Ένα παπούτσι μια ιστορία: 

Πώς δημιουργήθηκαν καi πώς εξελίχθηκαν στο χρόνο: Τα σαμπό και τα κλασικά αμερικάνικα μοκασίνια, αλλά και τα απλά σανδάλιαείναι τα βασικά είδη παπουτσιών που χρειαζόμαστε. Τα υπόλοιπα πραγματοποιούν τα όνειρα των σχεδιαστών και τις φαντασιώσεις ανδρών και γυναικών. Τα περισσότερα από τα άνετα γυναικεία παπούτσια προέρχονται από τα ανδρικά. Τα κολεγιακά, τα γιότινγκ, τα σνίκερς, τα αθλητικά, φτιάχτηκαν καταρχήν για τους άνδρες και αργότερα υιοθετήθηκαν από τα γυναικεία πόδια. Άλλα σθεναρά σχέδια όπως τα μοκασίνια, τα σαμπό και οι εσπαντρίγιες ήταν unisex από την αρχή. Οι γυναίκες yρήγορα αντιλήφθηκαν ότι τα μυτερά ευρωπαϊκού στιλ παπούτσια εγκλώβιζαν τα πόδια τους και γρήγορα αναγνώρισαν τα πλεονεκτήματα των μοκασινιών και μάλιστα ορισμένες τα υιοθέτησαν για μέσα στο σπίτι. Στην Ευρώπη τα υποδήματα εξακολουθούσαν ν' αντανακλούν τον διαχωρισμό των τάξεων. Μια περίοδος ραγδαίων κοινωνικών και οικονομικών αλλαγών που ξεκίνησε στα μέσα τον 1800 άλλαξε τον τρόπο ζωής των γυναικών και κατ' επέκταση τον τρόπο που ντύνονταν. Καθώς οι γυναίκες άρχισαν να εργάζονται έξω από το σπίτι, σε γραφεία και εργοστάσια τα παπούτσια αλλά και τα ρούχα άρχισαν να γίνονται περισσότερο πρακτικά. Τα παπούτσια που φορούσαν οι σονφραζέτες στις πορείες διαμαρτυρίας έγιναν μόδα σαν παπούτσια περιπάτου. Όλο και περισσότερες γυναίκες ανμμετέχουν ενεργά στα σπορ και φορούν άνετα παπούτσια από καμβά και ελαστικό καθώς και τα γνωστά σνίκερς. Το 1920 τα γυναικεία σώματά απελευθερώθηκαν, το ίδιο και τα πόδια τους. Η Κάθριν Χέμπορν και η Μάρλεν Ντίτριχ κατάφεραν να διατηρήσουν ένα λουκ αινιγματικό, συνδυάζοντας την άνεση με τη θηλυκότητα, φορώντας παπούτσια αντρικού τυπου.

Τα σνίκερ : Το 1860 πρωτοσυνδυάστηκαν οι ελαστικές σόλες με τον καμβά και δημιούργησαν τα πρώτα «κροκέ σανδάλια» της αγοράς. Αρyότερα το 1917 κατασκευάστηκαν από τη φίρμα Ked στις ΗΠΑ τα πρώτα δημοφιλή σνίκερ. Το όνομα προέρχεται από τον συνδυασμό του λατινικού ped - που σημαίνει πόδι - με το αρχικό «Κ» από το kid (παιδί)

Τα ιστιοπλοϊκά :Τα ανθεκτικά ιστιοπλοϊκά παπούτσια πρωτοδημιουργήθηκαν από τον ιοτιοπλόο Πολ Σπέρι, ο οποίος και εφάρμοσε την πατέντα, της ελαστικής σόλας, πάνω στα χνάρια του σκύλου του που άφηνε πάνω στο ντεκ του καταστρώματος. Αργότερα τα ιστιοπλοϊκά παπούτσια, από παπούτσια για πλοία, έγιναν για τον δρόμο ύστερα από μια πατέντα της Σεμπάκο από στιλπνό δέρμα.

Τα ακριβά λόφερ : Τα Βελγικά λόφερ είναι τα πιο ακριβά παπούτσια στον κόσμο αλλά και τα πλέον σπάνια και μοναδικά. Εμπνευστής της σόλας τους είναι ο Χένρι Μπέντελ, ο οποίος άρχισε να τα κατασκευάζει σύμφωνα με το σχέδιο μιας παραδοσιακής Βελγικής παντόφλας. Το χαρακτηριστικό τους που τα κάνει να ξεχωρίζουν είναι το διακριτικό φιογκάκι που έχουν στο επάνω μέρος. Διατίθενται μόνο από το κατάστημα στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης σε μια απίστευτη ποικιλία τόσο χρωμάτων όσο και υλικών. Μπορείτε να τα παραγγειλετε από μετάξι, βελούδο, γαλλικό λινό ή σουέτ.

Τα διαχρονικά : Οι Ισπανοί αγρότες έφτιαχναν ελαφριές παντόφλες από καμβά που τις ονόμαζαν αλμπαργκάτας, των οποίων οι σόλες ήταν υφασμένες από ένα χόρτο που το έλεγαν εσπάρτο. Στις αρχές τον 1900 η υψηλή κοινωνία στη Ριβιέρα τις υιοθέτησε και τις ονόμασε εσπαντρίγ. Το 1950 οι εσπαντρίγ καθιερώθηκαν στην Αμερική σαν εναλλακτική λύση για τα σανδάλια. Αργότερα η φίρμα Τζον και Ντέιβις δημιούργησε μια εκδοχή των εσπαντρίγ με σταθερή και παχιά σόλα κατάλληλη για περπάτημα στην πόλη.

Τα εργονομικά : Σε μια τάση επιστροφής στη φύση, σαν μια δήλωση διαμαρτυρίας αντί μόδα, το 1967 παρουσιάστηκαν τα unisex «μπίργκεστονκς». Είναι μια εργονομική μίμηση τον φυσικού περιβλήματος του ποδιού που καλυτερεύουν την κυκλοφορία του αίματος και επιτρέπουν στα δάκτυλα να κινούνται ελεύθερα. Παρ' όλο που τώρα διατίθενται σε περισσότερα από 46 σχέδια, τα αυθεντικά με τα δυο λουράκια τα επονομαζόμενα «Αριζόνα» παραμένουν τα μπεστ σέλερ.

Από τη Σταχτοπούτα έως τη σημερινή εποχή, τα γυναικεία  παπούτσια εξελίχθηκαν σε σύμβολο Θηλυκότητας και φετίχ:  Με το παραμύθι της Σταχτοπούτας και τα γυάλινα μαγικά γοβάκια που μπορούν ν' αλλάξουν τη ζωή έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές γυναικών. Μια υπόσχεση ρομαντισμού και έξαψης αφού «κάθε γυναίκα έχει μια συνειδητή ή υποσυνείδητη επιθυμία να νιώσει ρομαντικά» λεει ένας διάσημος σχεδιαστής παπουτσιών. Τα μάτια μπορεί να είναι το παράθυρο της ψυχής αλλά τα παπούτσια είναι η καγκελόπορτα του ψυχισμού. Οι ψυχολόγοι έχουν σε βάθος  εξερευνήσει την κρυφή σημασία των παπουτσιών μέσα από τα φαλλικά σύμβολα. Μερικοί πιστεύουν ότι η γυναίκα που συλλέγει παπούτσια είναι ματαιόδοξη και κάποιοι άλλοι υποθέτουν ότι συμβολικά αναζητά την κυριαρχία.

Αντικείμενο λατρείας :  Οι στατιστικές δείχνουν ότι η μεσαία Αμερικανίδα έχει στην κατοχή της τουλάχιστον 30 ζευγάρια παπούτσια ενώ οι φανατικές συλλέκτριες διαθέτουν πάνω από 100 ζευγάρια. Υπάρχουν γυναίκες που όταν «λατρέψουν» ένα ζευγάρι παπούτσια το αγοράζουν σε όλα τα χρώματα και αυτό γιατί κατά βάθος πιστεύουν ότι αν το σώμα τους τις εγκαταλείψει, τα πόδια τους θα μπορούν πάντα να ανεβάσουν το ηθικό τους.

Η χαρισματική ποιότητα και το προχωρημένο ντιζάιν έχουν να κάνουν περισσότερο με την απόκτηση παρά με τη χρήση: Αυτός είναι και ο λόγος που μερικές γυναίκες αγοράζουν παπούτσια, ενώ φορούν μόνο ορισμένα από αυτά που έχουν στην ντουλάπα τους. Γι' αυτό και ένα αγαπημένο ζευγάρι παρ' ότι δεν το φοράνε σπάνια, το πετάνε. Μια και μόνο ματιά φτάνει για να ερωτευθεί μια γυναίκα ένα ζευγάρι παπούτσια που θα τη γοητεύσει η γραμμή τους, που θα αναδεικνύει τα πόδια της. Έτσι η τάση να αγοράσει ένα ζευγάρι δεν έχει να κάνει με την ανάγκη της ή την πρακτικότητα όσο με το σχέδιο και τη μοναδικότητά του.

Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που το 88% των γυναικών αγοράζει παπούτσια ένα νούμερο μικρότερα. Η γυναίκα αρκεί να δει ότι φοράει ένα καταπληκτικό και κομψό ζευγάρι παπούτσια για να φτιάξει η διάθεσή της. Τα παπούτσια πάντα αντανακλούσαν το κοινωνικό και οικονομικό στάτους αυτού που τα φορούσε. Στις αρχές του 19ου αιώνα οι γυναίκες της αριστοκρατίας φορούσαν «παντόφλες» από μπροκάρ ύφασμα με τόσο λεπτές και ευαίσθητες σόλες, ικανές μόνο για να κάνουν λίγα βήματα, ενώ οι υπηρέτριες φορούσαν χοντροκομμένες μαύρες μπότες. Από τα χρυσοσάνδαλα των Ρωμαίων αντοκρατόρων μέχρι τα σύγχρονα Γκούτσι τα παπούτσια είναι ένδειξη κοινωνικής τάξης και πλούτου. Αντανακλούν όχι μόνο την κοινωνική ιστορία αλλά αποτελούν και ένα προσωπικό αρχείο της ζωής μας. Ξέρουν να προκαλούν τις μνήμες μιας εποχής, ενός τόπου, ενός συναισθήματος. Τα παπούτσια επισύρουν στη μνήμη τις περιπτώσεις που φορέθηκαν και έτσι διατηρούν το παρελθόν τόσο ζωντανά όσο και ένα φωτογραφικό άλμπουμ. Είναι ποτέ δυνατόν να ξεχαστεί το γλυκό συναίσθημα των νυφικών παπουτσιών που βρίσκονται φυλαγμένα μέσα στο κουτί τους;

Παπούτσια φετίχ : Παρά τις πολιτιστικές διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στην Ανατολή και στη Δύση, τα φετίχ παπούτσια έχουν ένα κοινό σημείο: τον ερωτισμό που προκαλούν. Ενώ στη Δύση οι φετιχιστές ενδιαφέρονται περισσότερο στο να κυριαρχηθούν από το ερωτικό αντικείμενο του πόθου τους, στην Κίνα η παθητικότητα που συμβολίζεται από το δεμένο πόδι είναι το κλειδί για την ερωτική ευλογία.

Η ιστορικός Μαίρη Τράκο συμπυκνώνει τις διαφορές στα εξής: τα φετίχ, παπούτσια στη Δύση ήταν πάντα με σκληρές άκρες σαν όπλα, ενώ στην Ανατολή θύμιζαν περισσότερο εσώρουχα αφού ήταν από σατέν υφάσματα και κεντημένες ντελικάτες σόλες. Το στίγμα του ερωτισμού στη Δύση είναι το ύψος του παπουτσιού, ενώ στην Κίνα το μέγεθος.

Το 10ο αιώνα οι εξωτικές χορεύτριες στην Αυτοκρατορική αυλή της Κίνας φορούσαν σφιχτές κάλτσες για να δείχνουν μικρότερά τα πόδια τους. Αυτό το έθιμο εξαπλώθηκε στην υψηλή τάξη και έγινε μια βασανιστική διαδικασία. Οι μητέρες χρησιμοποιούσαν την αστρολογία για να αποφασίσουν πότε οι κόρες τους θα μπουν σ' αυτή. Συνήθως στην ηλικία μεταξύ 3 έως 8 χρονών, τότε έδεναν σφιχτά τα 4 δάχτυλα στο πλάι της καμάρας του ποδιού και άφηναν ελεύθερο το μεγάλο δάχτυλο ώστε να δημιουργείται ένα μισοφέγγαρο. Μετά από κάθε μπάνιο το πόδι δενόταν σφιχτότερα και φορούσαν ένα μέγεθος μικρότερα παπούτσια. Ελπίδα τους ήταν να δημιουργήσουν μια πολιτισμική σπανιότητα: το «χρυσό λωτό», ένα πόδι που είχε μέγεθος 3 ίντσες. Οι μοναδικές στιγμές που έβλεπε μια γυναίκα το πόδι της ακάλυπτο ήταν όταν έκανε μπάνιο και όταν ο άντρας της της έβγαζε τις γάζες κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Παρά τη δυσάρεστη εμφάνισή τους τα «πόδια λωτός» θεωρούνταν το πιο ερωτικό σημείο του γυναικείου σώματος. Οι Κινέζοι σύζυγοι με πολύ μεγάλο σεβασμό έβγαζαν τα παπούτσια και τα έβαζαν σε πιάτο για να επιδεικνύουν το μέγεθος.

