Σερβίρουμε τα ντολμαδάκια μας με τη σάλτσα τους!

Λίγα μυστικά ακόμα

Μπορείτε, αν θέλετε, να προσθέσετε και τριμμένη ντομάτα.

Σχόλια

 

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

Πώς θα φτιάξω τσιπς από λαχανικά; Θάλεια Τσιχλάκη

Μου αρέσει που βρίσκω στην αγορά τσιπς από διάφορα λαχανικά. Είναι δυνατόν να φτιάξω και μόνη μου; Με ποια λαχανικά θα έχω ένα καλό αποτέλεσμα και πώς πρέπει να τα τηγανίσω;
Σας προτείνω ανεπιφύλακτα τις γλυκοπατάτες, τα παντζάρια, τα καρότα, την κολοκύθα, το κολοκάσι (αν το βρείτε στην αγορά). Θα τα τηγανίσετε σε φριτέζα με άφθονο λάδι, κατά προτίμηση καλαμποκέλαιο, σε δυνατή φωτιά. Αν αυτό που σας γοήτευσε σε αυτά τα χορτοφαγικά τσιπς, όπως τα λένε οι Αμερικανοί, είναι ότι τα βρίσκετε πιο «διαιτητικά», μπορείτε και να τα ψήσετε και στον φούρνο, στους 200°C. Χρειάζεται μόνο να τα αλείψετε με ελαιόλαδο και να τα αλατίσετε. Στη συνέχεια τα τοποθετείτε, σε μια στρώση, πάνω σε αντικολλητικό χαρτί. Καθώς μερικά ψήνονται γρηγορότερα από κάποια άλλα, μην τα αναμείξετε. Το καρότο ψήνεται σε 10 λεπτά και η πατάτα σε 16, οπότε έχετε τον νου σας να τα βγάλετε σταδιακά και να τα αφήσετε να στεγνώσουν και από αυτό το ελάχιστο λάδι τους πάνω σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Το «μανιτάρι των θεών»

Τα καταγεγραμμένα θεραπευτικά αποτελέσματα που δίνει το έλαιό του το έχουν καταστήσει ένα από τα κορυφαία παραδοσιακά βότανα με αποτέλεσμα να είναι δυσεύρετο και πολύ ακριβό.

Είναι χαρακτηριστικό άλλωστε πως το έλαιό του είναι έως και 70 φορές πιο ισχυρό από τη σάρκα του και προέρχεται από τους σπόρους του μανιταριού, ενώ για την παραγωγή ενός κιλού ελαίου χρειάζονται 1.000 κιλά μανιταριών. Η ονομασία του έχει ελληνική προέλευση, από το ελληνικό γάνος (γάνο=λαμπερό), εξ ου και το γανώνω ή ο γανωτής, και τη λέξη δέρμα (derma) δηλαδή ganoderma= λαμπερό δέρμα, υποδηλώνοντας έτσι μία από τις πολλές ευεργετικές του ιδιότητες.

Η αποτελεσματικότητά του στην ιατρική ήταν τόσο μεγάλη που είναι καταγεγραμμένη στο αρχαιότερο κινεζικό ιατρικό κείμενο, «Shinnoh Honsohkyo», στο οποίο, σύμφωνα με μια ταξινόμηση 365 ειδών, το έλαιο του Ganoderma lucidum καταλαμβάνει την πρώτη θέση στα «ανώτερα φάρμακα» καθώς παρουσιάζει τις περισσότερες θεραπευτικές ιδιότητες από οποιοδήποτε άλλο βότανο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι αιώνες πριν, το Ganoderma lucidum αναφερόταν ως το φάρμακο που μπορούσε να εξασφαλίσει σε κάποιον αιώνια νεότητα και μακροζωία. Ηταν επίσης γνωστό και ως το «Μυστικό των Αυτοκρατόρων» αφού λόγω της σπανιότητάς του αποτελούσε την τροφή των βασιλέων και ειδικότερα της δυναστείας των Μινγκ οι οποίοι το θεωρούσαν κλειδί για να κατακτήσουν την αθανασία.

Το κινεζικό όνομά του Ling Zhi ερμηνεύεται ως «πνευματική ικανότητα», με έξι διαφορετικές ποικιλίες του είδους ανάλογα με το σχήμα και το χρώμα, με την κόκκινη ποικιλία να θεωρείται η πιο ισχυρή.

Το Ganoderma lucidum θεωρείται το κορυφαίο προσαρμογόνο βότανο μέσα από μια λίστα από 300 φυτά τα οποία έχουν αναγνωριστεί ως προσαρμογόνα. Τα προσαρμογόνα βότανα είναι ένα από τα μυστήρια της φύσης και φημίζονται για την εκπληκτική τους θεραπευτική δράση. Πρόκειται για φυτά τα οποία προσφέρουν στον οργανισμό ακριβώς αυτό που χρειάζεται τη δεδομένη στιγμή, προσαρμόζοντας δηλαδή τη δράση τους ανάλογα με τις ανάγκες μας. Για παράδειγμα, ένα προσαρμογόνο που ενδείκνυται για την καταπολέμηση της χοληστερίνης είναι ικανό να αυξήσει την «καλή» HDL χοληστερόλη, χωρίς παράλληλη αύξηση της «κακής» LDL χοληστερόλης. Αντίστοιχα, ένα προσαρμογόνο κατάλληλο για την αρτηριακή πίεση μειώνει τα επίπεδά της στους υπερτασικούς, αλλά ταυτόχρονα μπορεί να αυξήσει την τιμή της σε άτομα με χαμηλή πίεση.

Το Ganoderma lucidum περιέχει 400 βιοενεργά μικροσυστατικά που συμβάλλουν στην ομαλή λειτουργία του οργανισμού και επιδρούν σημαντικά στη θωράκισή του. Αποτελεί τη μόνη γνωστή πηγή μιας ομάδας τριτερπενίων ή αλλιώς γανοδερικών οξέων τα οποία έχουν παρόμοια μοριακή δομή με τις στεροειδείς ορμόνες και συντελούν στη μείωση της πίεσης του αίματος και της «κακής» LDL χοληστερόλης. Ταυτόχρονα χάρη στην πλούσια σύστασή του σε πολυσακχαρίτες, μονοσακχαρίτες, αλκαλοειδή, κουμαρίνη, τανίνη κ.ά. τού προσδίδονται ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες. Είναι επίσης πλούσιο σε εργοστερόλες, μανιτόλη, ακόρεστα λιπαρά οξέα, αμινοξέα, πρωτεΐνες, βιταμίνες και μέταλλα θωρακίζοντας έτσι τον οργανισμό από διάφορες ασθένειες.

Οι σπάνιοι πολυσακχαρίτες που περιέχει συμβάλλουν στην αύξηση της παραγωγής μορίων RNA και DNA στον μυελό των οστών όπου δημιουργούνται τα κύτταρα Β και Τ. Εχει αποδειχθεί ότι αυτοί οι δύο τύποι κυττάρων παίζουν καθοριστικό ρόλο για την υγεία και τη μακροζωία καθώς θωρακίζουν τον οργανισμό από ιούς και λοιμώξεις. Ετσι εξηγούνται, λοιπόν, οι ευεργετικές και πολλές φορές μυθικές ιδιότητες που του απέδιδαν κατά την αρχαιότητα.

Σύμφωνα με την κινεζική ιατρική το Ganoderma lucidum επιδρά θετικά στην πρόληψη των καρδιακών παθήσεων, στη θεραπεία της αϋπνίας, του άγχους και της κατάθλιψης, στην καταπολέμηση της ανδρικής ανικανότητας, στη μείωση της χοληστερόλης, της υπέρτασης και της υπότασης, στις παθήσεις που σχετίζονται με το ήπαρ. Παράλληλα βελτιώνει τα επίπεδα της γλυκόζης στο αίμα, καταπολεμά τις αλλεργίες και τις φλεγμονές, παρουσιάζει αντιοξειδωτική και αντικαρκινική δράση, βελτιώνει σημαντικά τα συμπτώματα της αρθρίτιδας και της εμμηνόπαυσης. Τα 400 ευεργετικά ενεργά συστατικά που περιέχει το καθιστούν ένα πολύ ισχυρό αντιικό που θωρακίζει το ανοσοποιητικό και χτίζει την υγεία του οργανισμού, ειδικά κατά τους φθινοπωρινούς μήνες που οι ιώσεις και οι ασθένειες βρίσκονται σε έξαρση.

Επίσης, επιδρά θετικά στη φυσική φθορά του χρόνου και αναδεικνύεται στο καλύτερο ελιξίριο μακροζωίας, αφού ενεργοποιεί τη φυσική διαδικασία διατήρησης της νεότητας, συμβάλλει στην καθυστέρηση της πρόωρης γήρανσης των κυττάρων, ενώ ταυτόχρονα βοηθά στην πνευματική διαύγεια και τη ριζική αναζωογόνηση του οργανισμού. Χάρη σε όλες αυτές τις ιδιότητες, οι οποίες είναι καταγεγραμμένες σε διεθνή βιβλιογραφία και κλινικές μελέτες, το Ganoderma lucidum μπορεί να χαρακτηριστεί πολύτιμος σύμμαχος υγείας για κάθε οργανισμό με στόχο την πρόληψη και την ενδυνάμωση της συνολικής του λειτουργίας.

Το έλαιο Ganoderma lucidum κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά με την εμπορική ονομασία Omanitus, σε μορφή διάφανης κάψουλας.

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

Lentinus Edodes- σιτάκι

Πριν από λίγα χρόνια, το μανιτάρι για τον Έλληνα καταναλωτή, αν δεν ήταν άγριο, ταυτιζόταν με ένα και μόνον είδος: το αγαρικό το δίσπορο, που πρώτο καλλιεργήθηκε στην Eλλάδα. Mετά «ξεφύτρωσαν» τα πλευρώτους, ύστερα τα αρωματικά πορτομπέλο... Σήμερα, που διεθνώς καλλιεργούνται για διατροφικούς, θεραπευτικούς ή φαρμακευτικούς λόγους δεκάδες είδη μανιταριών, κάποια από τα οποία φτάνουν φρέσκα, αποξηραμένα ή σε κονσέρβες και στη χώρα μας, αξίζει να σταθούμε στα διατροφικά οφέλη και στη θεραπευτική αξία τριών μανιταριών που είναι διαθέσιμα στην ελληνική αγορά: του ασιατικού σιτάκι, του πλευρώτους και του συνηθισμένου άσπρου μανιταριού. Mετά το λευκό, είναι το δεύτερο σε παραγωγή καλλιεργήσιμο μανιτάρι στον κόσμο. Aν και στην Eλλάδα είναι λιγότερο γνωστό από τα άλλα, κερδίζει επάξια την πρώτη θέση λόγω της σημαντικής γευστικής, διατροφικής, θεραπευτικής και φαρμακευτικής του αξίας. O Lentinus Edodes, όπως είναι η επιστημονική ονομασία του σιτάκι, είναι γνωστός εδώ και εκατοντάδες χρόνια ως ένα βασικό και πολύ σημαντικό τρόφιμο-φάρμακο που χρησιμοποιείται ευρύτατα από την παραδοσιακή κινεζική και ιαπωνική ιατρική και κουζίνα. H σάρκα του «καπέλου» του είναι άσπρη και σφιχτή. Φυτρώνει την άνοιξη και το φθινόπωρο στα ασιατικά βουνά, πάνω σε κορμούς πλατύφυλλων δέντρων, και καλλιεργείται εντατικά στην Kίνα, στην Kορέα και στην Iαπωνία. Στην τελευταία, μάλιστα, αποτελεί και το κυριότερο εξαγωγικό προϊόν.
Διατροφική αξία : Eκτός από τις πρωτεΐνες και τα μέταλλα, το σιτάκι παρέχει και πολλές βιταμίνες, με πιο σημαντικές τις B12 και B2 (ριβοφλαβίνη), που υπάρχουν σχεδόν αποκλειστικά στα ζωικά τρόφιμα. H βιταμίνη B12 είναι αναγκαία για την καλή σύσταση του αίματος, για τη σωστή λειτουργία του νευρικού συστήματος και για την ενίσχυση της μνήμης. H βιταμίνη B2 βοηθάει στην ανάπτυξη και την αναπαραγωγή, στη διατήρηση της υγείας του δέρματος, των νυχιών, των μαλλιών και των ματιών και βελτιώνει το μεταβολισμό. Oι χορτοφάγοι, που απέχουν από τρόφιμα ζωικής προέλευσης, μπορούν να βρουν στο σιτάκι μια θαυμάσια εναλλακτική πηγή αυτών των βιταμινών.
Θεραπευτική αξία : Oι πολλές και σύνθετες θεραπευτικές ιδιότητες που διαθέτει το σιτάκι έχουν γίνει αντικείμενο επιστημονικής έρευνας στην Aμερική, στην Iαπωνία και στην Kίνα, τόσο για την προληπτική όσο και για τη θεραπευτική τους δράση. Oι δραστικές ουσίες που περιλαμβάνει ενεργοποιούν και θωρακίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα, καταπολεμούν την κόπωση, μειώνουν τα συνολικά επίπεδα της χοληστερίνης και έχουν ισχυρή αντικαρκινική και αντιική δράση. H λεντινάνη, ένας πολυσακχαρίτης τον οποίο απομόνωσαν από το σιτάκι Γιαπωνέζοι επιστήμονες το 1980, διεγείρει την παραγωγή ιντερλευκίνης και ιντερφερόνης στον οργανισμό και περιορίζει την τοξική ανοσοκατασταλτική επίδραση των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στη χημειοθεραπεία. Θετικά αποτελέσματα έδωσαν και έρευνες που έγιναν σχετικά με τη θεραπευτική χρήση του σιτάκι στην αντιμετώπιση διαφόρων επικίνδυνων ιών, όπως της γρίπης, του έρπητα I και II, της ηπατίτιδας B και του AIDS. Σημαντική είναι ακόμα και η λιποδιαλυτική του δράση. Eπισπεύδει το μεταβολισμό της χοληστερίνης στο συκώτι και μειώνει εντυπωσιακά το συνολικό επίπεδο της χοληστερίνης στο αίμα. Mια έρευνα που έγινε το 1970, σε ένα δείγμα 460 ατόμων που κατανάλωναν καθημερινά για μία εβδομάδα 9 γρ. αποξηραμένα ή 90 γρ. φρέσκα σιτάκι, έδειξε ότι το συνολικό επίπεδο της χοληστερίνης μειώθηκε κατά 7-15%! Tο σιτάκι φαίνεται ακόμα ότι μπορεί να βοηθήσει σε περιπτώσεις αρθρίτιδας και αλλεργιών, ενώ θεωρείται ότι έχει και αντιγηραντικές ιδιότητες.
Φαρμακευτική χρήση : Oι δραστικές ουσίες του σιτάκι χρησιμοποιούνται ευρύτατα στην παρασκευή φαρμάκων και συμπληρωμάτων διατροφής.
Θα το βρείτε : Aποξηραμένο, σε καταστήματα που διαθέτουν ασιατικά προϊόντα ή είδη υγιεινής διατροφής και σε μεγάλα καταστήματα μπαχαρικών και βοτάνων. Φρέσκα σιτάκι εισαγωγής μπορείτε να βρείτε αυτή την εποχή και σε γκουρμέ καταστήματα. Υπάρχουν όμως και αλλού.
Στην κουζίνα : Tο έντονο άρωμα και η πλούσια γεύση του θα προσδώσουν νοστιμιά σε όποιες συνταγές το προσθέσετε. Δοκιμάστε το σε ασιατικά πιάτα.

