πλοηγείτε στον  ιστοχώρο της Βούλας Βαβαρούτσου

για καλύτερη πλοήγηση στις ιστοσελίδες

πατήστε ΚΕΝΤΡΙΚΗ   

Η ιστοσελίδα αυτή είναι  τμήμα του οικοχώρου "ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ"

 

                             Επώνυμα

Γενικά περί Επωνύμων

Ελληνική Ονοματολογική Εταιρεία

   Όνομα - Ονοματοδοσία 

Αλφαβητική ανάλυση επωνύμων

τελευταία ενημέρωση: 11/03/2014

Η Ευρωπαϊκή Νομοθεσία περί  ΕΠΩΝΥΜΩΝ
Ζακυνθινά - ελληνοποιημένα - Επώνυμα
Από πού προέρχεται το Επώνυμό σας Το επώνυμο μου είναι το επάγγελμά μου
Αστεία- παράξενα ονοματεπώνυμα Οι ονομασίες των 12 μηνών
Δείτε πόσοι έχουν το ίδιο επώνυμο με σας και που βρίσκονται Κορυφαίες μάρκες (brands) του κόσμου
O εφιάλτης της επωνυμίας
Το μακρύτερο όνομα στον κόσμο Τα ονόματα του ρόδου
Μανιάτικα Επώνυμα Ελληνική η προέλευση των Ονομάτων των Χημικών Στοιχείων
Οι φίρμες που αξίζουν χρυσάφι
Οι περιπέτειες των εθνικών ονομάτων των Ελλήνων ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΩΝ
Ημερολογιακό εορτολόγιο Εύρεση κινητών εορτών και αργιών.xls Εορτολόγιο ονομάτων
Φτιάξτε online το οικογενειακό σας δέντρο Πολιτκές Οικογενειοκρατικές Δυναστείες της Ελλάδας Ονόματα αυτοκινήτων και η ερμηνεία τους
 Ονόματα για τους τετράποδους φίλους μας Ευρωπαϊκές & Ελληνικές πόλεις , προέλευση ονομασίας «Έχουμε το 1821 στα γονίδιά μας...»
ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ  ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ    Στατιστικά Ελληνικών Ονομάτων Αρχαίο... όνομα αθάνατο
Πώς πήραν το όνομά τους οι ήπειροι;
Πρωταθλητής ονόματοδοσίας των δρόμων ο Βενιζέλος Μάθε την ερμηνεία του ονοματεπωνύμου σου από έναν λεξάριθμο Οι ποδοσφαιρικοί απόγονοι Το όνοµά τους, ευλογία και κατάρα
  Τα πιο συνηθισμένα επίθετα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη
Ελληνικά τοπωνύμια με... μυθικές καταβολές ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΗΜΕΡΑ

Πώς «ακούγεται» το όνομά σας; Ο βραβευμένος Dr. House, νεαρός ακόμα, σε ένα ξεκαρδιστικό σκετς του BBC

Ελληνική Ονοματολογική Εταιρεία

ΗΜΕΡΙΔΑ για τα τριάντα χρόνια από την ίδρυσή της οργανώνει σήμερα ( 27/1/2010) η Ελληνική Ονοματολογική Εταιρεία στο Μέγαρο της Ακαδημίας Αθηνών και τελεί υπό την αιγίδα της Ακαδημίας.
Η ονοματολογία είναι μια σχετικά νέα επιστήμη και έχει ως αντικείμενό της τη μελέτη των κύριων ονομάτων. Όπως αναφέρεται στο site της εταιρείας,
www.onomatologia.gr , και σύμφωνα με τον ονοματολόγο Χ. Π. Συμεωνίδη, η επιστημονική έρευνα των τοπωνυμίων και ανθρωπωνυμίων ή προσωνυμίων αποτελεί αντικείμενο ενός ιδιαίτερου κλάδου της Γλωσσολογίας, της Ονοματολογίας.


 

 

Από πού προέρχεται το Επώνυμό σας;

 

Δεν έχετε αναρωτηθεί άραγε ποτέ για το από πού προέρχεται το όνομά σας; Το Επίθετό σας; Στη παρακάτω λίστα κάνουμε μια παρουσίαση και… που ξέρετε; Ίσως βρείτε και το δικό σας!!!
Ας τα πάρουμε λοιπόν με τη σειρά, παρουσιάζοντας αλφαβητικά μια σειρά από επίθετα που συναντάμε στις επαγγελματικές μας συναλλαγές, στις φιλικές μας σχέσεις ή στις συζητήσεις μας.

Αμδίτης- Επώνυμο εθνικό που δηλώνει καταγωγή από περιοχή που ονομάζεται Αμδί, συν την κατάλ. –ίτης. Οικισμό Αμδί δεν βρήκα πουθενά, αμδί πάντως στην διάλεκτο της ανατολικής Θράκης(Σαράντα Εκκλησιών), έλεγαν το αμμούδι, την άμμο. 

Απόκοτος- Από το μεσν. και δημωδ. επιθ. απόκοτος,ο υπερβολικά τολμηρός, παράτολμος, ριψοκίνδυνος,< μσν. απόκοτος.

Αρβάλης- Από το δημωδ. αρβάλι, ο αναρτήρας του κουβά, ή της μπακράτσας, το πιαστήρι, και ρήμα αρβαλώ/αρβαλίζω κάνω κρότο με αρβάλια, αρβάλη σύμφωνα με τον Ησύχιο, «τήγανον οστράκινον,Ταραντίνοι».

Αρναούτης =Προέρχεται από την τουρκική λέξη arnaut που σημαίνει <Αλβανός>

Αρνάρης- Από το ν.ε. αρνάρης, ο έχων πρόβατα, αρνιά, ο προβατάς,πρβλ. Γιδάρης, Γελαδάρης κτλ.
Ασίκης =Προέρχεται από επίσης τουρκική λέξη asik που σημαίνει <εραστής>
Ασλάνης= Είναι και αυτή τούρκικη λέξη που σημαίνει <λιοντάρι>
Βαγενάς= Προέρχεται από τη μεσαιωνική λέξη βαγίνιον/ βαγένι που μεταφράζεται ως <βαρελάς>
Βοναπάρτης =Το επώνυμο του Μεγάλου Ναπολέοντα αλλά και πολλών νεοελλήνων όπως θα διαπιστώσετε ξεφυλλίζοντας τον τηλεφωνικό κατάλογο προέρχεται από την ιταλική φράση buona parte που σημαίνει <καλή μέρα>
Βεκιάρης =Προέρχεται από την τουρκική λέξη bekar που σημαίνει ανύπαντρος
Βελέντζας προέρχεται από τη λέξη velentza που είναι χοντρή, χωριάτικη κουβέρτα
Βελής προέρχεται από την τουρκική λέξη veli που σημαίνει κυβερνήτης, νομάρχης, διοικητής.
Βενιέρης το εν λόγω επώνυμο μας έρχεται από την Ιταλία, όπου venier σημαίνει … όνομα
Βικέλας είναι σλαβική λέξη από το bik που σημαίνει ταύρος
Βογιατζής μας έρχεται από τους εξ ανατολών γείτονες από την τουρκική λέξη boyaci που είναι ο μπογιατζής
Βόγλης προέρχεται από την αλβανική λέξη vogel που σημαίνει μικρός
Βότσης είναι από το αρβανίτικο voci που σημαίνει μικρό παιδί, μούτσος
Βουγάς προέρχεται από την τουρκική λέξη bug που σημαίνει αρχηγός.

Βουλάρης- Από το μεσν. βουλάριος, ο γραμματέας της μητρόπολης, εντελταμένος να φυλάει τη σφραγίδα.

Βούζας προέρχεται από τουρκική λέξη buz που σημαίνει πάγος
Γαϊτάνος προέρχεται από την τουρκική λέξη gaytan που μεταφράζεται ως κορδόνι
Γαρμπής Η λέξη είναι αραβική από το garb και σημαίνει δύση
Γιαρμάς προέρχεται από την τουρκική λέξη yarma που σημαίνει σχίσιμο
Γιαχνής προέρχεται από τη λέξη yahni που σημαίνει λάχανο με κρέας
Γκίνης είναι ο Γιάννης στα αλβανικά από το gine

Γκιουλέκας- Από το δημώδ. γκιουλέκας, πληθ. γκιουλέκηδες, ο νταής, ο ψευτοπαλικαράς: «Kάνει τον γκιουλέκα». Από το όνομα Αλβανού άτυχου επαναστάτη του 19ου αιώνα, Gjoleka. Το αλβανικό επίθετο Gjoleka προέρχεται από τα βαφτ. Gjon-Ιωάννης και Leka-Αλέξανδρος
Γκλάβας προέρχεται από τη σλαβική λέξη glava που σημαίνει κεφαλή
Γκολέμης είναι ο μεγάλος και προέρχεται από το σλαβικό golem
Γρανίτσας σλαβική λέξη granica που σημαίνει σύνορα
Δαβάκης προέρχεται από την τουρκική λέξη tabak που σημαίνει βυρσοδέψης
Δαφέρμος Ιταλικής προελεύσεως επώνυμο από τη λέξη de fermo που σημαίνει βέβαιος, σταθερός
Δέδες είναι ο παππούς στα τούρκικα
Δεμέστιχας προέρχεται από την ιταλική λέξη da mestica που μεταφράζεται σαν μείγμα χρωμάτων

Δίπλας- Από το δημωδ. δίπλας/διπλάρι, ο δίδυμος. Επώνυμο γνωστού Σαρακατσάνου αγωνιστή του ’21.
Δούρος είναι ο αλύγιστος ,προέρχεται από την ιταλική λέξη duro

Ευταξίας- Από το μεσν. ευταξίας, εκκλησιαστικό αξίωμα, ο υπεύθυνος για την τήρηση της ευταξίας την ώρα της λειτουργίας.
Ζαίμης προέρχεται από την ιταλική λέξη zaim που σημαίνει φοροεισπράκτορας
Ζηρίνης είναι ο ξανθός και προέρχεται από την περσική λέξη zarin
Ζολώτας είναι ρώσικης προέλευσης από το zoloto που σημαίνει χρυσάφι
Ζορμπάς ένα από τα γνωστά επώνυμα σε όλον τον κόσμο λόγω της κινηματογραφικής επιτυχίας του Άντονυ Κουίν , σημαίνει άτακτος και ταραξίας προερχόμενο από το τούρκικο zorba.

Θεριακός-Από το δημωδ. θεριακός, ο γερός, ο κοτσονάτος, μτφ. το θεριό.
Ιντζές τούρκικη λέξη ( ince ) που μεταφράζεται σαν λεπτός, πονηρός
Καββαδάς είναι σέρβικη λέξη ( kavad ) που σημαίνει μανδύας
Καγιάς προέρχεται από την τούρκικη λέξη kaya που σημαίνει βράχος
Καζαντζής είναι ο λεβητοποιός ,προέρχεται από τα τούρκικα ( kazanci )
Κακουλίδης η λέξη είναι περσική και σημαίνει βόστρυχος ( kakul )
Καλαφάτης η λέξη σημαίνει αλείφω πλοίο με πίσσα , από την ιταλική λέξη calafato
Κάλφας είναι ο βοηθός , προέρχεται από την λέξη kalfa
Καμμένος δεν σημαίνει κυριολεκτικά καμένος , αλλά προέρχεται από την λέξη kamen που σημαίνει πέτρα.
Καμπάς προέρχεται από την τούρκικη λέξη kaba που σημαίνει ακατέργαστος , κοινός.
Καπλάνης σημαίνει τίγρης στα τούρκικα ( caplan )
Καραγκιόζης είναι βέβαια το όνομα του γνωστού ήρωα του θεάτρου των σκιών, προέρχεται από την τούρκικη λέξη karagoz που σημαίνει μαυρομάτης δηλ. αυτός που έχει μαύρο μάτι.
Καραλής είναι από το τούρκικο kara ali που σημαίνει μαύρος Αλής.
Καραμπάσης σημαίνει παπάς και προέρχεται από την τούρκικη λέξη karabas
Καράμπελας είναι ο μαύρος / κακός μπελάς, από το τούρκικο kara bela
Καρατζάς προέρχεται από την τούρκικη λέξη karaca που σημαίνει ζαρκάδι αλλά και μελαχρινός.
Καρράς σημαίνει μαύρος ( τούρκικα kara )
Καρτάλης σημαίνει αστός από την λέξη kartal
Καφαντάρης είναι τούρκικη λέξη ( από το kafadar ) που σημαίνει σύντροφος.
Κεντέρης σημαίνει λύπη , προερχόμενο από το τούρκικο keder.
Κυμούντρης και προέρχεται από την ελληνικότατη λέξη κύμα + μουντάρω που σημαίνει δαμάζω, δηλαδή αυτός που κυριεύει , δαμάζει τα κύματα καθώς όλοι οι Κιμουντρέοι ήταν θαλασσινοί , ζούσαν στην Πελοπόννησο και μετά στην Σμύρνη της Μ. Ασίας.
Κούβελος προέρχεται από την ιταλική λέξη covele που είναι η κουφάλα του δένδρου
Κούγιας είναι ο πεταλωτής , έχει τις ρίζες του στην σλαβική λέξη kuja.
Κουγιουμτζής προέρχεται από την τούρκικη λέξη kuyummci που σημαίνει χρυσοχόος .

Κουρεμάδης- Από το δημωδ. κουρεμάδι, κούρεμα σίρριζα με το ψαλίδι ή τη ψηλή χειρομηχανή.  

Κουτουρλός- Από το ιδιωματικό(Αιτωλοακαρνανία) κουρουρλός, ο κουτσάφτης, αυτός με κουτουρλεμένα(κουτσουρεμένα) τ’αφτιά.  

Λέκκας είναι από τα ονόματα που προέρχονται από παραφρασμένα βαφτιστικά ονόματα. Είναι αλλοίωση της αρβανίτικης λέξης lekka που σημαίνει ο…Αλέκος.

Λέτσος- Από το ιδιωμ. λέτσος, ο βρωμιάρης,ο κακοντυμένος, <ιταλ. lezzo `βρόμα΄. Ίσως και από υποκορ. μορφή του Νικόλαος>Νικολέτσος>Λέτσος.  

Λεχούδης- Από το δημωδ. λεχούδι, το νεογέννητο, το νεογνός, <λέχώ +-ούδι, μσν. λεχώνα < ελνστ. *λεχών.

Λιάγκας- Μητρων. από το βαφτ. Λιάγκα, ιδιωμ. μορφή του Αλέκα< Αλεξάνδρα . Ή από το ιδιωμ.(Αιτ/νια) λιάγκας, ο πολύ αδύνατος

Λιάνης προέρχεται από την γαλλική λέξη liane που σημαίνει δένω.
Λιάπης είναι αρβανίτικη λέξη και έτσι λένε τον κάτοικο της νότιας αλβανιασ.
Λιάρος Προέρχεται από το αρβανίτικο lare που σημαίνει παρδαλός π. χ για το κατσίκι

Μαγκλάρας/Μαγκλαράς- Από το δημωδ. μαγκλάρα-μαγκλαράς, ο νέος, υψηλόσωμος και άχαρος άνδρας. Ίσως σχετικό με το νταγκλαράς, με την ίδια σημασία,< dağlar ~αυτός που είναι σαν τα βουνά.

Μαγκριώτης- Από το βαφτ. Μαγκριώτης, χρησιμοποιούμενο κυρίως στην Θράκη. Σύμφωνα με τον Ψάλτη, στα Θρακικά του, μετέπεσε σε κύριο όνομα από κάποια παλιότερη βυζαντινή επωνυμία, όπως συνέβη με άλλα όπως Παλαιολόγος, Βάρδας, Κομνηνός, Δούκας-Δούκισα, Ασάνης-Ασάνω κτλ. 

Μάλας σημαίνει μυστρί και προέρχεται από την τουρκική λέξη mala.
Ματράκης σημαίνει ραβδί

Μηλιόρης- Από το δημωδ. μηλιόρι, το θηλυκό πρόβατο ενός έτους ή πρώτης εγκυμοσύνης, πρωτόγεννη,<(;) ιταλ. migliore )
Μουτάφης προέρχεται από την τουρκική λέξη mutaf που σημαίνει σχοινοποιός , υφαντουργός.
Μπαϊρακτάρης είναι ο σημαιοφόρος από το τούρκικο bayraktar
Μπατίστας η λέξη είναι ιταλική ( battista ) και σημαίνει βαπτιστής
Μπέλος σημαίνει άσπρος και η ρίζα του είναι σλαβική bel.
Μπουρνάζος σημαίνει από τα τούρκικα ( burnaz ) μυταράς.
Νταϊφάς σημαίνει ομάδα- σωματείο από την αραβική λέξη taife
Νταλιάνης προέρχεται από την τουρκική λέξη dalyan που σημαίνει ιχθυοτροφείο.
Ντενίσης προέρχεται από την τουρκική λέξη denis που σημαίνει θάλασσα.
Ουζούνης προέρχεται από την τούρκικη λέξη uzun που σημαίνει μακρύς αλλά και ψηλός.
Πάικος η λέξη είναι βουλγάρικη και σημαίνει αράχνη.
Παλάσκας σημαίνει φυσιγγιοθήκη , είναι δε τούρκικη ( palaska )
Παφίλης σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει μεταλλική πλάκα, από το τούρκικο pafla.
Παπαρήγα βασιλιάς - παπάς

Περπέρης/Περπερίδης- Από το δημώδ. περπέρα, η φλύαρη γυναίκα, και περπέρης. <ελνστ.  πέρπερος, ο κενόδοξος, ψευδολόγος, ο φαντασμένος.  

Περτσέλης/Περτσελάκης- Από το ιδιωμ.(Λήμν.) περτσελό , το πρόβατος με πολλά χρώματα, και περτσούλα η φακίδα, περτσλιάρης ο φακιδιάρης.Λογικά σχετικό με το ‘παρδαλός’ με περίπου την ίδια έννοια.
Πέτας επώνυμο σλαβικής προέλευσης που σημαίνει φτέρνα ( peta )
Ράμμος σημαίνει κλωνάρι , από το ιταλικό ramo
Ρέντης είναι ο βαρύς από το αραβικό redi
Σακάς μεταφράζεται σαν νεροκουβαλητής από το τούρκικο saka
Σακελάριος σημαίνει θησαυροφύλακας , η προέλευση του λατινική
Σαράφης είναι ο αργυραμοιβός
Σαρρής προέρχεται από την τούρκικη λέξη sari που σημαίνει ξανθός, κίτρινος
Σαχίνης σημαίνει γεράκι
Σημίτης σημαίνει κουλουρτζής από το τούρκικο simit=κουλούρι
Σειτανίδης προέρχεται από την αραβική λέξη seitan που σημαίνει διάβολος
Σέκερης προέρχεται από την τούρκικη λέξη seker που είναι η ζάχαρη
Σεφερλής είναι το σαφάρι
Σούρλας σημαίνει προβοσκίδα- φλογέρα
Τερζής είναι ο ράφτης από το τούρκικο terzi
Τζαμτζής είναι ο υαλοτεχνίτης
Τσάκωνας είναι το τραχύ έδαφος από το αλβανικό tsakon
Τσαλίκης είναι ο γερτός από το τούρκικο calik
Τσελέπης σημαίνει προβατέμπορος

Τσικλιτίρας- Από το δημωδ. τσικλιτάρα(η), ο δρυοκολάπτης, άγνωστης ετυμολογίας.
Τσουκαλάς προέρχεται από την ιταλική λέξη zuca που μεταφράζεται ως ο μεγάλος τέντζερης, μεγάλο τσουκάλι

Τσούντας/Τζούντας- Απο το διαλεκτ. τσούντα, το τελευταίο άκρο ενός αντικειμένου, όπως "η τσούντα του μουστακιού". Προφανώς μτφ. ο μουστάκας.<τουρκ.cunda
Φέρτης σημαίνει άτομο μοναχό
Φούρλας Προέρχεται από την ιταλική λέξη frullo που σημαίνει σβούρα
Φυσσούν σημαίνει γοητεία , από το τουρκικό fusum
Χαράμης μεταφράζεται σαν αμαρτία και προέρχεται από το αραβικό kharam
Χατζής είναι ο προσκυνητής

Χωραΐτης- Από το δημώδ. χωραΐτης, αυτός που διαμένει στη χώρα, στον κεντρικό οικισμού του νησιού, της περιοχής. Αντίθετα ο ξώμαχος ο οποίος κατοικεί στην ύπαιθρο. 

Επώνυμα του παρελθόντος- Πόντος, 13-14ος αιών. Παρακάτω παραθέτω  ονοματεπώνυμα που καταγράφηκαν, χρονολογημένα, στα έγγραφα της μονής Βαζελώνος στην Τραπεζούντα, και είναι κυρίως του 13ου αλλά και του 14ου αιώνα.  Η ορθογραφία είναι του κειμένου, και τα επίθετα γυναικών έχουν κατάληξη αρσενική, σύμφωνα με τους συγγραφείς.

Επώνυμα του παρελθόντος-Κήθυρα,1671 Παρακάτω παραθέτω τα ονόματα των Κυθηρίων που υπέγραψαν το 1671 την αίτηση για αποστολή σιτηρών στο νησί από τη Βενετία, αφού μετά από πέντε χρόνια αφορίας η σίτιση τους είχε φτάσει σε δραματικό σημείο.

Επώνυμα του παρελθόντος- Βυζαντιο, 10-12ος αιω.  

Επώνυμα του παρελθόντος-Θήβα, 11ος αι.  Αν και γνωρίζουμε για το οθωμανικό σύστημα απογραφών, με τα αρκετά κατάστιχα που επιβιώνουν ως τις μέρες μας με σημαντικότατες πληροφορίες για τον πληθυσμό, την οικονομία, την ονοματολογία διαφόρων περιοχών(βλ. Θήβα/16ος αιώνας,εδώ) , γνωρίζουμε ελάχιστα για το σύστημα καταστίχων που έχει ήδη αρχίσει να χρησιμοποιείται στο Βυζάντιο από τον 10- 11ο αιώνα, τις λεγόμενες αναγραφές που επαναλαμβανόταν κάθε τριάντα χρόνια.  Ένα από αυτά τα διασωθέντα μεσαιωνικά έγγραφά ήμαστε τυχεροί που αναλύθηκε και δημοσιεύθηκε από το Νικόλαο Σβορώνο το 1959, παρακάτω παραθέτω τα ονόματα και επώνυμα των Θηβαίων οι οποίοι καταγράφηκαν τον 11ο αιώνα!

Ελληνικά επώνυμα: Από πού βαστάει η σκούφια μας;  

Όπως ακριβώς τα ονόματα έτσι και τα επώνυμα όχι μόνο σημαίνουν κάτι, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις μπορούν να μας δώσουν στοιχεία για τη γεωγραφική καταγωγή τους, την παλαιότητά, ακόμη και τη γλωσσική τους ιδιαιτερότητα.

«Τα περισσότερα ελληνικά επώνυμα προέρχονται συνήθως είτε από τοπωνύμια- όπως Μανιάτης από τη Μάνη, Μωραΐτης από το Μοριά- είτε από διάφορα παρατσούκλια τα οποία ενέπνεαν στους ανθρώπους», αναφέρει η κ. Φούλα Πισπιρίγκου, φιλόλογος, και προσθέτει: «Από εκεί και πέρα υπάρχουν και μερικές καταλήξεις οι οποίες υποδηλώνουν καταγωγή, όπως για παράδειγμα τα σε ‘ίδης’ και ‘άδης’ που είναι καταλήξεις των Ποντίων, τα σε ‘ογλου’ που είναι Μικρασιατικά και σημαίνουν ο γιος του τάδε, το ‘πουλος’ που απαντάται στην Πελοπόννησο, το «άκος» στη Μάνη και το «άκης» που είναι κρητικό».

Συνοψίζοντας, λοιπόν, μπορούμε να διακρίνουμε τα επώνυμα σύμφωνα με τη σημασία τους σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες, που δηλώνουν αντίστοιχα βαφτιστικό όνομα, καταγωγή, επάγγελμα και παρατσούκλια (ή προσωνύμια).

Πατρωνυμικά: Αυτά που χρησιμοποιούν για ρίζα τους βαφτιστικά ονόματα, είναι μαζί με τα παρατσούκλια το συχνότερο είδος των οικογενειακών ονομάτων. Τα συναντούμε σε ονομαστική πτώση (π.χ. Κωστής, Γεωργής), σε γενική (π.χ. Γεωργίου, Δημητρίου), αλλά και με πολλές καταλήξεις ή υποκοριστικά (π.χ. Στεφανίδης, Αθανασούλας).

Μητρωνυμικά: Αυτά τα οποία βασίζονται στο όνομα της μητέρας, για παράδειγμα Κώστας Ελένης (δηλαδή ο Κώστας της Ελένης). Είναι αρκετά σπάνια και χωρίζονται και αυτά σε κατηγορίες ανάλογα με το επάγγελμα της μητέρας ή του άντρα της (Καλογραίας, Μακαρονούς, Μαμμής, Τσαγκαρίνας), την καταγωγή της μητέρας (Αμουργιανής, Αραπίνης, Βλάχας), ακόμα και το… ελάττωμα της μητέρας (Βουβής, Καμπούρας).

Εθνικά: Είναι τα επώνυμα τα οποία δηλώνουν καταγωγή και φανερώνουν τον τόπο που γεννήθηκε ή έζησε αυτός που έχει το όνομα. Αναφέρονται συνήθως σε χωριά ή ευρύτερες γεωγραφικές περιοχές και οι καταλήξεις τους είναι δεκάδες. Οι πιο συνήθεις είναι οι εξής:

-(ι)ώτης: Τσιριγώτης, Λεπενιώτης, Ανδριώτης, Ηπειρώτης κτλ.
-ίτης: Μπεγλίτης, Πολίτης, Αργυροκαστρίτης κτλ.
-ιανος: Κουταλιανός, Ελεκιστριάνος, Ψαριανός, Σακαρετσιάνος, Χρυσοβιτσιάνος κ.α.
-ινός: Πατρινός, Παργινός, Ζακυνθινός, Καλαβρυτινός
-αίος: Κερκυραίος, Ρωμαναίος κτλ.

Επαγγελματικά: Επώνυμα τα οποία δηλώνουν επαγγέλματα τα οποία χάνονται στα βάθη των αιώνων. Από τα βυζαντινά χρόνια (Αμπελάς, Λαχανάς, Ζωναράς, Καμπανάρης, Γραμματικός, Παλαιολόγος, Δούκας, Λογοθέτης) μέχρι τα νεοελληνικά (Γελαδάρης, Αρκουδάρης, Περιβολάρης, Ψαράς, Σαμαράς, Κουρέας, Ασβεστάς, Βαγενάς).

Παρατσούκλια: Αποτελούν τον κύριο όγκο των επωνύμων μαζί με τα πατρωνυμικά και προέρχονται κατά κύριο λόγο από χαρακτηρισμούς που βασίζονται σε σωματικές (Βραχνός, Ζερβός, Καμπούρης, Λεβέντης), πνευματικές και ηθικές ιδιότητες (Βιαστικός, Αγέλαστος, Θλιμμένος, Κατεργαράκος). Μπορούν να προέρχονται όμως και από παρομοιώσεις με ζώα (Αλεπουδέλης, Γάτος, Ζυγούρης, Λύκος, Ποντίκης), με φυτά (Γαρούφαλος, Καρπούζης, Πιπέρης, Ρεβίθης) ή να υποδηλώνουν συγγένεια και ηλικία (Εγγονόπουλος, Κανακάρης, Ορφανός, Παπούλιας, Πατέρας).

Τα επώνυμα όμως, δεν εμφανίστηκαν μόνο με τον αρχικό τους τύπο. Πολλά από αυτά σχηματίζουν παράγωγα με διάφορες καταλήξεις ή είναι σύνθετα με την βοήθεια λέξεων οι οποίες χρησιμεύουν ως πρώτο συνθετικό. Όσον αφορά τις καταλήξεις, αποτελούν ένα γλωσσικό… GPS για να καταλάβουμε από ποιο μέρος της Ελλάδας κατάγεται κάποιος.

Έτσι έχουμε τα εξής:

-ίδης: Πόντος (Τουντουλίδης, Κοντογιαννίδης, Πετρίδης)
-άδης: Πόντος (Γεωργιάδης, Καλγρεάδης, Φωτιάδης)
-ούδης ή – ουδάς: Μακεδονία – Θράκη (Λαμπρινούδης, Νικολούδης, Σπανούδης, Φραγκούδης, Ψαρούδας, Μαρούδας)
-όγλου: Μικρά Ασία (Πεσμαζόγλου, Κουρατζόγλου, Ασλάνογλου)
-άκης: Κρήτη (Παπαδάκης, Σαββάκης)
-άκος: Μάνη (Παντελάκος, Δημητράκος, Μαυροειδάκος)
-πουλος: Κυρίως στην Πελοπόννησο (Νικολακόπουλος, Αβραμόπουλος, Ανδρικόπουλος)
-άτος: Κεφαλονιά (Δημητράτος, Γιανουλάτος, Γερολυμάτος)
-έλης: Μυτιλήνη, Αϊβαλί, Λήμνο, Ίμβρο (Παπαδέλης, Χαμαλέλλης, Χωριατέλλης, Ξαφέλλης, Κοντέλλης)
-ούσης: Χίος (Χαλκούσης,Παϊδούσης)

Ας δούμε λοιπόν την ετυμολογία μερικών εκ των πιο συνηθισμένων ελληνικών επωνύμων:

Παλαιολόγος: Από το μτγν.ρημ.παλαιολογώ, λέω, ομιλώ περί αρχαίων-παλαιών πραγμάτων. Επώνυμο της τελευταίας δυναστείας του Βυζαντίου. Συνηθέστατο επώνυμο σήμερα, κυρίως λόγω της χρησιμοποίησης του «Παλαιολόγος» ως βαφτιστικού.

Βασιλόπουλος: Αρκετά συνηθισμένο επώνυμο, με προφανή προέλευση από το βαφτιστικό Βασίλειος, με το επίσης σύνηθες τρόπο σχηματισμού επωνύμου με την κατάληξη -όπουλος.

Οικονόμου: Συχνότατο ελληνικό επώνυμο, κυρίως λόγω της σημασίας της λέξης οικονόμος ως εκκλησιαστικός αξιωματούχος, κληρικός, υπεύθυνος κυρίως για την οικονομική διαχείριση εκκλησίας ή μοναστηριού.

Παπαδόπουλος: Γιος ή απόγονος του παπά (παπαδοπαίδι), ίσως το πολυπληθέστερο όνομα στην Ελλάδα μαζί με την κατάληξη -οπουλος.

Καραγιάννης: Σύνθετο όνομα από τούρκικη λέξη kara = μαύρος, μελαχρινός συν το βαφτιστικό όνομα Γιάννης.

Κωνσταντόπουλος: Γιος ή απόγονος του Κωνσταντίνου. Ο Κωνσταντίνος προέρχεται από το λατινικό Constantinus.

Αγγελόπουλος : Επώνυµο πατρωνυµικό που προέρχεται από το βαφτιστικό όνοµα Άγγελος συν την κατάληξη –όπουλος.

Ρήγας: Από το νεοελληνικό ρήγας, λαϊκότροπα ο βασιλιάς (μεσαιωνικό ρήγας). Προέρχεται από το ελληνιστικό ρηξ, αιτιατική ρήγα, που προέρχεται από το λατινικό rex.

Χατζής: Σύνηθες πρόθεμα σε πολλά ελληνικά επίθετα (Χατζηνικολάου, Χατζηδημητρίου, Χατζόπουλος, Χατζίδης , Χατζηδάκης κ.α.). Σύμφωνα με τον Τριανταφυλλίδη: Άτονη προτακτική λέξη που ακολουθείται πάντα από το ενωτικό (-) και έμπαινε πριν από βαφτιστικά ή οικογενειακά ονόματα ως τιμητικός τίτλος για να δηλώσει ότι ένας ορθόδοξος χριστιανός επισκέφτηκε ως προσκυνητής τους Άγιους Τόπους.

Βουδούρης: Επώνυμο το οποίο έχει την ίδια αρχή με το Μπουντούρης, προέρχεται απο τη δημώδη/διαλεκτική λέξη βουδούρης (μπουντούρης) που δηλώνει το βραχύσωμο και παχύ άνθρωπο .Η λέξη προέρχεται απο το τουρκικό bodur, με την ίδια σημασία.

Μίχας: Πρόκειται για αρβανίτικη παραλλαγή του ονόματος Μιχαήλ-Μιχάλης. Σε ελληνόφωνους πληθυσμούς η υποκοριστική παραλλαγή του ονόματος ήταν συνήθως “Μίχος”.

Περδικάρης: Επαγγελματικό επώνυμο, απο το ουσ. περδικάρης(παλαιοτ. περδικάριος), απο το ουσ. πέρδικα(<αρχ.πέρδιξ) και το επίθημα που δηλώνει επάγγελμα –άρης(<ελνστ. –άριος). Πρόκειται δηλαδή για τον κυνηγό περδικών, ή τον έμπορο του κυνηγιού του. Ως επώνυμο αρκετά διαδεδομένο στον ελληνικό χώρο απο παλαιότερες περιόδους.

Πολίτης: Η ετυμολογία του επωνύμου αυτού είναι προφανής. Η περίπτωση να προέρχεται από μια οποιαδήποτε πόλη, εκτός από την Πόλη, δεν είναι τόσο πιθανή επειδή δεν υπήρχε λόγος να μην σχηματιστεί το επώνυμο π.χ. Γιαννιώτης από τα Γιάννενα, Σμυρνιός από τη Σμύρνη κ.ο.κ.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ  ΕΠΩΝΥΜΩΝ

Ο μεσος ορος των ελληνικων οικογενειακων ονοματων μπορουμε να πουμε πως εχει τρεις εως εξι συλλαβες.
 

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΤ΄ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ Ααδαμοπούλου,Ααθανασόπουλος,Ααρών,Αβαβιάν,Αβαγιανέλη,Αβαγιάννης,Αβαγιάννος
 

ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤ΄ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ
Ωνάσης,Ωνασιάδης,Ωνάσογλου,Ωραιόπουλος,Ωραιοπούλουδος,Ωρολογαδέλη,Ωρολογάς,Ωρολογίδης,Ωρολογόπουλος
 

ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ
Τα ελληνικα οικογενειακα ονοματα ειναι κατα κανονα τα μεγαλυτερα και πολυσυλλαβοτερα απο τα οικογενειακα στις γνωστες μας ξενες γλωσσες.
Υπαρχουν επτασυλλαβα Δακουμογιαννοπουλος,Κοντογιαννακοπουλος,Σταματογιαννοπουλος
Υπαρχουν ομως και οκτασυλλαβα τα οποια εχουν και το ρεκορ. Αναστασογιαννοπουλος,Βασιλογιαννακοπουλος,Παπαδημητρακοπουλος,Παπακωσταντινακοπουλος

 

ΤΑ ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ.
Τα μονοσυλλαβα οικογενειακα ονοματα εινα σπανιωτατα.Γρες,Δρυς,Ζης,Κλης,Μπρης,Ντρες,

 

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΛΛΑΒΗ ΤΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΠΟΙΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΠΡΟΕΡΧΕΤΕ Ο ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟΣ ΠΟΥ ΤΟ ΦΕΡΕΙ.
ΕΤΣΙ ΕΧΟΥΜΕ ΟΣΑ ΛΗΓΟΥΝ ΣΕ.
-ΕΛΗΣ. ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΥΤΙΛΙΝΗ,ΑΙΒΑΛΙ,ΛΗΜΝΟ,ΕΒΡΟ,ΕΔΕΣΣΑ
-ΟΥΔΗΣ. ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΙΔΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ,ΘΡΑΚΗ,ΝΗΣΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ,ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ,ΚΥΠΡΟ
-ΑΡΗΣ. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ
-ΑΣ .ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΖΕΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ
Σλαβικό είναι το -ιάνος στα Βοστιτσιάνος , Ζαβιτσ(ι)άνος , λατινικό στο Σακαριτσιάνος (Σακαρέτσι Βάλτου)κλπ.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ..-ΟΥΔΑΣ..-ΟΥΔΗΣ

-ούδας,(μια παραλλαγή του -ούδης) που συναντάται σε καποιες περιοχές της Κεντρικής και Ανατολικής Μακεδονίας(Θεσσαλονίκη,Χαλκιδική και Σέρρες)π.χ. Νικολούδας,Βασιλούδας,Αλεξούδας,Στεργιούδας κ.λ.π.

ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟΣ..-ΠΟΥΛΟΣ

-ΠΟΥΛΟΣ . ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΛΛΟΠΟΝΗΣΟ.-(ο)πουλος, από το λατινικό pullus (πουλαράκι, πουλάκι). Η σημασία της ξεκίνησε από νεοσσούς: αετόπουλο, ορνιθόπουλο, παιδόπουλο, Παπαδόπουλο. Σήμερα η υποκοριστική σημασία της δεν είναι αντιληπτή και περισσότερο την αισθανόμαστε ως πατρωνυμική: Αναγνωστόπουλοςγιός του Αναγνώστη. Ηδη στη βυζαντινή εποχή χρησιμοποιείται ως πατρωνυμική κατάληξη (Αργυρόπουλος, Στρατηγόπουλοςγιος ή απόγονος του Αργυρού ή του Στρατηγού) με αμβλυμένη την υποκοριστική σημασία.

MANH...-ΕΑΣ..-ΑΚΟΣ

-ΕΑΣ. ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑΚΗ ΜΑΝΗ.

-ΑΚΟΣ. ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΛΑΚΩΝΙΚΗ ΜΑΝΗ

" Τα εις -ΕΑΣ και ΑΚΟΣ είναι γνήσια Μανιατάκος

αλλά τα εις -ΟΠΟΥΛΟΣ είναι μπασταρδόπουλος"

ΠΟΝΤΟΣ..-ΙΔΗΣ..-ΙΑΔΗΣ..-ΑΝΤΗΣ

Πάνω από 3.000 χρόνια συνεχώς και χωρίς κανένα κενό, οι Ελληνες ονομάζονται με επώνυμα που λήγουν σε -ίδης και -ιάδης, και όχι μόνο οι Ελληνες της Ελλάδας, αλλά και οι Ελληνες της διασποράς.

ΚΑΦΑΛΛΟΝΙΑ...-ΑΤΟΣ

ΧΙΟΣ...-ΟΥΣΗΣ

ΒΕΝΕΤΙΑ, ΙΤΑΛΙΑ..-ΑΝΟΣ..-ΕΖΟΣ

Βενετσιάνικα η ιταλικά είναι τα επιθέματα -άνος/-ιάνος και -έζος:Βενετσιάνος , Πρεβεζάνος , Σισιλιάνος ,Γενοβέζος .

ΚΡΗΤH....-ΑΚΗΣ

Η ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΤΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΝΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ.
Τα εις -άκης είναι τα παλαιότερα από τα επώνυμα με τις τυπικές μανιάτικες καταλήξεις. Τα συναντάμε ήδη σε διάφορα έγγραφα που έχουν φτάσει ως εμάς και χρονολογούνται απ' το 1600 και εξής.
Τα ανωτέρω επώνυμα είχαν αρχικώς υποκοριστική σημασία, που αργότερα εξελίχθηκε σε πατρωνυμική.
Ο σχηματισμός τους έπαψε, καθώς φαίνεται, οριστικά γύρω στα 1800, οπότε τα επώνυμα αυτά αντικαταστάθηκαν από εκείνα που έχουν καταλήξεις -έας και -άκος, τα γνωστά τυπικά μανιάτικα.
Τα επώνυμα με τις καταλήξεις σε -άκης διατηρούνται μέχρι τελευταία στη μανιάτικη αποικία της Κορσικής, γιατί η ιστορική μοίρα των Μανιατών αυτών υπήρξε διαφορετική.
Γνωρίζουμε βέβαια ότι τα επώνυμα σε -άκης επιχωριάζουν σήμερα κυρίως στην Κρήτη.
Αυτός είναι ένας λόγος, που μερικοί Μανιάτες, όχι λόγιοι ασφαλώς, πιστεύουν ότι όσοι έχουν τέτοια επώνυμα, κατάγονται από το ανωτέρω νησί.
Φαίνεται ότι πολλοί οδηγήθηκαν σ' αυτή την εσφαλμένη αντίληψη, επειδή τα ονόματα αυτά έπαψαν να σχηματίζονται κατά τη νεώτερη περίοδο. Άλλος λόγος που προκαλεί τη σύγχυση είναι ότι και οι Μανιάτες παλαιότερα φορούσαν βράκες.
Οπωσδήποτε πρέπει να εγκαταστάθηκαν Κρητικοί στη Μάνη καθώς και Μανιάτες στην Κρήτη, αλλά υστερότερα, ιδιαίτερα στις κρίσιμες ιστορικές στιγμές, όπως τα 1669 (υποταγή της Κρήτης στους Τούρκους), καθώς και στα 1715 (ανακατάληψη της Πελοποννήσου από τους Τούρκους) και 1770 (μετά τα Ορλωφικά).Συνεπως, τα επώνυμα αυτά δεν έχουν καμιά σχέση με τα παλαιότερα μανιάτικα, που υπήρχαν, όπως είδαμε, πριν από το 1600.
Συνάγεται, εξάλλου, με βάση τη μελέτη των παλαιότερων κρητικών εγγράφων, ότι ονόματα σε -άκης ουσιαστικά δεν συναντώνται στην Κρήτη πριν από το 1700. Απ' αυτό πρέπει να δεχτούμε ότι είναι πιθανότερη η μανιάτικη επίδραση στο σχηματισμό των κρητικών επωνύμων.
Ο λόγος της υπάρξεως των ανωτέρω επωνύμων στη Μάνη οφείλεται στο γεγονός ότι προέρχονται από ένα παλαιό βυζαντινό πολιτιστικό στρώμα.
Τα παλαιότερα αυτά ονόματα είχαν αρχική κατάληξη σε -άκιος (πρβλ. Σταυράκιος, Ισαάκιος), που μετέπεσε σε -άκης.
Αυτά διατηρήθηκαν στην Κρήτη, ενώ στη Μάνη μετά το 1800 αντικαταστάθηκαν από τα επώνυμα σε -έας και -άκος. Όπως ήδη αναφέραμε, τα επώνυμα σε -άκης είναι τα παλαιότερα.
Τα επώνυμα σε -άκης δεν συναντώνται σε μιαν ορισμένη περιοχή της Μάνης, αλλά σε όλη την έκτασή της.

ΤΟΥΡΚΙΚΟ..-ΛΗΣ

Τούρκικο είναι το επίθεμα -λής /λης:Βελεστινλής , Κοκοσλής (Κοκόσι =Κιλκίς) Δράμαλης , Κόνιαλης (Κόνια =το Ικόνιο) , Μπρούσαλης και Προύσαλης (Προύσα).

 

Αστεία ονοματεπώνυμα....από τους τηλεφωνικούς καταλόγους Ελλάδας

             (Από βραδινή εκπομπή της ΕΡΑ, 17/1/2003)

Αγκαθή Λουλούδα

Αγλαϊα Βουνοτρυπίδου

Αγλαϊα Κατσίκη

Ακίνδυνος Αλβανός

Ακριβή Γουρούνα

Αμανάτιος Βελόνας

Ανθούλα Καπνιστή

Ανθρωπά Δημοκρατία

Άννα Γούλα

Άννα Τουρλού

Αντωνία Χατζηρούφα

Αξιοθέα Χλιόπιτα

Αρθούρος Σουφαράπης

Αριστοκράτης Ξεσφίγγης

Αριστομένης Φάλαινας

Αριστοτέλης Βερίκοκος

Αριστοτέλης Ξεσφυγγούλης

Αρσινόη Σουβλάκη

Βρασίδας Βρυκόλακας

Γεννάδιος Οξυοφθαλμόγλου

Διαλεχτή Κατσίκα

Ειρηνονίκη Γαμβρού

Ελπιδοφόρος Προσπαθόπουλος

Ευλογέτα Τσουτσούνη

Ζήσης Γεράσης

Ζωγραφίνα Σαριμπάλα

Ζωή Νάχη

Ηλίας Πύργος

Ηλίας Σφίγγης

Ιππουργός Ξυπόλυτος

Ισοκράτης Χορταριάρογλου

Κάρολος Κινέζος

Κάρολος Σκορδαλιάς

Κάρολος Φρίκης

Κασσιανή Βούτα

Κλεοπάτρα Κοκαλιάρογλου

Κλυτεμνήστρα Σέλα

Κροίση Πετρελαίου

Κυριακή Μεσημέρη

Λέλα Τρέλα (μένει Κρεμάλας 18)

Λεμονιά Σγουρή

Λητώ Βρακάκη

Λιλίκα Βήτα

Λούλα Σόλα

Μάρτης Απρίλης

Μυροφόρα Κλαπανάρη

Νενέκα Μεμέκε (ή Μεμεκέ)

Ξανθίππη Σκιά

Ολαρελέ Σολά

Ολυμπία Τρίκαλα

Ολυμπία Φάρσαλα

Όμηρος Λουκάνικας

Ορεοζίλι Φισφισέ

Παγώνα Σίγουρα

Παρασκευή Μεσημέρη

Παρθένα Γαμίδου

Παρθένα Τσιμπούκα

Περσεφόνη Τρομπέτα

Πέτσας Καλοψημένος

Πόθος Καρπός (του Έρωτα και της Αγάπης)

Πουλχερία Άλφα

Ροδάμανθης Φουκαράς

Ροδόλφος Παπιομύτογλου

Σγουρίτσα Πιτταροκοίλη

Σεβαστή Φέτα

Σεραφείμ Μπουφές

Σουλτάνα Κουτσουκλανιότογλου

Σπυρίδων Υδρογεόφας

Στέλιος Γουλιέλμος

Τίμιος Τέλειος

Τριανταφυλλιά Πορτοκάλη

Τριψιμέ Λουσιμιάλογλου

Φανούριος Μπινές

Φέτα Ζαμπέτα

Φρίξος Σους-Σις

Φρίξος Σπάτουλας

Φρίξος Χατζησαλάτας

Φρίξος Χατζησαλάτας

Φωφώ Βζίβζη

Χαριτωμένη Ταράτσα

ΤΑ ΠΙΟ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ.

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΑΤ΄ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ
Ααδαμοπούλου
Ααθανασόπουλος
Ααρών
Αβαβιάν
Αβαγιανέλη
Αβαγιάννης
Αβαγιάννος
ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΑΤ΄ΑΛΦΑΒΗΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ
Ωνάσης
Ωνασιάδης
Ωνάσογλου
Ωραιόπουλος
Ωραιοπούλουδος
Ωρολογαδέλη
Ωρολογάς
Ωρολογίδης
Ωρολογόπουλος
ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ
Τα ελληνικα οικογενειακα ονοματα ειναι κατα κανονα τα μεγαλυτερα και πολυσυλλαβοτερα απο τα οικογενειακα στις γνωστες μας ξενες γλωσσες.
Υπαρχουν επτασυλλαβα
Δακουμογιαννοπουλος,ΚοντογιαννακοπουλοςΣταματογιαννοπουλος
Υπαρχουν ομως και οκτασυλλαβα τα οποια εχουν και το ρεκορ.
Αναστασογιαννοπουλος
Βασιλογιαννακοπουλος
Παπαδημητρακοπουλος
Παπακωσταντινακοπουλος
ΤΑ ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ
Τα μονοσυλλαβα οικογενειακα ονοματα ειναι σπανιωτατα.
Γρες,Δρυς,Ζης,Κλης,Μπρης,Ντρες,Ρες [ΧΙΟΣ]
Τζεν,Χλης [ΚΑΡΠΑΘΟΣ]

 

 

 

ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ

ΑΝΘΡΩΠΩΝΥΜΙΑ η ονομασία του ανθρώπου με ένα η περισσότερα ονόματα είναι πανάρχαιο και πανανθρώπινο φαινόμενο.
Ήδη ο Όμηρος πιστεύει ότι η ανθρωπονυμία είναι πανανθρώπινη συνήθεια. Ο Αλκίνοος ρώτησε τον Οδυσσέα πώς ονομάζεται , και γιατί πρέπει να έχει και αυτός , όπως όλοι οι άνθρωποι, κάποιο όνομα. Ούμεν γάρ τις πάμπαν άνώνυμός έστ' άνθρώπων ,ού κακός, ούδέ μέν έσθλός, έπήν τά πρ'τα γένηται, άλλ' έπί πασι τίθενται , έπεί κε τέκωσι, τοκες . Για τους Έλληνες κάθε ιστορική περίοδος έχει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ονοματοθεσίας της.
ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΕΣ Αγάθαρχος ο Σάμιος, Αγαθοκλής ο Κορίνθιος, Αγάθων ο Κορίνθιος, Αγαμήδης ο Αρχιτέκτων, Αγασικράτης ο Κορίνθιος, Άγναπτος ο Αρχιτέκτων, Αλκαμένης ο Αθηναίος, Αμμώνιος ο Αρχιτέκτων, Αναξικράτης ο Μηχανικός, Ανδρόνικος ο Κυρρήστης, Ανθέμιος ο Τραλλιανός, Αντιμαχίδης ο Αρχιτέκτων, Αντιστάτης ο Αθηναίος, Αντίφιλος ο Αρχιτέκτων, Απολλόδωρος ο Αθηναίος, Απολλόδωρος ο Δαμασκηνός, Απολλώνιος ο Αλεξανδρεύς, Απολλώνιος o Αρχιτέκτων, Αρισταίνετος ο Κυζικηνός, Αρίστανδρος ο Μεγαλοπολίτης, Αρκέσιος ο Τραλλιανός, Αρχέδημος ο Θηραίος, Αρχίας ο Κορίνθιος, Αρχίλοχος ο Αθηναίος, Ασκληπιάδης ο Κυζικηνός, Ασκληπιάδης ο Λαμψακηνός, Ασκληπιόδωρος ο Μηχανικός, Απαίος ο Μύσιος, Βαθυκλής ο Μαγνήσιος, Βούπαλος ο Χίος, Γιτιάδας ο Σπαρτιάτης, Γοργώνιος ο Αντιοχεύς, Δαίδαλος ο Αθηναίος, Δάφνις ο Μιλήσιος, Δεινοκράτης ο Ρόδιος, Δεινοχάρης ο Αλεξανδρεύς, Δεξιφάνης ο Κνίδιος, Δημήτριος ο Εφέσιος, Δημοκλής ο Αρχιτέκτων, Δημοκόπος ο Συρακούσιος, Διοκλής ο Ρήγιος, Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς, Διονύσιος ο Τμώλειος, Δίων ο Ιταλικός, Επικλής ο Συρακούσιος, Επικράτης ο Βυζάντιος, Ερμογένης ο Πριηνεύς, Ερμόδωρος ο Σαλαμίνιος, Ερμοκρέων ο Αρχιτέκτων, Ερμων ο Αρχιτέκτων, Ευθύδομος ο Αθηναίος, Ευπόλεμος o Αργείος, Ζήνων ο Κιτιεύς, Ηρακλείδης ο Μηχανικός, Ηρων ο Λίβυος, Θεοδόσιος ο Τριπολίτης, Θεόδοτος ο Αρχιτέκτων, Θεόδωρος ο Σάμιος, Θεόδωρος ο Φωκαεύς, Θέρσιλος ο Μεγαλοπολίτης, Θρασυμήδης ο Πάριος, Ικτίνος o Αθηναίος, Ιππίας ο Μηχανικός, Ιππόδαμος ο Μιλήσιος, Ισίδωρος ο Νεώτερος, Ισίδωρος ο Πρεσβύτερος, Ιωάννης ο Βυζάντιος, Κάλαισχρος ο Αρχιτέκτων, Καλλικράτης ο Αθηναίος, Καλλίμαχος ο Αθηναίος, Καλλίνος ο Κορίνθιος, Καρπίων ο Αρχιτέκτων, Κηφισόδοτος ο Αθηναίος, Κλεισθένης ο Ερετριεύς, Κλεομένης ο Συρακούσιος, Κλέων ο Σπαρτιάτης, Κόροιβος ο Αρχιτέκτων, Κύρος ο Ιταλικός, Λάκρατης ο Αρχιτέκτων, Λεωνίδας ο Νάξιος, Λίβων ο Ηλείος, Μεγακλής ο Αρχιτέκτων, Μελάνιππος ο Αρχιτέκτων, Μένεσθης o Αρχιτέκτων, Μεταγένης ο Κνώσσιος, Μεταγένης ο Ξυπέτιος, Μνησικλής ο Αθηναίος, Νίκων ο Περγαμεύς, Ξεναίος ο Μηχανικός, Ξενόδωρος ο Κορίνθιος, Ξενοκλής ο Χολαργεύς, Παιώνιος ο Εφέσιος, Παρμενίων ο Μακεδών, Περίπας ο Μηχανικός, Ποθαίος ο Συρακούσιος, Πολύκλειτος ο Αργείος, Πόντιος ο Αλεξανδρεύς, Πορίνος ο Αρχιτέκτων, Πυθέος ο Αλικαρνασσεύς, Πύρρος ο Αρχιτέκτων, Ροίκος ο Φιλαίου, Σάτυρος ο Πάριος, Σκόπας ο Πάριος, Σμίλις ο Αγινεύς, Σπίνθαρος ο Κορίνθιος, Σώσατρατος ο Κνίδιος, Τηλεκλής ο Σάμιος, Τηλεφάνης ο Φωκαεύς, Τροφώνιος ο Αρχιτέκτων, Φανέας o Δήλιος, Φίλαγρος ο Αρχιτέκτων, Φιλίσκος ο Αρχιτέκτων, Φιλοκλής ο Αχαρνεύς, Φίλων ο Ελευσίνιος, Χάρης ο Λίνδιος, Χειροκράτης ο Εφέσιος, Χερσίφρων ο Κνώσσιος.

ΑΣΤΡΟΝΟΜΟΙ Αγλαονίκη η Θεπαλίς, Αγρίππας ο Βιθύνιος, 'Αδραστος ο Αφροδισιεύς, Αέτιος ο Αντιοχεύς, Αισχύλος ο Αστρονόμος, Αλέξανδρος ο Πλευρώνιος, Αλκμαίων ο Κροτωνιάτης, Αναξαγόρας ο Κλαζομενεύς, Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος, Αναξιμένης ο Μιλήσιος, Ανδρόνικος ο Κυρρήστης, Αντίπατρος ο Τύριος, Απολλώνιος ο Λαοδικείας, Απολλώνιος ο Μύνδιος, Απολλώνιος ο Περγαίος, Αρατος ο Σολεύς, Αρίσταρχος ο Σάμιος, Αριστείδης ο Σάμιος, Αριστόθηρος ο Αλεξανδρεύς, Αριστοτέλης ο Σταγειρίτης, Αρίστυλλος ο Σάμιος, 'Αρπαλος ο Σάμιος, Αρριανός ο Μετεωρολόγος, Αρχέλαος ο Αθηναίος, 'Ατταλος ο Ρόδιος, Αυτόλυκος ο Πιταναίος, Αχιλλεύς Τάτιος, Βίων ο Αβδηρίτης, Βόηθος ο Σιδώνιος, Γέμινος ο Ρόδιος, Δαμάσκιος ο Δαμασκηνός, Δημόκριτος ο Αβδηρίτης, Δημόφιλος ο Αστρονόμος, Δικαίαρχος ο Μεσσήνιος, Διόδωρος ο Αλεξανδρεύς, Διονύσιος ο Αλεξανδρεύς, Δίων ο Νεαπολίτης, Δοσίθεος ο Πηλούσιος, Δωρόθεος ο Σιδώνιος, 'Εκφαντος ο Κροτωνιάτης, Ελικών ο Κυζικηνός, Επιγένης ο Βυζάντιος, Επίκουρος ο Σάμιος, Επιμενίδης o Κρης, Ερατοσθένης ο Κυρηναίος, Ερμιππος ο Καλλιμάχειος, Εύδημος ο Ρόδιος, Εύδοξος ο Κνίδιος, Ευκτήμων ο Αθηναίος, Εχεκράτης ο Φλιούντιος, Ηλιόδωρος ο Αλεξανδρεύς, Ηρακλείδης ο Ποντικός, Ηράκλειτος ο Εφέσιος, Ησίοδος ο Ασκραίος, Ηφαιστίων ο Θηβαίος, Θαλής ο Μιλήσιος, Θεανώ η Θουρία, Θεοδόσιος ο Τριπολίτης, Θεόφιλος ο Εδεσσαίος, Θέων ο Αλεξανδρεύς, Θράσυλλος ο Αλεξανδρεύς, lκέτας ο Συρακούσιος, Ιουλιανός ο Λαοδικεύς, Ιουλιανός ο Αυτοκράτωρ, Ιππαρχος ο Ρόδιος, Ιππίας ο Μηχανικός, Ιππόνικος ο Πιταναίος, Ιωάννης Μαλάλας, Ιωάννης ο Φιλόπονος, Κάλλιππος ο Κυζικηνός, Κάρπος ο Αντιοχεύς, Κλεομήδης ο Κοσμογράφος, Κλεόστρατος ο Τενέδιος, Κόνων ο Σάμιος, Κριτόδημος ο Αλεξανδρεύς, Κρίτων ο Νάξιος, Λεπτίνης ο Αλεξανδρεύς, Λεωνίδας ο Αλεξανδρεύς, Λύσις ο Ταραντίνος, Μενέλαος ο Αλεξανδρεύς, Μέτων ο Αθηναίος, Νίκων ο Περγαμεύς, Ξέναρχος ο Σελεύκειος, Ξενοκράτης ο Χαλκηδόνιος, Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος, Οινοπίδης ο Χίος, Παύλος ο Αλεξανδρεύς, Πορφύριος ο Τύριος, Ποσειδώνιος ο Απαμεύς, Πρόκλος ο Λύκιος, Πτολεμαίος Κλαύδιος, Πυθαγόρας ο Σάμιος, Πυθέας ο Μασσαλιώτης, Σέλευκος ο Σελεύκειος, Σωσιγένης o Αλεξανδρεύς, Σωσιγένης ο Περιπατητικός, Τεύκρος ο Κυζικηνός, Τίμαιος o Λοκρός, Τιμοχάρης ο Αλεξανδρεύς, Υπατία η Γεωμετρική, Υψικλής ο Αλεξανδρεύς, Φερεκύδης ο Σύριος, Φίλιππος ο Μενδαίος, Φίλιππος ο Οπούντιος, Φιλόλαος ο Ταραντίνος, Χαλκίδιος ο Αστρονόμος, Χάρμανδος ο ΜαΘηματικός.
ΒΙΟΛΟΓΟΙ Αθήναιος ο Απαλικός, Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος, Αριστοτέλης ο Σταγειρίτης, Αρχέστρατος ο Γελώος, Βόλος ο Μενδήσιος, Ιππων ο Σάμιος.
ΒΟΤΑΝΟΛΟΓΟΙ Αισχυλίδης ο Αθηναίος, Αλέξανδρος ο Τραλλιανός, Αρατος ο Σολεύς, Ασκληπιόδοτος ο Αλεξανδρεύς, 'Ατταλος ο Φιλομήτωρ, Διοκλής ο Καρύστιος, Διονύσιος ο Περιηγητής, Διοσκορίδης ο Πεδάνιος, Κάσσιος ο Ιτυκαίος, Κρατεύας ο Ριζοτόμος, Νίκανδρος ο Κολοφώνιος, Ορειβάσιος ο Περγαμεύς, Πάμφιλος ο Αλεξανδρεύς, Φανίας ο Ερέσιος, Φλωρεντίνος ο Γεωπόνος, Χρύσιππος ο Κνίδιος.
ΓΕΩΓΡΑΦΟΙ - ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΟΙ Αγαθαρχίδης ο Κνίδιος, Αγαθήμερος ο Ορθωνος, Αγαθοδαίμων ο Αλεξανδρεύς, Αγαθοκλής ο Μιλήσιος, Αγαθοκλής ο Χίος, Αγάθων ο Σάμιος, Αγάκλυτος ο Περιηγητής, Αθηνόδωρος ο Αγχιαλεύς, Ακέσανδρος ο Κυρηνεύς, Ακεστόδωρος ο Μεγαλοπολίτης, Ακουσίλαος ο Αργείος, Αλέξανδρος ο Λύχνος, Αλέξανδρος ο Μύνδιος, Αλέξανδρος ο Πολυίστωρ, Αλκέτας ο Περιηγητής, Αμμιανός ο Αντιοχεύς, Αμμώνιος ο Αλεξανδρεύς, Αμύντας ο Βηματιστής, Αναξικράτης ο Εξερευνητής, Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος, Αναξιμένης ο Μιλήσιος, Ανδροίτας ο Τενέδιος, Ανδροσθένης ο Θάσιος, Ανδρων ο Αλικαρνασσεύς, Ανδρων ο Τήιος, Αντιφάνης ο Θραξ Αντώνιος Διογένης, Απελλάς ο Κυρηναίος, Απελάς ο Ποντικός, Απίων ο Πλειοστονίκης, Απολλόδωρος ο Αθηναίος, Απολλωνίδης ο Νικαεύς, Απολλώνιος ο Ρόδιος, Απολλώνιος ο Τυανεύς, Αππιανός ο Αλεξανδρεύς, 'Αρατος ο Κνίδιος, Αρισταγόρας ο Μιλήσιος, Αριστείδης ο Σάμιος, Αριστοκράτης ο Σπαρτιάτης, Αρμενίδας o Θηβαίος, Αρριανός ο εκ Νικομηδείας, Αρτεμίδωρος ο Εφέσιος, Αρχίας o Πελλαίος, Αρχίλοχος ο Πάριος, Ασκληπιάδης ο Κύπριος, Αυτόλυκος ο Πιταναίος, Βαίτων ο Βηματιστής, Βίων ο Αβδηρίτης, Βίων ο Σολεύς, Βωτθαίος o Γεωγράφος, Γέμινος ο Ρόδιος, Δαίμαχος ο Πλαταιεύς, Δημήτριος ο Καλλατιανός, Δημήτριος ο Σκήψιος, Δημοδάμας ο Μιλήσιος, Δικσίαρχος ο Μεσσήνιος, Διογένης ο Κυζικηνός, Διογένης ο Σικυώνιος, Διόδωρος ο Περιηγητής, Διόδωρος ο Σάμιος, Διονύσιος ο Αλεξανδρεύς, Διονύσιος ο Βυζάντιος Διονύσιος ο Καλλιφώντος, Διονύσιος ο Περιηγητής, Διονύσιος ο Ρόδιος, Διονυσόδωρος ο Μήλιος, Εκαταίος ο Αβδηρίτης, Εκαταίος ο Ερετριεύς, Εκαταίος ο Μιλήσιος, Εκαταίος ο Τήιος, Ελλάνικος ο Λέσβιος, Ερατοσθένης ο Κυρηναίος, Ερμιππος ο Καλλιμάχειος, Εύδοξος ο Κνίδιος, Εύδοξος ο Κυζικηνός, Εύδοξος ο Ρόδιος, Ευήμερος ο Μεσσήνιος, Ευθυμένης ο Μασσαλιώτης, Ευκτήμων ο Αθηναίος, Ευσέβιος ο Καισαρεύς, Εφορός ο Κυμαίος Ζήμαρχος ο Κιλίκιος, Ζηνοθέμις ο Γεωγράφος, Ζώπυρος ο Αλεξανδρεύς, Ηλιόδωρος o Αθηναίος, Ηρακλείδης ο Κριτικός, Ηρακλείδης ο Στρατηγός, Ηρόδοτος ο Αλικαρνασσεύς, Ηρωδιανός ο Αντιόχειος, Ησίοδος ο Ασκραίος, Θεοδόσιος o Τριπολίτης, Θεόπομπος ο Χίος, Ιάμβουλος ο Σύριος, Ιππαλος ο Κυβερνήτης, Ιππύς ο Ρήγιος, Ισίδωρος ο Χαρακηνός, Ιστρος ο Καλλιμάχειος Ιωάννης Μαλάλας, Κλείταρχος ο Μακεδών, Κλεομήδης ο Κοσμογράφος, Κλέων ο Σικελιώτης, Κόνων ο Σάμιος, Κοσμάς ο Ινδοκοπλεύστης, Κράτης ο Μαλλώτης, Κτησίας ο Κνίδιος, Κτησιφών ο Γεωγράφος, Κωλαίος ο Σάμιος, Λύκος ο Ρηγίνος, Μαρίνος ο Τύριος, Μαρκιανός ο Ηρακλειώτης, Μαρσύας ο Πελλαίος, Μεγασθένης ο Ιων, Μενεκλής ο Αθηναίος, Μενεκράτης ο Ελαϊτης, Μένιππος ο Περγαμεύς, Μνασέας ο Πατρεύς, Νέαρχος ο Κρης, Νίκανδρος ο Θυατειρηνός, Νικίας ο Μαλλώτης, Νύμφις ο Ηρακλειώτης Νυμφόδωρος ο Συρακούσιος, Ξεναγόρας ο Ηρακλειώτης, Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος, Ξενοφών o Αθηναίος, Ξενοφών ο Λαμψακηνός, 'Ομηρος, Ονησίκριτος ο Αιγινεύς Οφέλας ο Κυρηναίος, Πάππος ο Αλεξανδρεύς, Πατροκλής ο Μακεδών, Παυσανίας ο Περιηγητής, Πλάτων ο Αθηναίος, Πλούταρχος ο Χαιρωνεύς, Πολέμαρχος ο Κυζικηνός, Πολέμων ο Περιηγητής, Πολύβιος ο Μεγαλοπολίτης, Πολύκλειτος ο Λαρισαίος, Ποσειδώνιος ο Απαμεύς, Προκόπιος ο Καισαρεύς, Πρωταγόρας ο Περιηγητής, Πτολεμαίος Κλαύδιος, Πυθέας ο Μασσαλιώτης, Ριανός ο Βηναίος, Σεραπίων ο Αντιοχεύς, Σιμμίας ο Ρόδιος, Σιμωνίδης ο Μεροεύς, Σκύλαξ ο Καρυανδεύς, Σκύμνος ο Χίος, Στέφανος ο Βυζάντιος, Στράβων ο Αμάσειος, Σωκράτης ο Αργείος, Σώσανδρος ο Κυβερνήτης, Τεύκρος ο Κυζικηνός, Τίμαιος ο Ταυρομένιος, Τιμοσθένης ο Ρόδιος, Τιμοχάρης ο Αλεξανδρεύς, Φερεκύδης ο Αθηναίος, Φιλήμων ο Περιηγητής, Φίλων ο Γεωγράφος, Φιλωνίδης ο Χερσονάσιος, Χάρων ο Λαμψακηνός.
 

 

 

  1.                                          ΤΑ ΜΑΝΙΑΤΙΚΑ ΕΠΩΝΥΜΑ

Τα γνήσια μανιάτικα ονόματα δεν έχουν καμιά ιδιαίτερη κατάληξη πριν το 1600. Ιδιαίτερα όσα είναι γνήσια επώνυμα και όχι πατρωνυμικά.
1) Γιατί τα από το βυζαντινό -άκιος προερχόμενα σε -άκης (και -άκος μεταγενέστερα) μανιάτικα ονόματα είναι πριν το 1600 πατρωνυμικά, και όχι επώνυμα. Περίπου το ίδιο συμβαίνει σε άλλες Ελληνικές «ατόφιες» περιοχές όπως η Αθήνα (τότε), το Μεσολόγγι, ο Μιστράς, το Ναύπλιο. Τελευταίοι που «κόλλησαν» το -άκης είναι οι Κρητικοί κι οι Αρβανίτες της Β. Ελλάδας (Θράκη κ.λ.π.) γι� αυτό και το διατηρούν μιας και ενώθηκαν τελευταίοι με την Ελλάδα και το «κόλλησαν» αργότερα στα ονόματα τους ομαδικά.
Το -άκιος είναι βαφτιστικό αυτών πού λέγονταν «Ρωμιοί» δηλ. των απογόνων των κατοίκων του Ελλαδικού χώρου απ' το 212 ως τον 10ο αιώνα μ.Χ. Από κει κι ύστερα γίνεται βαφτιστικό και πατρωνυμικό και από κει πατρωνυμικό και επώνυμο με τη μορφή του -άκης και -άκος. Το -άκος το πρόσθεσαν οι Μανιάτες μετά το �21 μιας και τόχαν κι αυτό σε μικρότερη κλίμακα και εναλλακτικά με το -άκης για να δείξουν ιδιαίτερη καταγωγή, αφού και το παλιό τους -άκης το είχαν ήδη από παλιά ή αντιγράψει απ' αυτούς πολλοί άλλοι.
Έτσι πολλοί πού το όνομα τους ήταν σε -άκης το άλλαξαν σε -άκος. Αυτό συνέβαινε μέχρι και το 1960 (π.χ. ο Μιχαλιόλας έγινε μετά το 1930 Μιχαλολιάκος και «επέστρεψε» στο Μιχαλόλιας μετά το 1960. Ο Μπόφος έγινε Μποφάκος και «επέστρεψε» στο Μπόφος τώρα τελευταία. Ο Μουσούρος έγινε Μουσουράκος και ξανάγινε Μουσοϋρος ή Κάσσης (το παλιότερο του) μετά το 1970. Ο Γιατράκης τόκαμε Γιατράκος μετά το 1880 και το κρατά. Ο Λεοντακιανάκης τόκαμε Λεοντακιανάκος (δύο αδέρφια γράφονται ο ένας έτσι ο άλλος αλλιώς) . Ο Στρατογιαννάκης τόκαμε Στρατογιαννάκος και πλήθος άλλοι.
Επειδή όμως και οι κάτοικοι της Λακεδαίμονας είχαν από παλιά το �άκης, όπως κι οι Μανιάτες, για να μοιάσουν κι αυτοί με τους Μανιάτες, θαύμαζαν, ζήλευαν ή φοβόντουσαν τους άγριους ορεσίβιους � μην ξεχνάμε ότι οι Μανιάτες λεγόντουσαν, στην Επανάσταση του 1821 και πριν, επίσημα Σπαρτιάτες (η σημερινή Σπάρτη δεν υπήρχε) και συνοίκησαν κι αυτοί στην νέα Σπάρτη (1834 κ.ε.), μιας και η παροιμία τους αυτών των ίδιων λέει «ΟΙ Μανιάτες στη Βουλή κι οι Σπαρτιάτες; στη βοσκή», έπιασαν κι αυτοί και κάνανε τα ονόματά τους (με πιο φανατισμό απ' τους ίδιους τους Μανιάτες) τώρα στον εικοστό αιώνα κι αυτοί σε �άκος. Ιδιαίτερα η πλευρά των Μπαρδουνοχωριών �Βόρ. Γυθείου� Β. Ταϋγέτου και Σπάρτης.
Έτσι οι σε -άκος πλήθυναν στη Λακωνία, χωρίς όμως όσοι τόχαν νάνε Μανιάτες, παρά μόνο σε πολύ μικρό ποσοστό. Αντίθετα στους Μέσα Μανιάτες (κι όσους απ' τους Σπαρτιάτες τάχαν πριν από το 1821) διατηρήθηκε και το -άκης εξ ίσου με το -άκος. Αλλά στη Μέσα Μάνη όπως είπαμε το -άκης ήταν πατρωνυμικό και τόχαν όλοι. Τα πραγματικά ονόματά τους ήταν σε άλλες καταλήξεις που θα πούμε αμέσως μετά την επόμενη παράγραφο.
Τα οικογενειακά των Μανιατών όλων ήταν σε -ιάνος (ιταλόμορφα). Χωρίς κανείς να γράφεται στα χαρτιά έτσι, ανήκει σε μία (με στενή ή ευρεία έννοια) οικογένεια πούχει καταλήξεις σε -ιάνος (θηλ. -άνιζα) (Νικλιάνος, Τσουλιάνος. Μιχαλακιάνος. Μπαθριάνος. Ρικιάνος. Γιαννουκιάνος. Ζερβακιάνος). Το -ιάνος σημαίνει σύνολο ανθρώπων πούχουν συγγένεια εξ αίματος (άσχετο αν πολλοί «κολλούσαν» με τον καιρό, λόγω συμμαχίας ή αγχιστείας (= σώγαμπροι). Έτσι·. όλοι οι Μανιάτες οποιοδήποτε επώνυμο κι αν έχουν η οικογενειακή τους κατάληξη είναι -ιάνος, όσο κι αν διευρυνθεί γενεαλογικά.
Μιχαλίτσης, το μέλος της οικογένειας: Μιχαλιτσιάνος.
Δρακουλάκος, το μέλος της οικογένειας: Δρακουλιάνος.
Λεφατζής. το μέλος της οικογένειας: Λεφαγγιάνος.
Κάσσης. το μέλος της οικογένειας: Καχιάνος.
Μπράτης, το μέλος της οικογένειας: Μπραϊτιάνος.
Καγιάλες. το μέλος της οικογένειας: Καγιαλιάνος.
Αρμυράντες, το μέλος της οικογένειας: Αρμυραντιάνος.
Λιόπουλος, το μέλος της οικογένειας:Λιοπουλιάνος.
Οι συνοικισμοί πάλι πούχουν το όνομά τους από οικογένειες έχουν κατάληξη σε -ιάνικα: Κριελιάνικα. Σκαφιδιάνικα, Μερμηγκιάνικα. Νομίζω ότι όπου υπάρχουν στον Ελλαδικό χώρο τόποι ή χωριά με τέτοια κατάληξη μαρτυρούν μανιάτικη παρουσία εκεί.
2) Το �έας είναι παλαιά μανιάτικη κατάληξη (πριν το 1600 υπήρχε κι αλλού ίσως.) . Είναι αποκλειστικά σχεδόν μανιάτικη σήμερα. Όπου υπάρχει άνθρωπος σε �έας είναι Μανιάτης 99%. Συναντιέται συχνότερα μετά το 1800 στη Μεσσηνιακή Μάνη πριν ήταν εναλλακτικό με το �άκης. Στη Μέσα Μάνη σπανιότερο μετά το 1800. Το �έας προέρχεται από περιγραφικό (μεγεθυντικό σωματικών ή άλλων γνωρισμάτων) επίθετο, όπως π.χ. Αχειλαρέας (αυτός πούχει μεγάλα χείλη) , Κοιλαρέας, Παδαρέας, Μυταρέας κλπ. Έτσι έχομε το Καβλέας, Χορταρέας κλπ. και μετά, τα πατρωνυμικά Χρηστέας, Χριστοδουλέας, Σαραντέας πού γίνονται μετά και καταληκτικά επιθέτων (αν και το �έας είναι μεγεθυντικό, ενώ το -άκιος σμικρυντικό ωστόσο εναλλάσσονται) :Βαχαβιολέας, Κουρέας (από το Κούρος = κόκορας), Αρκουδέας, Κατσουλέας κλπ.
3) Τα σε �όγιαννης δείχνουν σίγουρη μεσομανιάτικη καταγωγή. Οι υπόλοιποι Ελλαδίτες έχουν την ίδια κατάληξη άλλα με άλλο τονισμό (-όγιαννης). Φραγκόγιαννης, Βαβουλόγιαννης, Βιτσιλόγιαννης, Γιωργουλόγιαννης, Λυκόγιαννης, Αγριόγιαννης, Λιόγιαννης, Ψουρόγιαννης, Κλεφτόγιαννης, Καλογερόγιαννης κλπ. (Πρβλ. τα Κεφαλογιάννης, Βαρδινογιάννης, Τσιρογιάννης, Κοντογιάννης).
4) Τα σε -όλιας δείχνουν σίγουρη μανιάτικη καταγωγή (τα μη μανιάτικα είναι σε -ολιάς). Το β� συνθετικό είναι Λίας = Ηλίας (εκτός Μάνης είναι Λιάς). Έτσι: Μπουρόλιας. Πετρόλιας, Μιχαλόλιας κλπ. Τα σε -όκωτσος -όπετρος κλπ. γίνονται ανάλογα: Κουφόπετρος, Πηλόκωτσος κι όχι Κουφοπέτρος.
5) Τα σε -όδημας (β' συνθ. είναι Δήμας) το ίδιο με τα προηγούμενα: Γιαννακόδημας Χουλόδημας, Παπαδόδημας κλπ. πρβλ.
εκτός Μάνης: Μπρεδήμας, Κατσαδήμας.
6) Τα σε -όγγονας είναι όλα μανιάτικα σίγουρα όσο κανένα άλλο (β' συνθετικό: όγγονας): Παπαδόγγονας, Δημαρόγγονας, Λιακόγγονας.
7) Τα σε -έλος. Μοιάζουν με άλλα ανάλογα εκτός Μάνης π.χ. των νησιών): Ταυραντζέλος, Μπαθρέλος, Καπαρέλος, Κατσιβαρδέλος (ας σημειωθεί ότι μόνο η κατάληξη είναι ιταλόμορφη η υπόλοιπη ρίζα Ελληνική).
8) Τα σε -άρος είναι χαρακτηριστικά μανιάτικα: Καλονάρος (Καλονιοί), Λαουνάρος, Κατσικάρος, Τσιμπιδάρος, Καπερνάρος, Τορνάρος, Σκανταλάρος, Αντώναρος, Κουτριγάρος, Καναβάρος, Κοντράρος.

