πλοηγείτε στον  ιστοχώρο της Βούλας Βαβαρούτσου

για καλύτερη πλοήγηση στις ιστοσελίδες

πατήστε ΚΕΝΤΡΙΚΗ   

 

 

Η ιστοσελίδα αυτή είναι  τμήμα του οικοχώρου " ΥΓΕΙΑ  

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΤΕ την ιστοσελίδα

 

ΥΓΕΙΑ & AKOH

Πρόληψη και ακοή

τελευταία ενημέρωση: 12/03/2014

Το δεξί αυτί ακούει καλύτερα

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

The Sound of Silence

Η σύγχρονη ζωή βλάπτει την ακοή

Καταπολεμούν τη βαρηκοΐα και την κοινωνική προκατάληψη

Το ′αυτί του κολυμβητή′

’γγιξε με να σε ακούσω

Το κερί του αυτιού σας

Ο εργασιακός θόρυβος αιτία καρδιακών επεισοδίων

Ηχορύπανση: Πώς μας εκδικείται ο θόρυβος

Τι να ξέρετε για την ωτίτιδα

Η βαρηκοΐα μπορεί να δείχνει άνοια

Μεταξύ σφύρας, άκμονος και αναβολέα

Το σφουγγαράκι της... ακοής

Όταν η μουσική μάς... κουφαίνει

«Και οι κωφοί θ' ακούσουν...»

Κοχλιακά εμφυτεύματα

Διεθνής Ημέρα  Κωφών

ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ

Ενεργητική Ακρόαση: Πως να βοηθήσετε κάποιον ακούγοντάς τον Αυτιά, παθήσεις και θεραπείες με ασκήσεις και βότανα 10 λόγοι που μπορεί να σας …κουφάνουν!
Επικίνδυνες οι μπατονέτες
     
Πόνος και φλεγμονές στο αυτί. Αντιμετωπίστε τα με βότανα Η άγνωστη «αλλεργία» στους ήχους

Τεστ: Μήπως δεν ακούτε καλά και δεν το ξέρετε;  Διαστάσεις… επιδημίας τείνει να λάβει η βαρηκοΐα μεταξύ των ενηλίκων, καθώς ολοένα περισσότεροι άνθρωποι υφίστανται. βλάβες στην ακοή τους εξαιτίας του τρόπου ζωής τους. Τα νεώτερα επιστημονικά δεδομένα αποκαλύπτουν πως, εκτός από τον έναν στους τρεις 60άρηδες και 70άρηδες και τους μισούς 80άρηδες και 90άρηδες που δεν ακούνε καλά λόγω ηλικίας, ανάλογο πρόβλημα αντιμετωπίζουν πλέον και ο ένας στους εννέα 40άρηδες, με κύριο υπαίτιο την επαναλαμβανόμενη έκθεσή τους σε πολύ δυνατούς ήχους.

Γιατί τα αφτιά μας δεν κουνιούνται; Η αλήθεια είναι ότι μερικοί άνθρωποι το μπορούν περισσότερο από άλλους και κάποιοι μπορούν να το καταφέρουν με την εξάσκηση. Γενικά όμως αυτό φαίνεται ότι δεν είναι μέσα στο ανθρώπινο DNA μας. Μια θεωρία πάντως αναφέρει ότι δώσαμε κατά τη διάρκεια της εξέλιξής μας περισσότερη προσοχή στην όραση σε σχέση με την ακοή. Επίσης η μεγάλη ευελιξία της κεφαλής μας επιτρέπει να στρέφονται μαζί και τα αφτιά, ικανότητα που δεν διαθέτουν όλα τα ζώα.

Μεταξύ σφύρας, άκμονος και αναβολέα Γράφει Ιωάννης Χατζημηνάς ο Καθ Φυσιολογίας Ιατρικής Σχολής Π. Α.

Δεν θυμάμαι σε ποια ακριβώς τάξη του Δημοτικού σχολείου ο δάσκαλός μας ανάφερε, για πρώτη φορά στο μάθημα της Ιεράς Ιστορίας τον τρόπο με τον οποίο οι απόγονοι των Ισραηλιτών, που έφυγαν από την Αίγυπτο των Φαραώ, κυρίευσαν, υπό την αρχηγεία του Ιησού του Ναυή, την οχυρωμένη πόλη της Ιεριχούς. Θυμάμαι όμως πολύ καλά ότι η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την κατεδάφιση των τειχών και την άλωση της πόλης μου φάνηκε σαν παρατραβηγμένη από τα μαλλιά και μάλλον απίθανη. Ο σεβασμός μου όμως προς την αυθεντία του δασκάλου μου και της "Βίβλου" στην οποία αναγράφεται το γεγονός, δεν μου άφηναν και πολλά περιθώρια για να διατυπώσω τις απορίες και τα ερωτηματικά όσον αφορά την πραγματική φυσική δύναμη, που ήταν δυνατό να εξασκείται από τον ήχο που προέρχεται από τις εφτά κεράτινες σάλπιγγες των ιερέων και από τα στόματα και τα λαρύγγια των σαράντα χιλιάδων "λαού" που αλάλαζε με όλη τη δύναμη των πνευμόνων του!

Αργότερα βέβαια έμαθα πως η ενέργεια που αποδίδεται στο ηχητικό κύμα που εκπορεύεται τόσο από τις σάλπιγγες όσο και από τα λαρύγγια του «λαού,» δεν μπορεί να είναι περισσότερη από τη δύναμη που εξασκείται, είτε από το μηχανικό έργο που παράγεται από τους εκπνευστικούς μυς. Εξάλλου, τα τείχη της Ιεριχούς – και εδώ που τα λέμε, τα οποιαδήποτε οχυρωματικά τείχη – χρειάζονται τουλάχιστο ένα τρισεκατομμύριο φορές ισχυρότερη μηχανική ενέργεια για να κουνηθούν από τη θέση τους! Η όλη ιστορία μοιάζει με ονειρικό βίωμα, κατά το οποίο η φυσική πραγματικότητα μεταμορφώνεται και διαστρεβλώνεται σύμφωνα με τις ενδόμυχες, υποσυνείδητες επιθυμίες και παρορμήσεις, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι προφανείς φυσικοί νόμοι που διέπουν τη Φύση, και συνειδητοποιούνται με τις καθημερινές εμπειρίες της ζωής. Για παράδειγμα, ασφαλώς θα σας έχει τύχει να ονειρεύεστε πως, χωρίς την παραμικρή προσπάθεια, μπορείτε να ανυψώνεστε σε οποιοδήποτε ύψος πάνω από τα κεφάλια των συνανθρώπων σας, γνωστών και αγνώστων, και να συνδιαλέγεστε μαζί τους, χωρίς αυτοί να εκφράζουν με οποιοδήποτε τρόπο την απορία ή και την έκπληξή τους για την εκπληκτική και την υπερφυσική αυτή κίνησή σας!

Μολαταύτα, κάθε φορά που παρακολουθώ από την τηλεόραση Ελληνική ταινία ή τηλεοπτικό σήριαλ, και ιδιαίτερα όταν η εξέλιξη της πλοκής του έργου φτάνει στη απαραίτητη «φάση των μπουζουκιών, της διπλοπενιάς και του άσματος,» έτσι φευγαλέα από το μυαλό μου περνάει η εικόνα των τειχών της Ιεριχούς, που γκρεμίζονται κάτω από το άγριο σφυροκόπημα του ήχου των κεράτινων σαλπίγγων των εφτά ιερέων και του αλαλαγμού των Ισραηλιτών . Αυτή είναι μάλλον η πρώτη μου μνημονική εγγραφή όσον αφορά τις δυνατότητες του ΗΧΟΥ! Αλλά με τον ήχο και την ακοή είχα, λίγα χρόνια αργότερα, και άλλες δοσοληψίες και εμπειρίες;. Από κάπου είχα ξεσηκώσει το παιδικό παιχνίδι του «τηλεφώνου» με τα δυο σπιρτοκούτια , που συνδέονται μεταξύ τους με μια κλωστή, με μήκος κάπου 5 ως 10 μέτρα. Το κάθε σπιρτοκούτι χρησιμοποιείται τόσο ως πομπός όσο και ως δέκτης, με εναλλαγή της θέσης του από το στόμα στο αυτί και αντίστροφα, και εφόσον η κλωστή που τα συνδέει μεταξύ τους είναι σωστά τεντωμένη, η ομιλία μεταβιβάζεται με αρκετή πιστότητα και ένταση από τον πομπό στο δέκτη. (Αλήθεια, ποτέ μου δεν μπόρεσα να εξακριβώσω αν αυτό τα παιχνίδι ήταν γνωστό και …πριν από το 1876, χρονιά που ο Alexander Graham Bell παρουσίασε στην πανηγυρική έκθεση της Φιλαδέλφειας για την εκατοστή επέτειο της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ, για πρώτη φορά, την εντυπωσιακή του εφεύρεση, το ΤΗΛΕΦΩΝΟ!) Όπως κι’ αν έχει το πράγμα, τέσσερα περίπου χρόνια πριν από την εγκατάσταση των πρώτων τηλεφώνων στην Κερύνεια, κατά τις καλοκαιρινές διακοπές μεταξύ της έκτης Δημοτικού και πρώτης Γυμνασίου, και βέβαια πριν να έχω δει ποτέ στη ζωή μου πραγματικό τηλέφωνο, αποφάσισα ότι ήταν καιρός να επιχειρήσω την τηλεφωνική σύνδεση της…κουζίνας του σπιτιού μας με τον αντίστοιχο χώρο του σπιτιού ενός συμμαθητή μου, που τον καιρό εκείνο ήμασταν αχώριστοι από το πρωί ως το βράδυ. Τα δυο αυτά σημεία τα χώριζε μια απόσταση, ούτε λίγο ούτε πολύ, κάπου 350 μέτρα. Βέβαια το έδαφος ήταν μάλλον πρόσφορο, γιατί ανάμεσα στα δυο μας σπίτια μεσολαβούσαν μόνο ο κήπος μας, ένα άλλο «χωράφι» που παρέμενε χέρσο, μια μικρή ρεματιά με άγριες βατομουριές, ένα πετρώδες ύψωμα που παλαιότερα ήταν λατομείο για πωρόλιθο, και η ερημική αυλή μιας μισοτελειωμένης ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας.

Από τα αποθέματα μεταξιού που διατηρούσε η μάνα μου στο σπίτι και τα χρησιμοποιούσε σε μια υποτυπώδη οικοτεχνία μεταξωτών υφασμάτων, κλπ., «υπεξαίρεσα» λίγα μασούρια με μετάξινη κλωστή, που για να την κάνω όσο το δυνατό περισσότερο ανθεκτική την έστριψα σε δίκλωνο νήμα με κατάλληλο αδράχτι, κρυφά, στο υπόγειο του σπιτιού μας. Για πομπούς και δέκτες πειραματίστηκα με πολλούς και διάφορους κυλίνδρους από χαρτόνι, κονσερβοκούτια, κι’ ένα σωρό άλλα υλικά. Έτσι, μέσα σε λίγες μέρες, εγώ και ο συμμαθητής μου βάλαμε μπρος να εγκαταστήσουμε την τηλεφωνική γραμμή ανάμεσα στα σπίτια μας, επιχείρηση που κράτησε περίπου ολόκληρη τη μέρα. Η στήριξη έγινε με καλαμένιους στύλους, με ύψος περίπου δυο μέτρα, ανά 40 περίπου μέτρα και κατά τρόπον ώστε η τηλεφωνική γραμμή (η κλωστή από μετάξι) να μην έρχεται σε άμεση επαφή με το καλάμι, αλλά να απέχει από το στήριγμα κάπου μια σπιθαμή, δεμένη με ξεχωριστό νήμα. Βέβαια οι στύλοι χρειάζονταν και αντιστήριξη, η δε γραμμή έπρεπε, για να πληροί τους ανωτέρω όρους να σχηματίζει ένα ελαφρό ζικ – ζακ από καλάμι σε καλάμι.. Όλα αυτά ήταν θέματα και προβλήματα που τα αντιμετωπίζαμε και να λύναμε επί τόπου χωρίς μεγάλες καθυστερήσεις.
Έτσι, προς το σούρουπο, η μεταξένια κλωστή ήταν στη θέση της, και στην κάθε άκρη της ήταν συνδεδεμένος ένας πομποδέκτης, καμωμένος από χαρτόνι, με διάφραγμα από ανθεκτικό, γυαλιστερό, τεντωμένο χαρτί. Επιπρόσθετα, στην κάθε άκρη ήταν στερεωμένο και ένα μικρό κουδουνάκι, που χτυπούσε με ένα ελαφρό τίναγμα της «γραμμής» που μπορούσε να μεταδίδεται από τον πομπό στο δέκτη και αντίστροφα, με αλλεπάλληλα ελαφρά τραβήγματα του νήματος. Θυμάμαι πως εκείνη τη μέρα θα πρέπει να έκανα, μαζί με το συμμαθητή μου, τη διαδρομή από το ένα σπίτι στο άλλο, τουλάχιστο δέκα φορές, αλλά η έξαψη, η ένταση της προσοχής, η αντιμετώπιση των πολλαπλών προβλημάτων που απαιτούσαν άμεση λύση και η αναμονή του …κοσμοϊστορικού αποτελέσματος των προσπαθειών μας δεν είχαν αφήσει κανένα περιθώριο για κούραση. Αλλά ούτε και την παραμικρή αμφιβολία για την επιτυχία του εγχειρήματος. Έτσι, κατά το βραδάκι, μόλις και η τελευταία λεπτομέρεια είχε αντιμετωπιστεί με επιτυχία, έστειλα επειγόντως τον συμμαθητή μου στο σπίτι του, με την εντολή, μόλις φτάσει, να δώσει το κατάλληλο σήμα με το κουδουνάκι. Εγώ, με την αγωνία της αναμονής, στεκόμουνα δίπλα από τη συσκευή σε στάση ετοιμότητας. Σε κάποια στιγμή, το κουδουνάκι άρχισε να χτυπάει. Σήκωσα το μικρό χαρτονένιο κύλινδρο μπροστά στο στόμα μου, τέντωσα την κλωστή και μίλησα μάλλον φωναχτά:

«Ρε Κώστα, ακούεις με, ρε;»
Και η απάντηση ήλθε, με καθυστέρηση δευτερολέπτου, κρυστάλλινη και καθαρή!
«Ρε Γιαννή, ακούω σε καθαρά!»

Το τηλέφωνο λειτούργησε ακόμα δυο μέρες. Ανάμεσα στους δυο πομποδέκτες από χαρτόνι δεν θυμάμαι να είχαν ανταλλαγεί και πολύ βαρυσήμαντα μηνύματα! Μόνο που δοκιμάστηκαν τρεις – τέσσερις άλλοι πομποδέκτες από διάφορα υλικά, καθώς και κάποια βελτίωση της ανάρτησης της γραμμής με ελατήρια στα δυο της τέρματα, για την καλύτερη λειτουργία των κουδουνιών κλήσεως. Κατά τη λειτουργία όμως των λίγων αυτών ημερών, έμαθα με άμεση εμπειρία, ένα σωρό πράγματα για τον ήχο και την ακοή, ανακάλυψα και κατανόησα τους μηχανισμούς της παραγωγής και της μετάδοσής του, τουλάχιστον κατά μήκος μιας κλωστής από μετάξι, μεταξύ δυο διαφραγμάτων από γυαλιστερό λεπτό χαρτί, που απείχαν μεταξύ τους κάπου 350 μέτρα! Το τρίτο βράδυ από την εγκατάστασή του, μια καλοκαιρινή θύελλα μας ξήλωσε ολόκληρη τη γραμμή, και το πρωί αντικρίσαμε τα απομεινάρια του έργου των χειρών μας. Δεν επιχειρήσαμε όμως να ξαναστήσουμε την τηλεφωνική μας εγκατάσταση. ’λλωστε, δεν υπήρχε και κανένας σημαντικός λόγος που να αφορά την τηλεφωνική επικοινωνία με τον συμμαθητή και φίλο μου τον Κώστα, που να καθιστά απαραίτητη την παρουσία αυτής της τηλεφωνικής σύνδεσης. Η αξία του όλου εγχειρήματος ποτέ δεν υπήρξε η πρακτική εξυπηρέτηση που θα μπορούσε να μας προσφέρει. Η μεγάλη μας ικανοποίηση και απόλαυση ήταν τα βιώματά μας κατά τη διάρκεια της κατασκευής του, καθώς και το τελικό γεγονός της επιτυχημένης λειτουργίας του.

Κι’ ερχόμαστε τώρα στον ήχο. Πρόκειται για παλμικές δονήσεις στον αέρα (συνήθως), δηλαδή αλλεπάλληλα κύματα συμπίεσης και αποσυμπίεσης, με συχνότητα από 17 δονήσεις ανά δευτερόλεπτο μέχρι και περίπου 20.000 ανά δευτερόλεπτο, που μετακινούνται με αρκετά μεγάλη ταχύτητα (περίπου 340 μέτρα ανά δευτερόλεπτο, στον αέρα), που διεγείρουν τα ακουστικά μας όργανα (τα αυτιά μας), με αποτέλεσμα τη γένεση του ακουστικού αισθήματος. Στον αέρα μπορούν να δημιουργούνται και παλμικές δονήσεις με συχνότητα μικρότερη από 17 ανά δευτερόλεπτο, αλλά αυτές δεν μπορούν να χαρακτηρίζονται ως «ήχος ,» γιατί δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές από τα αυτιά μας. Από την άλλη μεριά, οι παλμικές δονήσεις στον αέρα μπορεί να εμφανίζουν και πολύ μεγαλύτερη συχνότητα, ακόμα και πέρα από 100.000 ανά δευτερόλεπτο. Πρόκειται για «ήχους» που δεν γίνονται αντιληπτοί από το αυτί μας και γι’ αυτό τους χαρακτηρίζουμε ως ΥΠΕΡΗΧΟΥΣ.
Εντούτοις, ορισμένοι από αυτούς τους υπερήχους γίνονται αντιληπτοί με τα ακουστικά όργανα διαφόρων ζώων, όπως είναι η γάτα και ο σκύλος, καθώς και η νυχτερίδα. Στην τελευταία μάλιστα, έχει αναπτυχθεί ένα τελειότατο σύστημα για την εκπομπή και τη λήψη υπερήχων που λειτουργεί ως ΡΑΝΤΑΡ, με αποτέλεσμα η νυχτερίδα να πετά ελεύθερα και να βρίσκει το δρόμο της, αλλά και να εντοπίζει τη λεία της (πετούμενα έντομα), πετώντας μέσα σε λαβύρινθο από πολυδαίδαλες στοές, με πλήθος εμποδίων, χωρίς καμιά δυσκολία, σε απόλυτο σκοτάδι. Με τους υπερήχους η νυχτερίδα «βλέπει» με τα αφτιά της. Αυτό γίνεται γιατί από τα φωνητικά της όργανα εκπέμπονται, πάρα πολλές φορές ανά δευτερόλεπτο, βραχύχρονες αλλεπάλληλες σειρές από κύματα υπερήχων, που αντανακλούνται από τις γύρω στερεές επιφάνειες, αλλά και μικροαντικείμενα, μέχρι ακόμα και από πετούμενα κουνούπια. Οι αντανακλούμενοι αυτοί υπέρηχοι, επενεργούν στην ακουστική συσκευή της νυχτερίδας, και με την κατάλληλη επεξεργασία των στοιχείων τους από τα ειδικά νευραδικά κυκλώματα του εγκεφάλου, παρέχουν στη νυχτερίδα σαφέστατη εικόνα του περιβάλλοντος, πιθανώς τόσο λεπτομερειακή, όσο και αυτή που παρέχεται από την όραση! Αλλά πως ακούμε; Βέβαια ακούμε με το αισθητήριο σύστημα που αποτελείται από τα αυτιά μας, και τα εξειδικευμένα τμήματα του εγκεφάλου μας, όπου γίνεται η επεξεργασία των στοιχείων που προέρχονται από τα αυτιά. Αυτό το αισθητήριο όργανο που ονομάζεται αυτί, στην ουσία αποτελείται από:

1) ένα τελειότατο δέκτη ηχητικών κυμάτων
2) ένα μηχανικό – υδραυλικό αναλυτή συχνοτήτων, και
3) ένα μετατροπέα των ηχητικών συχνοτήτων σε νευρικές διεγέρσεις, που μεταβιβάζονται με τις νευρικές ίνες του ακουστικού νεύρου προς τα ειδικά νευραδικά κυκλώματα στον εγκέφαλο.

Ο δέκτης των ηχητικών κυμάτων είναι αυτό που ονομάζουμε έξω και μέσο αυτί, δηλαδή το πτερύγιο του αυτιού, ο έξω ακουστικός πόρος, το τύμπανο και το σύστημα των ακουστικών οσταρίων. Όλα αυτά λειτουργούν για να μεταβιβάσουν το ηχητικό κύμα, με μεγάλη πιστότητα προς το έσω αυτί, δηλαδή προς τον αναλυτή συχνοτήτων, και τον μετατροπέα του σε αντίστοιχες νευρικές ώσεις. Το πτερύγιο του αυτιού λειτουργεί σαν ένα χωνί που συγκεντρώνει τα ηχητικά κύματα και τα κατευθύνει προς τον έξω ακουστικό πόρο, και με αυτό τον τρόπο η μηχανική τους επίδραση πάνω στο τύμπανο ενισχύεται. Ο έξω ακουστικός πόρος είναι ένας σωλήνας, μήκους περίπου 2,5 εκατοστομέτρων και διαμέτρου μικρότερης από 1 εκατοστόμετρο, που στο εσωτερικό του άκρο αποφράσσεται από το τύμπανο, μια λεπτή τεντωμένη μεμβράνη, η οποία αποτελεί το όριο μεταξύ του έξω και του έσω αυτιού. Τα ηχητικά κύματα που φέρονται μέσα στον έξω ακουστικό πόρο προσκρούουν πάνω στο τύμπανο, το οποίο με αυτό τον τρόπο εξαναγκάζεται να μετακινείται μέσα – έξω, ανάλογα με την αυξομείωση της πίεσης που δέχεται στην έξω επιφάνειά του από τα αλλεπάλληλα ηχητικά κύματα. Έτσι, τα κύματα πύκνωσης – αραίωσης του αέρα που φτάνουν στο αυτί μας μετατρέπονται σε ανάλογη μηχανική μετακίνηση του τυμπάνου μέσα – έξω. Αυτή είναι η πρώτη επίδραση του ήχου στο αυτί μας. Ακριβώς στο κέντρο της έσω επιφάνειας του τυμπάνου είναι στερεωμένη η λαβή της σφύρας, ενός από τα τρία ακουστικά οστάρια (σφύρα, άκμονας και αναβολέας), που βρίσκονται στο μέσο αυτί. Τα τρία αυτά ακουστικά οστάρια, που το μέγεθός τους είναι λίγα μόνο χιλιοστόμετρα, αρθρώνονται μεταξύ τους κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αποτελούν ένα είδος αρθρωτού μοχλού, που χρησιμεύει για τη μεταβίβαση των κινήσεων του τυμπάνου προς τη μεμβράνη που αποφράσσει την ωοειδή θυρίδα, δηλαδή την είσοδο προς το έσω αυτί.

Πολύ ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι, εξαιτίας της μεγάλης διαφοράς που υπάρχει μεταξύ της επιφάνειας του τυμπάνου (κάπου 55 τετραγωνικά χιλιοστόμετρα), και της επιφάνειας της βάσης του αναβολέα (3,2 τετραγωνικά χιλιοστόμετρα), που προσαρμόζεται στην ωοειδή θυρίδα, καθώς και το είδος του μοχλού που σχηματίζουν τα τρία ακουστικά οστάρια, το εύρος της μετακίνησης της μεμβράνης της ωοειδούς θυρίδας περιορίζεται μόνο στα τρία τέταρτα της μετακίνησης του τυμπάνου. Η πίεση όμως που εξασκείται στην ωοειδή θυρίδα είναι περίπου 22 φορές μεγαλύτερη από αυτή που εξασκείται από το ηχητικό κύμα πάνω στο τύμπανο. Με άλλα λόγια, το σύστημα των ακουστικών οσταρίων, που χρησιμεύει για τη μετάδοση των κραδασμών (ήχου), από το τύμπανο προς το έσω αυτί, επιφέρει κάποια μείωση του εύρους της μετακίνησης, αλλά πολλαπλασιάζει την πίεση που εξασκείται στο υγρό που γεμίζει τον λαβύρινθο. Εκτός από αυτό, πάνω σ’ αυτό το σύστημα εξασκείται και η επίδραση δυο πολύ μικρών γραμμωτών μυών, των μικρότερων μυών που υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα. (ο διατείνων το τύμπανο και ο μυς του αναβολέα). Με την επίδραση των δυο αυτών μυών, όταν συστέλλονται, η λειτουργία του συστήματος των ακουστικών οσταρίων περιορίζεται σημαντικά, κυρίως για ήχους που έχουν συχνότητα κάτω από 1.000 παλμικές δονήσεις ανά δευτερόλεπτο. Το αποτέλεσμα είναι ότι με αυτό τον τρόπο προστατεύεται το έσω αυτί από τη βλαβερή επίδραση πολύ ισχυρών και ιδιαίτερα χαμηλών ήχων. Η προστασία αυτή είναι αντανακλαστική, με κέντρο στον εγκέφαλο, και τίθεται σε λειτουργία αυτόματα κάθε φορά που το άτομο εκτίθεται σε πολύ έντονο, χαμηλής συχνότητας, ήχο. Μπορεί όμως να ενεργοποιείται και με τη βούλησή μας κάθε φορά που μέσα σε κυκεώνα από θορύβους, τύμπανα, ταμπούρλα, και λαρυγγισμούς, εντείνουμε την προσοχή μας για να ξεχωρίσουμε και να ακούσουμε κάτι το συγκεκριμένο, για παράδειγμα αυτά που μάταια προσπαθεί να μας πει ο διπλανός μας όταν …διασκεδάζουμε στα μπουζούκια!

Και έτσι φτάνουμε στο έσω αυτί. Πρόκειται για ένα χώρο με τη μορφή ενός ελικοειδή σωλήνα (με 2,75 στροφές), και ολικό μήκος 35 χιλιοστόμετρα, που ονομάζεται λαβύρινθος. Ουσιαστικά, το τμήμα του λαβυρίνθου που αφορά την αίσθηση της ακοής, αποτελείται από ένα σωλήνα που αρχίζει από την ωοειδή θυρίδα , ακολουθεί όλες τις στροφές του λαβυρίνθου μέχρι την κορυφή του, και από εκεί ανακάμπτει και καταλήγει πολύ κοντά στην αφετηρία του, στο έσω αυτί, όπου το στόμιό του, που λέγεται στρογγύλη θυρίδα, αποφράσσεται από μια μεμβράνη. Μεταξύ αυτών των δυο σκελών (αιθουσαία κλίμακα και τυμπανική κλίμακα), έτσι όπως είναι διατεταγμένα μέσα στο λαβύρινθο, παρεμβάλλεται ένας άλλος χώρος, η μέση κλίμακα, μέσα στην οποία περιέχεται το όργανο του Corti, δηλαδή το όργανο που μετατρέπει τις διάφορες συχνότητες του ήχου που έχει εισέλθει μέσα στο έσω αυτί, σε νευρικές ώσεις, που στη συνέχεια τροφοδοτούνται προς τον εγκέφαλο. Όλοι αυτοί οι χώροι είναι γεμάτοι με κατάλληλο υγρό. Τα ηχητικά κύματα που φτάνουν στην ωοειδή θυρίδα προκαλούν, μέσα στο υγρό που περιέχεται στην αιθουσαία κλίμακα ανάλογα κύματα πίεσης, τα οποία μεταδίδονται κατά μήκος αυτής της κλίμακας και προκαλούν ανάλογη παραμόρφωση του τοιχώματος. Η παραμόρφωση όμως αυτή είναι πολύ μεγαλύτερη για κάθε συχνότητα ηχητικού κύματος σε διαφορετικό σημείο του τοιχώματος, που είναι έτσι φτιαγμένο ώστε να εμφανίζει τη δική του ιδιοσυχνότητα. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα ηχητικά κύματα με μεγάλη συχνότητα, δηλαδή οι υψηλοί ήχοι, προκαλούν μηχανική παραμόρφωση του τοιχώματος πολύ κοντά στην ωοειδή θυρίδα, ενώ οι ήχοι με χαμηλή συχνότητα παραμορφώνουν το τοίχωμα παρακάτω, κατά μήκος του λαβυρίνθου. Με αυτό τον τρόπο, οι διάφοροι πολύπλοκοι ήχοι που αποτελούνται από πολλές συχνότητες με τις αρμονικές τους, που προσπίπτουν στο αυτί, όπως είναι η ομιλία, το τραγούδι, οι ήχοι που προέρχονται από τα διάφορα όργανα της ορχήστρας, κλπ., αναλύονται στις συχνότητες που τους αποτελούν, και η κάθε συχνότητα παραμορφώνει ένα συγκεκριμένο τμήμα των τοιχωμάτων που διαχωρίζουν τις δυο κλίμακες, την αιθουσαία και την τυμπανική.

Από το σημείο αυτό και πέρα, ο ήχος παύει πλέον να αποτελείται από αλλεπάλληλες κυματοειδείς κινήσεις που εμφανίζουν κάποια συχνότητα, και συνίσταται απλά σε μηχανικές παραμορφώσεις σε συγκεκριμένα τμήματα μιας μεμβράνης μέσα στο λαβύρινθο. Το μέγεθος αυτών των παραμορφώσεων εξαρτάται από την ένταση του ήχου και όχι από τη συχνότητά του, η οποία συχνότητα καθορίζει πλέον τη θέση της παραμόρφωσης κατά μήκος αυτής της μεμβράνης. Αυτές οι παραμορφώσεις της μεμβράνης επιδρούν, με μηχανικό τρόπο, πάνω στα τριχοφόρα κύτταρα του οργάνου του Corti, και συγκεκριμένα κάμπτουν προς τα εμπρός ή προς τα πίσω τα υπομικροσκοπικά τριχίδια αυτών των κυττάρων, με συνέπεια τη μεταβολή του ηλεκτρικού φορτίου των κυττάρων, ανάλογα με το μέγεθος και την κατεύθυνση αυτής της κάμψης. Σε επαφή με αυτά τα κύτταρα έρχονται οι δενδρίτες των νευράδων του ελικοειδούς γαγγλίου, δηλαδή των νευρικών κυττάρων από τα οποία εκφύονται οι νευρικές ίνες που αποτελούν το ακουστικό νεύρο. Έτσι, κάθε φορά που το ηλεκτρικό φορτίο ενός είτε περισσότερων κυττάρων του οργάνου του Corti μεταβάλλεται, ορισμένες ίνες του ακουστικού νεύρου ενεργοποιούνται και άγουν ώσεις προς τα ακουστικά κέντρα στον εγκέφαλο. Τελικά, αυτές οι νευρικές ώσεις, οι περισσότερες από τις οποίες διοχετεύονται προς το αντίθετο ημισφαίριο του εγκεφάλου, αφού περάσουν από νευρικές συνάψεις, καταλήγουν, κατά κύριο λόγο, στην άνω κροταφική έλικα του φλοιού του εγκεφάλου, όπου, μετά από κατάλληλη αποκωδικοποίηση, δίδουν γένεση στο εκπληκτικό αυτό φαινόμενο που λέγεται ΑΚΟΗ!