Μανιτάρια Πώς να τα μαγειρέψετε

Το φθινόπωρο είναι η εποχή των ΅ανιταριών, ή τουλάχιστον των άγριων ΅ανιταριών, καθώς τα καλλιεργη΅ένα και τα αποξηρα΅ένα πωλούνται πλέον καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Τα ΅ανιτάρια ανήκουν σε ένα ξεχωριστό βασίλειο των έ΅βιων οργανισ΅ών, το βασίλειο των ΅υκήτων. Στην πραγ΅ατικότητα, αυτό που ε΅είς ονο΅άζου΅ε «΅ανιτάρι» είναι το αναπαραγωγικό σώ΅α των ΅ακρο΅υκήτων, των ΅υκήτων εκείνων που είναι ορατοί ΅ε γυ΅νό ΅άτι. Ο υπόλοιπος οργανισ΅ός, το ΅υκήλιο, αναπτύσσεται υπογείως αποσυνθέτοντας νεκρή οργανική ύλη. Το 95% του βάρους των ΅ανιταριών είναι νερό, ενώ το υπόλοιπο 5% αντιστοιχεί σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνες. Η χα΅ηλή θερ΅ιδική αξία τους σε συνδυασ΅ό ΅ε το γεγονός ότι αποτελούν καλή πηγή ιχνοστοιχείων, βιτα΅ινών (ιδιαιτέρως του συ΅πλέγ΅ατος Β) και αντιοξειδωτικών τα καθιστά ιδανική επιλογή για όσους προσέχουν τη διατροφή τους, αλλά δεν θέλουν να στερηθούν σε γεύση. Αν αποφασίσετε να αναζητήσετε οι ίδιοι τα ΅ανιτάρια σας, θα πρέπει να ΅άθετε να αναγνωρίζετε τα βρώσι΅α και ο καλύτερος τρόπος για αυτό είναι να ΅αθητεύσετε δίπλα σε έ΅πειρους ΅ανιταροσυλλέκτες. Αν, πάλι, προτι΅άτε την ασφάλεια των καλλιεργη΅ένων ή αποξηρα΅ένων ΅ανιταριών, θα χαρείτε να ΅άθετε ότι ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρξε στην αγορά ΅εγαλύτερη ΅ανιταροποικιλία. 

Ασπρο΅ανίταρα Το πιο κοινό είδος καλλιεργήσι΅ου ΅ανιταριού. Ανήκει στο γένος Agaricus και το χρώ΅α του ΅πορεί να ποικίλλει από υπόλευκο ΅έχρι ανοιχτό καφετί. Στο σουπερ΅άρκετ το βρίσκου΅ε σε διάφορα ΅εγέθη, ΅ε ΅εγαλύτερο το πορτο΅πέλο. Τα ΅ικρά ΅εγέθη ενδείκνυνται για σαλάτες (ω΅ά) και όχι ΅όνο: είναι νοστι΅ότατα σοταρισ΅ένα ΅ε βούτυρο, σκόρδο και φρέσκια ρίγανη ή ΅αριναρισ΅ένα σε λαδολέ΅ονο και ΅πούκοβο. Τα ΅εγάλα πορτο΅πέλο ενδείκνυνται για ψήσι΅ο στη σχάρα, ενώ το «καπελάκι» λειτουργεί ωραιότατα σαν υποδοχή για τη γέ΅ιση της επιλογής σας.

Πλευρώτους Το δεύτερο πιο διαδεδο΅ένο καλλιεργήσι΅ο είδος ΅ανιταριού, το πλευρώτους (Pleurotus), χαρακτηρίζεται από τα αλλεπάλληλα κυ΅ατιστά στρώ΅ατά του και το σχή΅α που θυ΅ίζει όστρακο. Αγριο, αφθονεί σε όλη τη χώρα σε κορ΅ούς δέντρων, αλλά και πεσ΅ένα ξύλα. Το χρώ΅α του είναι συνήθως υπόλευκο και διαθέτει γλυκιά γεύση και λεπτό άρω΅α. Ενδείκνυται για ψήσι΅ο στη σχάρα ΅ε λάδι και λε΅όνι, και είναι πεντανότη΅ο στον φούρνο ΅ε λευκό κρασί. Τα πλευρώτους συνοδεύουν άριστα ψάρι και κοτόπουλο.

Βασιλο΅ανίταρα  Είναι τα ΅ανιτάρια που αναγνωρίζουν όλα τα παιδιά, καθώς εικόνες τους υπάρχουν σε πολλά παρα΅ύθια! Ανήκουν στο γένος Boletus, το οποίο περιλα΅βάνει περισσότερα από 20 είδη. Ιδιαίτερα εύγευστα, τα ελληνικά βασιλο΅ανίταρα αξίζει να τρώγονται ψητά στη σχάρα για να αναδεικνύεται η γεύση τους. Αν δεν βρείτε τα ω΅ά, αγοράστε τα αποξηρα΅ένα. Το ΅όνο που χρειάζονται είναι 30 λεπτά σε νερό ή κρασί (αν το απαιτεί η συνταγή) για να ζωντανέψουν. Ιδανικά για ριζότο.

ΚανθαρέλεςΙδιαίτερα λεπτεπίλεπτες, οι κανθαρέλες (Cantharelle) ΅οιάζουν ΅ε λουλούδια που φύονται απευθείας από το χώ΅α. Το χρώ΅α τους είναι κιτρινόχρυσο έως πορτοκαλί και το άρω΅ά τους φρουτώδες – θυ΅ίζει εσπεριδοειδή. Εχουν γλυκιά γεύση και οι συλλέκτες τις αναζητούν άνοιξη και φθινόπωρο σε δάση κωνοφόρων. Αν τις ανακαλύψετε σε κάποιο ενη΅ερω΅ένο ντελικατέσεν, ΅αγειρέψτε τες για αρκετή ώρα σε σιγανή φωτιά, ώστε να εκ΅εταλλευτείτε τα υγρά τους, και προσθέστε στο τέλος κρέ΅α γάλακτος.

Μορχέλες Ξεχωρίζουν από τη χαρακτηριστική ΅ορφολογία τους, ενώ το χρώ΅α τους ποικίλλει από υπόλευκο ΅έχρι σκούρο καστανό ή σταχτί. Οι ΅ορχέλες (Morchella) θεωρούνται από τα νοστι΅ότερα ΅ανιτάρια, ΅ε άρω΅α και γεύση που παραπέ΅πουν σε φουαγκρά. Δεν πρέπει να τρώγονται ω΅ά, αλλά ΅πορούν να ΅αγειρευτούν ΅ε πολλούς τρόπους: ΅παίνουν σε σούπες και σάλτσες και αν το ΅έγεθός τους το επιτρέπει, γίνονται γε΅ιστές. Η ΅εστή γεύση τους τις καθιστά τις ιδανικότερες συνοδούς έντονων γευστικά κρεάτων.

Τρούφες Το ακριβότερο των ΅ανιταριών, οι τρούφες, ήταν γνωστές και αγαπητές από την αρχαιότητα. Το ΅ανιτάρι αυτό, του γένους Hydna, αναπτύσσεται υπογείως και η αναζήτησή του ανάγεται σε πραγ΅ατικό κυνήγι θησαυρού.  Διαθέτει ΅οναδικό άρω΅α: λίγη τρι΅΅ένη τρούφα απογειώνει ένα ριζότο. Αν ό΅ως η τι΅ή της σας αποθαρρύνει, ΅ην απογοητεύεστε: στην αγορά θα βρείτε λάδι τρούφας σε προσιτή τι΅ή.

Βιβλία  Οι επίδοξοι ΅ανιταροσυλλέκτες θα βρουν στα βιβλία του Ζαχαρία Θ. Αθανασίου (εκδ. Ψύχαλου) τη βοήθεια που χρειάζονται για την αναγνώριση των άγριων ΅ανιταριών. Ο ΅ικρού σχή΅ατος οδηγός, για 250 είδη, είναι ιδανικός για να τον έχετε ΅αζί σας στην εξοχή.

Μανιτάρι..Πλευρώτους ο οστρεώδης

Eίναι το δεύτερο σε παραγωγή καλλιεργούμενο μανιτάρι στην Eυρώπη. Στους συλλέκτες άγριων μανιταριών και στους καλοφαγάδες είναι γνωστό ως «Eλατομανίτης» και φυτρώνει σε πυκνές τούφες, από το φθινόπωρο ως το χειμώνα, πάνω σε κορμούς. Tο «καπέλο» του μοιάζει με όστρακο και έχει διάφορα μεγέθη και χρώματα. Mπορεί να μαυρίζει ή να είναι άσπρο, γκρίζο-μενεξελί ή κίτρινο.

Διατροφική αξία : Έχει υψηλή θρεπτική και διαιτητική αξία. Σύμφωνα με μετρήσεις, σε σύνολο ξερής ουσίας του μανιταριού που φτάνει το 7,5% του χλωρού βάρους του, το 4,8% αποτελείται από αζωτούχες ενώσεις. Oι πρωτεΐνες που παρέχει είναι υψηλής βιολογικής αξίας, επειδή περιλαμβάνουν όλα σχεδόν τα αμινοξέα και μάλιστα σε αναλογίες περίπου αντίστοιχες με εκείνες του αυγού!
Φαρμακευτική χρήση : Aπό το πλευρώτους έχει απομονωθεί μια ουσία με αντικαρκινική δράση, που χρησιμοποιείται στη φαρμακολογία.
Θα το βρείτε : Στα καταστήματα τροφίμων όλους τους μήνες του χρόνου το καλλιεργημένο φρέσκο και το άγριο νωπό ορισμένες εποχές.
Στην κουζίνα : H παχιά σάρκα του πλευρώτους είναι έντονα αρωματική, αρκετά τραγανή και σφιχτή. Όταν μαγειρευτεί, η υφή και η πυκνότητα της σάρκας του θυμίζουν αυτή του κρέατος, γεγονός που -παράλληλα με τη διατροφική του αξία- το έχει καταστήσει περιζήτητο τόσο στους γευσιγνώστες όσο και στους χορτοφάγους. H γεύση του αναδεικνύεται ιδιαίτερα αν καταναλωθεί ψητό, σκέτο ή σε σαλάτες, αλλά και τηγανητό.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Μανιτάρια τα καπελάκια της φύσης           Μανιτάρι «όπλο» κατά του καρκίνου   Μανιτάρια μαγικά!

Ενας γκουρμέ μύκητας στο πιάτο μας Αυξάνονται οι λάτρεις των άγριων μανιταριών- Γιορτές «προς τιμήν τους» σε Γρεβενά και Πήλιο

ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ Πλευρώτους, πορτομπέλο, τρούφες ή σιτάκε; Ανακαλύπτοντας τα μυστικά του πιο νόστιμου μύκητα

Οι ΅ικροί σεφ των ΅ανιταριών Μαθητές Γυ΅νασίου έβγαλαν βιβλίο για τα 81 διαφορετικά είδη της Πάρου

Εως 6.000€ το κιλό για άσπρη τρούφα Γύρω στα 7 έως 8 χρόνια χρειάζεται για να υπάρξει μια σεβαστή παραγωγή τρούφας, ενώ η λευκή τρούφα χρειάζεται ώς και 25!

 Αναζητώντας με μανία τα άγρια μανιτάρια Μέχρι και σε… online ταυτοποίηση επιδίδονται οι φανατικοί φίλοι τους που αυξάνονται κατά εκατοντάδες την τελευταία δεκαετία με τον πρακτικό οδηγό ανά χείρας άρχισε να αναγνωρίζει τα ασφαλή και τα δηλητηριώδη, κατορθώνοντας να απολαύσει πολλά διαφορετικά «ζουρλομάρταρα» χωρίς φόβο. Παρ' όλα αυτά κανείς δεν μπορεί να είναι απόλυτα σίγουρος - ιδίως όταν βρίσκεται στα πρώτα του βήματα. Γι' αυτό οι έμπειροι γνώστες προσφέρουν δωρεάν online ταυτοποίηση μανιταριών σε όσους ανησυχούν για το τελευταίο τους απόκτημα και αποστέλλουν στην ιστοσελίδα www.manitari.gr τη σχετική φωτογραφία.

