ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟΝ  "ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟ "  ΕΔΩ

 

Ευχαριστώ τους φίλους επισκέπτες του site για τις υπέροχες μαντινάδες που έστειλαν και σας τις αφιερώνω !

 

 

Άστρα μη με μαλώνετε  που τραγουδώ τη νύκτα,

μα είχα πόνο στην καρδιά και βγήκα και τον είπα

 

Το καναρίνι στο κλουβί σφυρίζει και φωνάζει,

όλοι θαρρούν πως τραγουδά μ’ αυτό αναστενάζει

 

Δίδεις χαρά, παίρνεις χαρά, η πίκρα δίδει πόνο,

εγώ δεν θέλω να πονείς να σε θωρώ να λιώνω.

  

Ο θεός τα βάσανα στους δυνατούς τα δίδει

Γιατί εις στους αδύνατους δεν έχει εμπιστοσύνη

 

Κατέχω είναι δύσκολο
να ξανανταμωθούμε
μα λιώνω απ΄ την πεθυμιά 
να ξαναφιληθούμε.

  
Θέλω, δακρύζω, νοσταλγώ

πονώ, ποθώ και λιώνω
σβήνω, πεθαίνω, χάνομαι
για μια ματιά σου μόνο.

  

Πόθε, καημέ, χαμόγελο
σεβντά μου και έρωτά μου
του ονείρου μου Βασίλισσα
έλα στην αγκαλιά μου.

  

Το ξέρω πως επιθυμείς
να μπείς στην αγκαλιά του
να νιώσεις την ανάσα του,
τα χάδια τα δικά του...

  

Τι μαντινάδα να σου πω
ψιμυδευτή μου βιόλα
που ναι τα κάλλη σου πολλά 
και δεν τα βάνει όλα.

  

Στην αγκαλιά μου σ΄έσφιξα
γλυκό μου κοριτσάκι
ο πόθος μου εθέριεψε
και λιώνω σα κεράκι

  

Πόνο ΄χω μέσα στην καρδιά
στο λογισμό αντάρα
δάκρυ θολώνει τη μαθιά
και το μυαλό η λαχτάρα

  

Να χα την τύχη να ΄μουνα
καθρέπτης στον οντά σου
να σε θωρώ οντό ξυπνάς
και φτιάχνεις τα μαλλιά σου.

  

Άγγελος είσαι του Θεού
που ήρθες για να σώσεις
ένα κορμί που σου ζητά
αγάπη να του δώσεις.

  

Τρέχουν τα μάτια δάκρυα
παράπονο δεν έχω
γιατί δακρύζουνε για σε
που θέλω μα δε σ' έχω

  

Οσο κι αν είμαι αδυνατός
και τον σκληρό κι αν κάνω 
μπροστά στα μάθια τση τα δυό
τον έλενχό μου χάνω.

  

Ωσάν τα κρίνα του αγρού
που τη βροχή ποθούνε
έτσι ποθούν τα μάτια μου
τα μάτια σου να δούνε .

  

Πολλές καρδιές παράνομες 
ζούνε και αγαπούνε 
για δε μπορούνε τη χαρά
τη μόνιμη να βρούνε .

  

Τον άγριο τον άνεμο
θα το καβαλικέψω
και θάρθω με το σίφουνα
κόρη και θα σε κλέψω          

  

Μετά από κάθ’ ανατολή
λένε πως είν’ η δύση
μα η φωτιά που μ’ άναψες
δεν πρόκειται να σβήσει

  

Ο πονεμένος του γιατρού
πάντα ζητά βοτάνι
μα εγώ σου ζήτησα φιλί 
κι όμως σου κακοφάνει.

  

Καρδούλα μου και να΄ξερες
πως σ΄εχω επιθυμήσει
έχω τόσες μέρες να σε δω
κ΄αυτό μου΄χει στοιχήσει!

  

Μεταξοδερματένια μου 
μάνα δεν σ΄ έχει κάμει
μον΄ στ΄ αργαστήρι του αργαλειού
 νεράδες σε΄χουν φάνει.

  

Σαν το νερό το λιγοστό 
στη μέση της ερήμου
σε λαχταρώ παλιά φιλιά
αγάπη μοναχή μου.

  

Θέλω μια νύχτα μόνοι μας
να μείνουμε μωρό μου
στην αγκαλιά να σε κρατώ
μέσα στο σπιτικό μου

  

Γλυκοχαράζει ο αυγερινός
κι ο ύπνος δε με παίρνει
οληνυχτίς ο λογισμός
στα μάθιά μου σε φέρνει

  

Άρχισα και κουνιόμουνα
κι είπαν σεισμό πώς κάνει
μα συ μωρό μου πέρναγες
με κόκκινο φουστάνι.

  

Ξημέρωσε και σήμερα
με μία μόνο σκέψη
νάτανε τρόπος να σε δώ
μέχρι να βασιλέψει.

  

Μόνο όταν είμαστε μαζί 
ότι καημό και νά'χω 
έχει η ζωή μου νόημα 
και νιώθω πως υπάρχω .

  

Θεέ μου δίδε τση χαρές
να μή τη δώ να κλάψει 
και δίδε εμένα βάσανα
που' χεις για κείνη γράψει.

  

Αχι και γιάντα σ'αγαπω
και γιάντα σε λατρεύγω, 
σ'ένα θεό επίστευγα, 
και εδά σε δυό πιστεύγω. 

  

Με τσι σαμπάνιας τον ατμό
που το ταρακουνούνε
είναι και το κορμάκι μου
τα μάτια σου σα δούνε

  

 

Αν ήσουν ένα σύννεφο
ήθελα να 'μαι χώμα,
σαν βρέχεις να γινόμαστε
οι δυο μας ένα σώμα

 

Αν χρειαστείς μια αγκαλιά
φώναξε το όνομα μου
κι αν δεν μπορώ να έρθω εγώ
θα στείλω την καρδιά μου

 

Δεν έχει ελπίδα τ' όνειρο
αφού θα ξημερώσει,
και θα 'ρθει ο ήλιος ο φονιάς
πάλι να το σκοτώσει

 

Η θάλασσα και τα βουνά
είναι που μας χωρίζουν
και όταν γυρίζω να τα δω
τα μάτια μου δακρύζουν

 

Βραδιάζει απόψε απότομα
κι εγώ κοιτώ τ' αστέρια,
πως θα θελα να σε κρατώ
μέσα στα δυο μου χέρια...

 

Παρηγορώ την καρδιά
μα δεν παρηγοράτε
λέω της 1000 ψέματα
μα 'κεινη σε θυμάται

 

Πρόβλημα δημιούργησες
στο αστεροσκοπείο,
γιατί έναν ήλιο ξέρανε
μα εδά θωρούνε δυο

 

Μη φοβηθείς αν αισθανθείς
κάτι στα σωθικά σου
εγώ σκαλίζω για να βρω
θέση μες στην καρδιά σου

Εγώ ζηλεύω του κεριού
με την υπομονή του
να στέκει πάντα όρθιο
κι ας λιώνει το κορμί του

 

Έπιασε μπόρα δυνατή
κι εγώ στο σπίτι μόνος
το άχι είν΄ η παρέα μου
και συντροφιά μου ο πόνος!

  

Ήθελα να’ σουνα εδώ
μ’ ένα σου χάδι μόνο
να σβήσεις απ’ τη σκέψη μου
κάθε καημό και πόνο

  

Έφυγες κι ήρθε η μοναξιά
κι αγάπησά τη  τόσο
που τη μορφή σου με το νου
πλάθω να τση τη δώσω

  

Γίνε κυρά μου μοναξιά 
μαζί σου να γεράσω 
να μη φοβάμαι ώστε να ζω 
να φύγεις να σε χάσω.

  

 Ρωτήξανε τη μοναξιά

παρέες για δε κάνει
κι έδειξε εμένα ,κι είπενε
ετούτοσές μου φτάνει!

  

Με μια φωτογραφία σου
τα βράδια μου κοιμούμαι
και μου κρατά τη συντροφιά
που τώρα υστερούμαι.

  

Έφυγε εκείνη π΄αγαπώ
και έμεινα μοναχός μου
κουρέλι με κατάντησε
και έχασα το φώς μου.

  

Έμαθα εγω και μοναχός
και δε παραπονιούμαι
και μαγερεύω και δειπνώ
και θέτω και κοιμούμαι.

  

Φίλο δεν έκαμα ποτέ
να μη γενεί εχθρός μου
γι΄αυτό και γω αποφάσισα
να ζήσω μοναχός μου.

  

Ένα σου ναι, χρόνους πολλούς
χωρίς αγάπη άλλη
θα περιμένω αγόρι μου
κι μοναξιά, χαλάλι!

  

Τη μοναξά ανε φοβηθείς
κορφές μην ανεβαίνεις
γιατί όσο βγαίνεις στα ψηλά
τόσο πιο μόνος μένεις.

  

Κάθε που νιώθεις μοναξιά 
και πόνο να σε δέρνει 
δίνε φτερά του λογισμού
κοντά μου να σε φέρνει

  

Αν ήτανε η μοναξιά
καλύτερη απο σένα
θα παύανε τα μάτια μου 
να είναι δακρυσμένα.

  

Ούτε φωνή ούτε ακρόαση
δεν έχω από σένα.
Άραγε πια δε μ΄ αγαπάς,
δε νοιάζεσαι για μένα;

  

Τη γέφυρα των στεναγμών
μόνος θα την περάσω
αφού δεν είναι δυνατό
κοντά σου για να φτάσω.

  

Μην πείς πώς νιώθεις μοναξιά
γιατί δέν σε πιστεύω,,
αφού ξεχνώ απάνω σου
τη σκέψη μου όντε φεύγω...

  

Στή μοναξιά μου ανέ βρεθεί
καρδιά και να μήν κλάψει,
φαίνεται θά ΄ναι αναίσθητη
και να χτυπά θα πάψει.....

  

Όταν θα πέσει η νυχτιά
και θα ΄ναι ψυχρό τ΄ αγέρι
το φεγγαράκι θα ρωτώ
που ΄ν΄ το δικό μου ταίρι

  

Η μόνη που θα άντεχε
στο πλάι μου να μείνει 
είν’ η σκιά μου μα κι αυτή 
στη συννεφιά μ’ αφήνει

  

Όποτε νιώθεις μοναξιά 
να μου το πείς και θα ΄ρθω 
για να μην νιώθεις μόνος σου 
όσο εγώ υπάρχω.

  

Είμαι στα όρη ,στα βουνα
εις των οζώ τσοι τόπους
δεν την μπορώ τη μοναξιά
ανάμεσα στ΄ ανθρώπους.

  

Πάντα το μοναχό δεντρό
στον άνεμο λυγίζει
γιατί δεν έχει δίπλα του
άλλο να το στηρίζει..

  

Έφυγε εκείνη π΄αγαπώ
και έμεινα μοναχός μου
στο δρόμο με παράτησε
κι ας ήταν ο Θεός μου.

  

Έκαμα γω και με πολλούς
έκαμα και με λίγους
μα ξεχωρίζει η μοναξά
απ΄όλους μου τσι φίλους.

  

Αφήσε τε με μοναχό
θέλω να μείνω μόνος
θέλω να κουταλομετρώ
και να με τρώει ο πονος.

  

Τη μοναξιά δεν τη μπορεί
ούτε και το πιστόλι
γι΄ αυτό και δεν τη παίζουνε
τη γεμιστήρα όλη.

  

Αγάπη μου μοναδική
ξέρεις μου λείπεις τόσο
μέρες να φύγουν καρτερώ
ώσπου να σανταμώσω

  

Μια τιμωρία ο Θεός
μεγάλη μου΄ χει δώσει
στ΄ όνειρο να μαστε μαζί
κι ΄ντε ξυπνούμε όχι!

  

Μόνος ξυπνώ μπλιό το πρωί
και πάλι θέτω μόνος
είναι Θεέ μου άσχημος
τσι μοναξιάς ο πόνος.

  

Κλείσε τα μάτια και ο,τι δείς 
με την ζωή μου μοιάζει
σκοτάδι και ατελείωτο 
της μοναξιάς μαράζι.

  

Το κάθε μέτρο μαχαιριά
η κάθε οργιά φαρμάκι
κι αστροπελέκια θ άντεχα
για ένα σου φιλάκι.

  

Άφυλλο και μισόξερο
δεντρί η μοναξιά 'ναι
και ίσα που οι ρίζες του 
όρθιο το κρατάνε.

  

Τρέμω στη σκέψη πως μπορεί 
μιά μέρα να σε χάσω 
κι έτσα καημό προστάτευε 
Θέε μου μή δοκιμάσω .

  

Δεν θα σ' αφήσω μάτια μου 
τον χωρισμό φοβάμαι
γιατί θε να' ρθει μιαν αυγή 
που πάλι μόνος θα' μαι.

 

Κατέχω είναι δύσκολο
να ξανανταμωθούμε
μα λιώνω απ΄ την πεθυμιά 
να ξαναφιληθούμε.

  

Θέλω, δακρύζω, νοσταλγώ
πονώ, ποθώ και λιώνω
σβήνω, πεθαίνω, χάνομαι
για μια ματιά σου μόνο.

  

Πόθε, καημέ, χαμόγελο
σεβντά μου και έρωτά μου
του ονείρου μου Βασίλισσα
έλα στην αγκαλιά μου.

  

Το ξέρω πως επιθυμείς
να μπείς στην αγκαλιά του
να νιώσεις την ανάσα του,
τα χάδια τα δικά του...

  

Τι μαντινάδα να σου πω
ψιμυδευτή μου βιόλα
που ναι τα κάλλη σου πολλά 
και δεν τα βάνει όλα.

  

Στην αγκαλιά μου σ΄έσφιξα
γλυκό μου κοριτσάκι
ο πόθος μου εθέριεψε
και λιώνω σα κεράκι

  

Πόνο ΄χω μέσα στην καρδιά
στο λογισμό αντάρα
δάκρυ θολώνει τη μαθιά
και το μυαλό η λαχτάρα

  

Να χα την τύχη να ΄μουνα
καθρέπτης στον οντά σου
να σε θωρώ οντό ξυπνάς
και φτιάχνεις τα μαλλιά σου.

  

Άγγελος είσαι του Θεού
που ήρθες για να σώσεις
ένα κορμί που σου ζητά
αγάπη να του δώσεις.

  

Τρέχουν τα μάτια δάκρυα
παράπονο δεν έχω
γιατί δακρύζουνε για σε
που θέλω μα δε σ' έχω

  

Οσο κι αν είμαι αδυνατός
και τον σκληρό κι αν κάνω 
μπροστά στα μάθια τση τα δυό
τον έλενχό μου χάνω.

  

Ωσάν τα κρίνα του αγρού
που τη βροχή ποθούνε
έτσι ποθούν τα μάτια μου
τα μάτια σου να δούνε .

  

Πολλές καρδιές παράνομες 
ζούνε και αγαπούνε 
για δε μπορούνε τη χαρά
τη μόνιμη να βρούνε .

  

Τον άγριο τον άνεμο
θα το καβαλικέψω
και θάρθω με το σίφουνα
κόρη και θα σε κλέψω          

  

Μετά από κάθ’ ανατολή
λένε πως είν’ η δύση
μα η φωτιά που μ’ άναψες
δεν πρόκειται να σβήσει

  

Ο πονεμένος του γιατρού
πάντα ζητά βοτάνι
μα εγώ σου ζήτησα φιλί 
κι όμως σου κακοφάνει.

  

Καρδούλα μου και να΄ξερες
πως σ΄εχω επιθυμήσει
έχω τόσες μέρες να σε δω
κ΄αυτό μου΄χει στοιχήσει!


Μεταξοδερματένια μου

μάνα δεν σ΄ έχει κάμει
μον΄ στ΄ αργαστήρι του αργαλειού 
νεράδες σε΄χουν φάνει.

  

Σαν το νερό το λιγοστό 
στη μέση της ερήμου
σε λαχταρώ παλιά φιλιά
αγάπη μοναχή μου.

  

Θέλω μια νύχτα μόνοι μας
να μείνουμε μωρό μου
στην αγκαλιά να σε κρατώ
μέσα στο σπιτικό μου

  

Γλυκοχαράζει ο αυγερινός
κι ο ύπνος δε με παίρνει
οληνυχτίς ο λογισμός
στα μάθιά μου σε φέρνει

  

Άρχισα και κουνιόμουνα
κι είπαν σεισμό πώς κάνει
μα συ μωρό μου πέρναγες
με κόκκινο φουστάνι.

  

Ξημέρωσε και σήμερα
με μία μόνο σκέψη
νάτανε τρόπος να σε δώ
μέχρι να βασιλέψει.

  

Μόνο όταν είμαστε μαζί 
ότι καημό και νά'χω 
έχει η ζωή μου νόημα 
και νιώθω πως υπάρχω .

  

Θεέ μου δίδε τση χαρές
να μή τη δώ να κλάψει 
και δίδε εμένα βάσανα
που' χεις για κείνη γράψει.

  

Αχι και γιάντα σ'αγαπω
και γιάντα σε λατρεύγω, 
σ'ένα θεό επίστευγα, 
και εδά σε δυό πιστεύγω. 

  

Με τσι σαμπάνιας τον ατμό
που το ταρακουνούνε
είναι και το κορμάκι μου
τα μάτια σου σα δούνε

  

Με όλα τ΄ άστρα τ΄ ουρανού
κέντησα τη μορφή σου
κι όταν εκείνανε κοιτώ
θαρρώ πως ειμ΄ μαζί σου.

  

Αν κάποιο αστέρι ξαφνικά
το δεις στη γη να πέσει
κάμε ευχή απ΄ αγαπάς
ποτέ να μην πονέσει!

  

Είσαι του γαλαξία μου
το φωτινό αστέρι
μα θάρθει κάποτε ο καιρός
που θα σε κάνω ταίρι

  

Κοιτάζω τ΄ άστρα τ΄ ουρανού
βλέπω το πρόσωπο σου,
όλα μαζί δε κάνουνε
τη λάμψη των ματιών σου.

  

Αστέρι είσαι & γι΄ άυτό
κανείς δεν αμφιβάλει
μα πόσα αστέρια χάνονται
πρίν η αυγή προβάλει..

  

Μου ΄στειλε προσκλητήριο
θεε μου τι θράσος έχει
που έγινε αστέρευτη πληγή
το δάκρυ μου και τρέχει.

  

Κοιτάζω τ΄άστρα τ΄ουρανού
θεε μου να πέσει ένα
να κάνω ευχή να μη μπορείς 
να ζεις χωρίς εμένα.

  

Ζηλεύγω τον τον ουρανό
απου χει τόσα αστέρια
κι εγώ τ΄ αστέρι που ποθώ
είναι σε ξένα χέρια.

  

Κοιτάζω τ΄ άστρα τ΄ ουρανού
μα ξεχωρίζει ένα
και στη μορφή του φαίνεται
πως βλέπω εγώ εσένα

  

Συννέφιασε στο Ρέθυμνο
και τ΄ άστρα εχαθήκαν
κι εμένα που τα ξάνοιγα
αμοναχό μ΄ αφήκαν.

  

Μέτρησα τ΄άστρα τ΄ ουρανού
αλλά μου λείπει ένα
φαίνεται πως δεν μέτρησα 
μωράκι μου εσένα.

  

Νύχτα μου ρίξε τ΄ άστρα σου
σεντόνι να γενούνε,
να κοιμηθεί η Αθηνά 
χωρίς εμένα πού ναι ..

  

Τ΄αστρα καταλαβαίνουνε
τα βάσανα που σέρνω
γι΄αυτό και γω κάθε βραδιά
να βγούνε περιμένω.

  

Κοιτάζω τ΄ άστρα τ΄ ουρανού
μα λείπει το δικό μας
φαίνετε ότι χάθηκε 
μετά τον χωρισμό μας.

  

Στ΄ άστρα εκμυστηρεύτικα
κι απόψε τα όνειρά μου 
κι ας παραμένουνε νεκρά
μέσα στην αγκαλιά μου....

  

Ρώτηξε τ΄άστρα να σου πούν
τα βράδια πως περνάω 
και δίχως αφορμή ζητάς
να μη σε αγαπάω.


Κοίταξε τα άστρα του ουρανού

και όποιο λειψά φωτίζει
είναι η καρδιά μου που έπαψε
σε αγάπη να ελπίζει

  

Άστρα που βρίσκεστε ψηλά
δείτε κι εμέ λιγάκι
κι η ομορφιά μιας λυγερής 
με πότισε φαρμάκι.

  

Μ' άστρα θα πλέξω στέφανο  
και σου το κάμω δώρο 
αφού είσαι Βασίλισσα
μές στση καρδιάς το θρόνο.

  

Τα άστρα τα χιλιομέτρητα 
με βάλαν να μετρήσω 
να πέσω σε λογαριασμό 
να σου ξελησμονήσω .

  

Σου στέλνω αστέρια απο ψηλά
έβγα να δείς χαρά μου 
που σχηματίζουν σ'αγαπώ
κι ας είσαι μακριά μου .

  

Τ' άστρα θωρρώ και σκέφτομαι 
Θέε μου να πέσει ένα
να κάνω ευχή να μή μπορεί 
να ζεί χωρίς εμένα .

  

Όταν θα δεις και πέσουνε
όλα τ΄ αστέρια φως μου
τότε θα βγει απ΄ την καρδιά
για πάρτη σου ο καημός μου!

  

Φεγάρι κι άστρα μια βραδιά
άμα θα δείτε εκείνη
πέτε μου αν ήταν μοναχή
ή σ΄ άλλο αγάπη δίνει!

  

Αστέρια σβήστε εκεί ψηλά
να πέσει το σκοτάδι
να μη τη βλέπω να αντιδρά
σε αλλουνού το χάδι.

  

τα άστρα κάνουνε γιορτή 
και μ΄ έχουν καλεσμένο 
μα δεν θα πάω εγώ γιατί 
εκείνη περιμένω

  

Κοιτάζω τ΄άστρα τ΄ουρανού
με μάτια δακρυσμένα
και τα ρωτώ τι έφταιξε 
κι έφυγες από μένα

  

Μέτρησε η νύχτα τ΄άστρα της
και λείπει ένα ζευγάρι
χαμήλωσε τα μάτια σου
μην έρθει και στα πάρει.

  

Όσα κι αν έχει ο ουρανός
αστέρια να φωτίζουν
τα δυο σου ματια αγάπη μου
εμένα μαγνητίζουν.

  

Τ΄άστρα κοιτώ στον ουρανό
την λάμψη τους που ρίχνουν
και που καθρέφτες γίνοντε
και τη μορφή σου δείχνουν.

  

Της άνοιξης είσαι πουλί
του φθινοπώρου αέρας
της νύχτας είσαι αστερισμός
και ο ήλιος της μέρας

  

Αστέρια υπάρχουνε πολλά
μα σαν είσαι κοντά μου
μονάχα ένα εγώ θωρώ
κι είναι στην αγκαλιά μου.

  

Δεν ξανακάνω μπλιό ευχές
στ΄ αστέρια που δεν φτάνω
βαρέθηκα για μια χαρά να
κάνω το ζητιάνο !

  

Στείλε της τ΄άστρα τ΄ουρανού,
Θεέ μου αυτή την νύχτα,
για να της πουν το σ΄αγαπώ,
κι΄ύστερα καληνύχτα..

  

Κοιτάζω τ΄ άστρα του ορανού
που σ΄αγαπώ  μου λένε
και θά΄ ρθουν πίσω να σου πούν
τα μάτια μου πως κλαίνε.

  

Ρώτησα τ΄άστρα τ΄ ουρανού
και σ΄ είδαν δακρυσμένη
κι είπανε για παρηγοριά
είναι αλλού βαλμένη.

  

Μπαξέ μου μήν ανθοφορείς 
και σύ φεγγάρι φέξε 
ήλιε κι εσύ απου θωρείς 
έλα κοντά μου τρέξε...

  

Ρώτηξε τ΄ άστρα να σού πούν
πόσο πονώ για σένα
πού με θωρούν κάθε βραδιά
με μάτια δακρυσμένα

  

Οπου κι αν πας όπου σταθείς,
στον ουρανό επάνω
πάντα ένα αστέρι θα κοιτώ,
στο νου για να σε βάνω.

  

Θωρρώ τ' αστέρια τ' ουρανού 
να σβήνουν ένα - ένα 
φαίνεται πως δεν θέλουν μπλιό
να συγκριθούν με σένα .

  

Πέφτουν τ'αστέρια τα θωρώ
κι'όμως ευχές δεν κάνω
γιατί το ξέρω πάντοτε
οτι αγαπώ το χάνω!!!

  

Μέτρησα τ' άστρα τ' ουρανού 
αλλά μου λείπει ένα 
φαίνεται δεν εμέτρησα 
αγάπη μου εσένα .

  

Θέε μου μια χάρη σου ζητώ
και θέλω να τη κάνεις
γράψε με τ' άστρα σ'αγαπώ 
για να τη κουζουλάνεις.

   

Είσαι φωτιά στο δάκρυ μου 
αέρας στην πνοή μου
είσαι ένας άγγελος γλυκός 
που καίει την ψυχή μου

  

Εγώ σου έδωσα φτερά
άγγελο να σε λέω
μ΄αυτά γινήκαν αφορμή
να φύγεις και να κλαίω

  

Έψαξα τ΄ άστρα τ΄ ουρανού
τη γη και το φεγγάρι
μα δεν εβρήκα άγγελο 
με τη δικιά σου χάρη

  

 Όποιου αγγέλου ομορφιά

κι αν έχεις πάρει φως μου 
κάλλη που ζωγραφίζουνε 
τις ομορφιές του κόσμου

  

Λένε πως είναι στσ΄ ουρανούς
οι αγγέλοι και πετούνε
μα ΄γω συχνά τσι συναντώ
στη γη και περπατούνε

  

Τα αγγελικά τα μάτια σου,
σφαίρες παντού σκορπούνε,
στο δρόμο όντε περπατάς,
τους άντρες εκτελούνε.

  

Στσ΄ αγγέλους επαράγγειλα
την έννοια σου να έχουν
μα μου ΄παν πως οι άγγελλοι
αγγέλους δεν προσέχουν.

  

Μελαχρινέ μου άγγελε
μια χάρη θέλω μόνο
να ζεις με το χαμόγελο
όποιον κι αν έχεις πόνο

  

Όλοι οι αγγέλοι τ΄ουρανού
κάτσανε συντροφιά μου
και μου ΄παν να χαμογελώ
κι ας είσαι μακριά μου

  

Εσένα έπλασε ο Θεός
να σ΄εχω στο πλευρό μου
γιατί εθέλησε κι αυτός
να σ΄έχω άγγελό μου.

  

Με τα φτερά τσ αγάπης σου
στα σύννεφα ανεβαίνω
κι ενώ αγγέλοι δεν πετούν 
εγώ τα καταφέρνω

  

Στον ύπνο είπα του θεού
να΄ρθει να σε φυλάει
άγγελοι αγγέλους δεν φυλούν
είπε μου και γελάει

  

Ζηλεύει ο θεός 
και δάκρυα με βρέχει
που΄χω έναν άγγελο
που ο θεός δεν έχει.

  

Άγγελοι ζωγραφίσανε 
μωρό μου τη μορφή σου
και κάθονται και βλέπουνε
τα άστρα και το κορμί σου.

  

Όντε ποθάνω και θαφτώ  
λιώσω και γίνω σκόνη
ως και το κοκκαλάκι μου
θα σ΄ αγαπά ακόμη

  

Ο λογισμός μου, καθ΄ αργά,
ξυπνά τη θύμισή σου
και ταξιδεύουνε μαζί
σ΄ τσ΄ αυλές του Παραδείσου.

  

Τα μάθια σου αντίκρυσα
κι όλον τον κόσμο είδα
αμα απο τότε αγέρι μου
σε γύρεψα μα ίντα..

  

Σάν τα θωρώ τα μάθια σου
ψηλώνει ο ψηλορείτης
και στο γαλάζιο ντύνονται
οι ομορφιές στι Κρήτης.

  

Φοβάμαι πως μου έλειψες
μα δε πειράζει κιόλα
πάλι θα σμίξουμε ξανά
Ανωγειανή μου βιόλα.

  

 Φοβάμαι πως σε έχασα

μα δε με νοιάζει κιόλα
όπου κιαν είσαι σ΄ αγαπώ
μελαχροινή μου βιόλα.

  

Κατέχεις ήντα ΄ν΄ ο έρωτας
μια φλόγα που δε σβήνει
σαν άψει μέσα στην καρδιά
βράζει σαν το καμίνι

  

 ήθελα νασαι ουρανός

και εγώ δικό σου αστέρι
να με κρατάς στην αγκαλιά 
παντοτινό σου ταίρι

  

Καράβια πάνε κι έρχονται
μα η αγάπη μένει
εκεί μονάχη στο βοριά 
βουβή να περιμένει...

  

Τα μάτια σου τα όμορφα
λάμπουν σαν τα αστέρια
και ο ήλιος την ημέρα 
δεν μπορεί να τα κάνει πέρα.

  

Τι κι αν με κάνει να πονώ
Τι κι αν με κάνει να κλαίω 
τα μάθια του μόνο σα δω
τρελαίνομαι σου λέω.

  

Ήθελα να΄μουν άνεμος,
σαφί να σε χαιδεύω
και να σου λέω ψυθιριστά 
το πόσο σε λατρεύω

  

Κάνω τη σκέψη μου πουλί
να ρθεί στη κάμαρα σου
το καληνύχτα να σου πεί
να μείνει συντροφιά σου

  

Αγάπη είναι όντε γελάς
να χαίρετ΄ η καρδιά τση
κι όντε πονείς να τρέχουνε
βροχή τα δάκριά τση!

  

Αγάπη είναι να μπορείς
να τση κατείς τη χέρα
και να τση λες το σ΄ αγαπώ
τη νύχτα και τη μέρα!

  

Αγάπη είναι να πονείς
μα να μην το κατέχει
πως πόνο μέσα η καρδιά
η εδική σου έχει!

  

Όταν εγνωριστήκαμε
μικρό μου χαϊδεμένο
ένα λουλούδι μου άνθισε
που ήτανε μαραμένο!

  

Όταν θα δω την αγαπώ
εις το ΤΕΙ τση Κρήτης
γίνομαι ένας απ΄ τσ΄ αητούς
απου ΄χει ο Ψηλορείτης!

  

Όσο βαρίχνει σίδερο
σκληρά όντε σε χτυπήσει
τόσο πολύ επιθυμώ
αυτή να μ΄ αγαπήσει1

  

 Αφού εσύ κατάφερες

τόσο να σ΄ αγαπήσω 
μακριά σου πες μου πως μπορώ
ένα λεπτό να ζήσω

  

Ψάχνω να βρώ το φάρμακο
να πίνω να κοιμούμαι 
να το ναρκώνω το κορμί 
να μή τη συλλογούμαι.

  

Στου τάφου μου το μάρμαρο 
θα γράψω τ΄ όνομά σου
για να περνάς να τα θωρείς
 τ΄ αποτελέσματά σου.

  

Άν ήτανε η αγάπη σου 
σαν του νερού το κύμα
ε τότε ολόκληρη ζωή
θα ήμουν εγώ το θύμα.

  

Άνοιξε την καρδούλα σου,
να έμπω εγώ μέσα
και άφησε την ψυχούλα σου, 
σε μένα την γιατρέσσα.

  

Αδιαφορώ που δεν μπορείς
αγάπη να μου δώσεις
στου χρόνου τα γυρίσματα
ίσως να μετανιώσεις.

  

Αγάπη είναι ν΄αγαπάς
και να το λές αλήθεια
παρά να λές το σ΄αγαπώ
μονάχα από συνήθεια.

  

Ευχαριστώ στη μάνα σου
πρέπει να πω μικρή μου
γιατί αυτή σε γέννησε
και σε κανα δική μου!

  

Χρόνοι διαβαίνουν και περνούν
μα πάντα σε θυμάμαι 
με τη γλυκιά σου ανάμνηση 
πλαγιάζω και κοιμάμαι

  

Όπως σε αγαπώ δε σ΄αγαπά
η μάνα που σε γέννα
γιατί ΄χει κι άλλα ν΄αγαπά 
μα ΄γω ΄χω μόνο εσένα

  

Όλοι ΄χουν εικονίσματα 
και προσκυνούν απάνω 
μα ΄γω στα μάτια σου τα δυο
την προσευχή μου κάνω

  

Μ΄ ένα ματσάκι όνειρα
και μια καρδιά στα χέρια,
σε περιμένω ,καθ΄ αργά,
στου ύπνου τα λημέρια.

  

Κόκκινο είναι το δάκρυ μου
όταν θα βγει για σένα
γιατί ανακατεύεται
με της καρδιάς το αίμα.

  

Παίξε με ευθεία στήν καρδιά
αν είναι να σε χάσω
και γω ψηλά στόν ουρανό
θα σου χαμογελάσω.

  

Με ένα φτερό δεν πέταξε 
ποτέ πουλί κανένα
τα έχω όμως και τα δυο
και όμως πετώ για σ΄΄ενα

  

 Φοβάμαι πως μου έλειψες

μα δε πειράζει κιόλα
πάλι θα σμίξουμε ξανά
Ανωγειανή μου βιόλα.

  

Τα μάτια σου τα καστανά
εμένανε πλανέψαν
μα της αγάπης μήνυμα
ποτέ τους δε μου πέψαν.

  

Μες την καρδια μπήκες κρυφά
και κάθησες κι χάμο
και τώρα αν φύγεις μακριά
καλλια΄ χω να πεθάνω.

  

Σαν το πιστόλι εμπλοκή
παθαίνει η καρδιά μου
οταν σε δω αγάπη μου
μία φορά μπροστά μου

  

θέε μου να ΄χα τη δύναμη 
το χρόνο να παγώσω 
η ώρα ποια να μην κυλά
κ οτι έχω να στο δώσω.

  

Μαζί επερπατήσαμε
της νήσου τα σοκάκια
όπου το πρώτο μου φιλί
μου πήρες στα σκοτάδια

  

Τα μάτια σου τα όμορφα
λάμπουν σαν τα αστέρια
κ ο ήλιος την ημέρα 
δεν μπορεί να τα κάνει πέρα

  

Ειν΄η αγάπη μοναξιά
με ΄κείνην θα γεράσω
και δεν φοβάμαι, όσο θα ζω
μη φύγει και τη χάσω

  

Πίνω το μπρούσκο του σεβντά
που με κερνάς κερά μου
και μεθυσμένη η σκέψη μου
σε φέρνει στα όνειρα μου

  

Αγάπη είναι να πονείς
μα να πονεί κι εκείνη
και όχι μόνος να πονείς
τσι πόνους που σ΄ αφήνει!

  

 Αγάπη είν΄ το αίσθημα

απου ΄χω στην καρδιά μου
κι ότι μπορώ θα κάνω εγώ
για πάρτη σου κερά μου!

  

Ήντα να κάμω του σεβντά
να μην πονεί η καρδιά μου
για δε μ΄ αφήνει η σκέψη τση
κι είναι σαφή κοντά μου!

  

Όταν εγνωριστήκαμε
ήτανε μεσημέρι
κι όλιος λάμψη σου δωκε
άσπρο μου περιστέρι!

  

Όλα τ΄ αστέρια τ΄ ουρανού
κι αν μαζευτούν μπροστά σου
όλα μαζί δεν έχουνε 
τη λάμψη της καρδιάς σου.

  

Δέν έχω περιθώρια 
να κάμω αγάπη άλλη,,
εσύ ΄σαι η τελευταία μου
μα είσαι σκιάς μεγάλη.

  

Ένα μικρό που γνώρισα
μ΄ έβαλε στο κλουβί του
μ΄ αρέσει μου να κελαιδώ
για χάρη εδική του

  

Του τάφου μου η ταφόπλακα
θέλω να ΄χει τη Κρήτη
κι αντί λιβάνι πάνω τζη
χώμα του Ψηλορείτη! 

  

Αφού εσύ κατάφερες 
τόσο να σ΄ αγαπήσω 
μακριά σου πες μου πως μπορώ 
ένα λεπτό να ζήσω

  

 Σε με φιλί θε να ζητάς

και εγώ θα σου το δίνω,
και τση αγάπης ολόκληρη αγκαλιά,
εσένανε θα κλείνω.

  

Όταν πεθάνω και ταφώ
δεν θέλω εσύ να κλάψεις
ούτε στο τάφο να βρεθείς
κερί για να μ΄ανάψεις.

  

Αγάπη είναι η γιατρειά
στον άλλο σαν πονάει
και να προσέχεις που πατά
έστω και αλλού αν πάει.

  

Όλο το εικοσιτετράωρο
εσένα συλλογούμαι
μα μη θαρρείς πως σε ξεχνώ
την ώρα που κοιμούμαι!

  

Απού χει αγάπη στα μακριά
πολύς είν ο καημός του
βγάζει φωτιά χωρίς καπνό
ο αναστεναγμός του!

  

Οπως χαιδεύει η άνοιξη
τα δέντρα και ανθούνε 
έτσα τα φύλλα τσι καρδιάς
ανοίγουν σα σε δούνε.

  

Εγώ ΄μαι που κοιμήθηκα 
ολόγυμνος στο χιόνι 
μα ΄χα τσ΄ αγάπης την φωτιά
κοντά να με πυρώνει

  

Όσες πληγές μου άνοιξες 
μικρή μου αν θυμάσαι 
να γίνουν τριαντάφυλλα 
απάνω να κοιμάσαι

 

 

Σαν εκκλησιά στην έρημο 
που δεν την λειτουργούνε 
ετσά ΄ναι κείνος π΄ αγαπά 
και δεν τον αγαπούνε

  

Ήθελα να ΄μουνα νερό 
στη βρύση του σπιτιού σου 
και όταν με πίνεις να γροικώ 
τη γλυκά τ΄ αχειλιού σου

  

Οι λέξεις κι αν με πίκραναν
κι η καρδιά πονάει
η σκέψη μου αδάμαστη
όλο σε σένα πάει

  

Ότι ανθεί μαραίνεται 
σύμφωνα με τη φύση 
όμως τσ’ αγάπης ο ανθός 
κανόνες δε γνωρίζει

  

Σκέφτηκα να σ΄αρνηθώ
και ν΄αγαπήσω άλλη
μα δεν εδέχθη η καρδιά
υπογραφή να βάλει

  

Πέμπω σου χαιρετίσματα
απ΄ τση καρδιάς τους τόπους
εκεί δε μπαίνει ο κάθα ής 
διαλέυγω τους ανθρώπους.

  

Ποιος τοπος είναι ο πιο κρύφός 
από το νου τ\\΄ ανθρώπου
σ΄έκρυψα κι όμως φαίνεσαι
στην όψη του προσώπου

  

Όταν στα μάτια με θωρείς
νιώθω σα να γεννιέμαι
για ένα πλάσμα σαν κι σε
το φως μου απαρνιέμαι.

  

Αν το μπορούσα πιο πολύ
Κερά θα σ΄αγαπούσα
Μα αγαπώ και τη ζωή
Που κάποτε μισούσα.

  

Αν μας χωρίζει τώρα η γης
Και ο πόνος μας νικάει
Πνίξε κερά το στεναγμό
Και ο καιρός περνάει.

  

 Μην κλαίς κερά μου και πονείς

που είσαι μακριά μου
άσε να κλαίς  για τσι χαρές  
που θα γευτείς κοντά μου.

  

 Λίγο να ήμουνα θεός

θα γύριζα το χρόνο
να ΄μουν και πάλι άγνωστος
για σένα νε να λιώνω.

  

Αν ήσουνα φεγγάρι μου
μακριά απ΄ τη ζωή μου 
ο ήλιος θα ΄ντονε οχτρός
και μαύρη η ψυχή μου.

 

Τα μάτια σου μου μοιάζουνε
με θεϊκά σημάδια
που λένε ζήσε τη ζωή
με τσι κεράς τα χάδια.

  

Θεέ μου το πλάσμα σου
σήκω με μιάς και κοίτα
να δεις στα μάτια της τα δυό
πως τη ζωή μου βρήκα.

  

 Του ουρανού γυρεύουνε

τ΄ άστρα να σε χορτάσουν
και τη μορφή σου να χαρούν
πριν και αυτά γεράσουν.

  

Δεν ήξερα κερά ξανθή
πως ζούσες τόσα χρόνια
και η θλίψη τότες φάνταζε
πως θα κρατούσε αιώνια.

  

Το πρώτο που σε γνώρισα 
και βρέθηκα κοντά σου
η καλοσύνη κι η ομορφιά
φώλιαζε στη ματιά σου.

  

Όποιος κοιτάξει εσένα νε
θα τον εμπαλοτάρω,
Ματιά στην κοπελιά μου
εγω δεν την γουστάρω

  

Από κοντά σου θα χαθώ
φεύγω και μη με ψάξεις
ετσά μ΄εγώ και δεν μπορείς
εσύ να με αλλάξεις.

  

Με λάθος τρόπο αγαπάς
κ΄ είναι κερά μου κρίμα
να σου κυριεύει την καρδιά
το πάθος για το χρήμα.

  

Ο έρωτάς σου μ΄ έκανε
να πιάνω τα μπαράκια
και να μεθώ με τζόνυ μπλέ
και με διπλά σφινάκια.

  

Να σ΄ αγαπήσω πιο πολύ 
μπορώ μα δεν το κάνω 
γιατί συνήθως στη ζωή 
ότι αγαπώ το χάνω.

  

Αγάπη απού΄ναι αληθινή
όσα και να περάσει
πάντα θα στέκει όρθια
είσαμε να γεράσει.

  

Από το Ράβδουχα είμαι γώ
γιαυτό και ξεχωρίζω
και την καρδιά που σού΄ δωκα
για πάντα στη χαρίζω.

 

Ήθελα να ΄μουν δάκρυ σου  
κι όταν θα  κλαίς να κάνω  
ζωγραφιστό το σ΄αγαπώ  
στο μάγουλό σου επάνω.

 

Σ΄αγάπησα όπως αγαπά 
η μάνα το παιδί της
που ανε το χάσει κάποτε 
τελειώνει κι η ζωή της

  

Αν ήξερε η μανα μου
ήντα σεβντά εγέννα,
θα με πνιγε στη γέννα της
να μη σε κάψω εσένα

  

Θά θελα να΄μουν μάγισσα
να κλέψω τη καρδιά σου
να την κρατώ στα χέρια μου
με όλα τα όνειρά σου.

  

Χίλια τ΄ αστέρια τ΄ ουρανού
μα το φεγγάρι ένα,
μες στο μυαλό μου έχω πολλά
μα στην καρδιά μου εσένα!!

  

Αν η ζωή μου τέλειωνε
κι είχα να πω μια λέξη
τ΄ αέρα ένα "σ΄ αγαπώ"
θα ΄δινα να σου πέψει.

  

Η πρώτη αγάπη στη καρδιά 
έχει βαθιά ριζώσει 
τσ΄ άλλες αγάπες πολεμά 
να τση ξεθεμελιώσει

  

Μίλησε η αγάπη κι είπε του 
του έρωτα μια μέρα 
εσύ στις μπόρες χάνεσαι 
μα γω τις κάνω πέρα

 

Όντε τ’ αστέρια τ’ ουρανού 
μπορέσεις να μετρήσεις 
τότε και την αγάπη μου
θα την κατανοήσεις

  

Ούτε ζωή δεν αγαπώ
όσο αγαπώ εσένα 
γιατί΄ ζησα χίλιες ζωές
μ΄ ένα σου μόνο βλέμμα.