«Ρε Κώστα, ακούεις με, ρε;»   «Ρε Γιαννή, ακούω σε καθαρά!»

 

  

ΚΟΡΥΦΗ

The Sound of Silence

ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ που ο θόρυβος γύρω μας -όσοι ζούμε σε μεγάλες πόλεις, δηλαδή- είναι πολύς, συνεχής και αποκρουστικός, όλο και πληθαίνουν οι άνθρωποι που καταφεύγουν σε μια καινούργια «θεραπεία» (η οποία, όμως, στην ουσία είναι παμπάλαιη, αφού την «εφαρμόζουν» διάφορες θρησκείες) που ονομάζεται «αποτοξίνωση σιωπής» ή και «νηστεία θορύβου».

Διαβάζαμε προχθές στην αγγλική «Ντέιλι Τέλεγκραφ» για μία πολύ δυναμική γυναίκα, που είναι στέλεχος μεγάλης πολυεθνικής εταιρείας, η οποία δοκίμασε αυτή την 3ήμερη «αποτοξίνωση σιωπής» και είπε μετά πως ένιωσε τον εαυτό της να αναγεννάται, ψυχικά και σωματικά. Η κ. Μπ. (δεν ήθελε να μαθευτεί το όνομά της, για να μην αρχίσουν να την ενοχλούν οι δημοσιογράφοι και χάσει την ησυχία της), ζούσε και ζει ακόμα μία ζωή που ούτε και η ίδια φανταζόταν πόσο θόρυβο είχε.

ΞΥΠΝΑΕΙ το πρωί και πριν καλά καλά ανοίξει τα μάτια της, πατάει το κουμπί της τηλεόρασης και, όσο αρχίζει να ετοιμάζεται για τη δουλειά, «παρακολουθεί» τις πρωινές ενημερωτικές εκπομπές. (Στην Αγγλία, οι τόνοι είναι χαμηλοί σ' αυτές τις εκπομπές. Στη χώρα μας, οι συμμετέχοντες σε αυτές μοιάζουν να είναι συνεχώς στην πρίζα). Καθ' οδόν προς τη δουλειά, η κ. Μπ. ακούει στο ραδιόφωνο, στο αυτοκίνητό της, την ειδησεογραφική επομπή Today από το 4ο Πρόγραμμα Ραδιοφωνίας του BBC -μια εκπομή που είναι στον αέρα πολλές δεκαετίες, είναι εξαιρετικά υψηλού επιπέδου ενημέρωσης και ακούγεται απ' όλους εκείνους που περιγράφονται ως «decision makers», δηλαδή, εκείνους που είναι μέσα στα λεγόμενα «κέντρα λήψεως αποφάσεων».

ΕΠΕΙΤΑ, στο γραφείο, η κ. Μπ. βρίσκεται αντιμέτωπη με όλον τον συνηθισμένο θόρυβο του εργασιακού της χώρου. Τηλέφωνα να κτυπούν διαρκώς, ακατάπαυστες συζητήσεις σε συνεδριάσεις, που συνήθως διαρκούν πολύ περισσότερο απ' όσο χρειάζεται το «θέμα» τους, αλλά και διάφοροι μικρότερης ισχύος ήχοι, όπως πληκτρολόγηση σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές, βάδισμα των υπαλλήλων, μετακίνηση μικροαντικειμένων, κ.λπ., αθροιστικά δημιουργούν έναν ασταμάτητο και πολύ ενοχλητικό κρότο. Η αποτοξίνωσή της συμπεριελάμβανε, λοιπόν, τρεις ημέρες απόλυτης σιωπής. Αποσύρθηκε σε μια εξοχική κατοικία ώστε να γλιτώσει και από τον περιβάλλοντα θόρυβο της πόλης, και απλώς, όπως λέει η ίδια, σφράγισε το στόμα της. Ταυτόχρονα, βεβαίως, απενεργοποίησε όλα τα τηλέφωνά της και κράτησε έναν ειδικό αριθμό σε καρτοκινητό, τον οποίο έδωσε μόνο σε πολύ στενά συγγενικά της πρόσωπα, με την εντολή «να με πάρετε μόνο για σοβαρό θέμα ζωής και θανάτου - όχι δουλειάς».

ΜΠΑΙΝΟΝΤΑΣ, λοιπόν, σ' αυτήν τη σιωπηλή της νηστεία, η κ. Μπ. πολύ γρήγορα ανακάλυψε πως «το πρωινό τραγούδι των πουλιών είναι πολύ ομορφότερο από την πρωινή φλυαρία των ραδιοφώνων και της τηλεόρασης». Ταυτόχρονα αισθάνθηκε πως αυτή η, έστω και μικρή, «αποτοξίνωση θορύβου» τη βοήθησε να καθαρίσει τη σκέψη της «από πάσης κηλίδος» και να στοχαστεί πράγματα που η «σκληρή καθημερινότητα» σε κάνει να σπρώχνεις διαρκώς όλο και πιο βαθιά μέσα σου, και στο τέλος να τα αφήνεις εκεί, ανέγγιχτα. Από την άλλη, όπως παραδέχεται και η ίδια (αλλά το ίδιο θα σου πουν και όσοι άλλοι ακολουθούν αυτήν τη νηστεία), δεν είναι καθόλου εύκολο για έναν άνθρωπο των πόλεων, άνθρωπο που έχει εθιστεί πια στον θόρυβο, να μείνει, όχι τρεις μέρες χωρίς να αρθρώσει λέξη, αλλά ούτε και μερικές ώρες. Η κ. Μπ. μιλάει για «υπέροχη, αλλά και επίπονη διαδικασία». Και παραδέχεται πως μια - δυο φορές τής ήρθε να αρχίσει να μιλάει στον εαυτό της, «αλλά έσφιξα τα χείλη και δεν το έκανα».

ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ

«People talking without speaking People hearing without listening».

Απόσπασμα από το τραγούδι Sound of Silence (Ο ήχος της σιωπής) του Πολ Σάιμον. (Σε πολύ ελεύθερη μετάφραση: Ανθρωποι που μιλάνε χωρίς να λένε τίποτα / Ανθρωποι που ακούνε χωρίς όμως να προσέχουν τι τους λες).

 

ΚΟΡΥΦΗ

’γγιξε με να σε ακούσω

Ακούμε και μέσω της επιδερμίδας σύμφωνα με νέα έρευνα Σημαντικό ρόλο στην ακοή διαδραματίζουν οι αισθήσεις στην επιδερμίδα. Σύμφωνα με νέα έρευνα Καναδών επιστημόνων, πέραν των ακουστικών και οπτικών ερεθισμάτων, το ανθρώπινο δέρμα συμμετέχει στη διαδικασία της ακοής.

Η μελέτη θεωρείται ότι θα βοηθήσει στη δημιουργία καλύτερων ακουστικών βαρυκοϊας. Έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας στο Βανκούβερ υπό τον γλωσσολόγο Μπράιαν Γκικ. Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature.
Σύμφωνα με την έρευνα, πέρα από την όραση - το γνωστό "διάβασμα" των χειλιών - ακόμα και οι αισθήσεις της αφής παίζουν το δικό τους ρόλο στη διαδικασία της ακρόασης.
Για να καταλήξουν στο συγκεκριμένο συμπέρασμα, οι επιστήμονες συνέκριναν τον τρόπο που οι άνθρωποι ακούνε ήχους, οι οποίοι κατά την ομιλία συνοδεύονται από ανεπαίσθητες πνοές αέρα, σε σχέση με ήχους της ομιλίας που δεν συνοδεύονται από πνοές αέρα. Παράλληλα, οι ερευνητές σε τακτά χρονικά διαστήματα, έστελναν μικρά ρεύματα αέρα στους εθελοντές των πειραμάτων. Οι εθελοντές την ίδια ώρα είχαν καλυμμένα τα μάτια τους, ώστε να απομονωθεί τελείως η αίσθηση της όρασης σε σχέση με την ακοή. Όπως ανέφεραν, όταν φυσούσε το ανεπαίσθητο αεράκι, οι ακροατές συχνά άκουγαν λανθασμένα τους ψιλούς ήχους. Επιπλέον, όσοι εθελοντές δεν μπερδεύονταν από το τεχνητό αεράκι και απλώς άκουγαν τις ομιλίες, δεν έκαναν αντίστοιχα λάθη. Μετά από σειρά πειραμάτων, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, χωρίς να το καταλαβαίνουν, οι άνθρωποι χρησιμοποιούν πληροφορίες από την αίσθηση της αφής, από κοινού με την ακοή και την όραση, για να ακούσουν μια ομιλία. Η απαλή, μη αισθητή, πνοή αέρα που συνοδεύει ορισμένες συλλαβές ή σύμφωνα, βοηθά τους ανθρώπους να ξεχωρίσουν ποιο σύμφωνο ακούνε. Αντίστοιχα, η ίδια πνοή αέρα μπορεί να τους μπερδέψει. Η νέα έρευνα δείχνει ότι ο εγκέφαλός μας προσλαμβάνει και συνδυάζει πληροφορίες από τις πιο διαφορετικές αισθήσεις για να δημιουργήσει μια πλήρη εικόνα της του ήχου που ακούει. Από την πλευρά του, ο Μ. Γκικ χαρακτηρίζει τους ανθρώπους "αντιληπτικές μηχανές μέσα από το σύνολο του σώματος". Εξάλλου, προηγούμενες έρευνες έχουν μελετήσει το συναφές φαινόμενο της συναισθησίας, κατά το οποίο οι άνθρωποι βλέπουν τους ήχους και ακούνε το φως!

 

ΚΟΡΥΦΗ

Το κερί του αυτιού σας (κυψελίδα): Αυτά που πρέπει να ξέρετε

Κάποιος είπε κάποτε ότι δεν πρέπει να βάζετε στο αυτί σας κάτι μικρότερο από τον αγκώνα σας. Αυτή η περιγραφική σύσταση, σκοπό είχε να τονίσει το γεγονός ότι στην ουσία δεν πρέπει να βάζουμε τίποτα μέσα στο κανάλι του αυτιού μας για να το καθαρίζουμε από κερί ή κάτι άλλο. Σε περίπτωση που έχουμε ενοχλήσεις στα αυτιά, είναι προτιμότερο να ζητούμε συμβουλή γιατρού. Το κερί των αυτιών (αποκαλείται επίσης κυψελίδα), δημιουργείται από αδένες του δέρματος που βρίσκονται στο κανάλι των αυτιών. Το κερί εκκρίνεται κυρίως στο εξωτερικό μέρος του ακουστικού πόρου (το εξωτερικό κανάλι του αυτιού). Συνήθως μαζεύεται και προχωρά προς τα έξω παρασύροντας σκόνη και ακαθαρσίες μαζί του.  Το κερί των αυτιών είναι χρήσιμο για πολλούς λόγους. Όταν υπάρχει σε κανονικές ποσότητες στο κανάλι του αυτιού, καλύπτει το δέρμα και λειτουργεί ως απωθητικό νερού. Αποτελεί μέρος της άμυνας του οργανισμού. Προστατεύει τα αυτιά από σκόνη, ακαθαρσίες και βακτηρίδια (έχει όξινες αντιβακτηριδιακές ιδιότητες). Η απουσία κεριού, οδηγεί σε ξηρό κανάλι που συνοδεύεται από φαγούρα.

Το κανάλι του αυτιού έχει μηχανισμό αυτοκαθαρισμού. Στους περισσότερους ανθρώπους, μια μικρή ποσότητα κεριού φεύγει προς τα έξω, μεταφέροντας νεκρά κύτταρα δέρματος, σκόνη ή άλλες ακαθαρσίες, στεγνώνει, κάποτε διασπάται και απομακρύνεται φυσιολογικά από το αυτί. Αντικαθίσταται από νέο κερί που δημιουργείται από τους αδένες. Σε μερικούς ανθρώπους, μπορεί να εκκρίνεται υπερβολική ποσότητα κεριού ή ακόμη να μην αποβάλλεται προς τα έξω. Επίσης, η προσπάθεια καθαρίσματος του αυτιού με ξυλαράκια με βαμβάκι στην άκρη, σπρώχνει το κερί προς τα μέσα στοιβάζοντας το. Έτσι επιδεινώνεται το πρόβλημα συσσώρευσης κεριού στο αυτί. Υπολογίζεται ότι 10% των παιδιών και 5% των ενηλίκων, έχουν αποφραγμένο κανάλι αυτιού λόγω συσσώρευσης κεριού (βύσμα κυψελίδας). Η συσσώρευση του κεριού το κάνει πιο σκληρό και δύσκολο να φύγει φυσιολογικά. Δεν έχει ακόμη κατανοηθεί καλά γιατί ορισμένοι ανθρώποι έχουν μπλοκάρισμα του εξωτερικού καναλιού των αυτιών τους λόγω βύσματος κυψελίδας συχνότερα από άλλους Σε μερικούς μπορεί να υπάρχει υπερβολική παραγωγή ενώ σε άλλους το κανάλι των αυτιών τους μπορεί να είναι στενό και να ευνοεί τη συσσώρευση κεριού.

Επίσης η εργασία σε περιβάλλον με πολλή σκόνη ή άλλες ακαθαρσίες του περιβαλλοντικού αέρα, οι φλεγμονώδεις παθήσεις του δέρματος, ιδιαίτερα όταν εντοπίζονται στο κεφάλι, συνοδεύονται από μεγαλύτερη συχνότητα μπλοκαρίσματος των αυτιών από κερί.

Τα συμπτώματα του μπλοκαρίσματος του καναλιού των αυτιών λόγω κεριού περιλαμβάνουν:

Μείωση της ακοής. Η συσσώρευση κεριού με απόφραξη του καναλιού του αυτιού, είναι από τις συχνότερες αιτίες απώλειας ακοής
Αίσθημα πληρότητας του αυτιού
Πόνος στο αυτί
Βουητό (εμβοές)

Η παρουσία των συμπτωμάτων αυτών, δεν σημαίνει αναγκαστικά ότι υπάρχει μπλοκάρισμα από κερί στο κανάλι του αυτιού διότι μπορεί να συνοδεύουν άλλες παθήσεις. Για αυτό σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, χρειάζεται  συμβουλή γιατρού. Οι ασθενείς δεν πρέπει να προσπαθούν από μόνοι τους να αφαιρούν το κερί. Υπάρχει κίνδυνος να επιδεινώσουν την κατάσταση κάνοντας το μπλοκάρισμα πιο δύσκολο, να πληγώσουν το κανάλι του αυτιού τους ή ακόμη να τρυπήσουν το τύμπανο τους. Ο γιατρός κατά την εξέταση του αυτιού με το ωτοσκόπιο, θα διαπιστώσει κατά πόσο υπάρχει απόφραξη από συσσωρευμένο κερί. Μπορεί να το αφαιρέσει με διάφορους τρόπους. Υπάρχουν μικρά εργαλεία για την αφαίρεση του κεριού και ειδικά μικροσκόπια για να βλέπει καλύτερα ο γιατρός. Είναι επίσης δυνατόν να χρησιμοποιήσει χλιαρό νερό και αναρρόφηση για να αφαιρέσει το βύσμα κυψελίδας. Εάν ο ασθενής παρουσιάζει συχνά τέτοια επεισόδια, είναι δυνατό να χορηγηθούν σταγόνες για σκοπούς πρόληψης. Υπάρχουν διάφορα είδη σταγόνων που χρησιμοποιούνται όπως βρεφικό λάδι, γλυκερίνη, ελαιόλαδο και άλλα εμπορικά σκευάσματα ειδικά για το μαλάκωμα του κεριού. Οι σταγόνες υπεροξειδίου του υδρογόνου (οξυγονούχο ύδωρ) ή υπεροξειδίου καρβαμίδης, μπορούν να βοηθούν στην αφαίρεση του κεριού. Για τη χρήση διαφόρων ειδών σταγόνων για αφαίρεση κεριού από τα αυτιά, απαιτείται συμβουλή του γιατρού διότι κάποτε ορισμένα σκευάσματα πιθανόν να ερεθίζουν το ευαίσθητο δέρμα του καναλιού και του τυμπάνου. Επίσης εάν υπάρχει διάτρηση του τυμπάνου, η τοποθέτηση διαφόρων ειδών σταγόνων μπορεί να προκαλέσει πόνο ή και μόλυνση. Οι διαβητικοί ασθενείς πρέπει να προσέχουν περισσότερο διότι υπάρχει σε αυτούς μεγαλύτερος κίνδυνος μόλυνσης. Θα συγκρατήσουμε λοιπόν ότι το κερί εκκρίνεται από το εξωτερικό μέρος του καναλιού του αυτιού και αποτελεί μέρος του μηχανισμού αυτοκαθαρισμού του. Πρέπει να αποφεύγουμε να βάζουμε οτιδήποτε μέσα στο αυτί για να το καθαρίζουμε. Σε περίπτωση ενοχλήσεων η συμβουλή του γιατρού μπορεί να μας προστατεύει από ανεπιθύμητες επιπλοκές.

 

Επικίνδυνες οι μπατονέτες  ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Ρένα Δημητρίου

Η ’ννι Πένκεθ δεν πίστευε ποτέ ότι η μπατονέτα θα μπορούσε να μετατραπεί σε επικίνδυνο όπλο το οποίο, από απροσεξία και άγνοια κινδύνου, θα... έστρεφε στον εαυτό της Αρκεί να γλιστρήσει από τα δάχτυλα η μπατονέτα και μεταβάλλεται σε όπλο που μπορεί να καταστρέψει την ακοή μας. Γι΄ αυτό και οι γιατροί μάς συμβουλεύουν να μην καθαρίζουμε τα αυτιά με μπατονέτες. Η ’νι Πένκεθ, συντάκτρια της «Ιντιπέντεντ», είναι από αυτούς που δεν άκουσαν τις συμβουλές τους, με αποτέλεσμα να πάθει διάτρηση τυμπάνου στο αριστερό αυτί της. Ενάμιση χρόνο τώρα, η περιπέτειά της δεν έχει τέλος. Εκείνη τη μέρα, η Πένκεθ ήταν βιαστική. Ετοιμαζόταν για τις Ιπποδρομίες. Μπήκε στο μπάνιο, λούστηκε και, αφού τύλιξε τα μαλλιά της σε μια πετσέτα, πήρε μια μπατονέτα και την έβαλε στο αυτί. Το χέρι της όμως γλίστρησε και η μπατονέτα κόλλησε βαθιά στο εσωτερικό του. Σε κλάσματα δευτερολέπτου άρχισε να αιμορραγεί. Ο πρώτος γιατρός που την είδε της είπε πως, προφανώς, είχε τραυματίσει το τύμπανο αλλά θα θεραπευόταν μόνο του μέσα σε λίγες εβδομάδες. «Στους αγώνες η αιμορραγία συνεχιζόταν και το πρωί της επομένης τρόμαξα όταν είδα το αίμα στο μαξιλάρι μου. Σα να είχε προηγηθεί μάχη... Με παρέπεμψαν σε ειδική κλινική- ωτορινολαρυγγολογική κλινική- του Λονδίνου. Όταν η νοσοκόμα με ρώτησε τι είχε συμβεί και άκουσε τη λέξη μπατονέτα, σήκωσε τα μάτια της ψηλά. «Ποτέ μη βάζετε στο αυτί σας κάτι μικρότερο από έναν αγκώνα», μου είπε. Την ίδια φράση θα την άκουγα πολλές φορές στη συνέχεια. Τότε συνειδητοποίησα πως δεν ήμουν η μόνη που είχε βλάψει τον εαυτό της με αυτόν τον τρόπο. Τα πόστερ στην κλινική εξηγούσαν πως το αυτί αυτοκαθαρίζεται και πως οι μπατονέτες μπορούν να προκαλέσουν μεγάλα προβλήματα, από ρήξη τυμπάνου μέχρι κώφωση». Η ίδια ιστορία επαναλαμβάνεται συχνά με μικρές παραλλαγές: η κόρη ενός φίλου χειρουργήθηκε γιατί η μπατονέτα είχε κολλήσει στον πόρο του αυτιού- έναν μικρό σωλήνα που οδηγεί στο τύμπανο. Ένας άλλος πονούσε επί μέρες επειδή απλώς έσπρωξε λίγο περισσότερο την μπατονέτα στο αυτί «για να το καθαρίσει καλά». Η Πένκεθ υποβλήθηκε στην πρώτη εγχείρηση στη Βρετανία επτά μήνες μετά το ατύχημα. Η τρύπα που είχε προκαλέσει στο τύμπανο ήταν πολύ μεγάλη και οι γιατροί έκριναν ότι το τραύμα δεν θα θεραπευόταν μόνο του. Πήραν μάλιστα μόσχευμα δέρματος από το πίσω μέρος του αυτιού. Παρά τις προσπάθειές τους, όμως, δεν είχε επιτυχία. Λίγους μήνες αργότερα, η δημοσιογράφος υποβλήθηκε σε δεύτερη εγχείριση στη Γαλλία. Πρόσφατα, όταν την είδε ξανά ο γιατρός της, της είπε ότι το μόσχευμα δείχνει να προσπαθεί να προσαρμοστεί στη νέα του λειτουργία, ως μέρος του τυμπάνου. Δεν μπορούσε να πει όμως με βεβαιότητα ότι η περιπέτεια έληξε. Η Πένκεθ το επιβεβαιώνει. Δεν ακούει παρά ελάχιστα από το αριστερό αυτί της και ο γιατρός την προειδοποίησε ότι ο ήχος που ακούει σε μόνιμη βάση- σαν κουδούνισμα- μπορεί να μην την εγκαταλείψει ποτέ. Επίσης, προσωρινά, απαγορεύεται να ταξιδέψει με ταχεία αμαξοστοιχία και να κολυμπήσει.

Η ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ: «Το αυτί αυτοκαθαρίζεται. Δεν πρέπει ποτέ να βάζετε στο αυτί σας κάτι μικρότερο από έναν αγκώνα»

Πώς να καθαρίζουμε τα αυτιά μας

Με χαρτομάντιλο Με ένα κομμάτι βαμβάκι

Οι κίνδυνοι από τις μπατονέτες

● Η μπατονέτα μπορεί να σπρώξει το κερί του αυτιού (κυψελίδα) στο εσωτερικό και να συσσωρευτεί εκεί με αποτέλεσμα να εξασθενεί η ακοή και να προκαλείται πόνος.

● Ξηραίνεται το δέρμα στον πόρο του αυτιού- ο μικρός σωλήνας που καταλήγει στο τύμπανο.

● Μπορεί να προκληθεί τραυματισμός, όπως διάτρηση, ρήξη, ακόμη και κώφωση.

Στους σοβαρούς τραυματισμούς απαιτείται εγχείρηση

Μπατονέτες. Φαίνονται... αθώες, όμως είναι επικίνδυνες «ΟΙ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΑΣ με διάτρηση τυμπάνου φτάνουν στο 50% του συνόλου» επισημαίνει ο Μάικλ Γουέρινγκ, επικεφαλής του τμήματος ΩΡΛ στο νοσοκομείο Saint Βartholomew του Λονδίνου. Ο τραυματισμός μπορεί να προκληθεί από μπατονέτα, από ένα χαστούκι στο αυτί ή από την πίεση του νερού. Σύμφωνα με τον Γουέρινγκ, τα περισσότερα περιστατικάπερίπου το 90%- θα αυτοθεραπευτούν, όμως στους πιο σοβαρούς τραυματισμούς απαιτείται εγχείρηση η επιτυχία της οποίας εξαρτάται από τη διαμόρφωση του πόρου του αυτιού και τη ζημιά που έχουν υποστεί τα μικρά οστά στην περιοχή: «Ακούω συχνά την ίδια ιστορία. Κάποιος που προσπαθεί να καθαρίσει το αυτί του με μπατονέτα στο μπάνιο, πίσω από την πόρτα, η πόρτα ανοίγει αιφνιδιαστικά και η μπατονέτα κολλά στο αυτί. Όμως, πρέπει να ξέρουμε ότι το κερί στο αυτί δεν είναι κάτι κακό. Το προστατεύει. Να θυμόσαστε πως το αυτί αυτοκαθαρίζεται και πως δεν πρέπει ποτέ να βάζετε στο αυτί σας κάτι μικρότερο από έναν αγκώνα».

  

ΚΟΡΥΦΗ

Ηχορύπανση: Πώς μας εκδικείται ο θόρυβος της Φωτεινής Βασιλοπούλου

 

Ζούμε σε ένα θορυβώδη κόσμο. Λατρεύουμε τις μεγάλες πόλεις, τις μοντέρνες υποδομές, τις ζωντανές συνοικίες. Κυκλοφορούμε σε πολυσύχναστους δρόμους, παρακολουθούμε συναυλίες, συμμετέχουμε σε πάρτι, τα «δίνουμε όλα» στο γήπεδο, πηγαίνουμε σε εκδηλώσεις με τόσο δυνατή μουσική, που δύσκολα ακούμε το διπλανό μας. Στο σπίτι συχνά η ένταση της τηλεόρασης, των CD players και των παιχνιδιών του Η/Υ δεν μας επιτρέπει να ακούσουμε το κουδούνι της πόρτας ή το τηλέφωνο. Όμως, ο θόρυβος μας εκδικείται αργά και σταθερά. Τα πολλά ντεσιμπέλ (db) που «βομβαρδίζουν» καθημερινά τα αυτιά μας κλονίζουν τα νεύρα μας και ανεβάζουν την πίεση και τη χοληστερίνη μας σε επικίνδυνα επίπεδα.
Η πόλη ποτέ δεν κοιμάται Σύμφωνα με μετρήσεις, η Αθήνα, ο Πειραιάς, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, το Ηράκλειο και η Λαμία είναι από τις πιο θορυβώδεις πόλεις της Ευρώπης. Σε δυσμενέστερη θέση βρίσκονται όσοι ζουν κοντά σε λεωφόρους με πυκνή κυκλοφορία. Η ένταση του θορύβου ξεπερνά τα 75 db, ενώ υπάρχουν περιοχές του κέντρου στις οποίες η ένταση μπορεί να φτάσει και τα 100 db τις περισσότερες ώρες της ημέρας και της νύχτας. Οι κύριες πηγές θορύβου στην Ελλάδα προέρχονται από τα αυτοκίνητα και τα δίκυκλα, επειδή πολλά από αυτά εκπέμπουν υψηλότερες στάθμες θορύβου από τις επιτρεπόμενες. Μαρσαρίσματα, κόρνες, συναγερμοί, θόρυβοι από κομπρεσέρ και οικοδομικές εργασίες μάς... ξεκουφαίνουν καθημερινά.
Πως τα ντεσιμπέλ κλονίζουν την υγεία μας Η ηχορύπανση σε οποιαδήποτε μορφή της, είτε πρόκειται για το θόρυβο από τα μέσα μεταφοράς είτε για τους ενοχλητικούς θορύβους των γειτόνων είτε για θόρυβο στην εργασία, αποτελεί ένα από τα δεινά της σύγχρονης εποχής και δεν «τεντώνει» μόνο τα νεύρα μας, αλλά, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, μπορεί να βλάψει σοβαρά και την υγεία μας.
Ανεβάζει την πίεσή μας Τα υψηλά επίπεδα θορύβου αυξάνουν τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα, αλλά και τον κίνδυνο να εμφανιστεί υψηλή αρτηριακή πίεση. Σύμφωνα με έρευνα σουηδών επιστημόνων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λουντ, που έγινε σε δείγμα 28.000 ανθρώπων, η έκθεση σε θορύβους που υπερέβαιναν τα 64 db αύξησε κατά 90% τον κίνδυνο εμφάνισης υπέρτασης και κατά 25% όταν κυμαινόταν στα 60-63 db. Ο θόρυβος των αυτοκινήτων είναι η κυριότερη πηγή ηχορύπανσης στις πόλεις. Όσοι κατοικούν κοντά σε κεντρικούς πολύβοους δρόμους απειλούνται περισσότερο και, όπως φάνηκε στην έρευνα, από τις συγκεκριμένες παρενέργειες του θορύβου επηρεάζονται περισσότερο οι νέοι και οι μεσήλικοι. Σε ανθρώπους, επίσης, που ζουν κοντά σε αεροδρόμια με έκθεση άνω των 70 db, η συχνότητα καρδιαγγειακών παθήσεων είναι μεγαλύτερη. Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνα του «Imperial College» του Λονδίνου, η πίεση των ανθρώπων που ζουν κοντά σε αεροδρόμια αυξάνεται ακόμα και στον ύπνο τους όταν περνάει αεροπλάνο. Στην ουσία, η ηχορύπανση προκαλεί ένα φαύλο κύκλο στον οργανισμό μας. Διεγείρει το νευρικό σύστημα, αυξάνει το σάκχαρο, τους καρδιακούς παλμούς, την αναπνοή και την αρτηριακή πίεση και οδηγεί σε στρες. Αλλά και αντίστροφα, το στρες που προκαλεί αυξάνει την πίεση και αυτή με τη σειρά της τις πιθανότητες εμφράγματος ή εγκεφαλικού.
Διαταράσσει τον ύπνο μας Ο θόρυβος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ύπνου, καθώς τον διαταράσσει σε σημαντικό βαθμό. Τα αποτελέσματα συνήθως φαίνονται την επόμενη ημέρα, κατά την οποία είμαστε ευερέθιστοι, πιο νευρικοί, απρόσεκτοι, κουρασμένοι, λιγότερο αποδοτικοί. Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι για έναν καλό ύπνο τα επίπεδα θορύβου στο υπνοδωμάτιο δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 30-35 db.
Προκαλεί αδιαθεσία Εργαζόμενοι σε κλαμπ, κέντρα διασκέδασης και οικοδομές, που είναι υποχρεωμένοι να υφίστανται έντονο θόρυβο καθημερινά επί πολλές ώρες και για πολλά χρόνια, υποφέρουν από πονοκεφάλους, ναυτίες, ιλίγγους, κόπωση, έλλειψη ευεξίας, αϋπνίες, νευρικά ξεσπάσματα και άλλες ψυχοσωματικές αντιδράσεις. Επιπλέον, έχει αποδειχτεί σε πειράματα ότι εργαζόμενοι που εκτέθηκαν σε πηγές υψηλού θορύβου 90 db ήταν λιγότερο παραγωγικοί, πιο επιρρεπείς σε ατυχήματα, εμπλέκονταν συστηματικά σε διενέξεις και απουσίαζαν συχνότερα από την εργασία τους.
Μειώνει την ακοή μας Κάθε φορά που ακούμε δυνατά μουσική, που χρησιμοποιούμε την ηλεκτρική σκούπα ή το μίξερ, η ακοή μας «βομβαρδίζεται» από δεκάδες ντεσιμπέλ. Η χρόνια έκθεση σε στάθμη θορύβου άνω των 85 db καταλήγει συνήθως σε απώλεια της ακουστικής οξύτητας. Συγκεκριμένα, η απώλεια ακοής μπορεί να προκληθεί είτε με συνεχή έκθεση σε μετρίου επιπέδου θόρυβο είτε με σύντομη έκθεση σε πολύ δυνατό θόρυβο. Θόρυβος 110 db είναι δυνατό να προκαλέσει βλάβες στην ακοή ύστερα από 1,5 λεπτό, ενώ τα επίπεδα άνω των 140 db αγγίζουν τα όρια του πόνου και μπορούν να βλάψουν την ακοή ύστερα από μία και μόνο έκθεση.
Πιο ευαίσθητα τα παιδιά Ιδιαίτερη ευαισθησία στην ηχορύπανση εμφανίζουν τα παιδιά. Η Αμερικανική Εταιρεία Ωτολογίας ανακοίνωσε ότι περίπου 1 στα 8 παιδιά εμφανίζει απώλεια ακοής που προκλήθηκε από θορύβους. Ο έντονος, όμως, και συνεχόμενος θόρυβος επιδρά δυσμενώς και στη μαθησιακή διαδικασία. Μελέτες που έγιναν σε παιδιά έδειξαν ότι ακόμα και ένα περιβάλλον με μέτριας έντασης θόρυβο μπορεί να επηρεάσει την εκμάθηση ξένης γλώσσας. Διαπιστώθηκε, επίσης, ότι παιδιά που έκαναν μάθημα σε τάξεις που βρίσκονταν στην πιο θορυβώδη πλευρά του σχολείου, είχαν χαμηλότερους βαθμούς από ό,τι εκείνα των οποίων οι τάξεις ήταν στην ήσυχη πλευρά.
Ενδεικτικές τιμές θορύβου σε db (ντεσιμπέλ)
Ξυπνητήρι............................................................................80 db
Κουδούνι πόρτας...................................................................80 db
Χτύπημα τηλεφώνου .....................................................................80 db
Ομιλία με απόσταση 1 μ. από το συνομιλητή μας σε ήσυχο μέρος χωρίς θορύβους ........50 db
Συνήθης δραστηριότητα στο σπίτι (πλυντήριο, απορροφητήρας, τηλεόραση, παιδιά κλπ.) ..40-55 db
Ηλεκτρική σκούπα ....................................................................................60-70 db
Κομπρεσέρ ......................................................................100 db
Κυκλοφοριακό (κόρνες αυτοκινήτων, μαρσαρί­σματα κλπ.).........80-85 db
Οικοδομικές εργασίες ......................................................................90 db
Έχει υπολογιστεί ότι μια μηχανή που προκαλεί θόρυβο 110 db έχει τη δυνατότητα να ξυπνήσει 100.000 άτομα περίπου μέχρι να διασχίσει όλη την Πατησίων!
Το lifestyle που μας ξεκουφαίνει Μπορεί τα MP3 players να αποτελούν απαραίτητο αξεσουάρ ή να καμαρώνουμε όταν οδηγούμε ένα κάμπριο αυτοκίνητο, αλλά μάλλον δεν ξέρουμε πόσο μπορούν να βλάψουν την ακοή μας.
• Περισσότεροι από το 50% όσων χρησιμοποιούν συσκευές αναπαραγωγής μουσικής (MP3 players) αναμένεται να οδηγηθούν στην κώφωση, εκτιμούν οι ειδικοί του βρετανικού Εθνικού Βασιλικού Ινστιτούτου Κωφών.
• Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη, οι οδηγοί «ανοιχτών» αυτοκινήτων και οι επιβάτες τους εκθέτουν την ακοή τους σε μεγάλη ταλαιπωρία, αφού, όταν οδηγούν με ταχύτητα 80-112 χλμ., ο θόρυβος που αναπτύσσεται φτάνει τα 88-99 db και θα μπορούσε να συγκριθεί με το διαπεραστικό ήχο ενός τρυπανιού.