Καλλιέργεια μανιαταριών

Πώς να διαλέγεις μανιτάρια  

Στο χωριό Ζιάκας Γρεβενών περνά τα καλοκαίρια της η Ελευθερία Κώνστα. Συνταξιούχος, στα εβδομήντα πέντε της, θυμάται εκείνο τον απογευματινό περίπατο πριν από πέντε χρόνια στους πρόποδες του Ορλιακα. Μπροστά της, μπόλικα κιτρινοπρασινωπά μανιτάρια. Τα μάζεψε σε μια σακούλα και στο σπίτι της τηγάνισε και έφαγε μερικά από αυτά και τα υπόλοιπα τα έπλυνε και τα φύλαξε στην κατάψυξη για την κόρη της, που θα ερχόταν στο χωριό την επόμενη εβδομάδα. Ξύπνησε το πρωί με αφόρητους πόνους στην κοιλιά.

Οι γείτονες τη μετέφεραν στο Νοσοκομείο Γρεβενών, όπου εφημέρευε ο Αντώνης (από τη Σιάτιστα), μανιταρόφιλος και γνώστης του θέματος. Η πρώτη εξέταση από τον γιατρό έδειξε σημαντική απόκλιση από τις φυσιολογικές τιμές των τρανσαμινασών AST και ALT. Της έγινε πλύση στομάχου και της χορηγήθηκε αμέσως το ηπατοπροστατευτικό Legalon. Ηταν θανατηφόρα μανιτάρια Amanita phalloides. Η έγκαιρη αντιμετώπιση της δηλητηρίασης της έσωσε τη ζωή.

Ο Θανάσης Χατζής συνήθιζε να περπατά στο δάσος με τις φουντουκιές στον Δαφνώνα Ξάνθης. Λάτρευε τα μανιτάρια, έσκυψε και έκοψε μερικά, «του φάνηκαν αθώα και ακίνδυνα». Τα συμπτώματα που εμφανίστηκαν την άλλη μέρα έδειχναν φαλλοειδική δηλητηρίαση. Οι συγγενείς του θύματος ειδοποίησαν αμέσως τον -πρόεδρο τότε- των Μανιταρόφιλων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Αγγελο Παπαδημητρίου. Ο Αγγελος διαπίστωσε ότι πρόκειται για τον συνήθη ύποπτο: Amanita phalloides. Ακολούθησε ειδική αγωγή, χρειάστηκε να τηλεφωνήσει στους εφημερεύοντες γιατρούς ο καθηγητής Ιατρικής Δημήτρης Ρίγγος (νομάρχης Γρεβενών τότε...). Ο ασθενής βγήκε από το νοσοκομείο έπειτα από τρεις μέρες.

Μανιταροφιλία, μανιταρογνωσία και μανιταροσυλλέκτης, τρία κεφάλαια επικίνδυνα που, εάν δεν τα ξέρεις, καλύτερα να μην ανακατευτείς. «Σε αρκετές περιοχές της Ελλάδας και ιδιαίτερα στην πατρίδα μου, τα Γρεβενά, υπάρχει σημαντική παράδοση στη συλλογή και την κατανάλωση άγριων μανιταριών στην Ελλάδα», μας λέει ο Γιώργος Κωνσταντινίδης, εκπαιδευτικός και συγγραφέας. «Η αναζήτηση και η συλλογή τους, οι τρόποι κατανάλωσης, οι συνταγές μαγειρικής, οι τεχνικές συντήρησης, οι λαϊκές ονομασίες, οι παροιμίες και οι μύθοι που έχουν αναπτυχθεί γύρω από τον τρόπο εμφάνισης και ανάπτυξής τους, αποτελούν μέρος της τοπικής παράδοσης, της λαογραφίας, της ιστορίας και της οικονομίας. Γνωρίζουμε ότι ο λαός μας, στη Δυτική Μακεδονία, τη Χαλκιδική, τη Λέσβο και αλλού, επιβίωσε στις δύσκολες περιόδους της Κατοχής και του Εμφυλίου καταναλώνοντας τόνους άγριων μανιταριών που συνέλεγαν από τα δάση. Προσωπικά ασχολούμαι πρωτίστως με τη μελέτη των μανιταριών και δευτερευόντως με τη συλλογή τους, από το 1989. Αυτό που με ώθησε ήταν η αγάπη στη φύση. Είχα την τύχη να μεγαλώσω σε φυσικό περιβάλλον, στο χωριό μου την Κνίδη Γρεβενών, με ανθρώπους που αγαπούσαν και γνώριζαν τη φύση. Η αφορμή ωστόσο για να ασχοληθώ μαζί τους σε βάθος, ήταν η διαπίστωσή μου ότι κανένας στην περιοχή μας δεν γνώριζε περισσότερα από 3-4 είδη. Επρεπε λοιπόν κάποιος να ασχοληθεί μαζί τους, να τα μάθει και να μεταφέρει αυτή τη γνώση και στους άλλους».

Από το 2002 έως σήμερα έχουν εκδοθεί έξι βιβλία του σχετικά με τα άγρια μανιτάρια -«Μανιτάρια οδηγός τσέπης», «Οδηγός μανιταροσυλλέκτη» κ.ά. Μέσα από αυτά προσπαθεί να μεταδώσει την αγάπη του για τα μανιτάρια (μανιταροφιλία) και τη γνώση που θα κάνει ασφαλή την κατανάλωσή τους (μανιταρογνωσία). Παράλληλα, συμβάλλει στην καταγραφή των μανιταριών στην Ελλάδα (έχει καταγράψει και ταυτοποιήσει περισσότερα από 1.400 είδη) και στην προβολή της δράσης των συλλόγων μανιταροφιλίας.

Κορυφαία εκδήλωση μανιταροφιλίας και μανιταρογνωσίας στην Ελλάδα είναι η Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριού, που μέχρι και φέτος τουλάχιστον γινόταν κάθε Αύγουστο, από το 2003. Συγκεντρώνονται περισσότεροι από 15.000 χιλιάδες ερασιτέχνες μανιταρόφιλοι αλλά και ειδικοί επιστήμονες από όλη την Ελλάδα, την Ευρώπη, την Τουρκία και την Αυστραλία, ανταλλάσσουν γνώσεις και εμπειρίες, αναζητούν άγρια μανιτάρια και τρούφες στα κοντινά δάση, παρακολουθούν σεμινάρια και συναυλίες, δοκιμάζουν νέες μανιταρογεύσεις.

Συνάντηση στο Internet Οσο για την ιστοσελίδα των μανιταρόφιλων; «Τον Μάιο του 2005, με τη βοήθεια του φίλου, μανιταρόφιλου και διαδικτυακού τεχνικού Νίκου Παπανίκου (webmastor) στήσαμε το www.manitari.gr», προσθέτει ο κ. Κωνσταντινίδης. «Πρόκειται για το μοναδικό σημείο συνάντησης των μανιταρόφιλων της Ελλάδας και της Κύπρου, που αποτελεί πηγή γνώσης και βάσης δεδομένων, τόπο δημοσίευσης πληροφοριών για τη δράση των συλλόγων μανιταρόφιλων και θέση καθημερινής καταγραφής καρποφοριών μανιταριών από όλη την Ελλάδα. Μόνο τον Οκτώβριο του 2006, στην παραπάνω ιστοσελίδα είχαμε αναφορές για 1.044 είδη μανιταριών από 26 νομούς της Ελλάδας, ενώ το 2007 δημοσιεύτηκαν περισσότερα από 80 είδη που αποτελούν πρώτες πανελλήνιες καταγραφές». *

Οδηγίες προς συλλέκτες

1 Ατυχώς δεν υπάρχει κανένας γενικός κανόνας διάκρισης των φαγώσιμων ειδών από τα δηλητηριώδη.

2 Λανθασμένες είναι οι θεωρίες που λένε ότι τα δηλητηριώδη είδη έχουν οπωσδήποτε πικρή ή καυστική γεύση ή ότι τα είδη που τρώγονται από έντομα, σαλιγκάρια, χελώνες ή άλλα μικρόζωα είναι ακίνδυνα και για τον άνθρωπο.

3 Δεν αληθεύουν επίσης οι δοξασίες ότι τα δηλητηριώδη μανιτάρια μαυρίζουν τα ασημένια κουτάλια που έρχονται σε επαφή μαζί τους κατά το βράσιμο ή ότι πήζουν το γάλα ή το ασπράδι του αυγού

4 Το βράσιμο, η ξήρανση ή η κονσερβοποίηση δεν εξουδετερώνουν τις ισχυρές τοξίνες των θανατηφόρων ειδών.

5 Ο μόνος κανόνας που ισχύει: μαζεύουμε για τροφή μόνο τα είδη των οποίων τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίζουμε με απόλυτη βεβαιότητα.

Κατηγορίες, λαϊκές ονομασίες και χαρακτηριστικά

ΦΑΓΩΣΙΜΑ

1) Amanita caesarea - Αμανίτης ο καισαρικός. Λαϊκές ονομασίες: Κοκκινούσκα ή Πιπερούσκα (Γρεβενά), Κόκκινο (Κιλκίς), Νεραντζάκι (Πήλιο Μαγνησίας), Αβγό, Γενιτσάρα ή Γιανιτσάρα (Καστοριά), Καισαρίτης (Κοζάνη), Αυτοκρατορίνα, Τσερβενούσκα (στα πομάκικα) κ.ά. Χαρακτηριστικά: το πορτοκαλί, πορτοκαλοκίτρινο καπέλο, η έντονα γραμμωτή περίμετρος.

2) Macrolepiota procera var. procera - Μακρολεπιώτα η ψηλή, ποικ. η ψηλή.

Λαϊκές ονομασίες: Ζαρκαδίσιο, Γίδιο ή Τσικρίκι (Γρεβενά), Ελαφίνα (Ημαθία), Κουκούλι, Κουκουλίτης (Λέσβος). Χαρακτηριστικά: το μεγάλο μέγεθος, τα καφετιά λέπια και η θηλή στο καπέλο, το διπλό, κινητό δαχτυλίδι και οι τεθλασμένες ζώνες στο ξυλώδες πόδι, που δεν κοκκινίζει αν ξυθεί.

3) Cantharellus cibarius - Κανθαρίσκος ο βρώσιμος. Λαϊκές ονομασίες: Κιτρινούσκα (Γρεβενά), (Γ)καΐτσα (Ιωάννινα), Γαλέτα (Φλώρινα).

Βασικά χαρακτηριστικά: μονόχρωμα ή δίχρωμα με το αρχικά κυρτό, χωνιόμορφο αργότερα, κίτρινο ή λευκωπό καπέλο, τα κίτρινα ή κιτρινωπά φλεβόμορφα, κατερχόμενα ψευδοελάσματα, το κίτρινο ή λευκωπό πόδι και συνεκτική, ινώδης σάρκα με μυρωδιά βερίκοκου.

4) Boletus aereus Bull.- Βωλίτης ο χάλκειος. Λαϊκές ονομασίες: Καλογ(ε)ράκι, Βασιλικό, Καλοεράτσι (Ιος), Καλογρίτσα (στα ποντιακά). Χαρακτηριστικά: το ξερό, χνουδωτό ή λείο, χαλκοκάστανο ή καφεμαυριδερό καπέλο που κοκκινίζει στα πληγωμένα σημεία, η παχνώδης ή σκονισμένη περίμετρος, το ωχροκαφετί πόδι.

5) Morchella elata - Μορχέλλα η εξέχουσα. Λαϊκές ονομασίες: Αρτζιμπούρτζι, Τσιρβούζι, Καψαλίτης, Κουκουμέλα, Κουκ(ου)νάρα, Σκουφάκι, Αρνάκι Μουρτσέκι, Μουρτσάρι, Κόυκος (Κύπρος), Κοιλούλα, Κοιλία (ποντιακά) κ.ά. Χαρακτηριστικά: η καρποφορία του από τον Απρίλιο έως τον Μάιο κυρίως σε καμένα δάση κωνοφόρων, τα κούφια μανιτάρια, η σαφής κλίμακα που σχηματίζουν οι νευρώσεις της κυψελόμορφης κεφαλής.

ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ

1) Amanita phalloides - Αμανίτης ο φαλλοειδής. Λαϊκές ονομασίες: Φαμελίτης, Θανατίτης. Βασικά χαρακτηριστικά: το κίτρινο, καφεκίτρινο, κιτρινολαδί, κιτρινοπρασινωπό, λαδοπράσινο, λαδοκαφετί ή -σπανίως- λευκό καπέλο, τα λευκά ελάσματα, το μεμβρανώδες, λευκωπό δαχτυλίδι στο πάνω μέρος του ποδιού, οι ζεβροειδείς ζώνες και η γλυκιά αλλά μάλλον δυσάρεστη μυρωδιά.

2) Gyromitra esculenta - Γυρομίτρα η εδώδιμη. Λαϊκές ονομασίες: Κουτσουκάκι (Φωκίδα), Μακαρονάκι (Πήλιο Μαγνησίας). Χαρακτηριστικά: η καρποφορία του την άνοιξη σε δάση κωνοφόρων, η κιτρινοκαφετιά, κοκκινοκαφετιά, σκωριόχρωμη ή καφεμαυριδερή κεφαλή που θυμίζει εγκέφαλο ή τσαλακωμένο χαρτί χωρίς νευρώσεις και κυψέλες και το λευκωπό, κούφιο πόδι.