Γυναικείο όνειρο : Τα αμερικάνικα μοκασίνια, των ιθαγενών, τα απλά αιγυπτιακά σανδάλια και τα αυθεντικά ξύλινα ολλανδέζικα σαμπό είναι τα μοναδικά είδη υποδήματος που χρειαζόμαστε. Τα υπόλοιπα είναι όνειρα των σχεδιαστών και εκπλήρωση των γυναικείων και (ανδρικών) φαντασιώσεων. Πάντως χρειάστηκαν να περάσουν 200 χρόνια για να καταλάβουν οι γυναίκες ότι τα παπούτσια χρειάζεται να είναι αναπαυτικά. Εξάλλου το μεγαλύτερο μέρος των γυναικείων αναπαυτικών παπουτσιών προέρχονται από τα ανδρικά. Πάντως ο μέσος γυναικείος πληθυσμός κατέχει 2 φορές περισσότερα παπούτσια από ότι ο μέσος ανδρικός. Αυτό σημαίνει πως οι γυναίκες πάντα ελπίζουν οι άντρες Θα πέσουν στα τους από έρωτα...

ΓΟΒΑ – ΣΤΙΛΕΤΟ: Σύμβολο σεξουαλικότητας και αγάπη των.. τσαγκάρηδων. Από όλα τα θαύματα της σύγχρονης υποδηματοποιίας το στιλέτο θεωρείται το πιο σημαντικό. Η γόβα στιλέτο εμφανίστηκε στο προσκήνιο της μόδας το 1952 και η συμπαθής τάξη των τσαγκάρηδων τις αγάπησε αμέσως γιατί είχαν συνεχώς δουλειά, αφού επισκεύαζαν διαρκώς τα τακούνια. Οι γιατροί ωστόσο προειδοποιούσαν τις γυναίκες ότι υπάρχει κίνδυνος να σπάσουν τον αστράγαλο τους. Παρά την κακή τους φήμη οι γόβες στιλέτο μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '50 ήταν τα παπούτσια της μόδας, αυτά που κυριάρχησαν και αγαπήθηκαν τόσο πολύ. Το στιλέτο θεωρήθηκε σύμβολο της επιθετικότητας, της σεξουαλικότητας και της παιχνιδιάρικης απιστίας. Έγινε το σήμα κατατεθέν του «κακού» κοριτσιού. Η γνωστή ηθοποιός Τζέιν Μάνσφιλντ, το κακό κορίτσι τον Χόλιγουντ, διέθετε πάνω από 200 ζευγάρια.. Στα 1960 έπεσε η δημοτικότητα της γόβας στιλέτο, μια και κυριάρχησαν τα χαμηλοτάκουνα παπούτσια και οι μπότες. Αλλά ακόμη και σήμερα η γόβα στιλέτο φοριέται από τη Μαντόνα μέχρι την Τζέσικα Ράμπιτ, ηρωίδα των καρτούν.

ΣΑΝΔΑΛΙΑ: Ένα από τα πρώτα ζευγάρια παπούτσια που φορούσαν οι άνθρωποι ήταν τα χειροποίητα σανδάλια. Το 3000 πΧ οι Αιγύπτιοι έφτιαχναν αποτυπώματα των ποδιών τους σε υγρή άμμο και δημιουργούσαν ένα καλούπι στο οποίο τοποθετούσαν πάπυρο για σόλα και έκαναν δεσίματα από δέρμα. Αυτά τα σανδάλια τα φορούσαν για να προστατεύονται από την σκληρή άμμο, ενώ το πάνω μέρος του ποδιού έμενε ακάλυπτο και οι γυναίκες το στόλιζαν βάζοντας στα δάχτυλα τους διάφορα κοσμήματα. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι έκαναν τα ίδια σανδάλια από χρυσό και τα κορδόνια τα διακοσμούσαν με πολύτιμες πέτρες, το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσrιακό. Οι Πέρσες και οι Ινδιάνοι έφτιαχναν τις σόλες των σανδαλιών από σκαλιστό ξύλο, ενώ οι Ισπανοί από σχοινί, μάλιστα ακόμη και οι Αγλλοι αψηφούσαν το κρύο και φορούσαν αντίγραφα των σανδαλιών από τις μεσογειακές χώρες όπου είχαν εισβάλει. Μετά την πάροδο 1.000 ετών τα σανδάλια επανήλθαν στη μόδα το 1920 και με την προσθήκη της φτέρνας ήταν πάλι γκλάμορους. Τα σανδάλια από τη Βολιβία είχαν το σχήμα με τον ασημένιο κόνδορα είναι των αυτοχθόνων Ινδιάνων, ενώ η σόλα και η μοδάτη φτέρνα είναι ισπανικά

ΠΑΝΤΟΦΛΕΣ:  Το χαρακτηριστικό τους είναι ότι δεν φτιάχτηκαν για ναι φοριούνται αλλά για να θαυμάζονται. Στην πραγματικότητα o όρος παντόφλα χαρακτήριζε κάθε λεπτόσολο παπούτσι φτιαγμένο από ύφασμα ή λεπτό δέρμα που σκέπαζε αμυδρά το πόδι, που γλιστρούσε με ευκολία μέσα και έξω Ιστορικά οι παντόφλες έχουν συνδεθεί διαφορετικά με τον πλούτο, το πρεστίζ, την ιδιαιτερότητα. Αυτά τα χαμηλόσολα υποδήματα ποτέ δεν έπαψαν να δημιουργούν ερωτικούς συνειρμούς, αλλά  και να σηματοδοτούν το .. κοινωνικό στάτους όσων τα φορούσαν. Όταν η αυτοκράτειρα Ιωσηφίνα, η οποία είχε 521 ζευyάρια, έδειξε στον υποδηματοποιό της μια τρυπούλα σε μια παντόφλα που την είχε φορέσει μια μόνο φορά, αυτός της είπε: «Α, κυρiα, τώρα κατάλαβα ποιο είναι το πρόβλημα. Τα περπατήσατε»

ΚΟΡΥΦΗ

Επιλέγοντας παπουτσάκια στο σωστό νούμερο        

Αν κι η παλιά μητρική συμβουλή για τα παιδικά ψώνια, έλεγε πάρτα μεγαλύτερα να κρατήσουν, καλό θα ήταν να παρακούσουμε στην περίπτωση των παπουτσιών και ειδικά στις μικρότερες, νέες στο σπορ του βαδίσματος, ηλικίες.

Ένα μεγαλύτερο παπούτσι προκαλεί σκουντουφλιάσματα, δυσκολίες στο περπάτημα, πρόσθετο βάρος, ακόμη και τραύματα στα ποδαράκια. Το νηπιακό ποδαράκι χρειάζεται όσο το δυνατόν πιο σωστό παπούτσι, αγορασμένο από ειδικευμένα καταστήματα, ώστε να μπορέσει να αναπτυχθεί κανονικά κι ώστε, το μικρό μας, νεοφώτιστο στο βάδην, αγριμάκι, να αποκτήσει κατά το δυνατόν γρηγορότερα, άνεση στο περπάτημα.

Μερικοί βασικοί κανόνες, που είναι εύκολο να ακολουθήσουμε Καθώς το ποδαράκι των μικρών περιπατητών (1-4 ετών) μεγαλώνει με ταχύτητα (ένα νούμερο κάθε τρεις με τέσσερις μήνες) είναι καλό να ψωνίζουμε πάντα από το ίδιο κατάστημα (όπου μετά την πρώτη-δεύτερη φορά θα μας ξέρουν πια) στο οποίο να υπάρχουν οι δυνατότητες (μετρητές, γνώστες υπάλληλοι) για τη σωστή επιλογή παπουτσιού.

Επίσης, φορέστε στο παιδί καλτσούλες σαν αυτές που συνήθως του φοράτε -ούτε πιο χοντρές ούτε πιο λεπτές, ώστε να επιλεχθεί από κάθε άποψη σωστά το νούμερο. Οι κάλτσες δεν πρέπει να το σφίγγουν, πρέπει κι αυτές να είναι στο σωστό νούμερο (ένας απλός κανόνας: όταν οι κάλτσες αφήνουν ένα ελαφρύ κόκκινο σημάδι από σφίξιμο στις γαμπούλες, τις αλλάζουμε).
Μην αρκεστείτε στη μέτρηση του ενός ποδιού του μικρού σας: πολλές φορές, το ένα πόδι έχει ελαφρά διαφορά από το άλλο, ως προς το μέγεθος, και πρέπει να αγοράσετε με βάση το μεγαλύτερο από τα δύο ποδαράκια -σε αυτή την ηλικία και το μισό σε διαφορά μεγέθους, είναι πολύ σημαντικό.
Η πρώτη φορά  Τις πρώτες φορές, παρουσιάστε στο παιδί την επιλογή παπουτσιών ως παιγνίδι (ένα αγαπημένο ζωάκι, που θα δοκιμάσει κι αυτό παπούτσια, είναι σύνηθες και σοφό κόλπο). Ελέγξτε την εφαρμογή σχολαστικά -δεν πρέπει να γυρίζει μέσα στο παπούτσι ούτε ένα δακτυλάκι, δεν πρέπει το κουτουπιέ να είναι σφιχτό. Όταν πιέζετε γύρω από την περιοχή των δακτύλων την έξω πλευρά (τη μύτη) του παπουτσιού, δεν πρέπει να βρίσκετε δαχτυλάκι. Στην πίσω πλευρά, το μικρό σας δάκτυλο πρέπει να μπαίνει κατά μία φάλαγγα σφικτά στο παπούτσι -η άνεση να είναι αρκετή αλλά όχι υπερβολική, για το μικρό ποδαράκι. Γύρω από τον αστράγαλο, δεν πρέπει να εμφανίζονται κενά. Μη το αφήσετε να δοκιμάσει καθιστό. Φορέστε του και τα δύο παπούτσια και βάλτε το να κάνει βόλτες. Κατόπιν, βγάλτε τα παπούτσια και τις κάλτσες κι ελέγξτε τα ποδαράκια για κοκκινίλες: το σωστό παπούτσι δεν αφήνει κανένα σημάδι.

Τέλος, φροντίζουμε το μωρό μας να είναι χορτάτο από ύπνο, φαγητό και νερό, ώστε να είναι κατά το δυνατόν συνεργάσιμο στη δοκιμασία της επιλογής των παπουτσιών. Ένα πεινασμένο, διψασμένο, νυσταγμένο μωρό δεν πρόκειται να συνεργαστεί, ακόμη κι αν η διαδικασία του παρουσιαστεί ως παιγνίδι. Ακόμη, καλό θα ήταν, αν το παιδί δεν έχει συνηθίσει σε πολύ κόσμο, να μη βγούμε μαζί του για ψώνια μέρα που η αγορά είναι γεμάτη. Θα αγχωθεί και θα τρομάξει, δικαίως μη συνεργαζόμενο.
Και, μια πρόταση  Τα μωρουδιακά παπουτσάκια γίνονται υπέροχα στολίδια στο Χριστουγεννιάτικο δέντρο, και οι προσχολικής ηλικίας γόνοι μας απολαμβάνουν να τα κρεμούν μόνοι τους, να συγκρίνουν με το τωρινό τους μέγεθος κ.α. Τα πιο όμορφα μωρουδιακά παπουτσάκια λοιπόν, μη τα πετάτε: βάλτε τα στο κουτί με τα χριστουγεννιάτικα στολίδια!

Ποια είναι τα κατάλληλα παιδικά παπούτσια Η επιλογή των παιδικών παπουτσιών μπορεί να φαίνεται εύκολη υπόθεση, ωστόσο δεν είναι. Τα κριτήρια δεν θα πρέπει να περιορίζονται στην εξωτερική εμφάνιση και τη μόδα. Υπάρχουν και άλλες παράμετροι που θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας, μπαίνοντας στο ειδικό κατάστημα. Τα παπουτσάκια του παιδιού μας θα πρέπει να ανταποκρίνονται σε ορισμένες προδιαγραφές για να το βοηθήσουν να κάνει σωστά τα πρώτα του βηματάκια.

