ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ:

ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΣΤΗΝ ΧΡΟΝΟΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ- ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ – ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ & ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙΛΥΣΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ

Εισαγωγή

Η καθαρή Τεχνολογική συνιστώσα στην Γενική Εκπαίδευση εκπροσωπήθηκε δυστυχώς ως τις μέρες μας μόνον από το μάθημα της Τεχνολογίας και αποκλειστικά στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση μετά την νομοθέτηση του 309/1976. Παράλληλα με τη νομοθέτηση αποφασίσθηκε η ΣΕΛΕΤΕ να είναι ο φορέας εκπαίδευσης των καθηγητών που θα την διδάσκουν στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ( Ν. Ηλιάδης, Αθήνα, 2007 σ.1) . Το πρόγραμμα «Maryland Plan» του Donald Maley καθηγητή και κοσμήτορα του Industrial & Vocational Education του Πανεπιστημίου του Maryland μεταφέρθηκε σχεδιάσθηκε και εφαρμόσθηκε στην ΣΕΛΕΤΕ από τον Νίκο Ηλιάδη από τον Σεπτέμβριο του 1979 όπου και διδάσκεται ως σήμερα στην μετονομαζόμενη πλέον ΑΣΠΑΙΤΕ. Από τη μαγιά αυτή και ακολουθώντας πιστά την Ηλιάδειο συνταγή δημιουργήθηκε μια παράδοση στην εκπαίδευση των Εκπαιδευτικών Τεχνολόγων Μηχανικών μετασχηματίζοντάς τους και στους «μοναδικούς» εκπαιδευτικούς που γνωρίζουν να διδάσκουν εκτός των μαθημάτων της ειδικότητάς τους σήμερα και το μάθημα της Τεχνολογίας στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, παρότι ο Νίκος Ηλιάδης δίδαξε το μάθημα στην ΣΕΛΕΤΕ μέχρι το 1985.

Θετικές και αρνητικές επιδράσεις στην χρονοπορεία του Μαθήματος της Τεχνολογίας- Επιπτώσεις.

Αξιοσημείωτες θετικές επιδράσεις ασκήθηκαν για την ύπαρξη και εξέλιξη του μαθήματος της Τεχνολογίας μέχρι σήμερα από:

?  Το ΥΠΕΠΘ. Η νομοθέτηση του Ν.309/1976, η εκπαίδευση Καθηγητών που θα μετέφεραν το Μάθημα στην Ελλάδα καθώς και οι Υ.Α που λειτούργησαν το Μάθημα της Τεχνολογίας στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα ως σήμερα.

?  Τους Πτυχιούχους της ΑΣΕΤΕΜ ΣΕΛΕΤΕ που ως οι «νόμιμοι κληρονόμοι» του μαθήματος επωμιζόμενοι το βάρος της φιλοσοφίας του περιεχομένου θεωρητικού και πραξιακού αλλά και της διδακτικής του μαθήματος το εφάρμοσαν στα  Σχολεία και οι οποίοι όπου κι αν βρέθηκαν στήριξαν το μάθημα με πρώτο μέλημά τους  να δημιουργήσουν την ανύπαρκτη από το ΥΠΕΠΘ απαιτούμενη υποδομή.

?  Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΤΕ με τα Παραρτήματά του. Με διαχρονικά  διορατική ματιά στοχεύοντας στην αποτελμάτωση του Μαθήματος, στην ενημέρωση αλλά και στην διοχέτευση σύγχρονης γνώσης, κυρίως στους Πτυχιούχους της,  διοργάνωσε Συνέδρια και Ημερίδες. Σε αυτά ήταν καθοριστική η συμμετοχή δεκάδων ομιλητών αλλά και Συμβούλων του Π.Ι. καθώς και η συμβολή των τοπικών παραγόντων αλλά και εκδοτικών οίκων γνωστών ανά το Πανελλήνιο. Αξιοσημείωτη επίσης είναι η πρωτοποριακή δράση του ΔΣ της ΕΤΕ το1997, που με την συνεργασία του Ν. Ηλιάδη και του Παραρτήματος του Βορείου Αιγαίου, και μετά τη διεξαγωγή του 2ου Πανελλήνιου Συνεδρίου για το Μάθημα της Τεχνολογίας που διεξήχθη στη Χίο με Διεθνείς Συμμετοχές, εκπόνησε πρόγραμμα κινητικότητας, σεμιναρίου στο TEP UNIVERSITY MIDDLESEX (Art Design and Technology) με θέμα «Introducing Design and Technology Education» στο Λονδίνο, τον Ιούλιο του 1997. Μετά την επιστροφή των επιμορφωμένων πραγματοποιεί διάχυση αποτελεσμάτων σε Παραρτήματα της ΕΤΕ που διατηρεί σε όλη την Ελλάδα.  Την ίδια  χρονική περίοδο το ΥΠΕΠΘ  διαχωρίζει την Πληροφορική από την Τεχνολογία ορίζοντας πλέον νέο υπεύθυνο για την Τεχνολογία στο Υπουργείο Παιδείας δρομολογώντας τις εξελίξεις για επίλυση του προβλήματος εξοπλισμού των εργαστηρίων των σχολείων όλης της χώρας θέμα που για λόγους που δεν είναι της στιγμής δεν επιλύθηκε ποτέ. Επίσης οι δεκάδες συναντήσεις του ΔΣ της ΕΤΕ με κάθε εμπλεκόμενο φορέα και το πλήθος των εγγράφων που έχει αποστείλει τα τόσα χρόνια προς κάθε εμπλεκόμενο με το Μάθημα της Τεχνολογίας αποδεικνύει το έμπρακτο ενδιαφέρον της Ένωσης Τεχνολόγων Εκπαιδευτικών. Αξιοσημείωτη επίσης είναι η προσπάθεια και των Παραρτημάτων της όπως για παράδειγμα της επίλυσης του προβλήματος της εξεύρεσης Εργαστηριακών χώρων και βασικής υποδομής όπου το Παράρτημα του Βόρειου Αιγαίου συνέβαλε καθοριστικά    ( Έγγραφο ΔΔΕ Χίου σ1).