ΠΑΡΑΙΣΘΗΣΙΟΓΟΝΟ

Amanita muscaria var. muscaria - Αμανίτης ο μυγοκτόνος, ποικ. ο μυγοκτόνος. Λαϊκές ονομασίες: Ζουρλομάνταρο, Γκουγκούλιαρε Ζούρλε (στα βλάχικα, Περιβόλι Γρεβενών) κ.ά. Χαρακτηριστικά: το κόκκινο, με λευκές νιφάδες, μερικές φορές με πορτοκαλιές ζώνες καπέλο (διάμ. 5-20 ή 30 εκ.), τα λευκά ελάσματα, το λευκό δαχτυλίδι και οι λευκές ανάγλυφες ζώνες στη διογκωμένη βάση του ποδιού.

ΤΟΞΙΚΟ

Agaricus moelleri - Αγαρικό του Μίλερ. Χαρακτηριστικά: το έντονο κιτρίνισμα της περιμέτρου του ευκρινώς λεπιδωτού καπέλου, του δαχτυλιδιού, της βάσης του ποδιού και της σάρκας στη βάση του ποδιού και η δυσάρεστη μυρωδιά που θυμίζει φαινόλη.

Σύλλογοι από το 1999

* Το 1999 συγκροτείται ο πρώτος «Σύλλογος φίλων των μανιταριών» στην Ελλάδα, με έδρα την Καστοριά.

Το 2002 μετονομάζεται σε «Μανιταρόφιλοι Δυτικής Μακεδονίας». (www.manitari.gr).

* Το 2004, ο δεύτερος σύλλογος μανιταρόφιλων στην Ελλάδα, με έδρα τη Λάρισα. Το 2008 ο σύλλογος μετονομάζεται σε «Μανιταρόφιλοι Θεσσαλίας».

* Τον Ιανουάριο του 2006, ο τρίτος σύλλογος μανιταρόφιλων στην Ελλάδα, με έδρα την Ξάνθη και τίτλο «Μανιταρογνωστικός Σύλλογος Ξάνθης». Το 2010 μετονομάζεται σε «Μανιταρόφιλοι Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης». (www.ipet.gr).

* Το 2007 ο τέταρτος σύλλογος μανιταρόφιλων στην Ελλάδα, με έδρα τα Ιωάννινα και τίτλο «Μανιταρόφιλοι Ηπείρου». (http://fungi.pblogs.gr).

* Το 2007 συγκροτείται ο Μυκητολογικός Σύνδεσμος Κύπρου.

* Τον Φεβρουάριο του 2008 ο πέμπτος σύλλογος μανιταρόφιλων στην Ελλάδα, με έδρα τη Μυτιλήνη και τίτλο «Μανιταρόφιλοι Λέσβου» (http://manitarilesvos.blogspot.com/).

* Το 2009, ο έκτος σύλλογος μανιταρόφιλων στην Ελλάδα, με έδρα την Κερατέα Αττικής και τίτλο «Μανιταρόφιλοι Μεσογαίας».

Υπό ίδρυση είναι οι σύλλογοι «Μανιταρόφιλων Θεσσαλονίκης», «Βοιωτίας» και «Πελοποννήσου» και η «Ομοσπονδία Μανιταρόφιλων Ελλάδας».

 

ΚΟΡΥΦΗ

SΟS για το... γκουρμέ δηλητήριο από μανιτάρια

Φαρ΅ακοποιός από την Καστοριά ανακάλυψε το σπάνιο είδος ΅ανιταριού Η τι΅ή της λευκής τρούφας στις ευρωπαϊκές αγορές κυ΅αίνεται από 3.000 έως 6.000 ευρώ το κιλό. Κι αυτό δεν είναι τίποτα ΅προστά στις ΅υθικές τι΅ές στις οποίες πωλείται κατά καιρούς σε διάφορες δη΅οπρασίες.
 

Της αγίας... τρούφας ανήμερα Από τον Δειπνητή

Μπορεί να είναι είδος πολυτελείας, και μάλιστα σε τέτοια περίοδο άξιο περιφρόνησης. Αλλά εκεί ψηλά στο Πήλιο, αυτό το μανιτάρι έχει σήμερα τη γιορτή του. Την τρούφα πολλοί εζήλεψαν, λίγοι όμως την εχόρτασαν...

Ζουν και αναπνέουν κάτω από το χώμα. Ο μετρ της γαστρονομίας Σαβαρέν τούς απένειμε τον τίτλο των διαμαντιών της κουζίνας. Ο Κικέρωνας τα ονόμασε «παιδιά της Γης» και ο Νέρωνας «τροφή των θεών». Θεόφραστος, Πλούταρχος και Διοσκουρίδης τα περιλαμβάνουν στα συγγράμματά τους ως πολύτιμη τροφή. Κάποιοι μελετητές υποστηρίζουν ότι αυτά ήταν το μάννα εξ ουρανού της Παλαιάς Διαθήκης. Οι τρούφες, οι εξαιρετικοί αυτοί μύκητες που φύονται στις ρίζες των δέντρων, έδωσαν στην παγκόσμια μαγειρική άλλο αέρα, καινούργιες γεύσεις και προπάντων εξαιρετικά αρώματα.

Στην Ελλάδα, το μανιτάρι τρούφα το γνωρίσαμε πριν από μερικά χρόνια, όταν εισέβαλε στα πιάτα μας ως υλικό υψηλής και ακριβής, βεβαίως, γαστρονομίας. Η «κορωνίδα» των γεύσεων όμως φαίνεται ότι έκλεισε το μάτι και στους αγρότες, ιδιαίτερα σ' αυτούς που βλέπουν μακριά και δεν επαναπαύονται στις ξεπερασμένες πλέον καλλιέργειες και τις επιδοτήσεις. Ετσι η καλλιέργεια του πολύτιμου αυτού δώρου της φύσης ξεκίνησε και στη χώρα μας με ελπιδοφόρες προοπτικές.

Γι' αυτό και σήμερα γίνεται προς τιμήν του στην Αργαλαστή Πηλίου η 2η Πανελλήνια Γιορτή Μανιταριού Τρούφας, με τρουφομακαρονάδες, ψωμάκια αλειμμένα με τρουφένιο τυρί και άλλες λιχουδιές που προσφέρονται σ' αυτούς που ξέρουν να εκτιμήσουν το νοστιμότατο προϊόν. Το Ινστιτούτο Ανάπτυξης Πηλίου μάλιστα θα παρουσιάσει σε συνεργασία με το ΕΘΙΑΓΕ το καινούργιο βιβλίο «Η καλλιέργεια και η μαγειρική της τρούφας».

Οι τρούφες αποτελούν ένα από τα πιο περιζήτητα εδέσματα με τιμή που ξεκινά από τα 400 και αγγίζει τα 7.000 ευρώ το κιλό. Συνήθως έχουν διάμετρο 5-8 εκατοστά, αλλά μπορούν να γίνουν και μεγαλύτερες. Το βάρος τους κυμαίνεται από 200 έως 300 γραμμάρια και σπανιότερα μπορεί να φτάσει τα 600. Το 1984 στο Φούρλο της Ακουαλάγκνα συλλέχθηκε τρούφα βάρους 1.380 γραμμαρίων που διατηρεί ακόμα και σήμερα μια θέση στο βιβλίο Γκίνες. Και για τους βιαστικούς που θα πουν «ρε, θα μας τρελάνεις που μας λες για μανιτάρια των 7.000 ―;», να πούμε ότι αρκεί ελάχιστη ποσότητα τρούφας για ν' απογειώσει ένα πιάτο. Συν το γεγονός ότι το παράγωγο λάδι τρούφας, που είναι συγκλονιστικά φθηνότερο, κάνει εξαίσια δουλειά.

Οπως αναφέρεται στο βιβλίο «Η καλλιέργεια και η μαγειρική της τρούφας», οι μύκητες που παράγουν τρούφες συμβιώνουν με τις ρίζες φυτών και ιδιαίτερα δασικών δέντρων και ονομάζονται μυκορριζικοί. Κατ' επέκταση οι καρποφορίες τους, οι τρούφες, παρουσιάζονται γύρω από τα δέντρα. Η... συμβίωση πραγματοποιείται τόσο με ξυλώδη όσο και με ποώδη φυτά, κυρίως όμως με συγκεκριμένα δασικά είδη όπως οι δρύες (βελανιδιές), οι φουντουκιές, οι φλαμουριές, διάφορα είδη πεύκης, τα κέδρα, οι λεύκες και οι ιτιές.

Το άρωμα της τρούφας είναι ευχάριστο και ντελικάτο, καμιά φορά έντονο, το οποίο διατηρείται ακόμα και μετά το μαγείρεμα, με γεύση χαρακτηριστική και, αν μη τι άλλο, εξαιρετική. Ωριμάζει από τα μέσα έως το τέλος Μαρτίου και σχηματίζεται σε βάθος 5-35 εκατοστά. Γι' αυτό και το «κυνήγι» της άγριας τρούφας γίνεται με ειδικά εκπαιδευμένα σκυλιά που ονομάζονται «τρουφόσκυλα». Παλαιότερα γινόταν με γουρούνια, τα οποία έχουν από τη φύση τους εξαιρετικά αναπτυγμένη όσφρηση.

Οι κύριες χώρες παραγωγής αλλά και κατανάλωσης είναι η Γαλλία και η Ιταλία. Οι μεγαλύτερες ποσότητες που πωλούνται διεθνώς έχουν συγκομιστεί σε άγρια μορφή, στη φύση. Η παραγωγή τους όμως συνεχώς μειώνεται. Για παράδειγμα, στη Γαλλία η παραγωγή τρούφας ανέρχεται σε 40 έως 50 τόνους ετησίως, ενώ έναν αιώνα πριν ξεπερνούσε τους 1.000 τόνους (πηγή: Ελληνική Τρούφα, www.truffle.gr). Η αναγκαιότητα για την εμπορική καλλιέργεια αυτού του πανάκριβου μανιταριού είχε εντοπιστεί και παλαιότερα, αλλά μόλις το 1970 έγινε εφικτή.

Πλέον, στην επαρχία Dorgogne της νοτιοδυτικής Γαλλίας περισσότερα από 800 στρέμματα άλλων καλλιεργειών αντικαθίστανται κάθε χρόνο από φυτείες τρούφας, με το ενδιαφέρον των επενδυτών να δίνει στο μανιτάρι αυτό χρηματιστηριακή αξία. Η τρούφα χωρίζεται σε δύο βασικά είδη, τη μαύρη και την άσπρη, με 80 ποικιλίες να ευδοκιμούν παγκοσμίως. Μόνο επτά από αυτές αξίζει να καλλιεργηθούν.

«Διαπιστώσαμε βάσει των σύγχρονων δεδομένων ότι οι αγρότες θα πρέπει να στραφούν σε νέες εναλλακτικές καλλιέργειες, καθώς οι καταναλωτές, ιδιαίτερα των υψηλών εισοδημάτων, στρέφονται στην αγορά ολοένα και πιο εξειδικευμένων προϊόντων αλλά και υψηλών διατροφικών απαιτήσεων», λέει ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Ανάπτυξης Πηλίου, Στέργιος Παπαϊωάννου. «Ηδη από το 2006 καταλήξαμε ότι η καλλιέργεια ενός άγνωστου σε πολλούς μανιταριού, που φύεται σε ορεινές και ημιορεινές εκτάσεις και σχετικά άγονα κτήματα, μπορεί να είναι ιδανική για την περιοχή του Πηλίου. Αλλα και ευρύτερα της Μαγνησίας».

Ετσι δημιουργήθηκε η Ομάδα Παραγωγών Τρούφας που ανήκει στον Αγροτουριστικό Οικοτεχνικό Συνεταιρισμό Πηλίου έχοντας ξεκινήσει στην ουσία από την ευρύτερη περιοχή, ευελπιστώντας σε θετικά αποτελέσματα τα αμέσως επόμενα χρόνια. *

Χυλοπίτες (ή οποιοδήποτε ζυμαρικό της αρεσκείας μας) με τρούφα

Υλικά

***½ κιλό χυλοπίτες

***2 κουταλιές πουρέ μαύρης τρούφας

***100 γρ. παρμεζάνα ή στεγνή μυζήθρα τριμμένη

***3 κ.σ. ελαιόλαδο

***2 κ.σ. τρουφόλαδο

***2 κ.σ. βούτυρο

***1 κ.σ. μαϊντανό ψιλοκομμένο

***λευκή τρούφα σε φέτες

***αλάτι, πιπέρι

Βράζουμε τις χυλοπίτες με λίγο αλάτι. Σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύουμε όλα τα υλικά εκτός από τον μαϊντανό.

Στραγγίζουμε τις χυλοπίτες και τις ρίχνουμε στο μπολ.

Ανακατεύουμε καλά. Γαρνίρουμε με την παρμεζάνα ή τη μυζήθρα και τον μαϊντανό.

Οι χυλοπίτες γίνονται μοναδικές εάν προσθέσουμε μερικές φέτες λευκής τρούφας σε κάθε πιάτο αμέσως μόλις σερβιριστούν.

Εάν δεν βρούμε λευκή, μπορούμε να αρκεστούμε σε κάθε άλλη τρούφα. Η γεύση του πιάτου θα είναι και πάλι μοναδική.

Σερβίρονται ζεστές και συνοδεύονται με πράσινη σαλάτα εποχής.

Αγριογούρουνο με μαύρη τρούφα

Υλικά

***1 κιλό κρέας αγριογούρουνου

***λάδι, ξίδι

***3 μέτριες μαύρες τρούφες

***200 γρ. ζαμπόν ψιλοκομμένο

***2 κρεμμύδια ψιλοκομμένα

***1 σκελίδα σκόρδο τριμμένο

***1 φλιτζ. μαϊντανό ψιλοκομμένο

***1 λίτρο ζωμό

***1 φλιτζ. λευκό κρασί

***αλάτι, πιπέρι

Πλένουμε το κρέας με λίγο ξύδι και το στεγνώνουμε. Ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο σε μια μεγάλη κατσαρόλα και σοτάρουμε τα κρεμμύδια. Προσθέτουμε το κρέας, το ζαμπόν και το αλάτι και τα ροδίζουμε.