Τι θα πρέπει να είναι

� Μαλακά, ελαφριά και ευλύγιστα, αλλά όχι χαλαρά, ώστε να συγκρατείται το πόδι του στη σωστή θέση, χωρίς να πιέζεται.
� Οι σόλες πρέπει να μοιάζουν με τα πέλματα των ποδιών του παιδιού, δηλαδή ούτε να γλιστρούν ούτε να κολλάνε πολύ στο πάτωμα.
� Το μπροστινό μέρος του παπουτσιού θα πρέπει να είναι αρκετά ευρύχωρο, ώστε να κουνιούνται τα δάχτυλα.
� Οι μύτες των παπουτσιών να ακολουθούν το σχήμα του ποδιού, να είναι πάντα φαρδιές, σχεδόν τετράγωνες, ποτέ μυτερές.
� Να είναι δερμάτινα ή πάνινα για να αφήνουν το πόδι να αναπνέει και να προφυλάσσουν από τις μυκητιάσεις.
� Οι ραφές του παπουτσιού πρέπει να είναι φινιρισμένες για να μην ερεθίζουν το δέρμα του παιδιού.
� Μαζί με τα καινούργια παπουτσάκια θα πρέπει να αγοράζετε και καλτσάκια. Τα στενά καλτσάκια ενοχλούν όπως και τα στενά παπούτσια.
� Τα καλτσάκια θα πρέπει να αλλάζονται όταν υγραίνονται από νερά ή ιδρώτα για να μην αναπτύσσονται μύκητες.
� Το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού πρέπει να απέχει από την άκρη του παπουτσιού από 0,5 έως 1,25 εκατοστά.
� Ελέγχετε συχνά τα παπούτσια των παιδιών για να δείτε αν ακόμη τους ταιριάζουν. Τα πόδια των νηπίων μεγαλώνουν ταχύτατα και τα παπούτσια. στενεύουν, ενώ εξωτερικά φαίνονται ακόμη ολοκαίνουργια.
Τι θα πρέπει να αποφέυγετε
� Τα πλαστικά παπούτσια, γιατί δεν παίρνουν το σχήμα του ποδιού, αλλά αντίθετα δυσκολεύουν τα πόδια να πάρουν το σχήμα τους.
� Τα παντοφλάκια γιατί φεύγουν εύκολα από το πόδι, καθώς και τα βαριά μποτάκια που δυσκολεύουν το παιδί να περπατήσει.
� Παπούτσια που φτάνουν πάνω από τον αστράγαλο δεν συνιστώνται για νήπια που μόλις άρχισαν να βαδίζουν, ενώ ταιριάζουν σε μεγαλύτερα παιδιά γιατί τους συγκρατούν το πόδι. επιστροφή

Με γεια τα παπούτσια Τα παλιότερα χρόνια, ένα από τα δώρα που συνήθιζαν να κάνουν οι γονείς ή ο νονός στα παιδιά την Πρωτοχρονιά, ήταν και τα καινούργια παπούτσια. Πότε όμως πρέπει να φορέσει παπούτσια ένα βρέφος και τι πρέπει να προσέξουμε; Τα παπούτσια τα χρειαζόμαστε κατά τη βάδιση. Το ίδιο ισχύει και για το παιδί μας. Η ηλικία που θα αρχίσει να βαδίζει, είναι μεταξύ 11 - 14 μηνών. Εάν για κάποιο λόγο έχουμε ξεπεράσει τον 16ο - 18ο μήνα και δεν έχει βαδίσει, τότε θα πρέπει το παιδί να εξετασθεί από ορθοπεδικό και παιδονευρολόγο. Σε περίπτωση που πάρουμε στο παιδί μας παπούτσια, πρέπει να έχουν σκληρό κράτημα πίσω στην πτέρνα, σκληρή σόλα, να είναι άνετα, ενώ ορθοπεδικά - ανατομικά παπούτσια χρειάζονται μόνο εκείνα τα παιδιά, που πραγματικά έχουν πρόβλημα, διαγνωσμένο από παιδο-ορθοπεδικό

ΚΟΡΥΦΗ

Παπούτσι... για το πόδι σας Της Jane Ε. Βrody ΤΗΕ ΝΕW ΥΟRΚ ΤΙΜΕS

Oι παραμορφώσεις των δακτύλων στα πόδια είναι πολύ συνηθισμένες στα άτομα ηλικίας άνω των 15 ετών, με τις γυναίκες πάσχουσες να υπερτερούν σημαντικά των ανδρών σε αναλογία 10 προς 1.  Αν και προβλήματα όπως το «κότσι» (επιστημονικά λέγεται βλαισός μεγάλος δάκτυλος), η σφυροδακτυλία και η γαμψοδακτυλία έχουν κληρονομικό υπόβαθρο στο 5% έως 10% των περιπτώσεων, συνήθως σχετίζονται με τη χρήση ακατάλληλων για το πόδι παπουτσιών. Τα πολύ στενά στα δάκτυλα παπούτσια (κυρίως τα μυτερά) και τα πολύ ψηλά (με τακούνι πάνω από 4-5 εκατοστά) αποτελούν αληθινό δεινό για τα δάκτυλα των ποδιών, διότι τα εξωθούν σε θέσεις που είναι αφύσικες: το μεγάλο δάκτυλο, λ.χ., πιέζεται προς τα υπόλοιπα και σχεδόν τα «καβαλάει» για να χωρέσει το πόδι στο στενό παπούτσι, ενώ με τα ψηλά τακούνια τεντώνονται πολύ οι αρθρώσεις των μικρών δακτύλων προς τα πάνω (κάνουν έκταση), με συνέπεια τα δάκτυλα να έρχονται σε μια γαμψή θέση. Όταν οι αφύσικες αυτές στάσεις είναι καθημερινές και χρόνιες, οδηγούν σταδιακά σε παρατεταμένη και τελικά μόνιμη παραμόρφωση, η οποία μπορεί επιπλέον να δημιουργήσει τοπικές, επώδυνες υπερκερατώσεις (κάλους), που δεν θεραπεύονται με απλή, τοπική, αισθητική φροντίδα. Για να αποφευχθούν αυτά τα προβλήματα, το πρώτο που πρέπει να προσέξει κανείς είναι τα παπούτσια που αγοράζει. Η άποψη ότι δεν υπάρχει πρόβλημα αν τα καινούργια παπούτσια είναι λίγο στενά «γιατί θα ανοίξουν», είναι λανθασμένη. Τα καινούργια παπούτσια πρέπει να είναι άνετα από την αρχή, ειδάλλως είτε δεν είναι καλά σχεδιασμένα είτε είναι ακατάλληλα για το πόδι. Επιπλέον, πρέπει να αγοράζετε παπούτσια μόνο το απόγευμα που είναι πρησμένα τα πόδια. Για καθημερινή χρήση πρέπει να επιλέγονται φαρδιά παπούτσια, με χαμηλό τακούνι, ενώ τα στενά και με ψηλό τακούνι πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε ειδικές περιστάσεις.

Εάν τα πόδια σας εξακολουθούν να είναι υγιή, καλό είναι να λάβετε κάποια μέτρα που θα τα διατηρήσουν έτσι. Μερικά από τα πιο συχνά προβλήματα που μπορεί να πλήξουν τα κακομεταχειρισμένα πόδια είναι τα εξής.

 1. Κότσι Το κότσι επιστημονικά λέγεται βλαισός μέγας δάκτυλος και είναι μία οστέινη προεξοχή, η οποία σχηματίζεται στη βάση του μεγάλου δακτύλου του ποδιού εξαιτίας κακής ευθυγράμμισης ή αλλαγής της θέσης των οστών του άκρου πόδα, που έχει ως συνέπεια να ωθείται το μεγάλο δάκτυλο προς τα άλλα. Μια παρόμοια αλλά μικρότερη προβολή μπορεί να δημιουργηθεί στη βάση του μικρού δακτύλου. Αν και η κληρονομικότητα μπορεί να παίξει ρόλο στην ανάπτυξή του, το κότσι οφείλεται συχνά στη χρήση πολύ μυτερών παπουτσιών, τα οποία πιέζουν τα δάκτυλα μεταξύ τους ή ψηλοτάκουνων παπουτσιών, τα οποία πιέζουν τα δάκτυλα προς τα εμπρός. Το κότσι πονάει πολύ όταν πιέζεται από τα παπούτσια. Για να ελαττώσετε τον πόνο πρέπει να φοράτε παπούτσια φαρδιά εμπρός και ίσως ένα ειδικό επίθεμα που πωλείται στα φαρμακεία. Μερικές φορές βοηθούν επίσης τα υποστηρικτικά της ποδικής καμάρας, ενώ απαραίτητο είναι να αποφεύγετε τα ψηλά τακούνια καθώς και τα μυτερά και στενά παπούτσια. Σε περίπτωση φλεγμονής μπορεί να χρειαστείτε ψυχρά επιθέματα, αντιφλεγμονώδη φάρμακα και ίσως υπερήχους, ενώ τελευταία λύση είναι η χειρουργική επέμβαση, η οποία συνιστάται όταν δεν καταπραΰνουν τον πόνο τα άλλα μέσα, με συνέπεια να πλήττεται η καθημερινή ζωή. Η εγχείρηση συνίσταται στην αναδιάταξη των οστών του άκρου πόδα, ενώ έχει αρκετές πιθανότητες επιπλοκής και χρονοβόρα ανάρρωση.

2. Σφυροδακτυλία Όταν ένα μικρό δάκτυλο λυγίσει και γίνει γαμψό η άκρη του παίρνει μια θέση σαν σφυρί, εξ ου και η ονομασία αυτής της παραμόρφωσης. Μεταξύ των αιτιών της συμπεριλαμβάνονται η αρθρίτιδα και η χρήση παπουτσιών μικρότερου μεγέθους. Εάν το δάκτυλο τρίβεται στο παπούτσι μπορεί να αναπτυχθεί επώδυνος κάλος. Όταν λυγίσει το δάκτυλο δεν μπορεί κανείς να το ισιώσει μόνος του. Ωστόσο, μπορεί να φορά παπούτσια άνετα μπροστά ή να χρησιμοποιεί ένα επίθεμα σαν σφουγγαράκι για να προστατεύει το τμήμα που προεξέχει. Εάν ο πόνος επιμένει, το επόμενο βήμα μπορεί να είναι η επέμβαση. Για την ανάρρωση από αυτήν χρειάζεται περίπου ένας μήνας.

3. Νεύρωμα Μόρτον Πρόκειται για διόγκωση ενός νεύρου, πάθηση η οποία εκδηλώνεται συχνότερα στις γυναίκες παρά στους άνδρες και προκαλεί πόνο, αίσθημα καύσου, μυρμήγκιασμα, μούδιασμα ή την αίσθηση ότι πατάς σε καρφί στο πρόσθιο τμήμα του πέλματος ή μεταξύ των δακτύλων. Και αυτό μπορεί να προκληθεί από τη χρήση στενών παπουτσιών. Εάν η θεραπεία με ειδικά προστατευτικά, αντιφλεγμονώδη φάρμακα και εγχύσεις κορτικοστεροειδών δεν αποδώσει, ο γιατρός μπορεί να κάνει εγχύσεις αιθυλικής αλκοόλης ή βιταμίνης Β12, ειδάλλως μπορεί να χρειαστεί επέμβαση.

4. Φλεγμονή στο πέλμα Εκδηλώνεται συνήθως με πόνο στην πτέρνα και συνήθως είναι εντονότερος μετά το πρωινό ξύπνημα. Αιτίες της φλεγμονής είναι κυρίως η βάδιση με το βάρος του σώματος να πέφτει στις πτέρνες ή τα χρόνια βάδισης ή τρεξίματος σε σκληρές επιφάνειες. Η αρθρίτιδα και η χρήση παπουτσιών με ανεπαρκή επίστρωση στα τακούνια αποτελούν δύο άλλες αιτίες. Η θεραπεία συνίσταται σε προσωρινή αλλαγή των δραστηριοτήτων, ασκήσεις που διατείνουν τους μυς των ποδιών, χρήση ειδικών υποστηρικτικών το βράδυ για να είναι το πόδι λυγισμένο στον αστράγαλο, εγχύσεις στεροειδών και αλλαγή των υποδημάτων ώστε να έχουν καλή επίστρωση στα τακούνια. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ειδικό υποστήριγμα της ποδικής καμάρας.

5. Σύνδρομο ταρσιαίου σωλήνα Προκαλεί αίσθημα καύσου, μούδιασμα και πόνο και οφείλεται στην «παγίδευση» ενός νεύρου. Οι αιτίες είναι η υπερβολική χρηση (εξαιτίας μονότονων κινήσεων), η παραμόρφωση του άκρου πόδα και οι τραυματισμοί που πιέζουν το νεύρο. Στις θεραπείες συμπεριλαμβάνονται αντιφλεγμονώδη φάρμακα, χρήση κατάλληλων υποστηρικτικών και τοπικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών.

6. Κάμψη μεγάλου δακτύλου Το πρόβλημα αυτό είναι συχνότερο στους άνδρες και χαρακτηρίζεται από έντονο πόνο, ο οποίος προκαλείται από την κάμψη και παραμόρφωση του μεγάλου δακτύλου, εξαιτίας προβλήματος στην άρθρωσή του. Η παραμόρφωση αυτή καθιστά τη βάδιση δύσκολη. Συχνές αιτίες είναι η αρθρίτιδα και οι τραυματισμοί. Η θεραπεία συνίσταται στη χρήση ειδικών υποστηρικτικών του μεγάλου δακτύλου, σε αντιφλεγμονώδη φάρμακα και σε φυσικοθεραπεία.