  

Ανε στερέψει το νερό
που σε ποτίζω Κρίνε
μες τη καρδιά μου ρίζωσε,
κι αίμα δικό μου πίνε.

  

Όντε γελάς μα κι όντε κλαίς
εγώ δεν έχω λόγο
πες μου μονάχα ότι με θες
και έρχομαι ντελόγο

  

Ο χρόνος που μου χάρισες
Χίλια χρόνια θα γίνει
και η χαρά μου ΄δωσες
αγέραστη θα μείνει.

  

 

Οι σκέψεις που ΄χω ΄γω για σε
σα το θεριό φωνάζουν
μα οι μαύρες και κακές στιγμές
χάνουνται και αλλάζουν.

  

Θαρρώ πως ξέρεις κοπελιά
Πως δεν υπάρχει δύση 
Αν δεν υπάρχει ανατολή 
Για να τσ΄ ακολουθήσει.

  

Να το κατέχεις κοπελιά
πως μακριά σου σβήνω
πως η ζωή μου δε μετρά
γι΄αυτό και δε σ΄ αφήνω.

  

Μη με θωρείς που δεν μιλώ
εσένα συλλογούμαι
αφου και  μέσα στη σιωπή
τα μάτια σου με ζούνε.

  

Του φεγγαριού παρήγγειλα
για με να σου μιλήσει
μα ΄κείνο μου απάντησε 
πως σ΄ έχει αγαπήσει.

  

Έλα θεέ μου να χαρείς 
να δεις την κοπελιά μου
γιατί τσι έδωσες το νου
να βρίσκεται κοντά μου.

  

Ξανθέ μου άγγελε θαρρώ
πως κι η ομορφιά τση πλάσης
χάνεται μπρος σε σένα νε
και θέλει να τη χάσεις.

 

Είσαι κερά μου άγγελος
που ήρθες για να μ΄ έβρεις
και τσι ψυχής μου το κακό
να το καλοσυνεύγεις.

  

Μια σκέψη έχω ΄γω για σέ
και κράτα τη για σένα
ήτανε δώρο του θεού
η αγάπη σου για μένα.

  

Δε θέλω αγάπη δανεική
να τηνε πάρεις πίσω
αν είναι ετσά να σ΄αγαπούν 
ποτέ δεν θ΄ αγαπήσω.

  

 Φύγε μακριά μου να σωθώ

κηδέφτρα των ονείρω
είσαι αφορμή δα και καιρό
απού τη ζωή μου φθείρω.

 

Δεν σου ζητώ να μ΄αγαπάς
έτσα ψηλά δεν φτάνω
μ΄αρέσει να ΄μαι χαμηλά
και όνειρα να κάνω.

  

Μπορεί να δείχνω δυνατός
πως όλα τα αντέχω
μα δε μπορώ αγάπη μου
κοντά μου να μη σ΄ έχω

  

Αν η ζωή μου τέλειωνε 
κι είχα να πω μια λέξη 
τ΄ αέρα ένα "σ΄αγαπώ"
θα ΄δινα να σου μπέψει.

  

Λένε μου να μη σ΄ αγαπώ 
αφού περνάς με χρόνια 
μα γω μοιάζω τσι μυγδαλιάς 
π΄ ανθίζει με τα χιόνια.

 

Χιονίζει μάτια μου εκεί
ή μόνο στην καρδιά μου
που τη ζεστή σου αγκαλιά
επήρες τη μακριά μου;

  

Πές μου το εσύ πως μ΄ αγαπάς 
κι εγώ θα βρω τον τρόπο 
να την αδειάσω την καρδιά 
και να σου κάνω τόπο...!

  

Την μέρα που σε γνώρισα
ποτέ δεν θα ξεχάσω
γιατί μου έδωσες εσύ
φτερά για να πετάξω.

  

Όταν δεν ξέρεις να αγαπάς
πρέπει να το δηλώνεις,
να μην δημιουργείς δεσμούς 
ανθρώπους να πληγώνεις.

  

Θα ΄θελα να΄μουνα Θεός
τη μοίρα να ορίζω
να σ΄εκανα να μ΄αγαπάς
ποτέ να μή σ΄αφήσω.

 

Την μέρα που γεννήθηκες
ποτέ δεν θα ξεχάσω
γιατί σε έστειλε ο Θιός
το νού μου για να χάσω.

  

Πε μου φεγγάρι αν έχασα
όλες μου τις ελπίδες
στην αγκαλιά τσ΄ αγάπης μου
πές μου αν άλλον είδες!

 

 

Άμα ποθάνω και με δείς
με ανοιχτό το στόμα
είναι που θέλω να σου πω
πως σ΄αγαπώ ακόμα.

  

 Δίνε μου την αγάπη σου

έστω και λίγη λίγη
γιατί εγίνηκε ο καίμος
τσουνάμι και με πνίγει.

  

Όπου στον κόσμο κι αν βρεθώ
με σένα στο μυαλό μου
ξέρω ποτέ δε θα χαθώ
μέχρι το θάνατό μου.

  

Παράλληλοι οι δρόμοι μας
πρωτού να σ΄ ανταμώσω
σ΄ άλλη ζωή σ΄ αγάπησα 
σ΄ αυτή θα μάθω πόσο

  

Μια πίκρα έχω στην καρδιά 
και ένα κρυφό μαράζι
πότε θα ρθεις αγάπη μου
πριν πιάσει και βραδιάζει.

  

Ότι λατρέψω στη ζωή
το πέρνει η μοίρα πίσω
γι΄αυτό φοβούμε πιο πολύ
φως μου να σ΄ αγαπήσω

  

Παράπονο έχω του Θεού
που δε με θες μωρό μου
μα ανε με θέλεις πε μου το
να κάνω το σταυρό μου.

 

Γράφε μου λόγια τρυφερά
και ΄γώ θα βρώ κρυψώνα
για να τα βάνω  να θωρρώ 
πώς μ΄ αγαπάς ακόμα.

  

Σε αγαπώ και δε μπορεί
κανείς να το αλλάξει
γιατί όσο σε αγαπώ
κανείς δε θα το φτάξει

 

Έλα μια νύχτα μια φορά
κλεφτά να με φιλήσεις
κι όταν θα φύγεις μακριά
σε κώμα θα μ΄αφήσεις

  

 
Ως σ΄αγαπώ δε σ΄αγαπά

η μάνα που σε γέννα
γιατί έχει κι άλλα ν΄αγαπά
μα εγώ΄χω μόνο εσένα.

  

Άνοιξαν φύλλα τση καρδιάς
κι άνθισαν σαν σε είδα
μ΄ένα φίλι σου έγιναν 
τα μάτια μου ηλιαχτίδα.

  

Στον έρωτα επίστεψα
σαν γνώρισα εσένα
τα όνειρα ζωντάνεψαν
πήραν πνοή από σένα

  

Όμορφος που ΄ναι ο κόσμος μου
αφότου μέσα μπήκες
έδωσες χρώμα στη ζωή
και με χαρές και γλύκες.

  

 Μάτια μου καταπράσινα

με ήλιο ποτισμένα
βουτώ και νιώθω πως εγώ
τα΄χω τελείως χαμένα

  

 

Μα κι αν θα φύγω απ΄τη ζωή
δε θα΄ναι ποθαμένο
(η) το κομμάτι τση καρδιάς 
που΄χω για σε δοσμένο.

  

 

Δε σ΄αγαπώ να μ΄αγαπάς
δε σου ζητώ να φέρεις
για σένα μόνο νοιάζομαι 
δε θέλω να υποφέρεις

  

Δεν έχω μάθει να ξεχνώ
κι αν φεύγω μη φοβάσαι,
στης σκέψης μου δωμάτιο
σου ΄φτιαξα να κοιμάσαι

  

 

Ήλιε μου φως μου και πνοή
ανάσα και ψυχή μου
εσύ είσαι αυτή που αγαπώ
εσύ είσαι η ζωή μου

  

Για χάρη τση εντάκαρα
τσιγάρο να καπνίζω
και τώρα λιώνει το κορμί
κι έπαψα να ελπίζω.

  

Θαρρείς πως είσαι μοναχή
στον κόσμο τον απάνω
όσες ματιές ρίχνω
χίλιες αγάπες κάνω.

  

Μετά από σένα στη ζωή
τι να με συγκινήσει
που δεν υπάρχει τίποτα
να σ΄ αντικαταστήσει.

  

 Η αγάπη είναι παντοτινή

δε σβήνει σε μια ώρα
είναι από αυτά που λέει ο Θεός
ότι μας κάνει δώρα

  

Πάνω σε πέτρα τ΄αοριού
σκάλισα τη μορφή σου 
και σε ξανοίγω και περνά
η ώρα μου μαζί σου.

 

Η Απουσία σου βροχή
που πέφτει λίγη - λίγη
κι έγινε ο κόσμος γύρω μου
θάλασσα και με πνίγει.

  

Τα μάτια μου δακρύσανε
σαν είδα την ψυχή σου
τα χείλη μου διψάσανε
σαν είδα το κορμί σου.

  

Σε κρουψε η αγάπη μου
μα σάμε εκιά αντέχεις,
και πως ΄γαπούνε αληθινά
πρέπει πως δε κατέχεις.

  

Του έρωτα του μήνυσα
πως θέλω την καρδιά σου
μα ΄κείνος σε αγάπησε
κι έγυρε στην ποδιά σου

  

Θέε μου και γιάντα έστειλες
την δόλια την αγάπη
αφού παντα μετ΄ απ΄ αυτή
μίσος μονάχα θα΄ρθει.

  

Ο έρωντας σου κοπελιά
ηφαίστειο που ανάβει
μα εκρήγνεται και η λάβα του
μες στη καρδιά με κάβει.

  

 

 Άμα ποθάνω και με δείς

με ανοιχτό το στόμα
είναι που θέλω να σου πω
πως σ΄αγαπώ ακόμα.

  

 

Δώστε μου δανεική καρδιά
στα στήθη μου να βάλω
γιατί η δική μου αγάπησε
και ζει σε σώμα άλλο.

  

Ήθελα να μουνα Θεός 
τη δύναμη του ναχα 
θα ΄φτιαχνα τον παράδεισο
για σένανε μοχάχα...

  

Όντε αγαπά ο άνθρωπος,
έγνοιες δεν εκατέχει,
μόνο στσ΄ αγκάλες του ποθεί,
το ταίρι του να έχει!!!

  

Να΄ σουν κερί να σε κρατώ
πάντα στη μια μου χέρα
και με την άλλη να παντώ
το φύσημα του αέρα...

  

Όταν η αγάπη μέσα μπεί
και στη καρδιά φωλιάσει,
τα πάντα παίρνει απ΄ το μυαλό
κι αρχίζει και διατάσσει!

  

Ανάθεμασε λογισμέ 
γιάντα με πογιαγέρνεις
στ΄ απομεινάρια μιάς παλιάς
αγάπης ξεχασμένης.

  

Ποτέ μου δεν εντράπηκα
τα που ΄χω καμωμένα
μα τώρα γιάντα ντρέπομαι
που αγαπώ εσένα.

  

Και του τσιγάρου μου ο καπνός
εσένα σχηματίζει
φαντάσου πόσο σ΄αγαπά
αυτός που το καπνίζει!

  

Το σ΄αγαπώ σου ακούστηκε
σα νότα εις τ΄αυτιά μου
και η χαρά μου έλουσε
με φως στα όνειρά μου.

  

Λουλούδι που μαράθηκε
η αγάπη μας κερά μου
και παραμένει ολόξερος
ο κήπος στη καρδιά μου

  

Το σ΄αγαπώ που σου ΄στειλα
μέσα στο κινητό σου
κράτα το μές τα χέρια σου
κάνε το φυλαχτό σου

  

Τρέχω να σε υποδεχτώ
στην πόρτα του ονείρου
μα ξάφνου εξεπρόβαλες
στο φώς του παραθύρου.

  

Μιαν έρμη δυστυχή καρδιά
χτυπά για ΄κείνη μόνο
μα οι χτύποι τζη είναι δυνατοί 
κι αντέχουνε στο πόνο.....

  

Τα μάτια σου σαν πράσινο
ηλιόλουστο δασάκι
που μέσα νεράϊδα γίνομαι
σαν σε παραμυθάκι.

  

Μεσ΄στο χειμώνα τση καρδιάς
ανθοί ξεστιμονίζουν
την άνοιξη τσ΄αγάπης σου 
το πως θα΄ρθει ελπίζουν

  

Χιλιάδες μες τον ουρανό
αστέρια ειν΄ απλωμένα
χίλιες και εγώ έχω στο μυαλό
μα στη καρδιά μου εσένα.

  

Το σ΄αγαπώ δεν θα στο πω
θέλω να σου το δείξω
και πρέπει να΄σαι σίγουρη
ποτέ δεν θα σου λείψω

  

Άκουσα από τα χείλη τση
Γιάννη μου "αγαπώ σε"
κι είπα και γώ για μια φορά 
"Θέε μου Ευχαριστώ σε!"

  

Έχεις φτερά μα έχω κι εγώ
κι αν σπάσουν τα δικά σου
μη φοβηθείς γιατί πετώ
κοντά στο πέταγμα σου.

  

Ήθελα νά΄ μουνα εγώ
η πρώτη σου αγάπη
να μη δω τα μάτια σου
ποτέ νά΄χουνε δάκρυ.

  

Οταν δε ξέρεις ναγαπάς
πρέπει να το δειλώνεις,
το λόγο σου να μη πατάς,
τσι άλλους να πληγώνεις.

  

Σε σκέφτομαι και σ΄αγαπώ
καθώς περνάει η μέρα
τώρα όμως θέλω να σου πω
να έχεις καλημέρα

  

Χαράμισα τα νειάτα μου
στην εδική τση αγάπη
και εδα ήντα κάνω,πως περνώ
δεν λέει ανάθεμά τη.

  

Το όνομα σου εγραψα
με αίμα και με δάκρυ
και την καρδιά μου έθαψα
στου πέλαγου την άκρη...

  

Ηφαίστειο θα γίνουμε 
φωτιά και θα καούμε
κι απ΄ της αγάπης το πιοτό
χίλιες φορες θα πιούμε.

  

Τρεζός απ΄την αγάπη σου
ολονυχτίς γυρνάω
στις ράχες κι΄όλα τα βουνά
σε ψάχνω και πονάω

 

Σαν το τσουνάμι έγινε
η αγάπη μου για σένα
παρέσυρε αισθήματα
που βρέθηκαν πνιγμένα

  

Ο έρωντας σου κοπελιά
τελειωμό δεν έχει
μοιάζει ποτάμι του βουνού
που μέρα - νύχτα τρέχει.

  

Ωσαν το βαρβαρότραγο
γίνηκε η καρδιά μου
και δεν την κουλαντρίζω μπλιο
κι είσαι αφορμή κερά μου.

 

 

 Είμαι μια λάμπα άψυχη

χωρίς ζωή και πνεύμα
κι εσύ είσαι η γεννήτρια
απού μου δίνει ρεύμα.

 

Το μαύρο χιόνι καρτερώ
να ρίξει ο Θιός ακόμα
να΄χει κι ο χιονάνθρωπος
του πόνου μου το χρώμα.

  

Δεν ξέρω αν είμαι Χριστιανός
Θεέ μου συνχώρεσε μου
δε μ΄άφησε η αγάπη της 
να σε σκεφτώ ποτέ μου.

  

Είπαν να αλλάξω ουρανό
να βρω αγάπη άλλη
μα η πυξίδα της καρδιάς
εσένα δείχνει πάλι.

  

Ήθελα και να κάτεχα
αν ένιωθες για μένα
όλα αυτά που αισθάνομαι
αγάπη μου για σένα!!!

  

Ήθελα να ΄μουνε δεντρό
κι ας ήμουνα κομμένο
να μ΄έχεις μες στο σπίτι σου
μέρες τω Χριστουγέννω..

  

Ωρες Γλυκιές Στον Υπνο Μου
Περνώ Στην Αγκαλιά Σου
Μα Οντε Ξυπνήσω Βρίσκομαι
Χιλιόμετρα Μακριά Σου

  

Μελαχρινή μου κοπελιά
είσαι το παρελθόν μου
γι αυτό θα σ΄ αγαπώ
όπου κι αν είμαι φως μου...

  

Έρωτα έχω στη καρδιά,
που τη μορφή σου έχει,
πόσο πολύ σε αγαπώ,
μόνο ο Θεός κατέχει.

 

Γοργοξυπνώ την ταχινή,
γιατί την έγνοια σου έχω,
και δεν μπορώ να κοιμηθώ,
μικρή μου αν δε σε βλέπω.

  

Και μές στο χοχλιομπάντουρο
φως μου να σε κοιμίζω
πάλι δεν είμαι ήσυχος
τα μάθια δε σφαλίζω.

  


Γινετ΄ ο ύπνος καθ΄ αργά
αντίζηλος κ΄ εχθρός μου
γιατί ΄ρχεται στην κλίνη σου
και σ΄ αγκαλιάζει φως μου.

  

Θε μου μια χάρη σου ζητώ 
απ΄ τη ζωή σαν φύγω
σκιάς στ΄ όνειρό τζη άσε με 
να πιαίνω πότε λίγο.

  

Πνοή τ΄ανέμου θα γενώ 
στα σπλάχνα σου να μπαίνω
όταν για μένα θα πονείς
να το καταλαβαίνω...

  

Όπως παλιώνει το κρασί
και φτιάχνει με το χρόνο,
έτσι κι εγώ θα σ΄αγαπώ,
θα ζω για σένα μόνο.

  

θα ΄θελα να μουν χρυσοχόος
και την καρδιά να λειώσω
να την εκάνω κόσμημα
να στην αφιερώσω

  

Σαν τον τυφλό μ΄ ένα ραβδί
πήρα το δρόμο μπρός μου 
να ΄ρθω να πάρω ένα φιλί
να ξαναβρώ το φώς μου.

  

Λένε πως τση παλιές πληγές
ο χρόνος τση γιατρεύει
μα εμένα εκακοσήνεψε
και ολο χειροτερεύει.

  

Εγώ δεν είμαι πλούσιος
λεφτά δεν κουλαντρίζω
όμως την ευτυχία σου
σου την εξασφαλίζω

  

Τη μέρα που σε γνώρισα
άλλαξε η ζωή μου
κι αν μου ΄λεγες πως μ΄αγαπάς
θα ησύχαζε η ψυχή μου

Άδικα κλαίν τα μάθια μου
και η καρδιά ραϊζει
για μιαν αγάπη απού ΄φυγε
και πίσω δεν γυρίζει.

  

Ζήσω πεθάνω στη ζωή
εσύ έχεις την ευθύνη
γιατί χαρά δεν μου΄δωσες
που κάθε αγάπη δίνει.

  

Άγγελος είσαι μάτια μου
κι αγγελικά χορεύεις
κι αγγελικά πατείς στη γη
και μένα με πεθαίνεις

  

Στη λέξη αγάπη κάποτε
ήκανα το σταυρό μου 
μα δα όποιος πει πως μ΄αγαπά 
θα τονέ κάνω εχθρό μου.

  

Πες του φεγγάρι άμα τον δείς
θέλω να το θυμάσαι
πως είναι άλλο ν΄αγαπάς
και άλλο να λυπάσαι.

  

Ανδρας λογάτε όποιος βαστά
στου χωρισμού τη λύπη
και οι καυμοί του γίνονται
μες στη καρδιά του κτύποι.

  

Έχω για σένα σε "TATOO"
καρδιά ζωγραφισμένη,
κάτω από το μπλουζάκι μου
με βέλος τρυπημένη.

  

Όταν πεθάνω να μην ΄ρθεις
στον τάφο μου να κλάψεις,
μόνο απάνω στο σταυρό
το σ΄αγαπώ να γράψεις.

  

Έφυγες και χωρίσαμε 
και ο νούς μου ταξιδεύει,
κι ένα μαχαίρι στη καρδιά
μου ΄βαλες και με καίγει.

  

Στο τόπο που σε γνώρισα
πηγαίνω κάθε τόσο,
με φαντασία προσπαθώ
το βλέμμα σου να νιώσω.

  

Ωραίο πράμα να πονείς
για μιαν αγάπη μόνο
κι η πολυθρόνα τσι καρδιάς
να΄χει εκείνη μόνο.

  

Μπήκα ν΄ανάψω δυο κεριά
μα βρήκα μόνο ένα
έσκυψα και προσκύνησα
και τ΄άναψα για σενα.

  

Μην με ρωτάς αν σ΄αγαπώ
ρώτα με πως αντέχω
τσι ώρες που δεν σε θωρώ
κοντά μου να μη σ΄έχω.

  

Τις μέρες που δε σε θωρώ
το αίμα μου μαργώνει
και το οξυγόνο στην καρδιά 
νιώθω να τελειώνει.

  

Συνέχεια τα σκέφτομαι
τα χάδια, τα φιλιά του
και τι δε θα΄δινα εδά
να΄μουν στην αγκαλιά του!

  

Ήλιε Της Μέρας Μου Λαμπρέ
Της Νύχτας Μου Φεγγάρι
Μ΄ Αγάπησες Και Στο Θεό
Χρωστώ Μεγάλη Χάρη

  

Οπου Κι Αν Γράψω Σ΄ Αγαπώ
Με Τον Καιρό Θα Σβίσει
Γιαυτό Το Γράφω Στην Καρδιά
Που Οσο Ζώ Θα Ζήσει

  

Μες την καρδιά μου σε βαλα
και εδά χω συνηθίσει
και οντέ θα φύγεις θα χαθεί
όποια χαρά χω ζήσει...

  

Σε αγαπώ και θα πονώ,
για σένα κοπελιά μου,
γιατί εσύ κυριαρχείς,
σ΄ όλα τα όνειρά μου.

  

Έσυρα εγώ στα χέρια σου 
τα σέρνει η παρασύρα
μα δε φοβήθηκες θεό
ω μαύρο κακομοίρα;

  

Γη δε πιστές πως σ΄αγαπώ
διάλε τη κεφαλή σου
που θέτω και σηκώνομαι 
με την αθιβολή σου.

  

Σαν τη κλωσσού που τα πουλιά
κράζει και νεμαζώνει
έτσα ενεμαζωχτήκανε 
απάνω μου οι πόνοι

  

Θέ μου μια χάρη σου ζητώ 
απ΄ τη ζωή σαν φύγω
σκιας στ΄ ονειρό τζη άσε με
να πιαίνω πότε λίγο

  

Σαν βρέξει βγες για να βραχείς
στο Θεό έχω παραγγείλει
το σ΄αγαπώ με τσι βροχής
τις στάλες να σου στείλει.

  

Όλου του κόσμου οι θησαυροί,
μαζί σου αν συγκριθούνε,
θ΄αφανιστεί η λάμψη τους 
κι αμέσως θα χαθούνε...

  

Μα τέλος πάντων πες το μου
αν μ΄αγαπάς στ΄ αλήθεια
για ν΄αποφύγω να μπλεχτώ
σ΄άλλης αγάπης δύχτια.

  

Δίνω φιλιά τσι σκέψης μου
και φέρνει τα σε σένα
και αν τα νιώσεις δώσε τσις
να μου κρατεί και μένα.

  

Για να κερδίσω μια καρδιά
ήχασα την δική μου
άλλος κιανείς δεν μού ΄φταιξε
μόνο η κεφαλή μου.

  

Κορίτσι μελαγχολικό
στου φεγγαριού τη φέξη
ποιός έκαμε το δάκρυ σου 
στα μάθια σου να τρέξει

  

Πως θα μου γιάνουν την πληγή
όλοι οι γιατροί μου λένε
και ύστερα γιάηντα τα θωρρώ
τα μάτια τους και κλαίνε.

  

Μη κλαίς παραπονιάρικο
και μη στεναχωριέσαι
όλον τον κόσμο ν΄αγαπάς
κι ας μην αγαπιέσαι.

  

Ο ήλιος της αγάπης μας
ποτέ του δεν θα δύσει
και ο σεβντάς που νιώθουμε
για πάντα θα κρατήσει.

  

Μόνο μια λέξη αληθινά 
γράμματα έξι έχει
το σ΄αγαπώ που όντα το λες 
αυτό, το δάκρυ τρέχει.

  

Αυτός που είναι δίπλα σου
και σου κρατεί το χέρι
πέστου ότι μ΄αγάπησες 
πριν να σε κάνει ταίρι.

  

Οι μερακλήδικες καρδιές
όσο κι αν πληγωθούνε
τα μερακλήκια που μαθαν
ποτε δεν τα ξεχνούνε.

  

Μια κλήση αναπάντητη
κάνε και μην μιλήσεις,
όλου του κόσμου τση χαρές
μ΄ αυτή θα μου χαρίσεις.

  


Αχι και να΄ταν φυλακή
μωρό μου η αγκαλιά σου,
να κάνω χίλια φονικά
να βρίσκομαι κοντά σου.

  

Στου τάφου μου το μάρμαρο
θα γράψω τ΄ ονομά σου,
για να περνάς και να θωρρείς
τα κατορθώματά σου.

  

Πώς να μην παραπονεθώ
πώς να μην κάνω λάθη
αφού μου πήρες τη καρδιά
κι η λογική μου εχάθη.

  

Κομμάτιασέ μου τη καρδιά
μα πρώτα συλλογίσου,
κάθε κομμάτι τση καρδιάς
είναι καρδιά δική σου.
 
Μέσα στο σπήλιο τση καρδιάς
χρόνια το δάκρυ στάζει,
και σταλαγμίτης έγινε
και στη μορφή σου μοιάζει.

  

Δώρο σου κάνω τη καρδιά
τη μέρα της γιορτής σου,
για να την έχεις συντροφιά
όντε πονεί η δική σου.

  

Πώς να σου πώ το όνειρο
που΄χω μ΄εσένα σάξει,
που όλη τη φαντασία σου
να βάλεις δεν θα φτάξει.

  

Πώς να σου πώ πως σ΄αγαπώ
που αρχίζω και δακρύζω,
και σκέφτομαι πως θα μου πείς
να πάψω να ελπίζω.

  

Ένα κελί της φυλακής
να΄ ταν η αγκαλιά σου,
να σκότωνα για να βρεθώ
στα χέρια τα δικά σου.

  

Πάντα θα σ΄αγαπά η καρδιά
πάντα στη σκέψη θά΄ σαι
πάντα για σένα θα πονώ
όσο μακριά και νά σαι.

  

Αγάπησα και έμαθα
το τί θα πεί αγάπη
είναι ελπίδα στην καρδιά
που σβήνει με ένα δάκρυ.

  

Με της αγάπης τα φτερά
τον ουρανό θα πιάσω
ταξίδι με τα σύννεφα
να΄ρθώ να σ΄αγκαλιάσω.

  

Τον έρωτα που σού΄ χω εγώ
κανένας δέν ορίζει
Οτι τρελά σ΄αναζητώ
κανείς δε το γνωρίζει...

  

 

Όποιος και δεν αγάπησε 
είναι του κόσμου ξένος
μα όποιος αγάπη ήχασε
ζεί κι είν΄ αποθαμένος.

  

 

Το χρόνο αλήθεια δεν μπορεί 
κανένας να γυρίσει
φλόγα που καίει στη φωτιά
αδύνατον να σβήσει.

  

Εμαύρισ΄η καρδούλα μου 
κι έβαλε μαύρη σκέπη
ντύθηκε μαύρη φορεσιά
που ακόμα δε τση πρέπει.

  

Ποιός έχει πόνο στην καρδιά
να τονέ μοιραστούμε
να μην τον έχει αμοναχός 
γιατί τονέ λυπούμαι .

  

Καρδιά μου , σκίσου, πλάνταξε
και γίνε δυό κομμάθια
πράματα , που δεν όλπιζαν 
να δούν τα δυό μου μάθια.

  

Πόσο ποθώ να βρίσκομαι
στον ίσκιο του έρωτά σου
να τρέφομαι απ΄ τα χάλια σου
να πίνω απ΄ τα φιλιά σου.

  

Ζευγάρια στέλνω τα πουλιά
που ανέ χαθεί το ένα 
να΄ ρθεί το άλλο να σου πεί
πόσο πονώ για σένα.

  

Φωθιά θα βάλω να καώ
κι ύστερα θέλω νά ΄ρθεις
στη στάχτη με τα χέρια σου
το σ΄αγαπώ να γράψεις.

  

Μέρα τη μέρα η αγάπη μου 
για σένανε φουντώνει
βγάνει ανθούς και πιό βαθειά
μες τη καρδιά ριζώνει.

  

Φωτιά που καίει μέσα μου
και το κορμί μου λιώνει
φωτιά όπου στη σκέψη μου 
θεριεύει και φουντώνει.

  

 

Τα μάτια κλείσε κι άκουσε
ο αγέρας πώς φυσάει
κάθε αναπνιά απ΄ τα στήθεια μου
λέει πως σ΄αγαπάει.

  

Δύο καρδιές απ΄ αγαπούν
ξεχωρισιά καμμία
στη ζήση δεν θα τις εβρεί
γιατί χτυπούν σαν μία!

  

Ο Νότος είσαι του Βορρά
κι η Ανατολή της Δύσης
του δέντρου είσαι η φυλλωσιά
και το νερό της βρύσης.

  

Χρόνε σταμάτα να με βρείς
μέσα στην αγκαλιά της
καθώς τα χείλη σμίγουνε 
και παίρνω τα φίλια της.

 


Μέρα τη μέρα η αγάπη μου
για σένανε φουντώνει
βγάνει ανθούς και πιο βαθιά
μες τη καρδιά ριζώνει.

  

Φωτιά που καίει μέσα μου
και το κορμί μου λιώνει
φωτιά όπου η σκέψη σου
θεριεύει και φουντώνει.

  

Χρόνε σταμάτα σα με βρείς
μέσα στην αγκαλιά της
καθώς τα χείλη σμίγουνε
και παίρνω τα φιλιά της.

  

Να΄ μαι π΄ αγγίζεις και ποθείς
στην τρυφερή σου αγκάλη
κι όντε σου παίρνω τα φιλιά
γλυκιά να νιώθεις ζάλη.

  

Αγάπη μου να στόλιζα 
την νύχτα με φεγγάρια
να σου φωτούν τα όνειρα
στου έρωτα τα χνάρια.

  

Στάσου στου Ηλιο απέναντι
φως μου να σε αντικρίσει
να πέσει από την ζήλια του
στην θάλασσα να σβήσει.

  

Η σκέψη της εβλαστόσυρε 
τάξε πως είναι βιόλα 
και έπιασέ μου του μυαλού 
τα μεσωδόκια όλα

 

Άγγελος είσαι του Θεού
που ήρθες για να με σώσεις
ένα κορμί που σου ζητά
αγάπη να του δώσεις.

  


Ο Ήλιος όταν πρωτοβγεί
στέκει και σε κοιτάζει,
γιατί μπροστά στα μάτια σου
κι αυτός ζητιάνος μοιάζει.

  

 

Θέλω να πιώ απ΄ τα χείλη σου
τ΄αγίασμα που τρέχει,
για να μου δώσει στη ζωή
νόημα που δεν έχει.

  

Είναι η αγάπη σου ουρανός
και πού να βρώ την άκρη
που μόνο η σκέψη μου μπορεί
όπου κι αν είσαι νά΄ ρθει.

  

Μέσα στον ύπνο βρίσκεσαι
και τσ΄ ώρες που κοιμούμαι
κι απο κιανένα όνειρο,
να λύπεις δεν θυμούμαι.

 

Μην μου χτυπάς το "Σ΄αγαπώ"
κακό δεν σού΄ χω κάνει
φτάνει η πληγή που μ΄άνοιξες
που δεν θα ξαναγιάνει.

  

Να ΄μουν νεράκι κρούσταλο
και ΄συ σκυφτός διαβάτης
να με πείνες να μάθαινες
τα μυστικά τσι αγάπης

  

Σαν τα λεφτά τση κατοχής
απου δεν έχ΄ αξία 
ετσά ΄ναι κι η αγάπη σου
χωρίς καμμιά ουσία.

  

Να σαγαπώ ήντα θελα
να ζώ με τέτοιο πόνο
τση μέρες να σ΄αναζητώ
μα να μή σ΄ανταμώνω.

  

Οι λέξεις φαίνονται μικρές
για τα μεγάλη λάθη
δεν επουλώντ΄ οι πληγές
που ανοίγουνε τα πάθη.

  

 

Εσύ σαι μια ατομική 
οβίδα κι οπου πέσει
θα φέρει την καταστροφή
στο μέρος που τσ ΄αρέσει

 

Σκίστε τη μαύρη μου καρδιά
με συρματένια τρίχα
να δείτε την αγάπη μου
σε ποιά μεριά την είχα..

 

Καρδιά μου, πού΄ σουν λεύτερη
ποιός σού΄ πε ν΄αγαπήσεις
κειά πού΄σουνα βασίλισσα
σκλάβα να καταντήσεις.

  

Είν΄ η καρδιά μου στη φωτιά 
και καίγεται στη λαύρα
σαν κάρβουνο ΄ναι κόκκινη
τα φύλλα τζη΄ ναι μαύρα.

  

Στην αγκαλιά μου σα θα μπείς
τα βάσανα ν΄αφήσεις
και στης αγάπης το ναό 
να μπείς να προσκυνήσεις.

  

Δεν θέλω μπλιό να αγαπώ
ούτε να μ΄αγαπούνε
μα νά ΄ με ελεύθερο πουλί
να με παρακαλούνε.

  

Σημάδι βάλε την καρδιά
και πάρε το μπιστόλι
και αδειασέ την, άπονη,
την γεμιστήρα όλη

  

Του κόσμου όλα τ΄ ακριβά
και πλούτη δε βαστούνε
μπρός στις ματιές π΄ αλλάζουνε
εκείνοι π΄ αγαπούνε.

 

Με τρόπο όμορφο κι αργό
η αγάπη να γερνάει
και σαν καλό γλυκό κρασί
γλυκά να σε μεθάει.

  

Άχι βαρύ αναστεναγμό
που φέρνει η θύμησή σου
και πώς διψάει το κορμί
ν΄ αγγίξει το κορμί σου.

  

Ωσάν τη βροχή η αγάπη μου
το σώμα μου δροσίζει
κάμει ποτάμια της χαρές
και τους βλαστούς ανθίζει.

  

Καλή σου μέρα άγγελε
και της καρδιάς μου κλέφτρα
του νού μου μόνε λογισμέ
και του έρωτά μου φταίχτρα.

  

Φιλί να΄ μαι στα χείλη σου
γέλιο στο πρόσωπό σου
το καρδιοχτύπι στη καρδιά
κάθε αναστεναγμός σου.

  

Του κόσμου όλα τ΄ ακριβά
και πλούτη δε βαστούνε
μπρός στις ματιές που αλλάζουνε
εκείνοι π΄ αγαπούνε.

  

 

Δε φτάνει η πλάση να το πώ
μήτε το οξυγόνο
πόσο πολύ σε αγαπώ
και ζώ για σένα μόνο.

  

Φίλι να΄ μαι στα χείλη σου 
γέλιο το πρόσωπό σου
το καρδιοχτύπι στην καρδιά
κάθε αναστεναγμός σου.

Μού΄ πε ο Θεός "Σας έφτιαξα,
να ζείτε μονιασμένα,
γιατί μονάχα από κοντά
είσατσε ευτυχισμένα".

Νεραϊδοστολισμένη μου
κι΄ασημοπλουμισμένη
ξελόγιασες μου την καρδιά
ζωή μπλιό δε μου μένει.

  


Μόνο σε μια περίπτωση
μπορεί να σε ξεχάσω
να το θελήσει η μοίρα μου
την μνήμη μου να χάσω.

  

Λείπεις και κάνει η μοναξιά 
κορμί και μ΄αγκαλίαζει
κι η πεθυμιά μου πρόσωπο
τσι δίδει που σου μοιάζει.

  

Αγέρας ΄θελα να΄μουνα
Να΄ρθω κρυφά κοντά σου
Για να φυσώ στο διάβα σου
Και στο περπάτημά σου.

 

Εγώ Θεέ μου σε προσκυνώ
δοξάζω το όνομά σου
μα πιό πολύ την αγάπω 
και φεύγω απο κοντά σου.

  

Ήθελα δίδυμες καρδιές
η φύση να μου βάλει
να δίνει όντε σ΄αναζητήσω
κουράγιο η μια στην άλλη!

  

Όπως αναστήθηκε ο Χριστός
και ήρθε πίσω στη ζωή
έτσι σου εύχομαι αγάπη
στη καρδιά παντοτινή.

  

Τόπο που κάνει αντίλαλο
θα βρώ να κλάψω τόσο
να ξεγελώ το πόνο μου 
μπάς και επιβιώσω.

  

Αγάπες είδα να περνούν
αγάπες να ποθαίνουν 
οι ελπίδες μου να καταλυούν
και βάσανα να μένουν.

  

Ένιωσα πως πληγώθηκα 
στο ένα κοιταγμά σου
γιατί μικρός εφάνηκα
μπροστά στην ομορφιά σου

  

Κάνω τη σκέψη μου χαρά
και τη καρδιά μου πένα 
και την βουτώ στο αίμα μου 
και ζωγραφίζω εσένα .

  

Είσαι φωτιά και είμαι κερί 
δώσε μου μια να ανάψω
να λιώσω και στο πάτωμα 
το "σ΄αγαπώ" να γράψω.

 

Μικιό μου η τρυφεράδα σου
και τα γλυκά σου λόγια
κεντούνε τη καρδιά, θαρρώ,
πλιότερο κι από βόλια

  

Όταν θα νιώσεις μοναξιά
σκέψου και σιλογήσου,
πως μια καρδια που σ΄αγαπά
πονεί και αυτή μαζί σου.

  

Βρέχει ο Θεός και βρέχομαι
χιονίζει και όξω στέκω,
το μόνο μου παράπονο 
είναι που δεν σε βλέπω.

  

Μες της νυχτιάς τη σιγαλιά
στου Άδη το κελάρι
θά΄χω τον πόνο συντροφιά
το δάκρυ μαξιλάρι.

  

 

Ξημέρωσε για τα καλά
κι η μέρα επήρε χρώμα
όμως κοιμάται η σκέψη μου 
στην αγκαλιά σου ακόμα.

  

Έρχετε η σκέψη κάθε αργά
να μπει στην αγκαλιά σου
κι απ΄την καρδιά μου μήνυμα
φέρνει στην εδικιά σου.

  

Αγάπη μου, λατρεία μου,
μωρό μου και ζωή μου,
αίμα είσαι στις φλέβες μου 
ψυχή κι αναπνοή μου .

  

Ήλιε μου και φεγγάρι μου
να φέξετε συνάμα
για να θωρεί η αγάπη μου
να ΄ρθει να με βρει αντάμα.

  

Εγώ δεν είμαι από χωριό
είμαι από πολιτεία
γι΄αυτό και στην αγάπη σου
θέλω νάσε κυρία.

  

         

Τη σκέψη σου έχω στο μυαλό
και στη καρδιά έχω πόνο
για δε γατές πως σ΄αγαπώ
για σένανε πως λιώνω

  

Απο τον ήλιο πιό ψηλά
κι απ΄ το Θεό πιό πάνω
σαν με κοιτάξεις μάτια μου
έκεια απάνω φτάνω.

  

Όπου περνάς μοσχοβολάς 
σαν Άνοιξης λουλούδι
γι΄ αυτό κι εγώ σ΄ αγάπησα 
και σε κανα τραγούδι!!

  

Στη σκέψη ψάξε να με βρεις 
όταν πολύ σου λείπω..
τα σ΄αγαπώ μου να ακούς
μες της καρδιάς το χτύπο..

 

Τόσο πολύ που σ΄ αγαπώ
θα χάσω το μυαλό μου!
Εσύ είσαι όλη μου η ζωή,
το φως των ομματιών μου!

  

Σ΄ ευχαριστώ που μου ΄δωσες
τόση πολλή αγάπη.
Χωρίς αυτήν πραγματικά 
θα ήμουνα μονάχη.

  

Ένα σοκάκι ερέχτηκα 
στση γειτονιές του κόσμου
που πέρασα κι αντίκρυσα
την ομορφιά σου φως μου!

 

Μίλα μου πάλι αγάπη μου..
κλείσε με μες τη σκέψη..
μην και μπορέσει η καρδιά..
το χτύπο της ν αντέξει..

  

Έχει η ζωή μας νόημα
όταν υπάρχει αγάπη
ακόμη και αν ευθύνεται
εκείνη για το δάκρυ

  

Καθηγητής εγίνηκα
στης αγάπης το σχολείο
χωρίς να ξέρω γράμματα
χωρίς να χω βιβλίο

  

Αγάπη είναι να αγαπάς
για 5-10 χρόνια
μα εσύ με καταδίκασες
να σε αγαπώ αιώνια!

  

Στις σκέψεις μου που χάνομαι 
και μες τις αναμνήσεις..
σκέφτομαι πάλι νοσταλγώ
ξανά πως θα γυρίσεις..

  

Θέλω η στην αγκάλη μου 
γλυκά να σε κοιμίζω 
να με θωρρείς σε όνειρα
την αγάπη μας που χτίζω.

  

Είναι στιγμές που χαίρομαι
και τραγουδώ μονάχος
κι άλλες στιγμές που η καρδιά
είναι γεμάτη πάθος.

  

Σε αγαπώ τόσο πολύ
μα είναι μακρύς ο δρόμος
που δεν θα είμαστε μαζί
και θα΄μαι πάλι μόνος.

 

 

Ας ήταν και να κάτεχες
το πως χτυπά η καρδιά μου 
όταν ψυχή μου σε κρατώ
μέσα στην αγκαλιά μου .

  

Αρχίζω να μελαγχολώ 
να αλλάζω χαρακτήρα
γιατί αγάπη έδωσα 
κι αγάπη δεν επήρα

  

Μα ΄γω κι ανε δικάστηκα
και πέρασα ΄τσα μπόρες
δεν έπαψα τσ΄ ελπίδες μου
και τις ΄γκαλιάζω ώρες.

  

Κοιτώ ψηλά τα σύννεφα
και σένα βλέπω πάλι 
χαμόγελα να μου σκορπάς 
στου ονείρου την αγκάλη.

  

 

Η αφροδίτη πιο λαμπρό 
λένε πως είναι αστέρι
φαίνεται πως δεν σε έχουν δει
ξανθό μου περιστέρι.

 

Δε σ απαρνούμαι εκτός να δεις
τα στέφανα στον τοίχο
κι εκείνη που με γέννησε 
να μου φωνάζει "σήκω"!

  

Μακρυά κι αν είναι το κορμί
η σκέψη είναι κοντά σου
δίχως να θέλω έρχεται
στα χείλη τ΄όνομά σου

  

Φτέρά δεν έχω μα πετώ
ψηλά απο την χαρά μου,
γιατί τα βράδια συντροφιά
σ΄ έχω στα ονειρά μου

  

Μα τώρα που απόκτησα,
βάσανα και νταλκάδες
σαν τον τρελό εκάθησα, 
και γράφω μαντινάδες.

  

Της πανσελήνου τη φωτιά
έχουν τα μαγουλά σου..
να τα φιλούσα μια φορά 
να ΄παιρνα τ ΄άρωμά σου..