Προσθέτουμε το ζωμό, το κρασί, το μαϊντανό, το σκόρδο και λίγο πιπέρι. Σκεπάζουμε και σιγοβράζουμε για 40 λεπτά περίπου.

Καθαρίζουμε τις τρούφες και κόβουμε σε πολύ λεπτές φέτες, κατά προτίμηση με τρουφομάχαιρο. Δεκαπέντε λεπτά πριν ψηθεί το κρέας και όταν πυκνώσει η σάλτσα του, προσθέτουμε την τρούφα και ανακατεύουμε.

Γλώσσες με λαχανικά και τρούφα ή μανιτάρια πορτσίνι

Υλικά

***2 γλώσσες

***2 κ.σ. έξτρα παρθένο ελαιόλαδο

***1 κ.σ. φρέσκο βούτυρο

***1 πατάτα

***1 κολοκυθάκι

***10 γρ. πράσο ή κρεμμύδι

***100 γρ. μαρούλι

***50 γρ. καρότα

***3 φύλλα λάχανο

***50 γρ. σπανάκι

***1/4 ποτήρι λευκό κρασί

***50 γρ. μαύρη τρούφα ή φρέσκα μανιτάρια πορτσίνι

***αλάτι

Πλένουμε τα λαχανικά και τα κόβουμε σε λεπτές λωρίδες. Καθαρίζουμε την πατάτα και τα καρότα και τα κόβουμε σε πολύ λεπτά φετάκια.

Σε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι λιώνουμε το βούτυρο και προσθέτουμε το ελαιόλαδο. Ρίχνουμε όλα τα λαχανικά και σοτάρουμε για 10 λεπτά.

Βγάζουμε τα λαχανικά από το σκεύος, αλλά αφήνουμε τα υγρά.

Τοποθετούμε τις γλώσσες (χωρίς το δέρμα τους), προσθέτουμε το λευκό κρασί και μαγειρεύουμε για ακόμη 10 λεπτά γυρίζοντας μια φορά.

Ξαναρίχνουμε τα λαχανικά στο σκεύος, προσθέτουμε λίγο αλάτι και συνεχίζουμε το μαγείρεμα για άλλα 3-4 λεπτά.

Σερβίρονται ζεστά με τριμμένη μαύρη τρούφα ή μανιτάρια πορτσίνι κομμένα σε πολύ ψιλές φέτες.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Κυνηγώντας την... κρυμμένη τρούφα                      Αναζητώντας τη λευκή τρούφα

Χαβιάρες ή κρητικές τρούφες                            Τρούφα το «Μαύρο διαμάντι»

Κυνηγώντας το «μαύρο διαμάντι» Αγρια ή καλλιεργήσιμη, η τρούφα και το κυνήγι της απαιτούν γνώση αλλά υπόσχονται πλούσια ανταμοιβή σε όσους επιμείνουν

Μανιτάρια, τα μαγικά

Είναι θρεπτικά και απολαυστικά στη γεύση, χορταίνουν και περιέχουν ελάχιστες θερμίδες Ποιος δεν θυμάται το μανιτάρι των παραμυθιών, κόκκινο «καπέλο» - λευκές βούλες. Λίγοι ξέρουν ότι το μανιτάρι αυτό είναι άγριο με παραισθησιογόνο δράση, το γνωστό και ως amanita muscaria. Αυτή είναι εξάλλου η μοναδική παγίδα των μανιταριών. Και όποιος δεν είναι άριστος γνώστης των ποικιλιών τους, καλό θα είναι να αποφεύγει τη συλλογή. Τα μανιτάρια δεν ανήκουν στα λαχανικά, έχουν όμως υψηλή διατροφική αξία. Μπήκαν τα τελευταία χρόνια στα σπιτικά ψυγεία αλλά και στις σελίδες των καταλόγων γκουρμέ και μη εστιατορίων, χαρίζοντας απολαύσεις χωρίς ενοχή. Είναι φτωχά σε θερμίδες, χορταίνουν λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε νερό και ενισχύουν τον οργανισμό. Χαρίζουν μόλις 23 θερμίδες ανά 100 γρ., ενώ δεν έχουν καθόλου λιπαρά. Εμπεριέχουν κάλιο, φώσφορο, χαλκό, ψευδάργυρο, σελήνιο, φυλλικό οξύ, πρωτεΐνες, φυτικές ίνες και βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Σύμφωνα με τα δεδομένα επιστημονικών ερευνών τα μανιτάρια έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες (ειδικά όσον αφορά τον καρκίνο του μαστού) και εν γένει ενισχύουν το ανοσοποιητικό.

Ευαίσθητη τροφή, τα μανιτάρια απαιτούν προσοχή τόσο στη συντήρηση όσο και στο μαγείρεμα. Τα φρέσκα διατηρούνται για σχεδόν δύο εβδομάδες από την ώρα που θα κοπούν. Μπορείτε να τα τυλίξετε σε υφασμάτινη πετσέτα ή να τα φυλάξετε σε χάρτινη σακούλα στο ψυγείο. Τα τάπερ και οι πλαστικές σακούλες δεν είναι κατάλληλες λύσεις.

Tips Μην πλένετε υπερβολικά τα φρέσκα μανιτάρια. Δείξτε, όμως, προσοχή στο στέγνωμα τους, είτε με μία πετσέτα, είτε σε στραγγιστήρι. Για να μη μαυρίσουν, ραντίστε τα με λεμόνι. Οταν τα διαλέγετε, προσέξτε να είναι σφιχτά, καθαρά, με αρκετή σάρκα. Αποφύγετε τα πολύ λεπτά ή όσα έχουν βαρύ άρωμα αμμωνίας.

Τα αποξηραμένα πρέπει να μείνουν για 20΄ σε χλιαρό νερό (με αλάτι ή κρασί) για να μαλακώσουν. Το εν λόγω υγρό μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε ως συστατικό σε σάλτσες ή άλλα φαγητά.

Απ΄ όλα έχει ο μπαχτσές…Τα μανιτάρια αριθμούν δεκάδες χιλιάδες είδη σε ολόκληρο τον κόσμο, 3.000 εκ των οποίων φυτρώνουν στα εγχώρια εδάφη.

Στην αγορά μανιτάρια μπορείτε να βρείτε βιολογικά ή μη, άγρια ή και καλλιεργημένα, ελληνικά ή εισαγωγής (από διάφορες χώρες της Ευρώπης αλλά και της Ασίας), φρέσκα, αποξηραμένα, σε κονσέρβα ή κατεψυγμένα.

Τα φρέσκα μανιτάρια Ασπρα καλλιεργού΅ενα (ή Agaricus): είναι τα μικρά κοινά μανιτάρια τύπου Παρισίων ή αλλιώς «κουμπιά». Πωλούνται ολόκληρα ή κομμένα σε φέτες. Το χρώμα τους ποικίλλει από άσπρο μέχρι και γκρι ή καφέ, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με το μέγεθός τους. Τρώγονται κυρίως ωμά σε σαλάτες, μαγειρεμένα σε πίτσες, μακαρονάδες ή με κρέας, σοταρισμένα με λίγο βούτυρο ή γεμιστά με τυριά ή αλλαντικά. Πλευρώτους (ή αρτύκια ή αρτυκίτες ή ελατομανίτες): συναντώνται καλλιεργημένα, άγρια, αλλά και βιολογικά. Πρόκειται για σκουρόχρωμα μανιτάρια, με γεύση γλυκιά που θυμίζει κρέας. Τρώγονται κυρίως ψητά ή σε σούπες, αλλά συνοδεύουν πολύ ωραία και το κοτόπουλο, το χοιρινό ή τα θαλασσινά.

Πορτσίνι ή Βασιλικά (ή καλογεράκια ή βωλίτες): υπάρχουν περισσότερα από 25 είδη. Εχουν άρωμα κάστανου και φουντουκιού και γεύση που θυμίζει κρέας. Τρώγονται τηγανητά και ψητά ή σοτέ με σκόρδο. Είναι από τα πιο γευστικά μανιτάρια και συνδυάζονται υπέροχα με ζυμαρικά, ρύζι και κρέας.

Πορτο΅πέλο (ή αγαρικά ή πρόβεια ή κοπρίτες): γνωστά για τις αντιοξειδωτικές τους ιδιότητες, ενώ χαρίζουν και αρκετό σελήνιο. Στη γεύση θυμίζουν κρέας. Γίνονται ωραία, ψητά ή τηγανητά συνοδευόμενα από ελαιόλαδο. Αν είναι μεγάλα, μπορούν να γίνουν και γεμιστά.

Σιτάκε (Shiitake): γνωστά εδώ και χιλιάδες χρόνια στην Ασία, περιέχουν πολυσακχαρίτες από αυτούς που βοηθούν στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος αλλά και συστατικά που συμβάλλουν στη μείωση των λιπιδίων στο αίμα. Τρώγονται τηγανητά.

Τρούφες (μαύρες και άσπρες) : σπάνια και πολύ ακριβά μανιτάρια, με χαρακτηριστική δυνατή γεύση. Διατηρούνται στην κατάψυξη για έξι μήνες χωρίς να χάσουν την ιδιαίτερη γεύση τους και το λεπτό άρωμά τους, αν τις τυλίξουμε σε αλουμινόχαρτο και μετά τις βάλουμε σε πλαστική σακούλα. Τρώγονται ωμές, τριμμένες ή σε λεπτά κομμάτια, ενώ συνοδεύουν κρεατικά και πουλερικά. Αρωματίζουν ιδανικά ζυμαρικά, ρύζι ή πατάτες.

Κανθαρέλες (ή κανθαρίσκοι ή κιτρινούσκες ή καΐτσες ή γαλέτες ή νερατζάκια): σπάνια άγρια μανιτάρια με πολύ πλούσια γεύση, που θυμίζει βερίκοκο ή νεράντζι. Τρώγονται με βούτυρο ή κρέμα γάλακτος. Ταιριάζουν πολύ με πουλερικά και αρνί. Στη Βόρεια Ελλάδα τα κάνουν και γλυκό του κουταλιού.

Μορχέλες (ή μουρτσέκια ή αρτζιμπούρτζια ή κουκουνάρες ή κουζούκια ή κουκομέλες ή λαγόρτια ή μουρτσάρια): το χρώμα τους είναι συνήθως πορτοκαλί, συναντώνται ωστόσο (σπανίως) και μαύρα. Είναι από τα πιο ακριβά μανιτάρια και έχουν φίνα γεύση, που θυμίζει συκώτι. Είναι ιδανικά για σος και σούπες. Αν είναι μεγάλα, γίνονται και γεμιστά.

Τα αποξηραμένα Οι πλέον διαδεδομένες ποικιλίες αποξηραμένων μανιταριών στην ελληνική αγορά είναι τα βασιλομανίταρα (Πορτσίνι), οι μορχέλες, οι κανθαρέλες και τα σιτάκε. Προσοχή! Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι 500 γρ. αποξηραμένων μανιταριών ισοδυναμούν με 5 κιλά φρέσκων.

Τα βιολογικά Βιολογικά μπορείτε να βρείτε καλλιεργημένα μανιτάρια πλευρώτους, άσπρα μανιτάρια, τρούφες, αλλά και άγρια μανιτάρια, όπως τα σιτάκε, το «κέρας της Αμάλθειας», τα βασιλομανίταρα, οι κανθαρέλες και οι μορχέλες.

Συνταγή

Πίτα του κυνηγού με μανιτάρια και κάστανα

Υλικά (για 4 άτομα) :

1 πακέτο χωριάτικο φύλλο, 500 γρ. φρέσκα λευκά μανιτάρια, 150 γρ. διάφορα αποξηραμένα μανιτάρια (πορτσίνι, κανθαρέλες, τρομπέτες), 10 κάστανα, 50γρ. παρμεζάνα, 50 γρ. μασκαρπόνε, 1 πράσο, 1 σκελίδα σκόρδο, ½ ματσάκι μυρώνια (ψιλοκομμένα), 4 κουταλιές ελαιόλαδο, αλάτι - πιπέρι.

Εκτέλεση:

μουλιάζετε σε χλιαρό νερό τα αποξηραμένα μανιτάρια μέχρι να μαλακώσουν. Bράζετε ελαφρώς τα κάστανα, τα καθαρίζετε και τα κόβετε μαζί με τα φρέσκα μανιτάρια σε φέτες. Σοτάρετε στο λάδι ψιλοκομμένα το πράσο, το σκόρδο και τα μανιτάρια και τα αφήνετε να βράσουν για 4΄. Αλατοπιπερώνετε και, αφού εξατμιστούν τα υγρά, προσθέτετε τα τυριά και τα μυρώνια και ανακατεύετε. Λαδώνετε τα μισά φύλλα και τα τοποθετείτε σε ένα στρογγυλό ταψάκι.
Προσθέτετε το μείγμα, σκεπάζετε με τα υπόλοιπα φύλλα και χαράσσετε την πίτα. Ψήνετε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180° C για 45΄.

Κάθε μερίδα περιέχει 382 θερμίδες.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Το μπρόκολο καθαρίζει τους πνεύμονες ΛΑΛΙΝΑ ΦΑΦΟΥΤΗ 

Χημική ουσία του ενισχύει τη λειτουργία των μακροφάγων κυττάρων Πολλαπλώς ωφέλιμο αποδεικνύεται το μπρόκολο. Εκτός από τη γνωστή αντιοξειδωτική και αντικαρκινική δράση του το πράσινο λαχανικό φαίνεται από μια νέα μελέτη ότι βοηθά το ανοσοποιητικό σύστημα να «καθαρίσει» τους πνεύμονες από βλαβερά βακτήρια.  Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η κατανάλωσή του ενδέχεται να είναι ωφέλιμη για τους καπνιστές ενώ ένα συστατικό του θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην παρασκευή φαρμάκων για την αντιμετώπιση των πνευμονοπαθειών.

