Άσκηση στη γ' κλίση

Αφωνόληκτα: Ουρανικόληκτα, Χειλικόληκτα καταληκτικά μονόθεμα και Οδοντικόληκτα καταληκτικά μονόθεμα με χαρακτήρα απλό οδοντικό τ ή δ ή θ

διόπερ οὐδὲ πυκνὰς τὰς αὔλα (αὖλαξ, αιτ. πληθ.) τέμνουσι
ἀσπί (ἀσπίς, αιτ. εν.) μόνην ἔχοντες ἀντὶ κράνους καὶ θώρα (θώραξ, γεν. εν.) καὶ κνημί (κνημίς, γεν. πληθ.)
ὡς καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ ἀρετῆς μετειληχότας γυ (γύψ, δοτ. πληθ.) προβάλλουσιν
εἰ καὶ τὰ μάλιστα καὶ φόβῳ τινὰ καὶ χάρι (χάρις, δοτ. εν.) φιλίᾳ τε καὶ ἔχθρᾳ τισὶν ἐρρήθη
δικαίως δ᾽ ἂν καὶ σὲ παρακαλοίην, ὦ π (παῖς, κλητ. εν.) Ἀπημάντου
οὐδὲ τῆς ἑαυτοῦ ἐσθῆ (ἐσθής, γεν. εν.) λέγεται φείσασθαι
οὐ ζέον τὸ ποτὸν παρεῖχον, λεβή (λέβης, γεν. πληθ.) τρόπον ὑποκαιόμενοι
ὥσπερ αἱ γλαῦ (γλαῦξ, ον. πληθ.) ὄχλον πολὺν ξυνάγομεν τῷ ὄντι ὀρνέων
καὶ ἐν ταῖς μάχαις πεσόντων τοῖς παι (παῖς, δοτ. πληθ.) ἐκείνων ἢ τοῖς ἄλλως οἰκείοις ἀφῆκε
καλεῖ δὲ σκώληκας Ἀπολλωνίδης, Θεοφάνης δὲ θρῖ (θρίψ, αιτ. πληθ.)


© Γιάννης Παπαθανασίου - Ελληνικός Πολιτισμός