  

 

Και του τσιγάρου μου
ο καπνός εσενα σχηματίζει
φαντάσου πόσο σ΄αγαπά
αυτός που το καπνίζει.

 

Στο πλάτανο τσ΄ αγάπης τση
εβρήκα ασκιανάδα
κι αντί για δροσερό νερό
μου στειλε μαντινάδα .

 

 

Αγάπη είναι μια κορφή
που ξεκινά απ΄ το πάτο
και ΄γώ σαν πήγα ν΄ανεβώ
μ΄άλλαξε η μοίρα κάτω .

Έκαμα τάμα στον θεό
να μου τη νε προσέχει
γιατί αν πάθει τίποτα
τον κόσμο ποιος αντέχει?

  

 

Εγώ για την αγάπη σου
κάνω και χαρακίρι
γι΄αυτό και συ κοπέλα μου
μην μου χαλάς χατίρι.

 

Με πλαστελίνη μια καρδιά
φτιάχνεις να τη στολίσεις
μα πλάσε δίπλα τση άλλη μιά
μόνη μήν την αφήσεις.

  

Φαντάσου νά΄ σαι εσύ βουνό
και ΄γώ να πέφτω χιόνι
πάνω σου και του έρωτα 
η κάψα να με λιώνει!

  

Αγκάλιασέ με τρυφερά..
μέσα στου ονείρου τα φτερά..
να γίνουμε ένα μαγικά..
με του έρωτά μας τη φωτιά..

  

Μες στο σκοτάδι αναζητώ 
τα χείλη σου ν΄ αγγίξω
να πιω απ΄ το ποτήρι τους 
μια στάλα κι ας μεθύσω.

  

Αχ, όμορφο λουλούδι μου,
γλυκό μου παλικάρι,
η αγάπη σου σαν σε θωρεί 
να σ΄ έχει για καμάρι.

  

Κράτησε το χεράκι μου
γλυκά και χάιδεψέ το
κι όσο μπορείς πιο τρυφερά
σκύψε και φίλησέ το.

  

Μπορεί να είναι αυτός βοσκός
που στήν καρδιά εχω βάλει
όμως δεν έχω ξαναδεί 
σαν τα δικά του κάλλη.

  

Στην αγκαλιά σου αισθάνομαι
σαν το μικρό κοπέλι
που πέρα από της μάνας του 
άλλη αγκαλιά δε θέλει!

 

Πάντα θα μείνω μαθητής
στης αγάπης το σχολείο
γιατι στο μάθημα σεβντάς
δεν άνοιγα βιβλίο

  

Χάρισε, άγγελε μου τα φτερά
να βγω και να πετάξω
πως αγαπώ έναν άγγελο
παντού να το φωνάξω

  

Έιν η αγάπη βάσανο
παράπονο μεγάλο
α δέν ανταποκρίνεται
το ήμισυ στο άλλο.

  

Όμορφα μάτια καθαρά
ανάσα μου κι αχτίδα..
Κρυφή μου σκέψη και χαρά
όνειρο και ελπίδα..

 

Όλο το μερακλίκι μου
σε σένα να ριζώσει
την εμορφιά τσ αγάπης μας
ο Θιός να τηνε σώσει

  

 

Μες στη ζωή μου ξαφνικά
βασίλεψε η ψυχή σου
τα ονειρά μου έπλασα
να έχουν τη μορφή σου

  

 

Κάθε στιγμή κάθε λεπτό
που χάρισα σε σένα
ήταν κομμάτια τσι καρδιάς
που λείπουν απο μένα

 

Να μήν γυρεύεις στον σεβντά
να παίρνεις οτι δίνεις
είναι τρεχούμενο νερό
και δροσερό με πίνεις

  

Στην αγκαλιά σου αισθάνομαι 
σαν το μωρό κοπέλι,
που άλλη απο της μάνας του
αγκαλιά δεν τήνε θέλει.

  

Φεγγάρι μου ανέ την εδείς
στήν κάμαρά τσι έμπα,
καί γιά τόν πρώτο τσι σεβντά 
φέρε της την κουβέντα.

  

Μπόρες περνώ κι ΄σαι αφορμή
τι θα γενώ δεν ξέρω,
φοβούμαι στήν αγάπη σου
δεν θα τα καταφέρω.

  

Κάνε με Θεέ μου θάλασσα 
και κείνη ξερονήσι
να μην μπορεί ούτε στιγμή
δίχως μου αυτή να ζήσει...

  

Πως να το αντέξει η καρδιά
στην εκκλησιά μπροστά σου
και να σου πω να ζήσετε 
και πεις και στα δικά σου

  

 

Ο έρωτάς σου είναι φως
που το κορμί ζεσταίνει
χύνεται μέσα στην καρδιά
και από τα χείλη βγαίνει...

  

Όντε θα μείνουμε μαζί
όντε θα παντρευτούμε
τότε αγάπη μου γλυκιά
θα ευτυχούμε

  

Μες στο χειμώνα τση καρδιάς
ανθοί ξεστιμονίζουν
την άνοιξη τσ αγάπης σου
το πως θα ρθει ελπίζουν

  

‘Εχω αγάπη στην καρδιά,
όμορφη και το λέω,
μα μένα δεν μ’αγάπησε,
και μέρα νύχτα κλαίω

  

 

Μια Κατερίνα αγάπησα 
κι είναι για μέ τα πάντα
εκείνη σκέφτομαι και ζώ 
κι ελπίζω και υπάρχω.

  

Είσαι γυναίκα όμορφη 
και λάμπης σαν αστέρι 
κι όταν σε βλέπω σε ποθώ 
μικρό μου περιστέρι.

  

Χέρομαι που υπάρχουνε 
άνθρωποι σαν κι εσένα 
γιατι τα τόσα όνειρα 
είναι σαφή σβησμένα .

Όσα κι αν μας φέρνουν μακριά
κι όσα κι αν μας χωρίζουν
η σκέψη μου και η καρδιά
σε σένανε γυρίζουν.

  

Εγώ δε λέω σ΄ αγαπώ 
σε μια φιλιά μεγάλη
ποτέ δε χρησιμοποιώ 
λέξεις που λέν οι άλλοι.

  

Εγώ δε λέω σ΄ αγαπώ
σε μια φιλιά μεγάλη 
ποτέ δε χρησιμοποιώ 
λέξεις που λένε οι άλλοι.

  

Όταν σε πρωτογνώρισα 
αισθάνθηκα ελπίδα
βρήκα αγάπη και χαρά 
και μια γλυκειά πατρίδα.

  

 

Χάρηκα που ξημέρωσε 
μια όμορφη ημέρα 
και η χαρά μεγάλωσε
σου είπα καλημέρα.

  

Τις μέρες που ήσουν μακριά 
όλο σε συλλογιόμουν 
με τη μικρούλα μου καρδιά 
να ΄σαι καλά ευχόμουν.

  

Ταξίδι κάνε τ ΄όνειρο
και την αγάπη δρόμο 
μέσα στου πόθου τα φτερά 
συχνά να σ ΄ανταμώνω.

  

 

Έλα να νιώσεις το φιλί 
που κράτησα κρυμμένο 
για σένα, ναι,αγάπη μου 
το είχα φυλαγμένο.

Τα μάτια ξάφνου γίνονται
δυό γκρίζα μάτια λύπης 
και νιώθω πόνο στην καρδιά
αγάπη μου, μου λείπεις.

 

Να ΄ταν το όνειρο φιλί 
να ΄ταν ο χρόνος ψέμα 
να ΄μουνα μες τα χέρια σου 
να ΄μασταν λέει ένα.

  

Να με κρατάς στην αγκαλιά
να με φιλάς στο στόμα 
κι εγώ αγάπη μου γλυκειά 
να σε ποθώ ακόμα.

  

Μες την καρδιά έχω καημό 
και μες τα μάτια δάκρυ
μη με ρωτάτε το γιατί 
πονάω απ΄αγάπη.

  

Είναι τα μάτια σου φωτιές 
λάμπουν στα όνειρά μου 
και η γλυκειά σου η φωνή
ζεσταίνει την καρδιά μου.

  

Πές μου δυό λόγια μάτια μου
αν μ' αγαπάς ακόμα
γιατί η καρδιά κουράστηκε
κι αναζητεί το χώμα.

 

 

Ήθελα ναμουν ουρανός 
να ναι κι αυτή φεγγάρι
θέλει δε θέλει τις βραδιές 
να βγαίνουμε ζευγάρι.

  

Για μια στιγμή τα χείλη σου
φαντάστηκα να αγγίξω
κάθε ανάσα σου κρυφή
να την αιχμαλωτίσω

  

Μοιάζουμε με του φαραγγιού
πέρα και πόδε μπάντα
απου δεν σμίγουνε ποτέ
αλλά θωριούνται πάντα

  

Έλα να κλάψουμε μαζί
για το καλό μαντάτο
γέλιο απ΄τη συγκίνηση
δεν βγαίνει αναθεμάτο.

  

Τη καταδιά μου μήν τσι πείς
άμα τη δείς φεγγάρι,
δε θέλω η ψεύτρα τού σεβντά
τέτοια χαρά να πάρει.

  

Ήλπιζα στήν αγάπη σου 
να βρώ χαρές μεγάλες,
μα δυστηχώς ήσουν και ΄σύ
γυναίκα σάν και τσ΄ άλλες.

  

Αν βρώ αθάνατο νερό
θα σου το δώσω εσένα,
δεν πίνω εγώ αφού εσύ 
είσαι η ζωή γιά μένα .

  

Κάνε με Θεε μου θάλασσα
και κείνη ξερονήσι
να μην μπορεί ούτε στιγμή 
δίχως μου αυτή να ζήσει

Χρώματα γύρω την αυγή
αρώματα λουλούδια..
Χείλη και μάγουλα υγρά
και του έρωτα τραγούδια..

  

Στο άστρο στέλνω μια ευχή
στον ήλιο μία προσευχή..
Άστρο μου φύλαγέ τον 
κι ήλιε μου ζέσταινέ τον..

  

Εχεις γαρδένιας μυρωδιά
και ροδαριάς τη χάρη
τα κάλλη της αμυγδαλιάς
π-ανθίζει το Γενάρη

  

 

 


Που´σουν αγάπη μου εχθές,
δεν βγήκες στο μπαλκόνι,
μου σπάραξες τα σωθικά,
και την καρδιά που λιώνει.

  

 

 


Εκείνη που αγάπησα
κατάγετε απ´την Κρήτη
έχει και όμορφη καρδιά
μα απο κοντά μου λείπει

  

 

 


Αν αγαπάς με δείξε το,
αγάπη κι ομορφιά μου 
γιατί έχω εσένα στην καρδιά 
μικρή  παρηγοριά μου.

  

 

 


Όποιος στα αλήθεια αγαπά
τίποτα δεν τον νοιάζει 
ακούει μόνο την καρδιά 
και ότι αυτή διατάζει.

  

 

 


Ο πόνος που χω στην καρδιά
σα δίκοπο μαχαίρι
αχ και να σ είχα αγκαλιά
μονάκριβό μου ταίρι.

  

 

 


Σήμερα την  Πρωτομαγιά
που η φύση όλη γιορτάζει 
εύχομαι όλη η ζωή 
με άνοιξη να μοιάζει.

  

 

 


Εγώ δε λέω σ΄ αγαπώ
σε μια φιλιά μεγάλη 
ποτέ δε χρησιμοποιώ 
λέξεις που λένε οι άλλοι

  

 

 


Αυτά που έχω στην καρδιά
για σένα άγγελέ μου
είναι αγάπη κι έρωτας  
για σε μονάκριβέ μου.

  

 

 


Τα μάτια σου στα μάτια μου
η αύρα στο κορμί μου 
κι ολόκληρη η εικόνα σου 
μου έλειψε ζωή μου.

  

 

 


Μου έλειψαν τα λόγια σου
και η ζεστή φωνή σου 
Θεέ μου αέρας να γεννώ 
να έρθω στην αυλή σου.

  

 

 


Χτύπα καρδιά μου όσο μπορείς
ως να σταματήσεις 
και ΄συ κορμί μου πόνεσε 
μέχρι να ξεψυχήσεις.

  

 

 


Μια μαντινάδα θα σου πω
αντί για χίλιες λέξεις
όσο κι αν είμαι μακριά
να ΄ρθείς και να με κλέψεις.

  

 

 


Το βράδυ πριν να κοιμηθείς
έλα στα όνειρά μου 
έλα ν ΄ακούσεις πως χτυπά 
για σένα η καρδιά μου.

  

 

 


Μάτια μου κάνω μια ευχή
στα σύννεφα τη στέλνω 
να μη με ξέχναγες ποτέ
στη σκέψη σου να μένω.

  

 

 


Σαν άνοιξα τα μάτια μου 
κι είδα το φως του ήλιου
δακρύσανε τα σύννεφα 
που ήμουν μοναχή μου.

  

 


Αύρα θα γίνω την αυγή
να έρθω στο πλευρό σου
και να σου δώσω ένα φιλί
κρυφά στο μάγουλό σου.

  

 

 


Τα μάτια μου υγραίνονται
και η φωνή μου τρέμει
και η καρδιά μου πως χτυπά
ψυχή μου αγαπημένη.

  

 

 


Ζεστά μου μάτια και καρδιά
και φως μες τη ζωή μου.
έρωτας είσαι σο κορμί
κι αγάπη στην ψυχή μου.

  

 

 


Πόσο θα αντέξει η καρδιά
για είναι μακριά σου
τάμα θα κάμω στον Θεό
για να βρεθώ κοντά σου.

 

 

Καϊμό τον είχα να σε δω
καϊμό να σε φιλήσω
καϊμό θα έχω όσο θα ζω
να σε ξανααντικρίσω.

  

 

 


Γιάντα σε έπλασε ο Θεός
Τόσο όμορφη κερά μου
και με την πρώτη σου ματιά
Μου πήρες τα μυαλά μου.

  

 

 


Μια χάρη μόνο σου ζητώ
Κι όντε σε συναντήσω
Να' χουμε χρόνο μόνοι μας
Γλυκά να σε φιλήσω.

  

 

 


Σαν με ρωτούν αν σ' αγαπώ
Δεν απαντά το στόμα
Μόνο τους λεν τα μάτια μου
Πως σ' αγαπώ ακόμα.

  

 

 


Τα μάτια μου βουρκώσανε
τσ' αγάπης δάκρια βγάνουν
για την κρυφή αγάπη μας
υπομονή θα κάμουν.

  

 

 


Αν φυγής από μένανε
θα χάσω τη ζωή μου
και δε θα υπάρχει μπλιο χαρά
χωρίς εσέ μικρή μου .

  

 

 


Ο έρωντας κι ο χάροντας
κι οι δυό με κυνηγούνε
τον έρωντα φοβήθηκα, 
το χάρο δεν φοβούμαι. 

  

 

 


Λιάζει και κάνω σύννεφο
απάνω σου τη σκέψη
το φώς του ήλιου να μή βρεί
τρόπο να σε χαϊδέψει.

  

 

 


Χωρίσαμε μα δεν πονώ
όσο κι αν με πληγώνεις
μα εγώ θα ζώ να σε θωρρώ
όταν θα μετανιώνεις.

  

 

 


Και να ποθάνει το κορμί
και να ταφεί στο χώμα 
η σκόνη και τα κόκκαλα 
θα σ'αγαπούν ακόμα .

  

 

 


Ένα κεράκι δυό λεπτών
άναψε σαν ποθάνω 
για σένα εγώ δεν άξιζα 
δεκάρα παραπάνω .

  

 

 


Όντε περνώ και δε μιλώ
και 'γώ στενοχωρούμαι 
δεν είναι πως δεν σ'αγαπώ
τη γειτονιά φοβούμαι .

  

 

 


Επήγα απο το κινητό
το όνομα να τση σβήσω 
μα η καρδιά αρνήθηκε
και θέλει να τ΄αφήσω.

  

 

 


Ένα μοναχα σ΄αγαπώ
και μια ματιά σου μόνο 
με ΄κάνανε να σέρνομαι
σα το χοχλιό στο δρόμο

  

 

 


Εσύ δεν είσαι άγνωστη
καλά σ'έχω γνωρίσει
γιατί πως θα γινότανε
να σ'έχω αγαπήσει

  

 

 


Ποτέ μου δεν κατάφερα
να πω μια μαντινάδα
γιατί ειν τσ' αγάπης στεναγμός
και όχι γιορτής καντάδα

  

 

 


Το σοβαρό το πρόβλημα
είναι να μη μπορέσεις
να πείς τη λέξη σ'αγαπώ 
χωρίς να την πιστέψεις.

  

 

 


Αγαπά με να σ'αγαπω
και μην ακούς κανένα, 
μια θέση έχω στην καρδιά 
και την κρατώ για σένα. 

  

 

 


Κοιμούμαι κι ονειρεύoμαι
πως σε φιλώ στο στόμα
ξυπνώ και νοιώθω νοστιμιά
στα χείλη μου ακόμα.

  

 

 


Αγάπα με να σ'αγαπώ
σφίξε με να σε σφίξω
κι αν'είναι ο δρόμος δύσκολος
εγώ θα τον ανοίξω

  

 

 


Έλα λοιπόν που σ' αγαπώ
σωστό κι ορθό το βρίσκω,
το να κοιμούμαστε μαζί,
και να χορταίνουμ' ύπνο.

  

 

 


Είμαστονε' μεις οι δυο
μίας βροχής σταγόνες,
κύματα ίδιας θάλασσας,
μιας εκκλησάς εικόνες.

  

 

 


Οταν πονέσει η καρδιά,
στου έρωτα τη μάχη,
δε χαίρεται και δε γελά,
τον κόσμο όλο νά 'χει.

  

 

 


Σηκώνω πέτρα βρίσκω σε,
πίνω νερό θωρώ σε,
κι εικόνισμα μεσ' την καρδιά,
σ' έχω και προσκυνώ σε.

  

 

 


Που να τη βρώ τη λογική
μετά απο σένα φώς μου 
που σ'αφηκε και σου κλουθά 
στα πέρατα του κόσμου .

  

 

 


Ζευγάρια στέλνω τα πουλιά
που ανε χαθεί το ένα 
να'ρθεί το άλλο να σου πεί 
πως ζώ μόνο για σένα .

  

 

 


Για χάρη σου τσ' ανέβαινα
τ' Αϊ - Γιωργιού τση σκάλες
ένα καιρό που επίστευγα 
τσ' αγάπες στση μεγάλες.

  

 

 


Ώς σ'αγαπώ δέ σ'αγαπά
η μάνα που σ' εγέννα
γιατί έχει κι 'άλλα να αγαπά
μα' γώ 'χω μόνο εσένα.

  

 

 


Θέ μου και να 'ταν δυνατό
δέκα φορές να ζούσα
δέκα φορές πιό δυνατά
εκείνη να αγαπούσα ........

  

 

 


Ο έρωντας κι ο χάροντας
κι οι δυό με κυνηγούνε
τον έρωντα φοβήθηκα
το χάρο δεν φοβούμαι.

  

 

 

 


Σβήσανε τ' άστρα του ουρανού
τσι χαραυγής την ώρα
μα ένα έμεινε άσβεστω
μες την καρδιά μου τώρα.

  

 

 


Να σου ζητήσω απ' την καρδιά
Τον καϊμό να σβήσεις
και πριν να φύγω μακριά
πές τση να με φιλήσεις.

  

 

 


Πόνο έχω μες την καρδιά
Μα τσι γιατρούς δεν πάω
Φοβάμαι μήπως και μου πουν
Να πάψω ν' αγαπάω.

  

 

 


Αγάπησα σε κοπελιά
κι ας με περνάς στα χρόνια
Μα όσο ζω κι' αισθάνομαι
Θα τη 'γαπώ αιώνια.

  

 

 


Οντέ σε ειδώ και μου γελάς
δε λέγεται η χαρά μου
σκέψου να ξημερώνει ο Θιός
να 'σαι στην αγκαλιά μου.

  

 

 


Ο Έρωτας σαν ξεκινά
σαν μενεξές μυρίζει, 
μα σαν ριζώσει στην καρδιά 
σαν το σπαθί θερίζει. 

  

 

 


Ένας καινούργιος έρωτας
μπήκε στα όνειρά μου 
μα ο παλιός δεν το μπορεί 
να βγεί απο' τη καρδιά μου .

  

 

 


Νά 'μουν κερί κι εσύ φωτιά
να σίμωνα ν'ανάψω
με τον καπνό στον ουρανό
το "Σ'αγαπώ" να γράψω.

  

 

 


Σαν είναι ο άντρας δυνατός
πατεί στή γή και τρέμει,
στή θύελα αντιστέκεται
κί ότι αγαπά το πέρνει.

  

 

 


Μοιάζω δεντρό που κεραυνός
τό'χει κατακαημένο
να ανοίξουν φύλλα στα κλαδιά
ποτέ δεν περιμένω.

  

 

 


Μιά κλήση αναπάντητη
κάνε και μή μιλήσεις
όλου του κόσμου τση χαρές
μ΄αυτή θα μου χαρίσεις.

  

 

 


Μπαρούτι με το ΤΝΤ
είναι τα δυό σου χείλη 
και τα δικά μου είναι φωτιά
που ανάβουν το φυτίλι.

  

 

 


Άνοιξε το καλάσνικοφ
και βάλε δέκα σφαίρες
την έχασα και δεν μπορώ
να ζήσω άλλες μέρες

  

 

 


Εσύ πρεπίζεις το ντουνιά
με τα αισθήματα σου
χαράς το νιό που θα βρεθεί
για μια ζωή κοντά σου

  

 

 


Πέρδικα εξεσκάλισες
τσι κήπους τσι καρδιάς μου
και αμέσως πεταχτήκανε
βλαστοί στα δάκρυα μου

  

 

 


Δεν είμαι γω τραγουδιστής
και μαντιναδολόγος
ούτε τσ αγάπης γιατρευτής
ούτε και γηρολόγος

  

 

 


Αγάπη δεν εκάτεχα
γιατί 'μουνε κοπέλι, 
εδά τηνε δοκίμασα 
γλυκιά  'ναι σαν το μέλι. 

  

 

 


Φαντάστηκα τον ουρανό
δίχως αστέρι ούτ' ένα 
μα δεν φαντάστηκα ποτέ 
ζωή χωρίς εσένα .

  

 

 


Ετσα πολύ που σ' άγαπώ
χριστέ μου σε καλό μου
μη σ' άγαπήσω πιο πολύ 
και χάσω το μυαλό μου

  

 

 


Φεύγεις αγαπημένο μου,
και μένα που μ' αφήνεις,
να γίνω σκιάς κρυγιό νερό,
στο δρόμο να με πίνεις.

  

 

 


Γιατί και μένα τρώει με,
η εδική σου αγάπη
και ξημερώνει κι άυπνος, 
βρίσκομαι στο κρεβάτι.

  

 

 


Μα τώρα εκαταντήσαμε
ξερώ δεντρώ κλωνάρια,
κάρβουνα αλληνής φωτιάς,
δυο ουρανώ φεγγάρια.

  

 

 


Σηκώνω πέτρα βρίσκω σε,
πίνω νερό θωρώ σε,
κι εικόνισμα μεσ' την καρδιά,
σ' έχω και προσκυνώ σε.

  

 

 


Γυρεύω να βρω μια καρδιά,
να 'ναι πιστή και ντρέτη,
να 'χει ριζώσει μέσα της,
ο πόνος και το ντέρτι.

  

 

 


Μισοχτισμένη τη φωλιά
σαν δώ στενοχωρούμαι 
γιατί τα ξετελέματα 
τσ' αγάπης μας θυμούμαι .

  

 

 


Σύμπαινε φώς μου τη φωτιά
τσ' αγάπης να μή σβήσει 
γιατί η ζωή μου δίχως σου 
σκοτάδια θα γεμίσει .

  

 

 


Ποτέ ντου να μήν ξαναβγεί
ο ήλιος δεν με νοιάζει 
γιατί έχω την αγάπη μου 
κι όπου προβάλλει λιάζει !!!

  

 

 


Είσαι για μένα η χαρά
το νόημα του κόσμου
ζωή δε θέλω ούτε λεπτό 
χωρίς εσένα φώς μου .

  

 

 


Ωστε να ζείς εσύ κι εγώ
ελπίδες πάντα θά' χω 
για δε μ'αφήνει η αγάπη σου 
ένα λεπτό μονάχο.

  

 

 


Ως είναι η σπίθα λαμπερή
στη χόβολη χωσμένη
ετσά 'ναι κι η αγάπη μου 
κρυφή, μα μπιστεμένη

 

 

Ανέ χαθεί η αγάπη μας
ο κόσμος θα βουλίσει,
γι αυτό πιστεύω στό θεό
πως θα τη βρεί τή λύση.

  

 

 


Παίξε μου χίλιες μαχαιριές
μα πόνο δεν θα νιώσω
τόσο πολύ που σ'αγαπώ 
δεν θα το μετανιώσω .

  

 

 


Θά ναι το τέλος μιας ζωής
αρχή ενός ονείρου 
σα 'ρθείς κοντά μου και να ζείς
πρωτού τα νιάτα φθείρου .

  

 

 


Παρασκευολουσμένη μου
και Σάββατοστεγνώστρα
Κυριακοστολισμένη μου 
για πρόβαλε στη πόρτα .

  


΄Ηθελα να 'μαι ύπνος της
τα βράδια να με θέλει 
να γίνομαι κυρίαρχος 
σε όλα της τα μέλη .

  


Ούτε ζερβά , ούτε δεξά
ούτε στη μέση κάνω 
στην αγκαλιά σου ας βρεθώ
μιαν ώρα κι ας ποθάνω .

  

 

 


Είσαι το μόνο μου όνειρο
παράνομή μου αγάπη 
θα σ'αγαπώ και το κορμί 
ας λιώνει μες τα πάθη .

  

 

 


Σα θές εσύ να σ'αγαπώ
Κρύφα 'πο τση γειτόνους 
βάλε μιλιά στο κήπο σου 
να κρύβομαι στη κλώνους.

  

 

 


Θέε μου μια χάρη σου ζητώ
κι όχι δική μου , ξένη 
να βλέπω εκίνη π' αγαπώ 
να ζεί ευτυχισμένη .

  

 

 


Μ' αρέσει να χαμογελάς
για μένα έχει αξία 
στο γέιλο σου εγνώρισα 
κι εγώ την ευτυχία .

  

 

 


Ολοι' χουν εικονίσματα
και προσκυνούν απάνω 
μα 'γώ στα μάτια μου τα δυό 
την προσευχή σου κάνω .

  

 

 


Και στη φωθιά ανε μπορείς
αγάπη μου θα πέσω 
όμως να ζήσω χώρια σου 
ποτέ δεν θα μπορέσω .

  

 

 


Θέε μου και κάμε με δεντρό
κι εκείνη κάμε χώμα 
να αγκαλιαστού οι ρίζες μου 
με το δικό τζη σώμα.

  

 

 


Αν σμίξουνε τα χείλη μας
θά' ναι η στιγμή μεγάλη 
γιατί θα λέει " σ'αγαπώ "
η μιά αναπνιά στην άλλη .

  

 

 


Μικρό πουλί στα χέρια μου
σ'είχα κι εκράτουνά σε 
μα απ' την αγάπη σ'έσφιξα 
πολύ κι εσκότωσά σε 

  

 

 


Κι αν βρώ αθάνατο νερό
δεν πίνω κι ας ποθάνω 
γιατί αν  δεν το βρεί κι αυτή 
ήντα θα ζώ να κάνω .

  

 

 


Στ' ορκίζομαι αγάπη μου
στον ήλιο στο φεγγάρι 
πως σάμε νά'μαι αζωντανός 
άλλος δεν θα σε πάρει.

  

 

 


Ήρθες κοντά μου κι άρχισε
ο χτύπος τση καρδιάς μου 
απού' χε μπλιό αποξεχαστεί 
στ' αναστενάγματά μου .

  

 

 


Μές τη ζωή αν αγαπάς
δεν το ξεχνάς ποτέ σου 
άδεια πομένει η σκέψη σου 
και κακοφαίνεταί σου .

  

 

 


Οτι όμορφο μες τη ζωή
κι ότι ωραίο είδα 
είχε στολίδι φημιστό 
τσ' αγάπης τη σφραγίδα .

  

 

 


Αγάπη δίδαξε ο Χριστός
και στον σταυρό απάνω 
γι αυτό και γώ θα σ' αγαπώ
ωσότου να πεθάνω .

  

 

 


Αν τα δεντρά είχανε μιλιά
και τα πουλάκια στόμα 
θα σού' λεγαν με μιά λαλιά
πως σ'αγαπώ ακόμα.....

  

 

 


Φαίνεται ξένη δύναμη
έχουν όσοι 'γαπούνε
αλλιώς δε θελ' αντέχουνε 
τσι μπόρες που περνούνε.

  

 

 


Άντρας που δεν εκάτεχε
τα μάθια ντου πως κλαίνε
αγάπησε και τρέξανε 
σαν του μωρού που λένε .

  

 

 


Σαν το χοχλιό να μ' έχουνε
απάνω στο τηγάνι , 
και να μου λεν' να σ΄αρνηθω
το ίδιο που τους κάνει.

  

 

 


Αδιαφορώ για τση χαρές
που μου προσφέρει η μοίρα 
γιατί απ' την αγάπη σου 
την πιο μεγάλη επήρα .

  

 

 


Πόσο πολύ σε αγαπώ
στο νού σου να το βάλεις 
δεν εφαντάστηκα ζωή 
στην αγκαλιά μιας άλλης .

  

 

 


Δεν σού' πα πόσο σ'αγαπώ
μην με παρεξηγήσεις 
και ότι λατρεύω κι αγαπώ 
μή βρείς και μου στερήσεις .

  

 

 


Για σένα η αγάπη μου
όλο και δυναμώνει 
σαν τον αέρα που φυσά
κι όλα τα ξεριζώνει .

  

 

 


Νεφαλιασμένος ουρανός
ήτονε η ζωή μου 
κι ήρθες σαν ήλιος και ΄φεξες
βιόλα μελαχροινή μου .

  

 

 


Δεν έπρεπε να σ'αγαπώ
μα δεν κατέχω γιάηντα 
βρέχει ,χιονίζει η σκέψη μου
στην έννοια σου είναι πάντα .

  

 

 


Αν μ'αγαπάς μια φορά
θα σ'αγαπώ τριάντα 
μ' άν μ' αρνηθείς για μια φορά 
θα σ' αρνηθώ για πάντα .

  

 

 


Κομμάτια να με κόψουνε
για τη δική σου αγάπη 
πάλι θα ζεί να σ'αγαπά 
το κάθε μου κομμάτι .

  

 

 


Θέε μου και κάνε με κερί
και κάνε φλόγα εκείνη 
που να με λιώσει και κιανείς 
να μή τση ρίξει ευθύνη .

  

 

 


Ώ τη παντέρμη ασθένεια
που είναι η αγάπη 
άλλος την έχει και πονεί 
κι άλλος γλακά να πάθει !

  

 

 


Ζήσω πεθάνω στη ζωή
εσύ 'χεις την ευθύνη 
γιατί χαρά δε μού 'δωκες 
που κάθε αγάπη δίνει .

  

 

 


Πρόβαλε στο παράθυρο
να ιδώ το πρόσωπό σου 
να δροσερέψω να γενώ 
σαν το βασιλικό σου .

  

 

 


Αγάπα με να σ'αγαπώ
θέλε με να σε θέλω 
γιατί θε 'νά'ρθει ο καιρός 
να θές και να μή θέλω .

  

 

 


Κάμε την Θέε μου θάλασσα
κι εμένα ακρογιάλι
να σβήνει και να ξεψυχά 
μες τη δική μου αγκάλη .

  

 

 


Κάνε τον Θέε μου ουρανό
κάθε που  νιώθω πόνο 
σαν του ζητώ παρηγοριά 
τα μάθια να σηκώνω .

  

 

 


Την αγκαλιά τζη θάλασσα
να τηνε κάμεις Θέε μου 
και μένα πέτρα στο βυθό 
μη ξαναβγώ ποτέ μου .

  

 

 


Οντε φιλώ τα χείλη σου
ο λογισμός μου τρέχει 
στη μυρωδιά που βγάνει η γής 
τότε που πρωτοβρέχει .

  

 

 


Κάμε την Θέε μου θάλασσα
κι εμένα βράχο κάμε 
ή ξερονήσι μια ζωή 
στην αγκαλιά τση νά' μαι 

  

 

 


Θέε μου και γίνε άνθρωπος
κι έλα κοντά τζη μείνε
και κάτσε Θέε μου αντίκρυ της 
κι ύστερα εμένα κρίνε.

  

 

 


Οτι τση λείπει τό'χω εγώ
κι ότι μου λείπει τό'χει 
είμαι το χώμα που διψά 
κι είναι το πρωτοβρόχι.

  

 

 


Θεέ και Παναγία μου
Χριστέ μου κι Άγιο Πνεύμα
να μή μ'αφήσετε ποτέ 
να πώ τσ' αγάπης ψέμα .

  


Το λόγο μου τον έδωσα
και δεν τον παίρνω πίσω
ώστε να ζείς θα σ'αγαπώ 
και πλάι σου θα ζήσω .

  


Αγάπη αγάπης στέρηση
δεν πρέπει να γνωρίσεις 
γιατί στην έρμη μου καρδιά
αγάπη θα στερήσεις.

  


Να σ' αρνηθώ δεν δέχομαι
λόγο δε βρίχνω ένα 
κι όσο κι αν ζώ δεν δέχομαι 
λόγο απο κανένα .

  


Το πιό ακριβό συναίσθημα
αγάπη λέει το λένε 
και κάνει μάθια ανθρώπινα 
καθημερνός και κλαίνε.

  


Στου έρωτά σου τη φωτιά
μ' έριξες για να λιώσω 
μα σ' αγαπώ και μή θαρρείς
πως θα το μετανιώσω.

  


Καλλιά 'χω σε με θάνατο
παρ' άλλη με ζωή μου 
για σένα εγεννήθηκε 
στο κόσμο το κορμί μου.

  


Οταν περνώ και σε ιδώ
δε λέγεται η χαρά μου 
γίνομαι αϊτός στον ουρανό 
και 'κείνη τα χαρά μου.

  


Στο χύμα τρέχει το νερό
στο σώπατο στερνιάζει 
μια λεμονιά 'χω στη καρδιά
μικρή μου και σου μοιάζει .

  


Έγραψα εγώ πως σ'αγαπώ
σε μιά καμπάνα φώς μου 
για να χτυπά να το γροικούν 
στα πέρατα του κόσμου .

  


Μές το σκοτίδι ένιωσα
τσ' αγάπης σου το χάδι 
κι είδα για πρώτη μου φορά 
να βγαίνει ο ήλιος, βράδυ .

  


Να μή θαρρείς πως σ'αγαπώ
και τύχει και ξεγνοίάσεις
το πως μπορεί να σ'αρνηθώ 
πάντα στο νού σου νά' χεις.

  


Δύναμη θέλουν οι καρδιές
που αληθινά αγαπούνε 
γιατί βαθιά πληγώνονται 
αγάπη άμα δε βρούνε.

  


Ορκο μεγάλο έκανα
να μήν ξαναγαπήσω
μα σαν σε βλέπω μάτια μου 
τον όρκο παίρνω πίσω .

  


Οσες κι αν βάλω στη καρδιά
πάλι θα νά' ναι άδεια
μέχρι να ζώ δε σβήνονται 
τση πρώτης τα σημάδια.

  

 

Το σ'αγαπώ μου φαίνεται 
λίγο και δε με φτάνει
ότι για σένα αισθάνομαι 
μιά λέξη δεν τα βάνει.

  


Δε με ζαλίζει το κρασί
ανε το πίνω κούπες 
μα μ'έκαμε ολομέθυστο 
το σ'αγαπώ που μού 'πες.

  


Αγάπα με γιατί κι εγώ
άλλη δουλειά δεν κάνω 
μέρα και νύχτα σ'αγαπώ 
όλο και παραπάνω .

  


Μόνο τη λέξη σ'αγαπώ
τα χείλη σου σά πούνε 
ούλου του κόσμου οι χαρές
θα 'ρθούνε να με βρούνε.

  


Σά το φεγγάρι φωτεινό
είναι το πρόσωπό σου 
και σαν τον ήλιο υπέροχο 
κάθε χαμόγελό σου.

  


Εσκέφτηκα να σ'αρνηθώ
μα αναίρεσα τη σκέψη 
στο λεξικό τσ' αγάπης μου 
δέν έχω τέτοια λέξη.

  


Πρώτα μου δίδεις τη χαρά
κι απόις μου τη πέρνεις 
ήθελα και να κάτεχα 
ήντα καταλαβαίνεις.....

  


Καθημερνώς προσπάθεια
κάνω να τη μισήσω 
μα ένα ζάλο  κάνω μπρός
και δύο πάω πίσω ......

  


Ποθαίνω και παράπονο
έχω στο κόσμο μόνο 
πως δεν μπορώ να σ'αγαπώ 
στο χώμα που θα λιώνω.

  


Και να μαχαιρωθεί η καρδιά
το αίμα που θα χύσει 
κάθε σταγόνα θα γενεί 
καρδιά να σ'αγαπήσει 

  


Αλοίμονο η στη καρδιά
π'αγάπη μπλιό δεν έχει
μοιάζει με το κακό καιρό
απού φυσά και βρέχει

  


Να μη φοβάσαι μάτια μου
μα εγώ σε θέλω τόσο
και τη καρδιά μου αν χρειαστεί 
να ζήσεις θα στη δώσω.

  

 


Η μεγαλύτερη σκλαβιά
στο κόσμο η αγάπη
όταν την πνίγουν οι καημοί
κ’είναι γεμάτη πάθη 

  

 


Σύμπαινε φώς μου τη φωτιά
μη σβήσει και μαργώνω
και το κορμί μου πάγωσε
σιγά σιγά και λιώνω

  

 


Ώστε να ζω θα τραγουδώ
θα γράφω μαντινάδες
αρκεί μονάχα να θωρώ
οσά και σε κυράδες

  

 


Δρόμο θα ανοίξω στη καρδιά
φώς μου για να περάσεις
και μή λυπάσαι πως μπορεί 
κάποτε να με χάσεις!

  

 


Πώς το μπορείς αγάπη μου
άλλη να αγκαλιάζεις
και γώ που ζώ και σ'αγαπώ
να μή με λογαριάζεις

  

 


Στα χέρια μου εκράτουνα
ολόκληρη τη πλάση 
και μίσεψες αγάπη μου 
κι έχω τα πάντα χάσει

  

 


Μες τη καρδιά μου εκούρνιασε
μία παλιά μου αγάπη 
κι όμως αναρωτήθηκα 
πώς γίναν τέτοια λάθη

  

 


Σε μιά αγάπη πίστεψα
ήτανε όμως λάθος 
που άφησα και κυριάρχησε 
η αγάπη και το πάθος

  

 


Κάνω σε χάζι για να δω
ήντα θα ξελαμήσεις
'γαπάς κοντώ γι πολεμάς
ή να με ταραχήσεις

  

 


Αν είναι η αγάπη έγκλημα
ή ένοχή μεγάλη 
εκατομμύρια φορές
για κείνη έχω σφάλλει......

  

 


Σα το σγουρό βασιλικό
σ' έχω στη μιά μου χέρα 
και με την άλλη συνεχώς
σου κάνω φώς μου αέρα.

  

 


Εβγήκε η απόφαση
και η ποινή μου είναι 
να σ'αγαπώ ισόβια 
μελαχροινέ μου κρίνε.

  

 


Είναι πολλοί που βλαστημούν
την ώρα π'αγαπούνε 
κι άλλοι τηνε δοξάζουνε 
και τηνε προσκυνούνε.

  

 


Τί νιώθω να μή με ρωτάς
κοιτώντας με στα μάτια 
αυτό που νιώθω στη καρδιά 
κεντά τα φυλλοκάρδια.

  

 


Μιά κλέφτρα μπαίνει κάθε αργά
και τη θωρρώ και κάνει 
μες το μπαξέ τ' ονείρου μου 
πεισματικά σεργιάνι.

  

 

 


Θά 'θελα νά'μουν όμηρος
στα χέρια τρομοκράτη 
να δώ ίντα 'θελα 'καμες 
κοντά του ανε με κράτει...

  

 

 


Οπου κι αν πάς αόρατη
η σκέψη μου κλουθά σου 
μπορεί να μήν τηνε θωρρείς 
μα βρίχνεται κοντά σου .

  

 

 


Οταν το κόσμο στερηθώ
και τη ζωή μου χάσω
τότε μονάχα πίστεψε 
οτι θα σε ξεχάσω .

  

 

 


Ήθελα νά' μαι ουρανός
σύννεφο να' ναι εκείνη 
κι οντε τσι πώ το σ'αγαπώ
ψιλή βροχή να γίνει .

  

 

 


Καινούργιος ήλιος έλαμψε
και φώτισε η καρδιά μου
και όλα τα φαντάσματα
φύγανε μακριά μου

  

 

 


Άνοιξε τη καρδούλα σου
και γω θα σου τη γιάνω  
όσες πληγές σου κάνανε
ούλες θα τσι γλυκάνω

  

 

 


Αγάπη που στη μπάντα σου
γέρνει κι'αποδίνει
είναι αγάπη ψεύτικη
που ο καιρός τη σβήνει

  

 

 


Ούλες τσι πόρτες τσι καρδιάς
σούχω ξεκλειδωμένα
Και του κορμιού μου τα κλειδιά
Στάχω παραδομένα

  

 

 


Πάντα μου δίνεις νόημα
κι ελπίδα να υπάρχω 
κι όταν χειμώνας έρχεται 
ζέστη μου δίνεις να' χω.

  

 


Σε γνώρισα, σ'αγάπησα
ξάνοιξε δά πως είμαι,
ερείπιο και η σκέψη σου, 
πεισματικά κρατεί με!

  

 

 


Χαμογελάς κι όλη η γή
ανθίζει με λουλούδια
και τα πουλιά κελαϊδούν 
σκοπούς, χαράς τραγούδια

  

 

 


Αγάπη έχω στη καρδιά
μα δε μ'αφήνει η σκέψη 
και απορώ πώς το μπορεί 
η σκέψη μου ν'αρνέψει

  

 

 


Αγάπη δεν εγνώρισα
κι όμως κοντά σου νιώθω 
να' μαι κοπέλι και γροικώ
μες τη καρδιά το πόθο 

  

 

 


Αγάπη μου και να'ξερες
πόσο σε αγαπάω 
θα 'ρχόσουνα ξανά εδώ 
μπλιό μου να μή πονάω 

  

 

 


Αχι και να' χα μια καρδιά
και να σου τη χαρίσω
για δέ μπορώ αγάπη μου
χώρια σου εγώ να ζήσω

 

 

Με ολόμαυρο πουκάμισο
Στο φέρετρο να μ’ έχουν
Κι’ όσοι για μένα κλάψουνε
Από σεβντά κατέχουν

Αστέρι με είπαν μια φορά
και ίσως να γίνω φως μου
αν το θελήσεις να γενείς
εσύ ο ουρανός μου

Κατάρα να σου ευχηθώ
ποτέ δεν θα μπορέσω
γιατί κι εγώ είμαι μέσα σου
φως μου και θα πονέσω

Πρόσκληση να τσί στείλετε
στό θάνατο μου νά ΄ρθει
προσωπική κι ο φάκελος
πρός τό φονιά να γράφει...