Ενίσχυση των «καθαριστών» του οργανισμού Ενας βασικός παράγοντας που εξασφαλίζει την ομαλή λειτουργία των πνευμόνων είναι μια ομάδα λευκών αιμοσφαιρίων, τα μακροφάγα κύτταρα, τα οποία αναλαμβάνουν τον ρόλο του «καθαριστή». Τα κύτταρα αυτά απομακρύνουν υπολείμματα και βακτήρια που συγκεντρώνονται στους πνεύμονες και προκαλούν λοιμώξεις. Αυτό το σύστημα καθαρισμού δεν λειτουργεί σωστά στους καπνιστές και σε όσους πάσχουν από χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (COPD) _ πάθηση η οποία αποτελεί ένα συνδυασμό του εμφυσήματος και της βρογχίτιδας. Ερευνητές του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς της Βαλτιμόρης με επικεφαλής τον Σιάμ Μπισουάλ ανακάλυψαν ότι ένα χημικό μονοπάτι των πνευμόνων που εμπλέκεται στην ενεργοποίηση των μακροφάγων, το NRF2, «σβήνεται» από το κάπνισμα. Διαπίστωσαν επίσης ότι η σουλφοραφάνη, μια φυτική χημική ουσία που απελευθερώνουν το μπρόκολο, το κουνουπίδι και τα άλλα σταυρανθή λαχανικά με τη μάσηση, μπορεί να αποκαταστήσει το συγκεκριμένο μονοπάτι.

Η αναγέννηση των κυττάρων Για να διεξαγάγουν τη μελέτη τους, η οποία δημοσιεύεται στην επιστημονική επιθεώρηση «Science Translational Medicine», οι ερευνητές συνέλεξαν αρχικά ελαττωματικά μακροφάγα κύτταρα από τους πνεύμονες 43 ασθενών με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια και τα έφεραν «αντιμέτωπα» με δυο βακτηριακά στελέχη τα οποία προκαλούν ορισμένες από τις πιο διαδεδομένες λοιμώξεις που συνδέονται με τη συγκεκριμένη πάθηση. Ενώ το χημικό μονοπάτι NRF2 ήταν ανενεργό στα ελαττωματικά κύτταρα, με την παρουσία της σουλφοραφάνης η λειτουργία του ενισχυόταν και τα μακροφάγα κύτταρα αποκτούσαν ξανά την ικανότητα να αναγνωρίζουν και να καταστρέφουν τα βλαβερά βακτήρια.

Στη συνέχεια οι ερευνητές υπέβαλαν μια ομάδα ποντικών σε καπνό τσιγάρου επί μια εβδομάδα και μια άλλη επί έξι μήνες. Και οι δυο ομάδες εμφάνισαν αυξημένες αποικίες βακτηρίων στους πνεύμονες, ανάλογες με αυτές που προκαλούνται από την χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Χορηγώντας στους ποντικούς σουλφοραφάνη διαπίστωσαν ότι η απομάκρυνση των βακτηρίων ενισχυόταν. Αντί να οδηγεί στην παραγωγή περισσότερων μακροφάγων, η ουσία φαινόταν να βελτιώνει τη λειτουργία των ήδη υπαρχόντων κυττάρων.

Ευεργετικό ένζυμο Η σουλφοραφάνη βρίσκεται στο μπρόκολο σε πρόδρομη μορφή και μετατρέπεται στην ενεργό ένωση από ένζυμα που υπάρχουν στο σάλιο και στη χλωρίδα του εντέρου, όπως εξήγησε ο Κρίστοφερ Χάρβεϊ, ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης.

Τα επίπεδα του ενζύμου διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, γι’ αυτό και οι ειδικοί δεν μπορούν να μιλήσουν ακόμη για μια συγκεκριμένη δόση σουλφοραφάνης που θα μπορούσε να καταναλώνει κάποιος ώστε να έχει τα ευεργετικά αποτελέσματα. Ο ερευνητής τόνισε ότι απαιτούνται πλέον περαιτέρω έρευνες σε ανθρώπους προκειμένου να διαπιστωθούν τα οφέλη που μπορεί να έχει μια διατροφή πλούσια σε σουλφοραφάνη για το ανθρώπινο ανοσοποιητικό σύστημα.

Η ερευνητική ομάδα έχει ξεκινήσει κλινικές δοκιμές δεύτερης φάσης σε ασθενείς με χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια προκειμένου να εξετάσει αν η ουσία βελτιώνει τη λειτουργία των πνευμόνων τους. Τα αποτελέσματα θα γίνουν γνωστά το νωρίτερο σε τρία χρόνια. «Πολλές ασθένειες προκαλούν δυσλειτουργία των πνευμόνων ως αποτέλεσμα της αύξησης της παρουσίας των βακτηρίων» δήλωσε ο κ. Μπισουάλ «και θα πρέπει να αντιπαραβάλλουμε τη μελέτη και με αυτές».

Σύμμαχος της υγείας Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Το μπρόκολο και οι ευεργετικές ιδιότητές του λειτουργούν ως ασπίδα για τον οργανισμό

«Ξαδελφάκι» ή παραλλαγή του κουνουπιδιού, το μπρόκολο ανήκει στην οικογένεια των Σταυρανθών, όπως και το κουνουπίδι, το λάχανο, η ρόκα κ.λπ. Λαχανικό εξαιρετικά πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά από τους αρχαίους Ρωμαίους, στους οποίους οφείλει και το όνομά του: broccus, που σημαίνει βλαστάρι. Tελευταία, και ιδίως λόγω των εντυπωσιακών αντικαρκινικών -και όχι μόνο- ιδιοτήτων του, έχει κερδίσει την προτίμηση του καταναλωτικού κοινού. Σε σχήμα μπουκέτου και με ύψος που φτάνει τα 30 - 50 εκ., έχει αποχρώσεις του πράσινου, του κόκκινου ή του μοβ χρώματος. Και, όπως συνιστούν οι επιστήμονες, για να αποκομίσει κανείς τα ευεργετικά οφέλη του (περιέχει βιταμίνες A, B1, C, β-καροτίνη, φυλλικό οξύ, σίδηρο, μαγνήσιο, κάλιο και ασβέστιο), πρέπει να καταναλώνεται τουλάχιστον δύο με τρεις φορές την εβδομάδα.

Λαχανικό του χειμώνα Σύμφωνα με νέες έρευνες, το μπρόκολο που καλλιεργείται το χειμώνα περιέχει διπλάσια ποσότητα βιταμίνης C σε σύγκριση με αυτό του καλοκαιριού, ίσως γιατί παράγει περισσότερες αντιοξειδωτικές ουσίες για να αμυνθεί απέναντι στο κρύο. Πάντως, η συγκομιδή του αρχίζει από τον Οκτώβριο και στην αγορά το βρίσκει κανείς όλο το χειμώνα μέχρι και τον Απρίλιο. Στην Ελλάδα, πάλι, καλλιεργείται σε διάφορες περιοχές, οι όψιμες όμως παραγωγές (στις αρχές της άνοιξης) προέρχονται κυρίως από τη βόρεια Ελλάδα. Φυτό που ευδοκιμεί σε περιοχές με δροσερό κλίμα, δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις σε θερμότητα, ενώ αντίθετα έχει υψηλές απαιτήσεις σε νερό. Ο πιο διαδεδομένος τύπος του φυτού έχει μια κεντρική ανθοκεφαλή και αρκετές πλάγιες, σε αντίθεση με έναν άλλο τύπο που έχει μία μόνο κεντρική ανθοκεφαλή, πιο συμπαγή και κωνικού σχήματος, που μοιάζει με το κουνουπίδι. Οταν οι θερμοκρασίες είναι μεταξύ 15 - 20 βαθμούς Κελσίου, παράγει καλύτερης ποιότητας ανθοκεφαλές, ενώ, όταν είναι άνω των 20 βαθμών Κελσίου, αργεί να μπει στην παραγωγή και έχει χειρότερης ποιότητας ανθοκεφαλές.

Το χρώμα κάνει τη διαφορά Δεν είναι από τις καλλιέργειες που απαιτούν πολλούς ψεκασμούς με φυτοφάρμακα. Παρ' όλα αυτά, αν θέλουμε, μπορούμε να προμηθευτούμε και βιολογικό, που το βρίσκουμε τόσο στις βιολογικές αγορές όσο και στα εξειδικευμένα καταστήματα. Πάντως, αυτό που πρέπει να προσέχουμε όταν το προμηθευόμαστε είναι οι κεφαλές αφενός να μην έχουν στίγματα και μούχλες και αφετέρου να είναι σφιχτές, σκληρές και με ζωντανό χρώμα, ενώ τα μπουμπούκια τους να είναι κλειστά. Οταν τα μπουμπούκια αρχίζουν να ανοίγουν και το χρώμα των κεφαλών γίνεται κιτρινωπό, τότε σημαίνει ότι δεν είναι φρέσκα. Αν πάλι θέλουμε να το διατηρήσουμε εντός ψυγείου, θα πρέπει να το τυλίξουμε σε πλαστική μεμβράνη. Με αυτό τον τρόπο διατηρείται για 3 - 5 ημέρες. Για μεγαλύτερο διάστημα, το μπρόκολο καταψύχεται, αφού όμως πρώτα το έχουμε ζεματίσει σε καυτό νερό (3 - 4 λεπτά), το έχουμε αφήσει να κρυώσει και το έχουμε σκουπίσει με απορροφητικό χαρτί.

Πάντα στον ατμό Κατάλληλο είδος διατροφής για παιδιά σε ανάπτυξη, εγκύους καθώς και για όσους βρίσκονται σε δίαιτα, καταναλώνεται ωμό ή ελαφρώς βρασμένο και πάντα στον ατμό. Ετσι, δεν καταστρέφεται το μεγαλύτερο μέρος των βιταμινών και των ιχνοστοιχείων. Και για όσους αποφεύγουν το μπρόκολο εξαιτίας της έντονης μυρωδιάς του, μια χρήσιμη συμβουλή είναι, μαζί με τις κεφαλές, στο βράσιμο να βάλετε και ένα κλωναράκι σέλινο. Οταν πάλι το προσθέτετε στη σαλάτα, μπορείτε πρώτα να το βυθίσετε σε καυτό νερό για δέκα δευτερόλεπτα και αμέσως μετά σε παγωμένο νερό για λίγο. Στραγγίξτε το καλά και είναι έτοιμο να μπει στη σαλάτα.

Αντικαρκινικός παράγοντας Επιδημιολογικές έρευνες σε όλο τον κόσμο συσχέτισαν την υψηλή διαιτητική πρόσληψη των καροτενοειδών που υπάρχουν σε μεγάλες ποσότητες στο μπρόκολο με μειωμένα επεισόδια καρκίνων του πνεύμονα, του μαστού, του τραχήλου, του δέρματος και του στομάχου. Πέραν της αντικαρκινικής δράσης του, έχει αντιοξειδωτικές ουσίες και είναι επίσης μια εξαιρετική πηγή βιταμίνης C, συμβάλλοντας στην ισχυροποίηση της άμυνας του οργανισμού. Σημαντική είναι επίσης η δράση του στην προστασία από αλλεργικά επεισόδια, περιορίζοντας τη βαρύτητα αλλά και τη διάρκειά τους.

 

Σούπερ μπρόκολο προστάτης της καρδιάς

Αναπτύχθηκε μια νέα ποικιλία ενισχυμένη σε θρεπτικά συστατικά

Μπρόκολο «φάρμακο» Ειδικοί του Ινστιτούτου Διατροφικών Ερευνών στο Νόριτς δημιούργησαν ένα μπρόκολο που περιέχει 2-3 φορές υψηλότερα επίπεδα της γλυκοραφανίνης. Η ουσία διαλύει το λίπος στον οργανισμό εμποδίζοντας έτσι τη δημιουργία θρόμβων στις αρτηρίες, βασικό παράγοντα πρόκλησης καρδιαγγειακών επεισοδίων. «Έχει αποδεχθεί ότι τα λαχανικά αποτελούν το φαρμακείο της φύσης. Η κατανάλωση αυτού του μπρόκολου μειώνει τη χοληστερόλη στο αίμα» αναφέρει ο Ρίτσαρντ Μίτχεν, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας που εργαζόταν επί χρόνια για την ανάπτυξη του σούπερ μπρόκολου.
Το υβρίδιο Οι ερευνητές θέλησαν να δημιουργήσουν τη νέα ποικιλία όχι με γονιδιακές τροποποιήσεις αλλά με φυσικές μεθόδους. Μετά από πολλούς πειραματισμούς κατάφεραν να δημιουργήσουν το μπρόκολο που επιθυμούσαν διασταυρώνοντας μια κοινή ποικιλία μπρόκολου που καλλιεργείται στην Μεγάλη Βρετανία με μια ποικιλία άγριου μπρόκολου με πικρή γεύση από την Σικελία που έχει αυξημένες ποσότητες γλυκοραφανίνης. Το σούπερ μπρόκολο πωλείται εδώ και λίγο καιρό σε επιλεγμένα καταστήματα σε δύο Πολιτείες των ΗΠΑ με την επωνυμία Beneforte. Από τον Νοέμβριο θα ξεκινήσει η πώλησή του στη Μεγάλη Βρετανία ενώ από τον Δεκέμβριο θα διατίθεται σε όλη την επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών.  Το σούπερ μπρόκολο ανήκει σε μια νέα κατηγορία προϊόντων στα οποία «εμφυτεύονται» έξτρα ποσότητες θρεπτικών συστατικών. Ανάμεσα τους είναι πορτοκάλια με περισσότερο ασβέστιο, γάλα με ω-3 λιπαρά οξέα, μανιτάρια με αυξημένα επίπεδα βιταμίνης D, τομάτες και πατάτες με σελήνιο κ.α

 