Μερικά είναι παρατσούκλια που δίνονταν λόγω ομοιότητας με διάσημους άντρες.
9) Σε -ούρος (μη έχοντας όμως σχέση ή ρίζα τους με ιταλικά) : Κουμουνδούρος, Μουσούρος, Γιαννακούρος και Φατούρος, Φερεντούρος, Πατσούρος (που έχουν ιταλική ρίζα).
10) ιταλοκατάληκτα σε -ούτσος (χωρίς ιταλική ρίζα): Μαυρούτσος, Καρλούτσος.
11) Σε -ώτσος: Κοτρώτσος, Βρώτσος.
12) Σε -άτσος: Κουβάτσος.
13) Σε �ούνος: Μπουφούνος, Τσατσαρούνος.
14) Σε -ούζος: Κωσταντούζος, Αραούζος κλπ.
15) ιταλόμορφα: Κοβορίνος, Μπαλίνης, Κάσσης,, Δεκούλος, Αλετουράνος, Μονέδας, Μαντούβαλος, Ρίτσος, Καντήρος, Ρόζος, Βεντίκος, Μπουρίκος, Σάσσαρης, Μαγγιόρος, Μπαλιτσάρης, Τσαπατσάρης, Βαραμέντης, Δραγουμάνος, Ντουρέκας, Μέντισης(=Γιατράκης).
16) Ξενικά: Νίκλος, Γαλλάκος, Γουλλιέρμος, Μόσκοβος, Ντούβας, Νέγκας, Μπράτης, Σκλαβούνος, Αρναούτης, Αρβανίτης, Καντραμπασιάνος, Σερεμετάκης, Καούρης, Μπραίμης, Κασίμης, Μπερδέσης, Καραντάνης, Μπιράκος, Μουσούλης, Αχριάνης, Σαλούφας, Χασανάκος,Βεντικος,Γηδακος, Σμαηλιάνος, Καραμαλής, Μουσταφάς, Κιοπέης, Μπουραζάνης, Νταϊφάς, Καραμάνης, Σαλίχος, Κατσίρης, Μορφίρης, Μποντίλας, Μποζαγριέγος, Σιβίλιας, Κατελάνος, Αρμυράντες, Μπουδιγάδες (μετά Βουδιγάρης), Κάρλες, Καγιάλες, Κατσαφάδος, Κατραμάδος.
17) Βυζαντινά: Κοσμάς, Πόθος, Πάτρος (Πάτρων), Μόφορης, Δεμέστιχας, Γερακάρης, Μεσίσκλης, Λυμπέρης, Παντελέος, Καπηλωρύχος.
18) Σε -αίος: Κουτσιλαίος, Κοτιλαίος, Γιαμπαίος.
19) Τα σε -όπουλος είναι πατρωνυμικά, αλλά σπανιότατα επίθετα: Γεωργόπουλος, Μιχαλόπουλος, Δικαιόπουλος. Θάλεγε κανείς ότι ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα τα πατρωνυμικά -όπουλος έγιναν επίθετα, στην Μάνη «δεν πρόφτασαν» να γίνουν.
Κανένα από τα ξενικά επώνυμα δεν σημαίνει ξενική καταγωγή παρά μόνο σε σπανιότατες περιπτώσεις. Έδιναν ξενικό ή Ελληνικό παρατσούκλι σε ντόπιους Μανιάτες, επειδή έμοιαζαν στο παρουσιαστικό ή ήταν οπαδοί με κάποιον διάσημο άντρα έλληνα ή ξένο της εποχής τους (π.χ. Κουμουνδούρος, Μουσούρος, Καλλέργης). Αυτό συμβαίνει ως και σήμερα.

Αβάσταγος (Avastago)

Αβούρης/Αβούριος (Avuri)

Αγιαποστολίτης (Ajiapostoliti)

Αγουστόνης/Αουστόνης (Austoni)

Αλιμπράντης/Αλιπράντης (Alipranti)

Αλμπέρτο (Alberti)

Αντρηόλας/Αντριόλας/Ανδρεόλας (Andriola)

Αντρίζης/Αντρίτσης/Ανδρίτσης (Andrizzi)

Αντρούτσος/Ανδρούτσος-Τρομπέττας (Andruzzo-Trompeti)

Ανκούσολα (Anguissola)

Αντίπας/Αντύπας (Antipa)

Αρακλιότης/Αρακλιώτης/Ηρακλειώτης (Araclioti/Iraclioti)

Αργυρόπουλος (Argyropoulo/Jargyropulo)

Βαζαΐος/Μπαζαΐος/Μπασέγλιος (Baseglio)

Βαλαρέτζος/Βαλαρέσσος (Valaresso)

Βάλβης/Μπάλμπης (Balbi)

Βαλιέρ (Valier)

Βάλσαμος/Μπάλσαμος (Balsamo)

Βαρβαρήγος/Μπαρμπαρίγος (Barbarigo)

Βαρβιάνης/Βαρβίας/Μπαρμπίας (Barbia/Barbiani)

Βαρδάνης (Vardani)

Βάρδας (Varda)

Βαρζός/Μπαρζός (Barzo)

Βελέττης/Μπελέτης (Beletti)

Βέμπο/Μπέμπο (Bembo)

Βενάρδος/Βερνάρδος/Μπενάρδος (Bernardo)

Βενετάντο/Μπενετάντο (Benetanto)

Βενέτος/Μπενέτος (Veneto)

Βενιέρ (Venier)

Βεντούρας (Ventura)

Βεντραμίν (Vendramin)

Βερίκιος/Βερύκιος (Verichio)

Βιδάλε (Vidale)

Βιτούρης (Viturri)

Βλασόπουλος/Βλασσόπουλος (Vlassopulo)

Βλαστός (Vlasto)

Βολεντιέρας/Βολοντιέρας/Βολτέρρας/Βολτιέρας (Volterra/Volentiera)

Βορήσης (Vorissi)

Βούλγαρης (Vulgari/Bulgari)

Βούλτσος/Μπούλτσος (Vulzo)

Γαήτας (Gaeta)

Γαλέτος (Galeto)

Γαλιάτζας/Γαλιατζής/Γαλιάτσης (Galliazzi-Stravopodi)

Γάμπαρας (Gambara)

Γαμπριέλ/Γκαπριέλ (Gabrielli)

Γαρδέλης/Γαρδελής (Gardeli)

Γαρζώνης (Garzoni)

Γερακάρης (Geracari)

Γεωργάνος (Jorgano)

Γιαννόπουλος (Jannopulo)

Γιαργυρόπουλος/Διαργυρόπουλος (Diargyropulo/Jargyropulo)

Γκράντος/Γράδος (Grado)

Γρατενίγος (Gradenigo)

Γριμάνης (Grimani)

Γρυπάρης (Gripari)

Δάνδολος (Dandolo)

Δαρίβας/Νταρίβα/Ρίβας (DaRiva/Riva)

Δαρέζης/Νταρέζης (Daresi)

Δελαζάρης/Ντελάζαρης/Λάζαρης (De Lazzari)

Δενάζης/Ντενάζης (De Nasi)

Δερώσσης/Ρώσσης (De Rossi)

Δεσύλλας/Σιγούρος-Δεσύλλας (Siguro)

Δικόπουλος/Ντονά-Δικόπουλος (Dona-Dicopulo)

Δονάτος (Donato)

Ζαμπέλης/Ζαμπέλιος (Zambelli)

Ζωγράφος (Zografo)

Ζωΐτσης (Zoitsi)

Ζωναράς (Zonara)

Θερειανός (Theriano)

Καβάλλης (Cavalli)

Καλανδρηνός (Calandrino)

Καλάργας/Καλάργκος (Calarga)

Κάλβος/Κάλμπος (Calbo)

Καλέκας (Caleca)

Καλέτζης (Calenzi)

Καλλέργης (Callergi)

Καλόφωνος (Calofono)

Καμύλος (Camillo)

Καμινάρης (Caminari)

Κανάλε (Canale/Da Canale)

Κανδήλας/Καντήλας (Candila)

Καντούνης (Canduni)

Καοτόρτα (Caotorta)

Καούτζης/Καούτσης (Cauzzi)

Καπέλλος (Capello)

Καπνίσης (Capnisi/Kapnist)

Καρβελάς (Carvela)

Καρρέρ/Καρρέρης (Carrer)

Κατελάνος/Κατηλάνος/Κατηλιανός (Catelano)

Κατήφορος (Catiforo)

Καψάς (Capsa)

Καψοκέφαλος (Capsochephalo)

Κεφαλληνός/Μαλατέστας-Κεφαλληνός (Malatesta-Cefallino)

Κλάδης (Cladi)

Κοκκίνης (Cocchini)

Κόλας/Κόλλας (Cola)

Κομούτος/Κουμούτος (Comuto)

Κονταράτος (Condarato)

Κονταρίνης (Contarini)

Κοντονής (Condoni)

Κοντούτζης/Κοντούτσης (Conduzzi)

Κόππο (Coppo)

Κοραής (Coray)

Κορνάρος (Cornaro)

Κορνέρ (Corner)

Κορρέρ (Correr)

Κουερίνης (Querini)

Κουκουλομάτης (Cuculomati)

Κουρούμαλλος (Curumalo)

Κούρτζολάς/Κούρτσολας/Ντακούρτσολα (Curzola)

Κούτζης/Κούτσης (Cuzzi)

Κουτούβαλης (Cotuvali)

Κυβετός (Chiveto)

Λαμπέτης (Lambeti)

Λεκατσάς/Ρούσος-Λεκατζάς (Russo-Lecazza)

Λευκαδίτης (Lefcaditi)

Λιβάνης (Livani)

Λίβιος (Livio)

Λογοθέτης (Logotheti)

Λοκατέλλης/Λοκατέλλι/Ντοκαδέλος (Locatelli)

Λούντζης (Lunzi)

Μαγδαληνός (Magdalino)

Μακρής (Macri)

Μαλιπιέρος (Malipiero)

Μαμουνάς/Μαμωνάς (Mamuna)

Μανδρικάρδης/Μαντρικάρδης (Mandricardi)

Μάνεσης (Manessi)

Μανιατάκης (Maniatachi)

Μανιός (Manio)

Μανολέσος (Manolesso)

Μανούσος (Manusso)

Μαρίνης (Marin)

Μαρκάτης/Μερκάτης (Mercati)

Μαρντίτος (Mardito)

Μαρσέλλος /Μαρτζέλος/Μαρτσέλος/Μέγκουλας (Marcello-Mengula)

Μαρτελάος (Martelao)

Μαρτινέγκας (Martinengo)

Μασάρης (Masari)

Μάτεσης (Matessi)

Μελισσηνός (Melissino)

Μελισσουργός (Melissurgo)

Μελκύ/Ανέζη/Μέλλη (Melchi)

Μέμο (Memo)

Μέτζο (Mezzo)

 

 

Μιχαλίτζης/Μιχαλίτσης (Michalizzi)

Μιάνης (Miani)

Μικέλης (Michiel)

Μιλίκης (Milichi)

Μίνιος (Minio)

Μινότος/Μιυώτος (Minotto)

Μίστορης (Mistori)

Μοάτζο/Μοάτσος (Moazzo)

Μοθωναίος (Mothoneo)

Μολίν (Molin)

Μονδίνος/Μοντίνος (Mondino)

Μόντε/Μόντης (Monte)

Μορέλλης/Μουρέλης (Morelli)

Μορζίνης/Μοροζίνης (Morosini)

Μόρμορης (Mormori)

Μόρο (Moro)

Μόστο (Mosto/Damosto)

Μότας (Motta)

Μοντζενίγος (Mocenigo)

Μουλάς (Mula)

Μουτζάν (Muzzan)

Μπάρμπαρο (Barbaro)

Μπαρότσης (Barozzi)

Μπάφο (Baffo)

Μπιτζάρος/Πέζαρος (Pezaro)

Μπολάνης/Μπολύνης (Bolani)

Μπολντού/Μπουλντού (Boldu)

Μπόν/Μπόνο (Bon/Bono/Bon-Mengula)

Μποντιμιέρ/Μποντουμιέρ (Bondumier)

Μποριέζης (Borghese)

Μπόρσας (Borsa)

Μπουζιάνης/Μπυζιάνος (Busiani)

Μπραγκαντίν/Πρεγάτης/Πρεγκαντίν (Bragadin)

Ναδάλ (Nadal)

Νέγρης (Negri)

Νεράτζης (Neranzi)

Νερούλης (Nerugli)

Νικόπουλος/Νικολόπουλος/Νικόλοπουλο-Μπελίνι (Nicolopulo-Belini)

Νομικός (Nomico)

Ντακουζάν (DaCusan)

Νταμουσός/Ντομουσός (Dumusso)

Ντάντολος (Dandolo)

Ντιέντο (Diedo)

Ντονάτος (Donato)

Ξανθόπουλος (Xanthopulo)

Ογκλέζος ναβάλ (Onglese naval)

Παήδης/Παΐδης (Paidi)

Παλαιολόγος (Paleologo)

Παλλαδάς/Πολάδας (Pallada)

Παντουβέρης (Badoer)

Παπαδάτος (Papadato)

Παρούτας (Paruta)

Πασκαλίγος/Πασκαλίκος/Πασκουαλίγος (Pasqualigo)

Πατρινός (Patrino)

Πετρόπουλος (Petropulo)

Πετρουλής (Petruli)

Πετρούτζος/Πετρούτσος (Petruzzo)

Πιζάνης (Pisani)

Πιτζαμάνος-Ζαύρας (Pizzamano)

Πλανήτερος (Planitero)

Πλατιγένης (Platigeni)

Πόντε (Ponte)

Πόντζο ντε Μπόργκο/Ποτζοτεπόργο (Pozzo de Borgo)

Πρεμαρίν (Premarin)

Πρετόριος (Pretorio)

Πριάνης (Priani)

Πριόρος (Prioro)

Πριούλης (Priuli)

Πιρόπουλος/Πυρόπουλος (Pyropulo)

Ραυτόπουλος/Ραφτόπουλος (Raftopulo)

Ραψομανίκης (Rapsomanichi)

Ρεκαντζάς (Recanza)

Ρενιέρ/Ρενιέρης (Renier)

Ρεξομάντης (Rexomandi)

Ροΐδης (Roidi)

Ροματζάς (Romanza)

Ρόμας (Roma)

Ρομιόπουλος (Romiopulo)

Ρονκάλας (Roncala)

Ρόσης (Rossi)

Ρουκάνης (Rucani)

Ρουσάς/Ρούσιας (Russia)

Ρουσελάτος (Russelato)

Ρουσιανός (Russiano)

Ρουσμέλης (Rusmeli)

Ρουτζέρης/Ρουτζιέρης (Ruggeri)

Ρουτζίνης-Σούλος (Ruzzini-Sulo)

Σαγρέδος (Sagredo)

Σαλαμαλέκης (Salamalechi)

Σαλαμόν (Salamon)

Σαντόκιας/Σαντούκας (Sanducha)

Σαντορίνης (Sandorini)

Σεμιτέκολος (Semitecolo)

Σεμπρικός (Sembrico)

Σέρρας (Serra)

Σιδέρης (Sideri)

Σιρίγος/Συρίγος (Sirigo)

Σκλαβουνάκης (Sclavunachi)

Σκληρός/Σκούρτας (Scurta/Scliro)

Σκορδύλης/Σκουρδούλης/Σκουρδούλης-Σάρτζης (Scordili)

Σκουλογένης (Sculogeni)

Σκούφος (Scufo)

Σολίμας (Solima)

Σοράντζο (Soranzo)

Σουμμάκης (Summachi)

Σουριάν/Σουριανός (Surian)

Σοφιανός (Sofiano)

Σπανούδης/Φαρμάκης (Farmachi)

Σπαταφόρας (Spatafora)

Σταυράκης (Stavrachi)

Σταφέττας (Stafetta)

Στράνης (Strani)

Στρούτζας (Struza)

Ταλαπιέρας (Tagliapierra)

Τελωνείο

Τετράδης (Tetradi)

Τζανετήνης (Zannetini)

Τζαντάνης (Giantani)

Τζελεμάν/Τζελεμάς (Zeleman)

Τζέλσης (Celsi)

Τζεν (Zen)

Τσιγώνια/Τσικόνια (Cicogna)

Τζόντας (Gionta)

Τζορτζέτος (Zorzetto)

Τζουστινιάν (Giustinian)

Τιέπολο (Tiepolo)

Τομάζης (Tommasi)

Τριβιζάς (Trivisan)

Τρον (Tron)

Φαλιέρ (Falier)

Φασόης (Fassoi)

Φερεντίνος (Ferentino)

Φέρρο-Φλώριος (Ferro-Florio)

Φίλανδρος/Φόλανδρος (Folandro)

Φισκάρδης/Φωσκάρδης (Foskardi)

Φλαμπουριάρης (Flamburiari)

Φλεμοτόμος (Femotomo)

Φόσκολο/Φώσκολος (Foscolo)

Φωτινός (Fotino)

Φραγγόπουλος/Φραγκόπουλος (Frangopulo)

Φράγγος/Φράγκος/Φράνκος (Frango)

Φραντζής (Franzin)

Χαρακόπουλος (Characopulo)

Χαργιάτης (Cariati)

Χατζημίρης (Chadzimiri)

Χιόνης/Χυώνης/Χιώνης (Chioni)

Χρυσοπλεύρης (Crissoplevri)

Ψαρομήλιγκας (Psaromilinga)

Ψιμάρης (Psimari)

Μάθε την ερμηνεία του ονοματεπωνύμου σου από έναν λεξάριθμο

Τίποτα δεν είναι τυχαίο στη ζωή, ακόμα και το ονοματεπώνυμό μας επηρεάζει την προσωπικότητά μας, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, που αντιδρούμε και που προβάλουμε τον εαυτό μας. Η πανάρχαια τέχνη της αριθμολογίας, μας αποκαλύπτει τι σημαίνει το ονοματεπώνυμό μας και πώς επηρεάζει τη ζωή μας.

Σύμφωνα με την Πυθαγόρεια αρίθμηση, κάθε γράμμα αντιστοιχεί σε έναν αριθμό. Το ονοματεπώνυμό μας μπορεί να μεταφραστεί σε έναν λεξάριθμο, προσθέτοντας τους αριθμούς που προκύπτουν από κάθε γράμμα που εμπεριέχει.

Πώς θα βρεις τον λεξάριθμο του ονοματεπώνυμου σου;

Πάρε χαρτί και μολύβι και γράψε το βαπτιστικό σου όνομα και το επώνυμό σου. Στη συνέχεια γράψε κάτω από κάθε γράμμα του ονοματεπώνυμού σου τον αριθμό που του αντιστοιχεί. Για να δεις ποιος αριθμός αντιστοιχεί σε κάθε γράμμα δες την παρακάτω ακολουθία:

Α=1, Β=2, Γ=3, Δ=4, Ε=5, Ζ=7,
Η=8, Θ=9, Ι=1, Κ=2, Λ=3, Μ=4,
Ν=5, Ξ=6, Ο=7, Π=8, Ρ=9, Σ=1,
Τ=2, Υ=3, Φ=4, Χ=6, Ψ=7, Ω=8.

Πρόσθεσε όλους τους αριθμούς του ονοματεπώνυμου σου μέχρι να βγει μονοψήφιος αριθμός.

Για παράδειγμα:

Γ Ε Ω Ρ Γ Ι Ο Σ Κ Α Π Ο Υ Τ Ζ Ι Δ Η Σ
2+5+8+9+3+1+7+1+2+1+8+7+3+2+7+1+4+8+1=78=7+8=15=1+5=6

Προσθέσαμε όλους τους αριθμούς που αντιστοιχούν σε κάθε γράμμα του ονοματεπώνυμου του Γεώργιου Καπουτζίδη. Το άθροισμα ήταν ο διψήφιος αριθμός 78 για αυτό και προσθέσαμε το 7 με το 8 και βγάλαμε τον αριθμό 15. Στην συνέχεια προσθέσαμε το 1 και το 5 μέχρι να καταλήξουμε στο μονοψήφιο λεξαριθμό 6.

Η ερμηνεία του ονοματεπώνυμου σου

Εφόσον βρήκες τον μονοψήφιο λεξάριθμο που αντιπροσωπεύει το όνομα σου, διάβασε τώρα την πλήρη ερμηνεία του και μάθε με λεπτομέρεια όλα τα χαρακτηριστικά με τα οποία σε έχει προικίσει το ονοματεπώνυμό σου.

Λεξάριθμος 1 – «Ο ηγέτης»

Είσαι ένας άνθρωπος που θέλει να έχει πάντα τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε όλα. Διαθέτεις έναν παρορμητικό και αποφασιστικό χαρακτήρα και δεν διστάζεις να ρισκάρεις, αρκεί να καταφέρεις στη ζωή σου να αγγίξεις την επιτυχία. Δεν μπορείς να δεχτείς ποτέ την ήττα και προσπαθείς πάντα με εύστροφες και πρωτοποριακές ιδέες να ξεχωρίζεις και να διαπρέπεις. Σου αρέσει να κατευθύνεις, να καθοδηγείς, να συμβουλεύεις και να οργανώνεις τους πάντες και τα πάντα. Σου αρέσει να λειτουργείς ανεξάρτητα και αυθόρμητα και δεν μπορείς ποτέ να δεχτείς τις κατευθύνσεις άλλων, γιατί θέλεις πάντα να κάνεις του κεφαλιού σου και να έχεις την πλήρη ευθύνη της επιτυχίας ή της αποτυχίας. Εκφράζεις τα συναισθήματά σου με έντονο τρόπο και αρκετές στιγμές γίνεσαι αρκετά υπερβολικός στις αντιδράσεις σου. Δεν αντέχεις τη ρουτίνα, γι αυτό και φροντίζεις πάντα με την πλούσια ενεργητικότητά σου και την ευχάριστη διάθεσή σου και τις πρωτοβουλίες σου …να διώχνεις μακριά σου τη ρουτίνα! Παρόλο που γίνεσαι πολύ αγαπητός σε όλες σου τις κοινωνικές επαφές, πολύ συχνά εκδηλώνεις μία πολύ εγωκεντρική, αλλά και επιθετική συμπεριφορά και με τον τρόπο σου απομακρύνεις τους ανθρώπους από δίπλα σου. Παρόλα αυτά κερδίζεις πάντα το χαμένο έδαφος σε όλες σου τις υποθέσεις με ευκολία, γιατί έχεις αυθορμητισμό και αυθεντικότητα.

Λεξάριθμος 2 – «Ο συντροφικός»

Βασική προτεραιότητά σου είναι να διατηρείς στη ζωή σου ένα ήρεμο και αρμονικό κλίμα και να απολαμβάνεις την αγάπη και την συντροφικότητα γύρω σου. Δεν αντέχεις ούτε στιγμή τη μοναξιά, θέλεις συνέχεια να βρίσκεσαι ανάμεσα σε ανθρώπους που δίνεις και παίρνεις συναίσθημα. Διαθέτεις μία φιλήσυχη και ντροπαλή φυσιογνωμία, θέλεις τον χρόνο σου για να ανοιχτείς συναισθηματικά, παρόλα αυτά όταν κάποιος άνθρωπος κερδίσει την εμπιστοσύνη σου, τότε είσαι βιβλίο ανοιχτό και αφιερώνεσαι ολοκληρωτικά και με πίστη στη σχέση σας (αυτό αφορά τόσο τις ερωτικές – όσο και τις φιλικές, οικογενειακές σχέσεις). Θέλεις πάση θυσία να αποφεύγεις τους καβγάδες, γι αυτό και δεν συζητάς τα παράπονά σου αλλά προσπαθείς με την διπλωματία, να φέρεις τις καταστάσεις στην ποθητή πορεία. Ο διχασμός και η αναποφασιστικότητά σου είναι μερικά από τα ελαττώματά σου, έχεις ανάγκη πάντα από την ηθική παρότρυνση και τη συμβουλή των αγαπημένων σου προσώπων. Σε όλες τις μορφές των σχέσεών σου, δίνεις πάρα πολλά χωρίς να έχεις την απαίτηση να λάβεις. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γίνεσαι το θύμα στις σχέσεις σου, γιατί αρκετοί άνθρωποι εκμεταλλεύονται τον δοτικό χαρακτήρα σου. Η γλυκύτητα και η ζεστασιά σου, σε κάνουν να ξεχωρίζεις και να γίνεσαι πολύ αγαπητός.

Λεξάριθμος 3 – «Ο επικοινωνιακός»

Διαθέτεις μία ευχάριστη και ενθουσιώδη προσωπικότητα και είσαι λάτρης της επικοινωνίας. Έχεις εξαιρετική άνεση στο λόγο σου, τόσο τον γραπτό – όσο και τον προφορικό και καταφέρνεις πάντα εύστοχα να πείθεις ακόμα τους πιο δύσπιστους ανθρώπους, για όλα τα μηνύματα που θέλεις να τους περάσεις. Σου αρέσει η πρόοδος και ιδιαίτερα η τεχνολογία, χρησιμοποιείς πολύ το ίντερνετ και δεν μπορείς ούτε στιγμή να κυκλοφορήσεις χωρίς να έχεις μαζί σου το κινητό σου τηλέφωνο. Είσαι ένας ιδιαίτερα εκφραστικός άνθρωπος, πολύ γενναιόδωρος και αντιμετωπίζεις τα πάντα με μεγάλη αισιοδοξία. Δεν σταματάς ποτέ να επεκτείνεις τις γνώσεις σου και επιδιώκεις πάντα να μαθαίνεις κάτι καινούριο και να εξελίσσεσαι. Έχεις πλούσια φαντασία και καλλιτεχνικά ταλέντα και σου αρέσει να καταπιάνεσαι με αρκετές δραστηριότητες μαζί. Αρκετές στιγμές αφήνεις στη μέση τα σχέδιά σου και γίνεσαι ασυνεπής στις υποχρεώσεις σου, γιατί δεν δίνεις την ανάλογη προσοχή που επιβάλλεται. Λατρεύεις την κοινωνική ζωή και τη διασκέδαση, φροντίζεις πάντα να εντυπωσιάζεις τους πάντες με τον χειμαρρώδη χαρακτήρα σου, αλλά και την ιδιαίτερα ελκυστική εξωτερική σου εμφάνιση!

Λεξάριθμος 4 – «Ο υπεύθυνος»

Είσαι ένας άνθρωπος σοβαρός, υπεύθυνος και απόλυτα οργανωμένος. Δεν σου αρέσει να ξεφεύγεις από τα όρια, γι αυτό και από πολύ νεαρή ηλικία θέτεις ένα πρόγραμμα στη ζωή σου, το οποίο τηρείς πάντα με ευλάβεια και συνέπεια. Είσαι άνθρωπος της λογικής και των «πρέπει» και δεν αφήνεις τον εαυτό σου να παρασυρθεί από το συναίσθημα. Ο λόγος σου είναι συμβόλαιο, τηρείς πάντα τις υποσχέσεις σου και φροντίζεις να ολοκληρώνεις με επιτυχία όλα όσα καταπιάνεσαι, γιατί πολύ απλά είσαι τελειομανής! Στις σχέσεις σου είναι πιστός, αφοσιωμένος, έντιμος και στηρίζεις πάντα ηθικά και πρακτικά όποιον έχει ανάγκη. Σου αρέσει η οικογένεια και ένας από τους κυρίαρχους στόχους στη ζωή σου είναι να πραγματοποιήσεις έναν επιτυχημένο γάμο και να γευτείς τη χαρά να αποκτήσεις παιδιά. Απορρίπτεις όλες τις μοντέρνες και σύγχρονες ιδέες και επιλέγεις έναν συντηρητικό και παραδοσιακό τρόπο σκέψης, αλλά και ζωής. Με την ωριμότητα και την υπευθυνότητά σου καταφέρνεις να διατηρείς σταθερές και μακρόχρονες φιλίες και σχέσεις στη ζωή σου. Παρόλα αυτά αρκετές στιγμές η έλλειψη φαντασίας, αλλά και η αυστηρή τήρηση των κανόνων που εσύ επιβάλλεις στη ζωή σου, σε κάνουν αρκετά προβλέψιμο και οδηγείς τη σχέση σου στη ρουτίνα.

Λεξάριθμος 5 – «Ο φιλελεύθερος»

Είσαι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί ούτε στιγμή να τεθεί σε περιορισμό και θέλεις κάθε στιγμή της ζωής σου να νιώθεις ελεύθερος και ανεξάρτητος. Λατρεύεις τον έρωτα, το φλερτ και έχεις έντονη σεξουαλική ζωή, ωστόσο δεν σου αρέσει να μπαίνεις σε μία δέσμευση όπου πρέπει να τηρείς πρέπει και κανόνες. Είσαι ανοιχτόμυαλος, έχεις φιλελεύθερες ιδέες και σου αρέσει να εξελίσσεσαι. Θέλεις να είσαι καινοτόμος και να προκαλείς πάντα με τις επιλογές και τις αποφάσεις σου. Σου αρέσει να ζεις νέες εμπειρίες και επιζητάς πάντα το καινούριο, το διαφορετικό, το πρωτότυπο. Έχεις την ικανότητα να προσαρμόζεσαι εύκολα σε κάθε περίσταση και γίνεσαι αγαπητός σε όλους τους ανθρώπους, γιατί έχεις το ταλέντο να γεφυρώνεις κάθε χάσμα. Δεν στέκεσαι ποτέ στις λεπτομέρειες, σε νοιάζει πάντα η ουσία και ακολουθείς το ένστικτο της στιγμής. Πολλές φορές γίνεσαι αγχώδης, νευρικός και ανυπόμονος, γιατί θέλεις όλα να γίνονται τη στιγμή που τα θέλεις εσύ. Είσαι πολύ καλός στη θεωρία, γιατί οι ιδέες σου είναι ξεχωριστές και ιδιαίτερες, συναντάς όμως δυσκολίες στην πρακτική εφαρμογή των ονείρων, των σχεδίων και των σκέψεών σου. Αλλάζεις πολύ συχνά της απόψεις σου και χαρακτηρίζεσαι από αστάθεια. Παρόλα αυτά καταφέρνεις να διατηρείς πάντα τον ενθουσιασμό και την παιδικότητά σου. Έχεις κέφι για ζωή και το δείχνεις κάθε ώρα και στιγμή.