Ψάχνω τριγύρω μου να βρω
μορφή που να σου μοιάζει,
μα έναν άγγελο ο Θεός
στα χίλια χρόνια βγάζει!

Δεν ήταν τόσο τυχερή
Ετούτη η χρονιά μου
Μα δώρο έχω την καρδιά
Να δώσω στον φονιά μου

Μαύρο κελί της φυλακής
την αγκαλιά σου κάμε,
να κάνω χίλια φονικά
πάντα κοντά σου να 'μαι

Σου χάρισα ψυχή καρδιά
και όλο μου το σώμα
μα συ με απαρνήθηκες
και μ’ έστειλες στο χώμα

Ήλιε που βγαίνεις την αυγή
με χέρια ματωμένα,
φαντάσου πόσα όνειρα
θα ν' έχεις σκοτωμένα.

Όσες οι στάλες της βροχής
μέσα στην καταιγίδα,
τόσες φορές σε σκέφτηκα
την μέρα που δε σ' είδα

Και μόνο που το σκέφτομαι
να βγεις από το νου μου
το αίμα δεν κυκλοφορεί
στις φλέβες του κορμιού μου

Είναι η νύχτα βροχερή
και εσύ πάλι μακριά μου
στάλα γίνεται η σκέψη μου
λίμνη στη μοναξιά μου

Δεν πίνω για να ξεχαστώ
πίνω μπας έρθεις πάλι
έστω και σαν το όνειρο
μες του πιοτού τη ζάλη

Έχω ένα βλήμα στην καρδιά
και είναι του σεβντά η σφαίρα
μα δεν το βγάζω αγάπη μου
γιατί είναι από σένα

 

 

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ

Μέρες που δέχεσαι ευχές,

δέξου και μια από μένα

Χρόνια πολλά. Χρόνια καλά, χρόνια ευτυχισμένα

 

Όλα τση γης τα λούλουδα,

τα γιασεμιά και κρίνα

Ευχές και χαιρετίσματα πέμπω σας και τραγούδια

 

Από του φεγγαριού τα βάθη

πήρα ασήμι και χρυσάφι

Κι έκαμα ένα τάμα

να ξαναβρεθούμε αντάμα

 

Πάρε τσι πιο καλές μου ευχές

και βάλτις στην καρδιά σου,

δεν θα ‘μαι εγώ μα ας είναι αυτές όπου κι αν πας κοντά Σου

 

Στην εορτή σου εύχομαι

πάντα χαρά και γέλιο

κι η ευτυχία να γενεί

στο σπίτι σου θεμέλιο.

 

Δεν θα σου πω χρόνια πολλά.

ευχή συνηθισμένη

Μα θα σου πω όπου κι αν πας,

χαρά να αναμένει.

 

Τι μαντινάδα να σας πω

να σας καλοκαρδίσω

Για τις ευχές που στείλατε

να σας ευχαριστήσω.

 

Όσες ευχές απλόχερα

οι άλλοι θα σας πούνε

Εγώ απλά σας εύχομαι

αληθινές να βγούνε

Μαράζι να ‘σαι μακριά

κι η σκέψη να σε φέρνει

σε απόσταση αναπνοής

και να σε ξαναφέρνει

 

Φεγγάρι από τον κήπο μου όλες τσι βιολες κόψε

Και να τσι πας στο σπίτι τσης απόυ γιορτάζει απόψε

 

Με ταχυδρόμο την καρδιά,

τη σκέψη αεροπλάνο

Στέλνω ευχές, χρόνια πολλά, σε φίλους που δε φτάνω.

 

Τι μαντινάδα να σας πω

Πανέμορφη μου βιόλα

Που ‘ναι τα κάλλη σου πολλά και δεν τα βάζει όλα

 

Ευχές στέλνει η αγάπη μας

απ τις καρδιάς τα βάθη

Κι η μοίρα γέλιο και χαρά

Και κέφι να σας γράφει

 

Ό,τι στον κόσμο πεθυμάς και πλάθεις με το νου σου

Να σου τα φέρει ο Θεός οφέτος στη γιορτή σου

 

 

 

 

 

Πολλά περίμενα να βρω στην ψεύτρα τούτη πλάση, μα πριν να φέξει η αυγή, είχε ξανά βραδιάσει

 

Βιβλίο πολυσέλιδο τα πάθη μου δε βάνει, τον ουρανό θέλει χαρτί, τη θάλασσα μελάνι.

 

Ξελησμονώ και τραγουδώ κι ύστερα το λογιάζω πως δε χαλά το σπίτι μας οντόν αναστενάζω;

 

Φαίνεται πως κι ο ουρανός βάσανα κουλαντρίζει, για κείνο αστράφτει και βροντά και βρέχει και χιονίζει

 

Τέθοια πληγή που μ' άνοιξες άλλη καμιά δεν είδα, κανένας δεν την είδενε και να μου δώσει ελπίδα.

 

Γιάντα τα μάθια σου τα δυο κ' η τόση ομορφιά σου, δεν έχουνε συγγένεια, ψεύτρα, με την καρδιά σου.

 

Δυο περιστέρια όμορφα παίζανε στην αυλή μου, θυμήθηκα τα χάδια σου και ράισε η ψυχή μου.

 

Νερό δε σβήνει τη φωθιά π' άναψες στο κορμί μου, πάνω στα χέρια σου κρατάς θάνατο και ζωή μου.

 

Χωρίς να κάμω τίποτε και δίχως να σου φταίξω έκλεισες, φως μου, τη καρδιά και μ’ άφησε απέξω

 

Μέσα στο τζάκι τση καρδιάς μια φλόγα τρεμοσβήνει, γιατ' η αχαριστία σου ν' ανάψει δεν τη 'φήνει.

 

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ

ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ

Μια ευχή σας εύχομαι για τον καινούργιο χρόνο

Την πόρτα σας να την χτυπά η ευτυχία μόνο!

 

Όσες και αν βάζει ο νους ευχές κρεμώ στ’ αστέρια απόψε,

Τσ’ αυγής λουλούδια να γενούν, κι όποιο σ’ αρέσει κόψε.

 

Των αηδονιών παράγγειλα στην πόρτα σας να ‘ρθουνε

Στο σιγανό κελάηδισμα ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ να πούνε.

 

Με την καινούργια τη χρονιά μόνο χαρές να ‘ρθουνε

κι όλες οι δύσκολες στιγμές με μιας να ξεχαστούνε

 

Ζευγάρια στέλνω τα πουλιά που αν χαθεί το ένα

Να ρθει το άλλο να σας πει ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ

 

Όσες Χιλιάδες κουζουλοί την Κρήτη μας βαστούνε

Τόσα καλά σας εύχομαι εφέτος να σας βρούνε

 

Την ώρα που ο ήλιος την αυγή την πρώτη ακτίνα βγάζει

Η σκέψη σου ποδαρικό έρχεται και μου κάνει.

 

Μόνο χαρές να αισθανθείς με τον καινούργιο χρόνο

Δε θέλω να ‘ρθεις σ’ επαφή καθόλου με τον πόνο

 

Κρόσσια κρατώ του φεγγαριού του ήλιου ακτίνες παίρνω,

για να κεντήσω τις ευχές που σήμερα σου στέλνω. (Μαρία Χρονάκη)

 

Εύχομαι για το χρόνο αυτό μόνο χαρές να ζήσεις

Τόσο πολλές που να μπορεί και σ΄άλλους να χαρίσεις

 

Του χρόνου η ανατολή να ‘ρθει να σε ζεστάνει

Κι αν αφήκε ο παλιός πληγές ο νέος να στις (υ)γιάνει

 

Δίνω ευχές όπου αγαπώ για το καινούργιο έτος,

Χαρές που δεν γνωρίσανε να τις χαρούνε εφέτος.

 

Ξημέρωμα πρωτοχρονιάς θέλω να πιάσεις άμμο

Απου δεν έχει μετρημο ευχές να σου τις κάνω

 

2008 ευχές  έδωκα τα αϊ Βασίλη

Κι ελπίζω πως θα φτάσουνε,

να πάρετ΄όλοι οι Φίλοι

 

Σας εύχομαι από καρδιάς

Τσι Γέννησης τ΄ αστέρι

Χρόνια πολλά, χρόνια καλά στο σπίτι σας να φέρει

 

Καινούργιε χρόνε Που θα μπεις

Εύχομαι να μπορέσεις

δικούς και φίλους  που αγαπώ

Να μη στενοχωρέσεις.

 

Λύρες, λαγούτα, μπαλωτιές,

Πρωτοχρονιά στην Κρήτη,

Χαρά-ευτυχία, δύναμη

Και στο δικό σας σπίτι

 

Ο νέος χρόνος που ‘φτασε

Χαρές πολλές να δώσει κιαν ήταν λίγες του παλιού

να σου τις συμπληρώσει

 

Χρόνε που φεύγεις και περνάς

πάρε καημούς και πόνο

Και άσε μας μόνο τη χαρά

για τον καινούργιο χρόνο!

 

Στο χρόνο αυτό που έρχεται

μόνο χαρές να ζήσεις

Τόσες πολλές που να μπορείς

και σ’ άλλους να χαρίσεις!

 

Ήρθανε οι γι εορτές

και πρέπει να χαρούμε

Και από καρδιάς ο ένας τ’ αλλού

«Χρόνια Πολλά!» να πούμε.

 

Να σε θυμούνται οι γνωστοί, οι συγγενείς κι οι φίλοι

Αυτό  ‘ναι το καλύτερο  δώρο τ άι Βασίλη. Καλή χρονιά!

 

Το άστρο λαμπρό της Βηθλεέμ

Και του Χριστού η Γέννα,

Να σας χαρίσουνε πολλά

Και ευτυχισμένα χρόνια

 

Χριστουγεννιάτικες ευχές

στέλνω από την καρδιά μου

σ’ όλους αυτούς που αγαπώ

και βρίσκονται μακριά μου!

 

Βάζω φτερά στη σκέψη μου,

ευχές τηνε φορτώνω

Να τις μοιράσει όπου αγαπά

για τον καινούργιο χρόνο!

 

Με του Χριστού τη γέννηση

και με το νέο έτος

Μόνο χαρούμενες στιγμές

να σούρθουνε οφέτος!

 

Στέλνω τη σκέψη να σε βρει

να σε καλημερίσει

να σ΄ευχηθεί χρόνια πολλά

κι ύστερα να γυρίσει

 

Χρόνια πολλά δεν θα σου πω

που ο κόσμος συνηθίζει,

χαμόγελο, θα ευχηθώ,

στα χείλη σου ν’ ανθίζει

 

Ευχές για τα Χριστούγεννα

και τον καινούργιο χρόνο

κι ό,τι έχεις μέσα στη καρδιά

να ξετελέψει όλο.

 

Μια ευχή σας εύχομαι

για τον καινούργιο χρόνο

Την πόρτα σας να τη χτυπά

η ευτυχία μόνο!

 

Χρόνια Πολλά  από καρδιάς εμείς να ευχηθούμε

τον κόσμο μας καλύτερο κάποια στιγμή να δούμε

 

Σαν το κοπέλι έγραψα

τ' Αϊ Βασίλη γράμμα
να φέρει εσένα ό,τι ποθείς

και εγώ δε θέλω πράμα!

 

Σας δίνω δυο ευχές

για το καινούργιο χρόνο

πάμπλουτοι να 'σται στη χαρά

και πάμφτωχοι στον πόνο!

 

 

 

 

 

Πως να το πω δεν σ' αγαπώ που μ' άφηκες σημάδι σαν τα σβημένα κάρβουνα είν' η καρδιά μου μαύρη

 

Μην τα θωρείς τ' χείλη μου πως παίζουν πως γελούνε μαύρες πληγές έχει η καρδιά μα δεν το ομολογούνε

 

Μου πες πως θέλεις την καρδιά να σου τη δώσω οπίσω μα δεν μπορώ αγάπη μου να τηνε ξεχωρίσω

 

Παρηγορώ την την καρδιά μα δεν παρηγοράται λέω τση χίλια ψώματα μα κείνη τ' αφοράται

 

Πόσες χιλιάδες όνειρα δε σβήνουν κάθε μέρα, και 'φήνουν έρημες καρδιές στην ταραχή τ'αέρα.

 

Δε θέλω κόσμο να θωρούν τα μάθια τα δικά μου ας είναι εκείνα σκοτεινά ως είναι κι η καρδιά μου

Στείλε μου, θεέ μου, δάκρυα να σβήσω τη φωτιά μου, γιατί δεν το πιστεύουνε πως καίγεται η καρδιά μου

 

Βασανισμένη μου καρδιά δεν είσαι μπλιό δική μου εξεριζώθης κι ήφηκες έρημο το κορμί μου

 

Νάταν τα στήθη μου γυαλί να δεις τα σωθικά μου να δεις πληγές που έχουνε τα φύλλα τση καρδιάς μου

 

Όποια καρδιά πονεί πολύ γρήγορα θα ραΐσει και θα ρθει ο χάρος να την βρει να την παρηγορήσει

 

 

Σε μέρη που το κινητό

δεν πιάνει μου πηγαίνεις

Κι όσο δεν είναι εφικτή η κλήση με τρελαίνεις

 

Τη μέρα που σε γνώρισα

φόρεσα μαύρο φούτερ
και τ' όνομά σου έγραψα

στη μνήμη του computer.

 

Θα γίνω hacker της καρδιάς

τους κωδικούς να σπάσω

να σ' έχω σ' ένα CD- ROM

να μη σε ξανά χάσω

Η μπαταρία του κινητού μου άδειασε πάει να ξεψυχήσει, στείλε του ένα μήνυμα, για να ξαναφορτίσει!

 

Το σ' αγαπώ να σου το πω φοβάμαι και διστάζω, άσχετα πως το μαρτυρώ στιγμές που σε κοιτάζω.

 

Βασίλισσα μοναδική στου νου μου το παλάτι, που' χεις τη σκέψη σύμβουλο και το κορμί μου εργάτη

 

Στην αγκαλιά σου επιθυμώ μια νύχτα να περάσω να νιώσω την αγάπη σου κι ύστερα να σε χάσω..

 

 

 

Έβγα στο παραθύρι σου να γίνει η νύχτα μέρα να πάρει ανάσα η καρδιά και το κορμί μου αέρα.

 

Τι μαντινάδα να σου πω, ψιμυδευτή μου βιόλα που ‘ ναι τα κάλλη σου πολλά και δεν τα βάνει όλα

 

Ως καρτερούνε το νερό τα δέντρα κάθε μέρα, σε περιμένω, για να 'ρθείς, άσπρη μου περιστέρα.

 

 

 

Εσύ μου κάνεις τη ζωή χαρούμενη κι ωραία, εσένα θέλω, αγάπη μου, παντοτινή παρέα

 

Κι ο Θεός να μου το πει για πάντα να σ΄αφήσω δεν ξαναμπαίνω σ΄ εκκλησιά να τονε προσκυνήσω

 

Το ξέρεις ότι σ’ αγαπώ; μη με ρωτήσεις πόσο, γιατί δεν έχω τη σωστή απάντηση να δώσω.

 

 

 

Ωσάν τα κρίνα του αγρού που τη βροχή ποθούνε έτσι ποθούν τα μάτια μου τα μάτια σου να δούνε

 

Όμορφο σαν την άνοιξη είναι το πρόσωπό σου Και σαν ηλιοβασίλεμα κάθε χαμόγελό σου.

 

Μη φοβηθείς αν αισθανθείς κάτι στο πρόσωπό σου η σκέψη μου είναι και ζητά ένα χαμόγελό σου.

 

 

 

Συχνά μου φεύγει ο λογισμός και έρχεται μαζί σου και σου κρατάει συντροφιά μην είσαι μοναχή σου

 

Πλια εύκολο μου φαίνεται τ' αστέρια να μετρήσω, παρά τα μάτια σου τα δυο να τα ξελησμονήσω.

 

Θεέ μου και να 'ταν δυνατό δέκα φορές να ζούσα δέκα φορές πιο δυνατά εκείνη ν' αγαπούσα .

 

 

 

Υπάρχουν θάλασσες, στεριές, ήλιοι, φεγγάρια, αστέρια μα γώ προτίμησα να ζώ σκλάβος(α) στα δυο σου χέρια.

 

Θα κατεβώ στο Φόδελε να πάω να βρω τον Γκρέκο για να σε κάνει ζωγραφιά πάντα μου να σε βλέπω

 

Της ομορφιάς σου τις γραμμές  θέλω να ζωγραφίσω, σαν τον Θεοτοκόπουλο αιώνες να σ’ αφήσω

 

 

 

Όλο τον κόσμο γύρεψα περβόλι και περβόλι  να βρω μια βίτσα λεμονιά σαν το δικό σου μπόι

 

Αχι το φως των αμαθιών και γιάντα σκοτεινιάζει όταν ακούω μια φωνή τσ' αγάπης μου να μοιάζει

 

Σαν κύμα που κατρακυλά και σκα στο βράχο επάνω, ετσά για σένα δέρνομαι κι όμως μυαλό δε βάνω

 

 

Φαίνεται είναι ακριβές

του κινητού σου οι κλήσεις

Γι αυτό και στα μηνύματα

δεν δίνεις απαντήσεις

 

Σου 'στειλα τα e-mail μου

μα εσύ πριν τα ανοίξεις
στον Κάδο Ανακύκλωσης

διάλεξες να τα ρίξεις.

 

Γίνε κυρά μου Internet

να γίνω ιστοσελίδα

κάθε που ανοίγεις το P.C

να ΄μαι αρχική σελίδα

 

 

Δε θέλω να τα ξαναδώ τα μάτια σου κλαμένα, πες μου τονε τον πόνο σου να κλαίω εγώ για σένα .

 

Είσαι για μένα η χαρά το νόημα του κόσμου, ζωή δε θέλω ούτε λεπτό χωρίς εσένα φως μου.

 

Χωρίς νερό, χωρίς ψωμί και δίχως οξυγόνο μπορώ και ζω μα να ‘σαι εδώ να σαι κοιτάζω μόνο.

 

Κι ο ουρανός κι η θάλασσα κι όλα τση γης τα μέρη το μαρτυρούν πως σ' αγαπώ και θα σε κάμω ταίρι

 

Όλοι μου λεν να σ' αρνηθώ μα γω δεν σ' απαρνούμαι γιατί σ΄ αγάπησα πιστά και το Θεό φοβούμαι

 

Το ρόδο βάνω στο νερό κι ολπίζω να φουντώσει ολπίζω κι η αγάπη μας να ξανακαινουργιώσει

 

Μη με ρωτάς αν σ' αγαπώ, για ξάνοιξέ με πρώτα, τα δυο μου χείλη μη ρωτάς, τα δυο μου μάθια ρώτα

 

Εκειά θα ' κούσεις μια φωνή να βγαίνει από το στόμα και θα σου πει με πλήγωσες μα σ' αγαπώ ακόμα

 

Αχι και να σε φέρνανε νύφη στην κάμαρά μου και να σε ξεστολίζανε τα χέρια τα δικά μου

 

Πολύ ψηλά στον ουρανό λάμπουνε τα αστέρια, μα το δικό σου συνεχώς λάμπει στα δυο μου χέρια.

 

Απ’ όλα τ’ άστρα τ΄ ουρανού ένα είναι που σου μοιάζει κείνο που βγαίνει την αυγή  κι όλα τα σκοτεινιάζει

 

Μέτρησα τ’ άστρα τ’ ουρανού, αλλά μου λείπει ένα φαίνεται πως δεν μέτρησα, αγάπη μου, εσένα.

 

Τα δυο σου μάτια μοιάζουνε μ’ ένα ζευγάρι άστρα και μου φωτίζουν τη ζωή, αγγελοξελογιάστρα.

 

Πολλά είναι τα αστέρια του ‘ρανού, μα το φεγγάρι ένα και στο μυαλό μου έχω πολλές μα στην καρδιά μου εσένα

 

Ως τρέμουν τα' άστρα του ουρανού ώσπου να ξημερώσει τρέμει κι εμέ η καρδούλα μου Ότι να σ' ανταμώσει

 

 

Πήρες καινούργιο κινητό

και είσαι μες την τρέλα

γιατί το προηγούμενο

ήτανε μπαχατέλα

Θα κάνω site την καρδιά

με σένα αν μπορέσω
και με ένα κλικ στα αριστερά θα σε αποθηκεύσω.

 

Ώρες αδιάκοπα το κινητό μου κλαίει,

ένα δικό σου μήνυμα,θέλει να πάρει λέει!

 

Όταν ποθάνω βάλτε μου

το κινητό στο μνήμα.

Μα μη το χώσετε βαθιά,

γιατί δεν θα ΄χει σήμα

 

 

Με ‘ένα μπιστόλι παίξε μου, μη λυπηθείς τις σφαίρες, έτσι κι αλλιώς χωρίς εσέ είναι νεκρές οι μέρες

 

Και να μαχαιρωθεί η καρδιά το αίμα που θα χύσει, κάθε σταγόνα θα γενεί καρδιά να σ’ αγαπήσει.

 

Θα σου την δώσω την καρδιά για να ‘χεις δυο, κερά μου, όταν θα στενοχωρηθείς, να κλαις με την δικιά μου.

 

Δώρο ζητώ απ' το Θεό, μικρή μου, την καρδιά σου, για δεν μπορώ ούτε στιγμή να ζήσω χωριστά σου.

 

Είναι μεγάλος θησαυρός, μικρή μου, η καρδιά σου, χαρά σ' αυτό που η μοίρα του γράφει να ζει κοντά σου

 

Μες στην καρδιά μου φύτρωσες κι είσαι δικός μου κλώνος και στην καρδιά μου σαν πονείς, βαθιά γροικάται πόνος

 

Στους άγγελους παρήγγειλα την έγνοια σου να έχουν Και μού ‘παν πως οι άγγελοι  αγγέλους δεν προσέχουν

 

Ρίξε μου χίλιες μπαλωθιές μα πόνο δε θα νιώσω τόσο πολύ που σ' αγαπώ δε θα το μετανιώσω

 

Παίξε μου χίλιες μαχαιριές και δε θα νιώσω πόνο του χωρισμού σου η μαχαιριά θα με σκοτώσει μόνο.

 

Δεν τηνε κάνω την καρδιά κουμάντο μπλιό, μικρή μου, γιατί την κυβερνάς εσύ μαζί με τη ζωή μου.

 

Έχεις καρδιά που ο Θεός δεν έχει πλάσει άλλη, να τα' χει τοσανά πολλά τα πλούτη και τα κάλλη.

Δε φτάνει μόνο μια καρδιά ήθελα να' χω κι άλλη και με τσι δυο να σ' αγαπώ και λίγο θα 'ναι πάλι.

 

Ήρθε καιρός οι δυο καρδιές να ζήσουνε ομάδι κι η μια τσ'άλλης να δώσουνε τσ' αγάπης το σημάδι.

 

Όλα τα κάλη ο θεός  σε σένα τάχει δώσει Και τη φτωχή μου την καρδιά  την έχεις αναστατώσει

 

Τα μάτια σου είναι θάλασσα,  τα χείλη σου ακρογιάλι Χαράς στο ναύτη που θα βρει μέσα σ΄ αυτά λιμάνι

 

 

Πάρτη την καρδιά μου, πάρτηνε, με το δεξί σου χέρι και σφάξε την αλύπητα με δίκοπο μαχαίρι.

 

Κομμάτια μού ‘κανες την καρδιά, μα δεν παραπονούμε και τα κομμάτια θα γενούν καρδιές κι αυτές να σ’ αγαπούνε

 

Δότης θα γίνω της καρδιάς να μη ταφεί στο χώμα να ζει αυτή να σ’ αγαπά κι ας είναι σε άλλο σώμα

 

Να κάψω θέλει το κορμί, μα την καρδιά θ' αφήσω, γιατί 'σαι μέσα και μπορεί ζωή να σου στερήσω.

 

Άκουσε ένα γλυκό σκοπό απού στη νύχτ' απλώνει, είν' από κείνη την καρδιά απού για σένα λιώνει.

 

Αν μ’ αγαπάς με την καρδιά δείξε μου σημαδάκι όταν κρατούμε στο χορό σφίξε μου το χεράκι

 

Τα μάτια σου είναι θάλασσα,  ήλιος το πρόσωπό σου

Κι άνοιξη μπορεί να ρθει με ένα χαμόγελό σου

 

 

θεμου μια χαρη σουζητο και θελο να την καμεις

γραψε με ταστρα σαγαπω για νατην κουζουλανεισ

 

 

-         Άνυδρη βιόλα του βουνού δίχως νερό πώς κάνεις

και κάθε μέρα που περνά καινούργια φύλλα βγάνεις.

-          

Μη κλαις μα με τα δάκρυα τίποτα δεν κερδίζεις

τη βιόλα πριν να ξεραθεί πρέπει να τη ποτίζεις.

 

-Εφτάξαμε μιαν εποχή που φίλος δεν υπάρχει

στι χίλιους να βρεθεί κανείς κι όταν συμφέρον όταν’χει

 

-Θεέ μου συγχώρησέ τη ‘νε και μην όταν πέψεις λάθη

γιατί γυναίκες σαν κι αυτή είναι δικά σου λάθη.

 

 

-Δεν την αφήνω την πληγή που μ’άνοιξε να όταννει

γιατί είναι το μοναδικό δώρο που μου ‘χει κάνει.

 

-Στο γλυκοχάραμα όταν βγείς που τα πουλιά πετούνε

οι μερακλήδες του ντουνιά πάνε να κοιμηθούνε.

-Στο τέλος της υπομονής υπάρχει μια ελπίδα

για να ελπίζουν οι καρδιές που’χουνε μαύρα φύλλα

 

-Ίντα το θέλω και αν γυρνάς και είσαι μετανιωμένη

δεν χρησιμεύει το νερό σε βιόλα Ξεραμένη.

 

Ας ήταν και να κάτεχα

ποιός φτιάχνει τα ευρώ

να πάω μωρέ και να του πω

εδώ με μπρε  και γω

 

 

 

EΓΩ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΣΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΝΩ ΠΙΣΩ

ΚΑΙ ΕΔΩΣΑ ΟΡΚΟ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΣΕ ΑΦΗΣΩ

 

 

ΟΦΕΤΟΣ ΔΕΝ ΕΣΤΟΛΙΣΑ ΔΕΝΤΡΟ Μ'ΟΥΔΕ ΚΑΡΑΒΙ

ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ ΚΙ Ο ΚΑΗΜΟΣ ΟΤΙ ΘΩΡΡΕΙ ΤΟ ΚΑΒΕΙ

 

ΤΑ ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΑ ΕΛΑΤΑ ΕΓΩ ΔΕΝ ΤΑ ΞΑΝΟΙΓΩ

ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΥΣΑΦΙ ΤΟ ΑΚΡΙΒΟ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ ΛΙΓΟ

 
ΚΛΑΔΙ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΙ ΕΧΕΙ Ο ΑΕΡΑΣ ΣΠΑΣΕΙ

ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΖΗ Θ'ΑΝΘΙΣΕΙ ΑΝ ΤΟ ΠΙΑΣΕΙ...

 

Τ'ΑΙ ΒΑΣΙΛΗ ΕΓΡΑΨΑ ΣΑ ΤΟ ΚΟΠΕΛΙ ΓΡΑΜΜΑ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΕΣΕΝΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΙ ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΠΡΑΜΑ...

 

Τ'ΑΙ ΒΑΣΙΛΗ ΕΓΡΑΨΑ ΣΑ ΤΟ ΚΟΠΕΛΙ ΓΡΑΜΜΑ ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΕΣΕΝΑ ΤΑ ΚΑΛΑ  ΚΙ ΕΓΩ ΘΕΛΩ ΠΡΑΜΑ...

 

Όλη η ζωή ειναι μια ψευτιά γεμάτη υποσχέσεις

που με το χάρο δυστυχως έχει μεγάλες σχέσεις


ΑΙ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΝΕ ΜΟΥ ΩΦΕΤΟΣ ΤΟ ΧΑΤΙΡΙ

ΝΑ ΜΕ ΦΙΛΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΟΝΟ ΤΑ ΔΥΟ ΤΟΥ ΧΕΙΛΗ..

 

οντε θωρρεις μαυρα πουλια θυμασου τη καρδια μου

που φυγες και σκοτειασε το φως απ τη μαθια μου...

 

Αυτήν τη ψεύτικη ζωή όταν εγκαταλείψω

αναρωτιέμαι ποιάς καρδιάς  αληθινά θα λείψω

 

ΩΣ ΣΑΓΑΠΩ ΔΕΝ ΣΑΓΑΠΑ Η ΜΑΝΑ ΠΟΥ ΣΕ ΓΕΝΑ

ΑΥΤΗ ΧΕΙ ΚΙΑΛΟ ΝΑΓΑΠΑ ΜΑ ΓΩ ΜΟΝΟ ΣΕΝΑ.

 

 

- Μες στη ζωή μου κοπελιά δεν είχα ταπεινώσεις

κι ήρθες εσύ σε μια βραδιά χιλιάδες να μου δώσεις.

 

-Αλλάζουν όλα στη ζωή και όταν’αλλαγές ποντάρω

καθυστερούμενες χαρές που μου χρωστείς να πάρω.

 

-Εγώ πουλί μου σ’έμαθα τα δυο φτερά ν’ανοίγεις

μα δεν εσκέφτηκα ποτέ μια μέρα πως θα φύγεις.

-Οντέ μοιράζει ο θεός χαρές, βρίχνομαι σ’άλλους τόπους

και οντέ μοιράζει βάσανα με βρίχνει από τσι πρώτους.

 

 

-Δεν ξέρεις τι είναι να πονάς και να σου λένε οι άλλοι

δεν είσαι άνδρας π’ άφησες το δάκρυ να προβάλλει.

 

-Δεν την αφήνω την πληγή που μ’άνοιξε να όταννει

γιατί είναι το μοναδικό δώρο που μου ‘χει κάνει.

 

Στης Δίκτης την κορφή,

στου Δία τα’ άδειο σπήλι

φιλί σου γύρεψα δειλά

στο πορφυρό το δείλι

 

το δεντρο παλι εστολισα μα πως χαρα να φερει
που στην κορφη του ενα γιατι εκρεμασα γι'αστερι..

 

ΑΝ ΠΕΤΑΧΤΕΙ ΣΤΣΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ Η ΦΛΟΓΑ ΤΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ
ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΑΧΤΗ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΟΠΕΛΙΑ ΜΟΥ...

 

ΑΝ ΠΕΤΑΧΤΕΙ ΣΤΣΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ Η ΦΛΟΓΑ ΤΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ
ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΑΧΤΗ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΟΠΕΛΙΑ ΜΟΥ...

ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥΝΕ ΔΕΝΤΡΟ ΚΙ ΑΣ ΗΜΟΥΝΕ ΚΟΜΜΕΝΟ

ΝΑ ΜΕ ΒΑΝΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ  ΜΕΡΕΣ ΤΩ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩ...


 ΑΓΑΠΗ ΔΙΔΑΞΕ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΑΠΑΝΩ

ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΓΩ ΘΑ ΣΑΓΑΠΩ ΩΣΟΤΟΥ ΝΑ ΠΟΘΑΝΩ....................

 

ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΝ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΝ ΑΠΑΝΩ

ΜΑ ΕΓΩ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΤΑ ΔΥΟ ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΟΥ ΚΑΝΩ..................

 

ΣΤΩΝ ΑΜΑΤΙΩΝ ΣΟΥ ΤΗ ΦΩΤΙΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΚΕΝΤΗΣΕΙ

ΜΟΝΟ ΝΕΡΟ ΤΣ ΑΓΑΠΗΣ ΣΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝΕ ΣΒΗΣΕΙ.......

 

ΑΠ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΜΙΑ ΕΥΧΗ ΜΟΝΟ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΝΩ
ΚΑΙ ΣΤ'ΑΗ ΒΑΣΙΛΗ ΤΟ ΕΛΚΗΘΡΟ ΝΑ ΤΗΝ ΠΕΤΑΞΩ ΑΠΑΝΩ..

 

ΘΕΛΩ ΜΕΣ ΤΟ ΤΣΟΥΒΑΛΙ ΣΟΥ ΝΑ'ΧΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ
ΩΝΤΕ ΘΑ'ΡΘΕΙΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΑΓΙΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΜΗΝΑ..

 

ΚΑΝΟΝΙΣΕ Τ'ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ
ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΩΡΟ ΣΟΥ ΖΗΤΩ ΑΛΛΙΩΣ ΜΗ'ΡΘΕΙΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ..

 

ΗΘΕΛΑ Κ ΝΑ ΗΞΕΡΑ ΑΡΑΓΕ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΙ?
ΟΤΙ ΜΕ ΤΟΣΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙ ΦΛΩΜΩΜΕΝΗ


ΜΑΛΛΟΝ ΠΩΣ ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΕΙ ΚΑΝΕΙ ΠΩΣ ΣΕ ΠΙΣΤΕΥΕΙ
ΚΙ ΑΣ ΞΕΡΕΙ ΠΩΣ Μ ΕΜΕΝΑΝΕ ΔΕΝ ΘΕΣ ΝΑ ΞΕΜΠΕΡΔΕΥΕΙΣ
ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΟΝΤΩΣ ΗΘΕΛΕΣ ΗΘΕΛΑ ΤΟ ΧΕΣ ΚΑΝΕΙ
ΕΜΕΝΑΝΕ ΘΑ ΑΦΗΝΕΣ ΘΑ ΤΣΗ ΚΑΝΕΣ ΤΗΝ ΧΑΡΗ!!!

 

-         Το βάδισμα σου κοπελιά πέρδικα μου θυμίζει

κι η ομορφιά σου αμυγδαλιά την άνοιξη π’ ανθίζει.

-          

 

-Όταν φορές περνάει η χαρά απ’όξω μα δεν μπαίνει

κι όταν έχω τσι καρδιάς την πόρτα ανοιγμένη.

 

-Ζω μ’ένα όνειρο κρυφό ίσως και ξεδιλιάνει

κιαμιά φορά ξερό κλαδί στο βράχο απάνω πιάνει

 

 

 

Αλλάζουν όλα στη ζωή και τσ’αλλαγές ποντάρω

καθυστερούμενες χαρές που μου χρωστάς να πάρω.

 

Σε μια κλωστή μεταξωτή

Θα μπελωνιάσω τα’ άστρα

Να στα κρεμάσω στο λαιμό,

γλυκιά μου ξελογιάστρα.

 

 

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕ ΑΓΑΠΑΣ
ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ ΜΙΚΙΟ ΜΟΥ
ΜΑ ΣΑΝ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΕΙΣ
Κ ΒΑΛΤΟ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ!

ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΠΕΙΣ ΤΟ ΚΑΝΩ ΕΓΩ
ΚΙ ΟΤΙ ΜΕ ΘΕΣ ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ
ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΑΦΗΝΟΜΑΙ
ΕΣΥ ΜΕ ΚΟΥΜΑΝΤΑΡΕΙΣ!

ΤΑ 3 ΤΑ ΑΝΤΡΑΚΙΑ ΜΟΥ
ΤΑ ΧΩ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
ΔΕΝ ΧΑΛΑΛΙΖΩ ΣΕ ΚΑΜΙΑ
ΧΡΟΝΙΑ ΣΗΜΑΔΕΜΕΝΑ!
 

Χωρις ελπιδα σ' αγαπω
δεν εχει η αγαπη στοχο,
μονο πως δεν μ'αγαπησες
κι εσυ μαραζι το 'χω.

 

ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ Σ'ΑΓΑΠΩ
ΞΕΡΩ ΔΕ ΣΕ ΚΕΡΔΙΖΩ
ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΠΡΟΣ ΔΕ ΓΙΝΕΤΕ
ΜΑ ΠΙΣΩ ΔΕ ΓΥΡΙΖΩ

 

Χωρις ελπιδα σ' αγαπω
πονω και σε λατρευω,
σαν τον Θεο που δεν θορρω
κι ομως τονε πιστευω.

 

Αχι και να ‘σουν θάλασσα και να ‘μαι εγώ η άμμος

Θέλεις δε θέλεις να ‘ρχεσαι στην αγκαλιά μου απάνω.

Για αγάπη αν με ρωτήσουνε

δεν ξέρω να απαντήσω

μα ανε μου πουν για βάσανα

θα σας κατατοπίσω.

 

Τη νύχτα με παράπονο τις σκέψεις μου σκαλίζω

κι αναστορούμαι τις στιγμές που σ' είχα και δακρύζω

Είσαι το οξυγόνο μου, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ μεγάλη

κι΄όσο υπάρχω στην ζωή, δε θ΄ αγαπήσω άλλη.

 

Είμαι η σκιά σου ΑΓΑΠΗ μου και ξέρε το μωρό μου

κάθε στιγμή κάθε λεπτό, σε θέλω στο πλευρό μου.

Ποτέ δυο ξύλα του βουνού

δεν μοιάζει το ένα το άλλο,

το ένα εικόνα γίνεται

και κάρβουνο το άλλο

 

Δεν μ΄αγαπάς ως αγαπώ

δεν μ’ έχεις όπως σ’ έχω

Χρυσό σταυρός στο στήθος μου

σ’ έχω και σε προσέχω

 

Στην Κρήτη έπαιψ`ο Θεός τη πιο καλή του τέχνη

κι όντες γεννά τον Κρητικό, τον κάνει καλλιτέχνη!!

Γίνου στον κάμπο λεμονιά

κι εγώ στα όρη χιόνι

να λειώνω να ποτίζονται

οι δροσεροί σου κλώνοι

Στέκω και καμαρώνω σε

γιατί πολλά μ` αρέσεις

Κι έχω τα θάρρη στο θεό

στσ` αγκάλες μου να πέσεις

 

Όποιος λογάται μερακλής  και παλικάρι

Δεν τον(ε) γνοιάζει να χαθεί για μιας φιλιάς τη χάρη

 

 

ΜΙΛΩ ΣΟΥ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
ΚΙ ΑΥΤΟ ΝΟΜΙΖΩ ΦΤΑΝΕΙ
ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ Η ΚΑΡΔΙΑ
ΣΕ ΠΙΑ ΜΕΡΙΑ ΣΕ ΒΑΝΕΙ

 

Η ΑΠΑΡΧΗ ΤΣΗ ΖΗΣΗΣ ΜΟΥ
ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ
ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΑΡΧΗ
ΦΩΣ ΜΟΥ ΝΑ ΣʼΑΓΑΠΟΥΣΑ

ΕΓΩ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΝΑ ΖΩ
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ
ΚΙ ΕΚΑΝΑ ΧΤΥΠΟΥΣ ΕΔΙΚΟΥΣ
ΤΣΙ ΧΤΥΠΟΥΣ ΤΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ

ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΟΙ ΣΤΕΝΑΓΜΟΙ
ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΚΛΟΥΘΟΥΝΕ
ΑΜΑ ΔΕ ΣΕ ΕΧΩ ΑΓΚΑΛΙΑ
ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΟΝΤΕ ΚΟΙΜΟΥΜΑΙ

ΠΑΡΕ ΜΑΧΑΙΡΙ ΔΙΚΟΠΟ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΣΚΙΣΕ
ΜΑ ΠΡΟΣΕΞΕ ΜΗΝ ΠΛΗΓΩΘΕΙΣ
ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΕΙΣΑΙ

 

ΟΥΤΕ ΓΙΑΤΡΟΣ ΟΥΤΕ ΘΕΟΣ
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΓΙΑΤΡΕΨΕΙ
ΜΟΝΑΧΑ ΕΚΕΙΝΟΣ Π'ΑΓΑΠΩ
ΑΜΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΜΙΑ ΛΕΞΗ..

 

ΤΟ Σ'ΑΓΑΠΩ ΔΕΝ ΜΟΥ ΠΑΝΕ
ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ ΑΚΟΜΑ
ΜΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΘΑ ΣΤΟ ΛΕΝ
ΟΣΟ ΠΑΤΩ ΣΤΟ ΧΩΜΑ

 

ΑΓΑΠΑΜΕ ΓΙΑΤΙ ΚΙ ΕΓΩ
ΑΛΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΔΕΝ ΚΑΝΩ
ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΝΥΧΤΑ Σ'ΑΓΑΠΩ
ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ

ΑΝ Μ'ΑΓΑΠΑΣ ΑΓΑΠΑΜΕ
ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΓΑΠΩΣΕ
ΜΙΑΝ ΩΡΑ ΜΟΝΟ ΑΝ ΔΕ ΣΕ ΔΩ
ΚΛΑΙΩ ΚΙ ΑΝΑΖΗΤΩΣΕ...

 

Eχάρισά σου την καρδιά δεν την ζητάω πίσω

έκανα πρόβα και μπορώ χωρίς καρδιά να ζήσω!

 

Όταν θα νοιώσεις μοναξιά

φέρε με στο μυαλό σου,

κι εγώ θα γίνω αστραπή

να έρθω στο πλευρό σου

 

Pόδον την πρώτης άνοιξης όποιος σε δει ανασταίνει

Κι όποιος σε κάνει ταίρι του ποτέ του δεν πεθαίνει

Κυνήγησα πολλά πουλιά και μ’ήπανε πετρίτη

Μα τώρα πιάστικα κι εγώ στο εδικό σου δίκτυ

Αν δε σε δω καθημερινά, δεν ξέρω τι παθαίνω,

παρόλο που είμαι ζωντανός, νομίζω πώς πεθαίνω

Αχι και να ‘μουνα κορφή και να ‘ναι αυτή το χιόνι,

να τη γρικώ απάνω μου σιγά-σιγά να λειώνει

 

θεέ μου, τον πόνο πάρε μου και κάντον μελωδία

και στείλτον στην αγάπη μου να ζει στην ευτυχία!

Να ήμουν πουκάμισο να αγγίζω το κορμί σου

και όπου να πας, αγάπη μου να είμαι εγώ μαζί σου!!

Ένας σγουρός βασιλικός,

ω θεέ μου κάλλη τά ‘χει,

επήρε μου τη την καρδιά

χωρίς να δώσω μάχη

Καρδιά που δεν αγάπησε

κι έρωντα δεν ησθάνθη

είναι πηγή δίχως νερό,

μπαξές με δίχως άνθη.

 

 

ΑΣ ΗΜΟΥΝ ΣΤΑΛΑ ΤΣΗ ΒΡΟΧΗΣ ΚΙ ΑΣ ΖΟΥΣΑ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ
ΝΑ ΜΕ ΣΚΟΥΠΙΣΕΙΣ ΜΑ ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ Μ'ΕΝΑ ΧΑΔΙ..

 

ΘΕ'ΜΟΥ ΕΣΥ ΠΟΥ ΜΕ ΓΡΟΙΚΑΣ ΑΜΕ ΑΝ ΘΕΣ ΚΑΙ ΠΕΣ ΤΣΗ
ΠΩΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΣΟΥ ΖΗΤΩ ΝΑ ΓΕΙΑΝΕΙΣ ΤΣΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΤΣΟΙ..

 

ΑΣ ΗΜΟΥΝ ΦΥΛΛΟ ΤΑΠΕΙΝΟ,ΕΡΜΑΙΟ ΤΟΥ ΑΕΡΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΚΟΛΛΑΓΕ Η ΒΡΟΧΗ ΣΤΟ ΤΖΑΜΙ ΣΟΥ ΜΙΑ ΜΕΡΑ..

