Άσκηση στη γ' κλίση

Αφωνόληκτα: Ουρανικόληκτα, Χειλικόληκτα καταληκτικά μονόθεμα και Οδοντικόληκτα καταληκτικά μονόθεμα με χαρακτήρα απλό οδοντικό τ ή δ ή θ

πρῶτος δ᾽ Ἀρχιμήδης εὗρε τὴν τῆς ἕλι (ἕλιξ, γεν. εν.) κατασκευήν
ἄνδρες ὀνομάζονται καὶ λέγονται μόνον, ὡς ἱπποκένταυροι καὶ γίγαντες καὶ κύκλω (κύκλωψ, ον. πληθ.)
εἰπὲ δή μοι, ὦ π, (παῖς, κλητ. εν.) γιγνώσκεις τετράγωνον χωρίον ὅτι τοιοῦτόν ἐστιν;
οἴνῳ τὸν οἶνον ἐξελαύνειν, σάλπι (σάλπιγξ, δοτ. εν.) τὴν σάλπι (σάλπιγξ, αιτ. εν.), τῷ κήρυ (κῆρυξ, δοτ. εν.) τὸν βοῶντα
διπλῆν γὰρ δὴ σφραγῖ (σφραγίς, αιτ. εν.), ᾗ μάλιστα τότε ἐχρῆτο
τυχὼν τοιαύτας αὐτῷ χάρι (χάρις, αιτ. εν.) ἀνταποδίδωσι
ἀργόταται μὲν ὑπὸ τῆς βαρύτη (βαρύτης, γεν. εν.) ἐς τὸ δρᾶσαί τι
καὶ χέρνι (χέρνιψ-χέρνιβος, αιτ. πληθ.) ἑλόμενοι ὑπὲρ κεφαλῆς τῆς βοὸς οἱ ἱερεῖς
εὐημεροῦντάς τε ἀναγκαῖον εὔνους εἶναι καὶ ταῖς τυραννί (τυραννίς, δοτ. πληθ.) καὶ ταῖς δημοκρατίαις
τούς τε συσσίτους αὐτῶν τὸ μέσον ἔχοντας ἐπί τε ταπή (τάπης, γεν. πληθ.) πορφυρῶν


© Γιάννης Παπαθανασίου - Ελληνικός Πολιτισμός