?   Τον εκδοτικό όμιλο ΙΩΝ που το έτος  1998 & 1999   προκηρύσσει τα Πανελλήνια Αριστεία Ατομικού και Ομαδικού Έργου στην Α΄και Β΄ Γυμνασίου με έκδοση αντίστοιχων βιβλίων με τις καλύτερες μαθητικές εργασίες αξιολογημένες από τριμελείς επιτροπές και βράβευση των μαθητών. Παράλληλα μέλη των πτυχιούχων της ΕΤΕ αναπτύσσουν και συγγραφική δραστηριότητα κυρίως σε επίπεδο επιμέλειας που αφορά το συγκεκριμένο μάθημα.

?  Τη δημιουργία το 1998 στην ΣΕΛΕΤΕ του προγράμματος ΓΕΤΕ (Γενικής Τεχνολογίας) όπου σε μονοετές μετά-πτυχιακό έτος θέλει να φέρει μια πιο ολοκληρωμένη Παιδαγωγική και γνωστική προσέγγιση (θεωρητική & πρακτική) του Μαθήματος καθώς και την εξέλιξη στο Μάθημα αντιμετωπίζοντας δραστικά κυρίως την επιμορφωτική στασιμότητα αλλά και να επιλύσει το πρόβλημα της βασικής επιμόρφωσης των υπολοίπων κλάδων εκπαιδευτικών που δεν είχαν επιμόρφωση. Παράλληλα δημιουργείται και ένα πρότυπο Εργαστήριο Τεχνολογίας. Το Πρόγραμμα λειτουργεί μέχρι το 2002 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και επιμορφώνει 300 περίπου σπουδαστές συνολικά.

?  Στις μέρες μας θετική επίδραση αποτελούν:

?   Η συγγραφή του βιβλίου Τεχνολογίας της Β΄ Γυμνασίου από τον Σ. Τριβέλλα και την Ρ. Φασουράκη δίνοντας σύγχρονη διαθεματική και κυρίως ποιοτική προοπτική στο μάθημα

?   Οι προτάσεις της ΕΤΕ προς κάθε φορέα που ασχολείται με το θέμα.

?   Η πρόταση των φορέων της ΑΣΠΑΙΤΕ για επαναλειτουργία του Προγράμματος  ΠΕΠΔΙΓΕΤΕ.

?   Οι πρόσφατες προτάσεις του Ν. Ηλιάδη στις 22-5-2007 που επιζητούν να δοθεί νέα ώθηση προς την σωστή κατεύθυνση του Μαθήματος της Τεχνολογίας.

Αξιοσημείωτες αρνητικές επιδράσεις ασκήθηκαν για την ύπαρξη και εξέλιξη του μαθήματος της Τεχνολογίας μέχρι σήμερα από:

?  Το ΥΠΕΠΘ:

?    Η μη Πανεπιστημιοποίηση της ΑΣΠΑΙΤΕ που θα έδινε προοπτική στην εξέλιξη του μαθήματος αφού υπήρχε η περίπτωση της ίδρυσης Πανεπιστημιακού Τμήματος εξετάζοντας σοβαρά την σημερινή πρόταση Ν. Ηλιάδη αλλά και ενός στιβαρού Μεταπτυχιακού Προγράμματος.