 

Στη γειτονια τση ας ημουνα σκουπιδι μες το δρομο
να τηνε βλεπω τακτικα κι ας με πατει να λειωνω..

ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΗ ΓΗ ΚΙ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΑΩ ΚΛΟΥΘΑΣ ΜΟΥ
ΚΙ ΟΠΟΥ Μ'ΑΦΗΣΕΙΣ Θ'ΑΡΧΙΝΑ ΕΜΕΝΑ Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΜΟΥ..

 

ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟΝ ΚΑΗΜΟ Ο ΘΙΟΣ ΝΑ ΜΗ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙ
Η ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ,ΚΙ ΑΥΤΗ ΝΑ ΜΕ ΠΡΟΔΩΣΕΙ..

 

ΣΤΟ ΠΙΟ ΤΡΕΛΟ ΜΟΥ ΟΝΕΙΡΟ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ'ΡΘΕΙΣ
ΚΑΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΚΟΜΑ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙΣ...

ΘΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΞΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΝΑ ΒΑΛΩ ΜΑΥΡΟ ΒΡΑΧΟ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΚΑΡΔΙΑ
ΣΑΝ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ 'ΧΩ

 

ΘΑ Σ'ΑΡΝΗΘΩ ΟΤΑΝ ΘΑ ΔΕΙΣ
ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΝΑ ΜΑΥΡΙΖΕΙ
ΚΙ ΟΤΑΝ ΤΗΣ ΓΗΣ Ο ΑΞΟΝΑΣ
ΘΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΓΥΡΙΖΕΙ...

 

ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ
ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΘΑ ΤΟ ΔΩΣΩ
ΝΑ ΣΩΣΩ ΕΝΑΝ ΑΓΓΕΛΟ
ΚΙ ΕΓΩ ΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΩ

 

ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΔΕΞΙ ΤΟ ΧΕΡΙ
ΚΑΙ ΒΑΡΑ ΤΗΝ ΑΛΥΠΗΤΑ ΜΕ ΔΙΚΟΠΟ ΜΑΧΑΙΡΙ
Σ'ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟ ΑΙΜΑ ΘΑ ΜΑΥΡΙΣΕΙ
ΤΟ ΔΙΚΟΠΟ ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΟΥ ΕΚΕΙ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ
ΤΟΤΕ Θ'ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΜΙΑ ΦΩΝΗ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠ'ΤΟ ΣΤΟΜΑ
"ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΜΕ ΠΛΗΓΩΣΕΣ ΜΑ Σ'ΑΓΑΠΩ ΑΚΟΜΑ"

 

ΚΑΘΟΜΑΙ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΟΥ
ΚΑΙ Σ'ΕΧΩ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ
ΔΕ ΛΕΙΠΕΙΣ ΑΠ'ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ
ΟΥΤΕ ΤΙΓΜΗ ΜΩΡΟ ΜΟΥ.

 

ΟΛΟΣ Ο ΜΥΛΟΠΟΤΑΜΟΣ
ΧΑΡΗ ΜΟΥ ΤΟ 'ΧΕ ΜΑΘΕΙ
ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΑΙΤΙΑ ΚΙ ΑΦΟΡΜΗ
ΠΟΥ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΕΧΑΘΕΙ!!!

 

ΔΕΝ ΣΟΥ ΖΗΤΩ ΝΑ Μ'ΑΓΑΠΑΣ
ΩΣ Σ'ΑΓΑΠΩ ΧΑΡΑ ΜΟΥ
ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΔΩ
ΣΤΑ ΧΑΛΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ

 

ΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΚΟΤΙΝΕΣ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ
ΜΟΥ ΛΕΙΠΟΥΝΕ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΤΑ ΓΛΥΚΑ ΣΟΥ ΧΑΔΙΑ.....Α+Χ

 

ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ

ΑΦΟΥ ΜΟΥ ΠΗΡΕΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΠΩΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΡΑΤΙΕΜΑΙ

 

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΠΕΘΑΙΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ

ΠΑΡΑ ΜΟΝΑΧΗ ΝΑ ΜΕΤΡΩ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΜΟΥ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ

 

EΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΑΣΧΗΜΟ ΜΟΥ ΕΠΑΙΞΕ Η ΜΟΙΡΑ

ΚΙ ΕΔΩΣΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

 

Κάποτε σ'αγάπησα μα τώρα σ'απαρνιούμαι

σιχάθηκαν τα χείλη μου σκουπίδια να φιλούνε.............

 


Είσαι ενα μηδενικό αξία μετρημένη

που όσο και αν πολλαπλασιαστεί πάντα μηδέν θα μένει.......

Όποιος στη μνήμη του ψηφά

σωστά τα περασμένα

Καλλιεργεί μελλούμενα

πάντα ευλογημένα

 

Κλείσε τα μάτια και ό,τι δεις

με την ζωή μου μοιάζει

σκοτάδι και ατελείωτο

της μοναξιάς μαράζι

 

Μου έλεγες πως μ’ αγαπάς

και νοιάζεσαι για μένα

Σαν το καλό ηθοποιό

με μάτια βουρκωμένα.

 

Για αγάπη αν με ρωτήσουνε

δεν ξέρω να απαντήσω

μα ανε μου πουν για βάσανα

θα σας κατατοπίσω.

 

Καλοχαιρέτα τους πεζούς

οντέ καβαλικέψεις,

για να σε χαιρετούν κι αυτοί

οντέ θα ξεπεζέψεις,

 

Θέλω να γράψω με φιλιά

στα χείλη σου επάνω

τη λέξη σ’ αγαπώ

κι ύστερα να ποθάνω.

 

Γιώργος Πατεράκης, πρόεδρος Κρητών Μοσχάτου

 

Πανάθεμα τη θάλασσα που μπήκε ανάμεσα μας

κι έπνιξε το πάθος μας κι όλα τα όνειρά μας.

Η λεβεντιά είναι πληγή

που πάντα αίμα τρέχει

Θεέ μου και πως την εβαστά

εκείνος που την έχει

Πέθανε συ κι ας μη νογάς,

αν θα σε συλλογιούνται

και τα μωρά πορεύονται

κι οι χήρες κυβερνιούνται

 

Για φίλους εγεννήθηκα

για φίλους θα ποθάνω

για φίλους θα τον αρνηθώ

το κόσμο τον απάνω.

 

ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

 

Το Θείο φως της Ανάστασης

να’ χεις για συντροφιά σου

Κι άγγελοι να ‘ναι δίπλα σου

σ΄όλα τα βήματά σου

 

Σαν ξημερώσει η Λαμπρή

κι ο ήλιος Ανατείλει

Πάρε ευχές αμέτρητες

απ΄τα δικά μου χείλη

 

Όσες κροτίδες πέσουνε

του Πάσχα την ημέρα

Τόσες χαρές σου εύχομαι

να έχεις κάθε μέρα.

 

Εφέτος την Ανάσταση

κερί να μην ανάψεις κι

Εγώ θα κάνω το κορμί

λαμπάδα να το κάψεις

 

Όταν με φως τσ΄ Ανάστασης

ανάψεις το κερί σου

Κάθε αχτίνα μια χαρά

να γίνει στη ζωή σου

 

Τη μέρα της Ανάστασης

δε θα βρεθώ μαζί σας

Ας γίνει η σκέψη μου φωτιά

ν’ ανάψει το κερί σας.

 

Χριστός Ανέστη και ευχές σου στέλνω από την Κρήτη,

Να φτάσειw όσο θες ψηλά, ωσαν το Ψηλορείτη (Μ. Χρονάκη)

 

Το άγιο φως τση Ανάστασης να λάμψει στη ζωή σου

Κι όλου του κόσμου οι χαρές να βρίσκονται μαζί σου.

 

Ο,τι η ματιά σου αναζητά, ό,τι ποθεί η ψυχή σου,

Εύχομαι η Λαμπρή  να φέρει στη ζωή σου (Θ. Τσόντος)

 

Όσες λαμπάδες φώτισαν ολόκληρη τη φύση,

Τόσες χαρές σας εύχομαι σε όλη σας τη ζήση. (Εμμ. Αποστολάκης)

 

Το άγιο Φως τσ Ανάστασης που κράτησες στο χέρι,

Την ευτυχία στη ζωή εύχομαι να σου φέρει. (Γ. Τσουκάκης)

 

Ευχομαι η Ανάσταση χαρές να σου χαρίσει

Και στο Λασίθι βουλευτή σύντομα να σε χρήσει. (Φ. Ξημεράκης)

 

Σήμερα είναι Πασχαλιά

Κι αν η ευχή μου πιάνει

Το τέλος κάθε γολγοθά

Εύχομαι να σημάνει

 

Τη μέρα της Ανάστασης

άσπρα πουλιά θα στείλω

Να παν να πουν χρόνια πολλά

σε έναν καλό μου φίλο

 

Να φέρει η Ανάσταση στον κόσμο τη γαλήνη

στις χώρες που σκοτώνονται να φέρει την Ειρήνη

 

Πέμπω τη σκέψη να σε βρει,

μαζί σου να τσουγκρίσει

«Χριστός Ανέστη!» να σου πει

κι οπίσω να γυρίσει.

 

Εύχομαι η Ανάσταση καρδιές να μαλακώσει

το αύριο καλύτερο μπορεί να ξημερώσει

 

Το άγιο φως τση Ανάστασης να έχεις στην καρδιά σου

Και την αγάπη που σκορπά μίνιμη συντροφιά σου. (Γ. Kρασανακης)

 

Άνοιξη, Πάσχα ομορφιά, η πιο μεγάλη σκόλη,

Σαν την ημέρα της λαμπρής να ‘ναι η ζωή σου όλη. (Φωφη Κασαπάκη)

 

Ήθελα μες τση φούχτες μου χαρές χιλιάδες να ‘χα,

Να τσι μοιράσω απλόχερα στους φίλους μου το Πάσχα (Τσαμάνδουρας Νικος)

 

Πασχαληνές δέξου ευχές απ την καρδιά βγαλμένες

Όλες οι μέρες της ζωής να είναι αναστημένες (Τόνια Διαλυνάκη)

 

Τη σκέψη έκανα κερί τση Ανάστασης την ώρα,

για να σου φέγει στη ζωή σε ΄ηλιο και σε μπόρα. (Δ. Τρουλάκης)

 

Ο Αι Γιώργης να σκορπά χαρά στο σπιτικό σου,

βάλσαμο να ναι στο κακό, προστάτης στο πλευρό σου.

 

Το Θείο φως της Ανάστασης

να λάμψει στη ζωή σου

Κι όλου του κόσμου οι χαρές

να’ ναι πάντα μαζί σου

 

Θέλω να κάνω Ανάσταση

μόνο στην αγκαλιά σου

να μ’ ανασταίνουν σα Χριστό

τη νύκτα τα φιλιά σου

 

Όλα της γης τα λούλουδα

και γιασεμιά και κρίνα

Σαν τις πασχαλινές χαρές

μυρίζουνε και κείνα.

 

Κάνε τα χέρια σου σταυρό

Να σταυρωθώ επάνω

Και δεν με νοιάζει ανάσταση

Ποτέ μου να μη κάνω

 

Του Ιησού η Ανάσταση

Εύχομαι να μπορέσει

Όλου του κόσμου τσι χαρές

Μόνιμα να σου πέψει

 

Η φλόγα της Ανάστασης

να ανάψει στην καρδιά σου

Για να κρατήσει ζωντανά

όλα τα ονειρά σου

 

Δικορκο κόκκινο αυγό, θα βαψω να σου στειλω,

Να το θωρεις να μη ξεχνας ένα καλό σου φιλο.  (Γιώργος Αγαπάκης)

 

Λύρα, λαούτα, μπαλωθιές, Ανάσταση στην Κρήτη,

Χαρά, υγεία, δύναμη και στο δικό σου σπίτι. (Φ. Νταουντακης)

 

Σαν και τη λάμψη του κεριού τσ' Ανάστασης το βράδυ
να’ ναι η ζωή σου φωτεινή χωρίς σταλιά σκοτάδι

 

Όσες κροτίδες πέσανε του Πάσχα την ημέρα,

τόσες χαρές σου εύχομαι να έχεις κάθε μέρα. (Κιτρινου Μαρία)

 

Η φλόγα της Ανάστασης ν’ ανάψει στην καρδιά σου

και να κρατήσει ζωντανά όλα τα όνειρά σου. (Τζιράκη Βασιλία)

 

Έγινε η Aνάσταση μα θα ‘ρθει και η άλλη

Να πει ο λαός εις το ΠΑΣΟΚ να κυβερνήσει πάλι (Γ. Παράκης)

 

Από τη καρδιά μου μια ευχή, σου στέλνω με τη σκέψη,

Ο Αι Γιώργης ό,τι ποθείς γρήγορα να σου πέψει

.

 

 

 

ΤΟ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
ΔΕΝ ΘΑ ΜΕ ΛΗΣΜΟΝΗΣΕΙΣ
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΣ ΑΛΛΕΣ ΤΣΙ ΦΟΡΕΣ
ΣΕ ΜΕΝΑ ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ!!!

Mου δινουν δανεικες χαρες μα αργω να τσοι ξεχρωσω
γιατι δεν ερχεται η χαρα που περιμενω τοσο..

 

ΟΤΑΝ ΓΕΛΑΣ ΓΕΛΩ ΚΙ ΕΓΩ
ΧΑΡΑ ΜΟΥ Κ ΣΕΒΤΑ ΜΟΥ
ΚΙ ΟΤΑΝ ΠΟΝΕΙΣ, ΠΟΝΟΥΝΕ ΔΥΟ
ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΖΙ, ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ...

 

ΑΝ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
Κ ΕΓΩ ΟΝΤΕ ΠΟΘΑΝΩ
ΘΑ ΣΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΟΝΕΙΡΟ
ΠΟΥ ΚΑΙ ΝΕΚΡΗ ΘΑ ΚΑΝΩ...

  

ΑΝΑΘΕΜΑΤΗ ΓΙΑ ΚΑΡΔΙΑ
ΕΝΑ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΤΟ ΧΕΙ
ΕΓΩ ΝΑ ΛΕΩ ΞΕΧΑΣΕ
ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΝΑ ΛΕΕΙ ΟΧΙ..

 

ΦΥΣΑ ΒΟΡΙΑΣ ΔΕΝ ΕΡΧΕΣΑΙ ΝΟΤΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΣΜΕΝΕΙΣ

ΗΘΕΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΤΕΧΑ ΙΝΤΑ ΚΑΙΡΟ ΑΝΙΜΕΝΕΙΣ..

 

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΝΥΧΤΑΣ ΟΝΕΙΡΟ
ΠΟΥ ΤΟ ΠΡΩΙ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ ΠΕΡΝΑΣ
ΚΑΙ ΑΦΝΗΝΕΙΣ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ
ΠΛΗΓΕΣ ΚΑΙ ΤΥΡΑΝΙΕΤΑΙ!!

 

ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΠΟΛΥΤΙΜΑ
ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΠΕΡΑ,
ΣΑΝ ΕΧΩ ΕΣΕΝΑ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ
ΝΑ ΜΟΥ ΚΡΑΤΕΙΣ ΤΗ ΧΕΡΑ

Το σ' αγαπω με γραμματα
δεν εχει σημασια,
αμα θα μπει μες στην καρδια
παιρνει μεγαλη αξια.!!!

 

 

θελω η μαρμαροπλακα του ταφου μου να γραφει

με κεφαλαια γραματα για μια αγαπη εχαθη

 

 

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΡΥΣΕΣ     (November 23rd 2008)

ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΛΙΓΟ ΟΥΡΑΝΟ ΟΝΤΕ ΒΡΕΧΕΙ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΑΣΗ ΧΡΩΜΑΤΑ
ΤΟ ΚΟΙΤΑΓΜΑ ΣΟΥ ΕΧΕΙ!!

 

 εθαριες πως σε ξεχασα
μα εγω στο νου μου σ'εχω
στη μοναξια οτι αγαπω
ν'αφησω δεν αντεχω..

 

πως να σου πω το σ'αγαπω
π'αρχιζω κ δακρυζω
κ σκεφτομαι πως θα μου πεις
να παψω να ελπιζω....

 

 

ολα τα ματια ειναι γλυκα κι ολα γλυκα κοιταζουν
μα οι δικες σου οι ματιες μες την καρδια με σφαζουν..

Ήτονε νύχτα βροχερή που γνώρισα εσένα
Σαν τη βροχούλα ξέπλυνες όλα τα περασμένα

Μ' ένα φιλί σου μ' έστειλες εις τα ουράνια πάνω
Για αγάπη θέλω μόνο εσέ και άλλη σιμά δε βάνω

Στην αγκαλιά μου μέσα εγώ σε κλείνω δε σ' αφήνω
Τα χάδια μου και τα φιλιά και την καρδιά σου δίνω

Οι ώρες δε μου φτάνουνε σαν βρίσκομαι κοντά σου
Αβάσταχτο είναι κάθε λεπτό που βρίσκομαι μακριά σου

Βάσανα, πίκρες και καημούς πίσω μου τα αφήνω
Σιμά μου θέλω μόνο εσέ και στην καρδιά σε κλείνω

 

Όσα φιλιά μου έδωσες στην τράπεζα τα δίνω
Κι άμα τα κάνω μετοχές βαθύπλουτος θα γίνω

 

Ρώτηξα τ' άστρα τ' ουρανού και μου 'παν μ' ένα στόμα
Για τη δική σου ομορφιά θε να 'πεφταν στο χώμα

 

Οταν το κόσμο στερηθώ
και τη ζωή μου χάσω
τότε μονάχα πίστεψε
οτι θα σε ξεχάσω

 

Της νύχτας είσαι όνειρο, τσ' αυγής η πρώτη σκέψη
γιατί πως σ' έχασε ο νους δε θέλει να πιστέψει...

 

Νυχτοπερπατημα του νου
της σκεψης μου λιμανι,
ψυχη, καρδια και λογισμο
στα κανω ολα χαλαλι.!!

 

 

 

ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΜΕΝΑ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ,

ΓΙΑΤΙ ΘΩΡΩ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑΖΕΙ.

ΣΤΗΝ ΑΓΚΥΡΑ ΤΟΥ ΚΑΡΑΒΙΟΥ ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
ΘΑ ΣΟΥ ΚΡΕΜΑΣΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ Γ Υ Ρ Ν Α !!!!!

 

Μεθυσα χωρις να πιω..απο τον ερωτα σου

και κανω πραγματα τρελα οταν βρεθω κοντα σου....


Τα ματια μου σα κλεισω εσενα θα σκεφτω...

σφιχτα να σε κρατισω για μια ζωη εδω.

 

ΟΤΑΝ ΣΕ ΕΠΛΑΣΕ Ο ΘΕΟΣ ΟΡΕΞΗ ΕΙΧΕ ΤΟΣΗ
ΜΟΝΟ Τ'ΑΓΓΕΛΟΥ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΝΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ..

 

δωσε στον ουρανο τ'αυγης το χρωμα των χειλιων σου
κι εγω κορφη για να γενω παιχνιδι των φιλιων σου...

ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΥΞΙΔΑ ΣΤΑΘΕΡΑ
ΘΕΛΩ ΝΑ Μ΄ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ
ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟΝ ΒΟΡΡΑ
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΝ ΤΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ

 

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΙΑ
Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ
ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΣΟΥ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ
ΚΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΝΑ ΓΕΡΝΕΙ

 

ΟΨΕΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΛΑΙ ΣΟΥ ΗΜΟΥΝ ΜΑ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ

ΜΟΝΟ Η ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΘΕ ΠΛΗΓΗ ΝΑ ΓΙΑΝΕΙ

 

Τ' άστρα θωρώ και σκέφτομαι, Θε μου να πέσει ένα
να κάω ευχή να μη μπορεί να ζει χωρίς εμένα...


Γροικω κ λενε πως φονια
σ'εχουνε ονομασει
μα εγω σε βλεπω αγγελο
μοναδικο στην πλαση!
 
ΛΙΜΝΕΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΒΑΘΙΕΣ
ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΚΟΛΥΜΠΗΣΩ,
ΜΑ ΘΑ ΓΕΝΩ ΚΑΛΟΓΕΡΟΣ
ΝΑ ΤΣΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΩ

στασου στον ηλιο δυο λεπτα φως μου να σ'αντικρυσει
να πεσει απο τη ζηλια ντου στη θαλασσα να σβησει..

Εσκόρπισα τα όνειρα στο φύσημα τ' ανέμου
γιατί βαρέθηκα να ζω μόνο μ' εκείνα Θε μου!

 

φίλος για μένα είναι αυτός
που λάθος αν θα κάνω
μου λέει με βαριά φωνή
να μην το ξανακάνω!!

ΒΑΛΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΠΕΣ ΜΟΥ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ,

ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΝΟΙΩΣΕΙΣ ΝΑ ΧΤΥΠΑ ΣΤΟ ΚΑΘΕ ΑΓΓΙΓΜΑ ΣΟΥ.

ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΙΚΡΑ ΕΙΝ 'Η ΧΑΡΑ
ΜΕΣ 'ΤΗΝ ΧΑΡΑ 'ΝΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ
ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ
ΚΙ' ΜΑΙ ΕΡΗΜΟΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΣ

 

ΠΑΡΕ ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΚΙΣΕ ΜΕ
ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΑ ΣΩΘΙΚΑ ΜΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΧΑΡΑ
ΠΟΥ ΕΧΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

 

ΑΛΛΑΖΕΙ ΧΤΥΠΟ Η ΚΑΡΔΙΑ
ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΟ ΑΙΜΑ
ΟΤΑΝ ΘΑ ΡΙΞΕΙΣ ΠΑΝΩ ΜΟΥ
ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΒΛΕΜΜΑ!!!!

ΟΤΑΝ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ
ΕΓΩ ΞΑΝΑΓΙΕΝΝΙΕΜΑΙ
ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΛΑΣΜΑ ΣΑΝ ΕΣΕ
ΟΛΑ ΤΑ ΑΠΑΡΝΙΕΜΑΙ!!!

ΩΣ Σ'ΑΓΑΠΩ ΔΕ Σ'ΑΓΑΠΑ
Η ΜΑΝΑ ΠΟΥ ΣΕ ΓΕΝΝΑ
ΑΥΤΗ'ΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΑ Ν'ΑΓΑΠΑ
ΜΑ'ΓΩ ΧΩ ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ.

 

ΟΛΑ Τ'ΑΣΤΕΡΙΑ Τ'ΟΥΡΑΝΟΥ
ΘΑ ΠΙΑΣΩ ΝΑ ΤΑ ΣΒΗΣΩ
ΚΑΙ ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΟΥ
ΘΑ Τ'ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΩ.

 

ΠΕΣ ΜΟΥ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΝΤΑ
ΛΟΓΙΑ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ
ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΧΤΙΖΟΥΝ ΟΝΕΙΡΑ
ΚΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΓΚΡΕΜΙΣΜΕΝΑ.

 

 

Η ΕΛΙΑ ΠΟΥΧΕΙΣ ΣΤΟ ΜΑΓΟΥΛΟ
ΠΟΣΟ ΜΕ ΚΟΥΖΟΥΛΕΝΕΙ
ΚΑΙ ΝΗΣΤΙΚΟΣ ΝΑ'ΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ
ΝΑ ΤΗΝ 'ΕΔΕΙ ΧΟΡΤΑΙΝΕΙ

ΟΝΤΕ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΗΝΤΑ ΠΑΘΑΙΝΩ
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΠΙΩ ΚΡΑΣΙ ΜΕΘΩ
ΚΑΛΑ ΜΑΙ ΚΑΙ ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΩ

 

ΜΑΘΙΑ ΜΟΥ ΜΑΘΙΑ ΜΑΘΙΑ ΜΟΥ
ΜΑΘΙΑ ΜΟΥ ΜΑΘΙΑ ΜΑΘΙΑ
ΜΕ ΜΙΑ ΜΑΘΙΑ ΠΟΥ ΜΟΥ 'ΡΙΞΕΣ
ΕΓΙΝΗΚΑ ΚΟΜΑΤΙΑ

 

ΣΑΝ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟ
ΣΑΛΕΥΓΕΙ ΤΟ ΜΟΙΑΛΟ ΜΟΥ
ΟΝΤΕ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΝΑ ΓΕΛΑΣ
ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΝΑΣ ΕΜΠΡΟΣ ΜΟΥ

 


Καρδιά μου που χες ρελαντί
γιάντα μαρσάρεις τώρα
φαίνεται πως συνάντησες
μεγάλη ανηφόρα

 

ΟΤΙ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΟ ΕΧΩ ΔΕΙ Σ'ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΦΥΣΗ
ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΠΟΥ Ο ΘΙΟΣ ΤΑ ΕΧΕΙ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΙ..

ΕΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΣΕ
ΤΟ ΚΑΘΕ ΤΙ ΠΟΥ ΕΜΠΟΡΙΕ
ΤΑ ΜΑΘΙΑ ΜΟΥ ΑΠ'ΤΑ ΜΑΘΙΑ ΣΟΥ
ΟΜΟΡΦΟ ΝΑ ΤΟ ΘΩΡΙΕ .

 

ΑΝ Μ'ΑΓΑΠΑΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ
ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΩ
ΑΥΤΗ Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΟ ΓΚΡΕΜΟ
ΜΕ ΣΕΡΝΕΙ ΛΙΓΟ-ΛΙΓΟ.

 

 

Στην πόρτα θα χω το κλειδί
αν τύχει και γυρίσεις...
Να ανοίξεις μάτια μου να μπεις
χωρίς να με ρωτήσεις...


Σα δε θυμάσαι τα παλιά
μονάχα αυτό θυμήσου...
που ξύπναγα στσ'αγκάλες σου
και μου 'λεγες κοιμήσου...

Δεν κλαίω που δε σε θωρώ
ούτε που δε σ' αγγίζω...
Μα που 'φυγες οριστικά
κι όμως ακόμα ελπίζω...


Πάντα γυρίζει ο φονιάς
στου σκοτωμού τον τόπο...
Μα εσύ ούτε αυτό δεν έκαμες
για να μην μπείς στον κόπο...


Δεν έδειξες υπομονή
στσι δύσκολές μας ώρες
αδύναμος αποδείχτηκες
μπρος στσι ζωής τσι μπόρες

Θα σε ξεχάσω κάποτε
το πότε δεν στο τάζω
μα ώστε να είμαι αζωντανή
τη γνώμη δεν αλλάζω

Θα σε ξεχάσω κάποτε
το πότε δεν στο τάζω
μα ώστε να είμαι αζωντανή
τη γνώμη δεν αλλάζω

ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΣ'ΑΓΑΠΗΣ ΜΟΥ
ΣΟΥ ΔΕΙΧΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΩΡΙΕΣ
ΜΑ ΣΥ ΣΕΒΝΤΑΔΕΣ ΔΥΝΑΤΟΥΣ
Ν'ΑΝΤΕΞΕΙΣ ΔΕΝ ΕΜΠΟΡΙΕΣ...

 

ΝΑ ΣΑΙ ΚΕΡΙ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΩ
ΣΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΜΙΑΣ ΧΕΡΑΣ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΝΑ ΠΑΝΤΩ
ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΣΒΥΣΕΙ Ο ΑΕΡΑΣ

 

ΝΑ ΣΑΙ ΚΕΡΙ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΩ ΣΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ
ΜΙΑΣ ΧΕΡΑΣ, ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΝΑ
ΠΑΝΤΩ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΣΒΥΣΕΙ Ο ΑΕΡΑΣ

 

ΝΑ ΣΑΙ ΚΕΡΙ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΩ ΣΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ
ΜΙΑΣ ΧΕΡΑΣ, ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΝΑ
ΠΑΝΤΩ ΝΑ ΜΗ ΣΕ ΣΒΥΣΕΙ Ο ΑΕΡΑΣ

 

NA ΣΑΙ ΚΕΡΙ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΩ
ΣΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΜΙΑΣ ΧΕΡΑΣ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΝΑ ΠΑΝΤΩ
ΝΑ ΜΗΝ ΣΕ ΣΒΥΣΕΙ Ο ΑΕΡΑΣ

 

NA ΣΑΙ ΚΕΡΙ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΩ
ΣΤΑ ΔΑΚΤΥΛΑ ΜΙΑΣ ΧΕΡΑΣ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΝΑ ΠΑΝΤΩ
ΝΑ ΜΗΝ ΣΕ ΣΒΥΣΕΙ Ο ΑΕΡΑΣ

 

ΟΤΑΝ ΜΕΤΡΩ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΟΥ
ΕΣΕΝΑ ΔΕΝ ΣΕ ΒΑΝΩ
ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΠΟΥ ΘΕΛΑ
ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΞΑΝΑΚΑΝΩ..................

 

ΕΓΩ ΘΑ ΣΕ ΕΧΩ ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ
ΣΑΝ ΜΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ Μ
ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΑΓΑΠΑΣ
ΤΗΝ ΚΟΥΖΟΥΛΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ.............

 

Μη μου πονάς ψυχούλα μου
αν μ'έχεις στεναχωρήσει
όποιοι στ'αλήθεια αγαπούν
σε όλα βρίσκουν λύση...


Όταν κοντά μου σε κρατώ
και σε γλυκοφιλάω
χίλιους καημούς και βάσανα
μπορώ να λησμονάω.

 

Η ΠΙΟ ΕΡΩΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ,ΠΟΥ ΕΧΩ ΑΝΤΙΚΡΥΣΕΙ
ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΕ ΣΜΙΓΕΙ ΤΟ ΒΟΥΝΟ,ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΣΗ..

 

ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ Ο ΕΓΩΙΣΜΟΣ
ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ
ΚΑΙ ΣΕ ΛΥΠΟΥΜΑΙ ΚΑΙ ΓΙ' ΑΥΤΟ
ΣΟΥ ΔΙΝΩ ΣΗΜΑΣΙΑ...

 

ουτε το ηλιοβασιλεμμα δεν εχι τεθοιο χρωμα
που παιρνει οταν με φιλας το ολογλυκο σου στομα..

μονο με την ανατολη μπορω να σε συγκρινω,

γιατι τσοι χαρες που'χει αυτη επανω σου τσοι βρηνω...

 

ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΑΝ ΣΕ ΠΛΗΓΩΣΑ
ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΟΥ ΖΗΤΑΩ
ΜΕ ΛΑΘΟΣ ΤΡΟΠΟ ΔΙΑΛΕΞΑ
ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ Σ'ΑΓΑΠΑΩ.

 

ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΕΚΑΤΕΧΑ
ΓΙΑΤΙ ΗΜΟΥΝΕ ΚΟΠΕΛΙ
ΜΑ ΔΑ ΠΟΥ ΤΗ ΔΟΚΙΜΑΣΑ
ΓΛΥΚΙΑ'ΝΑΙ ΣΑΝ ΤΟ ΜΕΛΙ.

 

ΑΝ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΑΛΑΡΓΟ ΣΟΥ
ΜΙΣΕΨΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΧΑΣΩ
ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΒΕΡΕΣ ΘΑ ΒΑΣΤΩ
ΓΙΑ ΝΑ Σ'ΑΡΑΒΩΝΙΑΣΩ.

 

ΕΙΔΑ ΜΠΛΑΒΑΔΑ ΤΟΥ ΓΥΑΛΟΥ,
ΤΣ'ΑΝΟΙΞΗΣ ΑΣΠΡΑ ΡΟΔΑ,
ΜΑ ΧΡΩΜΑ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΠΕΡΝΑ,
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΔΑ !!

 

ΕΙΔΑ ΜΠΛΑΒΑΔΑ ΤΟΥ ΓΥΑΛΟΥ,
ΤΣ'ΑΝΟΙΞΗΣ ΑΣΠΡΑ ΡΟΔΑ,
ΜΑ ΧΡΩΜΑ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΠΕΡΝΑ,
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΔΑ !!

 

ΕΓΩ ΕΒΡΗΚΑ ΤΗ ΧΑΡΑ
ΜΕΣΑ ΣΤΑ 2 ΤΟΥ ΜΑΘΙΑ
ΚΙΑΣ ΤΣ'ΑΛΛΟΥΣ ΝΑ ΤΗΝ ΨΑΧΝΟΥΝΕ
ΣΕ ΠΛΟΥΤΗ ΚΑΙ ΠΑΛΑΘΙΑ

 

ΞΑΠΛΩΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΗΘΩ
ΜΑ Ο ΝΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΖΕΙ
ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ ΑΥΠΝΗ
ΠΟΜΕΝΩ ΚΑΙ ΧΑΡΑΖΕΙ.

 

ΓΙΝΟΥ ΚΕΡΑ ΜΟΥ ΘΑΛΛΑΣΑ
ΝΑ ΠΕΣΩ ΣΤΑ ΝΕΡΑ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΚΙΑΝ ΜΕ ΠΝΙΞΕΙΣ ΘΕΣ ΔΕ ΘΕΣ
ΘΑΜΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ

 

ΔΕ ΣΟΥ ΖΗΤΩ ΝΑ Μ'ΑΓΑΠΑΣ
ΙΣΑΜΕ ΚΕΙ ΔΕ ΦΤΑΝΩ
ΜΕ ΠΑΡΑΚΑΛΙΑ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ
ΟΥΤΕ ΤΟ ΘΕΟ ΔΕ ΒΑΝΩ.

 

ΜΕ ΚΥΜΑΤΑ ΕΠΑΛΕΨΑ
ΚΙ ΕΖΗΣΑ ΓΙΑ ΦΑΝΤΑΣΟΥ
ΜΑ ΠΝΙΓΗΚΑ ΣΤΑ ΗΡΕΜΑ
ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΣΟΥ.

 

ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΘΑΛΑΣΣΑ
ΝΑ ΤΗΝΕ ΚΑΜΕΙΣ ΘΕΕ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΠΕΤΡΑ ΣΤΟ ΒΥΘΟ
ΜΗ ΞΑΝΑΒΓΩ ΠΟΤΕ ΜΟΥ.

 

ΑΝ Μ'ΑΡΝΗΘΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ
Ο ΗΛΙΟΣ ΘΑ ΧΛΩΜΙΑΣΕΙ
ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΗΣ ΔΥΝΑΤΗΣ
ΤΟ ΦΩΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ.

 

 

ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΣ
ΤΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ
ΜΑΧΑΙΡΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΒΑΘΙΑ ΠΛΗΓΗ ΓΙΑ ΜΕΝΑ.

Να σε ξεχάσω προσπαθώ
το μόνο που μου μένει
αλλά μου είναι αδύνατο
γιατί η καρδιά επιμένει

 

Μη με ρωτάς αν σ΄αγαπώ
ρώτα με αν αντέχω
τις ώρες που σε σκέφτομαι
να μην μπορώ να σ΄έχω.

 

Δεν περπατώ δεν κάθομαι
δεν τρώω δεν κοιμάμαι
δεν παίρνω μια αναπνοή
χωρίς να σε θυμάμαι.....

 

Oταν σε δω αγάπη μου
τα χάνω τα μυαλά μου
και φύσημα οργανικό
παθαίνει η καρδιά μου

 

Κράτα στα χέρια σου σφιχτά εκείνο το κομμάτι,
που είναι τση καρδούλας μου για σένανε παλάτι
γιατί είσαι συ ο βασιλιάς και κείνη η κυρά σου
και σαν τη σκλάβωσες ποτέ δε φεύγει μακριά σου.

 

Μονο με δακρυα δεν μπορεισ
τον πονο να γλυκανεισ,
σαν δε βρεθει το γιατρικο
τον πονο σου να γιανεισ

 

 

ΔΩΡΟ ΖΗΤΩ ΑΠ ΤΟ ΘΕΟ
ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ,ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑΣΟΥ
ΓΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΟΥΤΕ ΣΤΙΓΜΗ
ΝΑ ΖΗΣΩ ΧΩΡΙΣΤΑ ΣΟΥ.

 

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΑΜΩ ΤΙΠΟΤΕ
ΚΑΙ ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΣΟΥ ΦΤΑΙΞΩ
ΕΚΛΕΙΣΕΣ ΦΩΣ ΜΟΥ,ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ
ΚΑΙ Μ-ΑΦΗΣΕ ΑΠΕΞΩ.

 

ΝΑ ΤΑ ΧΑΡΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
ΠΩΣ ΠΑΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΓΕΛΟΥΝΕ
ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΤΟΥΝΕ ΤΟ ΦΙΛΙ
ΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΟΥΝΕ.

 

ΝΑ ΤΑ ΧΑΡΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
ΠΩΣ ΤΑ ΧΕΙΣ ΜΑΘΗΜΕΝΑ
ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΩΣ ΚΟΙΤΟΥΝ ΑΛΛΟΥ
ΚΙ ΑΥΤΑ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΝ ΜΕΝΑ.

 

ΤΟ ΠΡΕΠΕΙ ΜΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ
ΤΟ ΘΕΛΩ ΜΟΥ ΣΩΠΑΙΝΕΙ
ΚΑΛΛΙΑ ΧΑΤΙΡΙ ΑΛΛΩΝΩΝ
ΠΑΡΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ.

 

ΦΕΥΓΩ ΚΑΙ ΔΕΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΠΟΥ Θ'ΑΦΗΣΩ
ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΠΩΣ ΕΓΩ
ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΩ.

 

ΘΑ ΣΟΥΝ ΤΡΕΛΟΣ ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΣ
ΠΩΣ ΠΙΣΤΕΨΑ ΣΕ ΣΕΝΑ
ΕΓΩ ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΟΝΕΙΡΑ
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΠΡΙΝ ΣΒΗΣΜΕΝΑ.

 

ΔΩΣΕ ΜΟΥ ΛΙΓΟ ΟΥΡΑΝΟ
ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΣΕΒΝΤΑ ΣΟΥ
ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΣΤΕΡΙ ΚΙ ΑΣ ΧΑΘΩ
ΣΤΗ ΠΡΩΤΗ ΠΕΘΥΜΙΑ ΣΟΥ.

 

ΠΑΡΕ ΑΠ'ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΤΟ ΦΩΣ
ΝΑ ΔΟΥΝΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ
ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΘΑΜΠΑ
ΣΑΝ ΕΙΜΑΙ ΜΑΚΡΥΑ ΣΟΥ.

 

Την αγκαλια του ουρανο
να την εκανεις Θε μου,
να μην με ξαναδεις σκυφτη
να περπατω ποτε μου.

 

Τον ηλιο παρακαλεσα
τσ αχτινες του να πλεξει,
να γραψουνε το σ'αγαπω
μαντατο να σου πεψει.

 

 

ΣΑΝ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ Η ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ
ΑΠΑΝΩ ΣΟΥ ΚΑΘΙΖΕΙ
ΚΑΙ ΜΥΡΩΔΙΑ ΑΠ'ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ
ΜΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΟΝΤΕ ΓΥΡΙΖΕΙ.

 

ΛΕΙΠΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙ Η ΜΟΝΑΞΙΑ
ΚΟΡΜΙ ΚΑΙ Μ'ΑΓΚΑΛΙΑΖΕΙ
ΚΑΙ Η ΘΥΜΗΣΗ ΣΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ
ΤΗΣ ΔΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ.

 

ΠΑΙΡΝΩ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ
ΣΕ ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
ΑΦΟΥ ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ'ΔΩ
ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ.

 

ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΔΙΕΓΡΑΨΑ
ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΟΥ ΤΟ ΣΒΗΝΩ
ΣΩΜΑ ΚΑΡΔΙΑ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΝΟΥ
ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΑΦΗΝΩ.

 


ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ.....ΓΙΑΤΙ ΡΩΤΑΣ?...ΓΙΑ ΞΑΝΑ ΠΕΣ ΤΑ ΠΡΩΤΑ,
ΤΑ ΔΥΟ ΜΟΥ ΧΕΙΛΗ ΜΗ ΡΩΤΑΣ, ΜΑ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΡΩΤΑ.

 

ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ ΑΝ ΕΙΧΑ ΕΓΩ ΜΙΑ ΘΕΣΗ
ΘΑ ΓΥΡΙΖΑ ΣΤΣ'ΑΓΚΑΛΕΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΠΙΟ ΚΑΛΑ Μ'ΑΡΕΣΕΙ..

εγω θα καμω τση καρδιας χαρτι και διαθηκη
και θα στο δωσω να κρατεις γιατι σ'εσενα ανηκει..

Ποτε σου σε ψηλο κλαδι μη χτιζεισ τη φωλια σου,
γιατι μπορει να σου κοπουν μια μερα τα φτερα σου.

 

ΠΕΣ ΜΟΥ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒΝΤΑ
ΛΟΓΙΑ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ
ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΧΤΙΖΟΥΝ ΟΝΕΙΡΑ
ΚΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΓΚΡΕΜΙΣΜΕΝΑ.

 

ΤΟ Σ'ΑΓΑΠΩ ΕΧΑΡΑΞΑ
ΣΤΟ ΦΥΣΗΜΑ Τ'ΑΕΡΑ
ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΛΕΕΙ ΕΡΩΤΙΚΑ
ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΗ ΜΕΡΑ.

 

ΠΟΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΜΟΥ ΦΑΙΝΕΤΕ ΤΗ ΘΑΛΛΑΣΑ ΝΑ ΑΔΕΙΑΣΩ

ΝΑ ΤΗΝ ΠΕΤΑΞΩ ΣΤΗΝ ΞΗΡΑ ΠΑΡΑ ΝΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΩ...

 

 

Σ΄ΑΓΑΠΗΣΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ 1-1

Μ'ΑΓΩ ΑΚΟΜΑ Σ'ΑΓΑΠΩ ΕΜΑΣΤΕ 2-1

 

Ήλιος να ήσουνα εσύ κι εγώ να ήμουν χιόνι,
που όταν θα βγαινεις το πρωί,σιγά σιγά θα λιώνει.

 

Στον τόπο που εγεννήθηκες θα πάω να προσκυνήσω,
Αφού δυο χείλη θεϊκά μ άφησες να φιλήσω.

 

ΣΤΕΛΝΩ ΜΑΝΤΑΤΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΣΕ ΠΛΗΓΩΣΕΙ
ΚΑΙ ΟΣΕΣ ΧΑΡΕΣ ΤΟΥ ΜΟΥ ΧΡΩΣΤΑ
ΣΕ ΣΕΝΑ ΝΑ ΤΙΣ ΔΩΣΕΙ

 

μπορεί να σε αγάπησα
ίσως να σε ξεχάσω
όμως δε σ' είχα για να πω
τώρα πως θα σε χάσω...

Όποιος αγαπη αναζητά,
κι ανε ρωτά που πέφτει,
πρώτα αυτος απάντηση
να δώσει στον καθρέφτη.

 

Όποιος αγ'απη αναζητά,
κι ανε ρωτά που πέφτει,
πρώτα αυτος απάντηση
να δώσει στον καθρέφτη.

 

ΚΕΡΙ ΝΑ ΑΝΑΨΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ
ΓΙΑΤΙ ΘΑΡΡΩ ΠΩΣ ΜΟΙΑΖΕΙ
ΜΕ ΤΩΝ ΜΑΤΙΩΝ ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ
ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΣΤΑΖΕΙ!!!!

 

Στην αγκαλια σου επιθυμω
μια νυχτα να περασω
να νοιωσω την αγαπη
κι υστερα ας σε χασω!

