Πέρσαι του Αισχύλου (472 π.χ)

 ΓΕΝΙΚΑ, ΘΕΑΤΡΟ  No Responses »
Ιούλ 022020
 

Οι Πέρσες (472 π.Χ.) είναι το παλαιότερο πλήρες δράμα που σώζεται στις μέρες μας και, ταυτόχρονα, ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τη σημαντικότερη σύγκρουση της δεύτερης περσικής εισβολής στην Ελλάδα, τη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Μια από τις πιο καθοριστικές μάχες στην ιστορία της ανθρωπότητας αποτελεί το θέμα της τραγωδίας του Αισχύλου, ο οποίος πήρε μέρος σ’ αυτήν.

Χωρίς θριαμβολογίες και κομπασμούς και με σεβασμό στην οδύνη των ηττημένων, ο Αισχύλος παραδίδει έναν ύμνο για την ελευθερία του ατόμου και αντιπαραθέτει τα δημοκρατικά ιδεώδη απέναντι στη δεσποτική μοναρχία και την τυφλή υποταγή στην εξουσία. Η νίκη στεφανώνει εκείνους που ακολουθούν τη σύνεση, ενώ ο μηχανισμός της δικαιοσύνης τιμωρεί όποιον, με οδηγό την αλαζονεία, ξεπερνάει τα όρια, προσβάλλοντας, με την έπαρσή του, θεούς και ανθρώπους.

Μια παράσταση από το Εθνικό Θέατρο στον ιερό χώρο του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου 24/7 έως 25/7/2020 στις 21:00 

Περισσότερα>>> Πέρσες-Εθνικό Θέατρο

ΑΙΣΧΥΛΟΣ

Ο κορυφαίος τραγωδός της κλασικής Αθήνας.

Η ΖΩΗ ΤΟΥ

Ο μεγάλος τραγικός γεννήθηκε στην Ελευσίνα, το 525πχ. Πατέρας του ήταν ο Ευφορίωνας, που καταγόταν από μεγάλη γενιά ευπατριδών. Η ευγενική καταγωγή, η αριστοκρατική ανατροφή, η δημοκρατική ελευθερία, το θρησκευτικό-μυστικιστικό περιβάλλον της Ελευσίνας (λατρεία Δήμητρας – Περσεφόνης) και οι μεγάλοι εθνικοί αγώνες των Ελλήνων εναντίον των βαρβάρων, συντέλεσαν ώστε να διαπλαστεί ο ευσεβής και γενναίος χαρακτήρας του ποιητή και το υψηλό φρόνημα που τον διέκρινε

Περισσότερα για τη ζωή και το έργο του στο κείμενο που ακολουθεί…

Αισχύλος Η Ζωή και το έργο του

Πέρσαι (472 π.χ)

 

ΠΑΡΟΔΟΣ

ΧΟΡΟΣ
Τάδε μεν Περσῶν τῶν οἰχομένων
Ἑλλάδ᾽ ἐς αἶαν πιστά καλεῖται,
καί τῶν ἀφνεῶν καί πολυχρύσων
ἑδράνων φύλακες, κατά πρεσβείαν
οὓς αὐτός ἄναξ Ξέρξης βασιλεύς
Δαρειογενής
εἵλετο χώρας ἐφορεύειν.

…………………………………………

ΠΑΡΟΔΟΣ

ΧΟΡΟΣ
Των Περσών πὄχουν φύγει και πήγανε
στων Ελλήνων τη χώρα, εμείς είμαστε
οι Πιστοί που μας λένε,
και των πλούσιων αυτών και πολύχρυσων
παλατιών οι φυλάχτορες,
που απ᾽ αξιά μας ο ίδιος ο αφέντης μας
Δαρειογέννητος Ξέρξης μάς διάλεξε
ν᾽ αγρυπνούμε στην χώρα του επάνω.

……………………………………………………

Ολόκληρο το έργο σε Αρχαίο κείμενο και Μετάφραση εδώ.

0

Το ανέκδοτο με τα ΕΠΑΛ το ξέρετε;

 ΓΕΝΙΚΑ  No Responses »
Ιούν 172020
 


Πρόκειται για μια αληθινή ιστορία που έχει γίνει το “ανέκδοτο” για τα ΕΠΑΛ. Συνέβει πριν αρκετά χρόνια, τέτοια εποχή που στα σχολεία έχουν βγει τα αποτελέσματα, οι Μαθητές έχουν φύγει ή που και που έρχεται κανένας για να πάρει τον έλεγχο του και οι Καθηγητές με την κόπωση της σχολικής χρονιάς ασχολούνται με γραφική δουλειά (μητρώο, καρτέλες ή myschool, εγγραφές και ότι άλλο υπάρχει αυτή την περίοδο) χωρισμένοι σε παρεούλες συνήθως ο καθένας με τους “αγαπημένους του” συναδέλφους, άντε και κανένας καινούργιος για νέα γνωριμία. Υπάρχει γενικά ένας αναβρασμός στο σύλλογο και ανάμεσα από το “που είναι η καρτέλα του Αθανασίου” ακούς και πιο ενδιαφέροντα πράγματα όπως… “εγώ έχω κανονίσει για Φολέγανδρο 15 μέρες” α…και μεις θα πάμε Νάξο…στα πεθερικά μας…” πειράγματα, κεράσματα, πηγαδάκια… (αλλά και τσακωμοί για την μοιρασιά των θερινών υπηρεσιών) μία από τις καλές περιόδους στη λήξη της σχολικής χρονιάς.

Μέσα σ αυτό το κλίμα ένας νέος Διευθυντής, που τρέχει να γίνουν όλα στην ώρα τους, ελαφρά αγχωμένος, κλεισμένος στο γραφείο του για να μην ακούγεται η φασαρία από την διπλανή αίθουσα του συλλόγου, προσπαθεί να επικοινωνήσει με το διπλανό Γυμνάσιο για να ρωτήσει γιατί καθυστέρησαν να έρθουν τα απολυτήρια για να γίνουν οι εγγραφές και να καθοριστούν τα τμήματα. Και εκεί βέβαια η ίδια κατάσταση… κάποιος σηκώνει το τηλέφωνο, φασαρία μέσα ακούγεται…χαμός…

“Εμπρός…ποιος είναι;”

“Ο Γεωργίου είμαι από το ΕΠΑΛ”

“Τι; πιο δυνατά… δεν σας ακούω…”

“Ο Γεωργίου από το ΕΠΑΛ δίπλα…” με όση δύναμη είχε η φωνή του…

“Κάντε ησυχία ρε…κάποιος είναι από το Νεπάλ…”

και με τη σιγουριά ο συνάδελφος πως μιλάει με Νεπάλ, κατάφερε να συνεννοηθεί και να στείλει τα απολυτήρια…

Μετά από αυτό…και ο νεαρός Διευθυντής χαλάρωσε και ατενίζοντας και αυτός τις θερινές διακοπές αναλογίστηκε… “Θα αποκτήσει ποτέ αυτή η ταλαίπωρη χώρα τεχνική εκπαίδευση ισότιμη της γενικής και καταξιωμένη στη συνείδηση των συναδέλφων και της κοινωνίας;”

Δε νομίζω… σύντομα…

0
 Posted by at 08:14
 Older Entries  Newer Entries