?    Οι κατ επανάληψιν λάθος χειρισμοί από το Υπουργείο Παιδείας στην ανάθεση του Μαθήματος. Αρχικά το Μάθημα δόθηκε μόνο σε 2η ανάθεση ακόμη και σε άσχετους κλάδους που έως και σήμερα παραμένουν ανεκπαίδευτοι. Ακόμη και σήμερα οι τυπικά νόμιμοι αλλά ουσιαστικά παράνομοι αυτοί εκπαιδευτικοί κλάδοι, αυτοχρηζόμενοι «κληρονόμοι» του μαθήματος, αποθρασυνόμενοι εντελώς και προ του δυσθεώρητου πλέον κοινωνικού ανεργιακού τοίχους, όχι μόνον εξακολουθούν να ασκούν πιέσεις στο ΥΠΕΠΘ αλλά και να γίνονται ακόμη και σήμερα πειστικοί στους φέροντες ως ανίδεους ¨ανευθυνουπεύθυνους¨ του ΥΠΕΠΘ, σε σημείο που και η τελευταία υπουργική απόφαση να δίνει σε δεύτερη ανάθεση το Μάθημα της Τεχνολογίας στους Εκπαιδευτικούς Τεχνολόγους στην Α΄Λυκείου ( Υ.Α. 69598/Γ2/10 – 07 ? 2006). Το ΥΠΕΠΘ στην περίπτωση αυτή ούτε κατά διάνοια σκέφθηκε να προτείνει έστω, σε όλους τους ανεκπαίδευτους εκπαιδευτικούς που αυτή την στιγμή διδάσκουν το Μάθημα στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης να περάσουν από το  ΠΕΠΔΙΓΕΤΕ για επιμόρφωση. Αντ΄αυτού προτείνει την εμβαλωματική λύση των πενιχρών ενημερώσεων (Ημερίδων) μέσω προγραμμάτων της Ε.Ε. χρησιμοποιώντας  το πρόσχημα της διαθεματικότητας και σαν κύριο σώμα εκπαιδευτών τους, τους ανεκπαίδευτους έως σήμερα σε Μεταπτυχιακό επίπεδο Συμβούλους Ειδικοτήτων του Π.Ι.

?   H μη δημιουργία θεσμοθετημένης υποδομής (εργαστηριακοί χώροι, εξοπλισμός, βιβλιοθήκη, αναλώσιμα) καθώς και η μη δημιουργία Υπευθύνων Σχολικών Εργαστηρίων Τεχνολογίας στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Έγγραφο ΕΤΕ  Αρ.Πρωτ.13/6-11-2006) έχουν σαν αποτέλεσμα την υποβάθμιση του Μαθήματος στα Σχολεία όλης της χώρας ενώ εγείρει παράλληλα μεγάλα παράπονα από τους γονείς που προσφεύγουν σε εξωθεσμικούς παράγοντες για την κατασκευή έργων και εργασιών προκειμένου τα παιδιά τους να  ανταποκριθούν στοιχειωδώς στις απαιτήσεις του Μαθήματος. Παράλληλα οι εκπαιδευτικοί κινούνται σε τεντωμένο σχοινί σε ότι αφορά την νομιμότητα,  προσπαθώντας να κατασκευάσουν οι μαθητές τους έργα, σε τρανσφορμαρισμένες αίθουσες διδασκαλίας, με μορφή εργαστηρίου για τις ώρες και τις ανάγκες του μαθήματος και οι οποίες παραδίδονται σε μορφή αίθουσας διδασκαλίας την επόμενη διδακτική ώρα, προκαλώντας πολλές φορές διαπληκτισμούς μεταξύ των μαθητών και την ύστερη μήνιν εκπαιδευτικών και Διευθυντών.

?   Η μη επέκταση του θεσμού του Μαθήματος σε πρώτη φάση από το Δημοτικό και σε όλες τις τάξεις του Γυμνασίου και Λυκείου όπως συμβαίνει στην Ε.Ε. και σε δεύτερη φάση από την Προσχολική ηλικία όπως τονίζει στην πρόσφατη ομιλία του και ο κος Ν. Ηλιάδης πως ισχύει στις Η.Π.Α. οδηγεί με Μαθηματική ακρίβεια την χώρα όλο και πιο βαθιά στον ¨Τεχνολογικό Αναλφαβητισμό¨.