Info Σας προτείνουμε να δείτε σε DVD τη μαύρη κωμωδία «Θόρυβος» (Noise), με πρωταγωνιστή τον Τιμ Ρόμπινς και θέμα την αντίσταση ενός ανθρώπου στους θορύβους της Νέας Υόρκης.

Οδηγίες επιβίωσης από το θόρυβο
• Φυτέψτε στον κήπο ή σε μεγάλες γλάστρες στο μπαλκόνι σας φυτά με πυκνές φυλλωσιές που φτάνουν έως και το 1,5 μ., δηλαδή βιβούρνα, ελαίαγνο, φωτίνια, γιατί λειτουργούν ως ηχομονωτικά φράγματα και μειώνουν το θόρυβο κατά 40-50 db.
• Χαμηλώστε την ένταση των MP3 players, αν ακούτε πολλές ώρες την ημέρα μουσική. Συνιστάται, όταν ακούτε επί 40΄ μουσική μέτριας έντασης με ακουστικά «ψείρες», να κάνετε ένα διάλειμμα 30΄ για να προλαβαίνει το αυτί σας να «ξεκουράζεται».
• Μην παραμένετε σε κλαμπ και άλλα θορυβώδη μέρη πάνω από 2 ώρες.
• Προτιμάτε τις ηλεκτρικές συσκευές νέας τεχνολογίας, που είναι πιο αθόρυβες.
• Αν μένετε σε περιοχή με δρόμο μεγάλης κυκλοφορίας, μονώστε το σπίτι σας από το θόρυβο με διπλά τζάμια. • Αν εργάζεστε σε χώρους που αναπτύσσονται υψηλά επίπεδα θορύβου (άνω των 90 db), προμηθευτείτε ειδικά ακουστικά προστασίας από το θόρυβο και προσπαθήστε να κάνετε ανά μισή ώρα ένα 10λεπτο διάλειμμα.
• Αποφεύγετε να αγοράζετε στα παιδιά σας παιχνίδια που κάνουν δυνατούς θορύβους, γιατί μπορεί να βλάψουν την ακοή τους.
• Τα παιδιά που συμμετέχουν σε δυνατές μπάντες θα πρέπει να προφυλάσσουν τα αυτιά τους με ειδικά ακουστικά.
• Μην παραμελείτε να υποβάλλεστε σε τακτικές προληπτικές εξετάσεις από ωτορινολαρυγγολόγο.
Σαν το παθητικό κάπνισμα Κι ενώ η μουσική αποδεικνύεται βάλσαμο για την ψυχή και την καρδιαγγειακή υγεία μας, η «αγχωτική» μουσική που δεν μας αρέσει (π.χ. χέβι μέταλ, ραπ), όταν είναι σε δυνατή ένταση φέρνει αντίθετα αποτελέσματα. Έρευνες δείχνουν ότι σε τέτοιες περιστάσεις τα αιμοφόρα αγγεία συρρικνώνονται κατά 6%. Οι ειδικοί, μάλιστα, της σχετικής μελέτης του Κέντρου Προληπτικής Καρδιολογίας από το Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ συμβουλεύουν τους γονείς να μην ακούν στη διαπασών μουσική που ενοχλεί τα παιδιά τους, καθώς θεωρούν ότι η ηχορύπανση βλάπτει την υγεία τους όσο και το παθητικό κάπνισμα.

                                       Πλαφόν στα ντεσιμπέλ του iPod βάζει η Ε.Ε.

 

Παγκόσμια Ημέρα ευαισθητοποίησης κατά του θορύβου

Τα πολλά ντεσιμπέλ των πόλεων βλάπτουν τον εγκέφαλο Οι άνθρωποι που εκτίθενται μόνιμα στον θόρυβο της κυκλοφορίας των οχημάτων, ιδίως οι άνω των 65 ετών, έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθουν εγκεφαλικό, σύμφωνα με μια επιστημονική έρευνα Δανών ερευνητών.

Σιωπητήριο στις... καμπάνες

Απομονώστε τον θόρυβο

 

Από το κρεβάτι στο τμήμα Υπάρχουν λόγοι και λόγοι για να παρατηρήσει κανείς στον γείτονά του ότι τον ενοχλεί: η εκκωφαντική μουσική, η δυνατή τηλεόραση, η ηλεκτρική σκούπα μέσα στο καταμεσήμερο, το σπαρακτικό γάβγισμα του σκύλου στο μπαλκόνι... Στο παθιασμένο σεξ - από τακτ συνήθως - οι γείτονες είναι πιο ανεκτικοί.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Θόρυβος: Η άγνωστη απειλή  Ρεπορτάζ: Μαίρη Κατσανοπούλου

Υπουλος και υποεκτιμημένος κίνδυνος για την υγεία μας είναι ο θόρυβος, που μπαίνει ακόμα πιο δριμύς στην καθημερινή ζωή μας το καλοκαίρι από τα ανοικτά παράθυρα.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με έρευνα του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, βρίσκεται στη χειρότερη θέση από πλευράς ηχορρύπανσης μεταξύ 14 ανεπτυγμένων χωρών. Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι το 45% των κατοίκων αστικών κέντρων στη χώρα μας εκτίθεται καθημερινά σε θόρυβο έντασης άνω των 65 ντεσιμπέλ, όταν ο μέγιστος αποδεκτός εξωτερικός θόρυβος θεωρείται το επίπεδο των 55 dB στις κατοικημένες περιοχές.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, η ηχορρύπανση μπορεί να βλάψει την ανθρώπινη υγεία όπως η μόλυνση της ατμόσφαιρας ή του νερού και την κατατάσσει ως Νο 2 περιβαλλοντικό κίνδυνο για τον άνθρωπο. Ερευνα του Οργανισμού έδειξε ότι στη Δυτική Ευρώπη χάνονται 1 εκατ. υγιή έτη προσδόκιμης ζωής τον χρόνο από κυκλοφοριακούς θορύβους.

Υπολογίζεται ότι 245.000 Ευρωπαίοι κάθε χρόνο εμφανίζουν καρδιαγγειακές νόσους λόγω ηχορρύπανσης.

Η βλαπτική επίδραση του θορύβου στην ψυχοσωματική ισορροπία του ανθρώπου ήταν γνωστή ήδη από το 2500 π.Χ., γι’ αυτό και οι αρχαίοι Ελληνες απέφευγαν τους θορύβους και οι Συβαρίτες στην Ιταλία το 600 π.Χ. απαγόρευσαν την επεξεργασία του σιδήρου με σφυρί μέσα στις πόλεις. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στη «Φυσική Ιστορία» του αναφέρει ότι πολλοί Αιγύπτιοι που ζούσαν κοντά στους καταρράκτες του Νείλου ήταν βαρήκοοι.

Η ένταση του ήχου μετριέται σε ντεσιμπέλ (dB). «Η ένταση κατά τη συζήτηση με καυστική φωνή είναι περίπου 60 dB», λέει ο καθηγητής Ωτορινολαρυγγολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Δημήτρης Κανδηλώρος. «Οταν η ένταση φτάσει τα 100 dB, ο ήχος είναι δυσάρεστος στο αυτί και όταν φτάσει τα 130-140, προκαλεί πόνο. Η ακουστική εκτίμηση της έντασης του ήχου είναι καθαρά υποκειμενική. Και έχει αποδειχθεί σε ψυχοφυσικά πειράματα ότι ο ήχος ακούγεται δυο φορές δυνατότερος όταν η έντασή του αυξηθεί κατά μόνο 10 dB».

Απώλεια ακοής

Η απώλεια ακοής λόγω θορύβου είναι η δεύτερη πιο συχνή νευροαισθητήρια κώφωση ύστερα από εκείνη που σχετίζεται με την ηλικία. Υπολογίζεται ότι 28 εκατ. Αμερικανοί έχουν βλάβη της ακοής λόγω θορύβου, ενώ 10 εκατ. έχουν χάσει την ακοή τους λόγω της ηχορύπανσης στον χώρο εργασίας ή στη διασκέδαση. Μια πρόσφατη μελέτη στις ΗΠΑ βρήκε απώλεια της ακοής στις υψηλές συχνότητες στο ένα τρίτο των σπουδαστών λυκείου.

«Ο θόρυβος προκαλεί ακουστικό τραυματισμό, με προσωρινή ή μόνιμη νευροαισθητήρια βαρηκοΐα ανάλογα με την έκταση της προκαλούμενης βλάβης, που μπορεί να ποικίλλει από ελαφρά αλλοίωση των τριχωτών κυττάρων έως την πλήρη καταστροφή του οργάνου του Corti (το αισθητήριο όργανο της ακοής)», λέει ο κ. Κανδηλώρος.

«Οταν ένας άνθρωπος εκτεθεί σε θόρυβο με υψηλή ένταση, παρουσιάζει μείωση της ακοής του, η οποία είναι στην αρχή προσωρινή (δηλαδή, η ακοή επανέρχεται στα αρχικό επίπεδό της μετά την παύση του θορύβου). Οταν η έκθεση στον θόρυβο είναι παρατεταμένη ή η ένταση του θορύβου μεγαλύτερη (συνήθως πάνω από 85 dB) η μείωση της ακοής είναι μόνιμη».

Η βλαπτική επίδραση του θορύβου εξαρτάται από την ένταση, τη συχνότητα και τη διάρκεια του ήχου (βλάβες προκαλεί ο παρατεταμένος θόρυβος μικρής εντάσεως ή ο στιγμιαίος θόρυβος μεγάλης εντάσεως), αλλά και από την ευαισθησία του κάθε ανθρώπου. Η ευαισθησία αυτή καθορίζεται από γενετικές διαφορές στη δομή και στη λειτουργία του ακουστικού οργάνου. Αυξάνεται, όμως, και από αβιταμινώσεις, λήψη ωτοτοξικών φαρμάκων, ασθένειες που επηρεάζουν την κυκλοφορία του αίματος στον κοχλία του αυτιού ή προκαλούν διαταραχή της βιοχημικής ισορροπίας του ακουστικού συστήματος.

«Η επιδείνωση της ακοής από την επίδραση του θορύβου είναι μακροχρόνια, βραδεία και ύπουλη», τονίζει ο κ. Κανδηλώρος. «Αποκαλύπτεται γιατί ο πάσχων βάζει το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση δυνατά ή γιατί δεν αντιλαμβάνεται καλά αυτά που τον ρωτούν».

Η απώλεια της ακοής από τον θόρυβο επηρεάζει αρχικά την αντίληψη των συμφώνων. Καθώς η βαρηκοΐα επιδεινώνεται, η ικανότητα διακρίσεως των λέξεων μειώνεται. Ο πάσχων απομακρύνεται από την κοινωνική ζωή, απομονώνεται, απογοητεύεται, σταματά να επικοινωνεί ακόμα και με την οικογένειά του. «Μια αρκετά σταθερή και πολύ ενοχλητική εκδήλωση που συνοδεύει τη βαρηκοΐα είναι οι εμβοές (βούισμα)», επισημαίνει ο κ. Κανδηλώρος. «Εάν ο θόρυβος είναι έντονος ή η διάρκειά του μακρά, οι εμβοές είναι μόνιμες. Ο έντονος θόρυβος είναι επίσης πιθανό να προκαλέσει ίλιγγο».

Υπέρταση

Ευρωπαϊκή μελέτη (πρόγραμμα HYENA) σε 4.861 Ευρωπαίους ηλικίας 45-70 ετών, οι οποίοι έμεναν κοντά σε αεροδρόμια, έδειξε σημαντική σχέση υπέρτασης και έκθεσης σε θόρυβο – κάθε αύξηση του θορύβου κατά 10 ντεσιμπέλ αύξανε τον κίνδυνο κατά 14%. Ερευνα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λουντ στη Σουηδία σε 28.000 ανθρώπους, έδειξε ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 64 ντεσιμπέλ αυξάνει τον κίνδυνο για υπέρταση κατά 90%. Και σε μια άλλη μελέτη, ερευνητές από το Imperial College του Λονδίνου παρακολούθησαν 140 εθελοντές που ζούσαν κοντά στο αεροδρόμιο Χίθροου και διαπίστωσαν ότι όταν περνούσε αεροπλάνο, η πίεσή τους αυξανόταν ακόμα και στον ύπνο τους.

Ο θόρυβος των μεγαλουπόλεων βλάπτει και τις μαθησιακές ικανότητες των παιδιών. Μελέτη του υπουργείου Περιβάλλοντος στη Γαλλία έδειξε ότι οι μαθητές που εκτίθεντο σε θόρυβο επί έναν χρόνο είχαν δυσκολία στην επίλυση προβλημάτων.

«Οι μελέτες έχουν αποδείξει ότι ο θόρυβος προκαλεί βιοχημικές μεταβολές στο αίμα (αύξηση της χοληστερίνης και των κατεχολαμινών ορμονών), αύξηση της αρτηριακής πίεσης, διαταραχές της προσωπικότητας, κόπωση, διαταραχές του πεπτικού συστήματος (όπως ανορεξία, βραδεία πέψη, επιγαστρικούς πόνους, δυσκοιλιότητα, αδυνάτισμα κ.ά.), μείωση της λίμπιντο και της γονιμότητας», τονίζει ο κ. Κανδηλώρος .

Πόσο κινδυνεύετε;

Μπορείτε να διαπιστώσετε εάν εκτίθεστε σε επικίνδυνους θορύβους, όπως επισημαίνει η επιμελήτρια στη Β’ Ωτορινολαρυγγολογική Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών Θωμαΐς Μανδραλή, εάν:

* Πρέπει να ανυψώσετε τη φωνή σας για να ακουστείτε.

* Δεν μπορείτε να ακούσετε κάποιον ένα μέτρο από εσάς.

* Ο λόγος γύρω σας μοιάζει να μπερδεύεται όταν αφήσετε τη θορυβώδη περιοχή.

* Εχετε πόνο ή κουδούνισμα (εμβοές) στα αυτιά σας μετά την έκθεση στον θόρυβο.
Πρόληψη

Η Αμερικανική Ακαδημία Οικογενειακών Ιατρών και η Αμερικανική Εταιρεία Λόγου, Γλώσσας και Ακοής (ASHA) συμβουλεύουν:
1.  Να μένετε μακριά, όσο είναι δυνατόν, από δυνατούς ή μακρόχρονους θορύβους.
2. Να μειώνετε την ένταση της μουσικής.
3.  Εάν πρέπει να βρεθείτε σε χώρο με θόρυβο (π.χ. στην εργασία ή σε γήπεδο), να προστατεύετε τα αυτιά σας με ωτοασπίδες, ακουστικά, καλύπτρες κ.ά., που θα κρατάτε σε καλή κατάσταση.
4.  Εάν πρέπει να βρεθείτε σε θορυβώδη χώρο, ορισμένα διαλείμματα ησυχίας είναι ευεργετικά για το ακουστικό νεύρο.
5. Διδάξτε στην οικογένειά σας πόσο σημαντικό είναι να μένει μακριά από τους δυνατούς θορύβους.
6. Εάν υποψιάζεστε ότι έχετε μείωση της ακοής, να κάνετε μια ακοολογική εξέταση.

Τα ντεσιμπέλ τρελαίνουν τους Αθηναίους ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΓΙΟΓΙΑΚΑΣ

«Κοιμόμαστε με ωτασπίδες ή αφήνουμε ανοικτές τις τηλεοράσεις» «Ο θόρυβος είναι πάντα τόσο έντονος μέσα στο διαμέρισμα, που τα βράδια δεν μπορώ να κοιμηθώ χωρίς να έχω ανοιχτή την τηλεόραση στο υπνοδωμάτιο! Κάθε φορά που μιλάω στο τηλέφωνο μέσα από το σπίτι μου, το πρώτο πράγμα που με ρωτούν συνήθως αυτοί με τους οποίους συνομιλώ είναι αν είμαι στον δρόμο, επειδή ακούγονται τα μαρσαρίσματα από τα αυτοκίνητα και τις μοτοσυκλέτες...».
Στο «κόκκινο». Σύμφωνα με τον επίκουρο καθηγητή στο Εργαστήριο Ακουστικής Επικοινωνίας και Τεχνολογίας ΜΜΕ του ΕΜΠ κ. Γιώργο Καμπουράκη, «όταν η μέση στάθμη του θορύβου είναι τα 70 ντεσιμπέλ (dΒ)γεγονός που σημαίνει ότι η μέγιστη στάθμη θορύβου ξεπερνά τα 110 dΒ- πρέπει να λαμβάνονται μέτρα διότι η ηχορρύπανση έχει επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Εντούτοις, όπως προέκυψε από ενδεικτικές μετρήσεις του Τμήματος, στο “κόκκινο” βρίσκονται το κέντρο της Αθήνας, η Κηφισίας, η Αλεξάνδρας, η Λαρίσης, η Κατεχάκη, η Δροσοπούλου, η Κυψέλης, η Πατησίων, η Κηφισού, η Σταδίου, η Βασ. Γεωργίου, η Πειραιώς, η Ιερά Οδός». Όπως ο ίδιος διευκρινίζει, «οι μετρήσεις είναι ενδεικτικές επειδή από το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν έχουν προχωρήσει στην εκπόνηση και επικαιροποίηση των νέων χαρτών της ρύπανσης». Στο «κόκκινο» είναι επίσης- όπως λένε από το ΥΠΕΧΩΔΕ- η Λεωφόρος Συγγρού, η Β. Όλγας, η Β. Σοφίας, η Αμαλίας και η Εθνική Οδός Αθηνών-Λαμίας (στο ύψος της Μεταμόρφωσης) όπου η μέση στάθμη τού θορύβου ξεπερνά τα 78 dΒ.
Χάρτες θορύβου. Σύμφωνα με τη δρα περιβαλλοντολόγο-μηχανικό, επιμελήτρια της Επιτροπής Περιβάλλοντος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ) κ. Χριστίνα Θεοχάρη, «με βάση την Κοινοτική Οδηγία έπρεπε έως τις 30 Ιουνίου του 2007 να είχαν εκπονηθεί οι χάρτες θορύβου για το 2006 σε πόλεις με πληθυσμό άνω των 250.000 κατοίκων, σε οδικούς άξονες όπου κινούνται ετησίως
περισσότερα από 6 εκατ. οχήματα αλλά και σε σιδηροδρομικούς άξονες με περισσότερους από 60.000 συρμούς. Και από τον Ιούλιο τού 2008 να είχαν εκπονηθεί σχέδια δράσης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκαλούνται από τον θόρυβο. Τίποτα όμως απ΄ όλα αυτά δεν έχει δημοσιοποιηθεί, με συνέπεια να υπάρχει πρόβλημα». Την ίδια ώρα από το ΥΠΕΧΩΔΕ απλώς περιορίζονται να πουν ότι οι μελέτες για την επικαιροποίηση των χαρτών (χωρίς επικαροποίηση δεν μπορούν να ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα για την καταπολέμηση του θορύβου) βρίσκονται στο τελικό στάδιο της ανάθεσης. Όπως λένε, η πρώτη φάση αφορά την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και η δεύτερη τις υπόλοιπες πόλεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από το ΥΠΕΧΩΔΕ, σε ημερίδα του ΤΕΕ για την ηχορρύπανση τον περασμένο Ιανουάριο, ποσοστό 55% έως 60% των κατοίκων σε 12 δήμους της Αττικής, στον Δήμο Καλαμαριάς (στη Θεσσαλονίκη) και σε 8 δήμους στην υπόλοιπη Ελλάδα είναι εκτεθειμένο σε υψηλά επίπεδα θορύβου.
«Στόχος των ευρωπαϊκών χωρών είναι να μειωθεί η ηχορρύπανση, στην Ελλάδα ωστόσο όσον αφορά αυτό το θέμα επικρατεί μαύρο σκοτάδι»

Επιπτώσεις και στην υγεία «Η Ελλάδα σήμερα φιγουράρει στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των ανεπτυγμένων χωρών όσον αφορά την ηχορρύπανση, τη στιγμή που έχει πλέον αποδειχθεί ότι πέρα από την επίδραση του θορύβου στην ακοή, η ηχορρύπανση ευθύνεται για πολλά άλλα προβλήματα υγείας: αύξηση της αρτηριακής πίεσης, αγγειακά και γαστρεντερικά νοσήματα, άγχος κι άλλες ψυχολογικές αντιδράσεις», όπως υποστηρίζει ο ωτορινολαρυγγολόγος αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτρης Κανδηλώρος. Όπως ισχυρίζεται ο υπεύθυνος του Τομέα Περιβάλλοντος του ΠΑΣΟΚ κ. Σπύρος Κουβέλης, «αυτήν τη στιγμή δεν έχουμε, με ευθύνη του ΥΠΕΧΩΔΕ, πλήρη εικόνα για την έκταση της ηχορρύπανσης. Στόχος των ευρωπαϊκών χωρών είναι να μειωθεί η ηχορρύπανση, στην Ελλάδα ωστόσο όσον αφορά αυτό το θέμα επικρατεί μαύρο σκοτάδι».
Το πρόβλημα της ηχορρύπανσης διογκώνεται. Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί είναι το γεγονός ότι τον περασμένο Μάιο ο νομάρχης Πειραιά κ. Γιάννης Μίχας επέβαλε χρηματικό πρόστιμο ύψους 60.000 ευρώ (είναι το ανώτατο όριο που μπορεί να επιβάλει ο νομάρχης) στο ΥΠΕΧΩΔΕ, με το σκεπτικό ότι τέσσερα χρόνια από την κατασκευή της λεωφόρου Κηφισού δεν έχουν ληφθεί μέτρα (κυρίως τοποθέτηση ηχοπετασμάτων για τη μείωση του θορύβου που καθιστά τη ζώνη... κόλαση για όσους διαμένουν κατά μήκος της λεωφόρου στις περιοχές του Ρέντη, του Νέου Φαλήρου και το Μοσχάτο.
Ο θόρυβος επηρεάζει τις τιμές των ακινήτων O θόρυβος έχει επίπτωση και στις τιμές των ακινήτων. Όπως επισημαίνει η αντιπρόεδρος του Συλλόγου Κτηματομεσιτών Αθήνας κ. Μίνα Χαρμπαλή, «εδώ παρατηρείται μια αντίφαση: τα ακίνητα που είναι “φάτσα” στους εμπορικούς δρόμους με πολύ μεγάλη ηχορρύπανση όπως είναι για παράδειγμα η Ποσειδώνος, η Κηφισίας, η Β. Σοφίας, πωλούνται και ενοικιάζονται από 35% έως 45% πιο ακριβά όταν χρησιμοποιούνται για γραφεία. Τα ακίνητα όμως που προορίζονται για κατοικία και βρίσκονται σε δρόμους λιγότερο εμπορικούς, όπως είναι για παράδειγμα η Λιοσίων και η Πατησίων, πωλούνται και ενοικιάζονται φθηνότερα κατά 30%».
Διπλά τζάμια στα σπίτια, λεύκες στους δρόμους «Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει κάποιος προκειμένου να μειώσει κατά 50% τον θόρυβο μέσα στο διαμέρισμά του είναι να τοποθετήσει διπλά τζάμια», λέει ο πολιτικός μηχανικόςμέλος της διοίκησης του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας ΤΕΕ κ. Θοδωρής Δραγκιώτης. «Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των αεροδρομίων, όπου ενώ ο θόρυβος στην πίστα είναι πολύ δυνατός, μέσα στο κτίριο του αεροδρομίου- λόγω των διπλών τζαμιών- δεν ακούγεται σχεδόν τίποτα. Το πρόβλημα με τα παλιά σπίτια είναι ότι για να τοποθετηθούν διπλά τζάμια πρέπει να αλλαχθούν και τα κουφώματα και αυτό έχει επιπλέον οικονομικό κόστος. Ένας άλλος απλός και οικονομικός τρόπος είναι να σφραγιστούν με σιλικόνη όλες οι χαραμάδες από όπου περνάει ο αέρας».
Τιμές. Οι τιμές για τα διπλά τζάμια κυμαίνονται από 25 έως 100 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο. Στην αγορά υπάρχουν ειδικές κατασκευές- τζάμια με μεμβράνες- που «κρατούν» έξω από το σπίτι θορύβους, ακόμη και πάνω από 40 dΒ και οι τιμές τους εκκινούν από 50 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο. Σε ό,τι αφορά τα κουφώματα, για τα παράθυρα οι τιμές για την εγκατάστασή τους κυμαίνονται από 350 έως 500 ευρώ και, για τις μπαλκονόπορτες από 440 έως 600 ευρώ. Σύμφωνα με τον κ. Δραγκιώτη «για τα σπίτια που βρίσκονται κατά μήκος των επαρχιακών δρόμων, ένας φυσικός τρόπος για την αντιμετώπιση της ηχορρύπανσης είναι να φυτευτούν λεύκες, επειδή αναπτύσσονται γραμμικά και λειτουργούν σαν... ηχοπετάσματα».
Μονωτικά. Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών Ελλάδας κ. Δημήτρης Παπαγιαννίδης, «στις περιπτώσεις που η ηχορρύπανση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με άλλον τρόπο, υπάρχουν μονωτικά- κυρίως από υλικά με βάση τον πετροβάμβακα- τα οποία τοποθετούνται εξωτερικά και, στη συνέχεια σπατουλάρονται και βάφονται. Η τιμή τους κυμαίνεται από 30 έως 50 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο. Ανάλογα υλικά υπάρχουν και για το εσωτερικό του διαμερίσματος - η τιμή τους κυμαίνεται από 10 έως 20 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο- και τοποθετούνται συνήθως στους τοίχους που είναι στην πλευρά τού δρόμου. Οι ιδιοκτήτες ωστόσο πρέπει να ξέρουν ότι οι τοίχοι του σπιτιού θα γίνουν πιο “παχείς” κατά 5 εκατοστά με συνέπεια να μειωθεί το ωφέλιμο εμβαδόν τού διαμερίσματος».