 

Εισαι για μενα η χαρα
το νοημα του κοσμου
ζωη δεν θελω ουτε λεπτο
χωρισ εσενα φως μου!!!!Γ.Τ.Ν

 

Ο ΑΓΙΕ ΓΕΩΡΓΙΕ ΑΠΟΥ'ΣΑΙ ΣΤΟ ΑΠΑΣΙ
Ο ΑΝΕΜΟΣ ΤΣ'ΑΓΑΠΗΣ ΤΣΗ ΚΑΝΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΠΑΣΕΙ..

 

  

Η ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΠΟΓΙΑ, Η ΚΟΥΚΛΑ ΕΝΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙ
ΜΑ ΕΣΥ ΣΑΙ ΟΜΟΡΦΟ ΖΕΣΤΟ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟ ΣΤΟΛΙΔΙ

 

 

εχω αναγκη να σε δω να μπω στην αγκαλια σου
να κοιμιθω να ονειρευτω στα χερια τα δικα σου

 

Σαν καντιλίτσα μ'έδεσες
τριγύρω απ' την καρδιά σου,
λιμάνι απάνεμο έχω βρεί
μέσα στην αγκαλιά σου.

 

Φεγγάρι άμε να του πεις
την ώρα που κοιμάται,
πόσο πολυ τον αγαπώ,
να μην στενοχωράται...!!!!

 

Ήθελα να'μουν πειρατής,
να κούρσευα δελφίνι,
να πήγαινα όποτε ήθελα,
να φίλαγα εκείνη

 

κατεχω πως δεν γινεται εγω να'μαι κοντα σου
μα ρωτηξε την την καρδια ηντα τραβα μακρια σου

 

σε ενα νεκρο δεν οφελει το κλαμα κ η συγνωμη
αν του ειχες πει το σ'αγαπω μπορει να ζουσε ακομη

 

Στείλε μια αχτίδα σου αυγή, φεγγάρι λάμψη δωσ' μου
που σε για μένα ανατολή και δύση αυτού του κόσμου.

 

Του κοσμου τα διπλωματα,
ολα τα εχω παρει,
μα τσ' αγαπης το χαρτι,
δεν το 'χω στο συρταρι

 

Σε γνώρισα, σ' αγάπησα
ξάνοιξε δά πως είμαι,
ερείπιο και η σκέψη σου,
πεισματικά κρατεί με!

 

ΕΓΩ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΣΟ ΝΑ ΠΑΩ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΩ
ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΟ ΘΕΟ ΣΕ ΔΙΛΗΜΜΑ ΘΑ ΒΑΝΩ
ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ Ο ΘΕΟΣ ΘΑ'ΡΘΕΙ ΝΑ ΜΕ ΡΩΤΗΞΕΙ
''ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΣ?''ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΘΑ Μ'ΑΝΟΙΞΕΙ..
ΚΙ ΕΓΩ ΘΑ ΤΡΕΞΩ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ ΝΑ ΣΕ ΣΦΙΧΤΑΓΚΑΛΙΑΣΩ
ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ Τ'ΟΥΡΑΝΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΘΑ ΧΑΛΑΣΩ..

ΑΦΟΥ ΜΟΥ ΕΙΠΕΣ Σ'ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΠΟΝΑΩ
ΠΑΡΕ ΜΕ,ΞΑΝΑΠΕ ΜΟΥ ΤΟ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΝΑ ΠΑΩ...

 

ΜΕ ΕΝΑ ΞΕΡΟΚΟΜΜΑΤΟ ΑΝΤΕΧΩ ΚΑΙ ΣΤ'ΑΓΙΑΖΙ
ΠΟΥ'ΣΑΙ ΜΑΚΡΥΑ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΑΥΤΟ'ΝΑΙ ΤΟ ΜΑΡΑΖΙ..

Θέλω να φύγω μακριά με των βουνών τα αηδόνια,

να έρθω να πάρω την χαρά που μπυ χεις πάρει χρόνια.


Να ανεβώ σε κορυφές να δώ του ήλιου δάκρυ,

να κάμω χίλιες προσευχές να πώ πως είναι αγάπη.


Και τι μου φέρνει το πρωί όταν αρχίζει ημέρα ,

το πιο γλυκό σου το φιλί άρωμα στον αέρα.

 

ΟΤΙ ΕΧΩ ΘΕ'ΜΟΥ ΣΤΣΟΙ ΦΤΩΧΟΥΣ ΘΑ ΠΑΩ ΝΑ ΤΟ ΔΩΣΩ
ΜΑ ΤΗ ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΜΟΥ'ΔΩΚΕΣ ΠΩΣ ΘΑ ΣΤΗΝ ΞΕΠΛΗΡΩΣΩ..

ΤΑ ΣΚΟΤΩΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ ΑΠΟΥ'ΘΑΨΑ ΣΤΟ ΧΩΜΑ
ΠΩΣ ΤΑ ΞΑΝΑΖΩΝΤΑΝΕΨΕΣ ΔΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΚΟΜΑ

 

ΑΝ ΚΑΝΩ ΚΑΡΔΙΟΓΡΑΦΗΜΑ ΚΑΡΔΙΑ ΔΕ ΘΑ ΜΟΥ ΒΡΟΥΝΕ
''ΠΟΥ'ΧΕΙΣ ΔΩΣΜΕΝΗ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΠΑΜΈ ''ΘΑ ΜΟΥ ΠΟΥΝΕ

ΕΓΩ ΘΝΗΤΟΥΣ ΚΙ ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ ΓΙΑ Σ'ΕΝΑ ΘΑ ΚΟΝΤΡΑΡΩ
ΜΕ ΤΟ ΘΕΟ,ΜΕ ΔΑΙΜΟΝΕΣ,ΜΕ ΜΟΙΡΕΣ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΩ...

 

ΜΑ ΑΝΕ ΚΑΤΕΥΕΙ ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΗ ΓΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΕΙ
ΘΑ ΤΟΝΕ ΘΑΨΩ ΜΕΣ ΤΗ ΓΗ ΚΙ ΑΠΑΝΩ ΝΤΟΥ ΝΤΑΜΑΡΙ...

 

ΟΙ ΦΤΑΙΡΩΤΟΙ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ,ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ
ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΜΟΥ ΠΟΥ ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΓΙΑ ΤΑΙΡΙ ΝΤΟΣ ΣΕ ΘΕΝΕ..

 

ΟΠΟΙΟΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΘΑ ΣΕ ΠΕΙ ΘΑ Σ'ΑΔΙΚΗΣΕΙ ΦΩΣ ΜΟΥ
ΓΙΑΤΙ'ΣΑΙ ΑΓΓΕΛΟΣ ΕΣΥ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ...

 

ΕΣΕΝΑ ΣΕ'ΠΛΑΣΕ Ο ΘΙΟΣ ΜΕ ΓΑΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΛΙ
ΚΑΙ ΣΕ ΖΗΤΩ ΒΡΑΔΥ-ΠΡΩΙ ΣΑΝ ΤΟ ΜΩΡΟ ΚΟΠΕΛΙ..

 

ΓΙΑΝΤΑ ΣΕ ΠΕΤΑΞΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΨΕΥΤΗ
ΕΣΕΝΑ ΠΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ ΚΑΙ ΛΙΩΝΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΠΤΗ...

 

Φεύγει μου η σκέψη τσι βραδιές και μου χαλάει τον ύπνο,
κι όπου κι α ψάξω να τη βρω στσ' αγκάλες σου τη βρίχνω...

ΕΓΩ ΘΑ ΚΑΝΩ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΘΑ ΣΦΙΞΩ
ΚΑΙ Σ'ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΘΑ ΡΘΩ ΝΑ ΣΕ ΖΗΤΗΞΩ..

 

ΕΙΜΑΙ ΑΝΗΜΕΡΟ ΘΕΡΙΟ ΣΑΝ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ
ΚΙ ΑΡΝΙ ΘΡΕΦΤΑΡΙ ΣΑΝ ΒΡΕΘΩ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ.

 

ΑΝ ΕΙΧΕ Ο ΚΟΣΜΟΣ Ο ΚΟΙΝΟΣ ΨΥΧΗ ΣΑΝ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΣΟΥ
ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΑ ΘΑ'ΤΑΝΕ Τ'ΑΡΣΕΝΙΚΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ...

 

ΑΝ ΗΣΟΥΝ Η ΠΡΩΤΟΠΛΑΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ'ΧΕ ΦΤΙΑΞΕΙ..
ΔΕΝ ΘΑ'ΧΕ ΛΟΓΟ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΗ ΓΗ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΤΑΞΕΙ...

 

ΑΝ ΕΙΧΕ ΦΤΙΑΞΕΙ Ο ΘΕΟΣ 5-6 ΣΑΝ ΕΣΕΝΑ
ΔΕΝ ΘΑ'ΤΑΝΕ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΕΤΡΗΜΕΝΑ..

ΔΕΝ ΑΨΗΦΑ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΕΝΝΗΜΕΝΟΣ
ΟΥΤ'Ο ΚΑΛΟΣ ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ,ΜΟΝΟ Ο ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ

 

ΟΦΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΚΟΙΜΗΘΩ ΑΠΟΨΕ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΟΨΑΡΓΑΣ ΜΕ ΝΑΝΟΥΡΙΖΕ Ο ΧΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ..

 

ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΤΣΗ ΓΡΑΜΜΗΣ ΜΠΗΚΑ ΝΑ ΦΥΓΩ ΠΑΛΙ
ΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΑΛΛΟΥ ΧΤΥΠΑ ΣΤΗΝ ΕΔΙΚΗ ΣΟΥ ΑΓΚΑΛΗ..

 

ΕΓΩ ΘΑ ΠΑΙΡΝΩ ΑΔΕΙΑ ΝΑ ΦΕΥΓΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΔΗ
ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΣΤΣΆΓΚΑΛΕΣ ΣΟΥ ΝΑ ΓΕΡΝΕΙ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΙ...

 

ΣΤΟ ΜΑΥΡΟ ΧΩΜΑ ΤΟ ΦΤΩΧΟ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΘΑ ΛΙΩΣΕΙ
ΟΜΩΣ Π Ο Τ Ε ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ..

 

ΚΙ ΟΝΤΕ ΠΟΘΑΝΩ ΜΗ ΘΑΡΡΕΙΣ ΠΩΣ ΘΑ ΣΆΦΗΣΩ ΜΟΝΗ
ΤΆΓΙΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΘΑ ΠΑΡΩ ΠΟΥ ΚΛΕΙΔΩΝΕΙ..

 

ΚΙ ΟΥΤ'Η ΦΩΘΙΑ ΔΕΝ ΤΟ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ ΤΕΘΟΙΑ ΚΑΛΛΗ..
ΚΙ ΕΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΠΑΝΩ ΣΟΥ ΜΑ ΚΑΛΛΟΝΗ΄ΣΑΙ ΠΑΛΙ...

 

Η ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΑΝΕ ΒΡΑΧΕΙ,ΘΑ ΣΒΗΣΕΙ,ΘΑ ΧΑΛΑΣΕΙ..
ΜΑ ΕΣΕΝΑ Ο ΘΙΟΣ ΖΩΓΡΑΦΙΣΤΗ ΣΈΧΕΙ ΑΠΟ ΧΡΟΝΙΑ ΠΛΑΣΕΙ..

 

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ Ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΦΤΕΡΑ ΠΟΥ ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ
ΜΑ ΣΟΛΑ Τ ΑΛΛΑ , ΣΤΗ ΜΟΡΦΗ, ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕΝ ΑΠΕΧΕΙΣ..

 

ΠΟΥ ΝΑΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ,ΤΟΥ ΘΙΟΥ ΜΑΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ
ΚΙ ΕΧΑΣΑΜΕ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΜΑΚΡΥΑ Ο ΓΗΣ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ..

 

ΔΕΝ ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΙ ΣΤΟ ΘΙΟ ΓΙΑΤΙ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΣΦΑΛΕΙ
ΤΟΣΟΣ ΚΑΙΡΟΣ ΕΠΕΡΑΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙΣ ΠΑΛΙ..

 

 

ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΗΣΟΥΝ ΙΚΑΝΟΣ
ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΜΕ ΕΧΕΙΣ
ΣΕ ΑΛΛΑ ΧΕΡΙΑ ΑΝ ΜΕ ΔΕΙΣ
ΠΑΡΑΠΟΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ...

 

Ο νοιος μου λεει να σ αγαπω κιο αντρας να σ αφησω.
Ο νους με διωχνει και η καρδια με σπρωχνει να γυρισω.

 

τον ουρανο φανταστικα χορις αστερι ενα
μα δεν φανταστικα ποτε ζωη χορις εσενα

 

κερι να ανψω δεν μπορω γιατι θαρω πως μιαζι
με δακρια τον αμαθιο καθε φορα που σταζη

 

να σ'αγαπυσω πιο πολι μπορω μα δεν το κανω
γιατι συνιθος στη ζωη οτι αγαπω το χανω

 

Μάλλον δεν βρήκα το σωστό
τρόπο να μ' αγαπήσεις
γι αυτό ο σεβντάς μου έγειρε
στην αγκαλιά τση δύσης...

παντα η κρητη διαφορα εχει
απο τσ 'αλους τοπους
γιατι εχει ανταρτηκη ψυχη
και κουζουλους ανθρωπους

Στο χωρισμό μας γέλασα χωρίς να κλάψω φώς μου
να μή φανεί πως έχασα το νόημα του κόσμου

 

Μήρα μου να γινότανε άνθρωπο να σε κάνω
και να γενώ μήρα εγώ βάσανα να σου βάνω

 

Ήθελα ονείρου παιδικού η αγάπη μας να μοιάζει
λένε η μοίρα παιδικά όνειρα δεν πειράζει

 

Ποτέ δε σ έφερα στο νού και να μην νιώσω πόνο
γιατί κατέχω μια ζωή πως θά σε σκέψη μόνο

 

Εχάρισα σου τη καρδιά που αν είχα και σαράντα
όλες θα σου τσι χάριζα και μή ρωτάς το γιάντα

 

Εχάρησα σου τη καρδιά για πάντα να την έχεις
μα είναι καρδιά που αγαπά μόνο να τη προσέχεις

  

το κοσμημα ειναι μικρο και λαμψη εχει μονο..
μα εσυ μεγαλο ,ζωντανο,γι'αυτο σε καμαρωνω...

Δε βαζω εγω κοσμηματα κι ειπα πως ειν καλλιά μου..
να βαλω εσενα κοσμημα μεσα στην αγκαλια μου..

 

Ειν το διαμαντι κι ο χρυσος πανακριβα σε χρημα
κι Ο ΖΩΝΤΑΝΟΣ Ο ΘΗΣΑΥΡΟΣ ητανε χρονια θυμα..

Με ποιο διαμαντι ,ποιο χρυσο μπορω να σ'ανταλλαξω
που στην καρδια μου σε'κρυψα βαθεια να σε φυλαξω...

 

 

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΕΣΥ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΤΟΙΑ ΛΑΘΗ
ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΜΟΥ ΣΟΥ'ΠΕΨΑ ΜΑ ΟΠΙΣΩ ΤΟΥ'ΠΑ ΝΑ'ΡΘΕΙ..

Αποψε βρεχει κι ηγραψα στο παγωμενο τζαμι
ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ!κι ισως ο θεος το θαυμα ντου να καμει!

 

ΑΝ ΑΚΟΥΣΕΙΣ ΜΙΑ ΒΑΡΙΑ ΦΩΝΗ, ΤΟ ΣΤΕΝΑΓΜΟ ΤΣΗ ΛΥΠΗΣ
ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΕΡΗΜΟΣΚΟΤΑΔΟ ΣΟΥ ΦΩΝΑΞΑ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ..

ΠΑΝΤΕΛΗΣ στην κατερινα..     (September 30th 2008)

 

ΟΛΗ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΧΕΙΜΩΝΙΑ ΚΡΥΟ, ΒΡΟΧΗ ΚΙ ΑΕΡΑΣ
ΚΙ ΗΡΘΕΣ ΕΣΥ ΗΛΙΟΣ ΚΑΥΤΟΣ ΑΛΚΙΟΝΙΔΑΣ ΜΕΡΑΣ..

 

Αποψε βρεχει κι ηγραψα στο παγωμενο τζαμι
ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ! κι ισως ο θεος το θαυμα ντου να καμει!

 

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΕΣΥ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΤΟΙΑ ΛΑΘΗ
ΤΟΝ ΑΓΓΕΛΟ ΜΟΥ ΣΟΥ' ΠΕΨΑ ΜΑ ΟΠΙΣΩ ΤΟΥ' ΠΑ ΝΑ' ΡΘΕΙ..

Αγριολουλουδάκι μου, τσ' αυγής δροσουλιασμένο,
ήθελα να 'μαι πρωινός ηλιος να σε ζεσταίνω...

 
Ζηλέυω την ανατολή
η δύση με φοβίζει
γιατί τον κύκλο της ζωής
τ' ανθρώπου μου θυμίζει

 

Λατρεύω την Ανατολή
τη δύση τη φοβούμαι
γιατί το κύκλο τση ζωής
με κάνει και θυμούμαι

 

Ω! Καστρινό φεγγάρι μου
που σαι στον Κούλε απάνω
όταν τον δεις να του το πεις
πως διχως του δεν κάνω.

 

Σε μια καμπάνα έγραψα
το όνομα σου φως μου,
όταν χτυπά ν'ακούγεται
στα πέρατα του κόσμου...!!

 

Χιόνι να κάμει ενα βουνό
ο ήλιος θα το λιώσει
μα αυτό που ζούμε εμεις οι δυο,
ποτέ δε θα τελειώσει...!

Σε τόπο που κάνει αντίλαλο
μ' αρέσει να πηγαίνω,
να σου φωνάζω σ' αγαπώ
κι απάντηση να παίρνω.

 

Με χιίλιους τρόπους σ'αγαπώ
μα ενας ξεχωρίζει,
που έχει το δάκρυ μου μορφή
δική σου οντε πορίζει.

 

 Να 'σουν αγάπης σύννεφο να βγω σ'ένα κορφάλι,
να μείνω μέσα στη βροχή, ν' αγκαλιαστούμε πάλι...

ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΜΟΥ ΣΤΑΥΡΙΚΟ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΟΥ
ΚΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΟΥ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΘΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ..

 

ΘΑ'ΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥΝΑ ΕΚΕΙ ΝΑ ΣΕ ΓΛΥΚΟΦΙΛΗΣΩ
ΜΑ ΥΣΤΕΡΑ ΠΑΛΙ ΠΩΣ ΘΑ'ΡΘΕΙ Η ΩΡΑ ΝΑ Σ'ΑΦΗΣΩ..

Θα θελα να σουνα εδώ, στην αγκαλιά μου πάλι
να μου γελάς, να με κοιτάς και να με πιάνει ζάλη!

ΠΑΡΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΣΕ ΘΟΡΩ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
ΟΧΙ ΚΟΜΜΑΤΙ ΤΣΗ ΖΩΗΣ Η Ι Δ Ι Α Η ΖΩ ΜΟΥ!

 

ΜΟΥ'ΠΕ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ''ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΥΠΟΜΟΝΗ ΝΑ ΚΑΝΩ''
ΠΕΣ ΤΣΗ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΝΑ ΤΗ ΔΩ Η ΠΕΣ ΜΟΥ ΝΑ ΠΟΘΑΝΩ..

 

ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΤΣΗ ΓΡΑΜΜΗΣ ΠΟΥ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ
ΜΠΗΚΕ Η ΚΑΡΔΙΑ ΓΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ..

 

ΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΚΟΝΗ ΤΩΝ ΤΖΑΜΙΩΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΓΡΑΦΩ
ΚΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΝ ΔΕ ΣΕ ΔΩ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΚΟ ΝΑ ΠΑΘΩ..

Σου εύχομαι όπως εγώ τρελά να αγαπήσεις,

να δείς πληγες του έρωτα,πως δεν μπορείς να κλείσεις

 

ΗΘΕΛΑ ΝΑ'ΜΟΥΝΑ ΘΕΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΜΟΝΑΧΑ,

ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΑΠ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΝΤΟΥ,ΜΙΑ ΛΕΞΗ ΜΟΝΟ ΝΑ'ΧΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΝΙΩΘΩ..
ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΤΟΣΟ ΝΑ ΣΤΟ ΠΩ ΚΙ ΕΧΩ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΘΟ...

 

 ΑΔΥΝΑΤΟ ΜΕ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΙ

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΔΕΙΣ ΠΟΤΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΦΥΣΗ,
ΔΕΝ ΠΗΓΑ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΑΝΘΗ ΒΓΑΖΕΙ

ΜΑ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΕ Μ'ΕΚΦΡΑΖΕΙ..

 

ΗΘΕΛΑ ΚΑΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ,ΟΧΙ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟ ΣΤΙΧΟ,

ΘΑ'ΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΦΩΝΑΖΑ ΝΑ ΤΟ'ΓΡΑΦΑ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ,
ΜΑ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΦΩΝΑΞΩ

ΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΘΟΛΟΥ ΝΑ ΤΟ ΘΑΨΩ...

 

 

ΤΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ Σ'ΑΓΚΑΛΙΑΣΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ
ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΩ ΘΑ'ΡΧΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΙΑ Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ..

 

μπροστα σου ειναι ασχημα τα ροδα και τα κρινα,
γι'αυτο'σαι ο παραδεισος για μ'ενα ΚΑΤΕΡΙΝΑ...

το ξερεις οτι σ΄αγαπω??
Μη με ρωτησεις ποσο,
γιατι δεν εχω τη σωστη απαντηση να δωσω...

Τα ματια σου με πλανεψαν κ την καρδια μου πηραν...
στην εδωσαν να την κρατας κ να μοθ οριζεις τη μοιρα...

 

ματαρες μου πανεμορφες κ της ζωης μου αγαπη....
εσενα θελς να βαστω για να μην κανω λα8η....

 

Πίνω κρασί δεν με μεθεί,
αν πιω και δέκα οκάδες
μα με μεθούν τα μάγουλα
που ΄χουν τσι κοκκινάδες.

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ
ΕΥΚΟΛΑ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ
ΑΠΟ ΤΣ'ΑΓΑΠΗΣ ΤΗΝ ΚΛΩΣΤΗ
ΣΑΜΕ ΝΑ ΖΕΙ ΝΑ ΚΡΑΤΙΕΤΑΙ....

 

Μοιάζω ενός ξερόκλαδου σα καρτερώ εσένα,
να 'ρθεις, να δω τα φύλλα μου και πάλι ανθισμένα...

Μισό φεγγάρι άμα θα δω
ενός σεβντά θυμούμαι
πο κύκλο δεν εγύρισε
κι ακόμα τυραννούμαι.

 

ΕΓΩ'ΜΟΥΝΑ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ ΠΟΥ Μ'ΑΡΕΣΕ ΝΑ ΓΡΑΦΩ
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ(ΚΑΤΕΡΙΝΑ) ΜΠΟΡΩ -ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΑΘΩ-!

 

OTAN ΘΑ ΦΥΓΩ ΑΠ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΣΑΝ ΘΑ'ΡΘΩ
ΝΙΩΘΩ ΣΑΝ ΝΑ ΣΗΚΩΝΟΜΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΦΟ..

 

το παραθυρι μου ανοιξα ο ηλιος να μου δωσει
τη ζεστασα τσάγκαλης σου μπας και μ'αναπληρωσει..
..Μα ουτ'ο ηλιος δεν μπορει λιγο να με ζεστανει,
κι ωντε βρεθω στσ'αγκαλες σου ενα λεπτο μου φτανει...

Επαψα να εσθανομαι
για της χαρες του κοσμου
γιατιχω γινει απογονος
της πικρας και του πονου.

ηθελα στο εγωισμο
ενος κεριου να μοιαζω
να στεκομαι να καιγομαι
και στεναγμο μη βγαζω.

μοιαζει η καρδια μου με βουνο
που χιονι το πλακωνει
και περιμενει ανοιξη
ν'αρχισει ν'αλαφρονει.

γινε μικρο μου ρυθμιστης
ρυθμισε την καρδια μου
να λιγοστεψουν οι καημοι
σαν εισαι μακρυα μου.

ποτε σου δεν μ'αγαπησες
ποτε δεν θ'αγαπησεις
κιουτε ποτε ιστι ζωη
χαρα δεν θα γνορισεις.

Θεε μου αν ειναι ονειρο
δεν θελω να ξυπνισω
με τ'ονειρο αυτο
θελω να ξεψιχισω.

AN HTANE TA Σ'ΑΓΑΠΩ ΝΕΦΗ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΣΟΥ
ΜΕ ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ ΚΑΙ ΒΡΟΧΕΣ ΘΑ ΠΕΡΝΑΓΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΟΥ..

εμεις δεν ξεχωριζομε,συμβολαιο σου κανω...
και θα'μαι παντα διπλα σου ΠΟΘΑΝΩ ΔΕΝ ΠΟΘΑΝΩ...

 

Στη μυρισμενη αγκαλη σου εμεινε παλι ο νους μου
κι ειναι κι αποψε η σκεψη σου φεγγαρι στσ'ουρανους μου...

 

ΕΘΑΡΡΟΥΝΑ ΣΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΩΣ ΘΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ ΜΟΝΟ..
ΜΑ ΗΠΡΕΠΕ ΝΑ'ΡΘΩ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΧΑΝΩ ΧΡΟΝΟ..
...ΧΑΣΑΜΕ ΠΟΛΥ ΧΡΟΝΟ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ..Σ'ΑΝΟΗΤΕΣ ΑΓΑΠΕΣ,ΑΝΟΗΤΑ ΦΙΛΙΑ,ΛΟΓΙΑ ΜΟΝΟ ΛΟΓΙΑ.ΛΟΓΙΑ ΨΕΥΤΙΚΑ....

ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΟΤΙ ΖΗΣΑΜΕ ΚΕΝΟ ΣΤΟΥ ΝΟΥ ΤΗΝ ΠΟΛΗ..
..ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΚΕΝΟ ΘΑ'ΝΑΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΟΛΗ...

ENA KENO ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΜΟΥ ΑΝ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΞΕΧΑΣΩ..
ΤΙ Θ'ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ ΑΠ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΘΑ ΧΑΣΩ...στην ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΜΟΥ..

 

Χάρη χρωστώ του φεγγαριού
που σε θωρεί τα βράδια
και δίνω του και σου βαστά
τσ' αγάπης μου τα χάδια

 

Το σ΄ αγαπώ είναι όμορφο
να σου το λέει εκείνη
που είναι αιτία κι η καρδιά
κομμάτια έχει γίνει!!!!!!!

 

Ήθελα να ΄ν΄ τα μάθια μου
ίδια με τα δικά σου
να δεις πως νιώθω όταν στραφεί
σε μένα η ματιά σου!!!!!!

Καρδιά μου σε βαρέθηκα
και ναχε σταματήσεις
που μια φορά δε γίνεται
για αυτον να μη χτυπήσεις!!!!!!!

Κοιτάζω τ΄ άστρα τ΄ ουρανού
μα ξεχωρίζει ένα
και στη μορφή του φαίνεται
πως βλέπω εγώ εσένα

Τα μάτια σου είναι φάρμακο
και όταν εγώ ματώνω
μία ματιά σου είναι αρκετή
να διώξει κάθε πόνο

Ήλιος εγώ και γη εσύ
η απόσταση μεγάλη
μα ρίχνω τις αχτίδες μου
και σ΄ αγκαλιάζω πάλι


ΗΝΤΑ ΨΕΓΑΔΙ ΝΑ ΣΟΥ ΒΡΩ
ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ ΔΕ ΣΕ 8ΕΛΩ ΑΠΟΥ 'ΣΑΙ
ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΣ'ΟΜΟΡΦΙΕΣ
ΑΓΓΕΛΕ ΤΩΝ ΑΓΓΕΛΩ!!!!!

 

Μη μου ζητάς να σ' αγαπώ
και τ' άλλου να ξεχάσω
είναι και κάποια όρια
που δεν μπορώ να σπάσω!

Τίποτα δε σου λείβγεται
κι έχεις τσι χάρες όλες
μοιάζεις μπαξέ απου ανθούν
χίλιες καρνάδες βιόλες!


Δε θα 'δινε φεγγάρι μου
σ' άλλη φιλί και χάδι
μα αποκαμάρωσέ τονε
τον ψεύτη αυτό το βράδυ...

 

 

Ήθελα να΄μουν άνεμος,
σαφί να σε χαιδεύω
και να σου λέω ψυθιριστά
το πόσο σε λατρεύω
[Λάτση Μαρία]

 

Σαν το πιστόλι εμπλοκή
παθαίνει η καρδιά μου
οταν σε δω αγάπη μου
μία φορά μπροστά μου

Σάν τα θωρώ τα μάθια σου
ψηλώνει ο ψηλορείτης
και στο γαλάζιο ντύνονται
οι ομορφιές στι Κρήτης.

ΑΓΓΕΛΟΣ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΦΤΕΡΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ
ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ ΤΣ'ΟΥΡΑΝΟΥΣ ΚΑΙ Τ'ΑΣΤΡΑ ΜΟΥ ΧΑΡΙΖΕΙΣ..

 

ΟΤΙ ΜΟΥ ΣΤΕΡΗΣΕ Η ΖΩΗ ΞΕΝΩ ΚΑΙ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ
ΟΤΑΝ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΕ ΚΟΙΤΩ ΚΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕ ΜΕ ΒΑΖΕΙ..

 

ΤΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑ ΘΑ ΤΗΝΕ ΚΑΜΩ ΑΡΓΕΙΑ
ΚΑΙ ΘΑ ΝΗΣΤΕΥΩ ΩΣΤΕ ΝΑ ΖΩ ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΑ ΜΟΥ ΑΓΙΑ..

 

 

ΠΕΣ ΜΟΥ ΑΝ ΔΕ ΣΕ ΓΝΩΡΙΖΑ ΚΙ ΑΝ ΔΕ ΣΕ ΑΓΑΠΟΥΣΑ
ΠΟΙΟ ΘΑ ΥΠΗΡΧΕ ΝΟΗΜΑ ΚΙ ΗΝΤΑ ΖΩΗ ΘΑ ΖΟΥΣΑ

ΨΥΧΟΜΑΧΩ ΚΙ Ο ΧΑΡΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ:<<ΠΑΡΑΔΩΣΟΥ>>
ΜΑ ΜΕ ΓΙΑΤΡΕΥΓΕΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΟΥ..

ΩΣΤΕ ΝΑ ΖΩ ΘΑ Σ'ΑΓΑΠΩ ΚΙ ΥΠΟΣΧΕΣΗ ΣΟΥ ΔΙΝΩ
ΠΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΝΑΧΗ ΔΕ Σ'ΑΦΗΝΩ..

ΣΤΟΝ ΑΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ
ΦΕΝΩ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ
ΡΑΒΩ ΜΑΥΡΗ ΦΟΡΕΣΙΑ ΝΑ
ΜΟΙΑΖΕΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ...

 

Χλωμό φεγγάρι του σεβντά
χαμήλωσε να φέξω
και μιας αγάπης μου παλιάς
χαιρετισμούς να πέψω

 

Εγώ δεν είχα βάσανα
και βρήκα στο σεβντά σου,
και μαύρισε μου τι καρδιά
μωρό μου η απονιά σου!!!

Γιατί μικρό μου!! όντε με ιδείς δεν με καλωσορίζεις,
αφού κατέχεις την καρδιά απού 'χω την ορίζεις!!!!!

 

Κάμε το πόνο μου χαρά
με ένα δικό σου βλέμμα,
δώσε κουράγιο στη καρδιά
απού πονεί για σένα!!!!!

 

Όταν βαθιά πονεί η καρδιά το στόμα δεν ανοίγει,
δρόμο γυρεύγει η εμιλιά μα ο στεναγμός τη κόβει.

 

Πληγή 'χω μέσα στη καρδιά μικρή μου και δε γένει,
γι' αυτό η ζωή μου πάντοτε θα 'ναι σημαδεμένη.

 

ΕΓΩ ΣΟΥ ΧΑΡΙΣΑ ΦΤΕΡΑ
ΑΓΓΕΛΟ ΝΑ ΣΕ ΛΕΩ
ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΓΕΝΙΚΑΝ ΑΦΟΡΜΗ
ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΚΛΑΙΩ

 

ΝΑ Σ'ΑΓΑΠΗΣΩ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΠΟΡΩ ΜΑ ΔΕ ΤΟ ΚΑΝΩ, ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΗΘΩΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΟΤΙ ΑΓΑΠΩ ΤΟ ΧΑΝΩ.(ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ)

 

ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΣΤΡΟΠΑΛΙΑΣ
ΕΧΕΙ ΚΛΕΙΔΙ ΚΛΕΙΔΩΝΕΙ
ΕΧΕΙ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΟΜΟΡΦΑ
ΜΑ ΔΕΝ ΤΑ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ!
 


Όποιος 'γαπά με του παλιού
καιρού τσ' ευαισθησίες
αγάπες σαν τις σημερνές
του φαίνονται αστείες

 

Σ' ΕΧΩ, ΔΕ Σ' ΕΧΩ, Σ' ΑΓΑΠΩ,
ΜΙΣΩ ΣΕ ΚΙ ΟΜΩΣ ΠΑΛΙ,
ΕΧΩ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΜΙΑ ΑΝΟΙΧΤΗ
ΠΟΥ Σ' ΑΝΗΜΕΝΕΙ ΑΓΚΑΛΗ


Ρίξε φεγγάρι μια ματιά
κι από του 'δα βγορίζει
να δεις όσα ονειρεύτηκα
σε ποιά τα χαραμίζει...

Όντε θα σ' αναστορηθώ - Μιχάλη
μα ίντα, ξεχνώ σου κιόλα;
ψήγομαι και μαραίνομαι
σαν τη κομμένη βιόλα

ΟΝΤΕ ΘΑ Σ'ΑΝΑΣΤΟΡΗΘΩ ΚΙ ΟΝΤΕ ΣΕ ΒΑΛΕΙ Ο ΝΟΥΣ ΜΟΥ
ΤΟ ΑΙΜΑ ΔΕΝ ΚΙΚΛΟΦΟΡΕΙ ΣΤΣΙ ΦΛΕΓΕΣ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΜΟΥ

 

Μου λειπεις κ εχω μεσα μου στ'αληθει μαραζωσει,

γιατι εχω σωμα κ ψυχη στα δυο σου χερια δωσει..

 

Ήλιε μου σβήσε για να βγει
και πάλι το φεγγάρι
που θα μου δώσει αναφορά
τα βράδια τζη πού πάει

 

ΚΛΕΙΝΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΘΑΡΡΩ
ΠΩΣ ΜΕ ΦΙΛΑΣ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ
ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΛΟ ΚΑΤΕΧΟ ΤΟ
ΜΑ Σ'ΑΓΑΠΩ ΑΚΟΜΑ...

 

Ήλιε μου βγαίνεις γελαστός
στου κόσμου το περβόλι
και λιάζεις μα δε λιάζονται
και δε ζεσταίνονται όλοι...

 

Ήθελα ονείρου παιδικού Η ΑΓΑΠΗ μας να μοιάζει,
λένε η μοίρα, παιδικά, όνειρα δεν πειράζει!!

 

ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΦΤΙΑΞΑΝΕ ΟΙ ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΑΛΑΤΙΑ ,

ΜΑ ΕΜΕΝΑ ΟΛΗ ΜΟΥ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΣΟΥ ΜΑΤΙΑ
 

 

Για την αγαπη μου δε ζητησα
να μου πληρωνεις νοικι
μια καρδια που σ΄αγαπα
ετσι κι αλλιως σ΄ανηκει!

 

Ζητιανος στην αγαπη σου
να γινω για μια μερα
να δω καρδιας το φερσιμο
σ¨ενος φτωχου τη χερα!


Το όνειρο που σε θωρώ
κάθε πρωί οντε σβήνει
τση χειμωνιατικης αυγής
την παγωνιά μ΄αφήνει.

 Ήλιε του ονείρου θάνατος
είσαι γιατί σκοτώνεις
τα όνειρα που κάνω εγώ
κάθε που ξημερώνεις!

 

ΜΠΟΡΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΝΑ ΜΗ ΒΓΕΙ, ΑΥΓΗ ΝΑ ΜΗ ΧΑΡΑΞΕΙ

ΜΑ Σ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΘΕΟΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ

Όταν για μένα σε ρωτούν, να λες πως είμαι εχθρός σου,
το μυστικό, πως σ΄αγαπώ, να το κρατάς δικός σου...

Μοίρα δε σου ζητώ χαρές, δεν είμαι διακονιάρης
δώσε μου κι άλλα βάσανα μα ότι ΑΓΑΠΩ μην πάρεις...

 

ΑΝ ΗΞΕΡΑ ΠΩΣ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΜΟΥ ΣΟΥ ΔΙΝΕΙ

ΘΑ ΕΚΛΑΙΓΑ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ......

 

ΦΕΓΓΑΡΙ Κ ΑΣΤΡΑ ΑΜΑ ΘΑ ΔΩ
ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΟΥ ΑΝΤΙΚΡΙΖΩ
ΓΙΑΥΤΟ ΑΘΕΛΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΩ
ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΔΑΚΡΥΖΩ

 

Ειμαι μικρη μα εχω καρδια
που ξερει ν'αγαπησει
και την αγαπη που ζητα
μπορει να του χαρισει

 

Τα ματια σου ο ουρανος
κι η γη τα δυο σου χειλη
κανε με ν απογειωθω
μ ενα φιλι που θα με στειλει

 

ΝΤΕΠΟΝ ΟΣΟΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΓΑΠΕΣ ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΝ
ΚΑΛΛΙΑ ΝΕ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΝΕ Σ'ΑΟΡΗ ΝΑ ΜΟΝΑΣΟΥΝ

ΔΕ ΣΟΥ ΖΗΤΩ ΝΑ Μ΄ΑΓΑΠΑΣ
ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΕΝ ΕΧΩ
ΜΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΜΙΣΕΙ
ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΩ!!!

 

ΟΙ ΑΓΑΠΕΣ ΠΟΥ ΕΠΕΡΑΣΑΝ ΜΕ ΕΧΟΥΝΕ ΜΑΤΩΣΕΙ,

ΜΑ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΙΧΩΣ ΠΛΗΓΗ ΗΝΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ

 

ΠΕΡΑΣΕΣ ΜΕ ΧΑΙΡΕΤΗΣΕΣ
ΜΟΥ ΓΕΛΑΣΕΣ ΚΑΙ ΦΕΥΓΕΙΣ
ΕΙΔΕΣ ΜΕ ΚΑΤΙ ΤΟΣΟ ΑΠΛΟ
ΠΟΣΕΣ ΠΛΗΓΕΣ ΓΙΑΤΡΕΥΓΕΙΣ.

 

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΑΓΑΠΗ ΜΙΛΗΣΕΣ
ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΔΑΚΡΥ
ΕΒΓΗΚΕ ΝΕ ΚΑΙ ΕΚΑΤΣΕ
ΣΤΩΝ ΑΜΑΘΙΩΝ ΤΗΝ ΑΚΡΗ.

 

Φεγγαρι μου χαμηλωσε
σιγα σιγα με τροπο...
και πες του πως τον αγαπω
αν δεν σου κανει κοπο !!!!!

 

ΣΕ ΜΑΝΤΙΝΑΔΕΣ ΕΚΑΜΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΛΕΩ

ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΥΝΕ ΤΗ ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΓΩ ΘΑ ΚΛΑΙΩ

 

ΜΕΤΡΩ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΠΛΗΓΕΣ
ΜΑ ΣΤΑΜΑΤΩ ΣΕ ΚΕΙΝΗ
ΠΟΥ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΟΥ
ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ...

 

ΜΕΤΡΩ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΟΥ ΠΛΗΓΕΣ
ΜΑ ΣΤΑΜΑΤΩ ΣΕ ΚΕΙΝΗ
ΠΟΥ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΟΥ
ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΓΙΝΕΙ...

 

Πώς να σιβάσω την καρδιά
όνειρα να 'χει κι άλλα
που τα 'βρηκες μικιά μικιά
και τα 'θαψες μεγάλα...

ΕΓΩ ΤΟΝ ΘΕΛΩ ΣΑΝ ΤΡΕΛΗ
ΜΑ ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΜΕ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ
ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΑΙ ΜΙΚΡΗ
ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΕΙ...

 

ΕΙΜΑΙ ΜΙΚΡΗ ΚΑΙ ΑΠΕΙΡΗ
ΜΑ ΦΩΣ ΜΟΥ ΤΟ ΓΑΤΕΧΩ
ΠΩΣ Σ'ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΟΡΩ
ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗ Σ'ΕΧΩ!!!

 

πεσ μου ανε περνασ καλα με το καινουργιο ταιρι

να παψω μπλιο να κανω ευχεσ οπου κι αν δω αστερι!!

 

Τα όνειρα που έκανα
ένα καιρό για σένα
εδά θωρρώ και σβήνουνε
σαν τα κεριά ένα-ένα

 

Ένα καιρό σ' αγάπουνα
μα δα ανε με ρωτήξεις
είμαι καλά και γίνομαι
κακά άνε μου παντήξεις!

 

 

τ'αστρα ψηλα στον ουρανο μοναχη μου χαζευω
να'ξερες ποσο ματια μου αποψε τα ζηλευω
που ουτε μια νυχτα δε παιρνα εκεινα να μην βγουνε
κι ως το πρωι αγαπη μου σε βλεπουν και σ'ακουνε....

Ένα καιρό σ' αγάπουνα
με τα ελαττώματά σου
μα δα το λάδι χύθηκε
και φεύγω μακριά σου.

 

ΣΕ ΜΙΑ ΣΟΥ ΛΕΞΗ ΚΡΕΜΕΤΑΙ
ΚΑΙ ΠΑΙΖΕΤΑΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ
Κ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΞΗ Σ'ΑΓΑΠΩ
ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΨΑ ΨΥΧΗ ΜΟΥ...

ΔΕ ΝΙΩΘΩ ΦΟΒΟ,ΟΥΤΕ ΝΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΔΕ ΔΕΙΛΙΟΥΝ ΤΑ ΜΑΘΙΑ ΜΟΥ, ΑΜΑ ΤΟ ΠΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ..

ΔΕ ΣΟΥ ΜΙΛΩ ΜΑ ΜΕ ΓΡΥΚΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΑΚΟΜΑ
Κ ΑΦΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΑΣ
ΑΣΕ ΚΛΕΙΣΤΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ.

 

αφου ΄σαι πονος και καημος, πως κατορθωνεις, πε μου
και εισαι ολη μου η ζωη, κρινε μελαχροινε μου...

ντρεπομαι που δε σταματω, το δακρυ και προβαλει
κι ενα κοπελι γινομαι στα μαθια ντου και παλι...

αν παθεις πραμα θα πονω, μα και μισός να μεινεις
παρε καρδια, αιμα, πνοη, παλι καλα να γινεις.

