Αρχική Είσοδος Λογοτεχνία

ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Τραγούδια για την άλωση της Κωνσταντινούπολης

 

Σαν έπεσε τελειωτικά η Πόλη στα χέρια των Τούρκων,
ο πόνος κι ο καημός ήταν μεγάλος.
Κι έγινε τραγούδι ο πόνος και θρήνος ο καημός.
Κι απ' άκρη σ' άκρη της παλιάς αυτοκρατορίας τραγουδήθηκε και θρηνήθηκε.
Κι αν η άλωση ήταν γεγονός, η ελπίδα πως
κάποια μέρα... πάλε με χρόνια και καιρούς... έμειναν πάντα...

 

Επιλέξτε από τα παρακάτω

Σημαίνει ο Θος, σημαίνει η γη, Νεοχωρίου Χαλκιδικής
Ο Κωνσταντής κι ο Κωνσταντάκης, Ηπείρου
Ναϊλοί εμάς, να βάι εμάς, Πόντου
Κι η Δέσποινα ως τ’ άκουσε, Ριζίτικο
Ισείς πουλιά μ’ πιτούμενα, Νιγρίτα Σερρών
Του Μικροκωνσταντίνου, Ηπείρου
Τρία καράβια φεύγουνι, Θράκης
Της καλογριάς, Ηπείρου
Του Αλέξανδρου και του Κωσταντή, Κισσάνης Θράκης
Γιατί πουλί μ' δεν κελαηδείς, Θράκης
Πήραν την Πόλη, Ιερισσός Χαλκιδικής
Αλέξης Αντρειωμένος, Έβρος, Θράκη, Χρόνης Αηδονίδης
Κλαίει η καρδιά κι αναστενάζει, Προποντίδα, Χρόνης Αηδονίδης
Lamentatio Sanctae Matris Ecclesiae Constantinopoletanae, Guillaume Dufay (14;;-1474)