Λεξάριθμος 6 – «Ο κοινωνικός»

Είσαι ένας κοινωνικός, εξωστρεφής άνθρωπος, που θέλει πάντα να λειτουργεί συλλογικά και ποτέ αυτόνομα. Διαθέτεις μία ευχάριστη και πολύ αγαπητή προσωπικότητα και κερδίζεις εύκολα το θαυμασμό και τα θετικά σχόλια. Βασική προτεραιότητα στη ζωή σου είναι οι σχέσεις σου. Απεχθάνεσαι τη μοναξιά και μπορείς να σημειώσεις πρόοδο και ανάπτυξη στη ζωή σου, μόνο όταν διατηρείς μία ισορροπία σε όλες τις σχέσεις σου. Δίνεις μεγάλη αξία στη φιλία, στην ενότητα και στη συνύπαρξη, σέβεσαι απόλυτα τις ανάγκες όλων και έχεις την προθυμία να προσφέρεις απλόχερα τη φροντίδα σου, κάθε ώρα και στιγμή. Πολύ συχνά γίνεσαι υπερπροστατευτικός με τα αγαπημένα σου πρόσωπα και σε πιάνουν και οι ανασφάλειές σου όταν «μυριστείς» κάποια αλλαγή στη συμπεριφορά των οικείων σου. Για σένα η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά, γι αυτό και πολύ συχνά μπορεί να πιαστείς από κάποιο «ασήμαντο» στοιχείο και να σε πιάσουν οι ιδιοτροπίες σου. Έχεις την τάση να παρασύρεσαι σε αλόγιστα έξοδα, θέλεις να ικανοποιείς κάθε καταναλωτική ανάγκη δική σου, αλλά και των αγαπημένων σου προσώπων. Ένα από τα μεγαλύτερα ατού σου είναι τα καλλιτεχνικά σου ταλέντα. Σου αρέσει η μουσική, ο χορός, το θέατρο και γενικότερα κάθε μορφή τέχνης.

Λεξάριθμος 7 – «Ο μοναχικός»

Είσαι ένας εσωστρεφής άνθρωπος που δυσκολεύεται να χαρίσει την εμπιστοσύνη του με ευκολία στους γύρω του. Σου αρέσει η αναζήτηση σε όλους τους τομείς, φροντίζεις πάντα να εξελίσσεις τις γνώσεις σου. Ασχολείσαι με τη φιλοσοφία, με τη θρησκεία, την έρευνα, τον αποκρυφισμό και διαθέτεις εξυπνάδα, σοφία αλλά και ωριμότητα. Λατρεύεις τη μελέτη, το διάβασμα και θέλεις να διευρύνεις τους πνευματικούς σου ορίζοντες. Πολύ συχνά απομακρύνεσαι από όλους και από όλα και χάνεσαι στις σκέψεις σου. Έχεις πολλές φορές την ανάγκη να απομονώνεσαι και να ανασυγκροτείς τις δυνάμεις σου. Παρόλο που το κυρίαρχο χαρακτηριστικό σου είναι η μοναχικότητα, είσαι ένας πολύ φιλόξενος και ζεστός άνθρωπος και έχεις την ικανότητα να αποφορτίζεις τους γύρω σου από το άγχος και τις αρνητικές σκέψεις. Έχεις τον ρόλο του συμβουλάτορα, του υποστηρικτή και του καθοδηγητή στις σχέσεις σου, όχι επειδή το επιδιώκεις, αλλά επειδή εμπνέεις εμπιστοσύνη και ωριμότητα. Πολύ συχνά νιώθεις « συναισθηματική εξάρτηση» από τα αγαπημένα σου πρόσωπα και δεν μπορείς να διαγράφεις ή να αποχωρίζεσαι ανθρώπους από τη ζωή σου. Σου αρέσει η φύση, η θάλασσα και το όνειρό σου είναι κάποια στιγμή της ζωής σου να απομακρυνθείς από την βουή της πόλης και να ζήσεις μία ήρεμη και μοναχική ζωή σε ένα ήσυχο και απόμερο μέρος στην εξοχή. Ένα από τα μεγαλύτερα ατού σου είναι η διαίσθησή σου, φρόντισε να την αναπτύξεις ακόμα περισσότερο και να την εμπιστεύεσαι πάντα, γιατί ποτέ δεν πέφτει έξω.

Λεξάριθμος 8 – «Ο φιλόδοξος»

Τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην προσωπική σου ανάπτυξη και στην επιτυχία σου. Είσαι ένας άνθρωπος με όνειρα, φιλοδοξίες και θέτεις πάντα τον πήχυ πολύ ψηλά και κάνεις τα πάντα, για να κατακτάς ότι βάλεις στο μυαλό σου. Ποτέ δεν παρεκτρέπεσαι από τους αρχικούς σου στόχους, δείχνεις απέραντη αφοσίωση σε όλα όσα θέλεις να κερδίσεις και δίνεις μάχες για να επιτύχεις. Δίνεις πάντα το καλό παράδειγμα σε όλους, γιατί διαθέτεις θάρρος, επιμονή και έναν απέραντο δυναμισμό. Θέλεις να υπάρχει οικονομική άνεση στη ζωή σου και επικεντρώνεσαι πολύ στην ύλη. Δεν σκέφτεσαι ποτέ μόνο τον εαυτό σου, αλλά θα προσφέρεις γενναιόδωρα συναισθηματικά και υλικά σε όποιον έχει ανάγκη. Με το πέρασμα των ετών στη ζωή σου θα γευτείς την οικονομική και επαγγελματική καταξίωση. Πολλές στιγμές στέκεσαι στην επιφάνεια των πραγμάτων και αδιαφορείς για την ουσία, που είναι και η πιο σημαντική. Στον ερωτικό τομέα είσαι άνθρωπος της λογικής, δίνεις προτεραιότητα στο σεξ και αν ταιριάξεις σεξουαλικά με το σύντροφό σου, τότε είσαι απόλυτα ευχαριστημένος και πλήρης. Δώσε προσοχή στο πείσμα σου, γιατί πολλές φορές γίνεσαι εξαιρετικά ανυπόμονος και πιεστικός στους γύρω σου.

Λεξάριθμος 9 – «Ο ονειροπόλος»

Είσαι ένας φιλήσυχος και ονειροπόλος άνθρωπος με ιδανικά και αξίες, που επιθυμείς μία καλύτερη ζωή, ένα καλύτερο αύριο και αγωνίζεσαι για να υπερασπίζεις τα δικαιώματα τα δικά σου, αλλά και όλων των ανθρώπων. Διαθέτεις μεγάλες ευαισθησίες, είσαι φιλικός, πρόσχαρος και εξυπηρετικός. Τάσσεσαι πάντα υπέρ των αδύναμων και έχεις πολλές κοινωνικές ευαισθησίες. Είναι πολύ πιθανό στη ζωή σου να συμμετάσχεις σε φιλανθρωπική οργάνωση και να αγωνιστείς για έναν καλύτερο κόσμο ! Έχεις πλούσια φαντασία, πολλές ιδέες και δεν διστάζεις να πάρεις πρωτοβουλίες. Παρόλα αυτά, αρκετές στιγμές δεν μπορούν να γίνουν πράξη όλα όσα έχεις προγραμματίσει, γιατί είναι εκτός πραγματικότητας . Στα οικονομικά σου θα γευτείς μεγάλα σκαμπανεβάσματα, αλλά αυτό δεν θα σε πτοήσει ούτε στιγμή, γιατί έχεις μάθει να ζεις και με τα λίγα, αλλά και με τα πολλά. Δώσε προσοχή όμως, γιατί είσαι αρκετά αμελής στις πρακτικές υποχρεώσεις σου και πολύ συχνά μπορεί να ξεχνάς να πληρώσεις λογαριασμούς ή να ματαιώνεις πράγματα που μπορεί να κάνεις σήμερα …για αύριο.

 

ΑΡΙΘΜΟΛΟΓΙΑ

 

ΑΡΙΘΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ 

Το μακρύτερο όνομα στον κόσμο

Ο 19χρονος Τζορτζ Γκάρατ, απόφοιτος μουσικής σχολής ήθελε το όνομά του να ξεχωρίζει και να είναι κυριολεκτικά μεγάλο. Ο νεαρός κατάφερε να πραγματοποιήσει την επιθυμία του πολύ απλά, με μία μονομερή ληξιαρχική πράξη μέσω του διαδικτύου με κόστος 10 λιρών, και να αποκτήσει το μακρύτερο όνομα στον κόσμο συνδυάζοντας τα ονόματα των πιο διάσημων υπερηρώων. Πως λέγεται πλέον ο 19χρονος; “Captain Fantastic Faster Than Superman Spiderman Batman Wolverine Hulk And The Flash Combined”. Η έμπνευση του μικρού είχε και τα αρνητικά της αφού η γιαγιά του αποφάσισε να μην του ξαναμιλήσει.

Φυσικά ο Τζόρτζ δεν είναι ο μόνος άνθρωπος που είχε αυτή την ιδέα. Μέχρι σήμερα το ρεκόρ κατείχε μια 24χρονη κοπέλα από το Texas που μετονομάστηκε σε RhoshandiatellyneshiaunneveshenkKoyaanisquatsiuth Williams.

Βρετανοί γεωγράφοι του University College του Λονδίνου (UCL) δημιούργησαν μια ιστοσελίδα με την οποία μπορείτε να ψάξετε ένα συγκεκριμένο επώνυμο και να βρείτε πόσοι άνθρωποι υπάρχουν με αυτό και σε ποιες περιοχές του κόσμου βρίσκονται. Η βάση δεδομένων του World Name Profile προς το παρόν περιέχει 300 εκατομμύρια ονόματα που αντιστοιχούν σε 1 δισ. ανθρώπους από 26 χώρες αλλά δεν συμπεριλαμβάνεται σε αυτές ακόμη η Ελλάδα.

Για παράδειγμα το επώνυμο “Papadopoulos” συναντάται πολύ συχνά στην Αυστραλία και αντιστοιχεί σε 207 ανθρώπους ανα εκατομύριο πλυθησμού. 

 

Ρετρό και γενεαλογία

ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ το www.ancientfaces.com, έναν ιστότοπο που θα αγαπήσουν οι λάτρεις της φωτογραφίας και της ιστορίας. Εδώ υπάρχουν εκατοντάδες φωτογραφίες που έρχονται από άλλες εποχές και το site ουσιαστικά προσφέρει στους χρήστες αφενός ένα ταξίδι στο παρελθόν, αφετέρου τη δυνατότητα να αναζητήσετε μέσω Διαδικτύου πιθανούς συγγενείς που μετανάστευσαν, «εξαφανίστηκαν» ή που μέχρι τώρα ήταν άγνωστοι σε εσάς. Υπάρχουν αρκετοί τρόποι αναζήτησης, και περισσότερες από 93.000.000 φωτογραφίες που σας περιμένουν για να ταξιδέψετε μαζί τους. Μπορείτε επίσης να ανεβάσετε δικές σας παλιές φωτογραφίες, να δημιουργήσετε online το γενεαλογικό σας δέντρο, να δείτε σε ποια σημεία του πλανήτη υπάρχουν άνθρωποι με το δικό σας όνομα κ.λπ. ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ

 

Βρείτε κόσμο

ΜΠΟΡΕΙ να μην έχει τις καλύτερες δυνατές αποδόσεις όσον αφορά τα ελληνικά ονόματα, αλλά το http://pipl.com είναι ένας από τους καλύτερους ιστότοπους παγκοσμίως για όσους θέλουν να εντοπίσουν (κυρίως στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ) κάποιον άνθρωπο. Έτσι λοιπόν, πληκτρολογώντας το ονοματεπώνυμο εκείνου που ψάχνετε, εμφανίζεται λίστα αποτελεσμάτων με στοιχεία επικοινωνίας, φωτογραφίες και ό,τι προσωπικό στοιχείο έχει ανεβασμένο στον Ιστό ο άνθρωπος που ψάχνετε. Και μη σας αποθαρρύνει το ότι δεν υπάρχουν και πολλές ελληνικές παρουσίες εδώ: το site ενημερώνεται διαρκώς και οι Ελληνες που πλέον ανεβάζουν προσωπικά δεδομένα για να τους «βρίσκουν» όσοι τους αναζητούν, πληθαίνουν... ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ

 

 

 

Φτιάξτε online το οικογενειακό σας δέντρο

Η γενεαλογία, γνωστή και ως Οικογενειακή Ιστορία, είναι ένα συναρπαστικό χόμπι που απολαμβάνουν εκατομμύρια άτομα σε ολόκληρο τον κόσμο. Εδώ στο MyHeritage.com, σκοπός μας είναι να σας παρέχουμε τα καλύτερα εργαλεία για τη γενεαλογική έρευνα και την έρευνα της οικογενειακής ιστορίας - είτε είστε ένας έμπειρος γενεαλόγος είτε αρχάριος που απλά θέλει να μάθει περί τίνος πρόκειται η γενεαλογία.

Κάντε λήψη του Family Tree Builder, του δωρεάν γενεαλογικού λογισμικού για να συγκροτήσετε το οικογενειακό σας δέντρο. δωρεάν λογισμικό γενεαλογίας στον κόσμο

ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ έναν ενδιαφέροντα ιστότοπο που σας βοηθά να φτιάξετε δωρεάν το γενεαλογικό σας δέντρο και -αν θέλετε- να μοιραστείτε φωτογραφίες και πληροφορίες με άλλους σας συγγενείς, σε όποιο σημείο του πλανήτη και αν βρίσκονται. Στο www.myheritage.gr έχετε τη δυνατότητα ακόμα να βρείτε με ποιους διάσημους μοιάζετε, να εντοπίσετε μέσω Ιστού συγγενείς που πιθανώς να μη γνωρίζατε την ύπαρξή τους και να είστε πάντα δικτυωμένοι με μέλη της οικογένειάς σας που ζουν μακριά. Σύμφωνα με την πρώτη σελίδα του ιστότοπου, το my heritage είναι «δωρεάν, ιδιωτικό και ασφαλές» και το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να εγγραφείτε μέλη προτού αρχίσετε να κάνετε χρήση της υπηρεσίας.

 

ΤΟ ΓΕΝΕΑΛΟΓΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ

 

Ενα απλό γενετικό τεστ φανερώνει με ακρίβεια κυριολεκτικά ελάχιστων χιλιομέτρων την τοποθεσία από την οποία κατάγεται η οικογένειά μας

 

ΓΑΜΟΣ & ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Γενεαλογικό δέντρο

ΥΠΑΡΧΟΥΝ φορές στη ζωή μας που αναρωτιόμαστε σε ποιον μακρινό συγγενή μας μοιάσαμε. Κάποιοι αναζητούν το... ζοχάδα πρόγονο, άλλοι το φωστήρα, άλλοι τον αισιόδοξο πρόγονο. Πάντως κατά καιρούς, για την πλειονότητα του κόσμου η αναζήτηση των προγόνων μπαίνει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην καθημερινότητα. Και από αυτούς αρκετοί είναι εκείνοι που επεκτείνουν το «ψάξιμο» αυτό στον Ιστό αναζητώντας πραγματικά τις ρίζες τους ή προσπαθώντας να φτιάξουν το γενεαλογικό τους δέντρο. Το http://en.geneanet.org είναι ένας ιστότοπος που δημιουργήθηκε για αυτόν ακριβώς τον σκοπό, να μας διευκολύνει δηλαδή να γυρίσουμε πίσω και να βρούμε ποιοι ήταν, πού ζούσαν και τι έκαναν οι πρόγονοί μας, αλλά και να εντοπίσουμε μακρινούς συγγενείς που μπορεί να ζουν σε άλλη πόλη, στο εξωτερικό κ.λπ. προκειμένου να δημιουργήσουμε μαζί τους κάποια σχέση. Αν λοιπόν θέλετε να μάθετε πόσο πίσω πάει η αλυσίδα των προγόνων σας, αν καίγεστε να εντοπίσετε σόι που δεν γνωρίζατε μέχρι τώρα ότι έχετε ή αν σας βγαίνει η επιθυμία να βρείτε συγγενείς σας που χάθηκαν στα 4 σημεία του ορίζοντα, δοκιμάστε να ξεκινήσετε την αναζήτησή σας από εδώ. Η υπηρεσία προσφέρεται δωρεάν και ήδη τα μέλη της ανέρχονται σε δεκάδες εκατομμύρια. ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ

 

Το επώνυμο μου είναι το επάγγελμά μου ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Πέτρος Στεφανής

 

«”Άδεια και δίπλωμα”, μου λέει ο αστυνομικός, σε τυπικό τροχονομικό έλεγχο, στην Πανόρμου. Του δίνω και την ταυτότητά μου, αλλά τον βλέπω να “κολλάει” την ώρα που τσεκάρει τα στοιχεία μου. “Να σου πω, φίλε, είσαι δικηγόρος και σε λένε και στο επίθετο Δικηγόρο;!” απόρησε. Φώναξε και τον συνάδελφό του από το περιπολικό και ξεκαρδίστηκαν στα γέλια...».
Δύο σε ένα, επώνυμο κι επάγγελμα ένα και το αυτό! Στα 33 του σήμερα, ο κ. Νίκος Δικηγόρος είναι ο μοναδικός στην Ελλάδα δικηγόρος... όνομα και πράγμα! «Αισθάνομαι διπλά δικηγόρος! Ό,τι και να γίνει, τον τίτλο αυτόν εγώ τον έχω!΄, έλεγα, χαριτολογώντας, στους συμφοιτητές μου, στη Νομική. Και στην οικογένειά μου ξεχωρίζω: ώς και τον προπάππο μου, μόνον εγώ ακολούθησα τη δουλειά αυτή, καθώς είχα κλίση προς τις θεωρητικές επιστήμες. Κάπου στις αρχές Λυκείου το αποφάσισα, ήταν δηλαδή καθαρά επαγγελματική επιλογή μου, άσχετη με τη σύμπτωση του επιθέτου μου...», λέει στα «ΝΕΑ».
Χρόνια τώρα και ο ίδιος το βλέπει με χιούμορ όλο αυτό, όπως άλλωστε και οι περισσότεροι που πληροφορούνται γι΄ αυτή την ασυνήθιστη ταύτιση. «Στο σχολείο, οι συμμαθητές μου με φώναζαν... γιατρό ή και doctor! Πρωτοετή, στα γκισέ της Σχολής, όλοι με λοξοκοιτούσαν- “μας δουλεύει αυτός;” σαν να έλεγαν. Και στη Γερμανία, όπου βρέθηκα για σπουδές, Έλληνες συμφοιτητές μου με σχολίαζαν. “Δεν ήξερα πως σε λένε και Δικηγόρο. Κι αναρωτιόμουν: καλά, κι άλλοι εδώ σπουδάζουν Νομική. Αυτός πια είναι τόσο ψώνιο που θέλει να τον αποκαλούμε και “δικηγόρο”; ήμαρτον...”, μου λέει μια μέρα ένας από αυτούς! «Άσε μας, ρε φίλε, ήρθες να μας κάνεις πλάκα; Αν δεν δω ταυτότητα, δεν σε βάζω στη λίστα των προφορικών εξετάσεων του καθηγητή...”, μου έχει πει συμφοιτήτριά μου. Στο τέλος, πάντως, μου ζήτησε και συγγνώμη...», λέει.
Και κατά τις συναλλαγές του νεαρού νομικού στις δημόσιες υπηρεσίες, όλο και κάποιο χαμόγελο θα σκάσει όταν οι γύρω του μάθουν τα στοιχεία της ταυτότητάς του. «Συνήθως οι δικαστικοί υπάλληλοι που με εξυπηρετούν, με κοιτούν περίεργα, σκουντά ο ένας τον άλλον. Ακούω, βεβαίως, και το κλασικό, “ε, δεν μπορούσες να γίνεις και τίποτε άλλο, ήταν γραφτό σου!”. Μου ΄χει τύχει και δικαστές να σταθούν στο επώνυμό μου, μόλις το διαβάσουν στα δικόγραφα και στη σφραγίδα μου. Το ξαναελέγχουν τότε πιο προσεκτικά, μου το ρωτούν και προφορικά. Με τέτοιο επίθετο, τουλάχιστον και οι πελάτες σου δεν σε ξεχνούν εύκολα, είναι δωρεάν διαφήμιση! Το ίδιο και η ταμπέλα στη βιτρίνα του πατέρα μου, που γράφει: «Σχολή Οδηγών- Αφοί Δικηγόρου΄!...», λέει.

Ζωγραφίζει και στο... όνομα! ΟΝΟΜΑ με οικογενειακή καλλιτεχνική ιστορία φέρει από την πλευρά του ο 45χρονος ζωγράφος, όχι μόνο στα... χαρτιά αλλά και στην πράξη, κ. Βασίλης Ζωγράφος ( http://www.vasiliszografos.com ), κάτοικος Θεσσαλονίκης. «Ο προ-προπάππος μου, Κωσταντής Ζωγράφος, παππούς του μετέπειτα γνωστού ζωγράφου Θεόφιλου Χατζημιχαήλ, πρέπει να ήταν αυτός που άλλαξε το επίθετό του σε Ζωγράφος, όταν ήρθε στη Μυτιλήνη, από τα Μοσχονήσια, στις αρχές του 1800. Ως αγιογράφος, ανέλαβε να εικονογραφήσει φορητές εικόνες και εκκλησίες και, προφανώς για επαγγελματικούς λόγους, ήθελε να τον αναγνωρίζουν καλύτερα...», εξηγεί ο σημερινός καλλιτέχνης. «Και ο προπάππος μου, Γιώργος Ζωγράφος, και ο παππούς μου, Βασίλης, ήταν κοσμηματογράφοι:  γύρω στο 1900, διακοσμούσαν τα αρχοντικά της Μυτιλήνης, ζωγράφιζαν τα ταβάνια, έφτιαχναν και τα διακοσμητικά σχέδια των σπιτιών. Μόνον ο πατέρας μου, ο Κωνσταντίνος Ζωγράφος, έσπασε, ως δάσκαλος, αυτή την οικογενειακή αλυσίδα.
Αλλά κι αυτός σκιτσάριζε καλά κι είχε άνεση στο σχέδιο. Όποτε, μάλιστα, με πήγαινε στα μουσεία, μου μιλούσε συνεχώς για τις τέχνες. Δεν ήταν, λοιπόν, παράδοξο για την οικογένειά μας το να πω ΄θα γίνω κι εγώ ζωγράφος΄...», λέει. Στην περίπτωσή του, ο κ. Ζωγράφος είχε και την επιπλέον, έναντι των προγόνων του, δυνατότητα να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, την τέχνη του. «Στο σχολείο, το επώνυμό μου προδιέθετε ότι θα έπρεπε να ζωγραφίζω καλά. Ήταν η συνήθης... εξυπνάδα του δασκάλου μου: “Α, εσύ πρέπει να ζωγραφίζεις όμορφα!΄, έλεγε, αν και τότε δεν αναγνώριζαν ακόμα το ταλέντο μου! Σήμερα, πριν ακόμα ακούσουν το επάγγελμά μου οι περισσότεροι κάνουν το σχετικό χιούμορ από μόνοι τους: ΄Δεν πιστεύω να είσαι και ζωγράφος, ε;!΄ με ρωτούν. Όταν πια, προς έκπληξή τους, εγώ τους το επιβεβαιώσω, τότε πλέον η κατάσταση θυμίζει ανέκδοτο- το αστείο αυτό είναι χιλιοειπωμένο! Παρατηρώ, ωστόσο, πως αρκετοί γίνονται και πιο φιλικοί μαζί μου, ίσως επειδή και το επώνυμό μου είναι πιο χαλαρό, ως καλλιτεχνικό! Αυτό που δεν ξέρουν είναι πως η αδελφή μου ονομάζεται Ζωγραφία Ζωγράφου και πως ο γιος της- ο ανιψιός μου, που τώρα σπουδάζει διακοσμητής- σκέφτεται να δώσει εξετάσεις και στην Καλών Τεχνών!».
Τα παϊδάκια είναι από τον... Χασάπη! ΤΡΕΙΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ με τον... μπαλτά στο χέρι μετρά ο 43χρονος Νίκος Χασάπης, επαγγελματίας κρεοπώλης, στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης. «”Πώς κι έτσι;” με ρωτά ο κόσμος, όταν ενημερωθεί για το επώνυμό μου. Και τότε εγώ συνηθίζω να τους εξηγώ πως είμαι τρίτη γενιά χασάπης, καθώς προηγήθηκαν ο πατέρας μου κι ο παππούς μου. Το επίθετό μας, δηλαδή, βγήκε λόγω της δουλειάς μας αυτής: άλλαξε μόλις οι πρόγονοί μου ήρθαν εδώ, ως πρόσφυγες, από την Αρετσού της Μικράς Ασίας. Αυτό το διακριτικό έμεινε έκτοτε από στόμα σε στόμα, καθιερώθηκε αργότερα και επισήμως στα δημόσια έγγραφα...», λέει σήμερα. «Και σε εμένα άρεσε η δουλειά αυτή, την έμαθα από μικρός δίπλα στον πατέρα μου. Θυμάμαι, ωστόσο, πως από παιδί κιόλας άλλοι με κορόιδευαν, άλλοι με φοβόντουσαν, γιατί ήμουν και σωματώδης, από τότε! Το πρόβλημά μου, όμως, είναι πως εγώ έχω κάνει... κόρες, πράγμα που σημαίνει πως, κατά τα φαινόμενα, δεν υπάρχει άλλος στην οικογένεια που να συνεχίσει να ταυτίζεται στο όνομα και το επάγγελμα!».

 

 

Τα ονόματα του ρόδου  της Τζούλης Αποστολάτου

 

Το πιο τραγουδισμένο λουλούδι της φύσης έχει αυτόν το μήνα την τιμητική του. Στολίζει κήπους, γλάστρες, βάζα προς τέρψιν της όρασης και της όσφρησής μας. Όσο για τα χρώματά του -από το βαθύ κόκκινο, που συμβολίζει τον έρωτα και την αγάπη, μέχρι το λευκό της αθωότητας- ανακινούν συναισθήματα και στην πιο σκληρή καρδιά.
5 ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΕΣ ΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ
Γνωρίζετε πως τα ευωδιαστά μαγιάτικα τριαντάφυλλα είναι οι γνήσιες ιστορικές ευρωπαϊκές ποικιλίες που ανθίζουν την άνοιξη ή νωρίς το καλοκαίρι; Σας προτείνουμε πέντε είδη, από τα πολλά που θα βρείτε στην αγορά.
1. Ρόζα Γκάλικα, η φαρμακευτική. Ανήκει στην κατηγορία Gallica, την αρχαιότερη κατηγορία τριανταφυλλιάς, η οποία καλλιεργήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες και τους Ρωμαίους. Είναι θαμνώδης και δίνει άφθονα λουλούδια σε τόνους του ροζ και του άσπρου, που αναδίδουν υπέροχο άρωμα.
2. Καρδινάλιος Ρισελιέ. Ανήκει επίσης στην οικογένεια Gallica. Τα άνθη της είναι σκούρα πορφυρά, με σχήμα έντονα ημισφαιρικό και ιδιαίτερο άρωμα. Χρειάζονται κλάδεμα κάθε χρόνο και αραίωμα των κλαδιών της βάσης.
3. Ισπαχάν. Πρόκειται για το χιλιοτραγουδισμένο ρόδο του Ισπαχάν. Ανήκει στην κατηγορία Damascena, την οποία έφεραν στη δυτική Ευρώπη οι σταυροφόροι. Αναπτύσσει όμορφα ροζ μπουμπούκια, που όταν ανοίγουν, φουσκώνουν στο κέντρο.
4. Βασίλισσα της Δανίας. Ανήκει στην κατηγορία Αlba, που προέρχεται από το Μεσαίωνα. Είναι μια ανθεκτική τριανταφυλλιά με όμορφο φύλλωμα. Βγάζει μεγάλο αριθμό λουλουδιών με πολλά πέταλα, σε απαλό ροζ χρώμα και έντονο ευχάριστο άρωμα.
5. Ρόζα Σεντιφόλια. O καλύτερος εκπρόσωπος της κατηγορίας centifolia, της αρχικής ποικιλίας της κατηγορίας των εκατόφυλλων τριανταφυλλιών. Είναι θαμνώδης, με αραιά όμορφα κλαδιά και σφαιρικά «γεμάτα» τριαντάφυλλα με πλούσιο άρωμα, σε ανοιχτό ροζ χρώμα. Είναι τα ρόδα που ζωγράφιζαν οι φλαμανδοί και ολλανδοί κλασικοί ζωγράφοι.

5 ΕΥΩΔΙΑΣΤΕΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΕΣ
1. Καπέλο του Ναπολέοντα. Θεωρείται μετάλλαξη της Rosa Centifolia. Βγάζει τριαντάφυλλα ροζ χρώματος που έχουν πολύ πλούσιο άρωμα.
2. Ζακ Καρτιέ. Πρόκειται για μια ανθεκτική ποικιλία με ροζ καλοσχηματισμένα τριαντάφυλλα που έχουν άφθονα πέταλα και δυνατό άρωμα.
3. Το φως της γης. Αυτά τα τριαντάφυλλα θα ικανοποιήσουν και το πιο απαιτητικό γούστο. Είναι μεγάλα και με πολλά πέταλα. Έχουν έντονο ξεχωριστό άρωμα και το χρώμα τους είναι διακριτικό κρεμ-κίτρινο στο κέντρο και κόκκινο στο εξωτερικό των πετάλων. Όσο περισσότερο ανοίγουν, τόσο αναδεικνύεται η ομορφιά και το άρωμά τους. Φυτεύονται σχεδόν παντού.
4. Ανθισμένη Χαρά. Τριαντάφυλλα με σχήμα κούπας και έντονο άρωμα, σε τόνους του κρεμ και του απαλού ροζ. Ιδανικά για παρτέρια και μπορντούρες, ψηλές συστάδες, χαμηλούς φράκτες-χωρίσματα ή για ψηλούς φράκτες. Φυτεύεται επίσης σε γλάστρες και πιθάρια.
5. Άρωμα Νύχτας. Μια θαμνώδης τριανταφυλλιά με τέλεια σχηματισμένα μεγάλα άνθη που έχουν έντονο άρωμα και βυσσινί χρώμα. Κατάλληλη για κάθε κήπο και βάζο.

ΠΕΡΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ
● Oι παλιές και ιστορικές ποικιλίες τριανταφυλλιάς έχουν κυρίως ροζ άνθη. Τα άλλα χρώματα προέκυψαν από μεταγενέστερες διασταυρώσεις.
● Υπάρχει και πράσινο τριαντάφυλλο! Πρόκειται για μια σπάνια κινεζική ποικιλία. Στη χώρα μας θα το δείτε στο ροδόκηπο του Κέντρου Ιδρύματος Δαμιανού, στο Σχίνο Λουτρακίου.
● Αλλά και μαύρο... Μόνο που, λόγω του χρώματός του, είναι πολύ ευαίσθητο στον ήλιο και ευδοκιμεί στα κρύα.
● Διατηρήστε έντονο το χρώμα στα τριαντάφυλλά σας προσθέτοντας θειικό μαγνήσιο στο χώμα γύρω από το φυτό κατά το ανοιξιάτικο κλάδεμα.
● Φτιάξτε γλυκό τριαντάφυλλο, ποτ πουρί ή ροδόνερο με ιστορικές αρωματικές ποικιλίες και ιδιαίτερα με όσες ανθίζουν μόνο άνοιξη.
● Τρεις από τις πιο ανθεκτικές ποικιλίες τριανταφυλλιάς που κυκλοφορούν στην αγορά είναι η «Τoscana», η «Τhe Fairy» και το «Λευκό Χείλος».
● Σύμφωνα με μια γερμανική έρευνα, η εισπνοή του αρώματος του τριαντάφυλλου βελτιώνει τη μνήμη.
● Sites για τους λάτρεις των τριαντάφυλλων: www.cfhdf.gr, www.avramis.gr, www.world-vancouver.com

 

 

         

Οι ονομασίες των 12 μηνών

Γίνεται παράθεση της προέλευσης της ονομασίας του κάθε μήνα, όλοι οι μήνες έχουν ρωμαϊκά ονόματα.

Ιανουάριος: Προέρχεται από τον θεό Janus, τον προστάτη των δημοσίων διόδων και πυλών της Ρώμης· η λατρεία του συνδεόταν με κάθε αρχή η ξεκίνημα, γι’ αυτό και είναι ο πρώτος μήνας του έτους.

Φεβρουάριος: Από το λατινικό επίθετο februus (καθαρτικός), γιατί κατά τη διάρκεια του μήνα αυτού - που ήταν ο τελευταίος στο αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο -γίνονταν γιορτές εξαγνισμού.

Μάρτιος: Προέρχεται από το λατινικό martius (άρειος), γιατί ο μήνας αυτός ήταν αφιερωμένος στη λατρεία του θεού Άρη (Mars).

Απρίλιος: Από το λατινικό aprilius (ανοικτός), γιατί κατά το μήνα αυτό άνοιγαν οι ανθοί των λουλουδιών. Κάποιοι αποδίδουν το όνομα στο Αφρώ (μεταγενέστερη μορφή της Αφροδίτης), επειδή οι Ρωμαίοι θεωρούσαν το μήνα αυτό αφιερωμένο σ’ αυτήν.

Μάιος: Προέρχεται από τη maja (μαία), τη μάνα της Γης, που τρέφει τον άνθρωπο και την Κυβέλη, που ανάθρεψε τον Ερμή.

Ιούνιος: Από το λατινικό junius [αυτός που σχετίζεται με την Ήρα (Juno)], λόγω λατρείας της θεάς Ήρας κατά το μήνα αυτό.


Ιούλιος: Παλαιότερα λεγόταν Quintilis (Πέμπτος). Το 44 π.Χ. ονομάστηκε Julius, προς τιμήν του αυτοκράτορα Ιούλιου Καίσαρα, που γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου 101 π.Χ.

Αύγουστος: Σημαίνει σεβαστός στα λατινικά και αρχικά ονομαζόταν Sextus (Έκτος). Το 27 π.Χ. ονομάστηκε Augustus προς τιμήν του αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου, που έγινε μονοκράτορας. Κάποιοι αποδίδουν την ονομασία του στη λέξη augur (οιωνοσκόπος).

Σεπτέμβριος: Από το λατινικό septem (εφτά), γιατί ήταν ο έβδομος μήνας του αρχαίου ρωμαϊκού ημερολογίου.

Οκτώβριος: Από το λατινικό octo (οχτώ), γιατί ήταν ο όγδοος μήνας.

Νοέμβριος: Από το λατινικό novem (εννέα).

Δεκέμβριος: Από το λατινικό decem (δέκα), λόγω της θέσης που είχε στο αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο.

 

Από που πήραν οι μήνες το όνομα τους;

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ:

Ο πρώτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από τον… θεό των Ρωμαίων τον Ιανό (Janus).
Ο Ιανός ήταν θεός με δύο πρόσωπα, τα οποία κοίταζαν σε αντίθετες κατευθύνσεις, γι αυτό τον αποκαλούσαν και Janus bifrons δηλαδή διπρόσωπο Ιανό.

Τα δυο του πρόσωπα συμβόλιζαν την αρχή και το τέλος, τη νιότη και το γήρας, την είσοδο και την έξοδο. Γι αυτό και του αφιέρωσαν τον Ιανουάριο που σαν πρώτος μήνας του χρόνου, κοίταζε προς τον προηγούμενο χρόνο και προς τον επόμενο.

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ :

Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα februare που σημαίνει καθαρίζω, εξαγνίζω. Ήταν αφιερωμένος στο θεό του Άδη Φέβρουο και στους νεκρούς γι αυτό και στη διάρκεια του οι Ρωμαίοι διοργάνωναν τελετές καθαρμών και εξαγνισμών. Με το παλαιότερο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο τελευταίος μήνας του χρόνου και οι άνθρωποι έπρεπε να μπουν στον καινούργιο χρόνο καθαροί και αμόλυντοι.

Με την καθιέρωση του Ιουλιανού ημερολογίου το 46 π.Χ. περιορίστηκαν οι ημέρες του από 30 σε 29 και την εποχή του αυτοκράτορα Αύγουστου του αφαιρέθηκε άλλη μια μέρα η οποία προστέθηκε στον Αύγουστο και έτσι έχει 28 ημέρες, και 29 κάθε τέσσερα χρόνια, οπότε το έτος αντί 365 ημέρες έχει 366 και ονομάζεται δίσεκτο από το bis sextus (δις έκτη) δηλαδή δύο φορές η 24η του μήνα που ήταν η έκτη μέρα πριν από τις Καλένδες του Μαρτίου.