Μπρόκολο - κουνουπίδι

Τα δύο ξαδέλφια είναι ΅έλη ΅ιας ΅εγάλης οικογένειας φυτών. Το ΅πρόκολο είναι διάση΅ο για τα αντιοξειδωτικά του, ενώ και τα δύο είναι πλούσια σε σουλφοραφάνη, ουσία ΅ε αντικαρκινική δράση.
Στον φούρνο
Κόβου΅ε το ΅πρόκολο και το κουνουπίδι σε ΅πουκετάκια. Τα περιχύνου΅ε ΅ε ΅ια σος από φρέσκο ψιλοκο΅΅ένο κόλιαντρο, σκόρδο, αλάτι και λάδι. Ψήνου΅ε στους 180° σκεπασ΅ένα ΅ε αλου΅ινόχαρτο για 40 λεπτά και ξεσκέπαστα για άλλα 20.
Σως για μακαρόνια
Βράζου΅ε ΅πρόκολο ώσπου να ΅αλακώσει. Σε ΅εγάλο τηγάνι βάζου΅ε λάδι, 2-4 σκελίδες σκόρδου λιω΅ένες, το ΅πρόκολο που έχου΅ε πατήσει ΅ε το πιρούνι και 2-3 αντσούγιες σε ΅ικρά κο΅΅άτια. Οταν τα υλικά ενσω΅ατωθούν, προσθέτου΅ε τα ζυ΅αρικά (που έχου΅ε βράσει), ανακατεύου΅ε και σερβίρου΅ε.
Σούπα
Σε βαθιά κατσαρόλα σοτάρου΅ε ένα ψιλοκο΅΅ένο κρε΅΅ύδι ώσπου να ΅αλακώσει, βάζου΅ε 2 σκελίδες σκόρδου και αφού ανακατέψου΅ε προσθέτου΅ε ένα κουνουπίδι κο΅΅ένο σε ΅πουκετάκια και ΅ισό κιλό πατάτες σε κυβάκια. Προσθέτου΅ε νερό ή ζω΅ό λαχανικών και βράζου΅ε ώσπου να ΅αλακώσουν. Πολτοποιού΅ε στο ΅πλέντερ, επιστρέφου΅ε στην κατσαρόλα, προσθέτου΅ε ΅ισή κούπα γάλα και λίγο ΅οσχοκάρυδο. Αφήνου΅ε να πάρει βράση.

Κουνουπίδι: Το κουνουπίδι είναι ένα λαχανικό που, αν και έχει υψηλή βιολογική αξία, «αδικείται» από τη μυρωδιά του. Είναι καλή πηγή βιταμίνης C, βιταμίνης Κ και φυλλικού οξέος, που είναι μια βιταμίνη του συμπλέγματος Β. Ανήκει και αυτό, μαζί με το μπρόκολο στην οικογένεια των κραμβοειδών λαχανικών. Εχει βρεθεί ότι συμβάλει στην προστασία ενάντια σε μορφές καρκίνου, όπως του παχέος εντέρου, λόγω κάποιων ειδικών φυτοχημικών ουσιών πο περιέχει και ονομάζονται ινδόλες, ενώ έχει συσχετιστεί με τον καρκίνο του προστάτη και με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα. Τα 100 γραμμάρια κουνουπιδιού αποδίδουν μόλις 25 θερμίδες, με 3 γραμμάρια ινών.

Κουνουπίδι Μεσαιωνική.... χυλόπιτα

 

Κουνουπίδι γιαχνί

1 κουνουπίδι χωρισμένο σε φούντες

1 μεγάλο κρεμμύδι

1-2 καρότα ροδέλες

σέλερυ χοντροκομμένο

ένα κουτί ντοματάκια ψιλοκομμένα

λάδι, αλάτι, πιπέρι

1) Σωτάρω το κρεμύδι.

2) Βάζω το κουνουπίδι με τα καρότα και το σέλερυ,

3) όταν πάρουν λίγο ρίχνω τα ντοματάκια, το αλατοπίπερο και λίγο νεράκι.

4) Σε 30' με 40' είναι έτοιμο.

Λίγα μυστικά ακόμα

Αν το μαγειρέψετε στην χύτρα μην βάλετε νερό, θέλει μόνο 15' βράσιμο. Πολλές φορές εγώ βάζω κολοκυθάκια και πατατούλες ροδέλες.

Σχετικές συνταγές

Κουνουπίδι Γκρατινέ
Κουνουπίδι καπαμά

Κουνουπίδι κοκκινιστό στο φούρνο

Πουντζαμπή κουνουπίδι

 

ΚΟΡΥΦΗ

Στο μικροσκόπιο: Mπρόκολο

Σπουδαία τα λάχανα!                  

Πώς βράζουμε τα λαχανικά; Θάλεια ΤσιχλάκηΠώς βράζουμε τα λαχανικά;

Ο χρόνος του βρασίματος εξαρτάται από το πόσο τρυφερά είναι τα λαχανικά, από το αν τα βράσετε κομμένα ή ολόκληρα, από τον τρόπο που θα τα χρησιμοποιήσετε στη συνέχεια και, φυσικά, από το πόσο τραγανά ή λιωμένα τα θέλει ο καθένας.

Αν υποθέσουμε ότι σκοπεύετε να σοτάρετε στη συνέχεια τα χόρτα για μια πίτα, μπορείτε αρχικά να τα ζεματίσετε ελάχιστα (για 2-3 λεπτά σε βραστό νερό) ή απλώς να τα περιχύσετε με βραστό νερό. Αν τα σερβίρετε ως βραστή σαλάτα τότε τα ρίχνετε για 10-12 λεπτά, σε νερό που έχει πάρει βράση.

Αν θέλετε να βράσετε σπανάκι, φασολάκια ή κάποια σκληρά χόρτα και να διατηρήσουν το πράσινο χρώμα τους, θα τα ρίξετε σε μια κατσαρόλα, όπου ήδη βράζει μια μεγάλη ποσότητα αλατισμένου νερού (υπολογίζετε 8 γραμμάρια ανά λίτρο). Αν δεν τα σερβίρετε την ίδια στιγμή, θα πρέπει οπωσδήποτε να τα σουρώσετε και να τα ρίξετε σε σκεύος με παγωμένο νερό, γιατί όταν παραμένουν στο ζεστό, χάνουν το ζωηρό τους χρώμα.

Κάποια λαχανικά, όπως οι αγκινάρες, η σελινόριζα, τα κολοκάσια, που οξειδώνονται και μαυρίζουν εύκολα, χρειάζεται να βράζουν σε αλευρόνερο, ένα μείγμα από αλάτι και αλεύρι (20 γραμμάρια ανά λίτρο νερού, διαλυμένο σε κρύο νερό και χυμό λεμονιού)  το οποίο προσθέτουμε στο νερό μόλις πάρει βράση. Αυτά τα λαχανικά παραμένουν στο αλευρόνερο μέχρι να σερβιριστούν.

Τα ευαίσθητα λαχανικά, που δεν θέλουμε να διαλυθούν τα βράζουμε σε μια κατσαρόλα, όπου τα αφήνουμε να αχνιστούν, σε χαμηλή φωτιά, με ελάχιστο ελαιόλαδο ή βούτυρο, χωρίς νερό και μόλις βγάλουν τα δικά τους υγρά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και τα αφήνουμε να σιγοβράσουν, στους υδρατμούς τους, φροντίζοντας να μην εξατμιστεί το νερό τους κι αρχίσουν να καραμελώνουν λόγω της ζάχαρης που περιέχουν τα λαχανικά από μόνα τους.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ιογενής ευρωπαϊκή πολιτική

«Το βακτήριο Ε. coli είναι για τη γεωργία ό,τι και το χρέος των κρατών για την οικονομία: μια εμετική διαμάχη στην οποία οι Ισπανοί ειδικότερα και οι τεμπέληδες Μεσογειακοί γενικότερα είναι ένοχοι μέχρις αποδείξεως του εναντίου». Το σχόλιο της ισπανικής εφημερίδας «Publico» εκφράζει εύγλωττα την καθ' όλα δικαιολογημένη αγανάκτηση των Ισπανών για την αναίτια επίθεση που δέχτηκαν από τη Γερμανία για την επιδημία, αλλά θίγει κι ένα άλλο σοβαρό ζήτημα: τον ανεύθυνο λαϊκισμό, που τείνει να παγιωθεί στη γερμανική πολιτική. Σε μια χώρα που μαζί με τη Γαλλία αποτελεί τον βασικό άξονα του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Τα τελευταία χρόνια, ιδίως αφότου το δίδυμο Χριστιανοδημοκρατών-Φιλελευθέρων εγκαταστάθηκε στην κυβέρνηση, η επίσημη γερμανική πολιτεία έχει απολέσει το ταμπού της σοβαρότητας και της υπευθυνότητας στον δημόσιο λόγο, ολισθαίνοντας συχνά σε έναν λαϊκισμό που μέχρι προ τινος συναντούσε κανείς μόνο σε ακροδεξιά γκρουπούσκουλα ή σκανδαλοθηρικές φυλλάδες τύπου «Bild».

Αρχικά, ήταν οι σπάταλοι Ελληνες οι οποίοι έπρεπε να τιμωρηθούν για τα ανομήματά τους. Κι ενώ εμείς παραμένουμε τα κατ' εξοχήν μαύρα πρόβατα της επίσημης γερμανικής προπαγάνδας, πρόσφατα η μπάλα πήρε όλους τους «τεμπέληδες του Νότου». Η Αγκελα Μέρκελ κατακεραύνωσε τους Μεσογειακούς επειδή βγαίνουν πιο νωρίς στη σύνταξη, δουλεύουν λιγότερο και έχουν περισσότερες διακοπές από τους Γερμανούς. Επιχειρήματα που καταρρίπτονται από τα επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ, τα οποία αποδεικνύουν ότι οι πραγματικοί τεμπέληδες της ιστορίας είναι οι Γερμανοί! Τέλος, ήρθε η υπεύθυνη Δημόσιας Υγείας του κρατιδίου του Αμβούργου, Κορνέλια Πρίφερ-Στορκς, να κατηγορήσει χωρίς καμία επιστημονική απόδειξη τα ισπανικά αγγουράκια για το Ε. coli.

«Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς αυτό που συνέβη χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τις τάσεις απομονωτισμού που εντοπίζονται στη Γερμανία. Μια τάση που φαίνεται πως βάζει σε πειρασμό την ίδια την καγκελάριο και το κόμμα της, το οποίο πλήττεται άσχημα από εκλογικές ήττες» σχολίαζε η εφημερίδα «El Pais» σε ένα άλλο άρθρο με τίτλο «Οργισμένοι με τον Νότο», που πραγματεύεται την ανάδυση του λαϊκισμού στη Γερμανία. «Ναι, αλλά δεν γίνεται να κάνεις κουμάντο στο ευρώ με τον νου στραμμένο στις τοπικές εκλογές» γράφει η «El Pais», μεταφέροντας το σχόλιο υψηλόβαθμου ευρωπαίου αξιωματούχου.

Δεν είναι μόνο οι Νότιοι που βλέπουν με ανησυχία αυτό το φαινόμενο, αλλά και Γερμανοί. «Η Μέρκελ μία ακόμα φορά ποντάρει στον λαϊκισμό αντί να μιλήσει για θέματα ουσίας» δήλωσε στο περιοδικό «Der Spiegel» ο αρχηγός των Σοσιαλδημοκρατών, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, μετά την ψευδή επίθεση που εξαπέλυσε η γερμανίδα καγκελάριος στους «Τεμπέληδες του Νότου». «Αποτελεί ντροπή το γεγονός ότι η Μέρκελ τζογάρει με την ευρωπαϊκή ιδέα μόνο και μόνο για να κερδίσει τα εύσημα από τα ταμπλόιντ».

«Στη Γερμανία, όπου ο κόσμος βλέπει με μεγαλύτερο φόβο το μέλλον από ό,τι στο παρελθόν, ο λαϊκισμός βρίσκει πρόσφορο έδαφος» διαπίστωνε η «Die Welt». «Δεν είναι λίγοι εκείνοι στην Ε.Ε. οι οποίοι διερωτώνται με ποια σκοπιμότητα η Γερμανία κατόρθωσε μέσα σε σύντομο διάστημα να γίνει αντιπαθής στην Ευρώπη» συνεχίζει η γερμανική εφημερίδα, με αφορμή τόσο τους χειρισμούς της επιδημίας του Ε. coli όσο και τη μονομερή απόφαση της Μέρκελ να καταργήσει όλους τους πυρηνικούς της αντιδραστήρες χωρίς προηγουμένως να συνεννοηθεί με άλλες ευρωπαϊκές χώρες που χρησιμοποιούν την πυρηνική ενέργεια. «Αραγε αυτή η έλλειψη επικοινωνίας οφείλεται στην ανασφάλεια και την ανικανότητα των κυβερνώντων; Ή μήπως εκφράζει ένα αίσθημα ανωτερότητας, μια νέα γερμανική ύβρη, που υπαγορεύει ότι η Γερμανία βαδίζει τυφλά στον δικό της δρόμο χωρίς να υπολογίζει τους άλλους; Την απάντηση τη γνωρίζει μόνο η Ανγκελα Μέρκελ». Και οι άλλοι, θα συμπληρώναμε, πληρώνουν τη νύφη...