? Την αλλαγή πλεύσης του  Παιδαγωγικού Ινστιτούτου που από ένα χρονικό σημείο και πέραν εμβόλισε το μάθημα με στοιχεία Γεωπονίας. Το γεγονός αυτό που συνοδεύτηκε από την συνύπαρξη του δίδυμου Ηλιάδη ? Βούτσινου ως εκφραστών των νέων τάσεων στην εξέλιξη του Μαθήματος, δεν συνέβαλε θετικά όμως στην προώθηση του μαθήματος της Τεχνολογίας  στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, αφού οι διεκδικούντες διδάσκοντες κυρίως Γεωπόνοι παρέμειναν ανεκπαίδευτοι και πολύ μακράν της Φιλοσοφίας του Μαθήματος. Ίσως δεν είναι ο μοναδικός λόγος, όμως είναι κοινή διαπίστωση ότι μετά την κατάργηση των Πολυκλαδικών πολλοί Γεωπόνοι δεν είχαν ωράριο στα νέα σχολεία που προέκυψαν και έτσι αφού ο Μωάμεθ δεν πήγε στο βουνό πήγε το βουνό στο Μωάμεθ. Αφού οι Γεωπόνοι δεν θα μπορούσαν να διδάξουν Τεχνολογία, η Τεχνολογία εμβολιάσθηκε με Γεωπονία υπό το πλαίσιο του νεφελώματος που βαπτίσθηκε αναβάθμιση αφού μόνον Πανεπιστημιακού επιπέδου απόφοιτοι θα δίδασκαν σε πρώτη ανάθεση στη Α΄ Λυκείου το Μάθημα όπως για παράδειγμα οι ΠΕ12 Μηχανικοί. Άλλωστε ειδικά οι τελευταίοι έχουν βαθύτατη  γνώση της μέτρησης της καθημερινής επιμήκυνσης της νεοφυούσης φακής.

? Την αποτυχημένη προσπάθεια του Πανεπιστήμιου του Πειραιά να ιδρύσει Ειδική Πανεπιστημιακή Σχολή που στο τέλος οδηγήθηκε στον περιορισμό της οριοθέτησής της στην Πληροφορική ενώ παράλληλα κατέστησε σαφές πως η ΑΣΠΑΙΤΕ πλέον έχει την γνώση, την πείρα και τα εχέγγυα για το εγχείρημα αυτό.

? Την αναστολή του Προγράμματος ΓΕΤΕ στην ΑΣΠΑΙΤΕ το 2002-2003. Στην εργασία με θέμα: «Επιμόρφωση των Τεχνολόγων Εκπαιδευτικών: Η περίπτωση του Προγράμματος Ειδίκευσης στην Παιδαγωγική και Διδακτική της Γενικής Τεχνολογίας της Ανώτατης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε.)» που εκπόνησε ο Ανδρόνικος Ε. Φιλιός και η Ουρανία Χ. Καλούρη στην Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε.  το 2004 αναφέρετε ότι η αναστολή προέκυψε λόγω «μεγάλης διαρροής (πάνω από το 50% των σπουδαστών εγκατέλειψε το πρόγραμμα) αλλά και μη προσέλευσης υποψηφίων σπουδαστών». To παρακολούθησαν κατά πλειοψηφία άνδρες (72%), ΠΕ17 (73%), ηλικίας 35-45 ετών (80%) που διέμεναν κοντά στη Σχολή με σκοπό την επιθυμία διεύρυνσης γνώσεων (14%), επιθυμία μεταπτυχιακού τίτλου (42%), επιθυμία πρόσθετης μοριοδότησης και επαγγελματικής ανέλιξης (41%). Τα κίνητρα αυτά δεν ικανοποιήθηκαν για το 83% των συμμετεχόντων αφού «Κανενός είδους αναγνώριση δεν έτυχε το συγκεκριμένο πρόγραμμα από τις υπηρεσίες του ΥΠΕΠΘ? δεν προσφέρει πρόσθετη μοριοδότηση, δεν διαφοροποιεί το τυπικό της α΄ ή β΄ανάθεσης διδασκαλίας του μαθήματος, δεν αποτελεί μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών!» Όπως επίσης αναφέρεται στην εργασία αυτή θετικά αξιολογήθηκε η συνεισφορά του προγράμματος στην βελτίωση της παιδαγωγικής και διδακτικής προσέγγισης για το Μάθημα  της Τεχνολογίας , το εκπαιδευτικό προσωπικό του προγράμματος, η βελτίωση των επικοινωνιακών δεξιοτήτων, η αποτελεσματικότερη διαχείρισης της σχολικής τάξης, η καλύτερη οργάνωσης της ομαδικής εργασίας των μαθητών, καθώς και η ύπαρξη άρτιας υποδομής εργαστηριακού χώρου (91%). Ως αρνητικά στοιχεία παρουσιάσθηκαν η υποχρεωτική παρακολούθηση, το πιεστικό πρόγραμμα και η «κατεξοχήν σχολική μορφή της παρεχόμενης επιμόρφωσης (83%)»

?  Στις μέρες μας αρνητική επίδραση αποτελούν:

?   Η ανάθεση της συγγραφής του βιβλίου της Τεχνολογίας της Α΄ Γυμνασίου από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο σε μη έμπειρο συγγραφέα.  Παρόλη την φιλότιμη προσπάθεια, προθυμία και καλή πρόθεση του συγγραφέα στο βιβλίο, και υπό το πρίσμα αφενός του γεγονότος ότι οι μαθητές διδάσκονται για πρώτη φορά Τεχνολογία και αφετέρου του περιορισμού των σελίδων του βιβλίου οδηγούν το Ατομικό έργο να στερείται του πραγματικού περιεχομένου του θυσιαζόμενο εξ ορισμού και στο βωμό της διαθεματικότητας. Εκτός του πολύ περιληπτικού μέρους της σχεδίασης αγνοεί την τέχνη, υστερεί χαρακτηριστικά στην τρίπτυχη απαίτηση του Ατομικού Έργου παρουσιάζοντας εδώ υπερτονισμένο Μηχανολογικό, ελάχιστο Ηλεκτρολογικό και καθόλου Ηλεκτρονικό ή προγραμματιστικό μέρος. Πολύ περιληπτικό στην συγγραφή της εργασίας κυρίως  στην οικονομοτεχνική μελέτη.  Μένει σε επίπεδο Φυσικής Πειραματικής ενώ χρησιμοποιεί πολύ βασική σχεδόν πρωτόγονη τεχνολογία παραπέμποντας σε επίπεδο κατασκευών κοντά στην νεολιθική περίοδο που συνειρμικά παραπέμπει να οδηγηθεί η σκέψη των συναδέλφων στην κατασκευή πρωτόγονων εργαλείων με χρήση φελιζόλ.  Κατασκευών που δυστυχώς είναι μια πραγματικότητα αφού συναντάται πολλές φορές και σήμερα σε εκθέσεις κυρίως των ανεκπαίδευτων εκπαιδευτικών.

?   Η λιτή Ανακοίνωση της Δευτέρας 17/09/2007 του Γενικού Τμήματος Παιδαγωγικών Μαθημάτων που ανακοινώνει ότι «λόγω μη κάλυψης του απαιτούμενου αριθμού εισαγομένων στο ΠΕΠΔΙΓΕΤΕ δε θα λειτουργήσει κατά το ακαδημαϊκό έτος 2007-08».

?   Η μη συνέχιση του Πανελλήνιου Διαγωνισμού σε επίπεδο σχολείων για το Μάθημα της Τεχνολογίας.

Μελλοντικά ερωτηματικά και προτάσεις

Α. Μεσοπρόθεσμα

Θεωρώ ύστερα από τα παραπάνω, αρχικά πως θα ήταν χρήσιμο  κατά την άποψή μου να μελετηθούν εκτός του πορίσματος της εργασίας Φιλιού Α ? Καλούρη Ο. ακόμη και τα παρακάτω που αφορούν τους εμπλεκόμενους με το ΠΕΠΔΙΓΕΤΕ φορείς της ΑΣΠΑΙΤΕ:

?   Κατά πόσον θεωρείται επιβαρυντικός παράγοντας στην μη προσκόμιση ικανού αριθμού αιτήσεων το γεγονός ότι ο απόφοιτος ΑΣΕΤΕΜ ή ΑΣΠΑΙΤΕ έχει διδαχθεί το Μάθημα της Τεχνολογίας  στην Σχολή σε προπτυχιακό επίπεδο με αποτέλεσμα να μην εκδηλώνει την πρόθεση για παρακολούθηση ενός ακόμη και Μετα-πτυχικού έτους. Ίσως θα πρέπει να δημιουργηθεί μια διάκριση αφού εισάγεται στο ίδιο εξάμηνο με τον φοιτητή οποιουδήποτε άλλου κλάδου εκτός ΑΣΕΤΕΜ ή ΑΣΠΑΙΤΕ που δεν έχει καν ιδέα περί τίνος πρόκειται.

Μια πρόταση επίλυσης του θέματος αυτού θα ήταν το έτος να απευθύνεται αποκλειστικά στον απόφοιτο της ΑΣΕΤΕΜ ή ΑΣΠΑΙΤΕ όπου και θα διδασκόταν κυρίως πρόσθετες γνώσεις αλλά και την εξέλιξη του Μαθήματος.

Μια δεύτερη πρόταση που θεωρώ και περισσότερο υλοποιήσιμη θα ήταν να διαχωριστούν τα τμήματα σε δυο επίπεδα. Στο μεν πρώτο επίπεδο να διδάσκονται οι φοιτητές την ύλη που έχουν διδαχθεί οι προπτυχιακοί φοιτητές και να απευθύνεται σε όσους κλάδους δεν έχουν διδαχθεί το Μάθημα με σαφή προτεραιότητα μοριοδότησης σε όσους το διδάσκουν στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση για παρακολούθηση του Προγράμματος.  Στο δεύτερο επίπεδο να διδάσκονται πρόσθετες γνώσεις αλλά και την εξέλιξη του Μαθήματος που θα το παρακολουθούν οι Πτυχιούχοι ΑΣΕΤΕΜ η ΑΣΠΑΙΤΕ καθώς και οι απόφοιτοι του πρώτου επιπέδου.