Εμείς, τον λέμε Φλεβάρη επειδή τότε ανοίγουν οι φλέβες της γης, δηλαδή αναβρύουν πολλά νερά, τον λέμε και Κουτσοφλέβαρο, επειδή έχει λιγότερες μέρες.

ΜΑΡΤΙΟΣ :

Κατά το αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο πρώτος μήνας του χρόνου και ονομαζόταν Primus. Μετά το 46 π.Χ. ονομάστηκε Μάρτιος, έγινε ο τρίτος μήνας του χρόνου, αφιερωμένος στον θεό Μαρς που αρχικά ήταν ο θεός της γονιμότητας και των αγρών αλλά αργότερα ταυτίστηκε με τον Άρη θεό του πολέμου. Ήταν πατέρας του Ρέμου και του Ρωμύλου και γενάρχης των Ρωμαίων. Είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης και στις 21 Μαρτίου είναι η εαρινή ισημερία.

Οι Έλληνες του έχουν δώσει πολλά ονόματα, όπως “ανοιξιάτης” επειδή φέρνει την άνοιξη, “γδάρτης”, “παλουκοκαύτης” και “πεντάγνωμος” επειδή ο καιρός είναι άστατος, “βαγγελιώτης” από τη γιορτή του Ευαγγελισμού, “πενταγιόματο” (δηλ. πέντε γεύματα) στην ορεινή Πελοπόννησο.

Την 1η του Μάρτη, τα παιδιά δένουν στο χέρι τους το “μάρτη” ή “μαρτιά” ένα κορδόνι από κόκκινη και άσπρη κλωστή, για να μη τα κάψει ο μαρτιάτικος ήλιος.

ΑΠΡΙΛΙΟΣ :

Είναι ο τέταρτος μήνας του χρόνου. Το όνομά του προέρχεται από το λατινικό ρήμα aperio που σημαίνει “ανοίγω” γιατί τότε ανοίγει ο καιρός και ανθίζουν τα λουλούδια. Ήταν αφιερωμένος στην θεά Αφροδίτη.

Τον λέμε Ανοιξιάτη, Λαμπριάτη από τη μεγάλη γιορτή του Πάσχα και Αϊγιωργίτη από την γιορτή του Αγίου Γεωργίου.

Την Πρωταπριλιά συνηθίζουμε να λέμε αθώα ψέματα και να κάνουμε ανώδυνες φάρσες, ένα έθιμο που μας έχει έρθει από τη δυτική Ευρώπη και που έγινε περισσότερο γνωστό περί το 1880 μέσω της “Εφημερίδας” του Κορομηλά.

ΜΑΪΟΣ :

Ο πέμπτος μήνας του χρόνου πήρε το όνομά του από την ρωμαϊκή θεότητα Maja (Μάγια). Το όνομα Maja προήλθε από τη λέξη Μαία (τροφός) τη μητέρα του θεού Ερμή στον οποίο ήταν αφιερωμένος. Είναι ο μήνας των λουλουδιών και την 1η Μαΐου πλέκουμε στεφάνια με λουλούδια και τα κρεμάμε στις εξώπορτες μέχρι τις 24 Ιουνίου που τα καίμε στις φωτιές του Άι- Γιάννη.

Η Πρωτομαγιά έχει χαρακτηριστεί ως παγκόσμια ημέρα αργίας και διεκδικήσεων των εργατών γι αυτό την ονομάζουμε και “Εργατική Πρωτομαγιά”. Τη 2η Κυριακή του Μαΐου είναι η “Γιορτή της Μητέρας”.

Κατά το τριήμερο 21-23 γίνονται “Τα Αναστενάρια” προς τιμή των Αγίων Κωνασταντίνου και Ελένης. Στο τελετουργικό τους περιλαμβάνουν εκστατικούς χορούς, πομπικές περιφορές εικονισμάτων αλλά κυρίως πυροβασία δηλαδή περπάτημα πάνω σε αναμμένα κάρβουνα.

Τον λένε και Κερασάρη γιατί τότε βγαίνουν τα κεράσια.

ΙΟΥΝΙΟΣ :

Ο έκτος μήνας του έτους, ήταν αφιερωμένος από τους Ρωμαίους στη θεά Juno (Ήρα), σύζυγο του Jupiter (Δίας), προστάτιδα του οίκου και του γάμου. Κατά μία άλλη εκδοχή, πήρε το όνομά του από τον Λεύκιο Ιούνιο Βρούτο. Αυτός ανέτρεψε τον βασιλιά Ταρκύνιο τον Υπερήφανο το 510 π.Χ., εγκαθίδρυσε τον θεσμό της Υπατείας, θεμελίωσε τη Δημοκρατία και έγινε ο πρώτος Ύπατος της Ρώμης.

Στις 21 Ιουνίου είναι το θερινό ηλιοστάσιο, οπότε ξεκινά επίσημα το καλοκαίρι, ενώ έχουμε τη μεγαλύτερη σε διάρκεια ημέρα στο βόρειο ημισφαίριο και την μικρότερη στο νότιο.

Λέγεται θεριστής γιατί κατά τη διάρκεια του γίνεται ο θερισμός του σταριού, ορνιαστής ή ρινιαστής γιατί γίνεται τεχνητή γονιμοποίηση των ήμερων συκιών με ορνιούς δηλαδή καρπούς άγριας συκιάς.

ΙΟΥΛΙΟΣ :

Ο έβδομος μήνας του έτους έχει 31 ημέρες και είναι αφιερωμένος στον Ιούλιο Καίσαρα ο οποίος θεωρείται ένας από τους τρεις μεγάλους στρατηλάτες του αρχαίου κόσμου.Ήταν εξαιρετικά ευφυής πολιτικός, στρατιωτικός, νομοθέτης, ρήτορας, ιστορικός, ανέβηκε σε όλα τα αξιώματα και άφησε σημαντικό έργο.

Τον Ιούλιο, οι Ρωμαίοι τον έλεγαν Quintilis επειδή κατά το ημερολόγιο του Νουμά Πομπιλίου ήταν ο πέμπτος μήνας του έτους με πρώτο το Μάρτιο. Το 153 π.Χ. ως πρώτη ημέρα του έτους ορίστηκε η 1η Ιανουαρίου.

Το 46π.Χ., ο Ιούλιος Καίσαρας ανέθεσε στον Σωσιγένη να αναμορφώσει το ρωμαϊκό ημερολόγιο το οποίο βασιζόταν στις φάσεις της σελήνης αλλά οι ατέλειες που είχε, είχαν σαν αποτέλεσμα να δημιουργηθούν μεγάλες αποκλίσεις στην εαρινή ισημερία. Στο νέο ημερολόγιο, που ονομάστηκε Ιουλιανό, προστέθηκαν 80 ημέρες που δεν είχαν καταμετρηθεί και το έτος 46 ονομάστηκε “έτος σύγχυσης” διότι είχε 445 ημέρες.

Ο Ιούλιος είναι ένας μήνας με πολλές γιορτές και πανηγύρια, όπως της Αγίας Κυριακής στις 7, της Αγίας Μαρίνας στις 17 που είναι προστάτιδα των παιδιών, του Προφήτη Ηλία στις 20, της Αγίας Παρασκευής στις 26 που προστατεύει τα μάτια, του Αγίου Παντελεήμονα στις 27.

Τον λέμε και Αλωνάρη επειδή κατά τη διάρκειά του γίνεται το αλώνισμα του σταριού.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ :

Ο Αύγουστος οφείλει το όνομά του στον αυτοκράτορα Οκταβιανό ο οποίος τιμήθηκε από την Σύγκλητο με το προσωνύμιο Αύγουστος που σημαίνει σεβαστός. Η ηγεμονία του ήταν η αφετηρία μιας σχετικά ειρηνικής περιόδου για την αυτοκρατορία που έγινε γνωστή ως Pax Romana. Δημιούργησε μεγάλο έργο, όπως κατασκευή οδικού δικτύου, μεταρρύθμιση του φορολογικού συστήματος, ώθηση στα γράμματα και τις τέχνες,συγκρότηση μόνιμου στρατού κ.λπ.

Ο Οκταβιανός ήταν ανηψιός του Ιούλιου Καίσαρα και εξίσου σημαντική προσωπικότητα με εκείνον. Του αφιέρωσαν τον μήνα Sextilis (έκτος) των Ρωμαίων στον οποίο έδωσαν 31 ημέρες (γιατί θεωρούσαν ότι ήταν υποτιμητικό να έχει λιγότερες ημέρες από τον Ιούλιο), παίρνοντας μία ημέρα από τον Φεβρουάριο ο οποίος έτσι έμεινε με 28 ημέρες.

Τον Αύγουστο γίνονταν παλαιότερα προγνώσεις του καιρού με τα “μερομήνια”, δηλαδή το πρώτο δωδεκαήμερο του Αυγούστου χρησίμευε για να προβλέψουν τον καιρό όλης της χρονιάς. Έτσι τα καιρικά φαινόμενα της 1ης Αυγούστου θα ήταν ο καιρός που θα επικρατούσε το Σεπτέμβρη, της 2ης Αυγούστου του Οκτώβρη κ.λπ.

Τον Αύγουστο τον λέμε και Συκολόγο γιατί τότε ωριμάζουν τα σύκα αλλά και Δριμάρη από τις δρίμες (ξωτικά) που τις 6 πρώτες μέρες του Αυγούστου επηρεάζουν τα νεράκαι τότε δεν πρέπει να κολυμπάς ή να πλένεις ρούχα.

Ο Αύγουστος είναι ο μήνας της Παναγίας με τη μεγάλη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου.

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ :

Ο Σεπτέμβριος κατείχε την έβδομη θέση στη σειρά των μηνών, όπως δείχνει και το όνομά του καθώς septem στα λατινικά σημαίνει επτά. Όταν όμως καθιερώθηκε το ιουλιανό ημερολόγιο με πρώτο μήνα του έτους τον Ιανουάριο ο Σεπτέμβριος έγινε ένατος.

Η 1η του Σεπτέμβρη θεωρείται η αρχή του εκκλησιάστικού έτους, αποτελεί την Αρχή της Ινδίκτου, από την λατινική λέξη indictio (επιβολή φόρου), την οποία εισήγαγε ο Καίσαρας Αύγουστος όταν διέταξε να γίνει γενική απογραφή των κατοίκων του Ρωμαϊκού κράτους και να εισπραχθούν φόροι την 1η του Σεπτέμβρη.

Η Ινδικτιώνα είναι τρόπος μέτρησης του χρόνου ανά 15ετίες με αφετηρία την γέννηση του Χριστού ή από το 3 π.Χ. Η 23η του Σεπτέμβρη, γενέθλια ημέρα του αυτοκράτορα της Ρώμης Οκταβιανού, καθορίστηκε ως Πρωτοχρονιά και ως Αρχή της Ινδίκτου. Η Εκκλησία σ’ αυτή την Πρωτοχρονιά τοποθέτησε τη γιορτή της σύλληψης του Προδρόμου, που αποτελεί το πρώτο γεγονός της ευαγγελικής ιστορίας, ενώ το 462 μ.Χ. η εκκλησιαστική Πρωτοχρονιά μετατέθηκε την 1η Σεπτεμβρίου για πρακτικούς λόγους.

Τον Σεπτέμβριο αρχίζει και το γεωργικό έτος καθώς τότε ξεκινούν όλες οι αγροτικές εργασίες.

Λέγεται και Τρυγητής γιατί τότε γίνεται ο τρύγος των αμπελιών ενώ αρχίζει η σπορά και το όργωμα. Στις 2 του Σεπτέμβρη είναι η γιορτή του Αγίου Μάμα που θεωρείται προστάτης των βοσκών.

Στις 14 του Σεπτέμβρη είναι η μεγάλη γιορτή της Ύψωσης του Τιμίου Σταυρού. Στις 23 του μήνα είναι η φθινοπωρινή ισημερία και η νύχτα θα έχει μεγαλύτερη διάρκεια από την ημέρα έως την εαρινή ισημερία.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ :

Από την λέξη octo που σημαίνει οκτώ πήρα ο Οκτώβριος το όνομά του μια και στο παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο όγδοος μήνας. Το 46 π.Χ. με την αλλαγή του ημερολογίου έγινε ο δέκατος μήνας αλλά κράτησε το όνομά του.

Το Ιουλιανό ημερολόγιο είχε απόκλιση μίας ημέρας κάθε 128 χρόνια από το πραγματικό τροπικό έτος και έτσι το 1582 καταμετρήθηκαν 10 ημέρες απόκλισης, οπότε ο Πάπας Γρηγόριος ο 13ος θέσπισε το Γρηγοριανό ημερολόγιο τον Οκτώβριο του 1582 και την 4η Οκτωβρίου αυτού του έτους την διαδέχτηκε η 15η Οκτωβρίου αντί της 5ης για να αφαιρεθούν οι 10 ημέρες οι οποίες είχαν καταμετρηθεί χωρίς ωστόσο να έχουν διανυθεί και να επανέλθει η εαρινή ισημερία στην 21η Μαρτίου.

Τον Οκτώβριο τον λέμε και Βροχάρη για τις ευεργετικές για τους γεωργούς βροχές του. Ακόμα τον ονομάζουμε Σποριά ή Σπαρτό γιατί αρχίζει η σπορά στους αγρούς, αλλά και Άι-Δημητριάτη για τη μεγάλη γιορτή του Αγίου Δημητρίου.

Ο Οκτώβριος είναι ο μήνας των χρυσανθέμων.

ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ :

Είναι ο ενδέκατος μήνας του έτους σύμφωνα με το τωρινό ημερολόγιο, αλλά κατά το παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ήταν ο ένατος μήνας γι αυτό και το όνομά του προέρχεται από τον αριθμό εννέα που στα λατινικά είναι novem. Είναι ο τελευταίος μήνας του φθινοπώρου και ο μήνας που αρχίζει η συγκομιδή της ελιάς ενώ τελειώνει η σπορά και τα κοπάδια κατεβαίνουν στα χειμαδιά τους να ξεχειμωνιάσουν. Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοέμβρη βασιλεύει η Πούλια (πλειάδες) γεγονός που σηματοδοτεί τον ερχομό του χειμώνα.

Τον λέμε Κρασομηνά γιατί ανοίγονται τα καινούργια κρασιά, Ανακατωμένο γιά τον άστατο καιρό του, Χαμένο γιατί είναι μεγάλες οι νύχτες του και οι μικρότερες στη διάρκεια του έτους οι μέρες του, αλλά και Αρχαγγελίτη από τη μεγάλη γιορτή των Αρχαγγέλων Γαβριήλ και Μιχαήλ στις 8 Νοεμβρίου.

Έχει πάρα πολλές θρησκευτικές γιορτές όπως του Αγίου Μηνά, των Αγίων Αναργύρων, των Αγίων Ακινδύνων, του Αγίου Φιλίππου, του Αγίου Ανδρέα, τα Εισόδια της Θεοτόκου, της Αγίας Αικατερίνης κ.λπ.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ :

Ο τελευταίος μήνας του έτους, ο πρώτος του χειμώνα, ο δέκατος του παλιού ρωμαϊκού ημερολογίου από όπου πήρε και το όνομά του. Decem στα λατινικά είναι το δέκα. Είναι ένας μήνας γεμάτος από γιορτές, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Σάββα, της Αγίας Βαρβάρας, του Αγίου Σπυρίδωνα, του Αγίου Ελευθερίου και άλλες με μεγαλύτερη την γιορτή της γέννησης του Χριστού, τα Χριστούγεννα στις 25 του μήνα.

Τον λένε και Χιονιά, Ασπρομηνά, Χριστουγεννιάτη, Χριστιανάρη, Δεκέμπρη, Άι-Νικολιάτη.

Είναι ο μήνας με τις λιγότερες ώρες φωτός στο βόρειο ημισφαίριο και τις περισσότερες ώρες φωτός στο νότιο ημισφαίριο μια και ο ήλιος έχει τώρα τη μεγαλύτερη απόκλιση νότια του Ισημερινού.

Στις 22 του μηνός είναι το χειμερινό ηλιοστάσιο οπότε η απόκλιση του ήλιου νότια του Ισημερινού αρχίζει να λιγοστεύει και έτσι αρχίζει να μεγαλώνει η ημέρα και να μικραίνει η νύχτα.

Κατά την παράδοση στις 25 του μήνα ξεχύνονται οι καλλικάντζαροι στον επάνω κόσμο και παραμένουν μέχρι τα Φώτα οπότε εξαφανίζονται με τον αγιασμό των υδάτων.

Είναι δαιμόνια τα οποία βγαίνουν από τη γη αυτό το δωδεκαήμερο που τα νερά είναι αβάπτιστα για να πειράξουν τους ανθρώπους. Φοβούνται τις φωτιές και τα κουδούνια, γι αυτό σε πολλές περιοχές της Ελλάδας ανάβουν φωτιές και τραγουδάνε χτυπώντας κουδούνια.

 

Περισσότερες πληροφορίες για την ονομασία των μηνών και άλλα θέματα σχετικά με τους μήνες στον οικοχώρο   ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ

 

Ονόματα αυτοκινήτων και η ερμηνεία τους

Car Brands

 

Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΜΑΡΚΕΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΗΛΘΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ
 

ALFA ROMEO Το 1910 μία ομάδα Μιλανέζων επιχειρηματιών ίδρυσε την εταιρεία A.L.F.A. (Anonima Lombarda Fabbrica Automobili) (σ.μ. Ανώνυμη Αυτοκινητοβιομηχανία της Λομβαρδίας). Το 1920 ο, επίσης, Μιλανέζος επιχειρηματίας και χρηματοδότης Niccola Romeo αγόρασε μεγάλο μέρος της εταιρείας προσθέτοντας το όνομά του σε αυτήν.

ASTON MARTIN Το 1914 οι Lionel Martin and Robert Bamford ίδρυσαν μία μικρή εταιρεία παραγωγής αυτοκινήτων. Τον επόμενο χρόνο είχαν ήδη ετοιμάσει το πρώτο τους προϊόν που ονόμασαν Aston, και από το όνομα του σχεδιαστή του, Martin.
AUDI Ονομάστηκε από τον ιδρυτή της August Horsch με βάση το λατινικό "Audi" (σ.μ. το επώνυμό του στα λατινικά).

BENZ Το όνομά της προέρχεται από τον ιδρυτή της Karl Benz (1844-1929).
BMW Αρχικά των λέξεων Bayerische Motoren Werke (σ.μ. Βιομηχανία Κινητήρων της Βαυαρίας) που επισημοποιήθηκαν στις 20 Ιουλίου του 1917. Μέχρι τότε η εταιρεία αποκαλείτο Rapp-Motorenwerke από το όνομα του ιδρυτή της Karl Rapp. Το σήμα της είναι εμπνευσμένο από την κίνηση μίας προπέλας κινητήρα.

BUICK Επώνυμο του Σκοτσέζου μετανάστη David Dumbar Buick, ιδρυτή της Buick Manufacturing Company η οποία είναι και ο πρόγονος της General Motors.
CADILLAC Έχει πάρει το όνομά της από τον Γάλλο εξερευνητή Antoine de la Mothe, Sieur de Cadillac που ανακάλυψε το Ντιτρόιτ. Νονός της ο ιδρυτής της Henry Martyn Leland.
CATERHAM H εταιρεία Caterham Cars Ltd. ιδρύθηκε με έδρα την πόλη Caterham στο Surrey της Αγγλίας.
CHEVROLET Το 1910 ο William Durant ένας επιτυχημένος αμερικάνος κατασκευαστής ζήτησε από τον Louis Chevrolet, οδηγό αγώνων, να τον βοηθήσει στην κατασκευή και προώθηση ενός νέου αυτοκινήτου. Στις 3 Νοεμβρίου του 1911 η Chevrolet Motor Car Company πήρε σάρκα και οστά. Αν και στηριζόταν κυρίως στον William Durant ο τελευταίος επέλεξε το όνομα του Chevrolet γιατί αφενός μεν του άρεσε και αφετέρου ήθελε να εκμεταλλευτεί την διασημότητα και αναγνωρισιμότητά του.
CHRYSLER Έχει πάρει το όνομά της από τον μηχανικό Walter P. Chrysler.
CITROEN Το επώνυμο του ιδρυτή της Andre Citroen, ενός επιτυχημένου βιομήχανου που ασχολείτο με τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και αμέσως μετά το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου ξεκίνησε την παραγωγή αυτοκινήτων.
DAIHATSU Το 1951 ή εταιρεία Hatsudoki Seizo Co. Ltd που είχαν ιδρύσει οι καθηγητές Yoshinki και Turumi από το Πανεπιστήμιο της Οζάκα μετονομάστηκε σε Daihatsu Kogyo Co. Ltd (σ.μ. Κατασκευάστρια Γεννητριών της Οζάκα). Το 1974 άλλαξε το όνομά της σε Daihatsu Motor Company Ltd.
DAIMLER Έχει πάρει το όνομά της από τον Gottlieb Daimler (1834-1900).
DATSUN Το 1912 ένας νεαρός Ιάπωνας, ο Masujiro Hashimoto, ίδρυσε την εταιρεία Kwaishinsha Motor Car Company, και παρήγαγε ένα μοντέλο που ονόμασε DAT. Κάθε γράμμα της λέξης DAT ήταν αρχικό ενός από τους συγγενείς του. Το "D" ήταν για τον Kenjoro Den, το "A" για τον Rokuro Aoyama, και το "T" για τον Meitaro Takeuchi. Ο Hashimoto ήθελε με αυτό τον τρόπο να τιμήσει τους συγγενείς του που εκτός των άλλων είχαν χρηματοδοτήσει και το εγχείρημά του. Το 1926 η εταιρεία συγχωνεύθηκε με την Jidosha Seizo. Η νέα εταιρεία ονομάστηκε DAT Jidosha Seizo Company Limited. Το 1930 αποφασίσθηκε να μετονομασθεί σε DATSON (σ.μ.ο γιός του DAT). Αργότερα το όνομα άλλαξε σε DATSUN.
DELOREAN Το επίθετο του ιδρυτή της επιχειρηματία και μηχανικού John Zachary Delorean.
DODGE Το επώνυμο των αδελφών John και Horace Dodge ιδρυτών της εταιρείας.
FERRARI Το επίθετο του ιδρυτή της Enzo Ferrari (1898-1988).
FIAT Fabbrica Italiana Automobili Torino (σ.μ. Ιταλική Αυτοκινητιοβιομηχανία του Τορίνο).

FORD Ο Henry Ford (1863-1947), στην αρχή ίρδυσε την Henry Ford Company το 1901, και αργότερα το 1903 την Ford Motor Company.
JAGUAR Πήρε το όνομά της από το ζώο Τζάγκουαρ θέλοντας να τονίσει την ταχύτητα και την χάρη της.
JEEP Ο όρος Jeep προέρχεται από την στρατιωτική ορολογία. Κατά την διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου οι μηχανικοί του στρατού αποκαλούσαν έτσι κάθε νέο όχημα που τους ερχόταν για δοκιμή. Το ίδιο γινόταν και στην δεκαετία του '30 όταν εχρησιμοποιείτο ο όρος GP (General Purpose) (σ.μ. Γενικής Χρήσης) ομόηχος με το Jeep. Το όνομα αυτό εμφανίσθηκε την ίδια εποχή και στην σειρά κόμικς του Ποπάι με τον χαρακτήρα Eugene the Jeep που το μόνο που μπορούσε να ξεστομίσει ήταν Jeep - Jeep. Όπως και νάχει όμως καθιερώθηκε στην συνείδηση του κόσμου στην διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου όταν το όχημα πολλαπλών χρήσεων Willys Quarter-Ton Jeep χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον από την αμερικάνικη πολεμική μηχανή.
HONDA Ο Soichiro Honda (1906-1991) ήταν μηχανικός και ίδρυσε την Honda το 1948. Στην αρχή η εταιρεία παρήγαγε μόνο μοτοσυκλέτες για να περάσει το 1964 και στον χώρο των αυτοκινήτων.
LADA Lada σε ελεύθερη μετάφραση, στα ρωσικά, σημαίνει "όμορφο, μικρό, αγαπητό".
LAMBORGHINI Πήρε το 1963 το όνομα του ιδρυτή της εταιρείας Ferrucio Lamborghini.
LANCIA Ο Vincenzo Lancia σε συνεργασία με τον Claudio Fogolin ίδρυσε την εταιρεία το 1906. Αν και 25 μόλις χρονών ο Lancia ήταν αρκετά έμπειρος καθώς δούλευε για αρκετό καιρό στην FIAT με την οποία μάλιστα είχε λάβει μέρος και σε αγώνες.
LEXUS Ο πολυτελής κλάδος της Toyota έχει πάρει το όνομά του από την ένωση δύο λέξεων που σύμφωνα με τους ιδρυτές του συμβολίζουν την φιλοσοφία της μάρκας: Luxury (σ.μ. Πολυτέλεια) και Elegance (σ.μ. Κομψότητα).
LIGIER Χρωστάει το όνομά της στον Γάλλο οδηγό της Formula 1 Guy Ligier.
LINCOLN Ονομάστηκε έτσι προς τιμή του δολοφονημένου προέδρου των ΗΠΑ, Abraham Lincoln.
MASERATI Οι τέσσερεις αδελφοί Alfieri, Ettore, Ernesto και Bindo Maserati, ίδρυσαν την εταιρεία το 1914.
LOTUS Η δεύτερη μάρκα με περιβαλλοντικές ανησυχίες μετά την Jaguar. Ονομάστηκε έτσι από το όνομα του γνωστού φυτού.
MAZDA Όσοι γνωρίζουν από Ζωροαστρισμό δεν θα έχουν απορίες για την προέλευση του ονόματος της εταιρείας. Ο Ahura Mazda, είναι ο Θεός της Σοφίας και σύμφωνα με την παράδοση κατόρθωσε να ενώσει τους ανθρώπους δίνοντάς τους το χάρισμα της Λογικής. Το όνομα μοιάζει, επίσης, με αυτό του ιδρυτή της εταιρείας Jujiro Matsuda.
MERCEDES Ο Emil Jellinek επιχειρηματίας και ακόλουθος της Αυστροουγγαρίας στην Γαλλία ο οποίος είχε και τα αποκλειστικά δικαιώματα διάθεσης αυτοκινήτων Daimler στην Αυστρία, την Ουγγαρία, την Γαλλία και τις ΗΠΑ τα μετονόμασε σε Mercedes (το όνομα της κόρης του).
MITSUBISHI Γιαπωνέζικη λέξη που σημαίνει "τρία διαμάντια" τα οποία άλλωστε είναι και το σήμα της Mitsubishi. Ο ιδρυτής της Yataro Iwasaki ξεκίνησε την επιχειρηματική του δραστηριότητα εκμεταλλευόμενος τρία ατμόπλοια το 1870. Έκτοτε ο αριθμός "τρία" κυριαρχεί στην εταιρεία είτε πρόκειται για στόχους, είτε για στρατηγική, είτε για πολιτικές.
MORRIS O William Richard Morris (1877-1963), ξεκίνησε την καριέρα του σαν επισκευαστής ποδηλάτων για να περάσει στις μηχανές το 1901 και στα αυτοκίνητα το 1913. Η εταιρεία MG έχει πάρει το όνομά της από τα αρχικά των λέξεων Morris Garage.
NISSAN Το 1931 η DATSUN αγοράσθηκε από την THE TOBATA IMONO COMPANY και έγινε μέρος της. Δύο χρόνια αργότερα αποσχίσθηκε από την μητέρα εταιρεία, μετέφερε την έδρα της στη Γιοκοχάμα και έγινε η ανεξάρτητη αυτοκινητοβιομηχανία Jidosha Seizo Kabushiki Kaisha. Η χρηματοδότηση της προήλθε από την επενδυτική εταιρεία Nihon Sagyo την οποία διηύθυνε ο Yoshisuke Ayukawa ιδιοκτήτης της TOBATA IMONO. Αυτή η επενδυτική εταιρεία ήταν ήδη γνωστή σε όλη την Ιαπωνία από την σοβαρή της πορεία στο Χρηματιστήριο. Όλοι την γνώριζαν μάλιστα σαν Ni-San από την συντομογραφία της που εμφανίζονταν στον πίνακα των αγοραπωλησιών του Χρηματιστηρίου. Το 1934 η Jidosha Seizo Kabushiki Kaisha μετονομάστηκε σε NISSAN MOTOR COMPANY LIMITED.
OLDSMOBILE Πήρε το όνομά της από τον ιδρυτή της Ransom Eli Olds (1864-1950). Ο ίδιος έχει δώσει το όνομα του και σε άλλη εταιρεία: τη REO.
OPEL Το επίθετο του ιδρυτή της Adam Opel που το 1862 μετέτρεψε την βιοτεχνία του σε αυτοκινητοβιομηχανία.
PEUGEOT Πήρε το όνομά της από τον Jean Jaques Peugeot (1699-1741) και πρόγονός της είναι η εταιρεία με τον πολύ ... κομψό τίτλο Les Fils des Peugeot Freres (σ.μ. Οι γιοί των Αδελφών Πεζό) που ξεκίνησε τις εργασίες της το 1890 με αντικείμενο την παραγωγή γεωργικών εργαλείων. Ο Armand Peugeot κατόρθωσε να αγοράσει ένα νέο πετρελαιοκινητήρα από τον Panhard χάρη στον οποίο εξελίχθηκε στον δεύτερο κατασκευαστή της Γαλλίας.
PORSCHE Ο Ferdinand Porsche ήταν ένας πολύ γνωστός σχεδιαστής που αν και ξεκίνησε νωρίς την δημιουργική του προσπάθεια έπρεπε να περιμένει 15 περίπου χρόνια για να δει τα σχέδια του να παίρνουν την μορφή ενός αυτοκινήτου παραγωγής.

RENAULT Ο Louis Renault (1877-1944) με τα αδέλφια του Marcel και Fernand, ίδρυσαν την γαλλική οικογενειακή εταιρεία Renault Freres (σ.μ. Αδελφοί Ρενό) που έμελε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους ευρωπαίους κατασκευαστές.
ROLLS-ROYCE Ο Βρετανός μηχανικός Henry Royce φημολογείται πως απογοητευμένος από ένα καινούργιο αυτοκίνητο που είχε αγοράσει αποφάσισε να φτιάξει ένα δικό του. Δημιούργησε την εταιρεία Royce Ltd που προσέλκυσε το ενδιαφέρον του επιχειρηματία C.S.Rolls. Οι δύο εταιρείες συγχωνεύθηκαν το 1906 στην Rolls Royce Ltd..
ROVER Το όνομα προέρχεται από το ποδήλατο "Rover Safety Cycle" του 1884 που μοιάζει πολύ με τα σημερινά ποδήλατα και ονομάστηκε έτσι γιατί ήταν πρωτοποριακό για την εποχή του στο θέμα της ασφάλειας. Καλές είναι οι γκραβούρες αλλά για σκεφτείτε όλους αυτούς τους ανθρώπους που ανέβαιναν στα τόσο επικίνδυνα εκείνα πρώτα ποδήλατα με τις άνισες ρόδες και το μεγάλο ύψος. Το σίγουρο και σταθερό αυτό ποδήλατο ήταν δημιούργημα των Starley και Sutton που αφενός τους έκανε πλούσιους αφετέρου τους έδωσε την ώθηση να περάσουν στην κατασκευή μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων.
SAAB Η Svenska Aeroplane AB (Aktiebolaget)(Swedish Airplane, Limited) (σ.μ. Σουηδικά Αεροπλάνα ΕΠΕ) ιδρύθηκε το 1937. Κατ' αρχήν όπως φανερώνει το όνομά της κατασκεύαζε κινητήρες για αεροπλάνα για να περάσει το 1944 στην παραγωγή και αυτοκινήτων.
SEAT Στις 9 Μαίου του 1950 ιδρύθηκε η Sociedad Espanola de Automoviles de Turismo, S.A. (SEAT). Σε ελεύθερη απόδοση το όνομά της σημαίνει ότι και η δική μας ΕΛΠΑ (Ελληνική Λέσχη Περιήγησης και Αυτοκινήτου).
SUBARU Ένα όνομα με ελληνικό ενδιαφέρον. Στα γιαπωνέζικα Subaru σημαίνει Ένωση. Αποδίδει, όμως, και τον αστερισμό των Πλειάδων, έξι αστεριών στα οποία μεταμορφώθηκαν, σύμφωνα με την μυθολογία, οι κόρες του Άτλαντα. Ο αστερισμός αυτός εμφανίζεται και στο λογότυπο της συγκεκριμένης εταιρείας.
TOYOTA Πήρε το όνομά της από τον ιδρυτή της Sakichi Toyoda (1894-1952). Στην αρχή λεγόταν Toyoda Automatic Loom Works Ltd. και είχε σαν κύριο αντικείμενο την υφαντουργία και στη συνέχεια (το 1937) Toyota Motor Company.
VAUXHALL Πήρε το όνομά της από την περιοχή στην οποία έδρευε: το Vauxhall Gardens του Λονδίνου.
VOLKSWAGEN Σημαίνει στα γερμανικά "αυτοκίνητο του λαού" και πρόκειται για σύνθεση των λέξεων Volks (σ.μ. Λαός) και Wagen (σ.μ. Όχημα). Το πρώτο όχημα της εταιρείας ήταν ο "Σκαραβαίος" και προήλθε από την επιμονή και εμμονή του Αδόλφου Χίτλερ να αποκτήσουν όλοι οι Γερμανοί στην δεκαετία του '30 ένα ραδιόφωνο να ακούν τα διαγγέλματά του και ένα αυτοκίνητο να μετακινούνται.

VOLVO Στα Λατινικά σημαίνει "Κυλάω" και αυτό το όνομα επέλεξαν οι ιδρυτές της Gustaf Larson και Assar Gabrielsson το 1925. 

ZASTAVA Το πλήρες όνομά της είναι Zavodi Crvena Zastava (σ.μ. Το Εργοστάσιο της Κόκκινης Σημαίας).

Πίσω από κάθε εμπορικό σήμα αυτοκινήτου κρύβεται μια ξεχωριστή ιστορία, ένας αστικός θρύλος με μεγαλύτερες ή μικρότερες δόσεις αλήθειας και συμβολισμού Όπως πίσω από κάθε φωτογραφία κρύβονται χίλιες λέξεις, έτσι και πίσω από κάθε εμπορικό σήμα αυτοκινήτου κρύβεται μια ξεχωριστή ιστορία, ένας αστικός θρύλος με μεγαλύτερες ή μικρότερες δόσεις αλήθειας και συμβολισμού.

Chevrolet Ο ίδιος ο Λουί Σεβρολέ υποστήριζε, όσο ζούσε, πως εμπνεύστηκε το έμβλημα της αυτοκινητοβιομηχανίας του από... μια ταπετσαρία σε ξενοδοχείο του Παρισιού στο οποίο έτυχε να διαμείνει το 1908. Μάλιστα, ο αστικός μύθος θέλει τον Αμερικανό να σκίζει κομμάτι της ταπετσαρίας και να το παίρνει μαζί του για να το δείξει σε φίλους πίσω στις ΗΠΑ θεωρώντας πως αυτό θα έκανε για σήμα αυτοκινήτου. Ωστόσο, η σύζυγος του Σεβρολέ είχε διαφορετική και ομολογουμένως λιγότερο εντυπωσιακή εικόνα για το πώς έγιναν τα πράγματα. Συγκεκριμένα, υποστήριξε πως ο άνδρας της πρωτοείδε το εν λόγω έμβλημα σε μια εφημερίδα της Βιρτζίνια το 1912. Υπάρχει, βέβαια, και η άποψη πως το συγκεκριμένο λογότυπο δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένας στυλιζαρισμένος ελβετικός σταυρός, σημείο αναφοράς στις ελβετικές ρίζες του ιδίου του Σεβρολέ.

