Άσκηση στη γ' κλίση (Σιγμόληκτα)

αρσενικά σε –ης/-ους, -κλῆς/-κλέους,
θηλυκά σε ὼς/οῦς,
ουδέτερα σε –ος/-ους, σε –ας/-ως ή -ατος

φθόνῳ ὁ ναύκληρος ἑκὼν εἰς τέναγ (τέναγος, αιτ. εν.) ἐξέβαλε τὴν ναῦν
ἐκ δὲ τούτου τῶν τ' ἄλλων γερ (γέρας, γεν. πληθ.) ἔτυχε καὶ τιμητὴς ἀπεδείχθη
ὦ Θεμιστόκλ, (Θεμιστοκλῆς, κλητ. εν.) ἐν τοῖς ἀγῶσι τοὺς προεξανισταμένους ῥαπίζουσι
ἀρχὴ δὲ ἀρίστη τὸ γνῶναι γήρ (γῆρας, γεν. εν.) αἰτίαν
καὶ γὰρ καὶ τοῖσι κακοχύμοισι ἱερείοισι τὰ κρ (κρέας, ον. πληθ.) χαλάζης ἐστὶ ἔμπλεα
Ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρ (τέρας, αιτ. πληθ.) ἴδητε, οὐ μὴ πιστεύσητε
φιλίας γὰρ ἢ αἰδ (αἰδώς, γεν. εν.) οὐκέτι θεσμὸς ἦν
Πάρθοι γὰρ οὐ κέρ (κέρας, δοτ. πληθ.) οὐδὲ σάλπιγξιν ἐποτρύνουσιν ἑαυτοὺς εἰς μάχην
ὅτι δὲ ἀληθῆ λέγω, αὐτὸν Ἀριστοφάν (Ἀριστοφάνης, αιτ. εν.) μαρτυροῦντα παρέξομαι
ἅπαντα γὰρ ὁμοίως ἢ πέρ (πέρας, ον. πληθ.) ἢ διαιρέσεις εἰσίν
σκευ (σκεῦος, γεν. πληθ.) μὲν γὰρ βάρος ἀμφὶ τὰ πέντε καὶ εἴκοσι τάλαντα ἦν ζεύγ (ζεῦγος, δοτ. εν.)


© Γιάννης Παπαθανασίου - Ελληνικός Πολιτισμός