7. Μυκητιάσεις των νυχιών Τα νύχια που μολύνονται από μύκητες συνήθως παρουσιάζουν πάχυνση και αλλάζουν χρώμα, είναι εύθραυστα και μπορεί να πονάνε και να βγαίνουν. Για τις μυκητιάσεις των νυχιών υπάρχουν ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα (όπως οι ουσίες ιτρακοναζόλη και τερβιναφίνη) που λαμβάνονται για αρκετούς μήνες και μπορεί να βοηθήσουν τους πάσχοντες, καθώς και φαρμακευτικές ουσίες σε μορφή κρέμας, οι οποίες διατηρούν τη μόλυνση υπό έλεγχο

*Πώς αντιμετωπίζονται ; Συχνά αρκεί η φροντίδα των επώδυνων κάλων, παπούτσια ευρύχωρα με μαλακή σόλα, μικρό τακούνι και υποστήριξη της ποδικής καμάρας. Αλλες φορές χρειάζεται να τοποθετηθεί στο παπούτσι ειδικός πάτος. Αυτόν τον επιλέγει ο ειδικός γιατρός. Μερικές φορές για την κατασκευή του πάτου χρειάζεται να γίνει πελματογράφημα. Αυτή είναι μια σύγχρονη ηλεκτρονική μέθοδος διάγνωσης των ανωμαλιών του βαδίσματος και της φόρτισης του ποδιού. Τα παραπάνω απλά και αναίμακτα μέσα λύνουν τα προβλήματα τις πιο πολλές φορές αλλά όχι πάντα. Αν αποτύχουν, τότε μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, εφόσον το πρόβλημα παραμένει σημαντικό. Καθώς προοδεύει η ορθοπεδική, οι τεχνικές της εξελίσσονται και είναι πιο αποτελεσματικές, με λιγότερο πόνο και ταλαιπωρία. Σήμερα οι περισσότερες επεμβάσεις γίνονται με τοπική ή περιοχική αναισθησία, δηλαδή χωρίς γενική νάρκωση, ο ασθενής μπορεί να πάει σπίτι του το ίδιο βράδυ φορώντας απλώς ένα μικρό νάρθηκα και το αργότερο σε έξι εβδομάδες, αν όχι πιο σύντομα, να περπατά χωρίς περιορισμούς. Οι επεμβάσεις αυτές έχουν γενικά υψηλό ποσοστό επιτυχίας. Συμπερασματικά, θα έπρεπε όλοι μας να προστατέψουμε τα πόδια μας φορώντας σωστά υποδήματα, ευρύχωρα, με μικρό τακούνι, μαλακό πέλμα και υποστήριξη στην ποδική καμάρα. Αν προκύψουν προβλήματα, θα πρέπει ο ασθενής να επισκεφθεί τον ορθοπεδικό του, που θα συστήσει κατ' αρχήν μια απλή και αναίμακτη συντηρητική, όχι χειρουργική λύση. Αν αυτή δεν αποδώσει, η λύση μπορεί να δοθεί πλέον με μία από τις σύγχρονες χειρουργικές επεμβάσεις

Βλαίσος μέγας δάκτυλος (το κότσι)   Γράφει: Αρβανιτάκης Α. Εμμανουήλ, Ποδολόγος -

                                                             Ποδοθεραπευτής BSc (Hons) Podiatry MPS

Το κότσι είναι η ανατομική ανωμαλία του μεγάλου δακτύλου στα πόδια, κατά την οποία το μεγάλο δάκτυλο αποκτά κλίση, με τάση να ακουμπήσει πάνω στα υπόλοιπα δάκτυλα του ποδιού. Συνέπεια αυτού είναι η εξόγκωση της κεφαλής του πρώτου μεταταρσίου.
Οι γυναίκες έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να δημιουργήσουν κότσι σε σχέση με τους άνδρες. Το ποσοστό αυτό ανέρχεται περίπου στο 70%.
Υπάρχουν διάφορες αιτιολογίες οι οποίες προδιαθέτουν αυτή την πάθηση.
ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟΤΗΤΑ
Περίπου 60% των περιπτώσεις δηλώνουν ότι το είχε ένας από τους γονείς τους. Η κληρονομικότητα σε αυτή την περίπτωση χαρακτηρίζεται από την προδιαθεσιμότητα που έχει το παιδί να κληρονομήσει ανατομικές ανωμαλίες όπως π.χ. η πλατυποδία από την οποία μπορεί να δημιουργηθεί το κότσι.

ΥΠΟΔΗΣΗ
Η βασικότερη αιτιολογία της πάθησης είναι το στενό υπόδημα και αυτό το πιστοποιεί κάποια εργασία που έγινε σε Ευρωπαίους και σε ξυπόλυτους Αφρικανούς. Στην εργασία αυτή βρέθηκε ότι οι Ευρωπαίοι έχουν πολύ μεγαλύτερο ποσοστό της πάθησης σε σχέση με τους Αφρικανούς.

ΓΕΝΟΣ
Πολλές έρευνες δείχνουν ότι υπάρχει μεγάλη αύξηση της δημιουργίας του βλαισού μεγάλου δακτύλου Κότσι στις γυναίκες οι οποίες φοράνε στενά υποδήματα. Επίσης άλλη έρευνα πιστοποιεί ότι το 85% των χειρουργηθέντων γι' αυτήν την πάθηση είναι γυναίκες.

ΠΛΑΤΥΠΟΔΙΑ
Ερευνητικά πιστεύεται ότι βασική αιτία της στροφής του μέγα δακτύλου κατά την διάρκεια της βάδισης είναι η πλατυποδία.

ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ
Η Ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι η φλεγμονή που παθαίνουν οι αρθρώσεις όπου επηρεάζονται και αλλάζουν την μορφολογία τους, όπως για παράδειγμα είναι η 1η μεταταρσοφαλαγγική άρθρωση.

ΚΛΙΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ
Αρχικά το πρώτο δάκτυλο στρέφεται ελαφρώς προς τα έξω (απαγωγή), όπου σπρώχνει το δεύτερο δάκτυλο.
Στη συνέχεια το Μεγάλο δάκτυλο στρέφεται περισσότερο και το δεύτερο δάκτυλο παίρνει την μορφή του σφυριού (σφυροδακτυλία)
Στο τρίτο στάδιο το μεγάλο δάκτυλο στρέφεται περισσότερο, το δεύτερο δάκτυλο εφιπεύει το μεγάλο δάκτυλο, το μεσαίο γαμψώνει και το πέμπτο μετακινείται κάτω απο το τέταρτο δάκτυλο.
Το τέταρτο στάδιο, συμβαίνει σε ακραίες περιπτώσεις όπου μπορεί ακόμα και να επέλθει εξάρθρωση της άρθρωσης. Σε αυτή την περίπτωση συνήθως υπάρχει συνδυασμός της παραμορφωτικής αρθίτιδας.

Αρκετά δευτερογενή συμπτώματα δημιουργούνται στο δέρμα και στην άρθρωση όταν εκτεθούν τα κότσια σε τραύμα. Μερικά από τα συμπτώματα είναι ο πόνος, θυλακίτιδα, κάλοι τόσο πάνω στην περιοχή του εξογκώματος, όσο και στην πελματιαία (κάτω από το πέλμα) περιοχή του 1ου μεταταρσίου, μεσοδακτύλιοι κάλοι και προβλήματα με τα νύχια (π.χ. να καρφώνουν από την πίεση).

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Σε περίπτωση φλεγμονής και πόνου, το κότσι αντιμετωπίζεται ως εξής,

Αποφυγή όλων των αιτιών και των δραστηριοτήτων που επιτείνουν τον πόνο Π.χ. στενά υποδήματα

Προστατευτικά βοηθήματα (Padding) για την μείωση της τραυματικής πίεσης στην περιοχή.

Θεραπεία των πιθανών κάλων στην περιοχή από ειδικούς. Κατασκευή μεσοδακτύλιων ναρθήκων κατασκευασμένοι για τον κάθε ασθενή ξεχωριστά για την μείωση της στροφής του δακτύλου προς τα έξω και την βελτίωση της λειτουργίας της άρθρωσης. 

Επίσης ο μεσοδακτύλιος νάρθηκας από σιλικόνη (ειδικά κατασκευασμένος) μεταξύ του 1ου και 2ου δακτύλου, βοηθάει στην θεραπεία ή στην πρόσληψη της δημιουργίας ενός μεσοδακτύλιου και ραχιαίου τύλου.

Περνώντας η φλεγμονή, ο ασθενής θα πρέπει να αναζητήσει λύση στην πρωτογενή αιτιολογία η οποία του προκαλεί το πρόβλημα. Αν για παράδειγμα η βασική αιτία είναι το στενό υπόδημα, η μόνη θεραπεία είναι ότι θα πρέπει να το φοράει μόνο σε ειδικές περιπτώσεις όπου δεν θα υπάρχει αρκετό περπάτημα.

Αν η αιτία είναι η πλατυποδία θα πρέπει να εκτιμάται από τη χρήση πελματογραφήματος μελετώντας την εμβιομηχανική λειτουργία του ποδιού κατά την βάδιση, και εντοπίζοντας την παθομηχανική βλάβη.
Στη συνέχεια ο Ποδολόγος (ειδικός στην ορθωτική θεραπεία του κάτω άκρου) κατασκευάζει το ειδικό ορθωτικό πέλμα το οποίο θα βοηθήσει στην καλύτερη λειτουργία του ποδιού κατά την βάδιση και την μείωση της επιδείνωσης του βλαισού μέγα δακτύλου.

Σε περίπτωση που το κότσι προέρχεται από ρευματοειδή αρθρίτιδα θα πρέπει ο ασθενής να βρίσκεται σε συνεχή επαφή με το ρευματολόγο για τον έλεγχο της φλεγμονής και την μείωση των συμπτωμάτων.
Σε περίπτωση που είναι σε προχωρημένα στάδια με μεγάλη παραμόρφωση και ενοχλήσεις, θα πρέπει να εκτιμάται από τον ορθοπεδικό χειρουργό όπου πιθανόν θα χρειαστεί κάποια χειρουργική επέμβαση.
Στην συνέχεια ο ασθενής θα πρέπει να εκτελεί πολύ προσεκτικά τις οδηγίες του ορθοπεδικού για να μην δημιουργηθεί το ίδιο πρόβλημα ξανά

Μην ξεχνάμε ότι η υγεία του σώματος ξεκινάει από τα πόδια.

ΚΟΡΥΦΗ

Tα φοράτε ή σας φοράνε; Γράφει η γυμνάστρια Ελενα Πετρίδη

Το ξέρετε ότι το 72% των ατόμων φοράνε παπούτσια που δεν είναι κατάλληλα γι' αυτούς και ότι το 40% αυτών των ατόμων έχουν σαν αποτέλεσμα προβλήματα στα πόδια τους; Τα κριτήρια για την αγορά των παπουτσιών είναι κάτι παραπάνω από το χρώμα και το σχέδιο που η μόδα επιβάλλει. Ιδιαίτερα εσείς που θα διαλέξετε αθλητικά παπούτσια, φροντίστε να είναι άνετα, να μην πιέζουν το πόδι και να προσφέρουν ευκινησία και σταθερότητα.
Πως να διαλέξετε τα κατάλληλα παπούτσια

- Είναι προτιμότερο να δοκιμάσετε τα παπούτσια που θέλετε να αγοράσετε μετά τη δουλειά σας όπου τα πόδια σας θα είναι πρησμένα και, συνήθως, θα έχουν τη μορφή αυτή όταν θα περπατάτε ή θα γυμνάζεστε.
- Φορέστε τον ίδιο τύπο κάλτσας που θα φοράτε στις αθλητικές σας δραστηριότητες. Προτιμήστε το υλικό από το οποίο θα είναι φτιαγμένη η κάλτσα, να διατηρεί το πόδι στεγνό.
- Σιγουρευτείτε ότι τα δάχτυλα των ποδιών σας έχουν αρκετό χώρο στο μπροστινό μέρος του παπουτσιού, ώστε να κινούνται άνετα σε κάθε σας βήμα.
- Όταν δένετε τα παπούτσια θα πρέπει το πόδι σας να μην αισθάνεται πίεση από το δέσιμο ούτε να το νιώθετε πολύ χαλαρό.
- Δοκιμάστε και τα δυο παπούτσια και περπατήστε μερικά βήματα με αυτά. Στηριχτείτε στις μύτες των ποδιών σας και έπειτα στις φτέρνες σας. Αν νιώθετε άνετα μέσα σ'αυτά τότε είναι σίγουρα το ζευγάρι που σας ταιριάζει!

Τι γίνεται όμως αφού τα αγοράσουμε; Το παράπονο πολλών από εμάς είναι ότι τα παπούτσια που αγοράζουμε δεν κρατάνε πολύ, με αποτέλεσμα να χρειαζόμαστε καινούργια μετά από λίγο καιρό. Υπάρχουν τρόποι για να δώσουμε στα παπούτσια μας μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Να τι μπορούμε να κάνουμε:
-Μία πολύ καλή ιδέα είναι να έχουμε δύο ή και παραπάνω ζευγάρια αθλητικά παπούτσια που να τα χρησιμοποιούμε εναλλάξ. Έτσι και τα παπούτσια θα κρατήσουν περισσότερο και εμείς θα αλλάζουμε εμφάνιση!
-Προσέχετε τον τρόπο με τον οποίο τα βγάζετε! Είναι καλύτερα να τα ξελύνετε και να τα βγάζετε από τα πόδια σας παρά να κάνετε την άτσαλη κίνηση όπου με το ένα πόδι προσπαθούμε να αφαιρέσουμε το παπούτσι από το άλλο.
-Φορέστε τα παπούτσια για το λόγο που τα πήρατε. Σίγουρα η διάρκεια ζωής του αθλητικού παπουτσιού θα μειωθεί αν το φοράτε όταν πάτε για ψώνια ή για τις δουλειές του σπιτιού.
Αν την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να αγοράσετε ένα ζευγάρι αθλητικού ή άλλου είδος παπουτσιού, θυμηθείτε όλα τα παραπάνω, να είστε σίγουροι ότι φορώντας τα καινούργια σας παπούτσια δεν θα κλαίτε για τα πεταμένα σας λεφτά!   

ΚΟΡΥΦΗ

Πως να γυαλίζετε τα παπούτσια σας    Μίνα Ζαχαριάδου

Το γυάλισμα και το λουστράρισμα των παπουτσιών είναι μια πρακτική που υπάρχει από τότε που ανακαλύφτηκαν τα προστατευτικά καλύμματα των ποδιών, τα παπούτσια. Το γυάλισμα δεν προσφέρει στα παπούτσια μόνο μια λαμπερή, γοητευτική εμφάνιση, αλλά ταυτόχρονα ενυδατώνει το δέρμα τους και τα διατηρεί σε καλή κατάσταση, προσθέτοντάς τους διάρκεια και αντοχή. Χωρίς φροντίδα και περιποίηση το δέρμα των παπουτσιών ξηραίνεται, τσακίζει και καταστρέφεται. 

Πόσο συχνά Λοιπόν, τα παπούτσια από δέρμα καλής ποιότητας μπορούν να γυαλίζονται μια φορά το μήνα, για να έχουν μεγάλη διάρκεια ζωής, αν χρησιμοποιούνται και φθείρονται κάτω από κανονικές συνθήκες. Όπως καθαρίζετε και φροντίζετε τα άλλα πράγματά σας, που χρειάζονται στεγνό καθάρισμα, το ίδιο πρέπει να κάνετε και για τα παπούτσια σας. Καθαρίστε τα και γυαλίστε τα, όποτε αυτό είναι απαραίτητο. Αν τα παπούτσια σας φθείρονται ελάχιστα, καθαρίστε μια φορά το μήνα, γυαλίστε και λουστράρετε μόνο όταν χρειάζεται.