Mercedes-Benz Απόλυτα ταυτόσημο με το όνομα Mercedes-Benz, το τριάκτινο αστέρι λέγεται πως πρωτοεμφανίστηκε το 1872 πάνω σε μια κάρτα που είχε στείλει στην γυναίκα του ο Γκότλιμπ Ντάιμλερ, ιδρυτής της Daimler-Motoren-Gesellschaft (η οποία έμελλε το 1926 να συγχωνευθεί με τη Benz & Cie. δημιουργώντας τη Daimler-Benz, την γνωστή σε όλους μας και ως Mercedes-Benz). Με το συγκεκριμένο σχέδιο, το οποίο οι δύο γιοι του Ντάιμλερ τελικώς υιοθέτησαν ως σήμα το 1909, ο Γερμανός είχε σημειώσει πάνω στην κάρτα την τοποθεσία του νέου σπιτιού της οικογενείας του στην Κολωνία. Με την πάροδο του χρόνου το τριάκτινο αστέρι κατέληξε να συμβολίζει την χρήση μηχανών Mercedes σε στεριά, ουρανό και θάλασσα.

Ferrari Αρκετά χρόνια προτού «μετακομίσει» πάνω σε πολυτελή ιταλικά αυτοκίνητα, το σηκωμένο στα πίσω πόδια αλογάκι «πετούσε» με πολεμικά αεροσκάφη (φωτό) και έπαιρνε μέρος σε αερομαχίες. Συγκεκριμένα, ο διάσημος Ιταλός πιλότος Φραντσέσκο Μπαράκα λέγεται πως υιοθέτησε το εν λόγω σήμα ως προσωπικό του έμβλημα το 1916, στο πλαίσιο του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ως φόρο τιμής στο ιππικό από το οποίο είχε ξεκινήσει τη στρατιωτική του καριέρα. Το 1923, οι γονείς του Μπαράκα (ο οποίος πέθανε στη μάχη το 1918), συνάντησαν μετά από έναν αγώνα ταχύτητας τον οδηγό Ένζο Φεράρι (μετέπειτα ιδρυτή της Ferrari) και του πρότειναν να κοτσάρει το αλογάκι πάνω στα αυτοκίνητα με τα οποία έτρεχε, για καλή τύχη αλλά και σε ανάμνηση του νεκρού πιλότου.

Maserati Μια τρίαινα δεν θα μπορούσε παρά να αποτελεί αναφορά στον θεό Ποσειδώνα. Συγκεκριμένα δε, στην περίπτωση της Maserati, το εν λόγω έμβλημα φέρεται να έχει προέλθει από το άγαλμα του Ποσειδώνα στην κεντρική πλατεία της Μπολόνια. Άλλωστε εκεί (στη Μπολόνια) ήταν τα κεντρικά γραφεία της αυτοκινητοβιομηχανίας επί σειρά ετών.

Hyundai Εκ πρώτης όψεως, το λογότυπο της νοτιοκορεατικής Hyundai δεν είναι τίποτα άλλο παρά το αρχικό γράμμα «H» του ονόματός της. Ωστόσο, σύμφωνα με τους υπεύθυνους της αυτοκινητοβιομηχανίας, εάν κοιτάξετε προσεκτικότερα (και βάλετε την φαντασία σας να δουλέψει), θα διακρίνετε σε αυτό δύο ανθρώπους (ο ένας συμβολίζει την εταιρεία και ο άλλος του πελάτες της) να σφίγγουν τα χέρια.

Lamborghini Ο μαινόμενος ταύρος στο κέντρο συμβολίζει το ζώδιο (ταύρος) του ιδρυτή της αυτοκινητοβιομηχανίας, Φερούτσιο Λαμποργκίνι. Όσο για τα χρώματα (κίτρινο περίγραμμα, κίτρινος ταύρος, μαύρο φόντο), αυτά λέγεται πως είναι επίτηδες αντίστροφα από τα αντίστοιχα στο σήμα της ανταγωνίστριας Ferrari (μαύρο περίγραμμα, μαύρο άλογο, κίτρινο φόντο). Άλλωστε, είναι γνωστό πως ο Φερούτσιο δεν ήθελε να βλέπει τον Ένζο Φεράρι ούτε ζωγραφιστό. Μάλιστα, πάντα σύμφωνα με τον αστικό μύθο, ο Λαμποργκίνι (αρχικά κατασκευαστής τρακτέρ ο ίδιος) ήταν ουσιαστικά ένας δυσαρεστημένος πελάτης της Ferrari που μπήκε στον χώρο της πολυτελούς αυτοκίνησης μόνο από πείσμα, για να αποδείξει στον ίδιο τον Φεράρι (με τον οποίο είχε εν τω μεταξύ τσακωθεί όταν δοκίμασε να του εκφράσει παράπονα σχετικά με το προϊόν του) πως μπορεί να φτιάξει καλύτερα αυτοκίνητα από αυτόν.

Smart Η επωνυμία Smart μπορεί να «περνιέται για έξυπνη» (smart: έξυπνος) αλλά ουσιαστικά ξεκίνησε ως ακρωνύμιο των λέξεων Swatch (ο ελβετικός όμιλος συμμετείχε στα πρώτα στάδια ανάπτυξης της αυτοκινητοβιομηχανίας), Mercedes και Art. Τώρα, αναφορικά με το σηματάκι που προηγείται της Smart, αυτό αποτελείται από το γράμμα «C» (εκ του compact: συνεπτυγμένος, εύχρηστος) και ένα κίτρινο βέλος που συμβολίζει τη διορατικότητα.

Volvo Στιβαρή σα σίδερο. Έτσι θέλει να παρουσιάζεται η σουηδική αυτοκινητοβιομηχανία. Αλλιώς, δεν θα υιοθετούσε ως σήμα της το αρχαίο σύμβολο του σιδήρου. Όσο για το όνομα Volvo, αυτό στα λατινικά σημαίνει «κυλάω», «ρολάρω».

Audi «Προϊόν» συγχώνευσης τεσσάρων διαφορετικών βιομηχανιών (Audi, DKW, Horch, Wanderer), η γερμανική Audi (ως λέξη, αποτελεί τη λατινική μετάφραση του επωνύμου του ιδρυτή της, Αουγκούστ Χορχ, όπου «χορχ» ουσιαστικά σημαίνει «ακούω») δεν θα μπορούσε παρά να έχει ως σήμα της τέσσερα συνδεόμενα δακτυλίδια.

Cadillac Κλασσική αμερικανική αξία, η Cadillac έχει υιοθετήσει ως λογότυπό της το οικόσημο του Γάλλου στρατιωτικού και εξερευνητή Αντουάν ντε Λαμότ Καντιγιακ, ο οποίος ανακάλυψε το Ντιτρόιτ το 1701.

BMW Τιμώντας την ιδιαίτερη πατρίδα της, η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία έβαλε στο έμβλημά της τα χρώματα της σημαίας της Βαυαρίας.

Porsche Ο αστικός μύθος θέλει το σήμα της Porsche να σχεδιάζεται, κυριολεκτικά μεταξύ τύρου και αχλαδίου, πάνω σε μια πετσέτα φαγητού από τον Αμερικανό έμπορο αυτοκινήτων Μαξ Χόφμαν στη διάρκεια γεύματος που είχε αυτός με τον ίδιο τον Φέρι Πόρσε στη Νέα Υόρκη το 1951. Υπάρχει, ωστόσο, και η περισσότερο αληθοφανής εκδοχή σύμφωνα με την οποία, το εν λόγω έμβλημα σχεδιάστηκε από τον μηχανικό Φραντς Ράιμσπις.

Subaru Subaru είναι όνομα που χρησιμοποιούν οι Ιάπωνες για να αποδώσουν ένα από τα μέρη του αστερισμού του Ταύρου ο οποίος, ιδωμένος με γυμνό μάτι, απαρτίζεται από έξι αστέρια (όσα δηλαδή φιγουράρουν και στο εμπορικό σήμα της Subaru).

Rolls Royce Γνωστή ως «Πνεύμα της Έκστασης», η αγγελική μορφή που στολίζει το ψυγείο των αυτοκινήτων Rolls Royce σχεδιάστηκε το 1911 από τον Τσαρλς Σάικς. Ως μοντέλο για το έργο του, ο Σάικς χρησιμοποίησε την Έλεανορ Θόρντον, την ιδιαιτέρα γραμματέα ενός βαρόνου, στενού φίλου του συνιδρυτή της αυτοκινητοβιομηχανίας Τσαρς Στιούαρτ Ρολς.

Alfa Romeo Γέννημα θρέμμα της πόλης του Μιλάνο, η ιταλικής αυτοκινητοβιομηχανία φέρει στο σήμα της από τη μία μεριά έναν δράκο (τον επονομαζόμενο Biscione, σύμβολο της δυναστείας των Βισκόντι) και από την άλλη, τη σημαία του Μιλάνο.

 

Διάσημες μάρκες αυτοκινήτων και η ερμηνεία τους με χιουμοριστική διάθεση.

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί από που βγήκε το όνομα κάθε κατασκευαστή αυτοκινήτου και τι σημαίνει; Ήρθε η ώρα να απαντηθεί κάθε απορία σας…  Παρακάτω ακολουθεί μια λίστα με μερικές από τις πιο διάσημες μάρκες αυτοκινήτων και η ερμηνεία τους με χιουμοριστική διάθεση.

BMW - Big Money Waste

BUICK - Big Ugly Indestructible Compact Killer

CHEVROLET - Can Hear Every Valve Rattle On Long Extended Trips

CHEVY - Cheapest Heap Ever Visioned Yet

DODGE - Drips Oil Drops Grease Everywhere

FIAT - Fix It Again Tomorrow

FORD - Found On Road Dead

GM - Grinding Metal

GMC - Gotta Mechanic Coming

HONDA - Hold On, Not Done Accelerating

JEEP - Just Enough Engine Power

KIA - Killed In Action

MAZDA - Made At Zoo by Demented Apes

MG - Mostly Garaged

OLDSMOBILE - Old Ladies Driving Slowly Making Others Behind Increasingly Late Everyday

PINTO - Powerful Incendiary, Neatly Toasts Occupants

PLYMOUTH - Please Let Your Mother Out from Under The Hood

PONTIAC - Poor Old Nebraskan, Thinks It’s A Cadillac

PORSCHE - Piece Of Rusty Scrap, Cost Highly Expensive

SUBARU - Still Usable But All Rusty Underneath

TOYOTA - The One You Ought To Avoid

VW - Virtually Worthless.

 

 

Ονόματα αυτοκινήτων με “άλλη” έννοια…

Είναι αλήθεια ότι οι επικεφαλής των τμημάτων μάρκετινγκ κάθε αυτοκινητοβιομηχανίας κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν, ώστε να μας πείσουν να αγοράσουμε το προϊόν της εταιρείας, δηλαδή τα αυτοκίνητα που φτιάχνει.

Ωστόσο και αυτοί άνθρωποι είναι και κάποιες φορές τους διαφεύγουν κάποιες… λεπτομέρειες όσον αφορά το όνομα που επιλέγουν για κάποιο νέο μοντέλο αυτοκινήτου.

Το νόημα μιας λέξης αλλάζει πολλές φορές από χώρα σε χώρα και αυτό έχει… εκθέσει ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν τις αυτοκινητοβιομηχανίες.

Mazda «LaPuta»: Στα ισπανικά σημαίνει «η πόρνη»

Mitsubishi «Pajero»: Στα ισπανικά σημαίνει μ@#*^&ς

Nissan «Moco»: Επίσης στα ισπανικά σημαίνει «μύξα»

Buick «LaCrosse»: Στα γαλλικά σημαίνει «έφηβοι που αυνανίζονται»

Opel «Ascona»: Στα ισπανικά και στα πορτογαλικά έχει την έννοια του «γυναικείου γεννητικού οργάνου»

Honda «Fitta»: Στα σουηδικά και τα νορβηγικά έχει επίσης την έννοια του «γυναικείου γεννητικού οργάνου», αλλά όπως το ακούμε συνήθως… στο δρόμο… σχεδόν καθημερινά! Μάλιστα, επειδή η Honda κατάλαβε εγκαίρως την γκάφα της, άλλαξε το όνομα του συγκεκριμένου μοντέλου σε «Jazz».

Citroen «Saxo»: Στα τουρκικά έχει την έννοια του «στοματικού έρωτα».

Hyundai «Getz»: Στα ουγγρικά σημαίνει «σπέρμα».

Πρωταθλητής ονόματοδοσίας των δρόμων ο Βενιζέλος  ΝΙΚΟΣ ΜΟΥΜΟΥΡΗΣ

«Σημειώστε τη διεύθυνσή μας, Ελευθερίου Βενιζέλου 45...» Σύμφωνοι, αλλά ποια απ' όλες τις Ελευθερίου Βενιζέλου;

Κατά καιρούς βουλευτές του ΛΑΟΣ προτείνουν τη μετονομασία κεντρικών λεωφόρων, και πρόσφατα επανήλθαν στο θέμα εισηγούμενοι το... ξαναβάφτισμα της Κηφισίας και της Μεσογείων σε Τάσσου Παπαδόπουλου και Μεγ. Αλεξάνδρου. Βέβαια, η ώς τώρα εμπειρία έχει δείξει πως ανεξαρτήτως των προθέσεων των αρμοδίων, ο κόσμος (δηλαδή όλοι εμείς) δεν αλλάζει εύκολα συνήθειες. Πάρτε για παράδειγμα την προσπάθεια μετονομασίας της Βασ. Σοφίας σε Ελευθ. Βενιζέλου, η οποία κατά το κοινώς λεγόμενο «δεν περπάτησε» ποτέ, και αυτό μάλλον δεν οφείλεται σε κάποια φιλομοναρχικά αισθήματα, απλώς δεν αλλάζουν εύκολα συνήθειες δεκαετιών.

Πάντως, όταν αναφερόμαστε στην ονοματοδοσία των οδών, είτε πρόκειται για στενά είτε για λεωφόρους, ο Κρητικός πολιτικός έχει την τιμητική του και αναδεικνύεται σε... πρωταθλητή. Στο σύνολο των δήμων της Αττικής βρίσκουμε 107 δρόμους ή πλατείες που ονομάζονται Ελευθερίου Βενιζέλου, αν και κάποιες φορές η αλλαγή ονόματος συναντά δυσκολίες. Εκτός από τη Σοφία που αναφέραμε, ο Ελευθ. Βενιζέλος τα βρήκε σκούρα και με τον... Θησέα. Ο ήρωας της μυθολογίας έχει «κρατήσει» το όνομά του στην κεντρική λεωφόρο της Καλλιθέας, αν κι επισήμως ο δρόμος ονομάζεται επίσης Ελευθερίου Βενιζέλου. Φυσικά, ο πολιτικός που μίλησε για τη Μεγάλη Ιδέα δεν έχει λόγο να παραπονιέται, αν λάβουμε υπόψη πως το όνομά του δόθηκε στο αεροδρόμιο της Αθήνας, ασχέτως αν λόγω κάποιας δυσεξήγητης τσιγκουνιάς στις ταμπέλες το «Ελ. Βενιζέλος» παραπέμπει συνειρμικά στο Ελ Πάσο ή σε κάποιο άλλο χωριό της αμερικανομεξικανικής μεθορίου.

Πάμε σε έναν άλλο πολιτικό, τον Χαρίλαο Τρικούπη. Βρίσκουμε το όνομά του σε 40 δρόμους και, αρκετά μακριά από την Αθήνα, στη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου. Ισως να είναι λίγο... ριγμένος, αλλά το όνομά του δεν έχει μπλέξει στις περιπέτειες του Ελευθ. Βενιζέλου. Από κοντά, ο Γ. Παπανδρέου (σ.σ. εννοείται πως μιλάμε για τον παππού τού σημερινού πρωθυπουργού), με 37 αναφορές, ενώ 22 φορές βρίσκουμε τον Ανδ. Παπανδρέου, που προηγείται με βραχεία κεφαλή έναντι του Κων. Καραμανλή, που αναφέρεται σε 21 σημεία. Η πατρίς (και η τοπική αυτοδιοίκηση) ευγνωμονούσα, δεν έχει ξεχάσει τον Αλέξ. Παπαναστασίου, πρόεδρο της πρώτης Ελληνικής Δημοκρατίας, που τον βρίσκουμε σε 39 σημεία. Το όνομα του Αντ. Τρίτση δόθηκε σε 6 δρόμους, που θα μπορούσαν να ήταν περισσότεροι αν προχωρούσε η μετονομασία της Ερμού. Ωστόσο, αν κρίνουμε και από την περίπτωση του Θησέα στην Καλλιθέα, οι θεοί και οι ήρωες της μυθολογίας είναι ισχυρότεροι από τις προσωπικότητες της σύγχρονης Ελλάδας. Δώδεκα δρόμους βρίσκουμε και με το όνομα της Μελίνας Μερκούρη.

Αρκετά με τους πολιτικούς. Ο Ν. Παπανικολάου, δημιουργός του ομώνυμου γυναικολογικού τεστ, είναι από τους πιο αδικημένους, με 10 αναφορές, σε αντίθεση με τον Ν. Καζαντζάκη, που βρίσκεται σε 37 σημεία. Με 19 αναφορές τιμάται ο Οδ. Ελύτης, με 44 ο Γ. Σεφέρης και με 17 ο Γ. Ρίτσος. Μια μικρή στάση στο λαϊκό τραγούδι δείχνει πως οι πιο γνωστοί μουσικοί του μάλλον αδικούνται. Μ. Χιώτης, Μ. Βαμβακάρης και Γ. Ζαμπέτας έχουν έκαστος από 2 δρόμους, αλλά ο Β. Τσιτσάνης έχει κάπως καλύτερη αντιμετώπιση με 9 δρόμους.

Κάποιες φορές, ωστόσο, οι δρόμοι είναι τόσοι πολλοί που η «δεξαμενή» ονομάτων στερεύει και οι αρμόδιοι εξαντλούν την πρωτοτυπία τους. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Κυψέλη, πάρα πολλοί δρόμοι της οποίας έχουν ονόματα νησιών. Οταν τελείωσαν και τα νησιά, υιοθετήθηκαν αφηρημένες έννοιες, με αποτέλεσμα στην περιοχή να υπάρχουν δρόμοι με ονόματα όπως Κρίσης, Φιλοτίμου και Αληθείας. Δεν είναι όμως μόνο στις συνοικίες της Αθήνας. Στο Μενίδι βρίσκουμε την οδό Αλληλεγγύης, όπως και την οδό «Φιλίας των Λαών», όνομα που εντοπίζουμε και στην Ηλιούπολη. Η φιλία (σκέτη) τιμάται σε 10 περιοχές με ισάριθμους δρόμους, ενώ οδός Αγάπης είναι το όνομα που έχει επιλεγεί για 22 δρόμους.


 

Ευρωπαϊκές πόλεις και προέλευση ονομασίας

 

Ξεκινάμε το ταξίδι μας από την Κύπρο και την πρωτεύουσα Λευκωσία. Η ονομασία της ασφαλώς ετυμολογείται από το λευκός, αλλά χωρίς να ξέρουμε την ακριβή ετυμολογία. Το βέβαιο είναι πως η πρώτη ονομασία της πόλης ήταν Λευκόθεον, ενώ στα βυζαντινά χρονικά αναφέρεται ως Λευκουσία, πράγμα που οδήγησε πολλούς να την ετυμολογήσουν από το λευκή + ουσία, ενώ επίσης υπάρχει η παράδοση ότι την ανοικοδόμησε ο Λεύκος, γιος του Πτολεμαίου Α’. Όταν ήρθαν οι Λουζινιάν, την εποχή της Φραγκοκρατίας, παρετυμολόγησαν το όνομα με το ελληνικό νίκη κι έτσι προέκυψε το Nicosia, όπως είναι γνωστή η πόλη στις περισσότερες ευρωπαϊκές γλώσσες. Η τουρκική ονομασία, Lefkoşa, έρχεται από τα ελληνικά.

Από τη Λευκωσία προχωράμε στη Μάλτα, το άλλο μικρό νησιωτικό κράτος. Εδώ η πρωτεύουσα λέγεται Βαλέτα, και πήρε το όνομά της από τον Ζαν Παριζό ντε λα Βαλέτ, τον μεγάλο μάγιστρο του τάγματος των Ιπποτών της Μάλτας, που υπεράσπισε με επιτυχία το νησί στη μνημειώδη πολιορκία από τους Τούρκους το 1565. Ένα πρόσφατο ελληνικό βιβλίο που περιγράφει μυθιστορηματικά αυτά τα γεγονότα, είναι η Πανάκεια του Παναγιώτη Κονιδάρη.

Από τη Μάλτα στην Πορτογαλία. Η Λισαβόνα είναι η πρωτεύουσα, Lisboa στα πορτογαλικά. Στα μεσαιωνικά λατινικά λεγόταν Ulisipona, στα κλασικά λατινικά Olisippo ή Ulisippo, Ολυσιπώνα την αναφέρει ο Στράβωνας, και σύμφωνα με το θρύλο την ίδρυσε ο Οδυσσέας (Ulysses), πράγμα που εξηγεί υποτίθεται τις ονομασίες αυτές, αν και πιθανότερη είναι η φοινικική ετυμολογία.

Επόμενος σταθμός, η Μαδρίτη, Madrid στα ισπανικά. Το όνομα από ένα φρούριο του 10ου αιώνα που λεγόταν Magerit στα αραβικά, το οποίο πολλοί θεωρούν ότι προέρχεται από το λατινικο Majoritum (major=μείζων, σπουδαίος) αλλά μάλλον το λατινικό είναι παρετυμολογία του αραβικού ονόματος.

Αλλά αφού βρεθήκαμε στην Ισπανία θα πάμε και στη Βαρκελώνη, Barcelona. Λεγόταν Βαρκινών την ελληνιστική εποχή και λέγεται πως οφείλει τ’ όνομά της στον Αμίλκα Βάρκα, τον Καρχηδόνιο στρατηγό που θρυλείται πως την ίδρυσε.

Δυο βήματα πιο πέρα είναι η Μασσαλία, πανάρχαια αποικία των Φωκαέων –το όνομα βέβαια δεν έχει ελληνική προέλευση, ίσως προέρχεται από κάποια ντόπια φυλή. Στα γαλλικά είναι Marseille, το επιπλέον r ίσως να το πήρε από τη συσχέτιση με τον θεό του πολέμου (Mars). Ανεβαίνουμε στο Παρίσι, που πήρε τ’ όνομά του από τους Parisii, μια κελτική φυλή που ζούσε εκεί και που είχε πρωτεύουσα τη Lutetia ή Λουτέτσια, όνομα γνωστό στους φίλους του Αστερίξ. Ο Ιουλιανός, που είχε αγαπήσει το Παρίσι όπου έζησε χρόνια, έγραφε για «την φίλην Λουτεκίαν, ονομάζουσιν δε ούτως οι Κελτοί των Παρισίων την πολίχνην».

Το Λουξεμβούργο οι ντόπιοι το λένε Letzebuerg. Το όνομα ανάγεται σε ένα ερειπωμένο ρωμαϊκό κάστρο, πάνω στο βράχο του Μποκ, που το αγόρασε ο κόμης Σιγεφρείδος το 963, και ονομαζόταν Lucilinburhuc. Το πρώτο μισό της λέξης είναι το παλαιογερμανικό luzel που οδήγησε, μεταξύ άλλων, στο σημερινό αγγλικό little, ενώ στο δεύτερο μισό αναγνωρίζουμε την κατάληξη burg. Μικρό κάστρο επομένως, Καστράκι.

Μετά θα πάμε στις Βρυξέλλες, Bruxelles στα γαλλικά, παλιότερα Bruocsella, από το γερμανικό broka που θα πει βάλτος και το sali, δωμάτιο, κτίριο, δάνειο από το λατινικό cella. Παναπεί, σπίτι στους βάλτους.

Ανεβαίνουμε λίγο πιο πάνω στο Άμστερνταμ, Amsterdam. Πρόκειται για τον υδατοφράκτη (dam) πάνω στον ποταμό Άμστελ. Από εκεί και η γνωστή μάρκα μπίρας. Την εποχή του, ο Κοραής το έλεγε Αμστελόδαμον. Όμως, έδρα της ολλανδικής κυβέρνησης είναι η Χάγη, όνομα που το δανειστήκαμε από το γαλλικό Hague. Στα ντόπια λέγεται Den Haag, σύντμηση του ’s-Gravenhage, που σημαίνει «ο φράχτης του κόμη», απόηχος μιας εποχής που οι ευγενείς περίφραζαν απέραντες εκτάσεις.

Θα περάσουμε απέναντι, στο μεγάλο νησί. Λονδίνο, London η πρωτεύουσα, Londinium στα λατινικά και Λονδίνιον στη Γεωγραφία του Κλαυδίου Πτολεμαίου. Κατά μία θεωρία, προέρχεται από το κελτικό Linn-din, το φρούριο (din) στη λίμνη (linn). Όμως υπάρχουν και άλλες πολλές θεωρίες. Παλιότερα το λέγαμε και Λόντρα (από τα ιταλικά), απ’ όπου μας έχει μείνει το ουσιαστικό «Λονδρέζος».

Να ανέβουμε και μέχρι τη Γλασκώβη, Glasgow, που λέγεται πως πήρε τ’ όνομά της από τις κέλτικες λέξεις gael «πράσινο» και cau «κοιλότητα».

Πεταγόμαστε και στο πράσινο νησί δίπλα, την Ιρλανδία, και στο Δουβλίνο, Dublin, από το ιρλανδικό Dubh Linn, τη μαύρη λίμνη, από το σκοτεινό χρώμα των νερών του ποταμού Λίφεϊ. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος το αναφέρει ως Έβλανα.

Κι από το πράσινο νησί στο παγωμένο, την Ισλανδία και το Ρέικιαβικ, Reykjavik, από το reykja=βγάζω καπνούς και το vik=κόλπος. Ο κόλπος που καπνίζει, εικόνα που παραπέμπει στις στήλες ατμού από τις θερμές πηγές.

Δεν αντέχουμε πολύ στο κρύο, περνάμε στη σκανδιναβική χερσόνησο. Όσλο στη Νορβηγία, Oslo, ίσως από το νορβηγικό Os, εκβολή ποταμού. Η πόλη καταστράφηκε εντελώς από πυρκαγιά και την ξανάχτισε ο βασιλιάς Χριστιανός το 1624, οπότε και ονομάστηκε Χριστιανία. Το 1924, στα τριακόσια χρόνια της ανοικοδόμησης, οι κάτοικοι έκριναν πως είχαν ξεπληρώσει το χρέος και ξαναπήραν το παλιό όνομα της πόλης.

Κατεβαίνουμε στη Δανία και στην πρωτεύουσα Κοπεγχάγη, Kobenhavn. Σημαίνει «λιμάνι των εμπόρων» (koben αγοράζω, havn λιμάνι). Εμείς τη λέξη την πήραμε από τα γερμανικά, Kopenhagen. Με το ίδιο όνομα έχουμε κι ένα γλυκό, κι ας μην το έχουν τα λεξικά.

Συνεχίζουμε προς τη Στοκχόλμη, Stockholm, μάλλον από το stock=πάσσαλος και το holm=νησί. Νησί πάνω σε πασσάλους ή των πασσάλων και πράγματι ο πυρήνας της πόλης είναι χτισμένος πάνω σε νησιά.

Πιο πέρα, το Ελσίνκι, Helsinki. Η πόλη ιδρύθηκε το 1550 από τον Γουστάβο Βάσα, βασιλιά της Σουηδίας, που την ονόμασε Helsingfors, από το όνομα του ντόπιου λαού και το fors που σήμαινε φρούριο. Το Helsinki είναι η φιλανδική εκδοχή της λέξης.

Θα περάσουμε στη Ρωσία, πρώτα στην Πετρούπολη ή Σανκτ Πέτερσμπουργκ, όπως την ονόμασε ο Μέγας Πέτρος που την έχτισε. Στη συνέχεια ονομάστηκε Πέτρογκραντ, από το 1924 Λένινγκραντ προς τιμή του Λένιν και από το 1991 ξαναπήρε το παλιό της όνομα.

Πιο πέρα η Μόσχα, Μοσκβά στα ρώσικα, από το όνομα του ποταμού που τη διαρρέει, που εμείς τον λέμε Μόσκοβα. Για την ετυμολογία του ποταμού υπάρχουν πολλές θεωρίες· φαίνεται ότι προέρχεται από μια λέξη που σήμαινε απλώς «νερό».

Περνάμε στα βαλτικά κράτη, και πρώτα στην Εσθονία. Πρωτεύουσα Τάλιν, Tallinn. Προέρχεται από το tan-linn «δανέζικο κάστρο», αφού η πόλη χτίστηκε από τους Δανούς. Μέχρι το 1917 η πόλη ονομαζόταν Reval, Ρεβάλ, αμμώδης όχθη.

Πιο δίπλα έχουμε την Λετονία με πρωτεύουσα τη Ρίγα, Riga, όνομα που προέρχεται μάλλον από το λετονικό ridzina «ρυάκι, ρεύμα».

Της γειτονικής Λιθουανίας η πρωτεύουσα, το Βίλνιους, Vilnius, πήρε το όνομά της από τον ποταμό Vilnija που τη διαρρέει.

Πιο κάτω έχουμε τη Λευκορωσία με πρωτεύουσα το Μινσκ, που πήρε κι αυτή το όνομά της από τον ποταμό που τη διαρρέει. Ο ποταμός αυτός σήμερα λέγεται Σβίσλοχ, αλλά παλιότερα ονομαζόταν Μεν.

Θα πάμε δυτικά στην Πολωνία. Πρωτεύουσα η Βαρσοβία, Warszawa, αλλά η ετυμολογία της άγνωστη ή αβέβαιη. Έχει ειπωθεί πως οφείλει το όνομά της σε κάποιον γαιοκτήμονα που λεγόταν Warsz. Εμείς πήραμε το όνομα από το γαλλικό Varsovie.

Πιο δυτικά, στη Γερμανία, το Βερολίνο, Berlin. Και πάλι νεφελώδης ετυμολογία, ίσως από μια σλάβικη ρίζα berl- που σημαίνει κάτι σαν βάλτος. Βέβαια, μερικοί Βερολινέζοι προτιμούν να παράγουν το όνομα της πόλης από το Bärlein, αρκουδάκι, επειδή ο θυρεός της πόλης απεικονίζει μια αρκούδα. Φυσικά, πρόκειται για παρετυμολογία. Από το 1949 έως το 1990 πρωτεύουσα της Δυτικής Γερμανίας ήταν η Βόννη (Bonn). Ετυμολογείται από το γαλατικό Bona «οχυρό».

Συνεχίζουμε στην Τσεχία, πρωτεύουσα η Πράγα, Praha στα ντόπια. Πιθανώς η προέλευση του ονόματος βρίσκεται στη λέξη pražati, που σημαίνει το καμένο δάσος, που το καίνε για να ανοίξουν τόπο για καλλιέργεια ή οικοδόμηση.

Πιο κάτω η Μπρατισλάβα, Bratislava, πρωτεύουσα της Σλοβακίας, πήρε το όνομά της από τον Μπράσλαβ, τον τελευταίο πρίγκιπα της Παννονίας γύρω στο 1000 (από τον ίδιο έχει ονομαστεί και η πόλη του Βρότσλαβ στην Πολωνία). Επί αιώνες ήταν γνωστή με το γερμανικό της όνομα, Πρέσμπουργκ, Pressburg, που το πρώτο συνθετικό προέρχεται από τον ίδιο άνθρωπο.

Στην Ουγγαρία έχουμε τη Βουδαπέστη, Budapest. Η σημερινή πόλη σχηματίστηκε το 1872 από την ένωση της Buda και της Pest, που βρίσκονταν στις δυο αντικρινές όχθες του Δούναβη. Η Βούδα μάλλον ετυμολογείται από σλάβικη λέξη που σημαίνει νερό (από εκεί και τα Βοδενά) ενώ η Πέστη από σλάβικη λέξη που σημαίνει καμίνι, φούρνος.

Πιο δίπλα, στην Αυστρία έχουμε τη Βιέννη, γερμανικά Wien. Έτσι λέγεται κι ένας παραπόταμος του Δούναβη, που τελικά ανάγεται στο κέλτικο vedunia=χείμαρρος. Οι Ρωμαίοι την έλεγαν Vindobona (κι αυτά είναι κέλτικες λέξεις που σημαίνουν άσπρο οχυρό, το bona το είδαμε άλλωστε και στη Βόννη). Τη Βιέννη αρχικά την είχαμε πει Βιέννα στα νέα ελληνικά· ίσως η καθαρευουσιάνικη γενική (της Βιέννης) να έδωσε τη νέα ονομαστική.

Να μην ξεχάσουμε και την Ελβετία, που έχει πρωτεύουσα τη Βέρνη, Bern. Ετυμολογείται πιθανώς από ινδοευρωπαϊκή ρίζα ber- (ελώδης τόπος), αν και πολλοί προτιμούν να την παράγουν από το παλαιογερμανικό bero «αρκούδα».

Πιο κάτω, στην Ιταλία, το Μιλάνο, Milano, είναι από το λατινικό Mediolanum, στα ελληνικά τα Μεδιόλανα, που θα τα θυμάστε από το διάταγμα των Μεδιολάνων, λέξη που ετυμολογείται από το medio και lanu=πεδιάδα στα γαλατικά, επειδή η πόλη χτίστηκε στο μέσο της πεδιάδας του Πάδου.

Ύστερα έχουμε την αιώνια πόλη, τη Ρώμη, Roma. Η παράδοση θέλει το όνομά της να προέρχεται από τον ιδρυτή της τον Ρωμύλο, αλλά σχεδόν σίγουρα το όνομα του Ρωμύλου είναι που προέρχεται από τη Ρώμη. Το έτυμο της Roma είναι αβέβαιο, αλλά μπορεί να προέρχεται από κάποια παλιότερη ονομασία του Τίβερη.

Επιστρέφουμε στα Βαλκάνια. Η Λιουμπλιάνα (Ljubljana) έχει επίσης άγνωστη ετυμολογία, αν και οι ντόπιοι αρέσκονται να την παράγουν από το σλαβικο ljub- που θα πει αγαπητός. Στα γερμανικά λεγόταν Λάιμπαχ (Laibach).

Στην Κροατία, το Ζάγκρεμπ (Zagreb) προέρχεται από το σλάβικο za (πέρα) και το greb (όχθη) διότι αρχικά ήταν πέρα από την όχθη του ποταμού Σάβου. Το αρχικό Ζα- το βλέπουμε και σε ελληνικά σλαβογενή τοπωνύμια, όπως τη Ζαγορά (πέρα απ’ το βουνό).

Στη Βοσνία, το Σαράγεβο οφείλει το όνομά του στο τουρκικό saray, το σεράι που ξέρουμε κι εμείς, με σλάβικη κατάληξη.

Στη Σερβία, το Βελιγράδι, Beograd, είναι η «άσπρη πόλη» (beo λευκός, grad πόλη), ίσως από τα νερά του Δούναβη. Οι Βυζαντινοί έλεγαν «τα Βελέγραδα».

Στο Μαυροβούνιο, η Ποντγκορίτσα (Podgorica) βρίσκεται περιτριγυρισμένη από βουνά· το όνομά της σημαίνει «κάτω από τα βουνά» (pod κάτω, gora βουνό). Από το 1946 έως το 1992 ονομαζόταν Τίτογκραντ, πόλη του Τίτο.

Τα Σκόπια (Skopje) παίρνουν το όνομά τους από κάποιον ιλλυρικό λαό που ίδρυσε την πόλη τον 2ο αιώνα μ.Χ. Οι Ρωμαίοι έλεγαν Skupi, ενώ οι Τούρκοι, που δεν μπορούν να προφέρουν το s- με άλλο σύμφωνο στην αρχή της λέξης, τα είπαν Uskup.

Τα Τίρανα (Tiranë) πιθανώς σχετίζονται με τους αρχαίους Τυρρηνούς.

Πεταγόμαστε στη Ρουμανία, που παρά λίγο να την ξεχάσουμε. Το Βουκουρέστι (Bucureşti) μπορεί να ετυμολογείται από κάποιον Bucur, βοσκό, που ήταν ο ιδρυτής της πόλης.