ΚΟΡΥΦΗ

Μάθα΅ε να ζού΅ε ΅ε τον θόρυβο ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑ∆ΟΠΟΥΛΟΣ

Οι νέες γενιές που ΅εγαλώνουν ΅έσα στις πόλεις δεν ξέρουν τι είναι η ησυχία

Οι δρό΅οι ολόγυρά του ΅υρίζουν εξάτ΅ιση. Τον ζώνουν ΅ε τους κακόφωνους, ΅ηχανικούς θορύβους τους. Ο΅ως οι επισκέπτες του τον θεωρούν όαση ηρε΅ίας. Στον πυρήνα του Εθνικού Κήπου της Αθήνας, σε λιγότερο από 250 ΅έτρα απόσταση από κεντρικές λεωφόρους, νο΅ίζουν ότι ανακαλύπτουν τη «σιωπή», ακό΅α κι αν τα ηχό΅ετρα λένε το αντίθετο.
Φοιτητές της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου πραγ΅ατοποίησαν δειγ΅ατοληπτικές ΅ετρήσεις για την αστική ηχορρύπανση στον Εθνικό Κήπο σε ώρες αιχ΅ής, σε τρεις διαφορετικές ΅έρες και εποχές (χει΅ώνα, άνοιξη και καλοκαίρι). Η ΅εγαλύτερη αντιπροσωπευτική τι΅ή που κατέγραψαν ήταν τα 79 dB (ντεσι΅πέλ) στην είσοδο επί της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας. Ενώ η χα΅ηλότερη ήταν στην κεντρική λί΅νη (απόσταση 237 ΅. από την είσοδο), στα 60 dB. Οι θα΅ώνες του κήπου, επηρεασ΅ένοι από την πτώση στα ντεσι΅πέλ – τον χει΅ώνα έφτανε ΅έχρι και τις 18 ΅ονάδες χα΅ηλότερα στο κέντρο του κήπου –, δήλωσαν ευχαριστη΅ένοι από το περιβάλλον. Είπαν στους φοιτητές ότι εκεί ηρε΅ούσαν. Ακό΅η κι αν η στάθ΅η στην καρδιά του κήπου παρέ΅ενε υψηλή: πάνω από τα 55 dB, που αποτελούν το ΅έγιστο δεκτό όριο θορύβου για οικισ΅ό αστικής περιοχής. Στα αστικά κέντρα έχου΅ε ΅άθει να απαντά΅ε στον θόρυβο ΅ε θόρυβο, ανεβάζοντας τη φωνή όταν ΅ιλά΅ε, αυξάνοντας την ένταση της τηλεόρασης ή του ραδιοφώνου, καλύπτοντας το σφύριγ΅α στο βαγόνι του Μετρό ΅ε τη ΅ουσική στα ακουστικά ΅ας.
«Εχου΅ε συνηθίσει να φιλτράρου΅ε θορύβους όπως αυτόν του κλι΅ατιστικού και να ΅η ΅ας φαίνονται τόσο έντονοι», λέει ο Θόδωρος Λώτης, λέκτορας στο Τ΅ή΅α Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστη΅ίου και ιδρυτικό ΅έλος της Ελληνικής Ενωσης Ακουστικής Οικολογίας. Περιγράφει την αντίδρασή ΅ας στην ηχορρύπανση ως «φαινό΅ενο του ΅παρ». «Οσο πιο δυνατός είναι ο θόρυβος του περιβάλλοντος τόσο περισσότερο θόρυβο παράγου΅ε ε΅είς ώστε να ακουστού΅ε, αυξάνοντας τελικά τα γενικότερα επίπεδα θορύβου», λέει. Ο κ. Λώτης ζει στην Κέρκυρα. Και εκεί η κεντρική πλατεία περικυκλώνεται όπως ο Εθνικός Κήπος από δρό΅ους ΅ε έντονη κίνηση. Μία από τις παρε΅βάσεις που ετοι΅άζει για την ηχητική της ίαση περιλα΅βάνει το στήσι΅ο ΅ικροφώνων που θα συλλέγουν τον θόρυβο και θα τον στέλνουν, ΅έσω ΅ιας σειράς ηχείων, φιλτραρισ΅ένο στο εσωτερικό της πλατείας, δη΅ιουργώντας ένα ηχοτοπίο ηρε΅ίας. Σύ΅φωνα ΅ε τις δειγ΅ατοληπτικές ΅ετρήσεις στον Εθνικό Κήπο, η στάθ΅η του θορύβου έπεφτε όσο απο΅ακρυνόταν κανείς από τις εισόδους λόγω της απόστασης και της πυκνής βλάστησης. Οπως εξηγεί η Αλεξάνδρα Σωτηροπούλου, επίκουρη καθηγήτρια στο ΕΜΠ, υπό την καθοδήγηση της οποίας πραγ΅ατοποιήθηκαν οι ΅ετρήσεις, τα 60 dB στο κέντρο του κήπου δεν αντιστοιχούν σε «όαση ηρε΅ίας», αλλά στον θόρυβο που συνήθως παράγεται ΅έσα σε ένα γραφείο. «Η σιωπή όπως την ξέρα΅ε σε παλιότερες δεκαετίες δεν υπάρχει πια», λέει. «Οι νέες γενιές που ΅εγαλώνουν στην πόλη ίσως να ΅ην ξέρουν τι είναι η ησυχία».

Καθυστερη΅ένοι και στις ΅ετρήσεις! Οπως αναφέρει η Χριστίνα Θεοχάρη, επι΅ελήτρια στη Μόνι΅η Επιτροπή Περιβάλλοντος του ΤΕΕ, η Ελλάδα όφειλε βάσει της κοινοτικής οδηγίας 2002/49 να έχει συντάξει ΅έχρι το 2007 χάρτες θορύβου για όλα τα πολεοδο΅ικά συγκροτή΅ατα άνω των 250.000 κατοίκων. Από τις ΅ετρήσεις θα δια΅ορφωνόταν και σχέδιο καταπολέ΅ησης θορύβου. «Η καταγραφή δεν πραγ΅ατοποιήθηκε λόγω έλλειψης κονδυλίων», λέει ο Νίκος Καρα΅έρος, προϊστά΅ενος στο Τ΅ή΅α Καταπολέ΅ησης Θορύβου και Ακτινοβολιών του ΥΠΕΚΑ. Τον επό΅ενο ΅ήνα θα διεξαχθεί ο διαγωνισ΅ός για τον ανάδοχο που θα αναλάβει τις ΅ετρήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ενώ οι χάρτες θορύβου ανα΅ένεται να είναι έτοι΅οι τον Αύγουστο του 2012. Συνολικά το έργο θα κοστίσει περίπου 5 εκατ. ευρώ. Ο τελευταίος χάρτης αστικού θορύβου στην Αθήνα δια΅ορφώθηκε το 1997 και οι πιο θορυβώδεις δρό΅οι (άνω των 78 dB) ήταν οι Λεωφόροι Αλεξάνδρας, Κηφισού, Κωνσταντινουπόλεως, Αθηνών και Βασιλίσσης Σοφίας. Στη Θεσσαλονίκη, έρευνα στα πλαίσια του ΅εταπτυχιακού προγρά΅΅ατος του ΤΕΙ για τις νέες τεχνολογίες και του Οργανισ΅ού Ρυθ΅ιστικού Σχεδίου, δείχνει ότι στο 75% των οδικών ση΅είων της πόλης ο θόρυβος ξεπερνάει το όριο των 60 dB.


ΚΟΡΥΦΗ

Το μυστικό των ανατριχιαστικών θορύβων  Λαλίνα Φαφούτη 

Νύχια που «ξύνουν» έναν μαυροπίνακα; Τίποτε πιο ανατριχιαστικό, θα πουν οι περισσότεροι σταματώντας ακόμη και τη συζήτηση γύρω από αυτό το θέμα. Οι επιστήμονες όμως δεν πτοούνται μπροστά σε τέτοιου είδους ενοχλήσεις. Αντιθέτως μάλιστα ορισμένοι προσπαθούν να τις εξιχνιάσουν. Αυτό ακριβώς έκανε μια ομάδα μουσικολόγων η οποία υποστηρίζει ότι βρήκε την εξήγηση στο γιατί ο ήχος των νυχιών – ή, υπό συγκεκριμένη γωνία, μιας κιμωλίας – στον πίνακα μιας σχολικής τάξης μας προκαλεί τόσο δυσάρεστα συναισθήματα. Το πρόβλημα, όπως πιστεύουν, βρίσκεται στην κατασκευή του αφτιού μας η οποία έχει σχεδιαστεί ώστε να «συλλαμβάνει» πιο έντονα τους ήχους αυτών των συχνοτήτων επειδή μοιάζουν με αυτές της ανθρώπινης φωνής. Η εξήγηση έρχεται να προστεθεί σε παλαιότερες «εξελικτικές» ερμηνείες που κατά καιρούς έχουν συνδέσει τον συγκεκριμένο ήχο με τις κραυγές των πρωτευόντων θηλαστικών και τα αρχέγονα ένστικτά μας.

Διαγωνισμός δυσάρεστων ήχων Οι ερευνητές της Σχολής Μέσων Ενημέρωσης και Επικοινωνίας Macromedia στην Κολωνία της Γερμανίας με επικεφαλής τον Μίχαελ Ελερ έβαλαν δυο ομάδες εθελοντών να ακούσουν και να αξιολογήσουν μια σειρά από ήχους λέγοντας στους μεν ότι επρόκειτο για πειραματική μουσική και στους δε για διάφορους απαίσιους ήχους. Τα νύχια στον μαυροπίνακα βρέθηκαν στην πρώτη θέση «δυσαρέσκειας» ξεπερνώντας ήχους όπως αυτός του πηρουνιού που ξύνει ένα πιάτο ή του «τριξίματος» του αφρολέξ. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι εθελοντές στους οποίους είχαν πει ότι ακούν τον θόρυβο των νυχιών που ξύνουν έναν μαυροπίνακα είχαν αξιολογήσει τον ήχο ως περισσότερο «αηδιαστικό» από εκείνους που πίστευαν ότι άκουγαν κάτι άλλο. Ωστόσο, αν και ο βαθμός δυσαρέσκειας εμφανίστηκε να ποικίλλει ελαφρά, ο ήχος των νυχιών ήταν εμφανώς δυσάρεστος και «ανατριχιαστικός» για όλους, είτε γνώριζαν είτε δεν γνώριζαν την πηγή του.

Μέτρηση των σωματικών αντιδράσεων Εκτός από την προσωπική αξιολόγηση των εθελοντών, οι ερευνητές μέτρησαν επίσης τις σωματικές αντιδράσεις τους σε διάφορους ήχους εξετάζοντας τους παλμούς της καρδιάς, την αρτηριακή πίεση και την αγωγιμότητα του δέρματος. Ως «δείγματα» χρησιμοποίησαν ήχους όπως αυτός των νυχιών και της κιμωλίας που τρίζουν στον μαυροπίνακα αφαιρώντας διάφορες συχνότητες ώστε να διερευνήσουν ποιες είχαν τη χειρότερη επίδραση.Είδαν ότι οι ήχοι όπως αυτός των νυχιών που ξύνουν τον μαυροπίνακα προκαλούσαν εμφανείς σωματικές αντιδράσεις στους εθελοντές και παρέμεναν δυσάρεστοι ακόμη και όταν οι ειδικοί τους είχαν επεξεργαστεί αφαιρώντας τα πιο «παράφωνα» στοιχεία τους.Προς έκπληξή τους οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι «χειρότεροι»« ήχοι ήταν εκείνοι που είχαν συχνότητα 2.000 ως 4.000 Hz – κινούνταν δηλαδή στο ίδιο φάσμα με αυτό της ανθρώπινης φωνής.

Προγραμματισμένοι να τους ακούμε  Οι γερμανοί ειδικοί θεωρούν ότι η αιτία της έντονης αντίδρασής μας στους δυσάρεστους ήχους αυτών των συχνοτήτων είναι η κατασκευή του έσω ωτός μας, το οποίο είναι σχεδιασμένο έτσι ώστε να συλλαμβάνει καλύτερα τις συχνότητες της ανθρώπινης φωνής. Επειδή είμαστε «προγραμματισμένοι» να τους ακούμε, καταλήγουν, οι ήχοι αυτών των συχνοτήτων ενισχύονται μέσα στο αφτί μας – μαζί και το αίσθημα δυσαρέσκειας που προκαλούν. Δυο προηγούμενες απόπειρες ερμηνείας του ίδιου φαινομένου έχουν δώσει επίσης απαντήσεις με «εξελικτικές» ρίζες. Η μια εξ αυτών, εντοπίζοντας ανάλογες αντιδράσεις σε πιθήκους, έχει υποστηρίξει ότι ο ήχος μας «παγώνει» επειδή μοιάζει με την προειδοποιητική κραυγή κινδύνου των πρωτευόντων θηλαστικών. Η δεύτερη, η οποία έχει αποσπάσει και βραβείο Ig Nobel, εντόπισε ότι οι πιο «ανατριχιαστικοί» τόνοι του συγκεκριμένου θορύβου δεν βρίσκονταν, όπως θεωρείτο ως τότε, στις «στριγγές», υψηλές συχνότητες αλλά στις μεσαίες. Οι ερευνητές αυτής της μελέτης είχαν επίσης υποστηρίξει ότι πρόκειται για μια «ανατριχίλα» που προέρχεται από τα βάθη της εξέλιξής μας εντοπίζοντας ομοιότητες του συγκεκριμένου θορύβου με την κραυγή κινδύνου των μακάκων ή υποθέτοντας ότι ίσως έμοιαζε με την κραυγή κάποιου αρπακτικού που απειλούσε τους μακρινούς προγόνους μας.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Πόση... ησυχία μπορείτε να αντέξετε;  Ειρήνη Βενιού 

Ενα δωμάτιο απόλυτης ηχομόνωσης έφτιαξαν αμερικανοί ερευνητές

Μπορεί μετά από μια κουραστική μέρα στη δουλειά ή στον δρόμο η ησυχία να μας φαίνεται πολύτιμη, όμως πόσο θα μπορούσαμε να αντέξουμε άραγε σε ένα δωμάτιο απόλυτης ηχομόνωσης; Οι ειδικοί της εταιρείας Orfield Laboratories Inc, στις ΗΠΑ, έφτιαξαν μια αίθουσα όπου η ησυχία… σπάει κόκαλα. Το δωμάτιο ηχομόνωσης μάλιστα κατέρριψε το ρεκόρ Γκίνες ως ο πιο ήσυχος χώρος στον κόσμο. Ωστόσο όσοι έχουν επισκεφθεί το εν λόγω δωμάτιο, ισχυρίζονται ότι τόση ησυχία δεν υποφέρεται για πολλή ώρα.

«Εκκωφαντική» ησυχία Το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα που έχει αντέξει κάποιος στον «εκκωφαντικά» ήσυχο χώρο ήταν 45 λεπτά. Το μυστικό του κρύβεται στις σφηνοειδείς κατασκευές από υαλόνημα (fiberglass) που καλύπτουν τους τέσσερις τοίχους και είναι ικανές να «καταπίνουν» το 99,9% του ήχου. «Όταν υπάρχει τόση ησυχία, τα αυτιά προσαρμόζονται» εξηγεί ο πρόεδρος της εταιρείας Στήβεν Όρφιλντ. «Όσο πιο ήσυχο είναι το δωμάτιο, τόσα περισσότερα πράγματα μπορεί να ακούσει κανείς. Μπορείς για παράδειγμα να ακούσεις την καρδιά σου να χτυπά, τους πνεύμονές σου ή το στομάχι σου να γουργουρίζει δυνατά. Γιατί σε ένα δωμάτιο απόλυτης ηχομόνωσης, εσύ γίνεσαι ο ήχος» περιγράφει ο ίδιος. Κάτι τέτοιο, προσθέτει, μπορεί εύκολα να αποπροσανατολίσει κάποιον ο οποίος βρίσκεται μέσα στο «στεγνό» από ήχο δωμάτιο. «Το πώς προσανατολιζόμαστε, βασίζεται εν μέρει στους ήχους που ακούμε γύρω μας, π.χ. στον δρόμο. Σε ένα τέτοιο δωμάτιο, δεν υπάρχει καμία νύξη σχετικά με τη θέση μας στον χώρο. Εάν λοιπόν κάποιος θέλει να αντέξει εκεί μέσα για μισή ώρα, τότε καλά θα κάνει να είναι καθιστός» υπογραμμίζει.

Δωμάτιο δοκιμών Σύμφωνα με την εταιρεία, το δωμάτιο απόλυτης ηχομόνωσης έχει χρησιμοποιηθεί από πολλές εταιρείες, προκειμένου να ελέγξουν ή να μετρήσουν τον θόρυβο τον προϊόντων τους. Η NASA από την πλευρά της στο πλαίσιο δοκιμής, τοποθέτησε στον χώρο μια δεξαμενή με νερό και άφησε τους αστροναύτες της να επιπλέουν για κάποιο χρονικό διάστημα έως ότου φτάσουν σε σημείο παραισθήσεων. Στόχος ήταν να δουν πόσο καλά θα μπορούσαν οι αστροναύτες να διαχειριστούν κάτι τέτοιο.

Ο Όρφιλντ εξηγεί ότι το Διάστημα μοιάζει με έναν γιγάντιο «χώρο» με πλήρη απουσία ήχου. Για τον λόγο αυτόν, είναι πολύ σημαντικό οι αστροναύτες να μπορούν να παραμένουν συγκεντρωμένοι σε ό,τι κάνουν.

Και η γνωστή εταιρεία Harley-Davidson χρησιμοποίησε το δωμάτιο προκειμένου να μειώσει τον ήχο των θρυλικών μηχανών της, χωρίς όμως να αφαιρέσει την χαρακτηριστική ηχητική τους κληρονομιά.

ΚΟΡΥΦΗ

«Και οι κωφοί θ' ακούσουν...» Γράφει ο ΘΩΜΑΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ, MD, DM, PhD, αναπληρωτής καθηγητής Ωτορινολαρυγγολογίας

Ενα ανεκπλήρωτο όνειρο για πολλούς κωφούς συνανθρώπους μας είναι τώρα πραγματικότητα. Τα κοχλιακά εμφυτεύματα κατάφεραν να φέρουν την ιατρική επιστήμη στην πρώτη επιτυχημένη προσπάθεια υποκατάστασης μιας αίσθησης που χάθηκε ή δεν υπήρξε ποτέ και κατ' επέκταση να διευκολύνουν σημαντικά την προφορική επικοινωνία των κωφών ατόμων.

Πρόκειται για μια μικρή ηλεκτρονική συσκευή που έχει δύο μέρη - το εσωτερικό και το εξωτερικό. Το μεν εσωτερικό τμήμα εμφυτεύεται μέσα στο αυτί κατά τη διάρκεια μιας χειρουργικής επέμβασης από έμπειρο και εξειδικευμένο ωτοχειρουργό. Το δε εξωτερικό τμήμα μοιάζει με ένα ακουστικό βαρηκοΐας πίσω από το αυτί.

* Ποιοι τελικά θα ακούσουν;

Ενήλικες και παιδιά που έχασαν την ακοή τους αφού είχαν πρώτα αναπτύξει ομιλία είναι οι καλύτεροι υποψήφιοι για την επέμβαση αυτή. Το άλλο άκρο, δηλαδή αυτοί που θα βοηθηθούν λιγότερο ή καθόλου, είναι οι ενήλικες, εκ γενετής κωφοί, που χρησιμοποιούν τη νοηματική σαν γλώσσα επικοινωνίας και δεν έχουν αναπτύξει την προφορική γλώσσα. Ακόμη και αυτοί πιθανότατα θα ακούσουν τους καθημερινούς θορύβους, όπως τα αυτοκίνητα, αλλά είναι πολύ δύσκολο να καταλάβουν την ομιλία και να αναπτύξουν προφορική επικοινωνία.

Αν όμως οι εκ γενετής κωφοί ενήλικες έχουν ήδη καταφέρει να μιλήσουν και η προφορική γλώσσα είναι το κύριο μέσο επικοινωνίας, το κοχλιακό εμφύτευμα μπορεί να τους βοηθήσει, τουλάχιστον σε ένα βαθμό, και να τους ευκολύνει σημαντικά την καθημερινή τους ζωή δίνοντάς τους σημαντική ακουστική αντίληψη και διευκολύνοντας την επικοινωνία τους μέσω της χειλεοανάγνωσης.

Τα πολύ μικρά παιδιά, που είναι εκ γενετής κωφά, αποτελούν σήμερα το μεγαλύτερο τμήμα των υποψηφίων για κοχλιακή εμφύτευση. Αν και δεν άκουσαν ποτέ και δεν έχουν ακουστικές μνήμες, η ακοή μέσω του εμφυτεύματος είναι πολλές φορές αρκετή για την ανάπτυξη, αρχικά, των απαραίτητων δεξιοτήτων ακρόασης και κατ' επέκταση του προφορικού λόγου, με την αναγκαία εκπαίδευση.

Τα αποτελέσματα δεν είναι όμοια σε όλους τους ανθρώπους με κοχλιακό εμφύτευμα. Πολλοί ενήλικες και παιδιά, που έχασαν την ακοή τους αφού είχαν μιλήσει, αναφέρουν ικανοποιητική ή και τέλεια ακοή και μιλάνε στο τηλέφωνο. Μόνο ένας, σχετικά μικρός, αριθμός εμφυτευμένων αυτής της κατηγορίας απογοητεύεται και, παρ' όλο που μπορεί να δέχεται σημαντική βοήθεια, η βοήθεια αυτή δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του.

Τα μικρά, εκ γενετής κωφά παιδιά, έχουν συνήθως μεγαλύτερο εύρος αποτελεσμάτων. Μερικά, με μικρή ή καθόλου βοήθεια, αναπτύσσουν σε λίγα χρόνια πολύ καλή ακοή, προφορική γλώσσα και επικοινωνία. Αλλα όμως παιδιά, μετά από πολλά χρόνια εντατικής εκπαίδευσης και λογοθεραπείας, παρουσιάζουν μετριότατα αποτελέσματα και χρειάζονται τη βοήθεια της νοηματικής γλώσσας, τουλάχιστον σε κάποιο βαθμό, για την καθημερινή τους επικοινωνία. Ασφαλώς ένας μεγάλος αριθμός παιδιών υπάρχει ανάμεσα σε αυτές τις δύο κατηγορίες. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι χωρίς το κοχλιακό εμφύτευμα η πλειονότητα των παιδιών αυτών δεν θα ανέπτυσσε ποτέ προφορική επικοινωνία.

Χρειάζεται όμως μετά την εμφύτευση τακτική παρακολούθηση για ιατρικούς λόγους καθώς και για τις αναγκαίες ρυθμίσεις και τους ελέγχους της συσκευής. Επίσης ο έλεγχος της προόδου της ακουστικής αντίληψης και της εν γένει επικοινωνίας του εμφυτευθέντος έχει μεγάλη σημασία ώστε να αντιμετωπιστούν τυχόν προβλήματα και να επαναπροσδιοριστούν οι στόχοι και η εκπαιδευτική διαδικασία.

Πρέπει πάντα να λαμβάνουμε υπόψη ότι η κοχλιακή εμφύτευση είναι μια χειρουργική επέμβαση που την ευθύνη έχει ο χειρουργός αλλά το αποτέλεσμα εξαρτάται πολύ λιγότερο απ' αυτόν και πολύ περισσότερο από το ίδιο το παιδί ή ενήλικα με κοχλιακό εμφύτευμα, τους γονείς, το περιβάλλον, τον συντονιστή της συσκευής, τον εκπαιδευτικό και τον λογοθεραπευτή.

Τελικά το κοχλιακό εμφύτευμα μπορεί να είναι για πολλούς ένα μικρό «θαύμα», αλλά για να αποδώσει, όπως όλα τα ανθρώπινα θαύματα, θέλει επιμονή, υπομονή, αγάπη και συχνά πολλή δουλειά από πολλούς ανθρώπους.

* Η Ομάδα Βαρηκοΐας του ΠΣΛ είναι μια Ομάδα Ειδικού Ενδιαφέροντος του Πανελλήνιου Συλλόγου Λογοπεδικών - Λογοθεραπευτών που συγκροτήθηκε τον Ιανουάριο του 2006. Αντικείμενο της ομάδας είναι τα θέματα σχετικά με ακοή / βαρηκοΐα / κώφωση και λογοθεραπεία, καθώς και βοηθήματα ακοής, όπως ακουστικά βαρηκοΐας ή κοχλιακά εμφυτεύματα. Στόχος της ομάδας είναι η υποστήριξη της ανάπτυξης των δεξιοτήτων ακρόασης και της εκπαίδευσης ή αποκατάστασης του λόγου και της ομιλίας των ατόμων με βαρηκοΐα ή κώφωση και των ατόμων που χρησιμοποιούν ακουστικά βαρηκοΐας ή κοχλιακά εμφυτεύματα, μέσω της ανταλλαγής ιδεών μεταξύ των μελών της ομάδας, της ενημέρωσης του κοινού και της εκπαίδευσης των συναδέλφων με την οργάνωση ημερίδων και σεμιναρίων για θέματα του αντικειμένου τους. Ηλεκτρονική διεύθυνση: omada.varikoias@logopedists.gr

 

Ελπίδες για θεραπεία της κώφωσης Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ κατάφεραν να περιορίσουν και σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και να αναστρέψουν την κώφωση σε απολύτως κωφά πειραματόζωα, δίνοντας έτσι ελπίδα σε εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο που πάσχουν από βαρηκοΐα ή κώφωση.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Όταν η μουσική μάς... κουφαίνει  Από τον ΣΠΥΡΟ ΜΑΝΟΥΣΕΛΗ           

Η συχνή ακρόαση μουσικής από ακουστικά συσκευών mp3 προκαλεί βλάβες στην ακοή

Η ιδιαίτερα διαδεδομένη στις μέρες μας, κυρίως σε άτομα νεαρής ηλικίας, χρήση ακουστικών για την ακρόαση μουσικής μπορεί να προκαλέσει προσωρινές βλάβες στην ακοή μας. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Γάνδης, στο Βέλγιο, ύστερα από εξονυχιστική έρευνα που διεξήγαγε σε δείγμα 21 νέων ατόμων, ηλικίας μεταξύ 19 και 28 ετών.

Οι ερευνητές ζήτησαν από τους εθελοντές να ακούσουν επί μία ώρα μουσική ποπ ή ροκ χρησιμοποιώντας συσκευές mp3. Η διαδικασία επαναλήφθηκε έξι φορές χρησιμοποιώντας κάθε φορά διαφορετικό είδος ακουστικών και αλλάζοντας την ένταση της μουσικής. Πριν και μετά από κάθε «συνεδρία» οι ερευνητές υπέβαλλαν τους νέους σε ακουστικά τεστ. Και διαπίστωσαν σημαντικές, αν και προσωρινές, μεταβολές στην ακουστική ευαισθησία τους. Οπως γράφουν στη σχετική μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Archives of Otolaryngology, Head & Neck Surgery», «η διαπίστωση αυτή επιβεβαιώνει την υποψία ότι οι ατομικές συσκευές μουσικής ακρόασης που χρησιμοποιούν ακουστικά είναι δυνητικά επιβλαβείς για την ακοή μας. Θα χρειαστεί όμως να γίνουν και περαιτέρω μελέτες προκειμένου να διαπιστώσουμε κατά πόσο οι βλάβες που προκαλούνται είναι μόνιμες».

Δεν είναι η πρώτη φορά που επισημαίνονται οι πιθανοί κίνδυνοι για την υγεία των νεότερων κυρίως ανθρώπων από την κατάχρηση των νέων τεχνολογιών μουσικής ακρόασης. Στις αρχές του περασμένου έτους επιστημονική επιτροπή της Ε.Ε. είχε προβλέψει ότι σημαντικό ποσοστό νέων Ευρωπαίων, έως και 10%, κινδυνεύουν να υποστούν μόνιμες απώλειες της ακοής τους αν συνεχίσουν να ακούνε με υψηλή ένταση του ήχου μουσική από συσκευές mp3 και mp4 για πάνω από μία ώρα την ημέρα κάθε εβδομάδα επί μία πενταετία. Και σημείωνε την ανάγκη να ληφθούν μέτρα, όπως η εμφάνιση προειδοποιητικών μηνυμάτων στις οθόνες των συσκευών ή η ύπαρξη μέγιστου ορίου 85 ντεσιμπέλ στην ένταση του ήχου.

Οσον αφορά τα αίτια για το ότι η ακρόαση μουσικής από συσκευές mp3 προκαλεί ακουστικές βλάβες,έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες. Ο Paul Kileny, διευθυντής του Τμήματος Ηλεκτροφυσιολογίας και Ακουολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, θεωρεί «ύποπτο», εκτός από την υψηλή ένταση του ήχου, ακόμη και το σύστημα «συμπίεσης» αρχείων που χρησιμοποιούν οι συσκευές mp3 και mp4 προκειμένου να χωρέσουν όσο το δυνατό περισσότερο όγκο δεδομένων. Επίσης σημαντικό ρόλο, κατά τον Kileny, παίζει και το μέγεθος του ακουστικού πόρου: όσο πιο μεγάλος είναι ο ακουστικός πόρος τόσο πιο ενισχυμένος φτάνει ο ήχος στο ακουστικό νεύρο. Οσο πιο νέος είναι κανείς τόσο μικρότερο ακουστικό πόρο έχει, επομένως για να ακούσει τη μουσική αναγκάζεται να ανεβάζει την ένταση καταπονώντας την ακοή του. *

 

Η δυνατή μουσική μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην ακοή

 

Οι φορητές μουσικές συσκευές κουφαίνουν τους εφήβους Oι φορητές συσκευές αναπαραγωγής μουσικών αρχείων όπως το iΡod φαίνεται ότι έχουν συμβάλει στην αύξηση των περιπτώσεων απώλειας της ακοής στους εφήβους, ...