Καθαριστικά δέρματος Πριν γυαλίσετε και απλώσετε ένα αδιάβροχο προστατευτικό στα παπούτσια, πρέπει πρώτα να τα καθαρίσετε. Η βρωμιά, τα υπολείμματα και οποιαδήποτε φερτά στοιχεία ενσωματώνονται εύκολα στο δέρμα. Ένας καλός καθαρισμός θα βοηθήσει επίσης να αφαιρέσετε γδαρσίματα και άλλους δευτερεύοντες λεκέδες από τα παπούτσια. Για να καθαρίσετε το κάθε δέρμα με το κατάλληλο καθαριστικό και τον καλύτερο τρόπο, προσδιορίστε ποιο τύπο δέρματος έχετε. Τα λεία δέρματα αντιμετωπίζονται διαφορετικά από τα σουέτ ή τα nubuck.

Οδηγίες καθαρισμού Λεκέδες από άλατα στα παπούτσια, μπορούν να αφαιρεθούν με νερό και ξίδι. Φτιάξτε μίγμα με 1 φλιτζάνι καυτό νερό και μια κουταλιά της σούπας άσπρο ξίδι. Ανακατώστε καλά και επιθέστε με ένα μαλακό πανί στο παπούτσι, τρίβοντας ήπια στο σημείο του λεκέ. Αφήστε να στεγνώσουν με τον αέρα. Οι βούρτσες των παπουτσιών μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν στα δερμάτινα παπούτσια. Με τη βοήθειά τους μπορούμε να αφαιρέσουμε σκόνη και υπολείμματα.

Γυαλιστικά δερμάτινων παπουτσιών Τις γυαλιστικές ουσίες των παπουτσιών θα τις βρούμε συσκευασμένες σε τέσσερις βασικές μορφές: κερί, αλοιφή, υγρό, και κρέμα. Χρησιμοποιώντας κερί, τα παπούτσια θα αποκτήσουν μια έντονη γυαλάδα και θα προστατευθούν από κάθε μορφή υγρασίας, που θα μπορούσε να εισχωρήσει στο δέρμα. Τα γυαλιστικά με κερί χρησιμοποιούνται σε παπούτσια που εκτίθενται συχνά στα στοιχεία της φύσης και στην ύπαιθρο, όπως μπότες πεζοπορίας και αγωνιστικά. Το κερί όμως μπορεί να ξηράνει αρκετά τα παπούτσια, ώστε με την πάροδο του χρόνου να προκληθούν ραγίσματα. Αν χρησιμοποιείτε κερί, είναι σημαντικό να εφαρμόζετε πρώτα μια βάση σα ρυθμιστικό μέσο, για να συντηρείτε την ποιότητα του δέρματος. Οι κρέμες και οι αλοιφές, όταν εφαρμόζονται και κατά τη δράση τους, προσφέρουν υγρασία και ενυδάτωση στο δέρμα των παπουτσιών. Επειδή, στην πραγματικότητα, διαπερνούν την επιφάνεια του δέρματος, καλύπτουν γρατσουνιές και διάφορα ψεγάδια. Οι κρέμες και οι αλοιφές λειτουργούν καλά σε όλους τους τύπους γυαλιστερών ή λείων δερμάτων. Τα υγρά γυαλιστικά παπουτσιών είναι εύκολα στην εφαρμογή τους, αλλά όπως και το κερί, δεν διαπερνούν το δέρμα και δεν το διατηρούν στην επιθυμητή κατάσταση. Χρησιμοποιείστε υγρό γυαλιστικό, για γρήγορο αποτέλεσμα, αραιά και που.

Λίγα λόγια για τα σουέτ Τα παπούτσια σουέτ απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή. Σουέτ, δέρματα ακατέργαστα, πατενταρισμένα και τα nubuck δεν πρέπει ΠΟΤΕ να γυαλίζονται. Μπορούν όμως να καθαριστούν, να προστατευθούν από το νερό και να συντηρηθούν. Τα σουέτ μπορούν να καθαριστούν, τρίβοντας λεκέδες και γδαρσίματα, με μια κοινή γομολάστιχα (σβήστρα) ή με ένα μικρό κομμάτι πολύ λεπτού γυαλόχαρτου. Αφού καθαριστούν τα επίμαχα σημεία, τρίβουμε το σουέτ με μια πετσέτα ή ένα ποτηρόπανο για να βοηθήσουμε την αποκατάστη του πέλους και να αφαιρέσουμε τυχόν γυαλάδα ή κατεστραμένο στίγμα. Περιποιηθείτε τα με εξειδικευμένα προϊόντα για σουέτ ή nubuck.

Γυαλίστε τα λεία δέρματα των παπουτσιών με προϊόντα για παπούτσια

1. Χρησιμοποιήστε ένα καθαρό και μαλακό πανί για να αφαιρέσετε σκόνες και ρύπους. Τα λεία δέρματα μπορούν να καθαριστούν με ειδικό σαπούνι για σέλες αλόγων και υγρό πανί. Αν δεν έχετε διαθέσιμο καθαριστικό για δέρματα, χρησιμοποιείστε ένα ελαφρώς υγρό βαμβακερό ύφασμα. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στις ραφές, τις σόλες και τα τακούνια.
2. Περιποίηση. Χρησιμοποιήστε ένα βελτιωτικό προϊόν δέρματος, ειδικό για λεία δέρματα για να μαλακώσουν τα παπούτσια σας.
3. Αν οι γρατσουνιές ή άλλα σημάδια είναι εμφανή, διορθώστε τις ατέλειες με μια σκιά ή μια κρέμα που είναι ένα τόνο πιο ανοιχτόχρωμη από το πραγματικό χρώμα του παπουτσιού.
4. Χρησιμοποιήστε κατάλληλο γυαλιστικό. Γυαλιστικά σε μορφή αλοιφής, κεριού ή κρέμας είναι όλα αποτελεσματικά για δερμάτινα παπούτσια με λεία υφή. Απλώστε το γυαλιστικό με μικρές κυκλικές κινήσεις, ξεκινώντας από τα τακούνια. Δώστε προσοχή σε σημάδια από φθορά, γδαρσίματα, ραφές, αρμούς και στην περιοχή των δαχτύλων.
5. Αφού το παπούτσι στεγνώσει, περάστε το αδιάβροχο στρώμα.
Παραδοσιακή συνταγή για το γυάλισμα των παπουτσιών
1. Χρησιμοποιώντας ένα υγρό βαμβακερό ύφασμα, καθαρίστε ρύπους και σκόνες από τα παπούτσια με λείο δέρμα και έπειτα περάστε τα με μια στεγνή πετσέτα.
2. Σταλάξτε μερικές σταγόνες ελαιολάδου ή σπορέλαιου σε ένα μαλακό, βαμβακερό πανί και τρίψτε ολόκληρη την επιφάνεια του παπουτσιού. Αφήστε το λάδι να απορροφηθεί.
3. Χρησιμοποιήστε ένα στεγνό βαμβακερό ύφασμα και τρίψτε τα παπούτσια μέχρι να γυαλίσουν και να λάμψουν.
4. Βάλτε μια μικρή ποσότητα βαζελίνης σε ένα βαμβακερό ύφασμα, ξανατρίψτε και γυαλίστε την επιφάνεια των παπουτσιών. (Αυτό θα βοηθήσει το δέρμα να κρατηθεί λείο και εύκαμπτο και θα αποτρέψει το σχηματισμό ραγίσματος.)

Τα καινούρια προϊόντα Τα καθαριστικά παπουτσιών, πωλούνται σε μικρές συσκευασίες και περιέχουν ένα μικρό κομμάτι από επεξεργασμένο βαμβακερό ύφασμα, καθαριστικό και γυαλιστικό. Τώρα είναι σε θέση να προσφέρουν έναν εύκολο τρόπο χρήσης, ενώ βρίσκεστε σε κίνηση. Σημείωση: αυτά τα προϊόντα λειτουργούν καλά, αλλά δεν μπορούν να αντικαταστήσουν έναν αληθινό καθάρισμα και λουστράρισμα. Τα σπρέι καθαρισμού είναι επίσης καινούρια στην αγορά. Πωλούνται σε μπουκαλάκια με δοσομετρητή πίεσης και μπορείτε να ψεκάσετε άμεσα στο δέρμα του παπουτσιού ή σε ένα πανί καθαρισμού. Και αυτά επίσης τα προϊόντα λειτουργούν καλά όταν θέλουμε άμεσα αποτελέσματα με προσωρινή χρήση, αλλά δεν μπορούν με τίποτε να προσφέρουν τα ίδια οφέλη όπως ένας παραδοσιακός καθαρισμός, γυάλισμα, ή λουστράρισμα και προφανώς δεν μπορούν να τον αντικαταστήσουν. Οι σπόγγοι που προσφέρουν αστραφτερά παπούτσια είναι κατάλληλοι και αποτελεσματικοί - ενδιάμεσα στα κανονικά λουστραρίσματα. Τα επεξεργασμένα εκ των προτέρων σφουγγάρια μπορούν άμεσα να δώσουν ένα νέο στιλπνό επίστρωμα στα κουρασμένα, παλιά παπούτσια. Περιορίστε τη χρήση τους μόνο μεταξύ καθαρισμού και γυαλίσματος.
Συμβουλές και τεχνάσματα

- ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ τα παπούτσια σας σε καλαπόδια παπουτσιών - μεταξύ των χρήσεων. Τα καλαπόδια θα βοηθήσουν τα παπούτσια σας να διατηρήσουν τη μορφή και το σχήμα τους.
- ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ένα μαλακό βαμβακερό ύφασμα για να σκουπίσετε σκόνες και ρύπους στα παπούτσια - μεταξύ των χρήσεων.
- ΑΦΗΣΤΕ τα παπούτσια να στεγνώσουν με τον αέρα μετά από κάθε καθάρισμα, περιποίηση και γυάλισμα, για καλύτερο αποτέλεσμα και προστασία.
- Τα ΔΕΡΜΑΤΙΝΑ, αφού καθαρίσουν και γυαλίσουν μπορούν να επικαλυφθούν με ένα στρώμα λαδιού από βαζελίνη ή άλλο συντηρητικό δέρματος.
- ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΤΕ τα παπούτσια που πρόκειται να γυαλίσετε και όλα τα προϊόντα που θα χρησιμοποιήσετε επάνω σε πολλά στρώματα από εφημερίδες πριν ξεκινήσετε, για να αποφεύγετε πιτσιλιές και ατυχήματα.
- Τα ΚΟΡΔΟΝΙΑ πρέπει πάντα να αφαιρούνται από τα παπούτσια πριν το καθάρισμα ή το γυάλισμα.
- Οι ΜΥΚΗΤΕΣ μπορούν να αφαιρεθούν από τα δερμάτινα παπούτσια με ένα μίγμα από ίση ποσότητα νερού και δυνατού οινοπνεύματος για εντριβές. Βάλτε το μίγμα σ' ένα φλυτζάνι και με τη βοήθεια ενός σφουγγαριού επαλείψτε το εσωτερικό του δέρματος. Αφήστε να στεγνώσει μόνο του στον αέρα. Κατόπιν, καθαρίστε, περιποιηθείτε, και γυαλίστε όπως κάνετε συνήθως.
- Η ΜΥΡΩΔΙΑ των ΠΑΠΟΥΤΣΙΩΝ μπορεί να αντιμετωπιστεί με μαγειρική σόδα. Πασπαλίστε το εσωτερικό του παπουτσιού με μια μικρή ποσότητα μαγειρικής σόδας και αφήστε να δράσει όλο τη νύχτα. Το άλλο πρωί, τινάξτε τα παπούτσια για να αφαιρέσετε τη σόδα.
- ΠΑΤΟΙ ΚΕΔΡΟΥ μπορούν επίσης να τοποθετηθούν στα δερμάτινα παπούτσια, για να βοηθήσουν στον έλεγχο και την καταπολέμηση προβλημάτων από δυσάρεστες οσμές.
- ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ τα δερμάτινα παπούτσια ανάμεσα στα γυαλίσματα με ένα υγρό πανί.
- Η ΣΤΕΓΑΝΟΠΟΙΗΣΗ των δερμάτινων παπουτσιών όχι μόνο βοηθά και αποτρέπει καταστροφή εξαιτίας της υγρασίας, αλλά και προστατεύει από γρατζουνιές, σημάδια σκόνη και βρωμιά.     

 ΚΟΡΥΦΗ

Οι σαγιονάρες βλάπτουν σοβαρά την υγεία!