 

ΠΡΟΔΩΣΕΣ Ο,ΤΙ ΑΓΑΠΩ ΜΑ ΠΡΟΔΩΣΕΣ ΚΑΙ ΣΕΝΑ
ΓΙΑΤΙ ΑΠ'ΤΑ ΔΕΚΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ
ΕΣΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΕΝΑ

 

ΧΙΛΙΑ ΣΤ' ΑΣΤΕΡΙΑ Σ' ΑΓΑΠΩ ΕΓΡΑΨΑ ΜΑ ΕΧΟΥΝ ΣΒΗΣΕΙ
ΓΙΑΤΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΒΙΑΣΤΗΚΕ ΝΑ ΒΓΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΦΩΤΗΣΕΙ


ΕΦΥΓΕΣ Κ ΗΡΘΕ Η ΜΟΝΑΞΑ
ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΙΣΕΜΟ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΕ ''ΣΩΠΑ, ΘΑ ΜΑΙ ΓΩ
ΤΟ ΑΛΛΟ ΤΟ ΜΙΣΟ ΣΟΥ''

ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΥΝΑΜΗ ΘΕΟΥ
Ν' ΑΝΑΣΤΗΘΩ ΝΑ ΖΗΣΩ
ΤΑΦΟΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ Ο ΧΩΡΙΣΜΟΣ
ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΩ...

 

Αυτό που δεν σου συγχωρώ
απ' όσα μου 'χεις κάνει
είναι που φεύγεις και μου λες
"αυτός που μένει, χάνει"...

 

 

ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ Σ ΑΓΑΠΗΣΑ
ΑΠ ΑΔΙΚΟ ΣΕ ΧΑΝΩ
ΜΑ ΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΘΑ Σ ΑΓΑΠΩ
ΙΣΑΜΕ ΝΑ ΠΟΘΑΝΩ...

 

ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΕΠΕΙ ΜΟΥ, ΤΗΡΩ
ΤΑ ΘΕΛΩ ΜΟΥ, ΤΑ ΣΒΗΝΩ
ΜΑ ΤΑ ΠΑΝΤΕΡΜΑ ΠΩΣ ΠΟΝΟΥΝ
ΣΤΗ ΜΠΑΝΤΑ ΟΝΤΕ Τ ΑΦΗΝΩ...


ΔΙΝΩ ΣΤΟ ΔΑΚΡΥ ΜΟΥ ΜΟΡΦΗ
ΔΙΚΗ ΣΟΥ, ΔΕ Τ ΑΡΝΟΥΜΑΙ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΙΛΩ ΣΑ ΝΑ ΣΑΙ ΣΥ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΠΟΝΟΥΜΑΙ...

 

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΧΩ ΠΛΑΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ Σ ΑΓΓΙΖΩ

ΒΑΝΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΟΥΣ ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΤΑ ΜΥΡΙΖΩ.

 

Ήθελα νάμουνα βουβός
όταν σε συναντήσω
να γίνει η λέξη σ' αγαπώ
αιτία να μιλήσω

 

Στα χαμηλά κλαδιά του νου
ήρθε κι αποκρεμάται
και κόβει τους λεμονανθούς
και στρώνει και κοιμάται

 

Μ' ένα φτερό δεν πέταξε
ποτέ πουλί κανένα
κι έχω σπασμένα και τα δυό
κι όμως πετώ για σένα

 

Αγάπη ξέρω τι θα πει μίσος δεν ξέρω τι'νε,
αφούσε μέσα στην καρδιά παντοτινέ μου κρίνε.

 

ΚΑΘΕ ΠΟΥ ΕΣΥ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ
ΑΝΑΒΕΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΙ ΑΥΤΟ
ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΑ
ΤΗΝ ΕΔΙΚΗ ΣΟΥ ΧΑΡΗ

 

ΘΑΝΑΤΟΣ ΓΙΝΕ ΘΑΝΑΤΟΣ
ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΜΕ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ
ΝΑ ΜΕ ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ ΜΑ ΕΓΩ
ΝΑ'ΜΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ

 

ΔΕ ΜΕ ΠΕΙΡΑΖΕΙ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕΣ
ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΖΗΣΩ,
ΜΑ ΚΛΑΙΩ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΑΜΑ
ΠΡΑΜΑ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗΣΩ

ΕΓΩ ΜΩΡΑΚΙ ΜΟΥ ΓΛΥΚΟ
ΦΕΥΓΩ ΑΠ'ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ,
ΜΑ ΘΑ'ΝΑΙ ΑΡΓΑ ΟΤΑΝ ΜΟΥ ΠΕΙΣ
ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ

ΤΙ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ
ΠΟΥ ΛΟΓΙΑ ΔΕ ΜΟΥ ΒΓΑΙΝΟΥΝ
ΠΟΥ ΑΠ'ΟΣΑ ΖΗΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ
ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΜΕΝΟΥΝ

 

ΔΕΝ ΚΛΑΙΩ ΠΟΥ ΧΩΡΙΣΑΜΕ
ΔΕΝ ΚΛΑΙΩ ΠΟΥ ΣΕ ΧΑΝΩ
ΚΛΑΙΩ ΠΟΥ ΣΕ ΑΓΑΠΗΣΑ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΠΙΟ ΠΑΝΩ

 

Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΜΑΣ
ΠΟΤΕ ΤΟΥ ΔΕ ΘΑ ΔΥΣΕΙ..
ΚΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ ΠΟΥ ΝΙΩΘΟΥΜΕ
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ!!!!!!!!

 

ΕΓΩ ΕΜΑΘΑ ΝΑ Σ'ΑΓΑΠΩ
ΚΑΙ ΠΕΣ ΜΟΥ ΠΩΣ Ν'ΑΝΤΕΞΩ
ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕΣ ΖΩΗ
ΚΑΙ Μ'ΑΦΗΣΕΣ ΑΠ'ΕΞΩ...

ΒΡΕΣ ΜΟΥ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΑΠ'ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΕΓΩ ΝΑ ΣΕ ΞΕΓΡΑΨΩ
ΚΑΙ Τ'ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΩ
ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΝΑ ΓΡΑΨΩ!

 

ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗ
ΚΙ ΑΝΑΤΟΛΗ ΚΑΟ ΔΥΣΗ
ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΣ ΚΑΙ ΓΚΡΕΜΟΣ
ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΑΙ ΛΥΣΗ

ΟΝΤΕ ΠΟΝΩ ΝΑ ΜΗΝ ΓΕΛΑΣ
ΜΑ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΡΗΣΕΙΣ
ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΑΛΗΘΙΝΑ ΜΙΑ
ΜΕΡΑ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ..

 

ΣΤΑ ΔΥΟ ΣΟΥ ΜΑΤΙΑ ΣΥΝΑΝΤΩ
ΤΟ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΩ
ΚΑΙ ΟΤΙ ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗ ΖΩΗ
ΗΘΕΛΑ Ν'ΑΠΟΚΤΗΣΩ!!!!!!!!!!!!!!

 

ΔΕ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ ΠΟΥ Σ'ΑΓΑΠΩ
ΔΕ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ ΠΟΥ ΚΛΑΙΩ..
ΜΟΝΑΧΑ ΦΤΑΙΕΙ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ
ΠΟΥ ΣΕ ΕΚΑΝΕ ΩΡΑΙΟ!!!

Σ'ΑΓΑΠΗΣΑ ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΣΥ
ΔΕ ΛΕΣ Ν'ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΓΝΩΜΗ..
ΔΕ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ,ΜΑ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ
ΠΟΥ Σ'ΑΓΑΠΩ ΑΚΟΜΗ!!!

 

πο τα ξανθα σου τα μαλλια
μια τριχα κοψε δως μου
να την εκανω φυλαχτο
οσο θα λειπεις φως μου....

 

 

ΔΕΝ ΦΤΑΙΣ ΕΣΥ ΠΟΥ Σ'ΑΓΑΠΩ
ΤΟ ΣΦΑΛΜΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ
ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΟΤΑΝ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑ
ΣΕ ΕΙΧΑ ΣΑΝ ΘΕΟ ΜΟΥ

 

ΜΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ Σ'ΕΒΑΛΑ
ΜΑ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ,
ΚΑΙ ΔΕ ΣΕ ΞΑΝΑΒΓΑΝΩ ΜΠΛΙΟ
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΧΑΛΑΣΕΙ...

 

Δεν κλαιω που δε μ'αγαπας
κλαιω γιατι λυπουμαι
που μπηκα μεσα στο σεβντα
κι αδικα τυραννουμαι...

ΤΟ ΞΕΡΩ..
Δεν ειναι το χαμογελο
χαρας σημαδι μονο,
ειναι συχνα και προσχημα
να κρυψεις καποιον πονο..

 

ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ
ΧΩΡΙΣ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΠΟ ΤΗΣ
ΓΗΣ ΤΟΝ ΠΙΟ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ
ΠΑΡΑΜΥΘΕΝΙΟ ΤΟΠΟ.

 

ΜΕ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙΩΝ
ΤΟ ΚΟΙΤΑΓΜΑ ΣΟΥ ΜΟΙΖΕΙ ΚΑΙ
ΝΑ ΝΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΚΩΤΕΙΝΙΑ
ΟΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΕΙΣ ΛΙΑΖΕΙ.

 

ΕΧΩ ΣΤΟ ΜΠΕΤΗ ΜΙΑ ΠΛΗΓΗ
ΠΟΥ ΑΙΜΩΡΑΓΕΙ ΚΑΙ ΣΤΑΖΕΙ
ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΣΤΑΛΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑ
ΓΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΣΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ

 

ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΝΩ ΠΩΣ ΓΕΛΩ
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΔΟΥΝΕ
ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
ΟΠΟΥ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΚΥΛΟΥΝΕ...

 

ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΝΩ ΠΩΣ ΓΕΛΩ
ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΑ ΔΟΥΝΕ
ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
ΟΠΟΥ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ ΚΥΛΟΥΝΕ...

 

Δακρυ κυλα απ'τα ματια μου
μα 'ναι πικρο στη γευση,
σε αναμνηση τσ'αγαπης σου
που μ'εχει καταστρεψει!

 

ΣΤΑ ΜΕΡΗ ΠΟΥ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ
ΜΑΖΙ,ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΑΩ ΓΙΑΤ ΔΕΝ
ΘΕΛΩ ΣΤΑ ΠΑΛΙΑ ΟΠΙΣΩ
ΝΑ ΓΥΡΝΑΩ....

ΦΕΥΓΩ ΚΑΙ ΔΕΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ
ΜΟΥ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΠΟΥ ΘΑ
ΑΦΗΣΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ
ΠΩΣ ΕΓΩ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΩ..

ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΕΙΜΑ ΑΙΧΜΑΛΩΤΗ
ΝΑ ΤΟ ΧΕΙΣ ΣΕ ΧΑΡΑ ΣΟΥ ΜΑ ΔΕΝ
ΘΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
ΔΑΚΡΥ ΠΟΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ

 

ΣΚΙΣΕ ΠΟΥΛΙ ΜΟΥ ΤΑ ΒΟΥΝΑ
ΚΑΙ ΠΕΤΑΞΕ ΣΑΝ ΑΣΤΡΟ
ΚΑΙ ΔΩΣΕ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ
ΣΤΟΝ ΚΡΙΝΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΣΠΡΟ..

 

ΣΚΙΣΕ ΠΟΥΛΙ ΜΟΥ ΤΑ ΒΟΥΝΑ
ΚΑΙ ΠΕΤΑΞΕ ΣΑΝ ΑΣΤΡΟ
ΚΑΙ ΔΩΣΕ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΑΤΑ
ΣΤΟΝ ΚΡΙΝΟ ΜΟΥ ΤΟΝ ΑΣΠΡΟ..

 

ΑΝ ΔΕ ΠΙΣΤΕΣ ΠΩΣ ΣΑΓΑΠΩ
ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΞΑΝΟΙΞΕ ΜΕ
ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΕΧΟΥΝ ΓΡΑΜΜΑΤ
ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΤΟ ΛΕΝΕ..

 

ΠΕΡΑΣΕΣ ΚΑΙ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΕΣ
ΚΙ ΕΙΔΑ ΑΝΘΟΥΣ Ν'ΑΝΘΟΥΝΕ
ΣΕ ΤΟΠΟ ΠΟΥ ΕΛΕΓΑΝΕ
ΘΕ ΜΟΥ ΞΕΡΟΣ ΑΠΟΥΝΕ..

 

ΠΟΙΑ ΣΚΕΨΗ ΠΟΙΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΚΟΤΕΙΝΙΑΖΕΙ
ΗΛΙΟΣ ΝΑ ΡΘΕΙ Η ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ
ΤΣΟΙ ΝΥΧΤΕΣ ΝΑ ΣΟΥ ΛΙΑΖΕΙ..

 

Αυτό που δεν σου συγχωρώ
είναι που έχεις γίνει
η ξένη που αδιάφορο
το βλέμμα μου αφήνει

 


Κομμάτια να με κάνουνε
δεν σου ξανασημώνω
γιατί'χεις μέσα στην καρδιά
υποκρισία μόνο...

Δε θέλω μαύρα να φορεί
κανένας στην κηδεία
μονάχα εσύ, για να θωρούν
την τόση υποκρισία

 

ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ ΥΠΟΜΟΝΗ ΝΑ
ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΝΑ ΕΛΠΙΖΩ

ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ
ΑΡΧΗ ΤΟ ΤΕΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΩ....

Συγχώρα με που δεν μπορώ
για να σου συγχωρέσω
γιατί και στη συγνώμη σου
ακόμη θα πονέσω

ΟΛΟΓΙΑΜΟ ΞΕΠΡΟΒΑΛΛΕ
Κ ΑΠΟΨΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ
ΜΕ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗ ΧΑΡΗ!!!

Με πλήγωσες με πρόδωσες
τώρα γυρίζεις πίσω
μα να το ξέρεις δεν μπορώ
να σου το συγχωρήσω...!

 

22 ΧΡΟΝΙΑ ΖΩ
ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΞΕΡΩ
ΜΑ ΘΕΛΩ ΑΣΤΕΡΙΑ,ΟΥΡΑΝΟ
Κ' ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΩ!

ΤΟ Σ'ΑΓΑΠΩ ΣΟΥ ΕΓΡΑΨΑ
Σ'ΕΝΑ ΧΑΡΤΙ Μ'ΑΣΤΕΡΙΑ,
ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ 'ΤΑΝ ΔΥΝΑΤΟ
ΝΑ ΣΤΑ 'ΦΕΡΝΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ!!

ΕΨΑΧΝΑ Τ'ΑΛΛΟ ΜΟΥ ΜΙΣΟ
ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ
ΜΑ ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΣΥΝΑΝΤΗΣΑ
22 ΦΛΕΒΑΡΗ!!!!!!!!!!!

Με πλήγωσες, σε ξέχασα
προτού να σε μισήσω
μα με πονεί που άμα σε δω
δε θα σ' αναγνωρίσω.

 

Όλη τη νύχτα ξάγρυπνη
περίμενα έν' αστέρι
να πέσει για να ευχηθώ
κοντά μου να σε φέρει.

 

Μπορεί και να σε μίσησα
μα δεν θα μαρτυρήσω
τα πόσα δάκρυα καυτά
που δίνω για να ζήσω

 

 

Η ΚΡΗΤΗ ΕΧΕΙ ΔΙΑΦΟΡΑ
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ
ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΑΝΤΑΡΤΙΚΗ ΨΥΧΗ
ΚΑΙ ΚΟΥΖΟΥΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ

 

ΣΕ ΣΚΕΥΤΟΜΑΙ ΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ
ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ
ΓΙΑΤΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΑΛΛΙΩΣ ΧΤΥΠΑ
ΟΤΑΝ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ ΣΕΧΩ

 

ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΣΑΓΑΠΩ
ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΟΘ ΜΥΑΛΟΥ ΣΟΥ
ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΙΜΑ ΝΑ ΑΠΛΩΘΕΙ
ΣΤΙΣ ΦΛΕΒΕΣ ΤΟΥ ΚΟΡΜΙΟΥ ΣΟΥ

 

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ
ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΡΙΝΟΣ
ΜΠΡΟΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΟΜΟΡΦΙΑ
ΜΑΡΑΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ...

 

Πάντα τα μέτραγα δυο δυο
τα δάκρυα για σένα
μα εσύ δεν ξέρεις να μετράς
πιο πάνω από το ένα...


 Θα κλάψω και θα λυπηθώ
όμως θα συνεχίσω
και τση καρδιάς μου το μισό
να λείπει εγώ θα ζήσω.

 

 

ΣΤΩΝ ΑΜΑΤΙΩΝ ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ
ΧΡΟΝΙΑ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΤΡΕΧΕΙ
ΚΑΙ ΣΤΑΛΑΓΜΙΤΗ ΕΚΑΝΕ
ΠΟΥ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΣΟΥ ΕΧΕΙ...

 

Θρηνήσετε ματάκια μου
κλάψετε λυπημένα
μα εσείς στον κόσμο για χαρές
δεν είστε γεννημένα...

 

Θρηνήσετε ματάκια μου
κλάψετε λυπημένα
μα εσείς κόσμο για χαρές
δεν είστε γεννημένα...

 

Να ξερα τι σ'απασχολει
τι σε παιδευει τοσο
να μπω μεσιτης στη ζωη
χαρα για να σου δωσω

 

Σαν τη μητερα του Χριστου εγω πονω για σενα,

που σταυρωσαν το τεκνο της οπως εσυ εμενα...

 

Ό,τι κι αν ζήσω τώρα πια
θα 'ναι κοινό για μένα
αφού τ' αποκορύφωμα
το έζησα με σένα.

 

ΚΑΝΕ ΛΙΓΑΚΙ ΥΠΟΜΟΝΗ ΜΕΧΡΙ Ν'ΑΠΟΦΑΣΊΣΩ

ΤΗΝ ΑΦΕΝΤΙΑ ΣΟΥ ΑΝ ΘΑ ΧΑΡΩ Ή ΘΑ ΣΕ ΛΗΣΜΟΝΗΣΩ.

 

ΟΤΑΝ Ο ΝΟΥΣ ΣΟΥ ΣΥΣΚΕΨΗ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ,

ΤΟΤΕ ΝΑ ΔΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΚΑΘΕ ΠΕΘΥΜΙΑ ΣΟΥ!

 

ΚΟΙΤΑΖΩ Τ ΑΣΤΡΑ Τ ΟΥΡΑΝΟΥ ΠΟΥ Σ ΑΓΑΠΩ ΜΟΥ ΛΕΝΕ

ΚΑΙ ΘΑ ΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΟΥΝ ΤΑ ΜΑΘΙΑ ΜΟΥ ΠΩΣ ΚΛΑΙΝΕ


ΣΤ ΑΣΤΡΑ ΕΚΜΗΣΤΙΡΕΥΤΙΚΑ ΚΙ ΑΠΟΨΕ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ

ΚΙ ΑΣ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝΕ ΝΕΚΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

 

ΚΟΙΤΑΖΩ Τ ΑΣΤΡΑ Τ ΟΥΡΑΝΟΥ ΒΛΕΠΩ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ

ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΔΕ ΚΑΝΟΥΝΕ ΤΗ ΛΑΜΨΗ ΤΩΝ ΑΜΑΘΙΩΝ ΣΟΥ


ΚΟΙΤΑΖΩ Τ ΑΣΤΡΑ Τ ΟΥΡΑΝΟΥ ΘΕΕ ΜΟΥ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΕΝΑ

ΝΑ ΚΑΜΩ ΕΥΧΗ ΝΑ ΜΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΖΕΙ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ


ΟΣΑ ΚΙ ΑΝ ΕΧΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΑΣΤΕΡΙΑ ΝΑ ΦΩΤΙΖΟΥΝ

ΤΑ ΔΥΟ ΣΟΥ ΜΑΘΙΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΕΜΕΝΑ ΜΑΓΝΗΤΙΖΟΥΝ


ΚΟΙΤΑΖΩ Τ ΑΣΤΡΑ Τ ΟΥΡΑΝΟΥ ΜΑ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΕΝΑ

 ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΩΣ ΒΛΕΠΩ ΣΕΝΑ


ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΕΙΣΑΙ ΠΟΥΛΙ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ ΑΕΡΑΣ Τ

ΗΣ ΝΥΧΤΑΣ ΕΙΣΑΙ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

 

ΜΕ ΟΛΑ Τ ΑΣΤΡΑ Τ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΕΝΤΗΣΑ ΤΗ ΜΟΡΦΗ

ΣΟΥ ΚΙ ΟΤΑΝ ΕΚΕΙΝΑΝΕ ΚΟΙΤΩ ΘΑΡΡΩ ΠΩΣ ΕΙΜ ΜΑΖΙ ΣΟΥ


ΟΝΤΕ ΘΑ ΔΕΙΣ ΚΑΙ ΠΕΣΟΥΝΕ ΟΛΑ Τ ΑΣΤΕΡΙΑ ΦΩΣ ΜΟΥ

ΤΟΤΕ ΘΕ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΣΟΥ Ο ΚΑΗΜΟΣ ΜΟΥ


ΑΝ ΚΑΠΟΙΟ ΑΣΤΕΡΙ ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΟ ΔΕΙΣ ΣΤΗ ΓΗ ΝΑ ΠΕΣΕΙ

ΚΑΜΕ ΕΥΧΗ ΑΠ ΑΓΑΠΑΣ ΠΟΤΕ ΝΕ ΜΗ ΠΟΝΕΣΕΙ


ΕΙΣΑΙ ΤΟΥ ΓΑΛΑΞΙΑ ΜΟΥ ΤΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΑΣΤΕΡΙ

ΜΑ ΘΑ ΡΘΕΙ ΚΑΠΟΤΕ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΚΑΜΩ ΤΑΙΡΙ

 

Μετά από σένα στη ζωή
τι να με συγκινήσει
που δεν υπάρχει τίποτα
να σ' αντικαταστήσει.

 

Το τίποτα που δωσε
πώς να του ξεχρεώσω
που αντίστοιχο συναίσθημα
δεν έχω να του δώσω...

 

ΘΑ ΞΕΡΙΖΩΣΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΝΑ ΠΑΨΕΙ ΝΑ ΠΟΝΑΕΙ
ΓΙΑΤΙ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ ΣΑΝ ΒΡΕΘΕΙ
ΣΑ ΤΗΝ ΤΡΕΛΑΜΕΝΗ ΚΑΝΕΙ

 

Ηρες και μου αλλαξες
για παντα τη ζωη
φωτιες μου αναψες
μεσα στην ψυχη

 

Σεψη και επιθυμια μου
στο θρονο της καρδιας μου βρισκεσαι
γλυκια αμαρτια μου
ποτε φευγεις και ποτε ερχεσε

 

Σου χαριζω ενα φιλι
για σενα θα ναι μονο
γλυκο και τρυφερο
κι οταν το σκεφτομαι ματωνω

 

Δεν βρίσκω λόγια να σου πω
την παραπόνεση μου
που μαι για σένα τίποτα
κι είσαι για με η ζωή μου!

 

Για σένα καταστράφηκα
μα δεν παραπονούμαι
άμα περνάς εσύ καλά
κι οι δυο σα να περνούμε!

 

ΣΑΝ ΑΓΓΕΛΟΣ ΕΡΧΟΣΟΥΝΑ ΣΕ
ΚΑΘΕ ΚΑΛΕΣΜΑ ΜΟΥ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΣΕ
ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ...

 

 

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ' ΝΑ'ΣΑΙ ΚΑΛΑ
ΚΙ ΑΣ ΕΙΣΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΜΟΥ
ΚΙ ΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΜΕΡΕΣ ΝΑ
ΣΕ ΔΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ...

 

Εγώ μαι απου δεν ήκανα
στιγμή χωρίς εσένα
καλά περνώ κι αλάργο σου
και μη ρωτάς για μένα

 

Ωσαν τα κρινα του αγρου που τη βροχη ποθουνε

ετσι ποθουν τα ματια μου,τα ματια σου να δουνε.

 

Σ' αγάπησα κι ανάτρεψα
τση μοίρας τα γραμμένα
που σ' ήθελαν να πορπατείς
αλάργο από μένα

ΕΙΣΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΜΙΑ ΣΚΙΑ ΤΙΠΟΤΑ
ΤΙΠΟΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ
ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΑΓΑΠΗΣΑ
ΟΜΩΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΦΤΑΝΩ..

 

ΘΕΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΝΕ ΜΕ ΔΕΝΤΡΟ
ΚΑΙ ΚΕΙΝΟΝ ΚΑΝΕ ΧΩΜΑ
ΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΜΟΥ
ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑ


ΑΝ ΜΆΓΑΠΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΣ
ΑΣΤΟ ΒΑΘΥΑ ΚΡΥΜΜΕΝΟ
ΟΝΤΕ ΦΙΛΩ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ
ΝΆΝΟΙΓΟΥΝ ΝΑ ΤΟ ΠΑΙΡΝΩ


ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
ΜΈΧΟΥΝΕ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ
ΣΕ ΤΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΝΑ ΤΣΙ ΔΙΑΒΕΙ
ΜΠΟΡΕΙ ΜΟΝΑΧΑ Η ΣΚΕΨΗ

 

ΟΤΑΝ ΠΟΘΑΝΩ ΘΑ ΓΥΡΝΑ
ΜΕ ΜΑΤΙΑ ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΑ
ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΝΙΩΘΕΙ ΠΙΟ ΝΕΚΡΗ
ΠΙΟ ΜΟΝΗ ΑΠΟ ΜΕΝΑ

 

ΖΗΤΑ ΦΕΓΓΑΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΠΟΥ ΣΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΙΑ ΧΑΡΗ
ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΣ΄ΑΓΑΠΗΣ ΜΟΥ
ΑΛΛΟΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΠΑΡΕΙ

 

ΔΥΟ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ
ΠΩΣ ΗΡΘΕΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΦΥΓΕΣ
ΚΑΙ ΠΩΣ ΕΦΥΓΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ!!!!

 

Οταν θα μπω στη φυλακη
εσυ θα εισαι αιτια,
γιατι εισαι ομορφοτερη
και απο τη παναγια!

 

Ενα αγορι αγαπω
και θελω τη καρδια του,
ματακια εχει ομορφα
δε λεω τ'ονομα του!

 

το σ'αγαπω να σου το πω,
φοβαμαι και δισταζω,
ασχετα πως το μαρτυρω
στιγμες που σε κοιταζω...

 

το ονομα σου το γλυκο δεν γραφετε με πενα

παρα μονο στην καρδια με δυο σταγονες αιμα

 

ΕΚΟΥΡΑΣΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΑ
ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΩ ΣΥΝΕΧΩΣ
ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΜΟΥ ΣΕ ΕΣΕΝΑ...

 

ΚΑΤΕΧΕΙΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ν'ΑΓΑΠΑΣ
ΚΑΙ ΝΑ'ΝΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ
ΓΙ'ΑΥΤΟΝ ΔΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ...

 

τα αστερια ολα του ουρανου θελω να σου χαρισω,

μα την καρδια σου πιο πολυ θελω να κατακτησω.

 

Αφού εσύ κατάφερες
τόσο να σ' αγαπήσω
μακριά σου πες μου πως μπορώ
ένα λεπτό να ζήσω

 

ΠΗΡΑ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑ ΑΓΚΑΛΙΑ
ΚΑΙ ΤΣΗ ΠΑ ΤΟΝ ΚΑΗΜΟ ΜΟΥ
ΜΑΥΤΗ ΧΙΛΙΑ ΚΟΜΜΑΘΙΑ ΓΙΝΗΚΕ
ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΜΟΥ

ΑΣΤΕΡΙ ΕΙΣΑΙ Τ'ΟΥΡΑΝΟΥ
ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ
ΠΩΣ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΘΑ Σ' ΑΓΑΠΩ
ΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ

ΤΟ ΠΙΝΩ ΤΟ ΚΡΑΣΙ
ΣΑ ΒΡΩ ΚΑΛΗ ΠΑΡΕΑ
ΚΑΙ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ Τ' ΑΛΚΟΤΕΣΤ
ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ Η ΤΡΟΧΑΙΑ

ΠΑΡΑΛΗΨΗ ΘΑ ΗΤΟΝΕ
ΚΑΙ ΛΑΘΟΣ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΟ
ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΟΙΞΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΝΑ ΣΕ ΒΑΛΩ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΠΕΔΟ Η ΚΑΡΔΙΑ
ΝΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΕΙΣ
ΜΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟΠΟΣ ΣΤΑΕΡΟΣ
ΦΩΛΙΑ ΝΑ ΡΘΕΙΣ ΝΑ ΧΤΙΣΕΙΣ

Ο ΤΡΑΓΟΣ ΑΠΟΥ ΘΑ ΜΟΥΝΟΥΧΙΣΤΕΙ
ΚΙ ΑΓΑΠΗ ΕΧΕΙ ΓΝΩΡΙΣΕΙ
ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΕΤΙ ΚΑΤΟΙΚΕΙ
ΙΣΑΜΕ ΝΑ ΞΕΨΥΧΗΣΕΙ

ΑΝΤΑΡΤΗΣ ΘΕΛΩ ΝΑ ΓΕΝΩ
ΝΑ ΣΥΡΩ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΙ
ΝΑ ΧΩ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΚΑΙ ΤΗ ΦΩΘΙΑ ΣΤΟ ΧΕΡΙ


ΛΥΠΟΥΜΕ ΑΠΟΥ ΣΕΧΑΣΑ
ΜΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΝΕ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΟΥΡΑΝΟ
ΕΧΑΘΗΚΕΣ ΑΣΤΕΡΙ

ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ ΤΟΝ ΕΜΑΘΑ
ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΝ ΕΝΩΣΑ
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ

ΛΕΝΕ ΠΩΣ Η ΚΑΡΔΙΑ ΧΤΥΠΑ
ΓΙΑ ΝΑ ,ΑΣ ΔΙΝΕΙ ΑΙΜΑ
ΜΑ ΜΕΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΧΤΥΠΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙ ΑΙΜΑ

ΠΡΕΠΕΙ ΔΕ ΠΡΕΠΕΙ Σ΄ΑΓΑΠΩ
ΚΑΙ ΔΕ ΡΩΤΩ ΚΙΑΝΕΝΑ
ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΓΩ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΟΥ
ΑΓΑΠΗΣΑ ΕΣΕΝΑ

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ
ΣΤΟ ΧΩΡΙΣΜΟ ΤΑ ΧΑΝΕΙΣ
ΑΛΛΟ ΝΑ ΛΕΣ ΧΩΡΙΖΟΜΑΙ
ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ

ΕΓΩ ΤΗ ΛΕΞΗ Σ' ΑΓΑΠΩ
ΔΕ ΤΗΝΕ ΞΑΝΑΛΕΩ
ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΕΙΠΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕΣΑΣ ΑΚΟΜΗ ΚΛΑΙΩ


ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ ΑΓΓΕΛΕ
ΞΕΧΝΩ ΤΗ ΜΟΝΑΞΑ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΟΝΤΕ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΣΟΥ ΦΙΛΩ
ΠΩΝΕΙ ΓΛΥΚΑ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

ΣΤΕΡΕΨΑΝΕ ΤΑ ΜΑΘΙΑ ΜΟΥ
ΔΕΝ ΕΧΩ ΑΛΛΟ ΔΑΚΡΥ
ΚΑΙ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΛΑΨΩ ΠΙΑ
ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ ΑΓΑΠΗ

ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΕΧΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΑΛΛΟ ΚΑΗΜΟ ΚΡΥΜΕΝΟ
ΤΟΝΕ ΔΙΚΟ ΜΚΟΥ ΑΔΙΚΑ
ΝΑ ΣΙΩΣΕΙΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ

ΤΑ ΜΑΘΙΑ ΣΟΥ Μ' ΑΡΕΣΟΥΝΕ
ΑΝΗΝ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΑ
ΜΑ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΠΩΝΕΙ
ΜΑ ΝΑ ΠΩΝΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ

ΩΡΕΣ ΑΠΟΥ ΔΕ ΣΕ ΘΟΡΩ
ΔΕ ΞΕΡΩ ΗΝΤΑ ΠΑΘΕΝΩ
ΜΟΙΑΖΩ Μ' ΑΓΡΙΜΙ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ
ΠΟΥ ΖΕΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΟ


ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΩ ΑΓΓΕΛΟ ΚΡΥΦΟ
ΝΑ ΣΕ ΦΥΛΑΕΙ ΤΗ ΝΥΧΤΑ
ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΟΝΕΙΡΑ ΓΛΥΚΑ
ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ

ΘΑ Σ' ΑΓΑΠΩ ΚΙ ΑΣ ΜΟΥ
ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΟΜΜΑΘΙΑ
ΘΑ Σ΄ΑΓΑΠΩ ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ
ΜΕ ΒΟΥΡΚΟΜΕΝΑ ΜΑΘΙΑ

ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΝΑ ΓΕΛΑΣ
ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΔΑΚΡΥΖΩ
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΔΑΚΡΥ ΜΟΥ
ΣΕ ΣΕΝΑ ΤΟ ΧΑΡΙΖΩ

ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΧΕΙΣ
ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΔΙΑ ΠΟΥ Σ' ΑΓΑΠΑ
ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΗ ΝΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ

ΙΝΤΑ ΣΟΥ ΚΑΜΑ ΚΑΙ Μ' ΕΒΓΑΛΕΣ
ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΕ ΟΙ ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ
ΚΑΙ ΤΑΣ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΣΟΥ?

ΔΕΝ ΕΧΩ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΞΕΧΝΩ
ΚΙ ΑΝ ΦΕΥΤΩ ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ
ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΟΥ
ΕΚΑΝΑ ΝΑ ΚΟΙΜΑΣΑΙ
'
ΑΠΟΨΕ ΠΑΛΙ ΞΑΓΡΥΠΝΩ
ΜΕΝΩ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ
ΕΝΑ ΔΙΚΙ ΣΟΥ Σ' ΑΓΑΠΩ
ΣΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΚΡΥΜΕΝΟ

ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΓΕΝΩ
ΜΕΣ ΤΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ ΑΙΜΑ
ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΑΣ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΣ
ΝΑ ΖΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΕΝΑ

ΤΟ ΟΠΛΟ ΕΧΩ ΑΔΕΛΦΟ
ΤΟ ΚΡΑΝΟΣ ΓΙΑ ΠΑΤΕΡΑ
ΤΗ ΞΥΦΟΛΟΓΧΗ ΑΔΕΛΦΗ
ΚΑΙ ΤΗ ΣΚΟΠΙΑ ΜΗΤΕΡΑ

ΣΑΡΑΝΤΑ ΜΕΡΕΣ ΦΥΛΑΚΗ
ΕΦΑΓΑ ΜΑ ΧΑΛΑΛΙ
ΓΙΑΤΙ ΕΙΠΑ ΠΑΡΑΣΥΝΘΗΜΑ
Τ' ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΠΑΛΙ


ΖΗΤΩ ΑΚΡΟΑΣΗ ΘΕΟΥ
ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗ ΠΛΑΝΗΤΗ
ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΝΑ ΜΕΤΑΤΕΘΩ
ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ

ΜΕΝΑ ΜΠΙΣΤΟΛΙ ΠΑΙΞΕ ΜΟΥ
ΜΗ ΛΥΠΙΘΕΙΣ ΤΣΙ ΣΦΑΙΡΕΣ
ΕΤΣΙ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ ΧΩΡΙΣ ΕΣΕ
ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΕΣ ΟΙ ΜΕΡΕΣ

ΡΙΞΕ ΜΟΥ ΧΙΛΙΕΣ ΜΠΑΛΟΘΙΕΣ
ΜΑ ΠΟΝΟ ΔΕ ΘΑ ΝΙΩΣΩ
ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΟΥ Σ' ΑΓΑΠΩ
ΔΕ ΘΑ ΤΟ ΜΕΤΑΝΙΩΣΩ

ΠΑΡΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ, ΠΑΡΤΗΝΕ
ΜΕ ΤΟ ΔΕΞΙ ΣΟΥ ΧΕΡΙ
ΚΑΙ ΣΦΑΞΕΤΗΝΕ ΑΛΥΠΗΤΑ
ΜΕ ΔΙΚΟΠΟ ΜΑΧΑΙΡΙ

ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΧΑΙΡΩΘΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ
ΤΟ ΑΙΜΑ ΑΠΟΥ ΘΑ ΧΥΣΕΙ
ΚΑΘΕ ΣΤΑΓΟΝΑ ΘΑ ΓΕΝΕΙ
ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ Σ' ΑΓΑΠΗΣΕΙ

ΠΑΙΞΕ ΜΟΥ ΧΙΛΙΕΣ ΜΑΧΑΙΡΙΕΣ
ΚΑΙ ΔΕ ΘΑ ΝΙΩΣΩ ΠΟΝΟ
ΤΟΥ ΧΩΡΙΣΜΟΥ ΣΟΥ Η ΜΑΧΑΙΡΙΑ
ΘΑ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΜΟΝΟ

ΠΟΛΥ ΨΗΛΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
ΛΑΜΠΟΥΝΕ Τ' ΑΣΤΕΡΙΑ
ΜΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΣΥΝΕΧΩΣ ΛΑΜΠΕΙ
ΣΤΑ ΔΥΟ ΜΟΥ ΧΕΡΙΑ

ΩΣ ΤΡΕΜΟΥΝ Τ' ΑΣΤΡΑ Τ' ΟΥΡΑΝΟΥ
ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΞΓΗΜΕΡΩΣΕΙ
ΤΡΕΜΕΙ ΚΙ ΕΜΕ Η ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ
ΟΤΙ Σ' ΑΝΤΑΜΩΣΕΙ

ΔΕ ΠΟΝΕΣΑ ΣΤΟ ΧΩΡΙΣΜΟ
ΚΑΙ ΠΟΥ ΔΕ Μ' ΑΓΑΠΟΥΣΕ
ΠΟΝΕΣΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ
ΚΑΙ ΜΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟΥΣΕ

ΚΙ ΟΙ ΔΥΟ ΣΕ ΞΕΝΕΣ ΑΓΓΑΛΙΕΣ
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΕΜΕ ΖΟΥΜΕ
ΔΕ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΣ ΕΣΥ
ΕΓΩ ΟΜΩΣ ΠΡΟΣΠΟΙΟΥΜΑΙ

ΟΝΤΕ ΠΟΝΑΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΣ
ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΕΓΩ ΝΑ ΒΓΑΝΩ
ΓΙΑΤΙ ΑΝΕ ΜΠΟΝΑΣ ΕΣΥ
ΕΓΩ ΘΑ ΠΟΘΑΝΩ

ΟΝΤΕ ΠΟΝΑΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΛΕΣ
ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΕΓΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΑ ΘΟΡΩ
ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΚΛΑΜΕΝΑ

ΠΟΤΕ ΔΕ ΣΕΦΕΡΑ ΣΤΟ ΝΟΥ
ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΩ ΝΙΩΣΕΙ ΠΟΝΟ
ΓΙΑΤΙ ΓΑΤΕΧΩ ΣΤΗ ΖΩΗ
ΠΩΣ ΘΑ ΣΕ ΣΚΕΨΗ ΜΟΝΟ

ΕΓΩ ΣΟΥ ΛΕΩ Σ' ΑΓΑΠΩ
ΚΑΙ ΤΡΕΜΟΥΝΕ ΤΑ ΧΕΙΛΗ
ΜΑ ΣΥ ΕΠΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΜΑ ΣΤΕ
ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΦΙΛΟΙ

ΑΔΙΑΦΟΡΩ ΓΙΑ ΤΣΗ ΧΑΡΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ Η ΜΟΙΡΑ

ΓΙΑΤΙ ΑΠ'ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΤΗΝ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΗΡΑ.

 

ΜΕΣ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΙΩΣΑ ΤΣ'ΑΓΑΠΗΣ ΣΟΥ ΤΟ ΧΑΔΙ

ΚΙ ΕΙΔΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΜΟΥ ΦΟΡΑ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ Ο ΗΛΙΟΣ ΒΡΑΔΥ!

 

Στράφι μου πήγε η ζωή
να σ' αγαπώ, θωρώ το
μα να σε βγάλω απ' την καρδιά
ένα λεπτό, μπορώ το...;

 


ΟΣΑ ΑΣΤΡΑ ΕΧΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ
ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
ΤΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ
ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ..................


ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΛΟΥΤΗ ΝΑ ΣΟΥ ΧΑΡΙΣΩ
ΟΥΤΕ ΦΤΕΡΑ ΝΑ ΠΑΣ ΨΗΛΑ
ΕΧΩ ΔΥΟ ΧΕΡΙΑ ΝΑ ΣΕ ΚΡΑΤΗΣΩ
ΚΑΙ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΠΟΥ Σ ΑΓΑΠΑ

 

Έγινα οργάνων δωρητής
μα έδωσα μόνο μάτια
για δε μεταμοσχεύεται καρδιά
που ναι κομμάτια!

 

Ένα κομμάτι τση ζωής
είναι κι ο θάνατος μου
κι εσύ θα φταις αν το γευτώ
πριν από τ ' άλλα φως μου

 

επερασα απ'τη ζωή μα δεν
επήρα πράμα εκτός απο
τα βάσανα τις πίκρες
και το κλάμα...

 

τύχη μου άκαρπο δεντρί
και γιάντα σε ποτίζω
αφού να δεσεις τον καρπο
ποτέ μου δεν ελπίζω....

 

Πιο εύκολο μου φαίνεται
τη θάλασσα ν'αδειάσω να
την πεταξω στη στεριά
παρά να σε ξεχάσω.....

 

χωρισαμε και εφυγες
πολυ μακρια απο μενα,
και λες αυτα που ζησαμε
πως ειναι ξεχασμενα....

 

Στο Χωρισμό σου φυσικά
θα σβήσει κάθε ελπίδα
έτσα που σβήνει η αστραπή
μέσα στην καταιγίδα...!!!

 

Ένα αστραπόβροντο η ζωή
χαρά ντου απού προλάβει
να ζει στη λάμψη τσ' αστραπής
και στη βροντή ποθάνει...

 

 

"αξία δεν έχει στη ζωή
να ξέρεις ν' αγαπήσεις
αλλά αυτό που αγαπάς
να ξέρεις να κρατήσεις "

 

 

"έχω αποτυπώματα
στο σώμα μου δικά σου
και μαρτυρούν πόσο καιρό
βρισκόμουνα κοντά σου"

 


"στον ίδιο δρόμο η ζωή
δεν θέλει να μας βάλει,
στενά τα περιθώρια
και η αγάπη μας μεγάλη..."

 

"καρδιά μου για ντα προσπαθείς
χαρά αλλού να δώσεις,
αφού δε μπόρεσες ποτέ
εσύ να τηνε νιώσεις"

 

Για μένα η Βιολέτα μου από 'λους ειν' πιο πανω

και η αγάπη μου γι αυτή θα σβήσει οταν πεθάνω....

 

Ποτάμι είναι η ζωή
που το χαρήκαν λίγοι
κι ας ξεραν πως στο θάνατο
στο τέλος καταλήγει

 

Θέλω ζωή μου να σε πω
στη σκέψη να σε κλείσω
μια ευκαρία δώσε μου
πόσες ζωές θα ζήσω...

 

Δυο περιστερια ομορφα παιζανε στην αυλη μου,
θυμηθηκα τα χαδια σου και ραϊσε η ψηχη μου

 

Δυο περιστερια ομορφα παιζανε στην αυλη μου,
θυμηθηκα τα χαδια σου και ραϊσε η ψηχη μου

 

ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥΝ ΔΑΚΡΥ ΣΟΥ ΝΑ ΖΩ ΜΕΣ ΣΤΗ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ
ΘΕΛΕΙΣ ΔΕ ΘΕΣ ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ

 

ΟΣΑ ΑΣΤΡΑ ΕΧΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ

ΤΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΕ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΜΩΡΟ ΜΟΥ ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ

ΖΩΓΡΑΦΗΣΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕΣ ΤΣΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟ ΑΙΜΑ

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ Σ ΑΓΑΠΩ ΜΩΡΑΚΙ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

Ούτε ζωή δεν αγαπώ
όσο αγαπώ εσένα
γιατί 'ζησα χίλιες ζωές
μ' ένα σου μόνο βλέμμα.