 

 

Μουσική, Χορός και Υγεία

ΚΟΡΥΦΗ

Ο εργασιακός θόρυβος αιτία καρδιακών επεισοδίων
Ο διαρκής και αυξημένος θόρυβος στον εργασιακό χώρο, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα και το ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg, διπλασιάζει τις πιθανότητες καρδιακής προσβολής στους άνδρες κάτω των 50 ετών.
Στην εν λόγω έρευνα συμμετείχαν 6.307 Αμερικανοί, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε ιατρικές και αιματολογικές εξετάσεις και απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικές με την εργασία τους και τους βιορυθμούς τους.
Σύμφωνα με τη νέα αυτή μελέτη, όσοι εργάζονται σε χώρους με πολύ θόρυβο έχουν αυξημένες πιθανότητες να έχουν πόνους στο στήθος, να πάθουν καρδιακή ανακοπή, να αποκτήσουν χρόνια καρδιολογικά προβλήματα και υψηλή πίεση.
Μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετωπίζουν οι μεταλλωρύχοι, οι αγρότες, οι οικοδόμοι και οι βιομηχανικοί εργάτες, σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας, Γουέν Κι Γκαν, του πανεπιστημίου British Columbia, αλλά και όσοι υπάλληλοι γραφείου που εργάζονται σε μεγάλους χώρους με πολύ κόσμο.
"Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει πως τα καρδιακά προβλήματα αφορούν κυρίως τους μεγαλύτερους σε ηλικία ανθρώπους", πρόσθεσε, επισημαίνοντας πως "σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεση μας σήμερα, νεότεροι άνδρες, κάτω των 50 ετών, είναι πιο ευάλωτοι στον θόρυβο.
Όσο για τις ωτασπίδες, ο Γουέν Κι Γκαν είπε πως είναι ένα μέτρο πρόληψης, αλλά ότι δυστυχώς δεν επαρκεί. Πρέπει να ληφθούν μέτρα από τις επιχειρήσεις για την προστασία της υγείας των εργαζομένων.

ΕΡΓΑΣΙΑ & ΥΓΕΙΑ

ΚΟΡΥΦΗ

Πόνος και φλεγμονές στο αυτί. Αντιμετωπίστε τα με βότανα

Οι απλές, παλιομοδίτικες βοήθειες είναι μερικές φορές πολύ γρήγορες στο να δίνουν ανακούφιση.

Θα σας δώσουμε ορισμένες συμβουλές βοήθειας, οι οποίες έχουν χρησιμοποιηθεί με πλήρη επιτυχία για πολλά χρόνια.

Πάντα περιποιηθείτε και τα δύο αυτιά, ακόμη και αν μόνο το ένα πονάει.

Συμπτώματα

Αυτή μπορεί να είναι μία επίπονη κατάσταση για όλες τις ηλικίες. Τα μικρά μωρά που τρίβουν και τραβάνε τα αυτιά τους δεν είναι ικανά να σας πούνε ποιο είναι το πρόβλημα, για αυτό πρέπει να είσαστε παρατηρητικοί.
Τα παιδιά και οι ενήλικες επίσης υποφέρουν από την ίδια κατάσταση και μπορούν να θεραπευτούν με τον ίδιο τρόπο.
’λλα συμπτώματα περιλαμβάνουν ζαλάδα ή απώλεια ισορροπίας.

Αιτίες

Μερικές φορές οι πόνοι στα αυτιά προκαλούνται από μόλυνση, κρύωμα στο κεφάλι, ένα χτύπημα στο μέρος του κεφαλιού, μία βλέννα στο μέσο ή στο εσωτερικό του αυτιού, αλλά και πολλές άλλες αιτίες.

Κρεμμύδι
Ψήστε ελαφρώς ένα μεγάλο κρεμμύδι, κόψτε το στη μέση και ενώ είναι ακόμα ζεστό προσδέστε το μισό από το κρεμμύδι σε κάθε αυτί. Τοποθετήστε ένα επίδεσμο στο μέρος και συγκρατήστε τον επίδεσμο με ένα σκούφο ύπνου και αφήστε τον όλο το βράδυ.

Λάδι σκόρδου
Ενσταλάξτε τέσσερις με έξι σταγόνες από λάδι σκόρδου μέσα σε κάθε αυτί και προσθέστε τέσσερις με έξι σταγόνες από τη φόρμουλα για τα αυτιά και τα νεύρα (B&B), μετά τοποθετήστε μία μπάλα από βαμβάκι σε κάθε αυτί.
Για μωρά και παιδιά ½ έως ¼ την ποσότητα των σταγόνων.

Χαμομήλι, χαμόμηλο, λουλούδι του Αγ. Γεωργίου, Παναιρίτσα
Chamomilla Recutica-Χαμομίλλα η περιτμημένη

Χρησιμοποιήστε ένα θερμό επίθεμα πάνω και στα δύο αυτιά από τρία μέρη χαμομηλιού και ένα μέρος λομπέλιας.
Πίνεται εξήντα γραμμάρια κάθε δύο ώρες που θα είστε ξύπνιοι.
Αφήστε το θερμό επίθεμα στα αυτιά όλο το βράδυ. Καλύψτε το επίθεμα με πλαστικό ή μεταξωτό ύφασμα.

Φλόμος, καλάνθρωπος, mullein
Verbascum Thapsus-Βεμπράσκον ο θάψος Χρησιμοποιήστε τρεις με έξι σταγόνες λάδι φλόμου ορισμένες κάθε μέρα. Τοποθετήστε το πριν πέσετε για ύπνο και ταπώστε τα αυτιά με βαμβάκι.

Τοποθετήστε ένα επίθεμα πάνω από τα αυτιά όλο το βράδυ με τρία μέρη φλόμου και ένα μέρος λομπέλιας.
Λάδι φλόμου και λομπέλιας (grandular oil), μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μασάζ πίσω από το αυτί και κάτω στο σβέρκο για να ανακουφιστεί η πίεση στην ευσταχιανή σάλπιγγα.

Λομπέλια-Lobelia
Τοποθετήστε μερικές σταγόνες ζεστού βάμματος λομπέλιας μέσα σε κάθε αυτί και ταπώστε με βαμβάκι. Αντικαταστήστε αυτό με το αντι σπασμωδικό απόσταγμα ή τη φόρμουλα των αυτιών και των νεύρων (B&B) αν χρειαστεί.

Λυκίσκος-Hops
Τοποθετήστε φανελένια τσάντα με λυκίσκους και υγρή ζέστη (ένα ζεστό μπουκάλι νερού) πάνω στην επηρεασμένη περιοχή.

Πηγή: Dr. John R. Christopher

 

ΛΕΞΙΚΟ ΒΟΤΑΝΩΝ

ΚΟΡΥΦΗ

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

 

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

 

 

ΛΟΝΔΙΝΟ Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 



Διαβάστε περισσότερα:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376587&dt=06/01/2011#ixzz1AEUEfbZd

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

 

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

 

 

ΛΟΝΔΙΝΟ Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 



Διαβάστε περισσότερα:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376587&dt=06/01/2011#ixzz1AEUEfbZd

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 

Τα κάμπριο βλάπτουν την ακοή

 

ΚΟΡΥΦΗ

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

 

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

 
 

ΛΟΝΔΙΝΟ Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 



Διαβάστε περισσότερα:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376587&dt=06/01/2011#ixzz1AEUEfbZd

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

 

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

 
 

ΛΟΝΔΙΝΟ Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 



Διαβάστε περισσότερα:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376587&dt=06/01/2011#ixzz1AEUEfbZd

«Οχ, τα αυτιά ΅ου!». Ό,τι πρέπει να ξέρετε για την ωτίτιδα Τζούλη Αποστολάτου

Νιώθετε μια ενόχληση στο αυτί, εκείνον το χαρακτηριστικό οξύ πόνο που μοιάζει σαν να σας «τρυπά» το κεφάλι, δεν ακούτε καλά; Κατά πάσα πιθανότητα, έχετε ωτίτιδα. Συνήθως, οι φλεγμονές των αυτιών αντιμετωπίζονται εύκολα τόσο στους ενηλίκους όσο και στα παιδιά, με την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν χρησιμοποιούνται φάρμακα χωρίς τη συμβουλή γιατρού και δεν υιοθετούνται τα… γιατροσόφια της γιαγιάς. Το σωστό είναι, όταν διαπιστώνετε ότι υπάρχει πρόβλημα, να απευθύνεστε σε έναν ειδικό, ώστε να κάνει τη διάγνωση και να σας προτείνει την κατάλληλη αγωγή, διαφορετική για τις σοβαρότερες «μέσες ωτίτιδες» που εκδηλώνονται τώρα το χειμώνα από εκείνη που συνιστάται για τις «εξωτερικές ωτίτιδες» του καλοκαιριού.
Κατευθείαν στο γιατρό, όταν...
› Πονούν πολύ τα αυτιά σας ή του παιδιού σας και δεν «πέφτει» ο πυρετός.
› Η αντιβίωση δεν «πιάνει».
› Το μωρό σας δεν έχει πυρετό, αλλά παρατηρείτε ότι είναι ανήσυχο, δεν έχει όρεξη ή είναι ευερέθιστο.

Σοβαρές το χειμώνα
Επιστημονικά ονομάζονται «μέσες ωτίτιδες», επειδή προσβάλλουν το μέσο αυτί, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στο τύμπανο και το λαβύρινθο. Εκδηλώνονται συνήθως μετά από ίωση, κρυολόγημα, γρίπη, ιγμορίτιδα, που οφείλονται κυρίως σε μικρόβια όπως ο σταφυλόκοκκος, ο πνευμονιόκοκκος και ο στρεπτόκοκκος. Τα συμπτώματα είναι ίδια με εκείνα των εξωτερικών ωτίτιδων, αλλά πιο έντονα, ενώ ο ασθενής «ανεβάζει» και πυρετό. Προκαλούν απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας, με αποτέλεσμα το έσω ­ αυτί να μην αερίζεται και η πίεση να είναι μικρότερη από ό,τι στο εξωτερικό ­περιβάλλον με αποτέλεσμα ο ασθενής να νιώθει έντονο πόνο. Η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι ένας μικρός σωλήνας που ενώνει το αυτί με τη μύτη, ειδικότερα το μέσο αυτί με το ρινοφάρυγγα, και έχει ρόλο-κλειδί, καθώς επιτρέπει την ανανέωση του αέρα στο μέσο αυτί και την απομάκρυνση των υγρών προς τη στοματική κοιλότητα. Επίσης, εξισορροπεί την πίεση μέσα στο αυτί με αυτήν του εξωτερικού περιβάλλοντος. Ανάλογα με τα συμπτώματά τους, οι μέσες ωτίτιδες διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:
1. Οξείες πυώδεις ωτίτιδες
Ο βλεννογόνος του έσω αυτιού εκκρίνει πύον. Ο ασθενής νιώθει συνεχή οξύ πόνο, παροδικό περιορισμό της ακοής και, στις περιπτώσεις που δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα η λοί­μωξη με την κατάλληλη αντιβίωση, μπορεί το πύον να «σπάσει» το τύμπανο (ρήξη). Σε σπάνιες περιπτώσεις, το πύον μπορεί να εισχωρήσει βαθύτερα στον εγκέφαλο και να προκαλέσει σοβαρότερα προβλήματα (μαστοειδίτιδα, μηνιγγίτιδα).
Πώς αντιμετωπίζονται › Με αντιβιοτικά ευρέος φάσματος ή ειδικό αντιβιοτικό, εφόσον έχει ταυτοποιηθεί το μικρόβιο, καθώς επίσης με αναλγητικά, αντιπυρετικά και αποσυμφορητικά της μύτης.
2. Εκκριτικές ωτίτιδες
Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οι πυώδεις ωτίτιδες αντιμετωπίζονται ριζικά. Όμως, ορισμένες φορές, η αγωγή «καταφέρνει» μεν να απομακρύνει το πύον, αλλά τα αυτιά συνεχίζουν να εκκρίνουν υγρό, οπότε η ωτίτιδα αποκτά χρόνιο χαρακτήρα και χαρακτηρίζεται «εκκριτική». Αυτός ο τύπος ωτίτιδας εμφανίζεται πολύ συχνά στα παιδιά, χωρίς απαραίτητα να έχει προηγηθεί οξεία πυώδης ωτίτιδα. Οφείλεται κυρίως σε ιούς και σπανιότερα στα μικρόβια του αιμόφιλου και του πνευμονιόκοκκου, οπότε είναι αναγκαία η λήψη ειδικού αντιβιοτικού.
Πώς αντιμετωπίζονται › Συνήθως, αρκούν τα αναλγητικά και αντιπυρετικά, καθώς και τα αποιδηματικά σκευάσματα, τα οποία βοηθούν στην υποχώρηση του πρηξίματος. Επίσης, μικροί και μεγάλοι μπορούν να κάνουν απλές ασκήσεις για να ανοίξει η ευσταχιανή σάλπιγγα, όπως να μασούν τσίχλες και καραμέλες, να φουσκώνουν μπαλόνια, να φυσούν τη μύτη τους. Τέλος, σε περίπτωση που συνυπάρχει αλλεργική ρινίτιδα, μπορούν να παίρνουν αντιισταμινικά ή να χρησιμοποιούν ρινικό σπρέι κορτιζόνης.
« Προτιμούν» τα παιδιά
• Κατά τη βρεφική ηλικία, το ανοσοποιητικό σύστημα είναι πολύ ευάλωτο σε λοιμώξεις.
• Μέχρι την ηλικία περίπου των 5 ετών, τα παιδιά έχουν πολύ μικρή ευσταχιανή σάλπιγγα, με αποτέλεσμα να είναι πιο ευάλωτη σε ιούς και μικρόβια και να φράζει πιο εύκολα.
• Η παρουσία υπερτροφικών αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) και αμυγδαλών μετά την ηλικία των 3 ετών, που βρίσκονται πολύ κοντά στην ευσταχιανή σάλπιγγα, ευνοούν τη μόλυνση του μέσου αυτιού.
Αλλά και τους ενηλίκους που έχουν:
• Στραβό διάφραγμα ή πολύποδες στη μύτη.
• Καπνίζουν.
• Εμφανίζουν συχνά αλλεργικά επεισόδια και λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος.
Σπάνια απαιτούνται
› Παρακέντηση, δηλαδή μια μικρή τομή στο τύμπανο, ώστε να φύγει το υγρό που έχει συγκεντρωθεί και να ανακουφιστεί ο ασθενής από τον πόνο.
› Τοποθέτηση στο τύμπανο μικροσκοπικών σωληνίσκων αερισμού (tubes), που περιορίζουν τα συμπτώματα και συμβάλλουν στην ίαση.
› Καλλιέργεια υγρού, όταν η διάγνωση είναι δύσκολη και έχουν αποτύχει οι αγωγές που έχει συστήσει ο γιατρός, για να αναγνωριστεί η ταυτότητα του μικροβιακού παράγοντα. Γίνεται και σε νεογνά που πάσχουν από οξεία πυώδη ωτίτιδα, των οποίων το ανοσοποιητικό σύστημα είναι πολύ ευάλωτο σε μύκητες και μικρόβια, οπότε κρίνεται απολύτως αναγκαία η ταυτοποίηση του μικροβιακού παράγοντα.
Αθώες το καλοκαίρι
Οι εξωτερικές ωτίτιδες αποκαλούνται και «το αυτί του κολυμβητή», επειδή εκδηλώνονται κυρίως τους θερινούς μήνες, λόγω της αυξημένης υγρασίας και ζέστης. Το χειμώνα εμφανίζονται σπανιότερα, κυρίως σε ανθρώπους που κολυμπούν σε πισίνες. Πρόκειται για φλεγμονές στο πτερύγιο ή στον έξω ακουστικό πόρο (η οπή του αυτιού που οδηγεί στο τύμπανο) και οφείλονται σε μικρόβια (κυρίως στην ψευδομονάδα). Προκαλούν φαγούρα, πόνο και ενδεχομένως παροδικό περιορισμό της ακοής, όσο καιρό το αυτί είναι πρησμένο.
Πώς αντιμετωπίζονται › Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, ο καθαρισμός της περιοχής, η χρήση αναλγητικών, σταγόνων με αντιβιοτική δράση ή αλοιφής και η αποφυγή επαφής με το νερό αρκούν για να ξεπεραστεί το πρόβλημα. Μόνο στην περίπτωση που η φλεγμονή επεκταθεί στο μέσο αυτί, δεν υποχωρεί και παρουσιαστεί πυρετός, θα χρειαστεί η λήψη αντιβίωσης ή ειδικού αντιμυκητιασικού σκευάσματος.
Τι λένε οι πρόσφατες μελέτες
Οι επιστήμονες προσπαθούν να ρίξουν φως στις αιτίες και να βρουν νέους τρόπους αντιμετώπισης της ωτίτιδας στα παιδιά. Ας δούμε τα πιο πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα:
› Καινούργιο εμβόλιο ενόψει
Σύμφωνα με δημοσιεύματα των επιστημονικών επιθεωρήσεων
«The Lancet» και «British Medical Journal», ένα νέο εμβόλιο που δοκίμασαν σε 4.968 βρέφη ηλικίας 3, 4, 5 και 12-15 μηνών ερευνητές του Πανεπιστημίου Defence της Τσε­χίας μπορεί να προσφέρει ανοσία κατά της οξείας μέσης ωτίτιδας μικροβιακής αιτιολογίας, μειώνοντας τη συχνότητα της λοίμωξης μέχρι την ηλικία των 2 ετών κατά 33,6%.
› Μπορεί να φταίει και η πιπίλα
Η συνεχής χρήση πιπίλας μπορεί να φταίει για τις επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες στα μικρά παιδιά, όπως υποστηρίζει πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημιακού Ιατρικού Κέντρου της Ουτρέχτης στην Ολλανδία. Οι ερευνητές, μετά από πενταετή μελέτη σε δείγμα 500 παιδιών, διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος επαναλαμβανόμενης λοίμωξης στα αυτιά ήταν σχεδόν διπλάσιος για τα παιδιά που χρησιμοποιούσαν πιπίλα, ίσως επειδή συνεχής χρήση της επιτρέπει στα βακτήρια να μετοικήσουν ευκολότερα από τις εκκρίσεις της μύτης στο μέσο αυτί.

7 SOS συμβουλές
1. Μη χρησιμοποιείτε σταγόνες στις ωτίτιδες, παρά μόνο στις εξωτερικές και πάντοτε με συμβουλή γιατρού. Αν έχετε μέση ωτίτιδα με ρήξη τυμπάνου και βάλετε σταγόνες, μπορεί να περάσουν στο μέσο αυτί και ενδέχεται να σας προκαλέσουν σοβαρότερα προβλήματα.
2. Πείτε όχι στο γιατροσόφι της γιαγιάς σας και μη βάζετε λάδι στα αυτιά σας όταν πονάνε. Δεν θα προκαλέσετε περισσότερες βλάβες, αλλά ενδεχομένως να δυσκολεύσετε τη διάγνωση του γιατρού, επειδή το λάδι αλλάζει τη σύσταση του υγρού.
3. Όταν έχετε ωτίτιδα, αποφεύγετε να μπαίνετε σε αεροπλάνο ή να ανεβαίνετε στο βουνό, γιατί αυξάνεται η ατμοσφαιρική πίεση, με αποτέλεσμα τα ήδη ταλαιπωρημένα αυτιά σας να πονούν περισσότερο.
4. Αποφεύγετε τις ζεστές κομπρέσες. Η υψηλή θερμοκρασία δημιουργεί υπεραιμία στα τύμπανα και μπορεί να προκαλέσει ακόμη και ρήξη τους, όταν είναι πολύ ερεθισμένα.
5. Αν γενικά απαγορεύεται η χρήση μπατονέτας για τον καθαρισμό των αυτιών, στις ωτίτιδες απαγορεύεται διά ροπάλου.
6. Μη ρίχνετε νερό στα αυτιά σας πριν σας δει γιατρός, γιατί μπορεί να χειροτερεύσετε την κατάστασή σας.
7. Αν πάσχετε από σακχαρώδη διαβήτη και πάθετε ωτίτιδα, επισκεφτείτε αμέσως το γιατρό σας, ώστε να αποφύγετε το ενδεχόμενο τυχόν σοβαρών επιπλοκών.
Μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ακοής;
Παροδικά: Τα ηχητικά κύματα μεταδίδονται μέσω του τύμπανου. Όταν το μέσο αυτί δεν αερίζεται σωστά λόγω της ωτίτιδας, ο ήχος μεταδίδεται με μικρότερη ένταση μέσω του υγρού που έχει μαζευτεί στην περιοχή, με αποτέλεσμα ο ασθενής, μέχρι να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, να μην ακούει καλά.
Μόνιμα: Οι ενήλικοι, όπως και τα παιδιά που πάσχουν από χρόνια ωτίτιδα, ενδέχεται να παρουσιάσουν περιορισμό της ακουστικής τους οξύτητας σε μόνιμη βάση. Στη σπάνια περίπτωση που ένα μικρό παιδί (περίπου από την ηλικία του ενός έτους και μετά, που αρχίζει να μιλά) δεν ακούει καλά λόγω ωτίτιδας, ενδέχεται να παρουσιάσει προβλήματα ομιλίας. Όμως, κάτι τέτοιο δεν είναι, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, επαρκώς τεκμηριωμένο. Εκείνο που σίγουρα ισχύει είναι ότι επιτείνει ένα υπάρχον πρόβλημα ομιλίας.


Καμπανάκι για τις ωτίτιδες

ΚΟΡΥΦΗ

Ο πόνος της ωτίτιδας

Η συνεχής χρήση πιπίλας μπορεί να ευθύνεται για τις επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες στα μικρά παιδιά

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην την πάρετε είδηση αμέσως. Η ωτίτιδα έχει πόνο, είναι πιθανό να προκαλέσει πυρετό, ναυτία και ενδεχομένως εμετό, απώλεια της ισορροπίας, ενίοτε και έκκριση υγρού από το αυτί, σε συνδυασμό με μείωση της ακοής. Η μέση ωτίτιδα - που εκδηλώνεται την περίοδο αυτή, σε αντιδιαστολή με την εξωτερική ωτίτιδα, του καλοκαιριού - είναι φλεγμονή του αυτιού που θέλει προσοχή, και θεραπευτική αγωγή από ιατρό. Χτυπάει ενήλικες αλλά και παιδιά, ιδίως αυτά της προσχολικής ηλικίας. Οι «μέσες ωτίτιδες» προσβάλλουν το μέσο αυτί, το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στο τύμπανο και τον λαβύρινθο. Εκδηλώνονται συνήθως ύστερα από ίωση, κρυολόγημα, γρίπη, ιγμορίτιδα, που οφείλονται κυρίως σε μικρόβια όπως ο σταφυλόκοκκος, ο πνευμονιόκοκκος και ο στρεπτόκοκκος. Τα συμπτώματα είναι ίδια με εκείνα των εξωτερικών ωτίτιδων, αλλά πιο έντονα, ενώ ο ασθενής «ανεβάζει» και πυρετό. Προκαλούν απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας, με αποτέλεσμα το έσω αυτί να μην αερίζεται και η πίεση να είναι μικρότερη από ό,τι στο εξωτερικό περιβάλλον. Αποτέλεσμα, ο ασθενής να νιώθει έντονο πόνο. Η ευσταχιανή σάλπιγγα είναι ένας μικρός σωλήνας που ενώνει το αυτί με τη μύτη, ειδικότερα το μέσο αυτί με το ρινοφάρυγγα, και έχει ρόλο -κλειδί, καθώς επιτρέπει την ανανέωση του αέρα στο μέσο αυτί και την απομάκρυνση των υγρών προς τη στοματική κοιλότητα. Επίσης, εξισορροπεί την πίεση μέσα στο αυτί με αυτήν του εξωτερικού περιβάλλοντος.

Ανάλογα με τα συμπτώματά τους, οι μέσες ωτίτιδες διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:

Οξείες πυώδεις ωτίτιδες Ο βλεννογόνος του έσω αυτιού εκκρίνει πύον. Ο ασθενής νιώθει συνεχή οξύ πόνο, παροδικό περιορισμό της ακοής και, στις περιπτώσεις που δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα η λοίμωξη με την κατάλληλη αντιβίωση, μπορεί το πύον να «σπάσει» το τύμπανο (ρήξη). Σε σπάνιες περιπτώσεις, το πύον μπορεί να εισχωρήσει βαθύτερα στον εγκέφαλο και να προκαλέσει σοβαρότερα προβλήματα (μαστοειδίτιδα, μηνιγγίτιδα). Αντιμετωπίζονται με αντιβιοτικά ευρέος φάσματος ή ειδικό αντιβιοτικό, εφόσον έχει ταυτοποιηθεί το μικρόβιο, καθώς επίσης και με αναλγητικά, αντιπυρετικά και αποσυμφορητικά της μύτης.

Εκκριτικές ωτίτιδες Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, οι πυώδεις ωτίτιδες αντιμετωπίζονται ριζικά. Όμως, ορισμένες φορές, η αγωγή «καταφέρνει» μεν να απομακρύνει το πύον, αλλά τα αυτιά συνεχίζουν να εκκρίνουν υγρό, οπότε η ωτίτιδα αποκτά χρόνιο χαρακτήρα και χαρακτηρίζεται «εκκριτική». Αυτός ο τύπος ωτίτιδας εμφανίζεται πολύ συχνά στα παιδιά, χωρίς απαραίτητα να έχει προηγηθεί οξεία πυώδης ωτίτιδα. Οφείλεται κυρίως σε ιούς και σπανιότερα στα μικρόβια του αιμόφιλου και του πνευμονιόκοκκου, οπότε είναι αναγκαία η λήψη ειδικού αντιβιοτικού. Συνήθως, αρκούν τα αναλγητικά και αντιπυρετικά, καθώς και τα αποιδηματικά σκευάσματα, τα οποία βοηθούν στην υποχώρηση του πρηξίματος. Επίσης, μικροί και μεγάλοι μπορούν να κάνουν απλές ασκήσεις για να ανοίξει η ευσταχιανή σάλπιγγα, όπως να μασούν τσίχλες και καραμέλες, να φουσκώνουν μπαλόνια, να φυσούν τη μύτη τους. Τέλος, σε περίπτωση που συνυπάρχει αλλεργική ρινίτιδα, μπορούν να παίρνουν αντιισταμινικά ή να χρησιμοποιούν ρινικό σπρέι κορτιζόνης.

Οι ωτίτιδες προτιμούν τα παιδιά Κατά τη βρεφική ηλικία, το ανοσοποιητικό σύστημα είναι πολύ ευάλωτο σε λοιμώξεις. Μέχρι την ηλικία των 5 ετών, τα παιδιά έχουν πολύ μικρή ευσταχιανή σάλπιγγα, με αποτέλεσμα να είναι πιο ευάλωτη σε ιούς και μικρόβια και να φράζει πιο εύκολα. Η παρουσία υπερτροφικών αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) και αμυγδαλών (μετά την ηλικία των 3 ετών), που βρίσκονται πολύ κοντά στην ευσταχιανή σάλπιγγα, ευνοούν τη μόλυνση του μέσου αυτιού. Αν το παιδί ζει σε περιβάλλον με καπνιστές, πίνει γάλα με το μπιμπερό ξαπλωμένο, δεν φυσάει τη μύτη του, έχει αλλεργική ή αγγειοκινητική ρινίτιδα, οι πιθανότητες για την εμφάνιση ωτίτιδας αυξάνονται. Επιβαρυντικοί παράγοντες θεωρούνται, επίσης, τυχόν ανατομικές ανωμαλίες στη μύτη ή το πρόσωπο, η πάθηση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, η υπερκατανάλωση αντιβιοτικών (με αποτέλεσμα να φέρει ανθεκτικά μικρόβια). Η συνεχής χρήση πιπίλας μπορεί να φταίει για τις επαναλαμβανόμενες ωτίτιδες στα μικρά παιδιά_ σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημιακού Ιατρικού Κέντρου της Ουτρέχτης στην Ολλανδία. Οι ερευνητές, ύστερα από πενταετή μελέτη σε δείγμα 500 παιδιών, διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος επαναλαμβανόμενης λοίμωξης στα αυτιά ήταν σχεδόν διπλάσιος για τα παιδιά που χρησιμοποιούσαν πιπίλα, ίσως επειδή συνεχής χρήση της επιτρέπει στα βακτήρια να μετοικήσουν ευκολότερα από τις εκκρίσεις της μύτης στο μέσο αυτί.

Επιρρεπείς θεωρούνται επίσης οι ενήλικοι που στραβό διάφραγμα ή πολύποδες στη μύτη, καπνίζουν, ή εμφανίζουν συχνά αλλεργικά επεισόδια και λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος.

Γενικές συμβουλές Μη χρησιμοποιείτε σταγόνες στις ωτίτιδες, παρά μόνο στις εξωτερικές και πάντοτε με συμβουλή γιατρού. Αν έχετε μέση ωτίτιδα με ρήξη τυμπάνου και βάλετε σταγόνες, μπορεί να περάσουν στο μέσο αυτί και να σας προκαλέσουν σοβαρότερα προβλήματα. Πείτε όχι στο γιατροσόφι της γιαγιάς, και μη βάζετε λάδι στα αυτιά σας όταν πονάνε. Δεν θα προκαλέσετε περισσότερες βλάβες, αλλά ενδεχομένως να δυσκολεύσετε τη διάγνωση του γιατρού : το λάδι αλλάζει τη σύσταση του υγρού.

Όταν έχετε ωτίτιδα, αποφεύγετε να μπαίνετε σε αεροπλάνο ή να ανεβαίνετε στο βουνό, γιατί αυξάνεται η ατμοσφαιρική πίεση, με αποτέλεσμα τα ήδη ταλαιπωρημένα αυτιά σας να πονούν περισσότερο.

Αποφεύγετε τις ζεστές κομπρέσες. Η υψηλή θερμοκρασία δημιουργεί υπεραιμία στα τύμπανα και μπορεί να προκαλέσει ακόμη και ρήξη, όταν είναι πολύ ερεθισμένα.

Απαγορεύεται δια ροπάλου η χρήση μπατονέτας για τον καθαρισμό των αυτιών.

Μη ρίχνετε νερό στα αυτιά σας προτού σας δει γιατρός, μπορεί να χειροτερεύσετε την κατάστασή σας.

Αν πάσχετε από σακχαρώδη διαβήτη και πάθετε ωτίτιδα, επισκεφτείτε αμέσως τον γιατρό σας, ώστε να αποφύγετε το ενδεχόμενο τυχόν σοβαρών επιπλοκών.

Μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ακοής; Παροδικά: τα ηχητικά κύματα μεταδίδονται μέσω του τύμπανου. Όταν το μέσο αυτί δεν αερίζεται σωστά λόγω της ωτίτιδας, ο ήχος μεταδίδεται με μικρότερη ένταση μέσω του υγρού που έχει μαζευτεί στην περιοχή, με αποτέλεσμα ο ασθενής, μέχρι να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, να μην ακούει καλά.