Και στις δυο προηγούμενες περιπτώσεις βασική προϋπόθεση είναι να γίνει πρώτα η έγγραφη πρόταση προς το ΥΠΕΠΘ από την Διοίκηση της Σχολής ζητώντας και διεκδικώντας να δεσμευθεί και να υλοποιηθεί από το ΥΠΕΠΘ πως στις αναθέσεις του Μαθήματος στα Γυμνάσια και Λύκεια οι απόφοιτοι  του δεύτερου επίπεδου θα έχουν προτεραιότητα στην 1η ανάθεση του Μαθήματος της Τεχνολογίας σε σχέση με τους απόφοιτους του πρώτου επίπεδου. Θα πρέπει επίσης να θεσμοθετηθεί από το ΥΠΕΠΘ ύστερα από πρόταση της Διοίκησης της Σχολής και η μοριοδότηση του 2ου επίπεδου σε αριθμό μορίων ίσο με Master. Επίσης θα πρέπει οι παλαιότεροι πτυχιούχοι ΓΕΤΕ και ΠΕΠΔΙΓΕΤΕ να ισοτιμηθούν με το 2ο επίπεδο. Να αναγνωρίζεται το πτυχίο 2ου επίπεδου ισότιμο με Master για την παρακολούθηση άλλων Προγραμμάτων αλλά και για την πρόσληψη στην ίδια την Σχολή. Η λύση αυτή να ισχύσει μέχρι να Πανεπιστημιοποιηθεί η ΑΣΠΑΙΤΕ.

Κατά πόσον θεωρείται επιβαρυντικός παράγοντας στην μη προσκόμιση ικανού αριθμού αιτήσεων πέραν των προαναφερομένων στην εργασία Φιλιού Α ? Καλούρη Ο. το γεγονός, πως λόγω του καθεστώτος της μη Πανεπιστημιοποίησης της ΑΣΠΑΙΤΕ που σημαίνει πως το Πρόγραμμα είναι Μετα-πτυχιακό και όχι Μεταπτυχιακό  οι σπουδαστές του, εκπαιδευτικοί δεν μπορεί να τύχουν εκπαιδευτικής άδειας. Το καθεστώς αυτό που ισχύει για όλα τα Προγράμματα της ΑΣΠΑΙΤΕ επιβαρύνει το ήδη βεβαρημένο πρόγραμμα παρακολούθησης του Προγράμματος. Είναι επίσης γνωστό πως τελεί υπό αμφισβήτηση ακόμη και η άδεια λόγω εξετάσεων που είναι στην διακριτική ευχέρεια κάθε Διευθυντή και Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης να χορηγήσει. Άρα για να επιλυθούν τα θέματα αυτά θα πρέπει να αναζητηθούν οι ανάλογες λύσεις και να πραγματοποιηθούν οι προτάσεις που επιβάλλονται προκειμένου να δημιουργηθεί η ανάλογη νομοθετική ρύθμιση από το ΥΠΕΠΘ.

?    Κατά πόσον θεωρείται επιβαρυντικός παράγοντας στην μη προσκόμιση ικανού αριθμού αιτήσεων επίσης το γεγονός ότι τα αποτελέσματα της επιλογής του Προγράμματος σε όλα τα Προγράμματα της ΑΣΠΑΙΤΕ δίνονται στη δημοσιότητα αφού έχουν ολοκληρωθεί οι αποσπάσεις των εκπαιδευτικών. Έτσι αρκετοί συνάδελφοι της επαρχίας διακινδυνεύουν να βρεθούν στην Αθήνα και να μην έχουν επιλεγεί τελικά για την παρακολούθηση του Προγράμματος. Έτσι αποφασίζουν τελικά να μην κάνουν αίτηση παρακολούθησης. Για την επίλυση του προβλήματος αυτού θα πρέπει να μελετηθεί η χρονική μετατόπιση προς τα πίσω των διαδικασιών καθώς και η επίσπευσή τους. Μια άλλη βέβαια πρόταση που θα μπορούσε ακόμη να συζητηθεί θα ήταν και η εξ αποστάσεως εκπαίδευση.