 

Αγάπη δε μου ζήτηξες
μα 'γω σου δίνω τόση
που δεν μπορεί ανθρωπινή
καρδιά να τη σηκώσει

 

Ενα αστερι τ΄ουρανου,
μου΄πε να σε αφησω.
Και ΄γω του απαντησα με μια φωνη,
ποτε δε θα τολμησω


Η ΑΓΑΠΗ Η ΑΛΗΘΕΙΝΗ
ΣΤΟΝ ΑΔΗ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ
ΕΚΙΑ ΠΟΥ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΚΑΡΔΙΑ
ΓΥΝΕΤΑΙ ΓΗΣ ΚΑΙ ΛΙΩΝΕΙ..

 

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕΣ
ΚΙ ΕΥΧΗ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ ΔΙΝΩ
ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ
ΟΜΟΡΦΗ ΣΑΝ ΤΟ ΚΡΙΝΟ!!!!!
 

Δεν σου ζητώ να μ' αγαπάς
έτσα ψηλά δεν φτάνω
μ' αρέσει να 'μαι χαμηλά
και όνειρα να κάνω.

 

ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΤΑ ΚΥΜΜΑΤΑ ΠΟΝΑΝΕ ΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ..

ΜΑ ΟΤΑΝ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΤΑ ΚΟΙΤΩ ΕΙΝ Η ΠΑΡΗΓΟΡΙΑ ΜΟΥ...

 

ΔΕ ΣΕ ΦΟΒΟΥΜΕ 'ΓΩ ΣΕΥΝΤΑ
ΚΑΙ ΠΕΦΤΩ ΣΤΗ ΦΩΤΙΑ ΣΟΥ
ΓΙΑΤΙ ΄ΝΑΙ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΓΛΥΚΙΑ
ΤΟ ΚΑΘΕ ΕΓΚΑΥΜΑ ΣΟΥ

 

Τριακόσες μ'αγαπήσανε
χωρίς να τσ' αγαπήσω
κι ένα κοπέλι μ΄έκανε
και του κλουθώ πο πισω

 

Ίντα το θέλω να το λες
πως μ' αγαπάς εμένα
και τση καρδιάς σου τα κλειδιά
να 'χεις αλλού δωσμένα

 

ΜΙΑ ΧΗΡΑ ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΩΝ ΜΕ ΚΑΛΕΣΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ
Κ ΚΑΤΣΑΜΕ Κ ΚΛΑΙΓΑΜΕ ΜΑΖΙ ΤΟ ΜΑΚΑΡΙΤΗ.

 

Το χρόνο μην τον κυνηγάς
νερό είναι και τρέχει
μόνο κυνήγα κοπελιές
ο...πόδας σου όσο αντέχει.

 

ΝΑ ΣΕ ΞΕΧΑΣΩ ΔΕ ΜΠΟΡΩ
ΝΑ ΣΕ ΧΩ ΜΟΥ ΤΑ ΡΝΗΣΕ
ΔΕ ΣΕ ΘΩΡΩ ΔΕ ΣΟΥ ΜΙΛΩ
ΚΙ ΟΛΗ Η ΖΩΗ Μ ΕΙΣΑΙ

 

Σαν σήμερα γεννήθηκε η πιο γλυκιά μανούλα,

τι κιαν τα χρόνια πέρασαν... παρέμεινε παιδούλα.

Σηκώστετα ποτήρια σας ευχές για να της πούμε,

πόσο τη χρειαζόμαστε και πως την αγαπούμε. (Ε.Κ.W.)

 

 

ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΕΥΧΗ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΓΩ ΘΑ ΓΙΝΩ ΑΣΤΕΡΙ

ΝΑ ΠΕΣΩ ΚΑΙ ΟΤΙ ΖΗΤΗΣΕΣ Η ΜΟΙΡΑ ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΕΙ

 

ΕΦΥΓΕΣ ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑ ΟΧΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΙ ΘΑ Σ ΑΓΑΠΩ ΚΙ ΑΣ ΕΙΣΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΜΟΥ

 

ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΟΥ ΑΔΕΛΦΟ ΜΑΝΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ

ΤΟ ΑΓΓΕΛΙΚΟ ΜΩΡΟ ΑΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΩ ΕΔΑ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ

 

ΑΔΕΛΦΑΚΙ ΜΟΥ ΓΛΥΚΟ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΩΣ ΗΣΟΥΝΑ ΜΙΚΡΟ

ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΞΕΙΩΣΑ ΝΑ ΣΕ ΔΩ

 

ΔΕΝ ΑΓΑΠΩ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ

ΚΑΙ ΔΕ ΤΖΗ ΤΟ ΣΥΓΧΟΡΩ ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΛΙΓΙΑΝΕΙ

 

ΕΝΑ ΑΔΕΛΦΟ ΑΠΟΥ ΧΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΧΕΙ ΦΥΓΕΙ

ΜΑ Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΑΡΑΓΜΕΝΗ ΜΕΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ 1 ΜΗΝΟΣ ΑΠΙΟ ΤΗ ΖΩΗ

 

 

ΕΙΜΑΙ ΓΝΗΣΙΑ ΚΡΗΤΙΚΙΑ ΜΕ ΜΕΝΑ ΜΗ ΤΑ ΒΑΝΕΙΣ

ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΕ ΤΗ ΔΙΑΘΗΚΗ ΣΟΥ ΝΑ ΚΑΜΕΙΣ ΔΕ ΠΡΟΚΑΝΕΙΣ

 

 

ΚΡΑΤΩ ΜΙΑ ΧΟΥΦΤΑ ΧΩΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΗ ΤΣΗ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΚΟΡΠΩΤΟ ΟΠΥ ΣΤΑΘΩ ΝΑ ΔΕΙΧΝΩ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΖΗΣ

 

Η ΚΡΗΤΗ ΕΧΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ Σ ΟΛΟ0 ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΧΑΣΙΣ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝΕ ΚΑΜΟΥΝ ΝΑ ΤΗ ΧΑΣΕΙ

 

ΟΛΕΣ ΤΣΙ ΛΥΠΕΣ ΤΣΙ ΧΑΡΕΣ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΘΗ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΕΓΗΝΝΗΚΑΝΕ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΤΑ ΧΩ ΠΑΘΕΙ

 

ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΩ ΚΡΗΤΗ ΜΟΥ ΘΑ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΠΑΔΕ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΑΙ

 

ΕΙΜΑΙ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑ ΑΠΟΥ ΠΟΝΑ ΓΙΑΤΙ ΑΓΑΠΗ ΕΧΕΙ ΓΝΩΡΙΣΕΙ ΚΑΙ ΔΕ ΤΟ ΒΑΝΕΙ ΚΑΤΩ ΑΔΕ ΤΗΝΕ ΝΙΚΗΣΕΙ

 

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΕ ΚΑΤΕΧΕΙ ΗΝΤΑ ΘΑ ΠΕΙ ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΡΘΕΙ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΝΑ ΔΕΙ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΣΤΑ ΠΑΘΗ

 

ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΕΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΘΑ ΠΟΘΑΝΩ ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΚΑΗΜΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΠΟΥ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΣΙ ΧΑΣΩ

 

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕ ΤΑ ΣΕΒΕΒΕ ΤΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΣΗ ΚΡΗΤΗΣ ΝΑ ΣΚΟΘΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΙΟ ΠΑΔΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΕΙ ΝΤΥΠΕΙ

 

ΒΟΣΚΑΚΙ ΕΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΒΟΣΚΑΚΙ ΘΑ ΠΟΘΑΝΩ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΗ ΖΩΗ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΕΠΥΤΥΧΕΙΑ ΚΑΝΩ

 

ΞΑΝΕΙ ΠΩΣ ΕΚΑΤΑΝΤΗΣΑ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΣΟΥ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΖΗΤΙΑΝΕΥΩ ΤΗ ΧΑΡΑ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΜΑΚΡΙΑ ΜΟΥ

 

ΦΕΥΓΩ ΚΙ ΑΦΗΝΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΚΟΜΜΑΘΙΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΧΑΝΟΝΤΕ ΣΤΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΣΟΥ ΜΑΘΙΑ

 

ΔΕ ΤΟΝΕ ΘΕΛΩ ΕΛΟΥΝΤΙΑΝΟ ΝΑ ΠΙΕΝΕΙ ΣΤΑ ΜΠΑΡΑΚΙΑ ΜΟ ΤΟΝΕ ΘΕΛΩ ΖΩΝΙΑΝΟ ΝΑ ΚΛΕΒΕΙ ΤΑ ΡΗΦΑΚΙΑ

 

Η ΦΑΝΤΑΡΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΙΤΙΑ ΑΠΟΥ ΕΓΩ ΠΟΝΩ ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΝΕΙ ΜΑΚΡΙΑ Τ ΑΓΟΡΙ Π ΑΓΑΠΩ

 

ΠΑΡΑΠΟΝΙΕΜΑΙ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ ΑΠΟΥ ΣΕ ΧΕΙ ΜΑΚΡΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ Σ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΣΕ ΠΕΡΝΕΙ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ

 

Σ ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΔΕ Μ ΑΓΑΠΑΣ ΠΟΝΩ ΚΑΙ ΔΕ ΠΟΝΕΙΣ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΛΗΓΩΝΕΤΕΙ ΚΑΙ ΚΛΕΩ ΟΛΗΜΕΡΙΣ

 

ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΣΟΥ ΜΑΘΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΛΕΒΕΝΤΙΑ ΣΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕ ΘΑ ΤΗΝΕ ΒΡΩ ΚΙ ΑΣ ΜΕΝΩ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ

 

ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΠΩΣ Μ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ ΕΧΕΙΣ ΑΛΛΗ

 

ΕΝΑ ΑΓΟΡΙ ΑΓΑΠΩ ΑΠΟΥ ΝΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΚΕΙΝΕ ΜΕΓΑΛΗ Η ΟΨΗ ΤΟΥ ΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ

 

ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΘΙΑ ΣΟΥ ΕΓΩ ΠΟΘΕΝΩ ΓΙΑΤΙ ΕΧΟΥΝΕ ΑΛΛΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕΝΩ

 

ΔΥΟ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΘΙΑ ΑΓΑΠΩ ΜΑ ΚΕΙΝΑ ΔΕ ΤΟ ΞΕΡΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΑ ΚΑΙ ΜΕ ΔΕ Μ ΑΓΑΠΟΥΝΕ

 

ΔΥΟ ΠΡΑΣΙΝΑ ΜΑΘΙΑ ΑΓΑΠΩ ΑΠΟΥ ΝΕ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΜΕΝΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣΜΕΝΑ

 

ΣΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟΥ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΙ ΣΟΥ ΑΓΚΑΛΗ ΑΛΛΟΥ ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΚΡΗΤΙΚΑΡΗΣ

 

Ο ΠΑΛΙΟΣ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΦΥΓΕ Ο ΝΕΟΣ ΤΩΡΑ ΜΠΑΙΝΕΙ

ΜΑ ΜΕΝΑ Ο ΠΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ Ο ΙΔΙΟΣ ΠΑΝΤΑ ΜΕΝΕΙ

 

 

ΤΟ ΛΕΒΕΝΤΟΤΕΡΟ ΝΗΣΙ ΤΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΡΗΤΗ

ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΛΕΒΕΝΤΕΣ ΜΑΣ ΦΤΑΝΟΥΝ ΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΨΗΛΟΡΕΙΤΗ

 

Ούλες τσι πόρτες τσι καρδιάς
σου 'χω ξεκλειδωμένα
και του κορμιού μου τα κλειδιά
στα 'χω παραδομένα

 

Ό,τι γραφτεί μες την ψυχή, καλό - κακό, δε σβήνει
κι έχει το χέρι του γραφιά για πάντα την ευθύνη.

ενα σου δακρυ ειναι αφορμη
κι ενα παραπονο σου,
να γινει η αγαπη μου φονιας
στον αναστεναγμο σου

 

Ποιό δάκρυ, ποιό παράπονο
ποιά σκέψη πικραμένη
σου 'χει κλειδώσει την καρδιά
κι αγάπη μπλιο δε μπαίνει

 

Δεσε με με μια τριχα σου να υποταχτω σε σενα
εγω απου δεν εκανα τον δουλο σε κανεναν!

 

 

αν μαθεις πως εποθανα
να μη σε τρωνε οι πονοι,
γιατι προσβελνεις τ'ονομα
που 'χουν οι δολοφονοι!

 

Πάντα με το παράπονο
στη σκέψη μου σε φέρνω
γελώ να κρύψω το καημό
μα δε τα καταφέρνω

 

Ηλιε μου την σοφία σου
ποιος θα αμφισβητήσει
που αφήνεις την ανατολη
και φευγεις για την δύση..


Δεν έχεις δίκιο να γελάς
όταν εγώ δακρύζω,
γιατί το κάθε δάκρυ μου
σε σένα το χαρίζω.

Δοκίμασα στα χέρια σου
όσα μπορεί ν' αντέξει
στο μέλλον και στο παρελθόν
και στο παρόν η σκέψη

 

ΜΙΑ ΦΟΡΑ Σ'ΑΓΑΠΗΣΑ
ΔΕΚΑ ΣΕ ΓΥΡΕΥΩ
ΕΚΑΤΟ ΔΕ ΣΕ ΞΕΧΝΩ
ΚΑΙ ΧΙΛΙΕΣ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ!

 

ΚΥΚΛΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ
ΜΕ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
ΠΕΡΙΜΕΤΡΟ ΤΟΝ ΕΡΩΤΑ
ΚΑΙ ΕΜΒΑΔΟ ΤΟ ΔΑΚΡΥ!

 

ΑΝ ΤΟ ΦΙΛΙ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ
ΚΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΦΟΝΟΣ,
ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟ
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ!

 

Η ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
ΝΑ ΑΝΑΨΕΙ ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ,
ΚΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΖΩΝΤΑΝΑ
ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ!

 

Στ'ασπρο κερι τ'αναστασης,
στο αγιο φως απανω,
χρυσοκεντω χιλιεσ ευχες,
δωρο να σου τσι καμω!


Τι να τση κάμω τση καρδιάς
να μην παραπονάται
που ότι κι αν γίνει στο παρόν
το παρελθόν θυμάται

 

Κι αν αναστήθηκε ο Χριστός
εμένα στην καρδιά μου
είναι Μεγάλη Παρασκή
και φταις εσύ κερά μου.

ειναι σληρο να αγαπας και
να πονει η καρδια σου
οταν τον θελεις διπλα σου
να ειναι μακρια σου.........

 
ΜΑΤΙΑ ΠΟΥ ΕΥΚΟΛΑ ΓΕΛΟΥΝ ΚΙ ΕΥΚΟΛΑ ΠΑΛΙ ΚΛΑΙΝΕ

ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΓΑΠΩ ΓΙΑΤΙ ΚΑΚΟ ΔΕΝ ΘΕΝΕ..........

 

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΚΟΛΑΣΗ ΝΑ ΠΑΣ ΕΓΩ ΚΛΟΥΘΩ ΣΟΥ
ΑΦΟΥ ΣΑ ΚΟΛΑΣΗ ΔΑ ΖΩ ΤΟΝ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟ ΣΟΥ

 

Όλο τον κόσμο να θωρώ
κι εσύ να 'σαι μακριά μου
παράπονα για μοναξιά
μου κάνει καρδιά μου

 

Εισαι για μενα η χαρα,
το νοημα του κοσμου,
ζωη δεν θελω ουτε λεπτο,
χωρις εσενα φως μου

 

μετρησα τ΄αστρα του ουρανου,
αλλα μου λειπει ενα,
φενεται πως δεν μετρησα,
αγαπη μου εσενα

 

μετρησα τ΄αστρα του ουρανου,
αλλα μου λειπει ενα,
φενεται πως δεν μετρησα,
αγαπη μου εσενα

 

Μεταμορφώνεται ότι δώ
και μετά-σένα μοιάζει
κι όλο το κόσμο εντάκαρα
και τονε κάνω χάζι.

 

 

Αν είναι η παράδοση
νερό μες στο πηγάδι
η Κίσσαμος ειναι ο κουβάς
απου ψηλα το βγάνει

 

το ξερεις οτι σ΄αγαπω;
μην με ρωτησεις ποσο,
γιατι δεν εχω την σωστη,
απαντηση να δωσω

 

Να 'ξερα τι σ' ευχαριστεί
και τι σ' ενθουσιάζει
θυσία να το έκαμα
για να σε κάνω χάζι!

 


Για τον/την Kissamos
Ανε γενεί η παράδοση
σκοτεινιασμένο σπήλιο
η Κίσσαμος θα τον δει
τον τελευταίο ήλιο...

 

 

ΑΝ ΕΧΟΥΝ ΟΝΕΙΡΑ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΣΥ ΘΑ ΣΑΙ Τ'ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ

ΚΙ ΑΠΟΘΑΜΕΝΟΣ ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΣΕ ΧΩ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΜΟΥ.......

 

ΕΣΥ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ Κ Η ΖΩΗ ΕΣΕΝΑ
Κ ΠΟΥ ΝΑ ΠΩ ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ 'ΣΤΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΝΑ.

 

ΠΩΣ ΕΜΑΘΕΣ Κ Μ'ΑΓΑΠΑΣ ΠΕΣΜΟΥ Κ ΜΕ ΝΑ ΜΑΘΩ
ΛΟΓΙΑΖΕΙΣ ΓΙΑ ΧΑΤΗΡΙ ΣΟΥ ΙΝΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΘΩ;

 

ΟΜΟΡΦΕΣ ΒΑΝΕΙ Ο ΕΡΩΤΑΣ
ΣΤΟ ΝΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΣΚΕΨΕΙΣ
ΚΑΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΙ ΣΥΝΤΑΙΡΙΑΣΜΟΙ
ΠΛΕΚΟΝΤΑΙ ΜΕ ΤΣΙ ΛΕΞΕΙΣ

Ο άντρας που 'ναι Κρητικός
λεφτά δεν λογαριάζει
για την γυναίκα π' αγαπά
όλα τα θυσιάζει...

 

μα θα σε πάρω στο χωριο
βιολα να το θυμασαι
καί σε χανιωτικο μπαξε
και μη παραπονασαι!!!

 

Κοντά σου θέλω να θαφτώ
Κρήτη καρδιά του κόσμου
γι αυτό δυο μέτρα μόνο γης
απ' το κορμί σου δως μου...


Πράμα στον τόπο απού πατώ
αίσθηση δεν μου κάνει
έκτος...από 'να πίνακα
με το Παλιό Λιμάνι...!

 

ΕΦΕΥΓΕΣ ΚΑΙ ΣΟΥ ΦΩΝΑΖΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ

ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΕΣ ΕΙΡΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΟΥ

 

Το χρώμα απο τα μάθια σου
στα όνειρα μου βάζω
και τόπο για να έρχεσαι
κάθε βραδιά σου σάζω

 

ΗΘΕΛΑ ΝΑ 'ΜΑΙ ΦΑΡΜΑΚΟ ΣΤΗ ΚΑΘΕ ΣΥΜΦΟΡΑ ΣΟΥ
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΑΨΟΥΝΕ ΠΟΤΕ ΤΑ ΜΑΘΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ.

 

Εγώ ΄χα δυνατή καρδιά
τσι μπόρες ενταγιάντα
μα ήρθε και τη λύγισε
και λέω Θεέ μου γιάντα!!!

 

Μες της νυχτιάς τη σιγαλιά
στου Άδη το κελάρι
θά΄χω τον πόνο συντροφιά
το δάκρυ μαξιλάρι.

 

Εκειά θα ' κούσεις μια φωνή
να βγαίνει από το στόμα
και θα σου πει με πλήγωσες
μα σ' αγαπώ ακόμα!!!!!!!!!!

 

Υπάρχουν θάλασσες, στεριές,
ήλιοι, φεγγάρια, αστέρια
μα γώ προτίμησα να ζώ
σκλάβος(α) στα δυο σου χέρια.

 

Το σ'αγαπώ να σου το πω
φοβάμαι και διστάζω,
άσχετα πως το μαρτυρώ
στιγμές που σε κοιτάζω.

 

 

Η ομορφιά του κόσμου αυτού
το νόημα τση ζήσης
είναι να είσαι κρητικός
μα όχι με ψευδαισθήσεις

 

 

Μου έλειψαν τα λόγια σου
και η ζεστή φωνή σου
Θεέ μου αέρας να γεννώ
να έρθω στην αυλή σου.
Πέτρο!!!!!

 

Κοιτώ ψηλά τα σύννεφα
και σένα βλέπω πάλι
χαμόγελα να μου σκορπάς
στου ονείρου την αγκάλη.

 

Ο λογισμός μου, καθ΄ αργά,
ξυπνά τη θύμισή σου
και ταξιδεύουνε μαζί
σ΄ τσ΄ αυλές του Παραδείσου.

 

Μόνο χαρές μου λες πως θες
να 'ρθεις να μου χαρίσεις
άστο...μα εσυνήθισα
να ζω με ψευδαισθήσεις

 

Φεύγεις και φεύγουν οι χαρές
απάνω η μια στην άλλη
κι οι πόνοι χτίζουνε φωλιές
στσ' αποστροφές μου πάλι

 

τσι νυχτες σα θωρρω τη μορφη σου στα ονειρα μου
την ανασα σου γροικω μεσα στα σωθηκα μου

 

 

Μάτια μου κι ίντα σου 'πανε
οι ντουσουμάνηδές μου
και δεν εξαναφάνηκες
στου νου τσ' αποστροφές μου...

 

το ωραιότερο συνέσθιμα
που λέγετε αγάπη
από τότε που χορίσαμε
μου γίρισε την πλάτη

 

ΓΡΑΨΤΕ ΜΟΥ ΣΤΗ ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΜΟΝΟ

ΝΑ ΔΟΥΝΕ ΠΩΣ ΕΠΟΘΑΝΑ ΚΙ ΕΙΧΑ ΑΓΑΠΗΣ ΠΟΝΟ........

 

Ούτε κι ο ντουσουμάνης μου
να τα παρτήρει θέλω
τα όσα επάρτηρα απο σε
κι ας μοιάζεις των αγγέλω

 

 

Μοιάζεις με την γλυκειάν αυγή
ώρα που ο ήλιος βγαίνει
και γίνεται η αγάπη σου
δροσούλα και με γραίνει

 

ΑΠΟ ΜΙΚΡΗ ΣΤΑ ΒΑΣΣΑΝΑ
Μ'ΕΒΑΛΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΟΥΤΕ ΣΤΙΓΜΗ
ΠΙΑ ΝΑ ΒΡΕΘΩ ΜΑΚΡΥΑ ΣΟΥ!!!

 

ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΑΣ ΑΝ Σ'ΑΓΑΠΩ,
ΡΩΤΑΜΕ ΠΩΣ ΑΝΤΕΧΩ
ΤΙΣ ΩΡΕΣ ΠΟΥ Σ'ΑΝΑΖΗΤΩ
ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ ΝΑ ΜΗ Σ'ΕΧΩ!!!

ΕΨΑΞΑ Τ'ΑΣΤΡΑ Τ'ΟΥΡΑΝΟΥ
ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ
ΜΑ ΔΕΝ ΕΒΡΗΚΑ ΑΓΓΕΛΟ
ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΧΑΡΗ!

ΑΠΟΡΩ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ
ΠΟΥ ΑΝΤΕΧΕΙ ΚΑΙ ΧΤΥΠΑ
ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΜΟΥ
ΑΓΑΠΑΩ Α Λ Η Θ Ι Ν Α!!!

ΑΠΟ ΜΙΚΡΗ ΣΤΑ ΒΑΣΣΑΝΑ
Μ'ΕΒΑΛΕΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΣΟΥ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΟΥΤΕ ΣΤΙΓΜΗ
ΠΙΑ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ ΜΑΚΡΥΑ ΣΟΥ!

Είμαι μικρό και άτακτο μα και αλοπαρμένο
και ένα κομμάτι της καρδιάς σου έχω χαρισμένο.

Μα εσύ όμως δεν το 'νιωσες και το καταλαβαίνω
γιατί με τόσο εγωισμό τι θες να περιμένω?

 

Τίποτα δεν απέμεινε μωρό μου απ' την καρδιά σου
σε τόσες που τη χάρισες πως να' μαι εγώ κοντά σου?

 

Τον τελευταίο τον καιρό, καθρέπτες αποφεύγω
γιατί και εκεί πάλι θα δω εσένα που.....λατρέυω!

 

Μοιάζεις και με τη μέλισσα
μοιάζεις και με τη σφίγγα
τσι σφίγγας έχεις το κεντρί
τσι μέλισσας τη γλύκα

 

είσαι λουλούδι που πολλές
μέλισσες σου παντούνε
μα θα σε κόψω για να ιδώ
ίντα λογιώ τζιμπούνε... :-)

 

Εσύ 'σαι το πιο όμορφο
στο κήπο μου λουλούδι
και μες το κήπο του Θέου
το πιο γλυκό αγγελούδι.

 

Στον κήπο του ονείρου μου
κόπιασε πάλι απόψε
κι όποιο λουλούδι πεθυμάς
μη λυπηθείς και κόψε...

 

 

Σαν ήρθες στην ψυχή μου σε αγάπησα παιδί μου
Καποια στιγμή την πόρτα μου κλεισες και την αγάπη μου την πούλησες
Εγώ που σε αγαπάω για σένα πονάω.
Σε λάτρεψα και το πάλεψα.
Μα εσύ το αρνήκες και απ τον έρωτα χτυπήθηκες

 

Σαν ήρθες στην ψυχή μου σε αγάπησα παιδί μου

 

ήσουν καρδερίνα που μύριζες κάθε πρωί τα κρίνα
Κάθε μέρα έλεγες μια γλυκιά καλησπέρα
Εγώ μένω δίχως χάδι κι ας ζώ μες το σκοτάδι

 

ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ
ΠΟΥ ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ''Σ'ΑΓΑΠΩ''..
ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΣΕ ΚΟΙΤΑΞΕΙ
ΜΕ ΔΑΚΡΥΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ''ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΕ''...

 

το βράδυ σαν δεν κοιμηθώ
τα αστέρια αντικρίζω
κι εσένα αγάπη σκέφτομαι
και αρχίζω να δακρύζω

 

ΠΟΣΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ Σ΄ΑΓΑΠΩ
ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΩ
ΝΑ ΠΑΨΕΙΣ ΝΑ ΜΕ ΘΕΩΡΕΙΣ
ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΣΟΥ ΦΙΛΟ...

 

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΟΥ ΠΑ ΤΙΠΟΤΑ
ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΕΝΤΑΞΕΙ
ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΕΛΩ ΣΟΥ
ΤΡΟΠΟ ΖΩΗΣ ΑΛΛΑΞΕΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

 

ας με αγαπούσες ένα λεπτό
κι ας πήγαινα στον Άδη
τουλάχιστον θα ένιωθα
ένα δικό σου χάδι

 

ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΜΑΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ
ΗΤΑΝΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΠΟΥ
ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΣΕ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ
ΟΤΑΝ ΣΕ ΕΠΑΙΡΝΑ ΑΓΚΑΛΙ!!!!!!!

 

αν τυχει και μ απαρνηθείς και κάμεις άλλο ταίρι,

θα σου το κόψω το λαιμό με κρητικό μαχαίρι!

 

ΔΕ Μ'ΑΓΑΠΑΣ ΚΑΙ ΔΕ ΖΗΤΩ ΠΡΑΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ

ΖΩ ΓΙΑ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΙ ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ..............

ΜΟΥ ΛΥΠΕΙΣ ΤΟΣΟΝΑ ΠΟΛΥ ΚΑΙ ΝΙΩΘΩ ΠΩΣ ΘΑ ΣΒΗΣΩ

ΔΕΝ ΤΟ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΠΟΤΕ ΕΤΣΙ ΝΑ Σ'ΑΓΑΠΗΣΩ

 

HNTA NA KANO AΠΟΥ ΠΟΝΟ.ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΠΑΛΙ .

ΚΙΑ ΦΟΥ ΣΑ ΛΑΡΓΟ ΜΟΥ ΕΣΥ ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΜΑΥΡΟ ΧΑΛΙ

 

 

ΑΣΠΡΟ ΜΟΥ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΚΙΤΡΙΝΙΖΕΙΣ

ΜΑ ΕΓΩ ΠΟΣΟ Σ'ΑΓΑΠΩ ΕΣΥ ΔΕΝ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ!!

 

αν σενοχλει που σαγαπω πες μου να σταματησω

να καμω πετρα την καρδια στο χωμα να την κρυψω....!!!

 

 

ΑΝ ΓΙΝΩ ΔΑΚΡΥ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ
ΣΤΑ ΜΑΘΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΦΤΑΣΩ
ΜΗ ΜΕ ΣΚΟΥΠΙΣΕΙΣ ΑΣΕ ΜΕ
ΕΚΙΑ ΝΑ ΚΡΟΥΣΤΑΛΙΑΣΩ.....

 

ΕΣΚΕΦΤΗΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΠΟΥ Σ'ΕΧΩ ΝΑ ΣΕ ΒΓΑΛΩ ΚΙ
ΑΝΤΙΣ ΓΙ'ΑΥΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑ ΠΙΟ
ΜΕΣΑ ΝΑ ΣΕ ΒΑΛΩ....

 

 

Λουλούδι που μαράθηκε
η αγάπη μας κερά μου
και παραμένει ολόξερος
ο κήπος στη καρδιά μου

 

Το βράδυ εγώ σε σκεύτομαι
και το όνομα σου λέω
το φιλί σου εκείνο το γλυκό
το νοσταλγώ και κλέω

 

Η γεύση απο τα χυλεί σου
είναι σαν το μέλι
είναι το όνειρο που επιθιμεί
κάθε λογίς κοπέλι

 

 ΜΗ ΜΕ ΚΟΙΤΑΑ ..ΖΑΛΙΖΟΜΑΙ
ΜΗ ΜΟΥ ΓΕΛΑΣ ..ΜΕΘΑΩ
ΜΗΝ ΕΡΧΕΣΑΙ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ ΜΟΥ
ΓΙΑΤΙ ΠΑΡΑΜΙΛΑΩ

 

  κοίταξα στα όνειρα
στον καθρεύτη της καρδιάς μου
και είδα για αντανάκλαση
εσένα έρωτά μου

 

 

ενα φιλι για να γεννηθει θελει 2 χειλη..
ενας ερωτας για να ζησει θελει 2 κορμια...
εγω για να υπαρχω θελω μονο εσενα...

 

 

το προσωπο σου θαλασσα το
κυμα δεν το πιανει,χαρα στο
ναυαγο που βρει στα ματια
σου λιμανι..

 

Καινούρια αγάπη εμπήκενε
στον κήπο τση καρδιάς μου
και ξεπατώνει σύρριζα
τση βιόλες τση παλιάς μου

 

ΑΓΚΑΡΕΨΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΕΔΙΚΙΑ ΣΟΥ
ΝΑ ΒΑΛΕΙ Τ'ΑΣΤΡΑ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ Τ'ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ

 

αν η ζωη σε εχει πληγωσει
εαν η αγαπη σε εχει προδωσει
γελα εσυ οπωσ τουσ αλλοι
η ζωη ειναι μεγαλη
κοιτα γυρω ολοι γελανε τι νομιζεισ
αυτοι δεν πονανε?

αδικια ειναι να σου
γκρεμιζουν τα ονειρα
που φτιαχνεισ..........
ειναι ομωσ ειρωνια να στα
γκρεμιζει αυτοσ
που ειναι μεσα

σ'αγαπησα με μισησεσ
μα δεν σε κατακρινω
σ'ευχαριστω που μου εμαθεσ
αγαπη που να δινω


δεν ειναι τα βιβλια
δεν ειναι η ζωη
το μονο που μασ
λειπει ειναι η ζωη

μαγκια τησ που σε κερδισε
μπραβο τησ που σ'εχει
μοναχα ενα τησ ζητω
πολυ να σε προσεχει

 

αναθε την καρδια
ειναι κακο που το εχει
εγω τησ λεω ξεχνα τον
και αυτη μου λεει οχι

 

Κόβγω τη ρίζα του σεβντά
και τηνε ξεπατώνω
κι αντί να μαραθεί πετά
τσ' αγάπης κι άλλο κλώνο!

 

 

το να σου στειλω μυνημα δεν εχει τοση αξια
μα το να ακουσεις την φωνη εχει σημασια

 

θεε μου και να τα ρουφαγα τα ομορφα σου χειλη
σαν να 'τανε η τσικουδια που βανεις στο ποτηρι.

Να σε ξεχασω δεν μπορω, να σα αγαπω δεν πρεπει.
να κατεχαπιο απο τα δυο ο θεος μου επιτρεπει.

 

ΒΑΛΕ ΛΟΥΚΕΤΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΜΙΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ..
ΓΙΑ ΔΕ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΕ ΘΩΡΩ ΣΕ ΤΟΥΤΑΝΕ ΤΑ ΧΑΛΙΑ!

 

ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΠΡΟΤΙΜΩ
ΚΑΛΙΑ ΝΑ ΜΕ ΑΦΗΣΕΙ..
ΠΑΡΑ ΝΑ ΠΕΙ ΠΩΣ Μ'ΑΓΑΠΑ ..
ΚΑΙ ΝΑ ΜΕ ΠΑΡΑΤΗΣΕΙ

 

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΣΤΕΚΟΜΑΙ ΚΑΙ
ΑΧΝΙΑ ΜΙΛΙΑ ΔΕΝ ΒΓΑΝΩ ΜΗ ΜΕ
ΠΡΟΔΩΣΕΙ Ο ΣΤΕΝΑΓΜΟΣ ΠΟΥ'ΧΩ
ΣΤΑ ΧΕΙΛΗ ΑΠΑΝΩ....

 

κοντα μου πια δεν βρισκεται
αυτος που αγαπαω
κι'ομως κοιμαμαι και ξυπνω
και τον αποζηταω..

θελω να τον εκδικηθω
να τον ετιμωρησω
μα απο την αλλη σκεφτομαι
πια να τον συγχωρησω

και ητανε βλεπεις κρητικος
και ομορφο κοπελι
κι' απανω μου εκαρφωσε
του ερωτα τα βελη

και λεω σ' οποιον πονεσε
απο αγαπης πονο
να μαθει και να προχωρα
μπροστα να βλεπει μόνο

Εγώ εκείνη σκεύτομαι
κι ας με πόνεσε πολάκις
γιατί αυτή μου δίδαξε
τους νόμους της αγάπης

 

Ειπαν τ'αστερια πως μπορω μια αλλη να αγαπησω
ομως δεν μου ειπαν σιγουρα μακρια σου πως θα ζησω

 

Τα σ'αγαπώ ήταν ψεύτικα που μου 'λεγες ετότες
και μ'άφησες να τραγουδώ τον πόνο μου με νότες .................


ΤΟΥ ΝΟΥ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟΜΥΛΟ
ΜΕ ΤΗΝ ΠΝΟΗ ΓΥΡΙΖΕΙΣ..
ΚΑΙ ΤΑ ΣΠΑΡΤΑ ΤΣΗ ΣΚΕΨΗΣ ΜΟΥ..
ΑΛΕΘΕΙΣ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙΣ

 

ΣΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΖΩΗ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΣΟΥΝ ΒΟΔΙ..
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΞΑΝΑΔΕΙ..
ΜΑΘΙΑ ΤΟΣΟ ΒΛΑΚΩΔΗ!!!!!!!

 

ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΝ ΚΟΙΤΟΥΝΑ,
ΔΕΝ ΤΟΥ ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΟΥΣΑ..
ΟΤΙ ΤΟΝ ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ
ΚΙ ΟΤΙ ΤΟΝ ΑΓΑΠΟΥΣΑ

 

ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ
ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΟΥ..
ΦΥΛΑΚΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΙΣΤΟΣ
ΚΟΝΤΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΣΟΥ

 

ΚΙ ΑΠΟ ΝΤΑ ΝΕ ΧΩΡΙΣΑΜΕ ΦΥΤΕΥΩ ΜΑΥΡΕΣ ΒΙΟΛΕΣ
ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΜΑΣ ΤΟ ΧΑΜΩ ΝΑ ΣΥΜΒΟΛΙΖΟΥΝ ΟΛΕΣ

 


ελπίζω για σένα Δώρα μου
μην πόνεσες ποτέ σου στην ζωή σου
και αυτός που λαχταράς
να βρίσκεται μαζί σου

 

κοιτάζω το ρολόι μου
και πήγε 12 το βράδυ
κι ακόμα δεν απάντησε
η δικιά μου αγάπη

θεέ μου και στον παράδησο
ακόμα κι αν με πάρεις
θα έχω ακόμα στην καρδιά
αναμνίσεις μιας αγάπης

 

Τέσσερα φύλλα έχει η καρδια
τα τρία είναι δικά σου
το τέταρτο το κράτησα
να γράψω το όνομά σου!!

 

 


Ολης της γής οι θησαυροί
πάλι μαζί δεν κάνουν
την απερίγραπτη ομορφιά
στον κόλπο της Κισσάμου...

 

Κόβγεις που κόβγεις...κόψε με
στα δυο να με μοιράσεις
και ύστερα το έργο σου
ξάνοιξε να γελάσεις...

 

Ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΕΦΤΑΣΕ ΜΑ ΕΥΧΗ
ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΤΗΣΩ ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΜΕ ΤΟ
ΟΝΕΙΡΟ ΠΩΣ ΘΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ


ΠΟΙΕς ΜΕΡΕΣ Σ ΕΞΑΦΑΝΗΣΑΝ ΠΟΙΕΣ ΝΥΧΤΕΣ ΣΕ ΘΩΡΟΥΜΕ
ΚΑΙ ΠΟΥΝ ΤΑ ΧΕΙΛΗ ΤΟΥ ΜΕΛΙΟΥ ΛΟΓΙΑ ΓΛΥΚΑ ΝΑ ΠΟΥΝΕ

 


ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΣΟΥ
ΝΑ ΜΗΝ ΓΥΡΙΖΕΙΣ ΠΙΣΩ
ΜΑΚΑΡΙ ΚΟΝΤΑ ΣΟΥ ΝΑ'ΜΟΥΝΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΤΟ ΝΑ ΣΕ ΠΕΙΣΩ

 

εικοσι χρονους μια ζωη σ εχω στην αγκαλια μου
χαλαλι σου και το νερο που πιες απ την καρδια μου

 

 

Αγάπη είναι ν'αγαπάς 5 με 10 χρόνια

μα συ με καταδίκασες να σ'αγάπω ακομα......

 

ΡΑΒΔΙΖΩ ΚΑΙ ΣΕ ΣΚΑΙΦΤΟΜΑΙ
ΠΑΡΕ ΜΙΑ ΒΕΡΓΑ ΚΑΙ ΕΛΑ
ΓΙΑΤΙ 'ΧΩ ΑΚΟΜΗ ΑΡΑΒΔΗΣΤΑ
42 ΜΟΥΡΕΛΑ

 

ΟΝΤΕ ΘΑ ΠΑΩ ΣΤΟΥΣ ΧΟΧΛΙΟΥΣ
ΚΑΙ ΣΒΗΣΕΙ ΤΟ ΛΟΥΞΑΚΙ
ΑΦΗΝΩ ΧΑΜΕ ΤΟ ΚΟΥΒΑ
ΚΙ ΑΛΛΑΖΩ ΦΙΑΛΑΚΙ.......

 

ΗΘΕΛΑ ΝΑ 'ΧΑ ΔΥΝΑΜΗ
ΤΟΣΗ ΠΟΥ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ
ΑΜΑ ΘΑ ΔΕΙ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΟΥ
ΝΑ ΜΗ ΤΟΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΣΑ!!!!!!

 

 

Λένε πως η καρδιά χτυπά για
να μας δίνει αίμα μα εμένα
η καρδιά χτυπά
αγάπη μου για εσένα.

 

αν και χωρίσαμε
θέλω κάτι να σου πω
πως ακόμα παθιασμένα
και τρελά σε αγαπώ

 

Θα σ'αγαπώ οσο θα
ζω ακόμα κ στο
χώμα κι αν οι
νεκροί αισθάνονται
θα σ'αγαπώ ακόμα

 

 

Εγώ για το χατύρι σου
τη νύχτα κάνω μέρα
και το φαϊ μου κοβω εγω
και ζω με τον αέρα

 

ΕΙΜΑΙ ΦΤΩΧΟΣ ΚΑΙ ΔΥΣΤΙΧΗΣ ΚΑΙ ΑΤΥΧΟΣ ΕΠΙΣΗΣ
ΜΑ ΕΧΩ ΚΑΡΔΙΑ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΑΛΙ ΝΑ ΤΗ ΠΑΤΗΣΕΙΣ

ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΒΡΩ ΕΝΑΝ ΑΤΥΧΟ ΠΙΟ ΑΤΥΧΟ ΑΠΟ ΜΕΝΑ
ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΟΥΜΕΝΕ ΚΙ ΔΥΟ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΤΑ ΓΡΑΜΕΝΑ

ΑΝ ΕΓΩ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΤΕΧΩ
ΣΕ ΠΙΟ ΘΑ ΤΑ ΔΙΔΕ Ο ΘΕΟΣ ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ ΠΟΥ ΕΧΩ...

 

Εγώ για το χατήρι σου
ό,τι μου πεις το κάνω
σα θες εσύ τηνε μετρώ
του Καστελιού την άμμο! :-)

 

ΔΕΝ ΞΑΝΑΒΓΑΝΩ ΣΤΕΝΑΓΜΟ ΣΤΟ ΦΥΣΗΜΑ Τ ΑΝΕΜΟΥ
ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΕ ΒΡΕΙ ΚΑΙ ΜΑΡΑΘΕΙΣ ΑΘΕ ΜΟΥ

 

θα ήθελα να ήξερες
τι σημένει αγάπη
να μην γνόριζαν ποτέ
τα μάτια μου το δάκρυ

 

ΑΝ ΣΕ ΔΙΚΑΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΑ ΜΕ ΒΑΛΕΙ ΟΡΚΟ ΘΑ ΒΑΛΩ ΨΕΥΤΗΚΟ ΑΘΩΑ ΝΑ ΣΕ ΒΑΛΕΙ

 

ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ
ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΑ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΛΕΣ ΤΟ Σ' ΑΓΑΠΩ
ΜΟΝΑΧΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΙΘΙΑ

 

θα ήθελα να γύριζα
όλες τις μέρες πίσω
να μην έκανα ποτέ
το λάθος να γαπήσω

 

θα ήθελα να γύριζα
όλες τις μέρες πίσω
και για μια στιγμή
εκείνη να αντικρίσω

 

Αδιαφορώ για το γκρεμό
που μ' έχεις παρασύρει
και να μου πείς να γκρεμιστώ
δε σου χαλώ χατήρι