Μόνιμα: οι ενήλικοι, όπως και τα παιδιά που πάσχουν από χρόνια ωτίτιδα, ενδέχεται να παρουσιάσουν περιορισμό της ακουστικής τους οξύτητας σε μόνιμη βάση. Στη σπάνια περίπτωση που ένα μικρό παιδί (περίπου από την ηλικία του ενός έτους και μετά, που αρχίζει να μιλά) δεν ακούει καλά λόγω ωτίτιδας, είναι πιθανό να παρουσιάσει προβλήματα ομιλίας. Όμως, κάτι τέτοιο δεν είναι, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, επαρκώς τεκμηριωμένο. Εκείνο που σίγουρα ισχύει είναι ότι επιτείνει ένα υπάρχον πρόβλημα ομιλίας.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Καταπολεμούν τη βαρηκοΐα και την κοινωνική προκατάληψη ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ

Διέξοδο στο πρόβλημα της μειωμένης ακοής, που αντιμετωπίζουν περίπου μισό εκατομμύριο Ελληνες όλων των ηλικιών, ακόμη και βρέφη, δίνει η σύγχρονη ιατρική τεχνολογία με νέας γενιάς μικροσκοπικά ακουστικά που τηρούν τις προδιαγραφές της ΕΕ και άρχισαν ήδη να χρησιμοποιούνται και στη χώρα μας.

Εκτός από τα άτομα μέσης και μεγάλης ηλικίας, ακόμα και μωρά μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα εν λόγω ακουστικά, ενώ η συγκεκριμένη λύση προσφέρεται και για παιδιά σχολικής ηλικίας, αφού ένα στα 22 αντιμετωπίζει προβλήματα ακοής, με ό,τι αρνητικό αυτό συνεπάγεται στην παρακολούθηση των μαθημάτων και γενικότερα την επικοινωνία.

Νανοτεχνολογία
«Η ψηφιακή τεχνολογία έχει πραγματοποιήσει εντυπωσιακά άλματα με τα πιστοποιημένα ψηφιακά ακουστικά νέας γενιάς - νανοτεχνολογίας, που συνδυάζουν τον υψηλής ποιότητας ήχο, τον πολύ καλό σχεδιασμό με εύκολες ρυθμίσεις και αυτοματισμούς, ενώ έχουν μικρό μέγεθος και βάρος», εξηγεί στο «Εθνος της Κυριακής» ο ειδικός ακοοπροθετιστής από τη Θεσσαλονίκη Δημήτρης Χρυσικός, BSc, Msc ηλεκτρονικός μηχανικός βιοιατρικής τεχνολογίας.

 «Είναι εύχρηστα, προγραμματιζόμενα, τελείως αυτόματα, με συνεχή περιβαλλοντική προσαρμογή και διαχωρισμό του ήχου από τον θόρυβο, διαθέτουν μπαταρία με πολύ μεγάλη διάρκεια και είναι προστατευμένα από τις εκκρίσεις και την υγρασία. Υπάρχει άριστη ενίσχυση του ήχου, που οδηγεί στην ποιοτικότερη επικοινωνία του βαρήκου ατόμου, ενώ καλύπτεται και το θέμα της αισθητικής που απασχολεί, δυστυχώς, πρωτίστως τους περισσότερους βαρήκοους που χρήζουν εφαρμογής ακουστικών».

Συνολικά οι βαρήκοοι στην Ελλάδα ανέρχονται σε 900.000 άτομα περίπου, απ' αυτούς 80.000 είναι παιδιά ηλικίας έως 18 ετών και μόνο οι μισοί περίπου μπορούν να χρησιμοποιήσουν ακουστικά. Τα υπόλοιπα περιστατικά αντιμετωπίζονται με φαρμακευτική αγωγή ή ακόμα και με χειρουργείο. Το 50% των ατόμων με βαρηκοΐα είναι κάτω των 65 ετών, ενώ τα τελευταία χρόνια το πρόβλημα παρουσιάζει αυξητικές τάσεις σε άτομα κάτω των 40 ετών.

Εξειδικευμένα κέντρα
Η αντιμετώπιση της βαρηκοΐας σε κάθε ηλικία γίνεται με την εφαρμογή των κατάλληλων ακουστικών από ειδικούς ακοοπροθετιστές και σε εξειδικευμένα κέντρα εφαρμογών. Πολλά άτομα που χρήζουν εφαρμογής δεν χρησιμοποιούν ακουστικό, λόγω των κοινωνικών προκαταλήψεων (κοινωνικό στίγμα), της μη αποδοχής της εφαρμογής και χρήσης τους, της κακής ενημέρωσης και της παραπληροφόρησης, της κακής εφαρμογής από μη ειδικούς. Ευρωπαϊκή έρευνα έδειξε ότι η αντιμετώπιση της βαρηκοΐας με ακουστικό είναι η πλέον οικονομική λύση και με τα μεγαλύτερα οφέλη τόσο για τον βαρήκοο όσο και για την κοινωνία.

«Με τον τρόπο αυτό», εξηγεί ο κ. Χρυσικός, «όλα τα βαρήκοα άτομα μπορούν να ζήσουν και να χαρούν τη ζωή τους με όλες τους τις αισθήσεις και να γίνουν ανεξάρτητα, έτσι ώστε το θέμα της βαρηκοίας, που είναι και κοινωνικό, να βρίσκει πάντοτε τη λύση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».

Εμπόδιο στις σπουδές, την εργασία και τις επαφές
Ζήτημα με κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις

Οι ειδικοί χαρακτηρίζουν τη βαρηκοΐα ως ένα πολύ σοβαρό ζήτημα υγείας με πολλαπλές κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις. Πιο συγκεκριμένα:

Μειώνει την επικοινωνία και την ποιότητα ζωής ατόμων ανεξαρτήτως ηλικίας, με αρνητικά αποτελέσματα για τους ίδιους, το οικογενειακό τους περιβάλλον, αλλά και το κοινωνικό σύνολο.

Στα παιδιά εμποδίζει τη σωστή ανάπτυξη της γνώσης, του λόγου και της ομιλίας, ενώ μειώνει πολύ την εν γένει ψυχοκινητική τους ανάπτυξη και την προσαρμογή τους στο περιβάλλον.

Εμποδίζει τους μαθητές και φοιτητές στη σωστή παρακολούθηση των μαθημάτων και των σπουδών τους.

Οι εργαζόμενοι χάνουν σημαντικά σημεία της δουλειάς και της επικοινωνίας τους σε συζητήσεις, επαγγελματικές συναντήσεις κ.ά., ενώ έχουν αναφερθεί και περιπτώσεις απόλυσής τους.

Δυσκολεύει τις επαφές και την εν γένει σωστή επικοινωνία σε κοινωνικές εκδηλώσεις, ιδίως σε θορυβώδες περιβάλλον.

Μειώνει τη δυνατότητα απόλαυσης των ήχων της φύσης, της μουσικής, της τηλεόρασης, του θεάτρου, του κινηματογράφου κλπ.

Η τηλεφωνική επικοινωνία γίνεται πολύ δύσκολη και πολλές φορές είναι αδύνατη.

Από επιτήδειους
Ακουστικά που δεν έχουν πιστοποιητικά

«Σε σχέση με άλλες χώρες της ΕΕ, η χώρα μας υστερεί πρωτίστως στην ενημέρωση των ατόμων με προβλήματα ακοής, γι' αυτό και έχουμε το μικρότερο ποσοστό χρήσης ακουστικών νέας τεχνολογίας. Συγχρόνως, εξακολουθούν χρόνια τώρα διάφοροι επιτήδειοι να διακινούν ανεξέλεγκτα στην αγορά προϊόντα χωρίς πιστοποιητικά, θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία των ασθενών. Κανένας δεν τους ελέγχει», τονίζει ο κ. Δημήτρης Χρυσικός. «Υπάρχουν καταστήματα που δεν τηρούν στοιχειώδεις κανόνες λειτουργίας, εταιρείες που δεν γνωρίζουν το αντικείμενο, ενώ δεν πραγματοποιείται ποιοτικός έλεγχος σε πολλά από τα εισαγόμενα ακουστικά. Στον αντίποδα αυτού του φαινομένου υπάρχει ο Σύλλογος Ακοοπροθετιστών Ελλάδος, που αριθμεί σήμερα 190 άτομα και αποτελεί επίσημο μέλος του αντίστοιχου ευρωπαικού και τον νόμιμο εκπρόσωπό του στη χώρα μας. Ολα τα μέλη του τηρούν τις προϋποθέσεις εξάσκησης του επαγγέλματος και λειτουργίας των κέντρων εφαρμογών. Ο Σύλλογος έχει βάλει ως κύριο στόχο του τα τελευταία χρόνια την ίδρυση σχολής ΤΕΙ Ακοοπροθετιστών και τη θεσμοθέτηση του επαγγέλματος που θα δώσει τη δυνατότητα για ουσιαστική αναβάθμιση του χώρου, ενώ οι εταιρίες θα λειτουργούν σύμφωνα με τα δεδομένα που θα θέσει η ελληνική πολιτεία», καταλήγει ο κ. Χρυσικός.  

 

ΚΟΡΥΦΗ

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

 

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

 
 

ΛΟΝΔΙΝΟ Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 



Διαβάστε περισσότερα:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376587&dt=06/01/2011#ixzz1AEUEfbZd

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

 

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

 
 

ΛΟΝΔΙΝΟ Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 



Διαβάστε περισσότερα:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376587&dt=06/01/2011#ixzz1AEUEfbZd

Η βαρηκοΐα μπορεί να δείχνει άνοια ή και αλτσχάιμερ

Οι ηλικιωμένοι που αρχίζουν να πάσχουν από μειωμένη ακοή, είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν άνοια και αλτσχάιμερ, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που μπορεί να οδηγήσει σε νέες έγκαιρες διαγνωστικές και θεραπευτικές παρεμβάσεις από τους γιατρούς. Οι ερευνητές του Τμήματος Ωτορινολαρυγγολογίας της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς στη Βαλτιμόρη, υπό τον δρα Φρανκ Λιν, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό νευρολογίας “Archives of Neurology” του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου, σύμφωνα με τη βρετανική «Τέλεγκραφ», μελέτησαν για πολλά χρόνια 639 άτομα ηλικίας 36 έως 90 ετών, που σε πρώτη φάση δεν είχαν άνοια. Αρχικά οι εθελοντές υποβλήθηκαν σε μια σειρά από νοητικά τεστ και τεστ ακοής. Ένα μέρος των εθελοντών, στην πορεία του χρόνου, εμφάνισαν απώλεια ακοής από ήπια (25 - 40 ντεσιμπέλ) έως σοβαρή (πάνω από 70 ντεσιμπέλ), καθώς επίσης μερικοί εμφάνισαν άνοια και αλτσχάιμερ. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος για άνοια και αλτσχάιμερ αρχίζει να αυξάνεται για όσους έχουν απώλεια ακοής άνω των 25 ντεσιμπέλ και, όσο μεγαλύτερη είναι η απώλεια της ακοής, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος για εκφυλισμό των άλλων νοητικών λειτουργιών. Για τα άτομα άνω των 60 ετών, περισσότερο από το ένα τρίτο (36,4%) του κινδύνου άνοιας βρέθηκε να σχετίζεται με την απώλεια ακοής.
Ειδικότερα για το αλτσχάιμερ, ο κίνδυνος επίσης αυξάνεται με την απώλεια ακοής. Συγκεκριμένα, για κάθε απώλεια δέκα ντεσιμπέλ στην ικανότητα ακοής, ο κίνδυνος εκδήλωσης της νόσου αυξάνεται περίπου κατά 20%. Όπως είπε ο δρ Λιν, μπορεί να υπάρχει κοινή εγκεφαλική αιτία για την απώλεια ακοής και την έκπτωση των νοητικών-γνωστικών λειτουργιών. Πρόσθεσε πως αν τα ευρήματα της μελέτης επιβεβαιωθούν και από άλλες έρευνες, τότε θα βοηθήσουν στη διάγνωση των νευροεκφυλιστικών παθήσεων. Μέχρι το έτος 2050, περίπου 100 εκατ. άνθρωποι διεθνώς (περίπου 1 στους 85) θα πάσχει από άνοια. 
Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στα αγγλικά (με συνδρομή) στη διεύθυνση: 
http://archneur.ama-assn.org/cgi/content/short/68/2/214

 

Πρεσβυακουσία, ένα παλιό πρόβλημα με σύγχρονες λύσεις

 

Γ ΗΛΙΚΙΑ

Παγκόσμια Ημέρα Αλτσχάιμερ

 

ΚΟΡΥΦΗ

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

 

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

 
 

ΛΟΝΔΙΝΟ Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 



Διαβάστε περισσότερα:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376587&dt=06/01/2011#ixzz1AEUEfbZd

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

 

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011

 
 

ΛΟΝΔΙΝΟ Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 



Διαβάστε περισσότερα:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376587&dt=06/01/2011#ixzz1AEUEfbZd

Κοχλιακά εμφυτεύματα

 

Αίσθηση ακοής με το «βιονικό αυτί» Σήμερα, το κοχλιακό εμφύτευμα, μια μικρή επαναστατική συσκευή (πολλοί το αποκαλούν το «βιονικό αυτί»), μπορεί να αποκαταστήσει αίσθηση ακοής ακόμη και στην πλήρη κώφωση.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Το ′αυτί του κολυμβητή′

Πώς θα αποφύγετε το ′αυτί του κολυμβητή′ Το 'αυτί του κολυμβητή' εμφανίζεται όταν συσσωρεύεται νερό σε αυτό, προκαλώντας λοίμωξη στον έξω ακουστικό πόρο. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πόνο, οίδημα, ερυθρότητα και έκκριση πύου.

ΚΟΡΥΦΗ

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

 

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011
 
 

ΛΟΝΔΙΝΟ Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 



Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376587&dt=06/01/2011#ixzz1AEUEfbZd

Τα κάμπριο... κουφαίνουν

 

Πέμπτη 6 Ιανουαρίου 2011
 
 

ΛΟΝΔΙΝΟ Μπορεί τα αυτοκίνητα με ανοικτή οροφή να προσφέρουν την αίσθηση της ελευθερίας και να είναι ιδιαίτερα «ελκυστικά» οχήματα, ειδικοί στις ΗΠΑ όμως υποστηρίζουν ότι κρύβουν και ορισμένους κινδύνους. Ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Σεν Λιούις πραγματοποίησαν τεστ με αυτοκίνητα κάμπριο μεγάλων εταιρειών (Ρorsche, Saab, Νissan, Ford κ.ά.) και κατέγραψαν τα επίπεδα θορύβου σε διάφορες ταχύτητες με ένα ειδικό όργανο που μετρούσε τα ντεσιμπέλ που έφταναν στο αριστερό αφτί του οδηγού, το οποίο είναι πιο εκτεθειμένο στους θορύβους του δρόμου. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κίνηση με ταχύτητες πάνω από 110 χλμ./ώρα μπορεί να εκτεθεί σε θορύβους ως 100 ντεσιμπέλ, με συνέπεια η ακοή του να κινδυνεύει να υποστεί βλάβη. Και οι μικρότερες ταχύτητες όμως είναι εξίσου επικίνδυνες για την ακοή. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι κινούμενος κάποιος με ταχύτητες γύρω στα 90 χλμ./ώρα εκτίθεται σε θορύβους 88 ντεσιμπέλ, όσα δηλαδή παράγονται σε ένα εργοτάξιο ή όταν περνάει ένα τρένο.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε θορύβους άνω των 85 ντεσιμπέλ για μεγάλα χρονικά διαστήματα αυξάνει σημαντικά τις πιθανότητες πρόκλησης σοβαρών προβλημάτων στην ακοή. Το πρόβλημα πολλές φορές είναι συνδυαστικό για τον οδηγό ή τους επιβάτες ενός κάμπριο αυτοκινήτου αφού για να ακούσουν μουσική υποχρεώνονται να ανεβάσουν αρκετά την ένταση προσθέτοντας έτσι στα επίπεδα των εξωτερικών θορύβων και τον «εσωτερικό».

 



Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=376587&dt=06/01/2011#ixzz1AEUEfbZd

Ενας εκ γενετής κωφός… διεθνής σταρ του χιπ-χοπ Ο κωφός Φιλανδός καλλιτέχνης Signmark μιλά στο «Βήμα» με αφορμή τη συναυλία του στην Αθήνα τον Ιούνιο

 

Η ακοή χάνεται όταν εστιάζουμε σε κάτι Οταν απορροφόμαστε πολύ με ένα πράγμα λαμβάνει χώρα το φαινόμενο της «αφηρημένης κώφωσης» Η «αφηρημένη κώφωση», προκαλείται επειδή δύο αισθήσεις, της ακοής και της όρασης, προσπαθούν να μοιραστούν τις ίδιες περιοχές του εγκεφάλου. «Η "αφηρημένη κώφωση" είναι μία συνηθισμένη καθημερινή εμπειρία» σημείωσε η επικεφαλής της μελέτης Νίλι Λαβί του Ινστιτούτου Γνωσιολογικής Νευροεπιστήμης του UCL. Και προσέθεσε: «Για παράδειγμα όταν απορροφούμαστε σε ένα καλό βιβλίο ή σε κάποιο ενδιαφέρον άρθρο στην εφημερίδα, μπορεί να μην ακούσουμε την ανακοίνωση του οδηγού στο τρένο και να χάσουμε τη στάση. Ή αν στέλνουμε μήνυμα στο κινητό μας τηλέφωνο και περπατάμε, μπορεί να μην ακούσουμε το αυτοκίνητο που πλησιάζει και να επιχειρήσουμε να διασχίσουμε τον δρόμο χωρίς να κοιτάξουμε».

ΚΟΡΥΦΗ

Δέκα λόγοι που μπορεί να σας …κουφάνουν!

Διαβήτης, χημειοθεραπείες, αλεργίες, αλλά και το... βιάγκρα προκαλούν απώλεια της ακοής

Βρετανική έρευνα απέδειξε πρόσφατα ότι το παθητικό κάπνισμα μπορεί να οδηγήσει, εκτός όλων των άλλων, και σε σοβαρά προβλήματα ακοής. Όμως οι επιστήμονες έχουν ήδη καταλήξει πως τουλάχιστον δέκα ακόμη φάρμακα και παθήσεις μπορούν να έχουν την ίδια ακριβώς κατάληξη. Ο καθηγητής νευρολογίας και ειδικός για θέματα ακοής, Ντέιβιντ ΜακΑλπιν, υποστηρίζει ότι «το αυτί είναι ένα εξαιρετικά ευαίσθητο όργανο και μάλιστα πολύ πιο ευπαθές σε βλάβες, απ' ότι νομίζουμε». Ορίστε λοιπόν 10 αιτίες, εξαιτίας των οποίων μπορεί κανείς να οδηγηθεί σε μερική ή και ολική ακόμη κώφωση.

 

Νο 1:Το βιάγκρα «Τα άτομα που λαμβάνουν το συγκεκριμένο σκεύασμα(βιάγκρα) έχουν δύο φορές περισσότερες πιθανότητες από άλλους να αντιμετωπίσουν μόνιμη κώφωση, εξαιτίας της αυξημένης ροής του αίματος σε συγκεκριμένους ιστούς, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων του αυτιού», σύμφωνα με τον καθηγητή Τζέραλντ Μακ Γκουίν του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα.

 

Νο 2: Εγκεφαλικό επεισόδιο Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι ένα εγκεφαλικό επεισόδιο στον κροταφικό λοβό του εγκέφαλου, μπορεί να επιφέρει ακόμη και απώλεια της ακοής, εξαιτίας της συγκέντρωσης του αίματος στο εσωτερικό του αυτιού.

 

Νο 3: Η δυσλεξία Έχει ταυτιστεί με μαθησιακές δυσκολίες, η δυσλεξία όμως σχετίζεται πρωτίστως με την ικανότητα του εγκεφάλου να επεξεργαστεί τους διαφορους ήχους. Ερευνητές του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης(MIT) απέδειξαν ότι τα άτομα με δυσλεξία δυσκολεύονται να αναγνωρίσουν φωνές και να τις συνταιριάξουν με το σωστό πρόσωπο, γι' αυτό λοιπόν μπερδεύουν την σειρά των λέξεων.

 

Νο 4: Χημειοθεραπείες «Τα φάρμακα με βάση τον λευκόχρυσο που χρησιμοποιούνται στις χημειοθεραπείες βλάπτουν τα μικροσκοπικά κύτταρα στο εσωτερικό του αυτιού», λέει ο καθηγητής ΜακΑλπιν. Μάλιστα, το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο εκδηλώνονται τα προβλήματα ακοής είναι κατά μέσο όρο 135 ημέρες, ενώ το ποσοστό των ασθενών που παρουσιάζουν κώφωση ξεπερνά το 60%.

 

Νο 5: Τροφικές αλλεργίες Αμερικανοί μελετητές υποστηρίζουν ότι 78% των ατόμων που πάσχουν από ωτίτιδα του μέσου ωτός, είχαν επίσης αντιμετωπίσει κάποια στιγμή κάποια τροφική αλλεργία.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό είναι ότι το κενό, που υπάρχει πίσω από το τύμπανο του αυτιού και μεταφέρει τον ήχο, τραυματίζεται μετά από μια τροφική αλλεργία και γεμίζει υγρό.

 

Νο 6: Ούτε ψύλλος στον κόρφο μας Εξανθήματα, συμπτώματα που ομοιάζουν με γρίπη και αρθριτικά προβλήματα είναι μόνο μερικές δυσάρεστες συνέπειες της Νόσου του Λάιμ, που προκαλεί το δάγκωμα από ψύλλο. Μπορεί να διαγνωστεί με μια απλή εξέταση αίματος, αλλά αν αυτό δεν γίνει έγκαιρα, μπορεί να οδηγήσει το άτομο σε κώφωση.

 

Νο 7: Αντιβιοτικά Η λήψη αντιβιοτικών, που περιέχουν την ουσία αμινογλυκοσίδη και χορηγούνται για την αντιμετώπιση της φυματίωσης ή της σηψαιμίας, δημιουργούν προβλήματα ακοής. Περίπου το 5% των παιδιών που πάσχουν από κώφωση στην Μ. Βρετανία είχαν λάβει τέτοια αγωγή κάποια στιγμή στο παρελθόν.

 

Νο 8: Έρπης ο ...υφέρπων Ο έρπης είναι μια μόλυνση σε κάποιο νεύρο και του δέρματος γύρω από αυτό. Ορισμένες φορές μπορεί να προσβάλει τα νεύρα του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων και του ακουστικού νεύρου.

 

Νο 9: Φάρμακα κατά της ελονοσίας Το κινίνο, βασικότατη ουσία στα φάρμακα κατά της μαλάριας, μπορεί να προκαλέσει κώφωση, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Αυτή η παρενέργεια συμβαίνει βέβαια σπάνια, αλλά δεν είναι και αδύνατη.

 

Νο 10: Και ο διαβήτης Το να χάσει κανείς την ακοή του εξαιτίας του διαβήτη μοιάζει απίθανο, αλλά μπορεί να συμβεί, λένε οι επιστήμονες. «Εφόσον βλάπτει τα νεύρα και τα αιμοφόρα αγγεία σε όλο το σώμα, αυτό μπορεί να συμβεί και στο αυτί», δηλώνει ο Καθηγητής ΜακΑλπιν. 

 

ΚΟΡΥΦΗ

Η άγνωστη «αλλεργία» στους ήχους Επιμέλεια: Ρούλα Τσουλέα

Για τους πάσχοντες από μια διαταραχή που μερικοί ειδικοί αποκαλούν μισοφωνία, η ώρα του φαγητού μπορεί να είναι εφιάλτης. Οι ήχοι που κάνουν οι άλλοι όταν τρώνε – το μάσημα, η κατάποση, το ρούφηγμα κτλ. – μπορεί να τους εξαγριώσουν απότομα, βίαια και στον υπερθετικό βαθμό.

Ή, όπως το θέτει η Αντα Σίγκανοφ στους «Νιου Γιορκ Τάιμς», «είναι οργή, πανικός, τρόμος, φόβος και θυμός μαζί».

«Πρόκειται για μια εντελώς παράλογη αντίδραση», προσθέτει η 52χρονη από το Αλπάιν της Καλιφόρνια. «Τόσο παράλογη, αλλά και τόσο αληθινή, ώστε πλέον δεν μπορώ να φάω μαζί με τον σύζυγό μου».

Είναι γεγονός πως πολλοί άνθρωποι νιώθουν να αποσπάται η προσοχή τους από χαμηλούς ήχους, οι οποίοι δεν φαίνεται να προβληματίζουν άλλους ανθρώπους. Τέτοιοι ήχοι λ.χ. είναι το μάσημα της τσίχλας, τα βήματα στη σκάλα ή το ότι κάποιος μουρμουρίζει. Οι ασθενείς με μισοφωνία όμως έχουν κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή ενόχληση.

Φαγητό και αναπνοή

Η μισοφωνία είναι μια σχετικά νέα διαταραχή, η οποία ελάχιστα έχει μελετηθεί και κατά συνέπεια λίγα είναι γνωστά γι' αυτήν.

Αποκαλείται επίσης σύνδρομο επιλεκτικής ευαισθησίας στον ήχο και εκδηλώνεται με έναν εξαιρετικά συγκεκριμένο τρόπο: σχεδόν πάντοτε αρχίζει προς το τέλος της παιδικής ηλικίας και την έναρξη της προεφηβείας (ηλικίες 8-10 ετών) και επιδεινώνεται με το πέρασμα του χρόνου.

Οι ήχοι που εξαγριώνουν τους πάσχοντες είναι κυρίως όσοι κάνουμε όταν τρώμε και όταν αναπνέουμε.

«Δεν νομίζω πως τα 8χρονα και τα 9χρονα παιδιά ξυπνάνε ένα πρωί και λένε “σήμερα θα πω του μπαμπά πως με τρελαίνει ο ήχος που κάνει όταν μασάει”», λέει η δρ Μάρσα Τζόνσον, ακουολόγος στο Πόρτλαντ του Ορεγκον. «Και όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει και πολύ σύντομα το παιδί αρνείται να καθήσει στο οικογενειακό τραπέζι ή να πάει στο σχολείο».

Ο δρ Αατζ Ρ. Μόλερ, νευροεπιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ντάλας, ο οποίος ειδικεύεται στο ακουστικό νευρικό σύστημα, συμπεριέλαβε πέρυσι τη μισοφωνία σε έναν ιατρικό οδηγό που εξέδωσε για το βουητό των αυτιών (Textbook of Tinnitus, 2010).

Ο δρ Μόλερ πιστεύει πως η μισοφωνία είναι θέμα συνδέσεων στον εγκέφαλο (σαν την αριστεροχειρία και τη δεξιοχειρία, δηλαδή). «Δεν πρέπει να είναι ακουστική διαταραχή, αλλά μάλλον απόρροια κάποιας ανατομικής δυσμορφίας στις δομές του εγκεφάλου οι οποίες ενεργοποιούνται μετά την επεξεργασία του ήχου», εξηγεί.

Λανθασμένες διαγνώσεις

Οποια κι αν είναι η αιτία της, «θεραπεία γι' αυτήν δεν υπάρχει», τονίζει, «με συνέπεια οι ασθενείς να πηγαίνουν από τον έναν γιατρό στον άλλον, αναζητώντας μάταια θεραπεία».

Η δρ Τζόνσον συμφωνεί μαζί του. «Οι άνθρωποι αυτοί διαγιγνώσκονται με ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, πριν μάθουν τελικά τι έχουν στ' αλήθεια», λέει. «Τους λένε ότι έχουν φοβική διαταραχή, ιδεοληπτική-ψυχαναγκαστική διαταραχή, διπολική διαταραχή, κάποια αγχώδη διαταραχή ή ακόμα και σκέτη μανία».

Η δρ Τζόνσον άρχισε να ασχολείται με τη μισοφωνία το 1997, όταν ήρθε αντιμέτωπη με το πρώτο περιστατικό της. «Εκλαιγε γοερά, γιατί κάποιοι άλλοι γιατροί τής είχαν πει πως εάν ήθελε θα μπορούσε να το ελέγξει», θυμάται. «Πάντα κλαίνε. Δεν είναι όμως δικό τους λάθος που δεν αντέχουν κάποιους ήχους, δεν επιδίωξαν να παρουσιάσουν μισοφωνία, ούτε την προκάλεσαν».

Κι αν αυτή είναι η αρχική αντίδραση των παιδιών, «ούτε όταν ενηλικιωθούν το ξεπερνούν», προσθέτει. «Απλώς προσαρμόζουν τις ζωές τους σε αυτό το πρόβλημα».

Η 19χρονη Τέιλορ Μπένσον από το Πανεπιστήμιο του Κρέιτον στην Ομαχα λέει πως πολλοί ήχοι του στόματος, καθώς και το ρούφηγμα της μύτης και η μάσηση της τσίχλας, της προκαλούν ταχυπαλμία και αίσθημα σφιξίματος στο στήθος. Κάθε φορά που έρχεται αντιμέτωπη με τέτοιους ήχους νιώθει τις γροθιές της να σφίγγονται και τα μάτια της να καρφώνουν αγριεμένα τον άνθρωπο που τους δημιουργεί.

«Εχω μπλέξει σε ατελείωτους καβγάδες εξαιτίας της και έχω χάσει πολλούς φίλους», ομολογεί.

Αλλο η υπερακουσία

Η μισοφωνία (σημαίνει «μίσος για τους ήχους») μερικές φορές συγχέεται με την υπερακουσία, η οποία είναι η μειωμένη αντοχή στους ήχους με συνέπεια να εκλαμβάνει κάποιος έναν συνηθισμένο ήχο ως αφύσικα δυνατό ή σωματικά επώδυνο. Για τη δρα Τζόνσον, οι δύο διαταραχές είναι διαφορετικές.

«Οι πάσχοντες από μισοφωνία δεν έχουν πρόβλημα με τους δυνατούς ήχους, όσο πιο δυνατός είναι ένας ήχος τόσο το καλύτερο», εξηγεί. «Οι ήχοι που δεν αντέχουν είναι πολύ απαλοί, με το ζόρι τους ακούει κανείς». Οπως λέει, έχει ασθενή που τρελαίνεται ότι ακούει τον σκύλο της να… γλείφει την πατούσα του, ενώ ένας άλλος δεν αντέχει τον ήχο που κάνει το γράμμα πι σε μια συνηθισμένη συζήτηση.

Η μισοφωνία φαίνεται πως έχει κληρονομικές συνιστώσες – η Αντα Σίγκανοφ πιστεύει πως έπασχε και ο πατέρας της από αυτήν, διότι όταν ήταν παιδί και της αγόραζε καινούργια παπούτσια ούρλιαζε πως δεν αντέχει το τρίξιμό τους στο πάτωμα του σπιτιού.