 

Θερίζει η επιδη΅ία-φάντασ΅α του E. coli

 

ΚΟΡΥΦΗ

Καιρός για φασολάκια Tου ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Θεωρούνται το κατεξοχήν λαδερό φαγητό της άνοιξης και του καλοκαιριού, και όχι άδικα. Τα φρέσκα φασολάκια που κατακλύζουν αυτή την περίοδο τους πάγκους των λαϊκών αγορών, πέρα από γευστικό λαχανικό, είναι και πηγή πολύτιμων βιταμινών και ιχνοστοιχείων για τον ανθρώπινο οργανισμό. Από τα σημαντικότερα είδη της οικογένειας των ψυχανθών, το γνωστό μας «κοινό φασόλι» (Phaseolus vulgaris) είναι το είδος με τη μεγαλύτερη ίσως εξάπλωση στον κόσμο. Με καταγωγή από τις υποτροπικές και τροπικές ζώνες της Αμερικής και της Ασίας, εισήχθη στην Ευρώπη τον 16ο αιώνα από τους Ισπανούς και τους Πορτογάλους εξερευνητές που επέστρεφαν από το ταξίδι τους στον Νέο Κόσμο. Σήμερα, από τα 150 διαφορετικά είδη του γένους Phaseolus καλλιεργούνται παγκοσμίως μόνο 7: το P. lunatus (Αμερική), το P. acutifolius (ΗΠΑ και Μεξικό), το P. multiflorus (τροπικές και υποτροπικές χώρες), το P. mungo (Ινδία, Κίνα και Ιαπωνία), το P. aconitifolius (Ινδία) και το P. angularis (Κίνα και Ιαπωνία).

Φρέσκα και ξερά Τα φασόλια, ανάλογα με το στάδιο της συγκομιδής τους, διακρίνονται στα φρέσκα φασολάκια (εντάσσονται στην κατηγορία των λαχανικών), τα οποία καταναλώνονται μαζί με τους λοβούς τους, και στα ξερά (συγκαταλέγονται στα όσπρια), που συγκομίζονται σε πλήρη ωρίμαση και καταναλώνονται μόνο τα σπέρματα. Τελευταία, χάρη στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες με τις νέες, πρώιμες ποικιλίες και υβρίδια, τα βρίσκουμε στην αγορά σχεδόν όλο το χρόνο. Πιο συγκεκριμένα, στη χώρα μας η καλλιεργήσιμη έκταση (υπαίθρια και θερμοκηπιακή) ξεπερνάει τα 100.000 στρέμματα, με τους αριθμούς όμως να ακολουθούν πτωτική τάση τελευταία λόγω των αθρόων εισαγωγών. Πάντως, όσοι Ελληνες παραγωγοί επιμένουν στην καλλιέργειά τους επιλέγουν συνήθως τα κίτρινα καναρινιά, τα άσπρα βουτυράτα, τα Καρατζόβας, τα άσπρα τσαουλιά, τα πολίτικα, τα μελιτζανιά αντριώτικα, τα σοκολατιά τσαουλιά κ.ά. Και για την αποφυγή παρεξηγήσεων, στους πάγκους των λαϊκών -βιολογικών και συμβατικών- «τσαουλιά» ονομάζονται τα φασολάκια με τους κυλινδρικούς λοβούς και «μπαρμπούνια» με τους πεπλατυσμένους.

Ποικιλίες και υβρίδια Στο εμπόριο κυκλοφορούν πια εκατοντάδες ποικιλίες και υβρίδια του «κοινού φασολιού», οι οποίες, ανάλογα με τη μορφολογία και την ανάπτυξη του φυτού, χωρίζονται σε τρεις ομάδες: την ομάδα με τις νάνες ποικιλίες (ύψος φυτού έως 40 εκ.), με τις ημιαναρριχώμενες (ύψος έως 1,20 μ.) και με τις αναρριχώμενες ποικιλίες (ύψος άνω των 2 μ.). Για πρώιμες παραγωγές χρησιμοποιούνται κυρίως οι νάνες ποικιλίες, ενώ για κανονικές και όψιμες ή για παραγωγή ξερών φασολιών χρησιμοποιούνται κυρίως οι ημιαναρριχώμενες και οι αναρριχώμενες. Ωστόσο, λόγω του ότι η καλλιέργεια του κοινού φασολιού είναι αρκετά ευαίσθητη σε αρρώστιες και εχθρούς και απαιτεί πολλούς ψεκασμούς, θεωρείται αρκετά επιβαρυμένη. Ως εκ τούτου, πρέπει να τα πλένουμε πολύ καλά πριν τα μαγειρέψουμε.

Αυτό που οφείλουμε πάντοτε να έχουμε στο νου μας είναι να είναι φρεσκοκομμένα και να έχουν συλλεχθεί στο σωστό στάδιο ανάπτυξης, για να είναι τρυφερά. Επίσης, να μην έχουν ίνες και σημάδια στην εξωτερική τους επιφάνεια καθώς και να διατηρούν τμήμα από το κοτσάνι τους. Τα φρέσκα φασολάκια διατηρούνται στο οικιακό ψυγείο το πολύ για 7 - 10 ημέρες και αφού τυλιχθούν πρώτα σε χαρτί και τοποθετηθούν σε πλαστική σακούλα. Για μεγαλύτερους χρόνους συντήρησης μπορούν να «ζεματιστούν» και να καταψυχθούν. Στην αγορά κυκλοφορούν αρκετές εμπορικές φίρμες κατεψυγμένων, όλων των τύπων και ποιοτήτων, συμβατικής αλλά και βιολογικής παραγωγής, τα οποία οι καταναλωτές δείχνουν να εμπιστεύονται. Στο γεγονός αυτό συνηγορεί και το εύρημα επιστημονικών μελετών ότι τα κατεψυγμένα προϊόντα, όπως τα φασολάκια, είναι εξίσου καλά ή ελαφρώς λιγότερο θρεπτικά από ό,τι τα φρέσκα.

Νόστιμα και θρεπτικά Τα φρέσκα φασολάκια αποτελούν πλούσια πηγή βιταμίνης Κ, η οποία συμμετέχει στη διατήρηση της υγείας των οστών. Επιστημονικές μελέτες έχουν δείξει ότι 1 φλιτζάνι από μαγειρεμένα πράσινα φασολάκια παρέχει περίπου το 17% των ημερήσιων αναγκών σε βιταμίνη Κ, 16% - 20% σε διαιτητικές ίνες, 16% σε μαγγάνιο, 13% σε βιταμίνη C, 10% σε φυλλικό οξύ, 10% σε σίδηρο για τους άντρες και 4,5% για τις γυναίκες, 9% σε βιταμίνη Β2 (ριβοφλαβίνη), 7,5% σε βιταμίνη Β1 (θειαμίνη), 6% σε μαγνήσιο και ασβέστιο και 4% - 5% σε φωσφόρο, στις βιταμίνες Β3 (νιασίνη), Β6 (πυριδοξίνη), Α και σε κάλιο. 

Φασολάκια τσαουλιά Ελένη Ψυχούλη 

Το πιο τρυφερό από τα φρέσκα φασολάκια

Ο μανάβης θα το διαφημίσει ως «άνευρο» αλλά εσείς, πάλι, θα το καθαρίσετε κανονικά. Με 43 μόνο θερμίδες ανά φλιτζάνι, περιέχει άφθονη βιταμίνη Κ, Α και C, καρετονοειδή, είναι αντιοξειδωτικό και πλούσιο σε φυτικές ίνες.
Βραστή σαλάτα
Βράζουμε σε αλατισμένο νερό 500 γρ. φασολάκια, μαζί με 3 πιπεριές κέρατο και 2 πατάτες. Στραγγίζουμε και περιχύνουμε με τη σος: Χτυπάμε χυμό από 1 λεμόνι, 1 λιωμένη σκελίδα σκόρδου, ½ φλ. ελαιόλαδο, 1 κ.γ. μουστάρδα, 1 κ.γ. σπασμένους σπόρους κόλιαντρου, ψιλοκομμένο μαϊντανό, αλάτι, πιπέρι.
Φασολάκια με κιμά
Σοτάρουμε σε ¾ φλ. ελαιόλαδο 400 γρ. κιμά με 2 σκελίδες σκόρδου, 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο και 1 κ.γ. μείγμα μπαχαρικών για μοσχάρι. Προσθέτουμε 500 γρ. φασολάκια, σβήνουμε με 1 ποτηράκι λευκό κρασί και 2 ώριμες τριμμένες ντομάτες, βάζουμε 1 κ.γ. ζάχαρη και μαγειρεύουμε σε χαμηλή φωτιά. Μόλις μαλακώσουν τα φασολάκια, πασπαλίζουμε με μπόλικο μαϊντανό και πιπέρι.
Φασολάκια τουρσί
Ζεματάμε για 5 λεπτά 500 γρ. φασολάκια και τα στραγγίζουμε. Τα βάζουμε σε βάζο μαζί με 4 σκελίδες σκόρδου, μπόλικους κόκκους πιπεριού και κόλιαντρου, 2 κ.σ. χοντρό αλάτι και 1 φλ. ξίδι που θα το βράσουμε με 3 φλ. νερό, 1 κ.σ. ζάχαρη και 1 κ.σ. χοντρό αλάτι. Γεμίζουμε ως πάνω το βάζο και το κρατάμε κλειστό στο ψυγείο για 2 εβδομάδες.

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

Chia: Ο νέος διατροφικός παροξυσμός Ο νέος διατροφικός παροξυσμός ακούει στο όνομα Chia ή αλλιώς Salvia hispanica L. Πρόκειται για ένα σπόρο της οικογένειας της μέντας από το Μεξικό και τη Νότια Αμερική. Με περισσότερα ω-3 λιπαρά οξέα από έναν σολομό, η Chia είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά και μέταλλα και αποτελεί μια ολοκληρωμένη πηγή πρωτεϊνών...

ΚΟΡΥΦΗ

 

Σέλινο  

Ταυτισμένο με τις αχνιστές χειμωνιάτικες σούπες, το σέλινο είναι ένα λαχανικό εξαιρετικά φτωχό σε θερμίδες, αλλά πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, το οποίο αποτελεί βασικό αμυντικό οπλοστάσιο του οργανισμού μας. Ας το βάλουμε, λοιπόν, στο καλάθι του Ιανουαρίου!
Σέλινο Τι μας προσφέρει: Οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι το χρησιμοποιούσαν στη μαγειρική, ενώ οι Κινέζοι είχαν αναγνωρίσει εκτός των άλλων και τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Είναι πλούσιο σε βιταμίνες Β1, C και Κ, φυλλικό οξύ και ασβέστιο, ενώ περιέχει και φλαβονοειδή (στα οποία οφείλεται το χαρακτηριστικό του άρωμα), τα οποία επιτίθενται ενάντια στις ελεύθερες ρίζες, δρώντας έτσι προστατευτικά απέναντι σε διάφορες μορφές καρκίνου και συμβάλλοντας στην καλή λειτουργία της καρδιάς. Τόσο η βιταμίνη C, όσο και τα φλαβονοειδή που εμπεριέχονται στο σέλινο βοηθούν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Μελέτες αποδίδουν στο σέλινο φαρμακευτικές ιδιότητες σε παθήσεις των νεφρών και της ουροδόχου κύστεως (λόγω της διουρητικής του δράσης), αλλά και σε περιπτώσεις αρθριτικών παθήσεων. Μάλιστα, αμερικανική μελέτη υποστηρίζει ότι μια χημική ουσία που περιέχει το σέλινο (λουτεολίνη) μπορεί να αποτελέσει ασπίδα κατά των εγκεφαλικών νόσων. Οι βασικές ποικιλίες του σέλινου είναι δυο: αυτή που καλλιεργείται για τα φύλλα του (φυλλώδες), καθώς και η γνωστή μας σελινόριζα που περιλαμβάνει τη σαρκώδη ρίζα.
Τεστ φρεσκάδας: Όταν επιλέγετε σελινόριζα, καλό είναι να προτιμάτε ρίζες στρογγυλές και ομοιογενείς, γιατί είναι πιο εύκολο να καθαριστούν. Οι ρίζες πρέπει να είναι βαριές και να έχουν μικρά φύλλα με ζωηρό πράσινο χρώμα. Όσο για το φυλλώδες σέλινο, πρέπει να βεβαιωθείτε ότι είναι πολύ φρέσκο όταν το αγοράζετε, επειδή αφυδατώνεται γρήγορα.
Στην κουζίνα: Η σελινόριζα τρώγεται ωμή μέσα σε σαλάτες και δίνει ιδιαίτερη γεύση και άρωμα σε σούπες. Δοκιμάστε την κλασική συνταγή του χοιρινού με σέλινο ή πειραματιστείτε με κοτόπουλο ή και ψάρι.
Στο ψυγείο: Και οι δυο ποικιλίες διατηρούνται στο ψυγείο. Η σελινόριζα είναι πιο ανθεκτική, ενώ το φυλλώδες σέλινο καλό είναι πριν το αποθηκεύσουμε να το τυλίξουμε με σε ένα υγρό πανί ή να το βάλουμε μέσα σε πλαστική σακούλα.
Tip: Πέρα από τη μαγειρική, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το σέλινο για να φτιάξετε ένα αποτοξινωτικό ρόφημα. Σε ζεστό νερό ρίξτε λίγο σέλινο, σουρώστε και πιείτε το. Η αποτοξινωτική του δράση στηρίζεται στις διουρητικές του ιδιότητες.
Σημείωση: Tο σέλερι μοιάζει με το σέλινο, αλλά έχει πιο χονδρούς και πιο επιμήκεις μίσχους. Επειδή είναι εντυπωσιακό, προορίζεται συνήθως για τις σαλάτες.

 

Οι αρετές της άχρωμης σελινόριζας                

Σέλινο το θαυματουργό!

Σέλινο εναντίον απώλειας μνήμης

Παν... σέλινο βιταμινών

 

ΚΟΡΥΦΗ

 

ΚΟΡΥΦΗ

Η ιστοσελίδα αυτή είναι  τμήμα του οικοχώρου "ΔΙΑΤΡΟΦΗ"

 

.ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ © 2008-2009 ΒΟΥΛΑ ΒΑΒΑΡΟΥΤΣΟΥ  

free counters..free counters...

Μετρητής 

Επισκεπτών

από 16/1/2009

..... .