Εδώ όμως το πρόβλημα δεν ανάγεται στο τι μπορεί, θέλει και επιδιώκει ο Πρόεδρος και η Διοικούσα Επιτροπή της ΑΣΠΑΙΤΕ που τους αναγνωρίζονται οι καλές προθέσεις και η διάθεση για το καλύτερο για αυτήν την πολύπαθη Σχολή που λέγεται ΑΣΠΑΙΤΕ αλλά κυρίως για το τι επιδιώκει και θέλει το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Β. Μακροπρόθεσμα

Οι προτάσεις υπάρχουν στο Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, είναι καταγεγραμμένες και παραμένουν στα συρτάρια του ΥΠΕΠΘ σαν το παλιό καλό κρασί. Όμως και αυτό αν παραμείνει για πολύ όταν ανοίγεται η φιάλη παρουσιάζεται πολλές φορές ξινό. Μήπως πρέπει επιτέλους να ανασυρθούν και να υλοποιηθούν;  Eίναι η στιγμή να τονισθεί η μνήμη των υπευθύνων στο ΥΠΕΠΘ από την Διοίκηση της Σχολής επί τη αφορμή της αποχώρησης της προηγούμενης Διοίκησης του ΥΠΕΠΘ αναφέροντας τις σημαντικότερες προτάσεις που είναι:

?  Με σύντομο χρονοδιάγραμμα να πραγματοποιηθεί η στελέχωση της Σχολής με Καθηγητές μέλη ΔΕΠ και η αξιολόγηση των τμημάτων καθώς και ότι άλλο απαιτείται ώστε να πραγματοποιηθεί η Πανεπιστημιακή μετεξέλιξη της ΑΣΠΑΙΤΕ. Παράλληλα με  συγκεκριμένη πρόταση και χρονοδιάγραμμα να υλοποιηθεί η ισοτίμηση του πτυχίου των πτυχιούχων της ΑΣΕΤΕΜ ΣΕΛΕΤΕ με αυτό των πτυχιούχων της νέας Πανεπιστημιακής ΑΣΠΑΙΤΕ.

?  Ίδρυση τμήματος Τεχνολογίας σε προπτυχιακό επίπεδο κατά τα πρότυπα που προτείνει ο Ν. Ηλιάδης στην ομιλία του σαν ¨ειδική Πανεπιστημιακή σχολή¨ και Μεταπτυχιακού Προγράμματος Ειδίκευσης διετούς διάρκειας όπου αφού αξιολογηθούν τα μαθήματα των αποφοίτων ΓΕΤΕ και ΠΕΠΔΙΓΕΤΕ και ενταχθούν στο πρόγραμμα με προτεραιότητα, να αποκομίσουν Μεταπτυχιακό τίτλο επιπέδου Master. Οι απόφοιτοι αυτοί να έχουν πρώτη ανάθεση το μάθημα της Τεχνολογίας σε όλους τους τύπους σχολείων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Η εισαγωγή στο Πρόγραμμα αυτό να συνεχίσει να γίνεται με αξιοκρατικά κριτήρια. Στο πρόγραμμα θα γίνονται δεκτοί οι απόφοιτοι ΑΣΕΤΕΜ ΣΕΛΕΤΕ και ΑΣΠΑΙΤΕ όπου βαρύνουσα σημασία πρέπει να έχουν ο βαθμός πτυχίου, η εκπαιδευτική προϋπηρεσία και η προϋπηρεσία στο αντικείμενο καθώς και το δεύτερο πτυχίο ενώ πρέπει να έχει μικρή συνεισφορά το πτυχίο Αγγλικών και η πιστοποίηση στην Πληροφορική. Να τονισθεί ιδιαίτερα πως είναι λάθος να εξαφανίζεται η προϋπηρεσία στα κριτήρια ή να εξισώνονται τα Αγγλικά και η πιστοποίηση της πληροφορικής με ένα δεύτερο πτυχίο Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Σε ότι αφορά δε τα Αγγλικά να τονισθεί ιδιαίτερα  ότι αν το Πανεπιστήμιο με το συγγραφικό και ερευνητικό έργο των Καθηγητών του δεν μπορεί να υποστηρίξει Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα αλλά προσπαθεί να ευλογήσει τα γένια του με εργασίες άλλων δεν θα πρέπει να υποστηρίζει Μεταπτυχιακά Προγράμματα. Κάποτε πρέπει να υποστηριχθεί και το σημαντικότατο Ελληνικό Ερευνητικό Έργο. Έτσι θεωρώ πως το επίπεδο έως Lower είναι αρκετό και βασικά δεν πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για αποκλεισμό. Στο Μεταπτυχιακό αυτό πρόγραμμα μπορεί να γίνονται δεκτοί σε ποσοστό μέχρι 50% απόφοιτοι άλλων Πανεπιστημίων εφόσον δεχθούν να παρακολουθήσουν ή να εξετασθούν στα προπτυχιακά μαθήματα της Τεχνολογίας της ΑΣΠΑΙΤΕ.

?  Να ενταχθεί το Μάθημα της Τεχνολογίας αρχικά στην Γ΄ Γυμνασίου και με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα να επεκταθεί σταδιακά σε όλες τις τάξεις στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση  με προοπτική και την Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση.

?  Το ΥΠΕΠΘ σε συνεργασία με το Π.Ι. να επιλύσει επιτέλους τα θέματα εξεύρεσης εργαστηριακών χώρων, εργαστηριακού εξοπλισμού, αναλωσίμων και δημιουργίας βιβλιοθηκών στον χώρο του εργαστηρίου.