Οι σαγιονάρες βλάπτουν σοβαρά την υγεία! ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΡΕΝΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Ειδικοί συνδέουν τη μακροχρόνια χρήση τους με ορθοπεδικά προβλήματα, ακόμη και καρκίνο του δέρματος Οι ειδικοί προτείνουν χρήση αντηλιακού- με δείκτη προστασίας 15 και άνω- για προστασία στα πόδια και στα πέλματα από την έντονη ηλιακή ακτινοβολία και να μη φοράμε σαγιονάρες πολλές ώρες την ημέρα Είναι από τα είδη που δεν λείπουν από τηνενημερωμένη και μη- καλοκαιρινή γκαρνταρόμπα. Παπούτσια ελαφριά, ευκολοφόρετα και άνετα. Όμως, αν αποτελούν τη μόνιμη καλοκαιρινή υπόδηση, οι σαγιονάρες και τα σανδάλια μπορεί να συνδεθούν με μακροπρόθεσμα προβλήματα υγείας, ακόμη και με τον καρκίνο του δέρματος, σύμφωνα με τους επιστήμονες Σύμφωνα με τους εξειδικευμένους ορθοπεδικούς και επιστήμονες της βιο-μηχανικής, αυτά τα παπούτσια ευθύνονται για περισσότερα προβλήματα από οποιαδήποτε άλλα. Όταν χρησιμοποιούνται πολλές ώρες, μπορούν να προκαλέσουν πόνο στα πέλματα, στον αστράγαλο αλλά και στη μέση. Όταν φοράμε σαγιονάρες, λένε οι γιατροί, κάνουμε μικρότερα βήματα για να μη μας φύγουν. Επίσης, αν το παπούτσι δεν υποστηρίζει αρκετά την περιοχή ανάμεσα στη φτέρνα και το έδαφος, αυτό σημαίνει ότι ο κραδασμός απορροφάται εξ ολοκλήρου από τη φτέρνα, με αποτέλεσμα να επιβαρύνεται όλο το πόδι. Αυτό, σύμφωνα με τους γιατρούς, δεν σημαίνει πως θα πρέπει να σταματήσουμε να φοράμε σαγιονάρες, αλλά όχι από το πρωί μέχρι το βράδυ. Παράλληλα, όμως, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα παπούτσια αυτά μπορούν να συνδεθούν με τον καρκίνο του δέρματος στα πόδια, γιατί αφήνουν εκτεθειμένες στην ηλιακή ακτινοβολία ευαίσθητες περιοχές. Ο καρκίνος του δέρματος στα πόδια, γνωστός και ως μελάνωμα των άκρων, συνδέεται με μεγάλη θνησιμότητα και αναπτύσσεται κυρίως στις περιοχές του πέλματος, ανάμεσα στα δάχτυλα ή κάτω από τα νύχια των δαχτύλων.

Ο θάνατος του Μπομπ Μάρλεϊ  Ο Μπομπ Μάρλεϊ πέθανε από μελάνωμα στα πόδια που έκανε μετάσταση «Oι σαγιονάρες και τα σανδάλια που αφήνουν τα δάχτυλα εκτεθειμένα γίνονται όλο και πιο δημοφιλή. Τα πόδια μας, που προστατεύονται από κλειστά παπούτσια κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του έτους, είναι ευαίσθητα στην έντονη ηλιακή ακτινοβολία και στα εγκαύματα, ειδικά με αυτά τα παπούτσια», επισήμανε ο Άντονι Κοντός, χειρουργός στο νοσοκομείο St John και St Εlizabeth στο Λονδίνο. Ο ίδιος τόνισε ότι οι ασθενείς συχνά μπερδεύονται και στα πρώτα σημάδια του μελανώματος διαβλέπουν μώλωπες. Έτσι, δεν δίνουν μεγάλη σημασία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γίνεται η διάγνωση του καρκίνου όταν έχει προχωρήσει και, πιθανόν, έχει εξαπλωθεί σε άλλα σημεία του σώματος. Αυτό συνέβη στην περίπτωση του τραγουδιστή της ρέγκε, Μπομπ Μάρλεϊ. Ο Μάρλεϊ πέθανε από μελάνωμα στα πόδια, το οποίο πίστευε ότι ήταν τραύμα από το ποδόσφαιρο. Ο τραγουδιστής, επικαλούμενος θρησκευτικούς λόγους- ανήκε στο κίνημα Ρασταφάρι- αρνήθηκε να υποβληθεί σε εγχείρηση και πέθανε όταν ο καρκίνος είχε πλέον κάνει μετάσταση.

Οι... σαγιονάρες βλάπτουν! Οι σαγιονάρες βλάπτουν σοβαρά ... το σεξ! Στοιχεία επιστημονικής έρευνας αποκαλύπτουν ότι οι σαγιονάρες μπορούν να προκαλέσουν ανικανότητα στους άνδρες καθώς και ανεπανόρθωτες βλάβες σε ζωτικά όργανα. Ωστόσο και τα πολύ ακριβά υποδήματα θαλάσσης ή παραλίας δεν απέδωσαν καλύτερα αποτελέσματα από ότι τα φτηνά. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα υποδήματα αυτά περιέχουν τοξικές φθαλάτες- χημικά στοιχεία που προκαλούν ανικανότητα στους άνδρες. Τα συγκεκριμένα χημικά εγείρουν υποψίες ότι λειτουργούν ως ορμόνες, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν βλάβες στο συκώτι, τα νεφρά καθώς και στα αναπαραγωγικά όργανα. Η Γερμανική Ένωση για την Προστασία του Περιβάλλοντος ανακάλυψε επίσης στις σαγιονάρες μεγάλες ποσότητες μολύβδου και δηλητηριώδους ψευδαργύρου ποσότητες πολύ υψηλότερες από αυτές που δείχνουν ότι μπορούν να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό και ορμονικό σύστημα στις κλινικές δοκιμές σε πειραματόζωα. Από 25 διαφορετικά είδη σαγιονάρας που ελέγχθηκαν, τα 14 περιείχαν επικίνδυνα ποσοστά χημικών στοιχείων, μεταξύ των οποίων καλοκαιρινά υποδήματα αμερικανικής εταιρίας που κοστίζουν 100 δολάρια το ζευγάρι. Αντίθετα ένα ζευγάρι χρωματιστές σαγιονάρες αξίας 15 δολαρίων δεν περιείχε επικίνδυνα στοιχεία.   

ΚΟΡΥΦΗ

Οι σαγιονάρες
Oι περισσότεροι, ως παιδιά, έχουμε διανύσει κάμποσα μέτρα καυτής άμμου ή, ακόμη χειρότερα, ασφάλτου ξυπόλητοι από το ένα πόδι και με τη μαμά μας από δίπλα να μας τα σέρνει επειδή χάσαμε τη σαγιονάρα μας. Διότι η σαγιονάρα είναι εύκολη στο περπάτημα αλλά εξίσου εύκολα σου φεύγει από το πόδι. Και ίσως ακόμη ευκολότερα την παρασέρνει το κύμα. Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει αλλά τα κύματα έχουν μία ιδιαίτερη προτίμηση στη σαγιονάρα, η οποία μάλιστα, επειδή δεν βουλιάζει εύκολα, μοιάζει, λόγω σχήματος, να σου χαμογελά σαρδόνια καθώς απομακρύνεται από την ακτή.
Σαφώς και η καταγωγή της είναι ιαπωνική. Ωστόσο ένα γράμμα που έφθασε στον εκδότη των «Νew Υork Τimes» το 1861 περιγράφει ένα εξαθλιωμένο τάγμα εθελοντών που έτρεχαν... στους βάλτους της τρίτης λεωφόρου, ρακένδυτοι και φορώντας στα πόδια flip flaps (flip flop λέγεται η σαγιονάρα στα αμερικάνικα). Δεν διευκρίνιζε αν με το «φλιπ φλαπ» αναφερόταν σε σαγιονάρες ή στον θόρυβο των παπουτσιών, πάντως ο συντάκτης της επιστολής παρατήρησε ότι μπορούσαν και έτρεχαν με άνεση παρά τα κουρέλια που φορούσαν στα πόδια τους. Η σαγιονάρα στην Ελλάδα ήταν εντελώς απαξιωμένο πατούμενο, κατάλληλο μόνο για παραλία. Τη χαμένη τιμή της (στη χώρα μας και διεθνώς) απεκατέστησαν οι βραζιλιάνικες Ηavaianas. Το σωστό μάρκετινγκ μπορεί να αλλάξει τις τύχες των προϊόντων. Με τη φίρμα γραμμένη φαρδιά-πλατιά ένα απρόσωπο αξεσουάρ αποκτά ταυτότητα και γίνεται μόδα.
 

ΚΟΡΥΦΗ

ΚΟΡΥΦΗ

Τρέξιμο σαν να είμαστε ξυπόλητοι με τα παπούτσια- γάντι

"Tα ψηλοτάκουνα βοηθούν τη γλώσσα του σώματος" KPIΣTIAN ΛΟYMΠΟYTEN 

Ο Κριστιάν Λουμπουτέν είναι υπεύθυνος για το κόκκινο χρώμα που κυκλοφορεί στις ζώνες της μόδας υψηλής κομψότητας. Είναι η (γαλλική) απάντηση στον Μανόλο Μπλάνικ, βάζοντας σε όλα τα παπούτσια του την υπογραφή του: κόκκινες σόλες. Γιατί το θεωρεί χρώμα του πάθους. Του δικού του, που εκδηλώθηκε όταν ήταν δέκα χρόνων και γέμιζε τα σχολικά του τετράδια με σκίτσα παπουτσιών. Αλλά και των γυναικών, οι οποίες έχουν σχέση εξάρτησης με τα παπούτσια. «H γυναίκα, ενώ φοράει τα ρούχα της, αφήνεται να τη φορέσουν τα παπούτσια. Έχει μια υπερβολική σχέση με αυτά», λέει  ο σχεδιαστής που δημιουργεί παπούτσια, ως σύμβολα, πάνω σε ψηλά τακούνια. «Αν δεν κάνω ψηλά τακούνια, θα πρέπει να αλλάξω επάγγελμα. Ένα ζευγάρι ψηλοτάκουνα παπούτσια βοηθάει τη γλώσσα του σώματος να εκφράσει ότι η γυναίκα που τα φοράει έχει συναίσθηση του σώματός της». Ο Κριστιάν Λουμπουτέν είναι πάντα με το μέρος των γυναικείων ποδιών. Οι δημιουργίες του, από το 1991, άρχισαν ένα φλερτ με τους δημιουργούς της υψηλής ραπτικής ή με τους νέους ανερχόμενους σχεδιαστές. Για να ολοκληρώσει στη δική του μικροσκοπική μπουτίκ, στο Παρίσι, την παραμυθένια ιστορία που διηγείται με τα παπούτσια του, μετατρέποντας τις γυναίκες σε νεράιδες, σκλάβες του σεξ, ή όνειρα απλησίαστα για τους άνδρες. «Οι γυναίκες εκφράζουν τον εαυτό τους με τα παπούτσια τους. Με ένα ζευγάρι από κάποιο δικό μου σχέδιο και ένα τζιν παντελόνι μπορούν να είναι το ίδιο ντυμένες, αν τα συνδύαζαν με μία βραδινή τουαλέτα». Ο Λουμπουτέν έχει μια χαρούμενη εξωστρέφεια. H ατμόσφαιρα των μιούζικ χολ, οι γυμνές χορεύτριες των παριζιάνικων καμπαρέ, τα γυμνά μοντέλα του Χέλμουτ Νιούτον που δεν ήταν ποτέ ξυπόλητα, ούτε φορούσαν φλατ παπούτσια, του έδειξαν τον δρόμο του ερωτισμού. «Οι γυναίκες δεν φοβούνται πια να δείχνουν σέξι, έχοντας το άγχος ότι θα πέσουν θύματα συναισθηματικής εκμετάλλευσης. Διανύουμε την εποχή της ξανθιάς κυρίαρχου του πεπρωμένου της. Μια τέτοια γυναίκα δεν θα μπορούσε παρά να ισορροπήσει πάνω σε αυτά τα παπούτσια-φετίχ και να εξισώσει το παράστημά της με του άνδρα. Καθένας με τις δυνάμεις του», λέει και προσαρμόζει την κοσμοθεωρία του στη φετινή αλλαγή φρουράς, επιλέγοντας και πάλι τα ύψη, μέσα από σχέδια - πλατφόρμες με λουλούδια και φιόγκους. επιστροφή

Βαδίστε ελέυθερα με ψηλά τακούνια. Τα παπούτσια με ψηλά τακούνια δεν αυξάνουν τον κίνδυνο αρθρίτιδας στα γόνατα, καταλήγει έρευνα Βρετανών ερευνητών. Οι παράγοντες κινδύνου που εντοπίστηκαν είναι το κάπνισμα, τα παλαιότερα τραύματα στο γόνατο και, το κυριότερο, το αυξημένο σωματικό βάρος. Όπως αναφέρει το BBC, οι επιστήμονες ήθελαν να διερευνήσουν γιατί οι γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν οστεοαρθρίτιδα στα γόνατα -η συχνότητα της πάθησης σε γυναίκες 65 ετών είναι διπλάσια από ό,τι σε συνομήλικους άνδρες. Για να διαπιστώσουν αν τα τακούνια σχετίζονται με την αρθρίτιδα, οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Oxford Brookes πήραν συνεντεύξεις από 100 γυναίκες που επρόκειτο να χειρουργηθούν στα γόνατα. Οι ασθενείς περιέγραψαν τον τρόπο ζωής τους όταν τέλειωσαν το σχολείο, μεταξύ του 36ου και του 40ου έτους της ηλικίας τους και μεταξύ των 51ου και του 55ου έτους. Ρωτήθηκαν πού δούλευαν, εάν κάπνιζαν, εάν είχαν ατυχήματα και εάν χρησιμοποιούσαν αντισυλληπτικά χάπια, μεταξύ άλλων. Διαπιστώθηκε ότι το αυξημένο σωματικό βάρος ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου. Στις γυναίκες που εμφάνισαν παχυσαρκία πριν τα 40, η συχνότητα της πάθησης ήταν 36 φορές μεγαλύτερη από ό,τι σε γυναίκες που δεν επιβάρυναν τα γόνατά τους με επιπλέον κιλά. Η οστεοαρθρίτιδα οφείλεται στη φθορά του χόνδρου που επενδύει την άρθρωση του γονάτου. Χωρίς το χόνδρο, το μηριαίο οστό και η κνήμη τρίβονται μεταξύ τους και προκαλούν έντονο πόνο. Το παράξενο στη νέα έρευνα είναι ότι τα τακούνια όχι μόνο δεν αύξαναν τον κίνδυνο, αλλά τον μείωναν. «Οι περισσότερες από τις γυναίκες είχαν εκτεθεί σε ψηλοτάκουνα παπούτσια στην πάροδο των χρόνων. Παρόλα αυτά, ένα συνεπές εύρημα ήταν ο μειωμένος κίνδυνος οστεοαρθρίδας στο γόνατο» γράφουν οι ερευνητές. Το φαινόμενο ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι οι γυναίκες που φορούν ψηλοτάκουνα είναι λιγότερο πιθανό να είναι παχύσαρκες. Η παράδοξη προστατευτική δράση ήταν μέγιστη στις γυναίκες που χόρευαν συστηματικά με τακούνια δέκα εκατοστών.