Θα κάνουμε μια παράκαμψη, ν’ ανέβουμε ως το Κισινάου της Μολδαβίας (Chisinau), από μια λέξη που θα πει «πηγάδι». Θα πάμε και στο Κίεβο (Kyiv), που η παράδοση το θέλει να οφείλει το όνομά του στον πρίγκιπα Kiy που το ίδρυσε, αλλά στην πραγματικότητα είναι αγνώστου ετύμου.

Και μετά γυρίζουμε προς τα κάτω, στη Σόφια. Οι Ρωμαίοι είχαν χτίσει εκεί μια πόλη που την είπαν Serdica, από το όνομα ενός θρακικού φύλου. Όταν ήρθαν οι Βούλγαροι, την ονόμασαν Σρέντετς (Sredets), αλλά οι Τούρκοι τη μετονόμασαν σε Sofiya, από το όνομα του τοπικού ναού της Αγίας Σοφίας, τον οποίο πάντως μετέτρεψαν σε τζαμί.

Για την Κωνσταντινούπολη, την πόλη που αξιώθηκε να ονομάζεται Πόλη, ξέρουμε ότι το Ισταμπούλ, Istanbul είναι μετεξέλιξη του ελληνικού «εις την πόλιν».

Η Άγκυρα, Ankara οφείλει την ονομασία της σε φρυγική λέξη που σημαίνει φαράγγι. Η ελληνική ονομασία είναι αρχαία και είναι παρετυμολογία.

Γυρίσαμε στα πάτρια εδάφη. Για τη Θεσσαλονίκη δεν έχουμε καμιά αμφιβολία ετυμολογική, ξέρουμε πως την ονόμασε έτσι το 316 ο Κάσσανδρος, προς τιμή της συζύγου του της Θεσσαλονίκης που ήταν ετεροθαλής αδελφή του Μεγαλέξαντρου.

Όμως για την Αθήνα, τα πράγματα δεν είναι τόσο καθαρά. Οι αρχαίοι ήθελαν το όνομα της πόλης να προέρχεται από τη θεά Αθηνά, αλλά (όπως και στη Ρώμη με το Ρωμύλο) το αντίστροφο έχει συμβεί: η θεά πήρε το όνομά της από την πόλη. Το όνομα της Αθήνας είναι προελληνικό, ίσως από μια παλιότερη θεότητα, την Αθήνη. Όπως και σε τόσες άλλες περιπτώσεις που είδαμε στο άρθρο αυτό, τα τοπωνύμια, επειδή είναι παμπάλαιες λέξεις, κρατάνε πεισματικά τα μυστικά τους.

Από που πήραν τα ονόματά τους οι Ελληνικές Πόλεις;

Τα «βαφτίσια» και η μυθολογική καταγωγή των ονομάτων της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης είναι λίγο-πολύ σε όλους μας γνωστά: Η θεά Αθηνά νίκησε τον Ποσειδώνα στην μάχη για την προστασία της πόλης, ενώ η μυθική γοργόνα-αδελφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου και σύζυγος του ιδρυτή της πόλης, Θεσσαλονίκη, φρόντισε να δώσει το όνομά της στην Νύμφη του Θερμαϊκού. Για τις υπόλοιπες ελληνικές πόλεις, όμως, είστε σίγουροι ότι γνωρίζετε πώς έλαβαν τα ονόματά τους;

Αναζητώντας γιατί… λέμε την Καρδίτσα, Καρδίτσα και την Σπάρτη, Σπάρτη, «σκοντάψαμε» πάνω σε δεκαοκτώ ενδιαφέρουσες, τουλάχιστον από τοπωνυμικής πλευράς, ιστορίες που κρύβουν τα ονόματα ελληνικών πόλεων και τις μοιραζόμαστε μαζί σας.

Κατερίνη

Μία… Κατερίνα ευθύνεται για το όνομα της πόλης, αλλά το ζήτημα είναι ποια: Πρόκειται για την Αικατερίνη της Αλεξανδρείας, μιας χριστιανής που μαρτύρησε, σύμφωνα με την Εκκλησία, στην Αίγυπτο τον 4ο αιώνα. Το όνομά της, «Αικατερίνα», σημαίνει «αιέν καθαρινά», δηλαδή «η πάντοτε αγνή», αλλά δεν έχει βρεθεί καμία ιστορική μαρτυρία για την εν λόγω Αγία. Έτσι, εικάζεται πως πρόκειται για μία επινοημένη μορφή του Χριστιανισμού, που θα μπορούσε να αποτελέσει το αντίπαλο δέος της Υπατίας, της περίφημης ελληνίδας φιλοσόφου που δολοφονήθηκε άγρια στην Αίγυπτο από τους Χριστιανούς, αφού υποστήριξε προχωρημένες για την εποχή επιστημονικές θεωρίες.

Ναύπλιο

Η πιο διαδεδομένη εκδοχή θέλει την αργολική πρωτεύουσα να «βαφτίστηκε» από τον Ναύπλιο, γιο του Ποσειδώνα που φέρεται να ίδρυσε την Ναυπλία. Αρχαίες πηγές, ωστόσο, υποστηρίζουν πως το τοπωνύμιο «Ναυπλία» προϋπήρχε του μυθικού ήρωα, και πως αναφέρεται στο «καλό αραξοβόλι» που προσέφερε στα καράβια (εκ του ναύς και πλέω).

Άρτα

Ως Αμβρακία ξεκίνησε η πολιτεία της σημερινής Άρτας στα αρχαία χρόνια, και περί τα 1000μ.Χ. μετονομάστηκε. Η πιο διαδεδομένη θεωρία συνδέει το όνομα με το λατινικό arta (το θηλυκό γένος του επιθέτου artus) που σημαίνει στενή. Κατά μία άλλη άποψη, που διατυπώθηκε στα βυζαντινά χρόνια, το όνομα Άρτα προέρχεται από το ρήμα αρτίζομαι και την φράση «Άρτα αρτυμή του κόσμου», που απέδιδε στην πόλη τα εύσημα για την παραγωγή σιτηρών, με τα οποία «τάιζε τον κόσμο».

Κοζάνη

Μια ομάδα ηπειρωτών ευθύνεται για την σημερινή ονομασία της Κοζάνης: Τον 14ο αιώνα, σημαντικός πληθυσμός ηπειρωτών έφυγε από τις περιοχές Πρεμέτη και Κόζδιανη, αφού κυνηγήθηκαν από Τουρκαλβανούς. Μία από τις περιοχές στις οποίες κατέφυγαν ήταν αυτή της σημερινής Κοζάνης, που αρχικά ονομάστηκε Κόζδιανη, λόγω της καταγωγής των συγκεκριμένων ηπειρωτών από το ομώνυμο χωριό. Με τα χρόνια, το Κόζδιανη έγινε Κόζιανη, και τελικά με το «χεράκι» των λογίων πήρε την σημερινή του μορφή.

Τρίκαλα

Όχι, το όνομα της όμορφης θεσσαλικής πόλης δεν παραπέμπει σε μέρος όπου περνούν… τρεις φορές καλά. Η ονομασία οφείλεται στην αρχαία πόλη Τρίκκα (ή Τρίκκη), που ιδρύθηκε με αυτό το όνομα πριν πέντε ολόκληρες χιλιετίες προς τιμήν της νύμφης Τρίκκης, κόρης του Πηνειού. Ακόμη και σήμερα, άλλωστε, ο δήμος ονομάζεται «Τρικκαίων».

Μεσολόγγι

Ιταλική χροιά έχει η καταγωγή της ονομασίας της γνωστής για την… έξοδό της πόλης. Η πρωτεύουσα της Αιτωλοακαρνανίας αναφέρθηκε για πρώτη φορά με αυτό το όνομα κατά την ναυμαχία του Λεπάντο κοντά στη Ναύπακτο. Οι Ιταλοί που βρέθηκαν σε αυτή τη ναυμαχία ανέφεραν την τοποθεσία ενώνοντας τις λέξεις «Mezzo» και «langi», που σημαίνει «μέρος που περιβάλλεται από λίμνες».

Σπάρτη

Η ούτως ή άλλως πλούσια Ιστορία της Σπάρτης ξεκινά από πολύ βαθιά στην αρχαιότητα, όταν ο Λέλεγας έγινε ο πρώτος βασιλιάς της περιοχής, που προς τιμήν του ονομάστηκε Λελεγία ή Λακωνία. Εγγονός του Λέλεγα ήταν ο Ευρώτας, που σύμφωνα με τον θρύλο διαρρύθμισε την κοίτη του ποταμού – γι’ αυτό και πήρε το όνομά του- ο οποίος, όταν έγινε βασιλιάς, απέκτησε μια κόρη, τη Σπάρτη. Μετά τον θάνατο του Ευρώτα, στον θρόνο ανέβηκε ο σύζυγος της Σπάρτης και γιος της Ταΰγέτης (και να πώς πήρε το όνομά του και το γειτονικό βουνό), ο Λακεδαιμόνιος. Αυτός ήταν που ονόμασε την πόλη Σπάρτη, για να τιμήσει τη γυναίκα και βασίλισσά του.

Καρδίτσα

Σλαβικές και όχι… οργανικές ρίζες έχει το όνομα της θεσσαλικής πόλης. Συγκεκριμένα, η λέξη «καρδίτσα» θεωρείται παραφθορά της σλαβικής λέξης «gradista», που σημαίνει «οχυρωμένος τόπος». Επομένως, σε κάποιο οχυρό φέρεται να οφείλει το όνομά της η Καρδίτσα, παρ’ ότι η σκαπάνη ουδέποτε αποκάλυψε κάποιο σχετικό εύρημα στην περιοχή.

Τρίπολη

Η πόλη της… βελανιδιάς σημαίνει, σε μια προσπάθεια απλοποιημένης ερμηνείας το όνομα της Τρίπολης. Κι αυτό γιατί το αρχικό όνομά της ήταν «Dabrolitza», που στα σλαβικά σημαίνει «η πόλη με τους δρυς». Ο οικισμός πιθανότατα ιδρύθηκε από πληθυσμούς των σκλαβηνιών της Πελοποννήσου – αργότερα αναφέρθηκε ως Υδρομπολιτζά, Τροπολιτσά και τελικά, Τρίπολη.

Καρπενήσι

Και από την πόλη της βελανιδιάς περνάμε στην πόλη… των σφενδάμων. Συγκεκριμένα, η λέξη Καρπενήσι κατά πάσα πιθανότητα προέρχεται από την λατινικής προέλευσης κουτσοβλάχικη λέξη «karpen-isu», η οποία μεταφράζεται ως «η τοποθεσία όπου αφθονούν τα σφενδάμια». Υπάρχει, ωστόσο και δεύτερη εκδοχή, που κάνει λόγο για συγγένεια με την τουρκική λέξη karbenis, ήτοι «τόπος σκεπασμένος από χιόνι».

Κομοτηνή

Γνωρίζατε ότι η Κομοτηνή μέχρι το 1920 ονομαζόταν… Κουμουτζηνά; Το οχυρό των Κομοτηνών ή Κουμουτζηνών είχε αναδειχθεί σε σημαντικό αστικό κέντρο τα ύστερα βυζαντινά χρόνια. Η ονομασία Κουμουτζηνά ήταν βυζαντινή, ενώ το 1344 εμφανίστηκε και η πρώτη αναφορά σε οθωμανικές πηγές στην πόλη «Γκιουμουλτζίνα». Το όνομα Κομοτηνή ορίστηκε επισήμως το 1920 ως η λόγια μορφή του μάλλον… κακόηχου βυζαντινού ονόματος.

Κιλκίς

Καλλικώς ονομαζόταν στα αρχαία χρόνια το σημερινό Κιλκίς, που στους αιώνες οι οποίοι μεσολάβησαν από την πρώτη ονομασία μέχρι τη σύγχρονη, γνώρισε πολλές «μεταμορφώσεις». Στα ρωμαϊκά χρόνια, η πολιτεία αποτέλεσε Ρωμαϊκό σταθμό και ονομάστηκε Κάλλικουμ (Callicum), ονομασία δανεισμένη από το αρχικό «Καλλικώς», που ήταν το δερμάτινο κόσκινο με το οποίο συλλεγόταν ο χρυσός από τον ποταμό Εχέδωρο. Αργότερα, εξαιτίας του οικισμού «Καλλικό», ο ποταμός ονομάστηκε Γαλλικός, όπως αποκαλείται έως και σήμερα. Τον 5ο αιώνα, στο λόφο της περιοχής ιδρύθηκε η μονή της Παναγίας της Καλλικούς και γύρω από αυτή σχηματίστηκε οικισμός, στον οποίο κατέφτασαν οι κάτοικοι του κατεστραμμένου Καλλικού. Αυτός ο πληθυσμός μπόρεσε να ξανασταθεί στα πόδια του όταν ο βυζαντινός αυτοκράτορας Βασίλειος Β’ κατέστρεψε τον βουλγαρικό στρατό. Έτσι, ίδρυσαν μια μικρή κωμόπολη με το όνομα Καλλικούς, που εκ παραφθοράς μετονομάστηκε διαδοχικά σε Καλκούσι και Κιλκίσι, και τελικά Κιλκίς.

Λαμία

Πώς συνδέεται η ονομασία της πόλης της Λαμίας με μια… ακόλαστη χήρα; Σύμφωνα με τη μυθολογία, η πόλη χτίστηκε από τον Λάμο, τον γιο του Ηρακλή και της Ομφάλης, της ακόλαστης βασίλισσας της Λυδίας που φέρεται να… αγόρασε τον Ηρακλή από τον Ερμή. Υπάρχουν όμως και άλλες εκδοχές για την ονοματοδοσία της πόλης: Η πρώτη κάνει λόγο για τη Λαμία, Βασίλισσα των Τραχινίων και κόρη του Ποσειδώνα, που χάρισε το όνομά της στην αρχαία πόλη. Η δεύτερη, η γλωσσολογική, αναφέρει την συγγένεια του ονόματος με της λέξεις «λαιμός» ή «λάμος» που σημαίνουν «βάραθρο» και «λαίμαργος» αντίστοιχα. Το «λαίμαργο βάραθρο» αναφέρεται προφανώς στο μεγάλο ρέμα που περνούσε μέσα από την πόλη στα αρχαία χρόνια, στο οποίο μάλιστα πιθανολογείται ότι ζούσαν πολλές λάμιες. Τέλος, υπάρχει και η πιο απλή εξήγηση που δίνει ο Αριστοτέλης: Λαμία είναι επίθετο που χαρακτηρίζει την περιοχή η οποία βρίσκεται ανάμεσα σε δύο λόφους.

Αλεξανδρούπολη

Άλλη μια πόλη που απέκτησε σχετικά πρόσφατα το σύγχρονο όνομά της, η Αλεξανδρούπολη αποκαλούταν Δεδέαγατς ως το 1919, κάτι που μεταφραζόταν ως «το δέντρο του παππού» και αναφερόταν στην τοπική παράδοση περί ενός σοφού δερβίση που θάφτηκε δίπλα από ένα δέντρο στην τοποθεσία που χτίστηκε η πόλη. Το όνομα «Αλεξανδρούπολη» το οφείλει, όχι στον Μέγα Αλέξανδρο, όπως θα ήταν η πρώτη σκέψη καθενός, αλλά στον Βασιλιά της χώρας Αλέξανδρο, που σκοτώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1910 και η πόλη επαναβαφτίστηκε προς τιμήν του.

Καβάλα

Μια ιταλική πόλη, ένα άλογο και ο Μέγας Αλέξανδρος διεκδικούν την πατρότητα του ονόματος της Καβάλας. Η πρώτη θεωρία θέλει τους πρώτους κατοίκους της πόλης να προέρχονται από την αρχαία πόλη Σκαβάλα. Η δεύτερη κάνει λόγο για την ιταλική λέξη cavallo που σημαίνει άλογο, όνομα που απέδωσαν οι Γενουάτες στην πόλη, επειδή όταν την αντίκρισαν από μακριά τους θύμισε το σχήμα του συμπαθούς τετράποδου. Τέλος, υπάρχει και η εκδοχή της λαϊκής παράδοσης, αυτή που θέλει, σύμφωνα με το βιβλίο «Καβάλα-Άλλοτε και Τώρα»- τον Μέγα Αλέξανδρο να φτάνει στην πόλη με τον Βουκεφάλα και να αναφωνεί «ω, τι ωραία καβάλα!»

Έδεσσα

«Πύργος μέσα στο νερό» σημαίνει κυριολεκτικά το όνομα της Έδεσσας. Συγκεκριμένα, η λέξη προέρχεται από το φρυγικό «wέδες» (υδάτινη πόλη ή πύργος), το οποίο αποδόθηκε στην πόλη εξαιτίας των ψηλότερων καταρρακτών της Ελλάδας που «λούζουν» την περιοχή, αυτούς του ποταμού Βόδα.

Καλαμάτα

Τον Μεσαίωνα, η πόλη της νότιας Πελοποννήσου που λεγόταν Φεραί έλαβε το όνομα Καλαμάτα, το οποίο διατηρεί ως και τις μέρες μας. Αυτό που ίσως δεν γνωρίζατε είναι πως οφείλεται σε μια χριστιανική εικόνα. Πρόκειται για την θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Καλομάτας, που φυλασσόταν σε μοναστήρι της πόλης. Μάλιστα, η λαϊκή παράδοση θέλει την εικόνα να λυγίζει ακόμη και έναν οθωμανό αγά, ο οποίος αλλαξοπίστησε μπροστά στα θαύματα που είδε. Η εικόνα φυλάσσεται ακόμα και σήμερα στην πόλη, στον ναό της Υπαπαντής.

Λάρισα

Η θεσσαλική πρωτεύουσα κατοικείται εδώ και τέσσερις χιλιετίες, με αποτέλεσμα η προέλευση του ονόματος να αποτελεί μυστήριο και να υπάρχουν μόνο εικασίες. Οι επικρατέστερες από αυτές είναι οι εξής: Πρώτον, η Λάρισσα προήλθε από την Πελασγική λέξη λάας που σημαίνει βράχος, λίθινη ακρόπολη, απ’ όπου και η λέξη λαός. Επίσης, σύμφωνα με άλλη εκδοχή η νύμφη Λάρισα παίζοντας με το τόπι της δίπλα στον Πηνειό, γλίστρησε και πνίγηκε στα νερά του και από τότε η πόλη πήρε το όνομά της. Η Λάρισα, σύμφωνα με τον μύθο ήταν σύζυγος του Ποσειδώνα και μητέρα του Αχαιού, του Φθία και του Πελασγού, ενώ τέλος Λάρισος λεγόταν και ένας εκ των πιθανολογούμενων ιδρυτών της πόλης, που ήταν γιος του Πελασγού και έκτισε τον οικισμό πριν 4.000 χρόνια.

Ελληνικά τοπωνύμια με... μυθικές καταβολές  της Έλενας Μπούλια
Μη μου πείτε ότι ταξιδεύοντας σε κάποιο μέρος δεν έχετε κάποτε αναρωτηθεί γιατί έχει ονομαστεί έτσι. Και δεν αναφέρομαι στην Ουάσινγκτον ή… την Ισλανδία  (Iceland), που η ίδια η ετυμολογία της λέξης προδίδει την ιστορία του ονόματός τους, αλλά σε περιοχές της Ελλάδας, των οποίων το «βαφτιστικό» όνομα, λόγω προφανώς και της πλούσιας, μακραίωνης ιστορίας της χώρας μας, κρύβει πολλά χρόνια μύθων και παραδόσεων.
Με αφορμή τα εβδομαδιαία ταξιδιωτικά μας άρθρα, στα οποία αναφέρουμε συνήθως την προέλευση του ονόματος του κάθε προορισμού, αναζητήσαμε τις ονοματολογικές ρίζες περισσότερων ελληνικών περιοχών και ανακαλύψαμε ιστορικά στοιχεία, παραδόσεις και μύθους που δεν είχαμε μέχρι τώρα φανταστεί.

Οι μυθικοί «νονοί» Καταρχήν, από πού πήρε το όνομά της η ίδια η χώρα μας; Σύμφωνα με την ιστορία (και τον Όμηρο), η Ελλάδα πήρε το όνομά της από τον Έλληνα, γιο του Δευκαλίωνα ή του Δία ή του Προμηθέα και της Πύρρας. Την εποχή του Πελοποννησιακού πολέμου (τέλη του 5ου αιώνα π.Χ.) «ελληνικός» χαρακτηρίζεται oλόκληρος ο γεωγραφικός χώρος της σύγχρονης ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας και ακόμα της Κάτω Ιταλίας και Σικελίας (Μεγάλη Ελλάς). Ότι η Αθήνα ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της θεάς Αθηνάς, είναι γνωστό. Αλλά η Θεσσαλονίκη; Η Θεσσαλονίκη, που ιδρύθηκε από τον Κάσσανδρο, πήρε το όνομά της προς τιμή της συζύγου του, Θεσσαλονίκης, ετεροθαλούς αδελφής του Μεγάλου Αλεξάνδρου και θυγατέρας του Φιλίππου Β’ και της πέμπτης συζύγου του, της Θεσσαλίδας πριγκίπισσας Νικησιπόλεως. Το όνομά της προέρχεται από τη σύνθεση των λέξεων «Θεσσαλών» και «νίκη», εις μνήμην της νίκης των Μακεδόνων και των Θεσσαλών έναντι της τυραννίδας των Φερών και των συμμάχων της, Φωκέων, κατά τον Γ’ Ιερό Πόλεμο. Αλλά και το όνομα Πάτρα προέρχεται από τον Πατρέα, τον μυθικό οικιστή της πόλης.
Ενώ η Πελοπόννησος, που αρχικά ονομαζόταν Πελασγία (από τον γενάρχη των Πελασγών) και Απιά (από τον Απιό, γιο του Δευκαλίωνα), ονομάστηκε αργότερα από τον Πέλοπα, το γιο του Τάνταλου και βασιλιά της Ήλιδας.
Από μυθικά πρόσωπα πήραν το όνομά τους και αμέτρητα άλλα μέρη στην Ελλάδα, όπως η Ζάκυνθος (φωτο) που, σύμφωνα με τον Όμηρο, ονομάστηκε έτσι από τον Ζάκυνθο, γιο του βασιλιά της Τροίας Δάρδανου, ο οποίος έφτασε στο νησί γύρω στα 1.500 π.Χ. και έκτισε εκεί την ομώνυμη πόλη. Ωστόσο, ο ιστορικός μελετητής Γούντ αναφέρει πως το όνομα του νησιού οφείλεται στην ορεινή μορφολογία του και ότι «Ζα-κυνθος» στα αρχαία σημαίνει «πολύ – λόφος».
Παραμένοντας στα Επτάνησα, η Κέρκυρα πήρε το όνομά της από την νύμφη Κέρκυρα, την κόρη του Ασωπού ποταμού, την οποία αγάπησε ο Ποσειδώνας και την πήγε στο νησί. Από τον έρωτά τους γεννήθηκε ο Φαίακας, στον οποίο χρωστά το νησί το μυθικό του όνομα ως «νησί των Φαιάκων». Και αν αναρωτιέστε γιατί στα αγγλικά λέγεται Corfu, στα χρόνια του Βυζαντίου το νησί ονομάστηκε «Κορυφώ» από τη δίκορφη Ακρόπολη, που βρισκόταν στη θέση της σημερινής πόλης. Δεν ήταν δύσκολο το Κορυφώ να παραφραστεί σε Κόρφου.
Η Κεφαλονιά πήρε το όνομά της από τον Βασιλιά Κέφαλο, όμως άλλες πηγές αναφέρουν και την αρχαία φυλή των Κεφαλλήνων, ή ακόμα ότι το όνομα προέρχεται από τη λέξη «κεφάλι», εννοώντας την Κεφαλονιά ως την «κεφαλή» (είναι άλλωστε το μεγαλύτερο νησί) των Επτανήσων.
Όσο για τις Κυκλάδες, η Μύκονος (φωτο), για παράδειγμα, λέγεται πως πήρε το όνομά της από τον ήρωα Μύκονο. Σύμφωνα με τη μυθολογική παράδοση, με το νησί καταπλάκωσε ο Ηρακλής τον τελευταίο από τους γίγαντες. Η Πάρος πήρε το όνομα του Πάρου, γιου του Παρασσίου του Αρκάδα, ο οποίος με άλλους αποίκους εγκαταστάθηκε στο νησί. Και η Νάξος πήρε το όνομά της πρώτα από τον Νάξο, τον θρυλικό ηγεμόνα των Κάρων, πρώτων αποίκων του νησιού.
Η Σαντορίνη, βέβαια, είναι πιο περίπλοκη περίπτωση. Το όνομα "Θήρα" προέρχεται από τον αρχαίο Σπαρτιάτη Θήραν που αποίκησε πρώτος το νησί. Το όνομα "Σαντορίνη" προέρχεται από τους διερχόμενους Φράγκους Σταυροφόρους, οι οποίοι κατά το πέρασμα τους στέκονταν για ανεφοδιασμό κοντά στην εκκλησία της Αγίας Ειρήνης που υπήρχε στο νησί. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας επίσημα καθιερώθηκε το όνομα "Θήρα", οι ξένοι χάρτες όμως συνέχισαν να την ονοματίζουν "Σαντα-Είρηνα" και έτσι παρέμεινε με μικρή παραφθορά από τους Έλληνες ως "Σαντορίνη" (αντί του ορθότερου Σαντορήνη).
Μεγάλη ιστορία έχει και το όνομα της Κρήτης. Στο νησί αρχικά ζούσαν οι καλούμενοι Ιδαίοι Δάκτυλοι ή Κουρήτες που είχαν βρεθεί εκεί από τη Φρυγία (= η Τρωάδα στη Μ. Ασία). Οι αυτόχθονες αυτοί κάτοικοι, λεγόμενοι και Ετεοκρήτες, είχαν βασιλιά τον Κρή (Κρήτα), ο οποίος ανακάλυψε πολλά και πολύ σημαντικά πράγματα στο νησί, τα οποία είχαν τη δυνατότητα να ωφελήσουν την κοινωνική ζωή των ανθρώπων.
Το Πήλιο (φωτο), πεδίο της Γιγαντομαχίας, θερινή κατοικία των 12 θεών του Ολύμπου και Μυθική χώρα των Κενταύρων, φιλοξένησε στην κορυφή του τον γάμο της Θέτιδας και του Πηλέα, από τον οποίο πήρε το όνομά του. Ο Πηλέας ήταν μυθικός βασιλιάς της περιοχής, πατέρας του πασίγνωστου μυθικού ήρωα του Τρωικού Πολέμου, Αχιλλέα.
Όσο για την Εύβοια, λέγεται βέβαια ότι πήρε το όνομα της από την Εύβοια, νύμφη και κόρη του ποταμού Ασωπού (ενώ παλαιότερα επικρατούσε και η ονομασία "Χαλκίς", λόγω των πλούσιων κοιτασμάτων χαλκού), αλλά παράλληλα το όνομά της φανερώνει το γόνιμο καλλιεργήσιμο έδαφος και την ανεπτυγμένη βοοτροφία του νησιού ("ευ" και "βους" σημαίνει "Καλό Βόδι").
Τα μυθικά και ιστορικά γεγονότα Από τα πιο ενδιαφέροντα (ιστορικά) ονόματα ανακαλύψαμε πως έχει η Ανάφη. Ο μύθος λέει πως όταν οι Αργοναύτες επέστρεφαν από την Κολχίδα, συνάντησαν μεγάλη θαλασσοταραχή έξω από την Ανάφη. Τότε προσευχήθηκαν στον Απόλλωνα κι εκείνος έδιωξε την αντάρα, με αποτέλεσμα να "αναφανεί" μπροστά τους το νησί, όπου και αγκυροβόλησαν, ονομάζοντάς το "Ανάφη".
Διαφορετικές εκδοχές υπάρχουν για το όνομα της Καρπάθου (φωτο). Η μυθολογική εκδοχή αναφέρει ότι επειδή οι πρώτοι κάτοικοι αγαπούσαν υπερβολικά τον τόπο τους, έκλεψαν (άρπαξαν) τους Ολύμπιους θεούς και τους πήγαν στο νησί. Από την πράξη τους αυτή, ονομάστηκαν Αρπάθεοι, που μετά μετατράπηκε σε Καρπάθεοι και τέλος σε Καρπάθιοι οπότε και η Κάρπαθος. Άλλες εκδοχές μιλούν για ορυκτά και φυτά που υπάρχουν στο νησί με παρόμοιο όνομα, ενώ ο Όμηρος την ονομάζει Κράπαθο.
Όσο για την Ικαρία, είναι γνωστό πως οφείλει το όνομά της, όπως και το Ικάριο Πέλαγος που την περιβάλλει, στον μυθικό ήρωα Ίκαρο, γιο του μηχανικού Δαίδαλου, που πετώντας με τον πατέρα του από την Κρήτη προς την Αθήνα με κέρινα φτερά, έπεσε και πνίγηκε κοντά στο νησί.
Τέλος, πολλές φορές έχουμε αναρωτηθεί προς τι η ονομασία Καμμένα Βούρλα. Δυσκολευτήκαμε να βρούμε μία βάσιμη απάντηση, αλλά τελικά καταλήξαμε στο εξής: Η αρχική ονομασία των σημερινών Καμένων Βούρλων ήταν «Παλιοχώρι», αλλά κατά τους χρόνους της τουρκοκρατίας σε μια τουρκική επιδρομή, οι κάτοικοι, σύμφωνα με μια παράδοση αναζήτησαν καταφύγιο σωτηρίας μέσα στα βούρλα. Όταν πέρασε ο κίνδυνος, έγινε πολύς λόγος για τη σωτηρία τους και πάνω στη συζήτηση κάποιος είπε τη φράση «ας είναι καλά τα καημένα τα βούρλα». Πρώτη επίσημη ονομασία ως «Καϋμένα Βούρλα» έχουμε στο βασιλικό διάταγμα του Γεωργίου Α` στις 29 Αυγούστου 1912 περί αναγνωρίσεως των Δήμων και Κοινοτήτων του Νομού Φθιώτιδος.
Γεωγραφία και εδαφική μορφολογία Το σχήμα των νησιών και εδαφική μορφολογία κάποιων περιοχών έπαιξαν εξίσου σημαντικό ρόλο στην ονομασία τους. Η Σκόπελος (φωτο), για παράδειγμα, πήρε μάλλον το όνομα της από το σκοπελώδες των βόρειων ακτών της. Το ίδιο και η Σκύρος, που σύμφωνα με ιστορικούς ονομάστηκε έτσι από το άγριο πετρώδες έδαφος της, αφού «σκίρον» ή «σκύρον» σημαίνει συντρίμμια πέτρας (κατάλληλο για σκυρόδεμα) ή χαλίκι. Όσο για τη Μάνη, υπάρχουν πολλές εκδοχές για το πότε και πώς δόθηκε το όνομά της. Η μία λέει ότι προέρχεται από τη λατινική λέξη manus (=χέρι) επειδή καθώς οι ναυτικοί πλησίαζαν το ακρωτήρι Ταίναρο και αντίκριζαν το σχήμα της ξηράς αποφάσισαν να ονομάσουν τη περιοχή Brazzo di Maina. Άλλη εκδοχή λέει πως, λόγω των ισχυρών ανέμων, οι ναυτικοί που περνούσαν από τη περιοχή έκαναν μάϊνα τα πανιά, ενώ σύμφωνα με μία τρίτη οι Ρωμαίοι έλεγαν συχνά τη φράση «In Manis», επειδή εδώ ήταν η πύλη του Άδη που εισέρχονταν οι ψυχές (Manes). Επικρατεί πάντως και η εκδοχή που παραπέμπει στο κτίσιμο του περίφημου κάστρου της Μαΐνης, που έχτισε ο αρχιτέκτονας Μαΐνης, ενώ τελευταία συζητιέται ότι το όνομα μπορεί και να προέρχεται από το πατέρα των Θεών «Μάνη». Ο Μάνης είναι ο πατέρας του Κρόνου και παππούς του Δία, για τον οποίο στην Θεογονία του Απολλόδωρου λέγεται «Μάνης το δεύτερο όνομα του Θεού Ουρανού». Τέλος, το… χαριτωμένο Καρδίτσα προήλθε πιθανότητα από το γεγονός ότι η πόλη βρίσκεται στην «καρδία» της Ελλάδος και δη του Θεσσαλικού κάμπου. Το όνομα της Λευκάδας προήλθε από το όνομα «Λευκάς πέτρα» ή «Λευκάς άκρα», αρχαιότερη ονομασία του σημερινού Λευκάτα, νοτιότερου ακρωτηρίου του νησιού. Και της Σκιάθου επειδή βρίσκεται στην "σκιά του Άθω" (του Αγίου Όρους).
Αυθαιρεσίες και λεξιδάνεια Βέβαια δεν έχει παίξει μόνο η ιστορία και η γεωγραφία ρόλο στην ονομασία κάποιων περιοχών. Μέρη δανείστηκαν ονόματα από παλαιότερους ξένους κατακτητές, άλλα μέρη βασίστηκαν σε θρησκευτικά ή χριστιανικά στοιχεία για το όνομά τους, ενώ κάποια ξεχώρισαν για κάποια τοπικά προϊόντα τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Μεθώνη, που οφείλει μάλλον το όνομά της στο ωραίο κρασί (μέθη) που παρήγαγε. Ή οι Παξοί, των οποίων το όνομα, σύμφωνα με τον Μητροπολίτη Παραμυθία Αθηναγόρα, προέκυψε από την εξαγωγή πλακών που έβγαιναν στο νησί (σύνθεση της λέξης παξ = πλάκα και αε ή αι = νησί). 
Η Κορώνη, από την άλλη, σύμφωνα με μια αρχαία λαϊκή παράδοση πήρε το όνομά της από ένα χάλκινο νόμισμα (Κουρούνα) που βρέθηκε όταν έσκαβαν τα θεμέλια για τα τείχη. Αναφέρεται ακόμη πως το αρχικό της όνομα ήταν Κορώνεια, που της έδωσε ο οικιστής Επιμηλίδης, ο οποίος καταγόταν από τη βοιωτική Κορώνεια. Οι ντόπιοι, όμως, μάλλον δεν μπορούσαν να συνηθίσουν αυτήν την ονομασία και την παρέφθειραν σε Κορώνη.
Λεξιδάνειο είναι η ονομασία Ζαγόρι (φωτο) που προέρχεται από την εποχή της καθόδου Σλάβων φυλών στην Ελλάδα, οι οποίοι μετάφρασαν το αρχαίο όνομα της περιοχής «Παρωραία» που σημαίνει «Παρά Τω Όρος» σε «Ζαγόρι» που στα σλαβικά σημαίνει «πίσω από το βουνό», γεωγραφικά σε σχέση με τα Ιωάννινα. Αλλά και η Νίσυρος, λέξη που κατά μία άποψη είναι φοινικική και σημαίνει είτε "εποπτεία" είτε "απόκομμα", "θραύσμα". Μία άλλη ερμηνεία, ωστόσο, ετυμολογεί τη Νίσυρο από τις λέξεις «νέω» και «σύρω», συνδυάζοντας εύστοχα το όνομα του νησιού με το μύθο της δημιουργίας του. Σύμφωνα με αυτόν, η Νίσυρος σχηματίστηκε κατά τη Γιγαντομαχία, όταν ο Ποσειδώνας, κυνηγώντας το γίγαντα Πολυβώτη στο Αιγαίο, τον πρόλαβε κοντά στην Κω και, αποσπώντας με την τρίαινά του ένα τμήμα από αυτή, το έριξε στον γίγαντα. Η Νίσυρος αποτελεί τον βράχο με τον οποίο καταπλάκωσε ο Ποσειδώνας τον Πολυβώτη και το νησί τρέμει ακόμη από τον τιμωρημένο γίγαντα. Ο μύθος συμβολίζει το ηφαίστειο και τις δονήσεις που ταράζουν το νησί.
Ενώ χριστιανικές ρίζες φαίνεται να έχει το όνομα της Καλαμάτας, αφού σύμφωνα με την παλαιότερη εκδοχή οφείλεται στην εκκλησία της Παναγιάς της Καλομάτας που υπήρχε στην περιοχή. Νεότερες, ωστόσο, έρευνες έχουν απορρίψει την παραπάνω εκδοχή και υποστηρίζουν ότι η Καλαμάτα πήρε το όνομα της είτε από την γειτονική αρχαία πόλη των Καλαμών, ή από τους πολλούς καλαμιώνες της περιοχής. Συζητιέται, τέλος, ότι το όνομα μπορεί και να προήλθε από το σύνηθες στην περιοχή επώνυμο Καλαμάτης που είναι γνωστό από αρκετά υστεροβυζαντινά έγγραφα.
Τέλος, για θρησκευτικούς λόγους ονομάστηκε έτσι και η Ρόδος (φωτο). Το όνομα του νησιού συσχετίζεται με το ομώνυμο λουλούδι (αποκαλείται άλλωστε και νησί των ρόδων), ιερό στον Ήλιο. Τα αρχαία νομίσματα της Ρόδου, μάλιστα, παρίσταναν από το ένα μέρος το κεφάλι του Ήλιου και από το άλλο το ρόδον.
Για την ιστορία, και επειδή γνωρίζω πως πολλοί έχουν αυτή την απορία, λόγω της περίφημης ελληνικής ταινίας με τον Χατζηχρήστο, η Κολοπετινίτσα είναι το ελληνικό όνομα του μικρού χωριού Τριταία, στο νομό Φωκίδας.

ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΟΛΕΩΝ

Τα παρατσούκλια των κατοίκων κάθε Ελληνικης πόλης
Δεν ξέρω αν έχει τύχει ποτέ να τ’ ακούσετε αλλά οι άνθρωποι που ζουν σε κάθε πόλη δεν ονομάζονται μόνο από την πόλη (π.χ. Θεσσαλονίκη – Θεσσαλονικιός) αλλά έχουν και κάποιες ειδικές ονομασίες ανα πόλη οι οποίες έχουν βγει για διαφορετικό λόγο σε κάθε μία.
 Ορίστε λοιπόν μερικές απ’ τις πόλεις. Για όποιες άλλες ξέρετε που δεν υπάρχουν, ή ξέρετε κάτι παραπάνω που δεν υπάρχει εδώ αφήστε σχόλιο.
Θεσσαλονίκη – Καρντασια: Καρντασι είναι ο αδερφός στα τουρκικά. Παλιά επεφτε πολυ κοροϊδεμα από τους Αθηναίους επί του θέματος. Σαλονίκη δε, γνωστή και ως Καρντασούπολη!
Έβρος (κυρίως Κομοτηνή) – Γκάτζοι ή Γκάτζολοι:Στο Σουφλί του νομού Έβρου παλαιότερα υπήρχαν πολλά γαϊδούρια, τα οποία.... τα έλεγαν αλλιώς και γκάτζους. Έτσι οι φαντάροι έβγαλαν κοροϊδευτικά την περιοχή Γκατζολία και έμεινε να φωνάζουν τους κατοίκους Γκάτζολους. Η ιστορική αμαξοστοιχία 604 ΕΒΡΟΣ ΕΞΠΡΕΣ καλείται και Γκάτζος Εξπρές.
Πτολεμαΐδα – Καϊλαριώτες:Αυτό συμβαίνει γιατί η πτολεμαϊδα λέγεται αλλιώς και Καϊλάρια. Επίσης λέγεται και λασποχώρι γιατί παλιά ήταν χωριό όλο λάσπες όταν έβρεχε.
Κοζάνη – Σούρδοι: Λέγονται έτσι διότι προσποιούνταν ότι δεν άκουσαν κάτι – κοινώς ποιούσαν την νήσσαν – όταν φυσικά δεν τους συνέφερε. Και ενώ οι μεν υπόλοιποι Έλληνες τους δέχτηκαν με αυτήν τους τη νοοτροποία, οι δε Εβραίοι δεν κατάφεραν να στεργιώσουν ούτε στιγμή στην περιοχή. Στα βλάχικα σούρδος σημαίνει κουφός / βλάκας.
Κέρκυρα – Παγανέλια ή Φρανκολαντσέρηδες: Αυτοί ονομάστηκαν έτσι γιατί παγανέλι στην κερκυραϊκή διάλεκτο σημαίνει περιστέρι και η Κέρκυρα (κυρίως οι πλατείες αλλα γενικά όλη η πολη της) είναι γεμάτη περιστέρια. Το φρανκολαντσέρηδες δεν ξέρουμε από που βγαίνει.
Ιωάννινα – Παγουράδες:Λέγονται έτσι γιατί παλιά λέγανε ότι στην λίμνη στα γιάννενα καθρεπτίζοταν το φεγγάρι και οι γιαννιότες έτρεχαν με τα παγούρια για να μαζέψουν και καλά το μαγικό νερό!
Λάρισα – Πλατυποδαράδες ή Πλατύποδες ή Τυρόγαλα: Αυτοί λέγονται έτσι λόγω του κάμπου που είναι επίπεδος και δεν βοηθάει στο σχηματισμό καμάρας στο πόδι. Το τυρόγαλα βγαίνει απ’ το τοπικό προϊόν.
Βόλος – Αυστριακοί: Kυκλοφορούν διάφορες εκδοχές:
* Διότι οι Βολιώτες είναι τσιγκούνηδες – σαν τους Αυστριακούς
* Διότι είναι ψυχροί άνθρωποι – σαν τους Αυστριακούς
* Διότι είναι μοχθηροί – επί Τουρκοκρατίας, οι Αυστριακοί είχαν χειρότερη φήμη κι απ’ τους Τούρκους.
* Διότι στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν μπήκε στον Παγασητικό ένα Αυστριακό πολεμικό, αν και εχθρικό, οι Βολιώτες το υποδέχθηκαν με μπάντες και αυστριακές σημαίες.
Αυτά τα λένε οι Λαρισαίοι. Οι εξηγήσεις που δίνουν οι ίδιοι οι Βολιώτες είναι:
* Επί Τουρκοκρατίας, η πόλη είχε διάφορα εμπορικά προνόμια ένα από τα οποία ήταν και η ύπαρξη Αυστριακού προξενείου και η δυνατότητα που είχαν οι Βολιώτες να εμπορεύονται υπό Αυστριακή προστασία.
* Μετά το 1881, που ο Βόλος ενσωματώθηκε στο ελληνικό κράτος, η νέα διοίκηση φορολόγησε βαριά την Θεσσαλία. Μπήκε ένας ιδιότυπος νέος κεφαλικός φόρος σε όλους τους «Έλληνες το γένος» (κατά κύριο λόγο εμπόρους), κάτι το οποίο οδήγησε στους μαγαζάτορες να βάλουν ξένες, Αυστριακές σημαίες στα μαγαζιά τους για να αποφύγουν να φορολογηθούν.
Και υπάρχει και η εκδοχή της Φρικηπαίδειας.
* Ο Βόλος είναι μία πόλη στην κεντρική Ελλάδα. Γνωστή αυστριακή αποικία που εξελίχθηκε σε αποικία των ΕΛ, μετά την εκδίωξή τους από την αφιλόξενη προσωρινή τους κατοικία, την γνωστή υποβαθμισμένη περιοχή της Αθήνας. (Πηγή: http://www.slang.gr/lemma/show/Austriakoi_5697:Αυστριακοί)
Άρτα – Νερατζοκώλιδες:Λόγω του ότι στην Άρτα έχουν πολλά νεράτζια και μεγάλους κώλους άρα έχουν κώλους σαν νεράτζια…
Πρέβεζα – Σαρδέλες: Διότι λέγεται ότι βάζουν τις σαρδέλες στο κλουβί.
Αθήνα – Γκάγκαροι: Γκάγκαρο ήταν το βαρύ ξύλο που ήταν κρεμασμένο με σκοινί πίσω από τις αυλόπορτες, τις οποίες έκλεινε με το βάρος του. {gaga στα τούρκικα το ράμφος – Lady gaga that can’t be good for you ) Γκάγκαρος λεγόταν επί τουρκοκρατίας ο Αθηναίος της ανώτερης κοινωνικής τάξης, ο οποίος στην πόρτα του είχε γκάγκαρο… Σημαίνει σήμερα ο γνήσιος Αθηναίος.
Φλώρινα – Απόγονοι της Γιουργίας:Γιατί η γιούργα ήταν η Γεωργία στα Φλωρινιώτικα. Ήταν η μεγαλύτερη που**να της Φλώρινας… Απ’ τις μεγαλύτερες βρισιές για τους Φλωρινιώτες.
Πόντος – Ντουντούμια / Τουρκούλια:Δυστυχώς δεν εχω ιδέα από που βγαίνει αυτό.
Λέσβος – Γκαζμάδες:Τη Μυτιλήνη τη λένε Γκασμαδία ή Κασμαδία οι φαντάροι που υπηρετούν εκεί, επειδή η στρατιωτική ζωή εκεί έχει πολύ σκάψιμο, σκάβουν ορύγματα. Επίσης υπάρχει και ο παλιός μύθος που λέει ότι (σύμφωνα με την στόμα-στόμα παράδοση των φαντάρων) όταν ήταν να φτιαχτεί το αεροδρόμιο της Μυτιλήνης, όλοι οι κάτοικοι πήγαν να συνδράμουν κρατώντας από έναν κασμά (και κανένας δεν κρατούσε φτυάρι ή σκαπέτι).
Καστοριά – Τσιρουνιάιδες: Δυστυχώς δεν εχω ιδέα από που βγαίνει αυτό.
Σέρρες – Ακανέδες: Λόγω του ότι στη πόλη των Σερρών φτιάχνονται ακανέδες (ένα είδος γλυκού σαν λουκούμι)…
Πάτρα – Μινάραδες: Λίγο υποτιμητική λέξη για τους Πατρινούς που σημαίνει μαλάκας αλλά σε πιο light εκδοχή.
Ηράκλειο – Σουμπερίτες ή Καστρινούς: Σουμπερίτες διότι στην κατοχή ο Σούμπερ είχε την έδρα του στο Hράκλειο και Καστρινούς επειδή το Ηράκλειο ονομαζόταν και Κάστρο.

Αγρίνιο – Βλάχοι:Έτσι τους αποκαλούν οι μεσολογγίτες, οι οποίοι θεωρούν τον εαυτό τους πολύ διακεκριμένο.
Ναύπλιο – Κωλοπλένηδες:Οι Aργίτες τους αποκαλούν έτσι διότι πλένονταν στις τούρκικες τουαλέτες.
Άργος – Πρασάδες:Ως αντίποινα οι Aναπλιώτες τους έβγαλαν έτσι διότι έτρωγαν το πράσο με το οποίο χτυπούσαν το γαϊδούρι τους.
Καβάλα – Ψαροκασέλες:Έτσι τους αποκαλούν οι Ξανθιώτες.
Αρκαδία – Σκορδάς ή Αβγοζύγης:Σκορδάς λόγω των τοπικών προϊόντων και αβγοζύγης γιατί πρώτοι οι αρκάδες πουλούσαν αυγά βάσει του μεγέθους τους – των αυγών -.
Καλαμάτα – Σωματέμπορες:Δυστυχώς δεν εχω ιδέα από που βγαίνει αυτό.
Κόρινθος – Λαΐδες:Γιατί Λαΐδα ήταν μια εταίρα της αρχαιότητας από την Κόρινθο.
Κρήτη – Πέτσακες ή Σβούρους:Μάλλον από Ρέθυμνο, Ηράκλειο. Ο ορεσίβιος ή χωρικός που κατεβαίνει στην πόλη με ιμπεριαλιστικές διαθέσεις ως προς γυναίκες, μπάρια κλπ. με τα γνωστά αξεσουάρ (4χ4, μαύρο πουκάμισο κλπ κλπ). Τείνει να αντικαταστήσει και στα Χανιά το «κούργιαλος». Σβούροι είναι οι κάγκουρες στην τοπική διάλεκτο.
Κως – Μπόχαλοι:Γιατί στην τοπική διάλεκτο το μπουκάλι το λένε μποχάλι.
Ρόδος – Τσαμπίκοι:Λόγω τοπικού ονόματος.
Τρίκαλα – Κασέρια ή Σακαφλιάδες:Κασέρια λόγω τοπικού τυριού και Σακαφλιάδες λόγω του Σακαφλιά, ο οποίος έζησε την εποχή του Μεσοπολέμου, λίγο μετά την Μικρασιατική Καταστροφή και ήταν ο Δον Ζουάν της εποχής. Ήταν ένας ωραίος άντρας που είχε αναστατώσει την τρικαλινή κοινωνία με τα καμώματα του, ώσπου κάποιοι του στήσανε καρτέρι στα στενά σοκάκια του Βαρουσίου και τον μαχαιρώσανε (εξού και το γνωστό στιχάκι “Στα τρίκαλα στα δυό στενά σκοτώσανε τον σακαφλιά”). Το σακαφλιάς κατά λέξη σημαίνει ο φίλος της σάρκας.

 

Αρχαίο... όνομα αθάνατο

Αρχαίο πνεύμα αθάνατο, αγνέ πατέρα του ωραίου, του μεγάλου, του αληθινού και του... εθνικού προγράμματος, του επιχειρησιακού σχεδίου και της διοικητικής μεταρρύθμισης! Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία όχι μόνο εξακολουθεί να μεταγγίζει τις αξίες της στις νεότερες γενιές, αλλά επιπλέον ονοματοδοτεί κάθε είδους κρατική, αναπτυξιακή ή διοικητική, πρωτοβουλία.

Το όνομα του Προμηθέα χρησιμοποιήθηκε στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 Το όνομα του Προμηθέα χρησιμοποιήθηκε στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 Τις τελευταίες δύο ημέρες την τιμητική του έχει ο Καλλικράτης, ο περίφημος αρχιτέκτονας της αρχαίας Ελλάδας. Οχι, όμως, για τη συμβολή του στη δημιουργία του Παρθενώνα, αλλά διότι έδωσε το όνομά του στο σχέδιο των αλλαγών του αυτοδιοικητικού χάρτη που ετοιμάζει η κυβέρνηση. Αν και είναι άγνωστο -ακόμα- το γιατί οι ιθύνοντες αποφάσισαν να ονοματίσουν έτσι ένα διοικητικό σχεδίασμα, έχει ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι ο Καλλικράτης εργάστηκε στο μεγάλο έργο για τα Μακρά Τείχη με σκοπό την ένωση Αθήνας και Πειραιά ενώ, σύμφωνα με ιστορικές αναφορές, οι ναοί τους οποίους κατασκεύασε μαζί με τον Ικτίνο είναι φτιαγμένοι «σαν μια μικροκοσμική εικόνα του τέλειου σύμπαντος». Το πιάσατε το υπονοούμενο;

Τα ονόματα των αρχαίων ημών προγόνων, όμως, εμφανίζονται κάθε φορά που ακούμε για αλλαγές στις διοικητικές δομές, την εισαγωγή ενός συστήματος επεξεργασίας πληροφοριών ή την ψήφιση κάποιου νομοσχεδίου. Στρατιωτικές ασκήσεις παίρνουν το όνομα Μακεδόνα στρατηγού, επιχειρησιακά προγράμματα ορκίζονται στις προσωπικότητες μυθικών ηρώων, ενώ μέχρι και οι συρμοί του τραμ βαπτίζονται... φιλόσοφοι! Καλπάζουσα φαντασία, έλλειψη έμπνευσης ή μήπως για να πάρει αυτομάτως την αίγλη του ονόματος το κάθε σχεδίασμα;

Ενα έτερο όνομα από την αρχαιότητα έγινε εξαιρετικά δημοφιλές, κυρίως σε συζητήσεις μεταξύ... υπερχρεωμένων καταναλωτών. Ο Τειρεσίας από μάντης με μυθικές ικανότητες μεταμορφώθηκε σε δυνάστη των αδυνάτων, παίρνοντας την άυλη μορφή ενός «τυφλού» τραπεζικού συστήματος καταχώρισης οικονομικών δεδομένων. Και ήταν μάλλον εύστοχη η επιλογή του συγκεκριμένου ονόματος, αφού, όπως ακριβώς ο μυθικός μάντης που του κληροδότησε τ' όνομά του, έτσι και το συγκεκριμένο σύστημα δεν ξεχωρίζει τις διαφορές του ενός από τον άλλο δανειστή, αλλά καταγράφει κάθε δεδομένο ώστε να το αξιοποιήσει στη συνέχεια.

Δύο μεγάλοι φιλόσοφοι της αρχαιότητας, ο Ηράκλειτος και ο Σωκράτης, που τόσο παιδεύουν τους μαθητές κάθε σχολικής βαθμίδας με τις ρήσεις και τ' αποφθέγματά τους, έδωσαν το όνομά τους σε ισάριθμα εκπαιδευτικά προγράμματα: ο μεν Ηράκλειτος σ' ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης διδακτορικών διατριβών και ο Σωκράτης στις γνωστές υποτροφίες «Erasmus-Socrates» με στόχο την κινητικότητα των φοιτητών μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Το κατά κοινή ομολογία πιο άστοχο όνομα δόθηκε στο Επιχειρησιακό Σχέδιο Αντιμετώπισης Θερμικής Εισβολής (καύσωνας), που βαπτίστηκε «Φαέθων». Το σχέδιο αυτό αφορά την προστασία των πολιτών της Αθήνας εν όψει επικίνδυνων καιρικών φαινόμενων με τη δημιουργία κλιματιζόμενων χώρων, την ενημέρωση των πολιτών και τη χορηγία εμφιαλωμένου νερού και καπέλων. Αγνωστος παραμένει ο νονός και εύλογα, γιατί μάλλον θα άκουγε της χρονιάς του για την ατυχή έμπνευση. Αλλωστε, το όνομα «Φαέθων» δεν προμηνύει τίποτα αισιόδοξο, παρά απερισκεψία και καταστροφή: Ο Φαέθων ήταν γιος του Ηλιου και μια μέρα ο πατέρας του τον άφησε να οδηγήσει το άρμα του. Αλλά, άπειρος καθώς ήταν, πρώτα οδήγησε πολύ ψηλά πάνω από τη Γη, τόσο που όλοι πάγωσαν και ύστερα πολύ κοντά της, καίγοντας τα χωράφια...

Με το όνομα του πλατωνικού φιλοσόφου Ξενοκράτη καλείται το Γενικό Σχέδιο Πολιτικής Προστασίας του 2003 για την αντιμετώπιση καταστροφικών φαινομένων. Αγνωστο παραμένει το γιατί επελέγη το όνομα του συγκεκριμένου φιλοσόφου. Ισως να επιχειρήθηκε μια σύνδεση με τον ακλόνητο χαρακτήρα του Ξενοκράτη -ο οποίος, λίαν εγκρατής και ηθικός, παρέμεινε ακλυδώνιστος όταν η εταίρα Φρύνη επιχείρησε να τον αποπλανήσει με τα κάλλη της...

Ιδιαιτέρως γνωστός, κυρίως στη νεολαία του ισχυρού φύλου, είναι ο Παρμενίων, στρατηγός της Μακεδονίας και ένας από τους σημαντικότερους συνεργάτες του Φιλίππου Β' και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η στρατιωτική άσκηση που φέρει το όνομά του είναι η μεγαλύτερη άσκηση που εκτελείται από τις Ενοπλες Δυνάμεις με τη συμμετοχή και των τριών όπλων (Στρατός, Ναυτικό, Αεροπορία). Ο ίδιος ο Παρμενίων συμμετείχε σε πολλές μάχες, συμβάλλοντας στην εξάπλωση του Μακεδονικού κράτους και, φυσικά, στην εκστρατεία του Αλέξανδρου για την κατάκτηση της Περσίας.

Το όνομα ενός μυθικού ήρωα, του Προμηθέα (ο οποίος θεωρήθηκε από κατοπινούς αρχαίους συγγραφείς ευεργέτης και προστάτης του ανθρώπου) έμελλε να συνδεθεί στενά με τη Νεότερη Ελληνική Ιστορία, καθώς χρησιμοποιήθηκε στο Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 για την ανάληψη της πολιτικής εξουσίας και την επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών. Το σχέδιο «Προμηθεύς» ήταν σχέδιο του ΝΑΤΟ για περιπτώσεις σοβαρών εσωτερικών διαταραχών και ακολούθησε την επίσημη δικαιολογία για μια υποθετική «κομμουνιστική εξέγερση».

Πιο πρόσφατα, ο Θησέας ονοματοδότησε το σχέδιο αναπτυξιακού προγραμματισμού για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ενώ ο Πρωταγόρας έγινε «Σχέδιο Ολοκληρωμένης Παρέμβασης» στο πλαίσιο της τοπικής πρωτοβουλίας για την Ανατολική Μακεδονία & τη Θράκη. «Ευρυδίκη» αποκαλείται το «Ευρωπαϊκό Δίκτυο για την εκπαίδευση», που δημιουργήθηκε το 1980 με στόχο την παροχή πληροφοριών σχετικά με τα εκπαιδευτικά συστήματα των χωρών μελών της Ε.Ε. και «Αμφιτρύων» το πρόγραμμα για τη φιλοξενία των συμμετεχόντων των Special Olympics του 2011.

Πέρα από τα προγράμματα και τα επιχειρησιακά σχέδια, όμως, ονόματα αρχαίων πήραν και... οι συρμοί του τραμ! «Πλάτων», «Θουκυδίδης», «Αισχύλος», «Αριστοφάνης» και «Αριστοτέλης» σηματοδοτούν τις πέντε διαφορετικές διαδρομές τις οποίες εξυπηρετεί το τροχιοδρομικό δίκτυο της πρωτεύουσας.

Οι φίρμες που αξίζουν χρυσάφι ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Κανελλόπουλος

Αμερικανικές οι 14 από τις 20 πρώτες στη λίστα του «Forbes» Χρυσάφι αξίζουν μερικές από τις πιο μεγάλες μάρκες προϊόντων στον κόσμο που είναι πασίγνωστες στον χώρο της τεχνολογίας, των τροφίμων, του εμπορίου, των αυτοκινήτων, των τηλεπικοινωνιών και της διασκέδασης.
Η αναγνωρισιμότητά τους από το κοινό, τα τεράστια κέρδη των ομίλων στους οποίους ανήκουν και το μεγάλο μερίδιο αγοράς στους κλάδους που δραστηριοποιούνται ανεβάζουν στα ύψη την αξία των εμπορικών τους σημάτων που- αθροιστικά- από ό,τι φαίνεται είναι μεγαλύτερη ακόμη και από το ΑΕΠ μεγάλων χωρών! Η αξία των είκοσι πρώτων στη λίστα του «Forbes», που περιλαμβάνει πενήντα διαφορετικές μάρκες, ανέρχεται σε πάνω από 563 δισεκατομμύρια δολάρια! Είναι ενδεικτικό ότι η αξία των επτά πρώτων ξεπερνά το ΑΕΠ της Ελλάδας, καθώς ανέρχεται σε 265 δισεκατομμύρια δολάρια.
Αpple, Μicrosoft, Coca Cola, ΙΒΜ, Google, ΜcDonalds, General Εlectric, Μarlboro, Ιntel, Νokia καταλαμβάνουν τις πρώτες δέκα θέσεις στη λίστα με τις μάρκες που έχουν τη μεγαλύτερη εμπορική αξία σήμερα.
Αμερικανικές οι 14 στις 20 Τη μερίδα του λέοντος, όπως φαίνεται, κατέχουν αμερικανικές εταιρείες (Αpple και Μicrosoft, Coca Cola, Google, ΙΒΜ, ΜcDonalds, General Εlectric, Μarlboro, Ιntel, Cisco, Ηewlett-Ρackard, ΑΤ&Τ, Οracle, Disney). Ακολουθούν ευρωπαϊκές μάρκες όπως η φινλανδική Νokia, η βρετανική Vodafone, η γερμανική ΒΜW, η γαλλική Louis Vuitton, η γερμανική Μercedes Βenz, αλλά και η ιαπωνική Τoyota. Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότερες μάρκες (το 30% των εμπορικών σημάτων που βρίσκονται στη λίστα του «Forbes») ανήκουν σε εταιρείες τεχνολογίας, οι οποίες έχουν γνωρίσει τεράστια ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια.
Πρωταθλήτριες Αpple και Μicrosoft Πρωταθλήτρια σε αξία είναι η Αpple με 57,4 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ από πολύ κοντά την ακολουθεί η μεγάλη της αντίπαλος, η Μicrosoft, της οποίας η φίρμα αξίζει 55,4 δισεκατομμύρια δολάρια. Για τη δημιουργία της λίστας των επωνυμιών με τη μεγαλύτερη αξία, το «Forbes» εξέτασε περισσότερες από εκατό επιχειρήσεις-κολοσσούς. Με τη συμβολή της εταιρείας Μindshare, το περιοδικό αξιολόγησε τα κέρδη κάθε μάρκας τα τελευταία τρία χρόνια σε συνδυασμό με την επιρροή που έχει στον κλάδο στον οποίο δραστηριοποιείται.

Η ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΞΙΑ των επτά πρώτων ξεπερνά το ΑΕΠ της Ελλάδας, καθώς ανέρχεται στο ποσό των 265 δισεκατομμυρίων δολαρίων!  

Οι 20 κορυφαίες μάρκες (brands) του κόσμου για το 2011

Οι 20 κορυφαίες μάρκες (brands) του κόσμου για το 2011 (2)Στην λίστα με τις κορυφαίες μάρκες (brands) του κόσμου για το 2011 που δημοσιεύει η Interbrand, την πρώτη θέση κατέκτησε για δωδέκατη χρονιά η Coca-Cola, η αξία της οποίας αυξήθηκε κατά 2% από πέρσυ.

Η υπόλοιπη πεντάδα συμπληρώνετα από την IBM, Microsoft, Google και General Electrics, ενώ η Apple ανέβηκε 9 θέσεις από πέρσι, παίρνοντας την θέση της Nokia η οποία έπεσε πολύ.

Δείτε λοιπόν τον αναλυτικό πίνακα με τις 20 κορυφαίες μάρκες του κόσμου για το 2011 σύμφωνα με την Interbrand, η πρώτη στήλη δείχνει την φετινή θέση, η δεύτερη την προηγούμενη, στη συνέχεια είναι το όνομα της εταιρείας, η χώρα προέλευσης, μετά ο τομέας που δραστηριοποιείται, η αξία της σε εκατομμύρια δολάρια και η αλλαγή της σε σχέση με πέρσι.

 

Οι 100 κορυφαίες μάρκες (brands  names)

 

Τα πιο συνηθισμένα επίθετα στην Ελλάδα και στην Ευρώπη

 

Αναρωτηθήκατε ποτέ ποιο είναι το πιο συνηθισμένο επίθετο στην Ελλάδα;
Ναι καλά το φανταστήκατε... Παπαδόπουλος! Εκτός από τους δικούς μας λοιπόν Παπαδόπουλους, στην Ισπανία συναντά κανείς πολλούς πολίτες με το επίθετο Γκαρσία, στην Ιταλία με το επίθετο Ρόσι, στην Αγγλία με το επίθετο Σμιθ και στην Σουηδία με αυτό των Άντερσον.

 


 

Πώς πήραν το όνομά τους οι ήπειροι;

Πώς πήραν το όνομά τους οι ήπειροι;

Δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση να βρούμε πώς προήλθαν τα ονόματα των ηπείρων του κόσμου, και για κάποιες ηπείρους η ακριβής εξήγηση είναι άγνωστη.                                                      

Το όνομα Ευρώπη είναι συνδεδεμένο -από την εποχή της αρχαίας Ελλάδας – με την πριγκίπισσα Ευρώπη που, σύμφωνα με τη μυθολογία, την είχε απαγάγει ο Δίας.

Η προέλευση του ονόματος Ασία είναι επίσης αβέβαιη, αλλά ίσως προέρχεται από τη σημιτική λέξη asu, δηλαδή «ανατολή» (του ήλιου). Ωστόσο, η ελληνική παράδοση ισχυρίζεται, ότι η Ασία ήταν θυγατέρα του Ωκεανού και της Τηθύος (κατά τον Ησίοδο) ή της Πομφολύγης (κατά τον Άνδρωνα). Η Ασία αυτή έδωσε το όνομά της στην ομώνυμη ήπειρο και παντρεύτηκε τον Ιαπετό. Μαζί έκαναν τους Τιτάνες Προμηθέα, Επιμηθέα, Άτλαντα και Μενοίτιο. Η Ασία αυτή του Ωκεανού ταυτίζεται με την Ασώπι, που ο Πρόκλος αναφέρει ως σύζυγο του Ιαπετού και μητέρα του Προμηθέα. Ο Ηρόδοτος τη συγχέει με την κόρη του Ωκεανού Ησιόνη, που παντρεύτηκε τον Προμηθέα.

Για τη λέξη Αφρική υπάρχουν πολλές θεωρίες. Το όνομα αυτό μπορεί να προέρχεται από το όνομα της ρωμαϊκής επαρχίας Africa. Μια άλλη θεωρία είναι πως προέρχεται από τη λατινική λέξη aprica, δηλαδή «ηλιόλουστη» ή από την ελληνική λέξη αφρική, δηλαδή «άνευ ψύχους». Πολύ πιο εύκολο είναι το ζήτημα της προέλευσης της λέξης Αμερική.

Η Αμερική πήρε το όνομά της από τον Ιταλό ταξιδευτή-εξερευνητή Amerigo Vespucci. Η λέξη Δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση να βρούμε πώς προήλθαν τα ονόματα των ηπείρων του κόσμου, και για κάποιες ηπείρους η ακριβής εξήγηση είναι άγνωστη.

Η λέξη Αυστραλία προέρχεται από τη λατινική λέξη australis, που σημαίνει «νότος». Κατά την αρχαιότητα, οι Έλληνες θεωρούσαν ότι στο νότο βρισκόταν μια άγνωστη χώρα την οποία αργότερα οι χαρτογράφοι ονόμασαν Terra Australis Incognita, δηλαδή «άγνωστη χώρα στο νότο».

Τέλος, έχουμε το όνομα Ανταρκτίς, από την ελληνική λέξη ανταρκτικός, που σημαίνει «αντίθετη αρκούδα». Είναι η αρκούδα του αστερισμού της Μεγάλης Άρκτου πάνω από το βόρειο πόλο

Οι ποδοσφαιρικοί απόγονοι Το όνοµά τους, ευλογία και κατάρα Του , Γιώργου Νασµή

Η φύση έχει προβλέψει το µήλο να πέφτει κάτω από τη µηλιά. Στο ποδόσφαιρο όµως η φύση δεν τα κατάφερε το ίδιο καλά.
Τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις...
Οταν ο γιος του Ντιέγκο Μαραντόνα, Ντιέγκο Σινάγκρα, έπαιζε ποδόσφαιρο στις ακαδηµίες της Νάπολι, ένας ιταλός δηµοσιογράφος για να περιγράψει τη µεγάλη διαφορά από τον πατέρα του, είχε πει: «Αν πετάξεις ένα πορτοκάλι στον Μαραντόνα θα το πιάσει µε το πόδι του, θα κάνει τα ταχυδακτυλουργικά του και στο τέλος θα το ισορροπήσει στο κεφάλι του.
Αν πετάξεις στον γιο του ένα πορτοκάλι θα το πιάσει µε τα χέρια του, θα το καθαρίσει και θα το φάει».
Δεν είναι εύκολο να είσαι γιος ενός θεού ή ο γιος του Πελέ ή του Κρόιφ. Ο γιος του Πελέ, ο Εντίνιο, αγωνιζόταν στη Σάντος στη θέση του τερµατοφύλακα αλλά περισσότερο τον θυµούνται για τα χρόνια που πέρασε στη φυλακή για την εµπλοκή του σε κυκλώµατα µε ναρκωτικά και ξέπλυµα βρώµικου χρήµατος. Τώρα που επέστρεψε στη Σάντος ως προπονητής τερµατοφυλάκων, παρακολουθεί την εξέλιξη του αδερφού του, του µικρότερου γιου του Πελέ, Ζόσουα που άρχισε προπονήσεις στις ακαδηµίες, στην αρχή του χρόνου.
Ο Τζόρντι Κρόιφ, γιος του Γιόχαν Κρόιφ, πλησίασε αλλά φυσικά δεν κατάφερε να µοιά σει στον σπουδαίο πατέρα του. Αγωνίστηκε µε τα χρώµατα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και της Μπαρτσελόνα, ενώ φόρεσε εννέα φορές τη φανέλα της Εθνικής Ολλανδίας.
Ο µεγαλύτερος γιος του Ζινεντίν Ζιντάν, Εντσο, στα 15 του χρόνια έχει δείξει στοιχεία σπουδαίου ταλέντου. Θα καταφέρει να φτάσει το επίπεδο του πατέρα του; Οι µέχρι τώρα συστάσεις από τις ακαδηµίες της Ρεάλ Μαδρίτης στην οποία αγωνίζεται, είναι άριστες. Για τον λόγο αυτόν, Ισπανία και Γαλλία δίνουν µάχη για να τον πείσουν να φορέσει τη φανέλα της εθνικής τους οµάδας. Γεννηµένος στη Μασσαλία, έχει δικαίωµα να αγωνιστεί και στην Εθνική Ισπανίας λόγω της ισπανικής καταγωγής της µητέρας του.
«Μου θυµίζει τον εαυτό µου», είπε ο Ζινεντίν Ζιντάν σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη αναφερόµενος στον µεγαλύτερο από τους τέσσερις γιους του που του έχει δώσει το όνοµα του ινδάλµάτος του, του Ουρουγουανού Εντσο Φραντσέσκολι.
Πράγµατι, όσοι παρακολουθούν τις προπονήσεις στο καµπ της Ρεάλ Μαδρίτης, τη Βαλντεµπέµπας, διαπιστώνουν πως µόνο ο Εντσο έχει την ικανότητα να πραγµατοποιεί την περίφηµη ντρίµπλα του Ζιζού, την επονοµαζόµενη «ρουλέτα», κάνοντας περιστροφή 360 µοιρών γύρω από τον εαυτό του αλλάζοντας πόδι στην µπάλα και ξεφεύγοντας από τον αντίπαλο.
«Ααα, όπως ο πατέρας του», είναι το πιο συχνό επιφώνηµα που ακούς στη Βαλντεµπέµπας.
Τα κατορθώµατα του Εντσο δεν έχουν περάσει απαρατήρητα από τους ανθρώπους που πρωταγωνιστούν στο ποδόσφαιρο. Στην αυτοβιογραφία του ο προπονητής της Τσέλσι Κάρλο Αντσελότι ανακαλώντας στη µνήµη του τον Εντσο, γράφει:
«Ο γιος του Ζιζού, ο Εντσο είναι το ίδιο εκπληκτικός όπως και ο πατέρας του. Ηρθε στο γήπεδο και µιµήθηκε τις κινήσεις του πατέρα του. Ηταν ιδιοφυΐα και φτυστός ο πατέρας του».

Ονόματα για τους τετράποδους φίλους μας

ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΤΕ να φιλοξενήσετε ένα καινούργιο σκυλάκι στο σπίτι σας, αλλά όσο και αν «σπάτε» το κεφάλι σας, δεν μπορείτε με τίποτα να βρείτε ένα όνομα. Μεγάλο πρόβλημα αν θέλετε να είναι κάτι που να ταιριάζει και στον τετράποδο σύντροφό σας, αλλά και σε εσάς! Εκτός από φίλους και γνωστούς, μπορείτε να πάρετε ιδέες και από το www.dog-names.us. Διαλέξτε από τις κατηγορίες που υπάρχουν και στα τελικά αποτελέσματα θα μπορείτε να δείτε και τη σημασία του κάθε ονόματος. ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗ

ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ

 

 

 

Η ιστοσελίδα αυτή είναι  τμήμα του οικοχώρου "ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ"

 

 

 

 

 

ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ © 2008-2009 ΒΟΥΛΑ ΒΑΒΑΡΟΥΤΣΟΥ

από 7/4/09 .free counters.free counters...

Μετρητής 

Επισκεπτών

από 16/1/2009

.

 

..................