?  Να ορισθούν Υπεύθυνοι Εργαστηρίων και να ορισθούν θέσεις Σχολικών Συμβούλων για το Μάθημα που θα έχουν μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στο αντικείμενο.

Συμπεράσματα

Στην εργασία του Φιλιού Α? Καλούρη Ο. αναφέρεται κάτι πολύ σημαντικό. Να υπάρξει για το θέμα που αναλύσαμε στρατηγικός σχεδιασμός. Αυτό πρέπει να ισχύσει για όλους τους εμπλεκόμενους Ελληνικούς φορείς και μάλιστα σε συνεργασία. Αν δεν γίνει αυτό από πλευράς ΥΠΕΠΘ, τουλάχιστον αφού μελετηθούν οι παραπάνω προτάσεις, οι εμπλεκόμενοι φορείς της ΑΣΠΑΙΤΕ ας προβούν στον ανάλογο σχεδιασμό που θα αντιστοιχεί σε έγγραφες προτάσεις προς το ΥΠΕΠΘ τις οποίες πρέπει και να διεκδικήσει ώστε να υλοποιηθούν από το ΥΠΕΠΘ. Ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και η Διοίκηση της Σχολής πρέπει να πρωταγωνιστήσει στην δυναμική στήριξη και στην σύσφιξη των σχέσεων με τους αποφοίτους της όπως παρατηρείται από άλλα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα όπως το Μετσόβειο Πολυτεχνείο που πρόσφατα κατοχύρωσε τα επαγγελματικά δικαιώματα της Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών & Φυσικών Επιστημών. Στα  προηγούμενα και ως λύση της παρούσης χρονικής στιγμής προτείνετε η πιλοτική λειτουργία του ΠΕΠΔΙΓΕΤΕ από την παρούσα σχολική χρονιά. Θεωρείτε δε, επιβεβλημένη διότι μπορεί να δώσει ζωντάνια και νέα ώθηση στο μάθημα και τους διδάσκοντες στη Σχολή καθώς και στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.  Η λύση αυτή θα προετοιμάσει το έδαφος για διεκδικήσεις της ΑΣΠΑΙΤΕ και των Πτυχιούχων της από το ΥΠΕΠΘ ενώ ταυτόχρονα θα ανασυστήσει και θα συντηρήσει το Εργαστήριο και την υποδομή που υποστηρίζει το Μάθημα που τώρα η υποδομή του βρίσκεται προς χρήση σε άλλα εργαστήρια. Τέλος δεν θα πρέπει να χαθεί η ευκαιρία ο Μέντορας της Τεχνολογίας κος Ηλιάδης που ήταν ο κύριος εισηγητής της εισαγωγής του μαθήματος της Τεχνολογίας στην χώρα μας, παρακολούθησε και παρακολουθεί όλη την πορεία και την εξέλιξη του μαθήματος διεθνώς, να μην αφήσει άξιους συνεχιστές του έργου του πριν συνταξιοδοτηθεί.

Αθήνα 30 Σεπτεμβρίου 2007

Με εκτίμηση

Κωνσταντίνος-Βίκτωρ Χατζησταμάτης

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1.Ομιλία με θέμα: «H Τεχνολογική Εκπαίδευση στα Πλαίσια της Γενικής Εκπαίδευσης ως ένα  απαραίτητο Εκπαιδευτικό Αντικείμενο για την Εξοικείωση του Μέσου Πολίτη με το Σύγχρονο Εργασιακό-Οικονομικό-και Κοινωνικό Περιβάλλον. Οι μέχρι σήμερα εκπαιδευτικές πολιτικές που εφαρμόσθηκαν, και οι προοπτικές για το μέλλον». Νίκος Ηλιάδης, Αθήνα, 2007.

2.Εργασία με θέμα:¨Επιμόρφωση των Τεχνολόγων Εκπαιδευτικών: Η περίπτωση του Προγράμματος Ειδίκευσης στην Παιδαγωγική και Διδακτική της Γενικής Τεχνολογίας της Ανώτατης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε.)¨ Ανδρόνικος Ε. Φιλιός, Ουρανία Χ. Καλούρη, Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. ,2004.

3. Ν.309/1976.

4. Υ.Α. 69598/Γ2/10 – 07 ? 2006

5. Έγγραφο ΕΤΕ  Αρ.Πρωτ.13/6-11-2006

6. Έγγραφο ΔΔΕ Χίου Αρ.Πρωτ.5643/3-12-1996

7. Ανακοίνωση 17/09/2007 του Γενικού Τμήματος Παιδαγωγικών Μαθημάτων

Share it...Email this to someoneShare on Facebook16Share on Google+0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0

Sorry, the comment form is closed at this time.