Η συχνότητα της μισοφωνίας παραμένει άγνωστη. Το μόνο σίγουρο είναι πως στην ιστοσελίδα που έχει δημιουργήσει η δρ Τζόνσον γι' αυτήν (http://soundsensitivity.info/english/) έχουν εγγραφεί ως μέλη 1.700 πάσχοντες από όλο τον κόσμο.

Οσον αφορά την αντιμετώπισή της, κάθε ασθενής κάνει ό,τι μπορεί για να την αντέξει. Αλλοι επιστρατεύουν ωτασπίδες, άλλοι αποφεύγουν πάση θυσία τις συνθήκες που δημιουργούν τους εχθρικούς ήχους, κάποιοι μουρμουρίζουν μόνοι τους για να καλύπτουν τους περιβάλλοντες ήχους και κάποιοι, όπως η Αντα Σίγκανοφ, φωνάζουν. «Μόνο όταν φωνάξω “σκάστε” ή “σταματήστε” καταλαγιάζουν τα ακραία συναισθήματα που νιώθω», λέει. «Αν δεν αντιδράσω κάπως, ο θυμός μου εντείνεται. Το ουρλιαχτό είναι αρκετό για να δώσω τέλος στο μαρτύριό μου».

 

Παγκόσμια  Ημέρα  Αλλεργίας

 

ΚΟΡΥΦΗ

Αυτιά, παθήσεις και θεραπείες με ασκήσεις και βότανα

Καταρχήν πριν ξεκινήσουμε με την επιστημονική ανάλυση των παθήσεων των αυτιών, ας κάνουμε μια πιο πνευματική προσέγγιση του προβλήματος.
Όπως και στα μάτια, τα προβλήματα στα αυτιά υποδηλώνουν διαταραχές στην επιθυμία του ατόμου να ακούει το εξωτερικό του περιβάλλον.
Η βαρυκοϊα είναι αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας τέτοιας στάσης του ατόμου. Η αποφυγή της ακοής συνήθως εστιάζεται στο κοντινό οικογενειακό ή κάποιες φορές και επαγγελματικό περιβάλλον.
Είναι πολύ κρίσιμο λοιπόν, για να αντιστραφεί η κατάσταση, το άτομο να αλλάξει στάση απέναντι σε αυτούς που δεν θέλει να ακούει. Είτε θα πρέπει να τους αποδεχτεί έτσι όπως είναι είτε θα πρέπει να τους αποχωριστεί.
Εάν δεν λυθεί αυτό το ζήτημα, τότε είναι δεδομένο οτι θα φτάσει σε λίγο καιρό στην βαρυκοϊα και κάποιες φορες ακόμα και στην πλήρη απώλεια της ακοής.

ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ ΑΦΤΙΟΥ

Τα παιδιά είναι πολύ πιο πιθανό να πάθουν λοιμώξεις του μέσου ωτός, απ’ όσο οι ενήλικοι, λόγω του σχήματος και της θέσης των ευσταχιανών σαλπίγγων τους. Καλέστε έγκαιρα το γιατρό σας, αν υποψιάζεστε ότι το παιδί σας έχει λοίμωξη του αφτιού. Η έγκαιρη θεραπεία των λοιμώξεων του αφτιού μπορεί να προλάβει τη ρήξη του τυμπάνου ή μακροπρόθεσμη λοίμωξη. Ελαττώματα ακοής και προβλήματα ομιλίας μπορεί να είναι αποτελέσματα μακροχρόνιων λοιμώξεων του αφτιού και συγκέντρωσης υγρού.

Λοιμώξεις του εξωτερικού αφτιού

Όταν ένα παιδί έχει λοίμωξη του εξωτερικού αφτιού, ο ακουστικός πόρος και το πτερύγιο πρήζονται, πονούν και έχουν φαγούρα. Τα παιδιά που κολυμπούν τακτικά είναι πιο επιρρεπή στη διαταραχή, λόγω ερεθιστικών ουσιών στο νερό που μπορεί να μπουν στα αφτιά. Ο γιατρός σας μπορεί ν’ αντιμετωπίσει την κατάσταση με αντιβιοτικές ωτικές σταγόνες. Μην αφήνετε να μπει νερό στα αφτιά του παιδιού, μέχρι να υποχωρήσει η λοίμωξη.

Μέση ωτίτιδα

Φλεγμονή του χώρου μεταξύ του τύμπανου και του εσωτερικού αφτιού. Η πιο συνηθισμένη αιτία είναι η λοίμωξη.
Η κατάσταση προκαλεί πυρετό και πόνο. Ο γιατρός μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση, εξετάζοντας το τύμπανο του παιδιού σας μ’ ένα όργανο παρατήρησης. Τα αντιβιοτικά συνήθως ανακουφίζουν από τον πόνο και τον πυρετό σε 48 ώρες. Η απώλεια ακοής από τη συγκέντρωση υγρού στο μέσο αφτί μπορεί να κρατήσει 1-2 εβδομάδες.

Έγχυση μέσου αφτιού

Συγκέντρωση κολλώδους υγρού ή βλέννας στο μέσο αφτί. Το υγρό μαζεύεται μετά από κρυολόγημα ή κρίση μέσης ωτίτιδας. Σε άλλες αιτίες περιλαμβάνεται η αλλεργική ρινίτιδα και τα διογκωμένα κρεατάκια (ομάδες ιστών στο πίσω μέρος της μύτης) που φράσσουν το άνοιγμα των ευσταχιανών σαλπίγγων. Ένα αεροπορικό ταξίδι ατόμου με κρυολόγημα μπορεί να προκαλέσει έγχυση μέσου αφτιού, αν αλλάξει η πίεση. Για λόγους που είναι ασαφείς, το κάπνισμα των γονέων μπορεί επίσης να συμβάλλει στην έγχυση μέσου αφτιού των παιδιών. Το υγρό στο μέσο αφτί παρενοχλεί τη μετάδοση του ήχου από το τύμπανο στο έσω αφτί και μπορεί να προκαλέσει μερική ή ολική απώλεια ακοής. Οι γιατροί αναγνωρίζουν την κατάσταση στη διάρκεια ενός τσεκ απ ή όταν κάνουν έλεγχο για απώλεια ακοής.
Αντιμετώπιση απόφραξης μέσου αφτιού
Το υγρό στο μέσο αφτί συχνά φεύγει χωρίς θεραπεία, αλλά ο γιατρός πιθανόν να παρακολουθήσει το παιδί για λίγο, για να βεβαιωθεί ότι έχει συμβεί αυτό.
Αντιβιοτικά μπορούν να βοηθήσουν, αν υπάρχει λοίμωξη από βακτηρίδια. Η απώλεια ακοής από φραγμένο μέσο αφτί μπορεί να απαιτήσει εγχείρηση.

ΕΛΕΓΞΤΕ ΤΗΝ ΑΚΟΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ

Ελέγξτε την ακοή του παιδιού σας τακτικά, ειδικά αν ήταν άρρωστο πρόσφατα. Καλέστε γιατρό, αν η απάντηση σε οποιαδήποτε από τις παρακάτω ερωτήσεις είναι “όχι”:
*Στις 5 με 6 εβδομάδες, αν μιλάτε στο παιδί σας, όταν είστε εκτός του οπτικού του πεδίου, αντιδρά και γυρίζει το κεφάλι του προς εσάς;
*Στους 6 με 12 μήνες, αντιδρά το παιδί σας στον ήχο του χαρτιού που τσαλακώνεται και του ονόματος του; κάνει το μωρό σας ήχους λόγου;
*Στους 18 μήνες, μπορεί το παιδί σας να πει τις πρώτες λέξεις του;
*Στα δυο χρόνια, μπορεί να σας ακούσει όταν φωνάζετε από άλλο δωμάτιο;
*Στα τρία χρόνια, μιλάει καθαρά το παιδί σας, εκτός από το “σ” και το “θ”;

ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΚΥΨΕΛΙΔΑΣ

Αν νομίζετε ότι υπάρχει πάρα πολλή κυψελίδα στο αφτί του παιδιού σας, μην προσπαθείτε να τη βγάλετε ή να την ξεπλύνετε μόνοι σας. Ο γιατρός σας θα σας δώσει ωτικές σταγόνες σχεδιασμένες να διαλύουν τη συσσωρευμένη κυψελίδα στο αφτί του παιδιού σας. Αν η κυψελίδα δε διαλύεται, πηγαίνετε πάλι το παιδί στο γιατρό σας, για να τη βγάλει στο ιατρείο του.

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΣΤΟ ΑΦΤΙ

Τα παιδιά συχνά σπρώχνουν μικρά αντικείμενα, όπως μπιζέλια, χάντρες ή κομμάτια χαρτιού στ’ αφτιά τους. Αυτά τα ξένα σώματα μπορούν να προκαλέσουν πόνο και προσωρινή απώλεια ακοής. Βαθιά διείσδυση στο αφτί ενός ξένου αντικειμένου και οι απόπειρες να το βγάλετε στο σπίτι μπορούν να βλάψουν το τύμπανο. Αν το παιδί σας βάλει κάτι στο αφτί του, μην προσπαθείτε να το βγάλετε με νερό. θα μπορούσε να φουσκώσει και να κάνει την εξαγωγή πιο δύσκολη. Ξένα σώματα στο αφτί πρέπει ν’ αφαιρούνται από γιατρό.

Έντομα στο αφτί

Μπορεί να μπουν στο αφτί πετώντας ή περπατώντας και να παγιδευτούν . Ένα παιδί μπορεί να τρομάξει από το θορυβώδες βούισμα ή χτύπημα του εντόμου. Για να σκοτώσετε το έντομο πριν αφαιρεθεί στο ιατρείο του γιατρού, βάλτε πολλές σταγόνες ζεστό λάδι για μωρά στο αφτί του παιδιού σας.

Οι άνθρωποι με ακουστικές βλάβες στηρίζονται κυρίως στην όρασή τους για επικοινωνία, όπως για παράδειγμα, ανάγνωση λόγου, ανάγνωση χειλιών, Ελληνική νοηματική γλώσσα ή όπως στην Αγγλία σε μια μορφή αγγλικών που χρησιμοποιεί το λεξιλόγιο BSL και ονομάζεται Υποστηριζόμενα Σήματα Αγγλικών (SSE).
Όσον αφορά τους σοβαρά και βαθύτατα κωφούς ανθρώπους, η εκμάθηση της γλώσσας ακολουθεί μια διαφορετική πορεία σε σύγκριση με τον τρόπο γλωσσικής ανάπτυξης των φυσιολογικά αναπτυσσόμενων ανθρώπων. Συνήθως η γλώσσα είναι επίκτητη μέσα από την άφθονη έκθεση σε μια γεμάτη νόημα γλωσσική αλληλεπίδραση κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Η σοβαρή κώφωση μειώνει και σε ποιότητα και σε ποσότητα τη γλωσσικά ερεθίσματα που προσφέρονται στο εκάστοτε άτομο.
Οι μαθητές με ακουστικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη γλώσσα των Ελληνικών, ίσως βρουν ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή αρκετά εύχρηστο, όπως για παράδειγμα, τα προγράμματα θησαυρός και έλεγχος της γραμματικής. Επίσης, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο αποτελεί ένα αποτελεσματικό τρόπο επικοινωνίας για τους κωφούς μαθητές. Μερικοί μαθητές χρησιμοποιούν κατά τη διάρκεια των διαλέξεων φορητό υπολογιστή, έτσι ώστε να διαβάζουν τα χείλη και να δακτυλογραφούν ταυτόχρονα.

Υπάρχουν τέσσερις τύποι απώλειας της ακοής:

Αγώγιμη απώλεια ακοής (οι διαβάσεις μεταφοράς για τους ήχους για να φθάσουν στο εσωτερικό αυτί επηρεάζονται). Οι αγώγιμες απώλειες ακοής έχουν επιπτώσεις συνήθως σε όλες τις συχνότητες με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ακούν και να οδηγεί στην βαριά απώλεια της ακοής.

Νεύρο-αισθητηριακή απώλεια ακοής (ζημία στα λεπτά αισθητήρια τριχοειδή αγγεία του εσωτερικού αυτιού ή των νεύρων που την παρέχουν). Αυτή η απώλεια ακοής μπορούν να κυμανθεί από ήπια ως βαριά και έχει συχνά επιπτώσεις στη δυνατότητα του προσώπου να ακούει μόνο κάποιες συχνότητες έναντι άλλων.

Μια μικτή απώλεια ακοής αναφέρεται σε έναν συνδυασμό αγώγιμης και νεύρο-αισθητηριακή απώλειας και σημαίνει ότι ένα πρόβλημα εμφανίζεται και στον εξωτερικό, στο μέσο και στο εσωτερικό αυτί.

Μια απώλεια ακοής προκύπτει από ζημία ή εξασθένιση στα νεύρα ή στο κεντρικό νευρικό σύστημα, είτε στις διαβάσεις προς τον εγκέφαλο είτε στον ίδιο τον εγκέφαλο.

Γενικότερα, οι μαθητές που χάνουν την ακοή τους ή μέρος της ,κατά τη διάρκεια της παιδικής τους ηλικίας, συνήθως χρησιμοποιούν τη μέθοδο ανάγνωσης χειλιών, ενώ αντίθετα, αυτοί που γεννιούνται κωφοί ή χάνουν την ακοή τους κατά το στάδιο της βρεφικής τους ηλικίας, χρησιμοποιούν τη νοηματική γλώσσα. Οι μαθητές που χρησιμοποιούν την ανάγνωση χειλιών, μπορούν ταυτόχρονα να χειρίζονται ένα φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή ή να διαθέτουν μαζί τους ένα βοηθό, ο οποίος να κρατάει σημειώσεις ενώ παράλληλα οι ίδιοι να επικεντρώνονται στις εκφράσεις του προσώπου του ομιλητή.

Στην περίπτωση ενός κωφού μαθητή, η ανάπτυξη της ομιλουμένης γλώσσας είναι σπάνια φυσική και αυτόματη, αλλά αντίθετα αποτελεί προϊόν μιας επίπονης διαδικασίας με αμέτρητα εμπόδια και παγίδες.

Για πολλούς μαθητές, οι οποίοι γεννήθηκαν κωφοί, η ομιλουμένη γλώσσα αποτελεί τη δεύτερη γλώσσα τους και η νοηματική την πρώτη. Εντούτοις, σε αντίθεση με άλλους μαθητές, οι οποίοι δεν μαθαίνουν τα Αγγλικά σαν πρώτη γλώσσα, οι εκ γενετής κωφοί μαθητές αδυνατούν να μάθουν Αγγλικά με τον τρόπο που μαθαίνει ένας Γερμανός ή Γάλλος αυτόχθων ομιλητής. Δεν μπορούν να εντρυφήσουν στη γλώσσα καθώς δεν μπορούν να την ακούσουν. Επιπροσθέτως, από τη στιγμή που η νοηματική είναι ολοκληρωτικά οπτική, οι κωφοί μαθητές δεν διαθέτουν γραπτή ή ομιλούμενη γλώσσα, στην οποία να βασίσουν την εκμάθηση μιας δεύτερης γλώσσας.

Πως τα Προβλήματα Ακοής επιδρούν στην μάθηση και τη διδασκαλία
Στην περίπτωση των κωφών μαθητών που έχουν την ομιλουμένη ως δεύτερη γλώσσα, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι βιώνουν διάφορα γλωσσικά προβλήματα. Οι δυσκολίες είναι περισσότερο έκδηλες στις γραπτές εργασίες, στις οποίες τα λάθη εντοπίζονται κυρίως στη δομή της πρότασης, στους χρόνους του ρήματος και σε διάφορες παραλείψεις λέξεων. Η δυσκολία επιτείνεται καθώς η γλώσσα υποδοχής συνήθως υφίσταται σε άπταιστο λόγο και για αυτό προκύπτει πρόβλημα στην ανάγνωση των χειλιών των άλλων ανθρώπων.

Η έλλειψη ακοής και ακουστικών αναμνήσεων υποδηλώνει ότι οι σπουδαστές αδυνατούν να εξιστορήσουν αυτό που είναι γραμμένο σε μια σελίδα. Επιπλέον, η νοηματική διαθέτει γραμματική και σύνταξη, η οποία είναι διαφορετική από την ομιλουμένη γλώσσα, γεγονός που δυσχεραίνει την απόδοση του μαθητή.

Οι έρευνες, επίσης φανερώνουν ότι η αναγνωστική ηλικία των κωφών μαθητών που αποφοιτούν το σχολείο είναι χαμηλότερη του μέσου εθνικού όρου. Συνεπώς, είναι πιθανό ότι οι κωφοί σπουδαστές, οι οποίοι εισέρχονται στην ανώτερη και ανώτατη εκπαίδευση, είναι ήδη λειτουργικοί σε ένα σχετικώς προχωρημένο επίπεδο. Εντούτοις, η ανάγνωση παραμένει ένα επίπονο καθήκον για μερικούς κωφούς σπουδαστές, καθώς το λεξιλόγιό τους μπορεί να είναι αξιόλογα περιορισμένο σε σύγκριση με τις ακουστικές τους αιχμές. ’γνωστες λέξεις ή λέξεις που δεν έχουν παρουσιαστεί με συγκεκριμένο τρόπο στον μαθητή, δεν μπορούν να διαβαστούν από τα χείλη. Συνεπώς, οι κωφοί σπουδαστές συχνά πρέπει να ψάχνουν όχι μόνο την τεχνική διάλεκτο που σχετίζεται με το θέμα αλλά και τη γλώσσα που είναι οικεία στις ακουστικές τους αιχμές. Μια ασύγκριτη ποσότητα χρόνου μπορεί να δαπανηθεί στην ανάγνωση και την προετοιμασία εργασιών, συχνά με την υποστήριξη μιας ατομικής γλώσσας ή ενός εκπαιδευτικού υποστήριξης μάθησης.

Σε σύγκριση με τους φυσιολογικά αναπτυσσόμενους σπουδαστές, το μονοπάτι για την γενική γνώση μπορεί να είναι αποκλεισμένο για τον μαθητή με μειωμένη ακοή. Οι φυσιολογικοί σπουδαστές απορροφούν τη γνώση μέσα από την ανάγνωση εφημερίδων, την τηλεόραση ή το ραδιόφωνο και με τις συζητήσεις με άλλους σπουδαστές. Αυτή η τυχαία συλλογή πληροφοριών βοηθάει στο σχηματισμό απόψεων και ικανοτήτων απαραίτητων για την ανώτερη εκπαίδευση. Επίσης, οι κωφοί σπουδαστές μπορεί να αρνηθούν την πρόσβαση σε όλο αυτό τον πλούτο της γνώσης και την εμπειρία ζωής. Το τελικό αποτέλεσμα συχνά αντανακλάται στην γραπτή εργασία του κωφού μαθητή, η οποία χαρακτηρίζεται από έλλειψη βάθους, ανωριμότητα και μερικές φορές ανενημέρωτες απόψεις και προβλήματα διαδοχικής και ολικής δομής του γραπτού λόγου.

Ένα επιπρόσθετο πρόβλημα για τους σπουδαστές με ακουστικές βλάβες αποτελεί η ομαδική εργασία και σε αρκετές περιπτώσεις απαιτείται η υιοθέτηση επιτρεπτικών στρατηγικών εκ μέρους της υπόλοιπης ομάδας.

Λαμβάνοντας υπόψη, ότι απαραίτητο συστατικό πολλών ομαδικών δραστηριοτήτων είναι η ανάθεση υπευθυνότητας και ελέγχου στους σπουδαστές, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να συμβιβαστούν με το μέγεθος της παρέμβασής τους και την συμπερίληψη όλων των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία. Βέβαια, απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η εφαρμογή των συστημάτων εκείνων, τα οποία ωθούν τις ομάδες στην ανάληψη πρωτοβουλιών για την εμπλοκή όλων των μαθητών στην εκπαιδευτική διαδικασία.

Οι εκπαιδευτικοί χρειάζεται να λάβουν υπόψη τη δομή του μαθήματός τους, τη διδακτική υποστήριξη, τα βοηθήματα, την ανάπτυξη κατάρτισης και το περιβάλλον μάθησης. Επίσης, απαιτείται αντικατάσταση των μακρήγορων ομιλιών και σεμιναρίων με μια περισσότερο προσβάσιμη μάθηση, μια μάθηση βασισμένη στη χρήση μικρών διδακτικών ομάδων. Τέλος, η μάθηση με ηλεκτρονικούς υπολογιστές μπορεί να μειώσει την ανάγκη για επικοινωνιακή υποστήριξη.

Η παροχή σημειώσεων, πριν από την έναρξη του μαθήματος, αποτελεί μια επιπλέον βοήθεια για το μαθητή, μια βοήθεια που πολλαπλασιάζει τα οφέλη της όταν οι σημειώσεις αυτές δίνονται σε ηλεκτρονική μορφή. Η χρήση οπτικών βοηθημάτων (π.χ PowerPoint) λειτουργεί ευεργετικά στην κατανόηση των ομιλούμενων πληροφοριών.
Όταν το νερό μπαίνει στο αυτί μπορεί να μεταφέρει σε αυτό μικρόβια ή μύκητες. Συνήθως βγαίνει αμέσως μόνο του, το αυτί στεγνώνει και έτσι τα μικρόβια και οι μύκητες δεν προκαλούν κανένα πρόβλημα. Μερικές φορές όμως το νερό παραμένει εγκλωβισμένο στο κανάλι του αυτιού και το δέρμα μουλιάζει. Τότε τα μικρόβια και οι μύκητες αναπτύσσονται, πολλαπλασιάζονται και μπορεί να κάνουν φλεγμονή στο εξωτερικό τμήμα του αυτιού, δηλαδή εξωτερική ωτίτιδα.

Τι συμπτώματα κάνει η εξωτερική ωτίτιδα;

Νιώθετε το αυτί σας βουλωμένο και μπορεί να έχετε φαγούρα
Το κανάλι του αυτιού πρήζεται και μερικές φορές αποφράσσεται.
Το αυτί αρχίζει να τρέχει και βγάζει γαλακτώδες υγρό
Το αυτί πονάει και είναι πολύ ευαίσθητο στο άγγιγμα, ιδίως στο χόνδρο μπροστά από το κανάλι του
Μερικές φορές διογκώνονται οι λεμφαδένες του λαιμού

Τι προφυλάξεις μπορώ να πάρω;

Εάν νιώσετε τα αυτί σας υγρό ή βουλωμένο μετά το κολύμπι, το λούσιμο ή το μπάνιο βάλτε σ΄ αυτό ωτικές σταγόνες για να το στεγνώσετε. Οι καλύτερες σταγόνες είναι αυτές που περιέχουν βορικό οξύ ή λευκό ξύδι. Το ελαφρύ όξινο περιβάλλον αναστέλλει την ανάπτυξη των μικροβίων και των μυκήτων. Ένα στεγνό αυτί έχει ελάχιστες πιθανότητες να κάνει φλεγμονή. Μπορείτε να στεγνώσετε επίσης το αυτί σας με το πιστολάκι των μαλλιών. Απαγορεύεται να χρησιμοποιείτε μπατονέτες (Q-tips), διότι αυτές σπρώχνουν το υλικό απόφραξης βαθύτερα στο κανάλι του αυτιού, ερεθίζουν το δέρμα του και το κάνουν να εκκρίνει υγρασία ή να αιμορραγήσει.
Αν στο αυτί σας δημιουργείται επαναλαμβανόμενο πρόβλημα θα χρειασθείτε ελαιούχες ωτικές σταγόνες πριν από το κολύμπι για να το προστατεύσετε από το νερό.

Πότε πρέπει να πάω στο γιατρό;

Εάν έχετε τα συμπτώματα της εξωτερικής ωτίτιδας θα χρειασθείτε ιατρική φροντίδα. Θα κάνουμε συχνό καθαρισμό του αυτιού σας και θα σας δώσουμε τις κατάλληλες ωτικές σταγόνες. Μερικές φορές είναι απαραίτητη η αντιβίωση.
Όσοι παρουσιάζουν προδιάθεση για εξωτερική ωτίτιδα, καλό είναι πριν από τα καλοκαιρινά μπάνια να επισκέπτονται τον Ωτορινολαρυγγολόγο για φροντίδα των αυτιών και ιδιαίτερες οδηγίες.

Τα θαλασσινά σπορ (καταδύσεις, σκι, σέρφινγκ κλπ) χαρίζουν συγκλονιστικές εμπειρίες. Πολλές φορές όμως βάζουν σε δοκιμασία το αυτί και είναι δυνατόν να προκαλέσουν σ’ αυτό ελαφρές ή βαριές παθήσεις.

Η διάτρηση τυμπάνου είναι η πιο συχνή πάθηση. Τη στιγμή που σπάει το τύμπανο έχετε έντονο πόνο και μερικές φορές αίμα. Ο πόνος υποχωρεί σε λίγο και νιώθετε βουητό, μπούκωμα στο αυτί και ίσως βαρηκοΐα. Μπορείτε να πάρετε παυσίπονο αλλά απαγορεύεται να βάλετε σταγόνες και να ξαναβρέξετε το αυτί σας. Πρέπει να σας δούμε το συντομότερο, να διαπιστώσουμε αν υπάρχει τρύπα στο τύμπανο, τι μέγεθος έχει, να μετρήσουμε την ακοή σας και να πάρετε τη σωστή θεραπευτική αγωγή.

Μπορεί να κλείσει η τρύπα στο τύμπανο;

Εάν το αυτί δεν μολυνθεί, τις περισσότερες φορές η διάτρηση επουλώνεται μόνη της. Αν περάσουν όμως τρεις μήνες περίπου και δεν έχει επουλωθεί είναι απαραίτητη η χειρουργική αποκατάσταση με τυμπανοπλαστική.
Στις περιπτώσεις που γίνει μόλυνση του αυτιού και αρχίσει να βγάζει πύον, τότε μπορεί να προκληθούν μεγαλύτερες καταστροφές του τυμπάνου και των μικρών οσταρίων του μέσου αυτιού. Δημιουργείται έτσι η χρόνια ωτίτιδα και θα χρειασθείτε εκτεταμένο χειρουργικό καθαρισμό του αυτιού και τυμπανοπλαστική.

Ίλιγγος

Ίλιγγος είναι το ψευδές αίσθημα περιστροφής ή κίνησης του σώματος όταν αυτό είναι σταθερό. λαβύρινθος
Ο λαβύρινθος είναι το τμήμα του αυτιού υπεύθυνο για τη διατήρρηση της ισορροπίας του σώματος. Απαραίτητα επίσης για την ισορροπία είναι ορισμένα τμήματα του εγκεφάλου, οι μύες του σώματος και η καλή λειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

Μια διαταραχή σε καθένα από τα παραπάνω μπορεί να προκαλέσει τα ακόλουθα συμπτώματα:
* Προσβολές ιλίγγου, αστάθειας, ζάλης και αίσθημα απώλειας του βάρους της κεφαλής. Αυτά μπορεί να συνοδεύονται με ναυτία η και έμετο. Τα επεισόδια αυτά μπορεί να συμβούν απότομα ή μπορεί να εμφανισθούν με τις αλλαγές της θέσης του σώματος ή της κεφαλής.
* Βαρηκοiα μόνιμη η με διακυμάνσεις.
* Θόρυβος, αίσθημα πληρότητας (μπούκωμα) ή αίσθημα πίεσης στο αυτί.

Το ιστορικό, η εξέταση και τα αποτελέσματα των διαφόρων εξετάσεων μας δείχνουν αν έχετε μια διαταραχή του μηχανισμού της ισορροπίας.
Η πλειοψηφία των ασθενών με ίλιγγο μπορούν να θεραπευθούν με φάρμακα, δίαιτα, ασκήσεις, ενέσεις, ή ένα συνδυασμό από όλα αυτά. Η χειρουργική θεραπεία ενδείκνυται σήμερα σε ολοένα και μικρότερο αριθμό ασθενών.

Παρά το ότι για το σύμπτωμα του ιλίγγου η θεραπεία είναι κατά κανόνα αποτελεσματική, για το αίσθημα πληρότητας (μπούκωμα), τη βαρηκοΐα ή των εμβοών στο αυτί δεν είναι πάντα το ίδιο αποτελεσματική.

Η δίαιτα βασίζεται στην πλήρη κατάργηση από τις τροφές μαγειρικού άλατος ή άλλων τροφών που προκαλούν κατακράτηση υγρών όπως τα γαλακτοκομικά. Η χρήση της βασίζεται στο ότι η αιτία της παθολογικής κατάστασης που προκαλεί τον ίλιγγο οφείλεται σε υπερδιάταση του λαβυρίνθου από υγρό και ότι η υπερβολική λήψη μαγειρικού άλατος προκαλεί κατακράτηση υγρού (αναφέρεται για τη νόσο του Meniere).

Το κάπνισμα προκαλεί στένωση των αγγείων και είναι δυνατό να συμβάλλει και στην πάθηση. Θα πρέπει να κόψετε το κάπνισμα ή τουλάχιστο να το ελαττώσετε.
Σε χρόνιες καταστάσεις μερικές ασκήσεις μπορεί να είναι αποτελεσματικές.

Πέρα από τις κλασσικές ασκήσεις για την αντιμετώπηση του «ιλίγγου θέσεως» που θα σας κάνει ο ιατρός σας όταν αυτή είναι η διάγνωση, υπάρχουν και ασκήσεις για χρόνια νοσήματα του λαβυρίνθου όταν οι θεραπείες δεν είναι αποτεσματικές και μπορούν να δοκιμασθούν από τον ίδιο τον ασθενή.

Η εφαρμογή αυτών των ασκήσεων εξηγείται καλύτερα με το παράδειγμα των παγοδρόμων. Αυτοί είναι ικανοί να περιστρέφονται γρήγορα, να σταματάνε απότομα και να κινούνται πάνω στον πάγο χωρίς δυσκολία. Τούτο οφείλεται στην εξάσκηση ή στον έλεγχο της ισορροπίας τους, ώστε να μη ζαλίζονται. Οι παραπάνω ασκήσεις μπορούν να βοηθήσουν με τον ίδιο τρόπο.