Η «δικαίωση» της γόβας - στιλέτο ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Αγγελόπουλος

Έρευνα: τα τακούνια ωφελούν μυς και σεξουαλική ζωή των γυναικών Απαραίτητο αξεσουάρ των φαμ φατάλ και αντικείμενο λατρείας των φετιχιστών, τα ψηλά τακούνια- αν και ίσως όχι οι γόβες- στιλέτο- βελτιώνουν τη σεξουαλική ζωή των γυναικών μέσω των αποκαλούμενων «μυών της απόλαυσης», έδειξε νέα έρευνα. Τα ψηλά τακούνια κατηγορούνται πως ευθύνονται για κατάγματα και πόνους στις αρθρώσεις, αλλά η νέα έρευνα έδειξε πως τα τακούνια μέτριου ύψους βελτιώνουν το σωματικό σφρίγος, τους μυς, ακόμη και τη σεξουαλική ζωή των γυναικών. Η Μαρία Τσερούτο, ουρολόγος στο Πανεπιστήμιο της Βερόνας η οποία ηγήθηκε της έρευνας, δήλωσε πως πραγματοποίησε τα τεστ επειδή ήθελε να αντιμετωπίσει «παράδοξες», μη επιστημονικές θεωρίες ότι τα ψηλά τακούνια ευθύνονται για μία σειρά ασθενειών, ακόμη και για σχιζοφρένεια. «Ως γυναίκα που της αρέσουν τα τακούνια, προσπάθησα να βρω κάτι καλό σε αυτά. Στο τέλος πέτυχα τον στόχο μου. Τα τακούνια επηρεάζουν τη δραστηριότητα του πυελικού εδάφους (δηλαδή των μυών που σχηματίζουν τη βάση της λεκάνης), μειώνοντας τον πόνο και βελτιώνοντας την υγεία σας. Ελπίζουμε τώρα να αποδείξουμε ότι αν φοράμε ψηλά τακούνια κατά τη διάρκεια της καθημερινής δραστηριότητάς μας, μπορεί να μειώνεται η ανάγκη για πυελικές ασκήσεις», τις οποίες οι γυναίκες καλούνται να κάνουν πριν και μετά την εγκυμοσύνη έως και πέντε φορές την ημέρα. Επιπλέον, καθώς οι μύες που σχηματίζουν τη βάση της λεκάνης παίζουν σημαντικό ρόλο στον γυναικείο οργασμό (αποκαλούνται και «μύες της απόλαυσης»), τα ψηλά τακούνια δεν βελτιώνουν μόνο την υγεία αλλά και την ερωτική απόλαυση. Η έρευνα, η οποία δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Ευρωπαϊκή Ουρολογία», περιέλαβε μετρήσεις της ηλεκτρικής δραστηριότητας στους μυς της λεκάνης γυναικών που είχαν τα πόδια τους σε διαφορετικές γωνίες. Η Τσερούτο μελέτησε 66 εθελόντριες, ηλικίας κάτω των 50 ετών. Ανακάλυψε ότι οι γυναίκες που είχαν τα πόδια τους σε γωνία 15 μοιρών με το έδαφος, δηλαδή το αντίστοιχο τακουνιού 7 εκατοστών, εμφάνιζαν έως και 15% λιγότερη ηλεκτρική δραστηριότητα στους μυς της λεκάνης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι οι μύες είναι πιο χαλαροί όταν οι γυναίκες φορούν ψηλότερα τακούνια, ενώ παράλληλα αυξάνεται η ισχύς τους και η ικανότητά τους να συστέλλονται.

«ΑΔΙΚΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ» Η επιστήμονας που έκανε την έρευνα δήλωσε πως ήθελε να αντικρούσει τις θεωρίες πως τα ψηλά τακούνια είναι υπεύθυνα για μία σειρά ασθενειών

Ενθουσιασμός αλλά και επιφυλάξεις ▅ Δικαιωμένος δήλωσε πως αισθάνεται από τη νέα έρευνα και ο διάσημος σχεδιαστής παπουτσιών Μ. Μπλάνικ, αφού τα ψηλά τακούνια είναι το φόρτε του

Ο ΔΙΑΣΗΜΟΣ ΥΠΟΔΗΜΑΤΟΠΟΙΟΣ Μανόλο Μπλάνικ, λάτρης των ψηλών τακουνιών, καλωσόρισε τη νέα έρευνα και τα συμπεράσματά της. «Είναι υπέροχα νέα», δήλωσε στους λονδρέζικους «Σάντεϊ Τάιμς». «Επί χρόνια με κατηγορούσαν και μου έλεγαν πόσο κακά είναι τα ψηλά τακούνια που φτιάχνω για τη στάση του σώματος, όμως πάντα πίστευα ότι το θέμα έχει περισσότερες πλευρές. Η μαμά μου, ώς τα 87 της, φορούσε τακούνια 12 πόντων και φαινόταν υπέροχη. Πιστεύω ωστόσο ότι υπάρχει ένα όριο. Οτιδήποτε πάνω από τα 11,5 εκατοστά είναι υπερβολικό. Δεν μπορείς να περπατήσεις κανονικά· δεν είναι πια κάτι κομψό», συμπληρώνει. Από την άλλη, ο Ματ Ρόμπερτς, προσωπικός γυμναστής ανάμεσα στους πελάτες του οποίου είναι η Μαντόνα, η Ναόμι Κάμπελ και ο Τζον Γκαλιάνο, είναι επιφυλακτικός. «Όταν στέκεσαι στις άκρες των δαχτύλων λόγω του τακουνιού, πρέπει να σφίξεις τους μυς των οπισθίων σου, του εσωτερικού μέρους των μηρών και της βάσης της λεκάνης. Τα γόνατα και το μετατάρσιο (το τμήμα του ποδιού ανάμεσα στον αστράγαλο και τα δάχτυλα) δέχονται μεγάλη πίεση, οι γοφοί είναι εκτός θέσης. Αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε μακροπρόθεσμους κινδύνους για την υγεία».

Η ζωή πάνω σε ψηλά τακούνια Φωτεινή Βασιλοπούλου

Σφίγγουν τα πόδια, περιορίζουν την κίνηση, είναι κουραστικά, ευνοούν το στραμπούληγμα, βυθίζονται στο γκαζόν, πιάνονται στις σιδερένιες σχάρες, κι όμως... πρωταγωνιστούν στην γκαρνταρόμπα μας. Η Μέρλιν Μονρόε δεν τα αποχωριζόταν ποτέ. Η Κάρι Μπράντσο, η δημοσιογράφος της δημοφιλούς σειράς «Sex and the city», δεν διανύει δρόμο χωρίς τα Manolo Blahnik. Ψηλοτάκουνα παπούτσια: το απόλυτο φετίχ. Ψυχολόγοι υποστηρίζουν ότι είναι σύμβολο του σεξ, της εξουσίας και ότι τονώνουν την αυτοπεποίθηση. Oι στυλίστες τα προτείνουν γιατί προσθέτουν... πόντους στην εμφάνισή μας. «Όσο πιο ψηλά, τόσο πιο καλά», λέει ο διάσημος σχεδιαστής ψηλοτάκουνων παπουτσιών Manolo Blahnik. Oι ορθοπεδικοί, όμως, εφιστούν προσοχή! Τα θεωρούν υπεύθυνα για βλάβες των πελμάτων και για το 80%, περίπου, των διαστρεμμάτων.

Αθώα για την αρθρίτιδα Τα ψηλά τακούνια δεν αυξάνουν τον κίνδυνο να εκδηλωθεί αρθρίτιδα στα γόνατα, καταλήγει έρευνα βρετανών ερευνητών από το Πανεπιστήμιο Oxford Brookes. Για να διαπιστώσουν οι επιστήμονες αν τα τακούνια σχετίζονται με την αρθρίτιδα, ρώτησαν γυναίκες που επρόκειτο να χειρουργηθούν στα γόνατα. Oι ασθενείς περιέγραψαν τον τρόπο ζωής τους: εάν κάπνιζαν, εάν είχαν παλιότερους τραυματισμούς στο γόνατο και εάν έπαιρναν αντισυλληπτικά χάπια. Παρατηρήθηκε ότι το αυξημένο σωματικό βάρος ήταν τελικά ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για τη δημιουργία αρθρίτιδας και όχι τα ψηλά τακούνια. Στις γυναίκες που εμφάνισαν παχυσαρκία πριν τα 40, η συχνότητα της πάθησης ήταν 36 φορές μεγαλύτερη από ό,τι σε γυναίκες που δεν επιβάρυναν τα γόνατά τους με επιπλέον κιλά.

Στηρίζουν και... προβλήματα Η καθημερινή και πολύωρη χρήση ψηλοτάκουνων παπουτσιών μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα σε πόδια και μέση. Σύμφωνα με τον ορθοπεδικό κ. Γεώργιο Αδαμόπουλο, για να έχει το βήμα ελαστικότητα και σταθερότητα και το σώμα μας σωστή στήριξη, πρέπει το πόδι μας να στηρίζεται σε τρία σημεία: στη φτέρνα, στο μεγάλο και στο μικρό δάχτυλο. Τι μπορεί να συμβεί στην αντίθετη περίπτωση;

• Η ανύψωση της φτέρνας, που συνεπάγεται η χρήση ενός ψηλοτάκουνου υποδήματος, μπορεί να προκαλέσει παραμόρφωση των δαχτύλων και δυσμορφίες των αστραγάλων.
• Η μεταφορά του κέντρου βάρους από τη φτέρνα στα ακροδάχτυλα έχει επιπτώσεις και σε άλλες αρθρώσεις του σώματος, κυρίως στα γόνατα.
• Η καθημερινή, πολύωρη χρήση μπορεί να προκαλέσει οσφυαλγία -λόγω καταπόνησης των μυών της μέσης-, πρόβλημα που γίνεταιεντονότερο στις παχύσαρκες γυναίκες.
• Με τα ψηλά τακούνια περιορίζεται το εμβαδόν στήριξης του ποδιού στο μισό, με αποτέλεσμα αστάθεια στο βάδισμα και κατά συνέπεια αύξηση του κινδύνου πρόκλησης διαστρεμμάτων και καταγμάτων.
• Τα ψηλοτάκουνα και ταυτόχρονα μυτερά παπούτσια πιέζουν τα δάχτυλα, δημιουργούν κάλους και επώδυνες καταστάσεις, που κάποιες φορές, μάλιστα, χρήζουν χειρουργικής αντιμετώπισης.
• Oι γυναίκες που φορούν συνεχώς ψηλά τακούνια δυσκολεύονται να συνηθίσουν τα χαμηλά και τα επίπεδα παπούτσια και αυτό γιατί συρρικνώνεται ο αχίλλειος τένοντας με αποτέλεσμα να νιώθουν καθώς περπατούν πόνο στη γάμπα και γρήγορη κόπωση.
• Τα ψηλά τακούνια δυσχεραίνουν την επιστροφή του φλεβικού αίματος, αφού δεν επιτρέπουν στους μυς της κνήμης να λειτουργήσουν σωστά την ώρα της βάδισης.
6 tips για να μην καταστρέψετε τα πόδια σας Πριν βιαστείτε να θυσιάσετε το στυλ σας μόνο και μόνο από φόβο, υιοθετήστε τις συμβουλές που ακολουθούν:
• Μη φοράτε ψηλά τακούνια σε καθημερινή βάση και για πολλή ώρα.
• Μην ξεπερνάτε τους 4 πόντους ύψος.
• Η μύτη του παπουτσιού να είναι στρογγυλεμένη.
• Τα ψηλοτάκουνα βραδινά παπούτσια γίνονται πιο άνετα αν τα φορέσετε με ειδικούς πάτους που εμποδίζουν την ολίσθηση του πέλματος και ανακουφίζουν από τους πόνους στα δάχτυλα για όση ώρα τα φοράτε.
• Κάνετε ένα χαλαρωτικό ποδόλουτρο με αιθέρια έλαια όταν γυρίζετε στο σπίτι. Προτιμήστε αιθέριο έλαιο μέντας, που ξεκουράζει και δροσίζει, λεμονιού, που τονώνει, και tea tree, που είναι αποσμητικό και αντισηπτικό.
• Κάντε μασάζ στα πέλματα και στα δάχτυλα για να εξασφαλίσετε καλύτερη κυκλοφορία του αίματος.