Η συναισθηματική φόρτιση (στενοχώρια) και η σωματική κόπωση μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη συχνότητα και βαρύτητα των κρίσεων. Αν πράγματι συμβαίνει αυτό, τότε μπορείτε να λαμβάνετε ένα ηρεμιστικό. Μπορείτε να συμβουλευτείτε και ψυχίατρο.
Αν σας δοθούν φάρμακα, συνεχίστε μέχρις ότου ο γιατρός σας αποφασίσει, ότι πρέπει να τα διακόψετε.
Η πλέον σύγχρονη θεραπεία συγκεκριμένων νοσημάτων του λαβυρίνθου είναι οι ενδοτυμπανικές ενέσεις φαρμάκων που έχουν σαν σκοπό την απορρόφηση αυτών απ’ευθείας από τον λαβύρινθο χωρίς ο ασθενής να εκτεθεί στις παρενέργειες των φαρμάκων λαμβάνοντάς τα από το στόμα ή ενδοφλέβια. Η ένεση γίνεται με την χρήση τοπικής αναισθησίας στο τύμπανο και είναι ανώδυνη. Γίνεται σε καθημερινά ή εβδομαδιαία προγράμματα τρείς ή τέσσερις φορές με τον ασθενή να πρέπει να παραμείνει στο εξεταστικό κρεββάτι για περίπου μισή ώρα. Οι ενέσεις αυτές αποτελούν ουσιαστικά τον λόγο για τον οποίο σήμερα έχουν ελαχιστοποιηθεί οι χειρουργικές επεμβάσεις για την αντιμετώπηση του ιλίγγου.

Κάποιες μορφές ιλίγγου εμφανίζονται σε κρίσεις που μπορεί να επαλαμβάνονται σε διαστήματα μηνών, ετών ή καθόλου. Κατά κανόνα οποιαδήποτε και αν είναι η αιτία του ιλίγγου σας ο εγκέφαλος έχει τη δυνατότητα να προσαρμόζει το σώμα στο αίσθημα της περιστροφής και τα έντονα συμπτώματα υποχωρούν ακόμα και χωρίς αγωγή σε πολλές περιπτώσεις.

Δεν είναι ασύνηθες μετά από μία κρίση ιλίγγου να παραμένει ένα αίσθημα «ζάλης» ή αστάθειας που δεν έχει την ένταση της αρχικής κρίσης αλλά είναι ενοχλητικό για αρκετό χρονικό διάστημα και σιγά σιγά φθίνει.

Καλοήθης Παροξυσμικός Ίλιγγος Θέσεως

Τι είναι; Κρίσεις ιλίγγου που διαρκούν δευτερόλεπτα και συνοδεύουν συκγεκριμένες κινήσεις του κεφαλιού όπως στην κατάκλιση, την έγερση από το κρεβάτι κλπ.
Που οφείλονται; Στην διαφυγή μέσα στον λαβύρινθο των κρυστάλων που υπάρχουν σε συγκεκριμένες θέσεις και έτσι η κίνησή τους προκαλεί τις κρίσεις ιλίγγου.
Πως θεραπεύεται; Με συγκεκριμένες ασκήσεις όπως στο σχήμα που έχουν σαν σκοπό την επανατοποθέτηση των κρυστάλλων στη σωστή τους θέση.

Νόσος Meniere. (ύδρωπας του λαβυρίνθου)

Τι είναι; Νόσημα που προσβάλει τον λαβύρινθο και εκδηλώνεται με κρίσεις ιλίγου σε διάφορα χρονικά διαστήματα, που διαρκούν από λεπτά μέχρι αρκετές ώρες και συνοδεύεται συνήθως από εμβοές (βουητά ή θόρυβο στο αυτί) και βαρηκοία.
Που οφείλεται: Στο εσωτερικό μέρος του λαβυρίνθου υπάρχει ο υμενώδης λαβύρινθος. Για κάποιον λόγο αυτό το τμήμα του λαβυρίνθου κατακρατεί περισσότερο υγρό από όσο πρέπει με αποτέλεσμα να φουσκώνει σε σχέση με το υπόλοιπο μέρος του λαβυρίνθου (ύδρωπας) με συνέπεια τις κρίσεις ιλίγου, των βουητών και της βαρηκοίας.
Πως θεραπεύεται; Η θεραπεία είναι σύνθετη ανάλογα με την συχνότητα και την ένταση των κρίσεων. Καταρχήν θα πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση αλατιού και προϊόντων αλμυρών όπως τα τυριά και αυτό γιατί το αλάτι κατακρατά υγρά. Εάν αυτό δεν είναι αρκετό προστίθενται στην θεραπεία φάρμακα βοηθητικά για την αποσυμφόρηση του λαβυρίνθου όπως διουρητικά. Χρήσιμες είναι και οι διάφορες ασκήσεις αποκατάστασης. Σε ασθενείς με συχνές κρίσεις η πιο σύγχρονη και αποτελεσματική θεραπεία είναι ενέσεις φαρμάκων που γίνονται μέσα στο αυτί (με τοπική αναισθησία) που έχουν σα σκοπό την αδρανοποίηση του λαβυρίνθου που πάσχει και έτσι την εξαφάνιση των κρίσεων. Σε κάποιες περιπτώσεις έχουν ένδειξη συγκεκριμένες χειρουργικές επεμβάσεις που όμως λόγω της μεγάλης αποτελεσματικότητας των ενέσεων τείνουν να μην χρησιμοποιούνται πια παρά μόνο σε πολύ επιλεγμένα περιστατικά.

Θεραπεία με άσκηση

Για τον Λαβύρινθο:

Ασκήσεις αποκατάστασης

Έχουν σαν σκοπό την «εκπαίδευση» του εγκεφάλου και του συστήματος ισορροπίας να μάθει να «αγνοεί» τα ερεθίσματα που προκαλούν ίλιγγο. Στην ουσία πρόκειται για συχνή και καθημερινή επανάληψη αυτών ακριβώς των κινήσεων του κεφαλιού και του σώματος που προκαλούν ίλιγγο με συνέπεια σιγά-σιγά το σύμπτωμα αυτό να φθίνει. Μπορείτε να κάνετε τις ασκήσεις που σας προκαλούν ίλιγγο, τις ασκήσεις που σας κάνει ο ιατρός σας ή ομάδες ασκήσεων σαν αυτές που ακολουθούν:
Θα πρέπει να γίνονται επί 15΄ δύο φορές την ημέρα φθάνοντας σιγά σιγά τα 30΄.

Ασκήσεις του ματιού: Κοιτάξτε προς τα πάνω, κατόπιν προς τα κάτω, αρχικά σιγά και αργότερα γρήγορα 20 φορές. Κοιτάτε από τη μία πλευρά στην άλλη, αρχικά σιγά και μετά γρήγορα 20 φορές. Συγκεντρώστε το βλέμμα σας στο δάκτυλό σας με το χέρι σας (δείκτης) 30 πόντους προς τα εμπρός και πίσω. Επαναλάβετε αυτή την κίνηση 20 φορές.

Ασκήσεις της κεφαλής: Κάμψτε το κεφάλι προς τα εμπρός μετά προς τα πίσω, με ανοικτά τα μάτια αργά και μετά γρήγορα 20 φορές. Καθώς βελτιώνεται ο ίλιγγος, αυτές οι ασκήσεις του κεφαλιού πρέπει να γίνονται με κλειστά τα μάτια.

Καθιστές ασκήσεις: Καθώς κάθεστε, ανυψώστε τους ώμους σας 20 φορές. Γυρίστε προς τα αριστερά 20 φορές. Κάντε κάμψη προς τα κάτω και σηκώστε αντικείμενα από το έδαφος και καθίστε 20 φορές.

Ασκήσεις στάσης: Σηκωθείτε και καθίστε 20 φορές με ανοικτά τα μάτια. Επαναλάβετε με κλειστά μάτια. Πετάξτε μία μικρή ελαστική μπάλα από το ένα χέρι στο άλλο πάνω από το επίπεδο των ματιών. Πετάξτε τη μπάλα από το ένα χέρι στο άλλο κάτω από το ένα γόνατο.

Θεραπεία με βότανα:

Διαβάστε:
Αντιβιοτικό λάδι για τα αυτιά

Είμαστε περισσότερο εξοικειωμένοι με το ρόλο που παίζουν τα αυτιά στην ακοή, πέρα όμως από την αντίληψη των ηχητικών κυμάτων, στέλνουν επίσης στον εγκέφαλο πληροφορίες για τον προσανατολισμό και την κίνηση του σώματος μέσα στον τρισδιάστατο χώρο.
Για να πραγματοποιήσει όλες αυτές τις λειτουργίες, ο οργανισμός έχει εξελίξει μιαν αρχιτεκτονικά θαυμάσια δομή που διευκολύνει αυτές τις πολύπλοκες δραστηριότητες κατά θαυμαστά αποτελεσματικό τρόπο.
Ξεφεύγουν από τα πλαίσια αυτού του βιβλίου τα προβλήματα του εσωτερικού αυτιού (έσω ωτός).
Εδώ θα ασχοληθούμε μόνο με παθήσεις που οφείλονται σε λοιμώξεις και καταρροή, οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα της κατ’ οίκον θεραπείας.

Λοιμώξεις

Οι λοιμώξεις του μέσου αυτιού συχνά ξεκινούν από το λαιμό και εξαπλώνονται στα αυτιά μέσω των ευσταχιανών σαλπίγγων.
Τα σημαντικότερα βότανα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε εδώ είναι τα αντιμικροβιακά, όπως η ιριδα, η Εχινάκια, το Σκόρδο και η Βαπτίσια, τα οποία είναι επίσης αντικαταρροϊκά και εξομαλυντικά.

Η Εχινάκια είναι η πιο χρήσιμη για όλες τις λοιμώξεις των αυτιών, της μύτης και του λαιμού.
Τα βότανα που είναι πλούσια σε αντισηπτικά έλαια είναι μεν χρήσιμα, αλλά συστήνονται περισσότερο για τα προβλήματα του λαιμού και της μύτης.

Πρέπει επίσης να εξετάσουμε τη χρήση λεμφοτονωτικών, όπως το Γάλιο και η Φυτολάκκα, καθώς και αντικα-ταρροϊκών και τονωτικών των βλεννογόνων μεμβρανών, όπως τα άνθη Φασκόμηλου, το Σολιντάγκο και η Υδραστίδα.

Τα κατάλληλα βότανα πρέπει να συνδυαστούν σε ένα ρόφημα (εκτός ίσως από την Υδραστίδα, που επειδή έχει πικρή γεύση, συχνά χορηγείται σαν σκόνη σε κάψουλες, ιδιαίτερα στα παιδιά).

Αν και αυτή η εσωτερική αγωγή θα είναι αποτελεσματική, σε περιπτώσεις ωταλγιών (πόνου των αυτιών) μπορεί να χρειαστεί και εξωτερική αγωγή.
Η ωταλγία μπορεί να γίνει πολύ οδυνηρή, ιδιαίτερα στα παιδιά, και να προκαλέσει μεγάλη ταλαιπωρία, υπάρχουν όμως αρκετοί τρόποι για να καταπραϋνθεί.

Πόνος των Αυτιών

Ο ταχύτερος τρόπος για να ανακουφιστεί ο πόνος των αυτιών είναι ο χυμός Κοτυ-ληδώνας.

Συγκεντρώστε μερικά από τα στρογγυλά φύλλα της Κοτυληδώνας.

Το φυτό αυτό αναπτύσσεται σε τοίχους και βράχους σε πολλά μέρη και μπορεί να βρεθεί εύκολα.
(Θα γνωρίσετε την Κοτυληδώνα από το ότι οι μίσχοι του καταλήγουν στο κέντρο του κάτω μέρους του στρογγυλού φύλλου.) Συνθλίψτε δυο φύλλα σε ένα σουρωτήρι και συγκεντρώστε το χυμό.

Ρίξτε δύο σταγόνες του πράσινου χυμού (σε θερμοκρασία σώματος) μέσα στο αυτί που πονά και κλείστε το με λίγο βαμβάκι.

Το έλαιο του Βερμπάσκου μπορεί να χρησιμοποιηθεί με τον πιο πάνω τρόπο, όπως και το ζεστό Αμυνδαλελαιο ή το βάμμα της Λομπέλια.
Αν δεν έχετε τίποτα από τα παραπάνω, φτιάξτε ένα δυνατό έγχυμα από Χαμομήλι, Αχιλλέα ή Ύσσωπο και ρίξτε στο αυτί δυο σταγόνες με τον ίδιο τρόπο.
Όλα αυτά τα ιάματα θα ανακουφίσουν τον πόνο, πρέπει όμως να θυμόμαστε ότι θα πρέπει να θεραπεύσουμε και τη λοίμωξη που τον προκαλεί.

Μαστοειδίτιδα

Μια όχι ασυνήθιστη πάθηση είναι η λοίμωξη της μαστοειδούς αποφύσεως, που βρίσκεται λίγο πίσω από το αυτί, και η οποία μπορεί να προκαλέσει το σχηματισμό αποστήματος που επηρεάζει το εξωτερικό ή το μέσο αυτί.
Η πάθηση αυτή πρέπει να αντιμετωπιστεί όπως οι δοθιήνες, σαν μια οργανική λοίμωξη (βλέπε το κεφάλαιο για το Δέρμα),
Κώφωση και Προβλήματα Ακοής
Η κώφωση μπορεί να οφείλεται σε νευρολογικά αίτια ή σε καταρροϊκή απόφραξη του μέσου αυτιού.
Η απόφραξη αυτή μπορεί να θεραπευθεί επιτυχώς με τη μέθοδο που περιγράφεται για τη ρινική καταρροή.
Η συσσώρευση κεριού (κυψελίδας) στο εξωτερικό αυτί μπορεί επίσης να συντελέσει στην εμφάνιση κώφωσης, οπότε θα πρέπει να αφαιρεθεί από ειδικό.

Εμβοή

Η εμβοή είναι μια πάθηση στην οποία το άτομο ακούει ένα βόμβο μέσα στο αυτί.
Μπορεί να οφείλεται σε καταρροϊκή συμφόρηση, ανεξάρτητα από το αίτιο, όμως, μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με τη χρήση Υδραστίδας ή Τσιμισιφούγκα λαμβανομένων σαν ροφήματα ή σε κάψουλες για κάποιο χρονικό διάστημα.

 

ΚΟΡΥΦΗ

Ακούτε φωνές; Iσως πίνετε πολύ καφέ! Η υπερκατανάλωση προκαλεί μικρές ηχητικές παραισθήσεις, λένε οι επιστήμονες

 

Τεχνολογία «εξαφανίζει» τους ήχους Μια συσκευή κάνει «αόρατα» τα ηχητικά κύματα Η συσκευή που παρουσίασαν οι ερευνητές αποτελείται από φύλλα πλαστικής ύλης που διαθέτουν πολλές σειρές από τρύπες. Στην πραγματικότητα η συσκευή δεν απορροφά ή εξαφανίζει με κάποιο τρόπο τα ηχητικά κύματα με τα οποία έρχεται σε επαφή αλλά τα απομακρύνει ή καλύτερα τα ανακατευθύνει. Έτσι , κάποιος που προσπαθεί για παράδειγμα να εντοπίσει με σόναρ κάποιο σκάφος στη θάλασσα δεν θα καταφέρει να το πετύχει αν το σκάφος έχει ενεργοποιημένη τη συγκεκριμένη συσκευή.

 

Τα αρχαία θέατρα «κουρδίζονταν»! «Γέγονα χαλκός ηχών...». Τι πληροφορίες μπορεί να κρύβει η φράση του Αποστόλου Παύλου στην προς Κορινθίους Επιστολή του για την ακουστική των αρχαίων θεάτρων; Ερευνητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου αποκαλύπτουν πώς τα αρχαιοελληνικά και ρωμαϊκά θέατρα άγγιζαν την ακουστική τελειότητα με τη βοήθεια χάλκινων αντηχείων

 

Πλαστική των πεταχτών αυτιών Η διαμόρφωση του πτερυγίου του ωτός γίνεται κατά τη διάρκεια της ενδομήτριας ζωής του παιδιού. Αρχίζει να προβάλλει από το πρόσωπο γύρω στον 3ο-4ο μήνα της κυήσεως. Σ' αυτό το χρονικό διάστημα αρχίζουν και σχηματίζονται τα ανατομικά στοιχεία του αυτιού (αύλακες-έλικες), τα οποία δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο πτερυγιαίος χόνδρος. Η διαμόρφωση του χόνδρου δίνει τη γνωστή εμφάνιση στο αυτί.

 

Πώς η κώφωση επέδρασε στη μουσική του Μπετόβεν Χάνοντας την ακοή του μείωσε τις ψηλές νότες αλλά τις χρησιμοποίησε ξανά όταν ήταν εντελώς κωφός

ΚΟΡΥΦΗ

Το σφουγγαράκι της... ακοής Θοδωρής Λαΐνας 

Θεραπεύει άμεσα τις βλάβες στο τύμπανο του αφτιού, ακόμη και τη διάτρηση Ομάδα Ιαπώνων επιστημόνων ανέπτυξε μια νέα επαναστατική μέθοδο επούλωσης τραυμάτων στο τύμπανο του αφτιού.

Το πρόβλημα Το τύμπανο είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο όργανο και υπάρχουν διάφορες αιτίες (λοιμώξεις, δυνατοί θόρυβοι, μπατονέτες καθαρισμού κ.α.) που μπορούν να του προκαλέσουν σοβαρές βλάβες όπως παραδείγματος χάριν, διάτρηση. Ανάλογα με το εύρος του τραύματος οι επιπτώσεις ποικίλουν: ξεκινούν από έντονους πόνους και φτάνουν μέχρι και στην προσωρινή απώλεια ακοής. Ορισμένες φορές η βλάβη είναι τόσο σοβαρή που απαιτείται κανονική χειρουργική επέμβαση για την αποκατάστασή της.

Το μαγικό σφουγγαράκι Επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κιότο και του νοσοκομείου Kitano στην Οζάκα ανέπτυξαν μια νέα θεραπευτική μέθοδο. Στο εσωτερικό του αφτιού, το τύμπανο του οποίου είναι τραυματισμένο, τοποθετείται ένα μικροσκοπικό σφουγγαράκι που έχει διάμετρο μόλις μισό εκατοστό. Το σφουγγαράκι είναι επικαλυμμένο με ειδικές πρωτεΐνες (ινοβλάστες αυξητικού παράγοντα) που διεγείρουν τον μηχανισμό της φυσικής επούλωσης του τραύματος.  Πιο συγκεκριμένα το σφουγγαράκι εμβαπτίζεται για δέκα λεπτά μέσα σε ένα υγρό που περιέχει τους ινοβλάστες. Στη συνέχεια το σφουγγαράκι τοποθετείται στο αυτί με μια εντελώς ανώδυνη διαδικασία που δεν απαιτεί ούτε καν τοπική αναισθησία και διαρκεί μόλις πέντε λεπτά. Μόλις το σφουγγαράκι εισαχθεί στο αυτί ξεκινά αμέσως η διαδικασία επούλωσης αφού οι ινοβλάστες με τους οποίους είναι εμποτισμένο το σφουγγαράκι αρχίζουν να απορροφώνται από τον τραυματισμένο ιστό του τυμπάνου. Οι ινοβλάστες επιταχύνουν τη δημιουργία νέων κυττάρων τα οποία επουλώνουν το τραύμα. Το σφουγγαράκι αποτελείται από ζελατίνη και μέσα σε διάστημα 2-3 μηνών «λιώνει» και διαλύεται αβλαβώς στον οργανισμό.

Οι δοκιμές Οι ερευνητές έκαναν μια δοκιμή χρησιμοποιώντας 63 άτομα που είχαν υποστεί εκτεταμένη διάτρηση στο τύμπανό τους. Οι ερευνητές εφάρμοσαν τη μέθοδο στους 53 ασθενείς ενώ οι υπόλοιποι δέκα «υποχρεώθηκαν» να περιμένουν να αποκατασταθεί η βλάβη μόνη της χωρίς να κάνουν χρήση κάποιας άλλης θεραπευτικής μεθόδου.

Στους 52 από τους 53 ασθενείς που έλαβαν τη νέα θεραπεία η βλάβη αποκαταστάθηκε πλήρως μέσα σε διάστημα λίγων εβδομάδων. Αντίθετα στους δέκα ασθενείς που δεν έλαβαν τη θεραπεία η βελτίωση της κατάστασής τους στο ίδιο διάστημα ήταν από ελάχιστη ως ανύπαρκτη. «Μια από τις πιο σημαντικές πτυχές της νέας θεραπείας είναι ότι οι ασθενείς αρχίζουν να διαπιστώνουν βελτίωση της ακοής τους από τη πρώτη κιόλας στιγμή που γίνεται η εισαγωγή του σφουγγαριού» αναφέρουν οι ερευνητές στο άρθρο τους που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Oncology and Neurology.  

ΚΟΡΥΦΗ

Ωτορινολαρυγγολογία  από medlook

Ωτορινολαρυγγολογία  άρθρα που δημοσιεύθηκαν μετά την 20/7/2010 από medlook

91 συνολικά άρθρα

Βουητό στα αυτιά και σχέση με κινητό τηλέφωνο
20-07-2010

Κίνδυνος για την ακοή και κώφωση σε παιδιά και νέους λόγω κακής χρήσης ατομικών συσκευών ακρόασης μουσικής
23-04-2010

Φάρυγγας και στρεπτόκοκκος: Οξεία στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα
12-04-2010

Ξηροστομία (στεγνό στόμα): Αιτίες, σημεία, συμπτώματα, θεραπεία και πρόληψη
11-04-2010

Επιχείλιος έρπης: Διάγνωση, θεραπεία και πρόληψη
21-03-2010

Καρκίνος της γλώσσας: Σημεία, συμπτώματα, διάγνωση, θεραπεία, πρόγνωση και πρόληψη
04-03-2010

Καρκίνος στόματος και φάρυγγα: Αιτίες, σημεία και συμπτώματα
11-02-2010

Το κερί του αυτιού σας (κυψελίδα): Αυτά που πρέπει να ξέρετε
08-02-2010

Η ακοή και οι αλλοιώσεις της λόγω ηλικίας
02-01-2010

Χρόνιος βήχας: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
14-12-2009

Βήχας και ιγμορίτιδα: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
05-11-2009

Μύκητες στο στόμα: Συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία
11-09-2009

Γιαούρτι εναντίον κακοσμίας στόματος, τερηδόνας και βακτηριδίων
11-07-2009

Οξεία μολυσματική ιγμορίτιδα: Σημεία, συμπτώματα, διάγνωση και θεραπεία
07-07-2009

Γεύση και οσμή: Αλλαγές λόγω αύξησης ηλικίας
27-06-2009

Βουητό στα αυτιά: Ποιες θεραπείες υπάρχουν;
04-06-2009

Καρκίνος του στόματος και του φάρυγγα: Η έγκαιρη ανίχνευση, διάγνωση και θεραπεία σώζουν ζωές
08-05-2009

Η γρίπη των χοίρων: Τα βασικά σημεία που πρέπει να γνωρίζετε
26-04-2009

Αλλεργία: Πως μπορείτε να την καταπολεμήσετε;
21-04-2009

Οι γυναίκες, ο ιδρώτας, η οσμή του ανθρωπίνου σώματος και η επιλογή συντρόφου για τεκνοποίηση
08-04-2009

Αμυγδαλές: Συμπτώματα μόλυνσης (αμυγδαλίτιδα) και απόφαση για αφαίρεση (αμυγδαλεκτομή)
11-03-2009

Ωτίτιδα παιδιών: Οι λανθασμένες θεραπείες απειλούν την ακοή και την ομιλία
25-02-2009

Η ποιότητα του αέρα στο χώρο εργασίας και η υγεία
03-02-2009

Κακοσμία του στόματος και το ελικοβακτηρίδιο του έλκους στο στομάχι
25-11-2008

Η ακοή των παιδιών και η σχολική τους απόδοση
25-09-2008

Αιμόπτυση: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
25-08-2008

Ο λόξυγγας: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
30-06-2008

Ξαφνική απώλεια ακοής και κίνδυνος για εγκεφαλικό επεισόδιο
27-06-2008

Ίλιγγος παροξυσμικός λόγω θέσης και θεραπεία με ειδικές κινήσεις της κεφαλής
14-06-2008

Κάπνισμα και παχυσαρκία: Προκαλούν απώλεια ακοής και μνήμης
11-06-2008

Αναφυλαξία: Σοβαρή και επικίνδυνη αλλεργική αντίδραση που μπορεί να απειλεί τη ζωή
05-06-2008

Ιγμορίτιδα και ρινίτιδα: Γιατί τα αντιβιοτικά δεν βοηθούν και ποιοι οι κίνδυνοι τους;
23-03-2008

Ροχαλητό και άπνοια του ύπνου στα παιδιά: Βελτίωση με χειρουργική επέμβαση
27-02-2008

Κακοσμία στόματος, υπερβολικό βάρος σώματος και παχυσαρκία
13-12-2007

Ιγμορίτιδα: Τα αντιβιοτικά στις πλείστες περιπτώσεις δεν βοηθούν
08-12-2007

Μέλι για την καταπολέμηση του βήχα: Πόσο αποτελεσματικό είναι;
05-12-2007

Ξηρός αέρας λόγω θέρμανσης: Τι προκαλεί στο δέρμα, μύτη, στόμα και μάτια;
02-12-2007

Βουητό στα αυτιά: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
13-11-2007

Παράλυση προσωπικού νεύρου τύπου Bell: Αιτιολογία, σημεία και συμπτώματα
27-10-2007

Νέα τεχνική αφαίρεσης αμυγδαλών με λιγότερο πόνο και αιμορραγία
25-09-2007

Ο ιδρώτας των ανδρών και η οσμή του: Γιατί σε ορισμένες γυναίκες αρέσει ενώ σε άλλες όχι;
19-09-2007

Χαλασμένα δόντια δημιουργούν καρδιακές παθήσεις;
06-09-2007

Η αίσθηση της όσφρησης σε άνδρες και γυναίκες: Πώς επηρεάζεται από την ηλικία και τα φάρμακα;
02-09-2007

Βουητό στα αυτιά: Πόσο καλή είναι η θεραπεία με μαγνητική διέγερση;
17-08-2007

Αϋπνία, αποφρακτική άπνοια του ύπνου και σοβαρά αυτοκινητιστικά δυστυχήματα
28-07-2007

Οι νέοι κινδυνεύουν από κώφωση λόγω δυνατής μουσικής στις νυχτερινές εξόδους
02-07-2007

Φαρυγγίτιδα: Συμπτώματα και αντιμετώπιση
05-06-2007

Ναυτία ταξιδιωτών: Μέτρα πρόληψης και φαρμακευτική αγωγή
03-06-2007

Αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα και Μεσογειακή διατροφή
14-04-2007

Χρόνιες ζαλάδες και νευρολογικές ή ψυχιατρικές παθήσεις
12-04-2007

Ακοή: Σε τι μπορεί να οφείλονται τα προβλήματα της;
22-03-2007

Αλλεργία: Ερωτήματα για τη σωστή διάγνωση
19-02-2007

Η οσμή ιδρώτα των ανδρών διεγείρει τις γυναίκες
11-02-2007

Λοιμώδης μονοπυρήνωση και οξεία πυώδης αμυγδαλίτιδα
19-01-2007

Ασπιρίνη εναντίον καρκίνου κεφαλής και λαιμού
31-12-2006

Η κακοσμία του στόματος και το τσάι
22-12-2006

Η ξεχωριστή μυρωδιά του κάθε ανθρώπου
05-12-2006

Καρκίνος λάρυγγα: Διάσωση της φωνής με λέιζερ και κρυοχειρουργική
27-11-2006

Πώς θα προστατευτείτε από την ηχορύπανση
10-09-2006

Το τραύλισμα και η συναισθηματική κατάσταση
20-08-2006

Καρκίνος του λάρυγγα: Συμπτώματα και αιτίες
19-08-2006

Ουλίτιδα, κακοσμία στόματος: Πρόληψη με δημητριακά ολικής αλέσεως
21-06-2006

Χρόνιο βουητό στα αυτιά: Επιδράσεις στις γνωσιακές ικανότητες
14-03-2006

Το κρασί και η ουλίτιδα
11-03-2006

Ηχορύπανση: Οι επιπτώσεις για την υγεία
26-02-2006

Η φωνή σας: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
21-02-2006

Ακουστικά κεφαλής: Προκαλούν απώλεια ακοής
13-09-2005

Κινητά τηλέφωνα: Χωρίς σχέση με εγκεφαλικούς όγκους
31-08-2005

Ποια είναι τα σημεία απώλειας ακοής;
06-08-2005

Μαγουλάδες: Συμπτώματα και επιδημία
15-05-2005

Ουλίτιδα: Συμπτώματα και πρόληψη
24-03-2005

Αλλεργία: Συμπτώματα και αιτίες
06-03-2005

Μικρόβια στα δόντια και πνευμονία
03-12-2004

Κακοσμία στόματος: Αντιμετώπιση με λέιζερ
26-11-2004

Ωτίτιδες: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
06-11-2004

Η μύτη και το κρυολόγημα
30-10-2004

Το φιλί: Ποιοι οι κίνδυνοι για την υγεία;
25-10-2004

Ροχαλητό και το ενεργητικό ή παθητικό κάπνισμα
18-10-2004

Κινητά τηλέφωνα αναλογικού τύπου και όγκοι ακουστικού νεύρου
15-10-2004

Βιταμίνη Ε εναντίον απώλειας ακοής και διαβήτη
26-09-2004

Πόσο χρήσιμη είναι η αφαίρεση των αμυγδαλών;
10-09-2004

Κακοσμία του στόματος: Αιτίες και αντιμετώπιση
19-05-2004

Αιμορραγία από τη μύτη: Αυτά που πρέπει να ξέρετε
28-04-2004

Η αίσθηση της οσμής: Σώζει ζωές
17-03-2004

Κακοσμία του στόματος και ασθένειες των πνευμόνων
09-01-2004

Χρόνια κούραση, πόνος και ιγμορίτιδα
25-08-2003

Η ωτίτιδα στα παιδιά και τα αντιβιοτικά
14-06-2003

Η αλλεργία, η ιγμορίτιδα, το άσθμα και η βρογχίτιδα
12-05-2003

Η μείωση της ακοής δεν ανιχνεύεται σωστά
19-04-2003

Εποχιακή αλλεργική ρινίτιδα
23-12-2001

Σημαντικά νέα για τον καρκίνο του στόματος.
07-05-2001

 

 

ΚΟΡΥΦΗ

Η ιστοσελίδα αυτή είναι  τμήμα του οικοχώρου " ΥΓΕΙΑ  

 

 

 

 

 

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ © 2008-2009 ΒΟΥΛΑ ΒΑΒΑΡΟΥΤΣΟΥ

από 7/4/09   .free counters.free counters.........

Μετρητής 

Επισκεπτών

από 16/1/2009

..........