Διχάζουν τα ψηλά τακούνια ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΚΙΤΤΥ ΞΕΝΑΚΗ

Ο μετρ Κριστιάν Λουμπουτέν ανακοίνωσε πως θα λανσάρει σύντομα το πρώτο τακούνι ύψους 20 εκατοστών που τολμά να κυκλοφορήσει έξω από τον καυτό κόσμο του φετιχισμού Όσο φωνάζουν οι γιατροί, τόσο ψηλώνουν οι γόβες Έχουν αγαπηθεί, υμνηθεί, μισηθεί, όσο κανένα άλλο αξεσουάρ της γυναικείας γκαρνταρόμπας. Μέχρι και ταινία τα έκανε ο Αλμοδόβαρ, μάθαμε έτσι όλοι (τουλάχιστον) δύο λέξεις στα ισπανικά: Τacones Lejanos. Όσο περισσότερο φωνάζουν οι ειδικοί ότι είναι επικίνδυνα για την υγεία, τόσο περισσότερο ψηλώνουν τα ψηλοτάκουνα! Ο μετρ Κριστιάν Λουμπουτέν ανακοίνωσε πως θα λανσάρει σύντομα το πρώτο τακούνι-στιλέτο ύψους 20 εκατοστών που τολμά να κυκλοφορήσει έξω από τον καυτό κόσμο του φετιχισμού. Σαδιστής αυτός, μαζοχίστριες εμείς, ταιριάξαμε... (;)
«Oι άνδρες ανέκαθεν ζητούσαν από τις γυναίκες να περπατούν και να χορεύουν πονώντας, αντλούν μεγάλη σεξουαλική ικανοποίηση από αυτό. Η βιομηχανία της μόδας κυριαρχείται από άνδρες, πολλοί από τους οποίους έχουν φετίχ με τα παπούτσια. Προβάλλουν το συμφέρον τους πάνω στα τραυματισμένα πόδια των γυναικών. Νιώθω απόγνωση όταν βλέπω γυναίκες πάνω σε ψηλά τακούνια. Νιώθω φρίκη όταν σκέφτομαι τον πόνο που πρέπει να νιώθουν και τις μακροπρόθεσμες βλάβες που προκαλούν στο σώμα τους. Όταν βλέπω γυναίκες να προσπαθούν να περπατήσουν και να παραμείνουν ευθυτενείς, εξοργίζομαι με το μέγεθος του εξευτελισμού που υφίστανται σε κοινωνίες που, θεωρητικά, πρεσβεύουν την ισότητα». Οι φεμινίστριες. Εντάξει, η άποψη που καταθέτει στην «Guardian» η Βρετανίδα ακτιβίστρια και ακαδημαϊκός Σίλα Τζέφρις, συγγραφέας του βιβλίου «Ομορφιά και Μισογυνισμός: Βλαβερές Πολιτισμικές Πρακτικές στη Δύση», ακούγεται κάπως ακραία. Ακόμα και οι φεμινίστριες υποκύπτουν στα ψηλά τακούνια. Τα ψηλοτάκουνα είναι γοητεία, και η γοητεία είναι δύναμη. «Μπορεί κάλλιστα να μιλάμε για το ισχυρότερο αφροδισιακό που επινοήθηκε ποτέ», λέει ο δρ Γκαντ Σάαντ, καθηγητής Μάρκετινγκ στο Πανεπιστήμιο της Κονκόρντιας, στον Καναδά. «Το ύψος αλλάζει αισθησιακά όλη την ανατομία- πόδια, μηροί, γλουτοί, λεκάνη, στήθος. Οι άνδρες ομολογούν με απόλυτη ειλικρίνεια ότι τα ψηλά τακούνια διεγείρουν τη σεξουαλική τους όρεξη και οι γυναίκες, κατά συνέπεια, τους προσδίδουν όλη τη μαγεία ενός ερωτικού φίλτρου». Μόνο μην τον ακούσει η Τζέφρις... Τα ψηλοτάκουνα έγιναν φαινόμενο της μόδας τον 15ο αιώνα, από τις εταίρες της Βενετίας. Τα chopines, οι πλατφόρμες που φορούσαν, ήταν τόσο ψηλές- έφταναν ακόμα και τα 50 εκατοστά!- που στηρίζονταν σε ακόλουθους για να τις περπατήσουν. Ήταν η απόλυτη έκφραση της ικανότητας του ψηλοτάκουνου να προσδίδει δύναμη, κάνοντας φαινομενικά το αντίθετο. Οι αριστοκράτισσες δεν άργησαν να ακολουθήσουν. Η Αικατερίνη των Μεδίκων μετέφερε τη μόδα στη Γαλλία όταν παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β΄, το 1533. Μικροκαμωμένη καθώς ήταν, πάτησε πάνω στα ψηλά της τακούνια για να αποκτήσει το ανάστημα μιας βασίλισσας- και να ανταγωνιστεί την πανύψηλη παρουσία της ερωμένης του Ερρίκου, Ντιάν ντε Πουατιέ. Στη διάρκεια του 17ου και του 18ου αιώνα, άνδρες και γυναίκες επιστράτευσαν τα τακούνια για να διαφημήσουν την αριστοκρατική οκνηρία τους. Όλα αυτά βέβαια μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, οπότε η αριστοκρατική οκνηρία της Μαρίας Αντουανέτας (μαζί με τα τακούνια της) πήρε τον δρόμο της γκιλοτίνας.

Κόλπος με πέος. Από τότε έχει περάσει καιρός, αλλά κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. «Όταν φοράω flat παπούτσια περπατάω, όταν φοράω ψηλοτάκουνα πετάω», διακηρύσσει η δημοσιογράφος της «Guardian», Χάνα Μπετς- κι ας κινδύνευσε η ζωή της κάποτε, όταν πιάστηκε το τακούνι σε μια σιδερένια σχάρα ενώ διέσχιζε δρόμο ταχείας κυκλοφορίας. Ο Φρόυντ, υπενθυμίζει, θεωρούσε το παπούτσι σύμβολο του κόλπου, με τη λογική αυτή το ψηλοτάκουνο παπούτσι γίνεται κόλπος με πέος... Μόνο που σε ορισμένες περιπτώσεις, ελλοχεύει ο κίνδυνος του αυτο-ευνουχισμού: σε πρόσφατη εμφάνισή της πάνω σε πανύψηλα τακούνια, η Βικτόρια Μπέκαμ... κόντευε να μετατρέψει τον σύζυγό της σε πατερίτσα! Ακόμα και ο Μανόλο Μπλάνικ, ο αγαπημένος της Κάρι Μπράντσο στο «Sex and the City», θεωρεί ότι «υπάρχουν όρια: οτιδήποτε άνω των 11,5 εκατοστών απλώς είναι υπερβολικό. Δεν μπορείς να περπατήσεις σωστά. Δεν είναι πια κάτι κομψό». Μαζί του.

Οι γιατροί και η μόδα Οι ειδικοί συμβουλεύουν τις γυναίκες να μη φορούν ψηλά τακούνια σε καθημερινή βάση και για πολλή ώρα- το ιδανικό τακούνι, επισημαίνουν, δεν ξεπερνά τους 4 πόντους. Η τελική απόφαση, δική σας.

ΥΠΕΡ

● Προσθέτουν πόντους, κάνοντας ακόμα και την πιο κοντούλα να φαίνεται Γυναίκα

● Είναι σύμβολο του σεξ, σύμβολο εξουσίας επίσης- και έτσι τονώνουν την αυτοπεποίθηση

● Γυμνάζουν τους μυς της πυέλου, και οι γυμνασμένοι πυελικοί μύες κάνουν θαύματα στην ερωτική ζωή. Την ίδια - και καλύτερη- δουλειά, όμως, κάνουν και τα τακούνια μετρίου ύψους.

ΚΑΤΑ
● Τα ψηλά τακούνια μπορεί να προκαλέσουν πολλά προβλήματα: παραμόρφωση των δαχτύλων, κάλους, τραυματισμό του αστραγάλου, τενοντίτιδα, πόνους στη μέση, στα γόνατα και την πλάτη...

● Επιπλέον, είναι άβολα

● Και συχνά καταλήγουν να υπονομεύουν αντί να ενισχύουν τη γυναικεία θηλυκότητα: δεν αρκεί να τα φοράς, πρέπει και να μπορείς να τα περπατήσεις!

ΚΟΡΥΦΗ

Ακόμη πιο ψηλά τακούνια

Οι γόβες-στιλέτο κονταίνουν τους μυς

Το τοπ 10 των ισχυρών με... γόβα  Πρώτη στην εφετινή λίστα των Financial Times η μάνατζερ της Kraft Foods

Τα ψηλοτάκουνα αυξάνουν τον κίνδυνο αρθρίτιδας

Τακούνι μόλις τριών εκατοστών σςυνιστούν στις γυναίκες βρετανοί επιστήμονες  Αποτελούν το επιστέγασμα της μόδας και συνιστούν απαραίτητο στοιχείο στη γκαρνταρόμπα εκατομμυρίων γυναικών. Ομως τα ψηλά τακούνια αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης αρθρίτιδας, όπως έδειξε μια νέα έρευνα στη Βρετανία.

Οι ειδικοί προειδοποιούν: οι γόβες στιλέτο και λοιπά ψηλοτάκουνα παπούτσια αλλάζουν τη στάση του σώματος, των αστραγάλων και των γονάτων με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας, ασθένεια που προκαλεί πόνο και δυσκαμψία στις αρθρώσεις.

Σε έρευνα της βρετανικής Εταιρείας Χειροπρακτικών και Ποδολόγων, στην οποία συμμετείχαν 2.000 άτομα, το ένα τέταρτο των γυναικών δήλωσε ότι φοράει τακούνια καθημερινά ή συχνά. Ο καθηγητής Αντονι Ρέντμοντ, ερευνητής στην εταιρεία, συστήνει στις γυναίκες να επιλέγουν παπούτσια με στρογγυλή μύτη, τακούνι που να μην ξεπερνά τα τρία εκατοστά και αντικραδασμική σόλα.

Στη Βρετανία, εκτιμάται ότι οκτώ εκατομμύρια άτομα υποφέρουν από οστεοαρθρίτιδα, με τους ειδικούς να προειδοποιούν ότι η ασθένεια τείνει να λάβει απειλητικές διαστάσεις για τον γυναικείο πληθυσμό, κυρίως εξαιτίας της χρήσης ψηλοτάκουνων και κακής ποιότητας υποδημάτων, ειδικότερα αθλητικών. Αλλοι παράγοντες που ευθύνονται για την οστεοαρθρίτιδα είναι η παχυσαρκία και η μεγάλη ηλικία.

Η έρευνα επίσης διαπίστωσε ότι τα τρία τέταρτα ανδρών και γυναικών δεν φορούν αθλητικά παπούτσια ειδικά σχεδιασμένα για το άθλημα στο οποίο επιδίδονται.

Σύμφωνα με τον δρ. Ρέντμοντ η σωστή επιλογή αθλητικών παπουτσιών προστατεύει τους αθλούμενους καθώς οι δυνάμεις που ασκούνται στις κλειδώσεις κατά τη διάρκεια της άσκησης μπορεί να ξεπερνά κατά οκτώ φορές το σωματικό τους βάρος. Επιπλέον τόνισε ότι όσα άτομα αισθάνονται πόνο στα πόδια ή στους αστραγάλους πρέπει αμέσως να απευθύνονται στον γιατρό τους καθώς η άμεση θεραπευτική αγωγή είναι ζωτικής σημασίας για την αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας.

Επικίνδυνα τα ψηλά τακούνια ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΕΒΕΤΖΟΓΛΟΥ

Οι γυναίκες που τα φορούν καθημερινά, ακόμη και στη δουλειά τους, καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια για την κίνησή τους

Η συνεχής πίεση που ασκείται στα δάχτυλα των ποδιών κάθε φορά που μια γυναίκα φορά ψηλά τακούνια, είναι αρκετή για να αλλάξει μόνιμα τον τρόπο του βαδίσματός της, να προκαλέσει επικίνδυνους τραυματισμούς στους συνδέσμους και να αυξήσει τις πιθανότητες εκδήλωσης οστεοαρθρίτιδας. Στο πλαίσιο μελέτης που έκαναν, ειδικοί από το Πανεπιστήμιο Γκρίφιθ στο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας παρακολούθησαν τον τρόπο βαδίσματος γυναικών που φορούν συστηματικά τακούνια και γυναικών που φορούν μόνο ίσια παπούτσια. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι πρώτες είχαν την τάση να κάνουν πιο μικρά και «επιθετικά» βήματα ακόμη και όταν δεν φορούσαν ψηλοτάκουνα, ενώ οι δεύτερες είχαν μεγαλύτερο και πιο σταθερό διασκελισμό.

Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι στις γυναίκες που φορούν ψηλά τακούνια οι μύες στην καμάρα του ποδιού παραμένουν σφιγμένοι για πολλή ώρα αφού έχουν βγάλει τις γόβες τους. Επιπλέον ανακάλυψαν πως οι γυναίκες που φορούν καθημερινά, ακόμη και στη δουλειά τους, τακούνια, καταναλώνουν περισσότερη ενέργεια για την κίνησή τους, ενώ ο κίνδυνος οστεοαρθρίτιδας αυξάνεται λόγω της ανομοιογενούς επιβάρυνσης μυών και συνδέσμων.  

Οι ειδικοί για ακόμη μια φορά επισημαίνουν τον κίνδυνο σε όσες φορούν συστηματικά ψηλοτάκουνα και επιχειρούν να κάνουν γυμναστική, καθώς με την άσκηση μπορεί να επιβαρυνθούν απότομα τένοντες που είναι ευαίσθητοι λόγω τακουνιών και να προκληθούν κακώσεις.

Για όλους αυτούς τους λόγους οι επιστήμονες συνιστούν τη χρήση τακουνιών μία ή δύο φορές την εβδομάδα. Η μελέτη δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Journal of Applied Physiology».

ΚΟΡΥΦΗ