Γιάννης Μόραλης, μικρό χρονολόγιο

Γιάννης ΜόραληςΟ Γιάννης Μόραλης, είναι ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες καλλιτέχνες του 20ου αιώνα. Με το έργο του  διαρθρώνει έναν ιδιαίτερα πολυποίκιλο εικαστικό λόγο μέσα από τη ζωγραφική, τη χαρακτική, την σκηνογραφία, τη μικρογλυπτική, την κεραμική, αλλά και συνθέσεις που εμπλουτίζουν την αρχιτεκτονική.

Αν και ο ίδιος έλεγε  «Η ζωγραφική δεν θέλει εξηγήσεις» δεν σταματούσε ποτέ να απαντά σε κάθε ερώτηση για τα έργα του.

δείτε το βίντεο
(00.02.57″min)

1916 Στις 23 Απριλίου γεννιέται στην Άρτα ο Γιάννης, δεύτερο παιδί από τα τέσσερα του Κωνσταντίνου Μόραλη, φιλολόγου και της Βασιλικής, το γένος Αναστασίου Μιχάλη.

1922 Η οικογένεια του Γιάννη Μόραλη εγκαθίσταται στην Πρέβεζα.

1927  Η οικογένειά του εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα. Ο Μόραλης έχει ήδη πάρει την απόφαση να γίνει ζωγράφος και παρακολουθεί τις Κυριακάτικες παραδόσεις στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών.

1931 Σε ηλικία δεκαπέντε μόλις χρόνων επιτυγχάνει στις εισαγωγικές εξετάσεις στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Εγγράφεται στο προπαρασκευαστικό με καθηγητή το Δημήτριο Γερανιώτη, στη συνέχεια στο εργαστήρι του Κωνσταντίνου Παρθένη και τελικά επιλέγει να παραμείνει στο εργαστήρι του Ουμβέρτου Αργυρού.

1933 Αρχίζει να λειτουργεί το εργαστήρι χαρακτικής του Γιάννη Κεφαλληνού και ο Γιάννης Μόραλης επιλέγει τα απογεύματα να φοιτήσει και εκεί.

1936 Αποφοιτά από τη Σχολή Καλών Τεχνών. Στη διάρκεια των Σπουδών του διακρίνεται για την επιμέλεια και την επίδοσή του και τιμάται με βραβεία και επαίνους. Κερδίζει υποτροφία της Ακαδημίας Αθηνών, για σπουδές ψηφοθετικής στο εξωτερικό.

1937 Στις 16 Ιουνίου αναχωρεί για τη Ρώμη με το ζωγράφο και συμμαθητή του Νίκο Νικολάου, ύστερα από φιλική συμφωνία να φύγουν και οι δυο μαζί στο εξωτερικό για σπουδές, όποιος κι αν κέρδιζε την υποτροφία. Αργότερα  αλλάζει την υποτροφία του και στις 17 Νοεμβρίου μεταβαίνει στο Παρίσι, όπου εγγράφεται στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών και παρακολουθεί μαθήματα ζωγραφικής.

1939-1941 Εκρήγνυται ο Β? Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Μόραλης εγκαταλείπει τις σπουδές του στο Παρίσι και επιστρέφει στην Ελλάδα. Κατατάσσεται στο στρατό και υπηρετεί τη θητεία του.

1951- Δημιουργώντας τα σκηνικά και τα κουστούμια  για διάφορες παραστάσεις αρχίζει μια γόνιμη συνεργασία με το θέατρο που θα διαρκέσει περίπου δεκαπέντε χρόνια. («Έξι λαϊκές ζωγραφιές» σε χορογραφία Ραλλούς Μάνου και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, με το Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν, με το Εθνικό Θέατρο κ.ά.)

1957 Εκλέγεται τακτικός καθηγητής της Προπαρασκευαστικής Τάξης στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών.

1960-  Τη δεκαετία του 1960 φιλοτεχνεί συνθέσεις ενταγμένες στον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, για τη διακόσμηση των εξωτερικών τοίχων της Β.Δ. και Ν.Α. πλευράς του ξενοδοχείου Χίλτον, για τα ξενοδοχεία του ΕΟΤ στη Φλώρινα, το περίπτερο του Ε.Ο.Τ. στου Φιλοπάππου, το εστιατόριο Ωκεανίς στη Βουλιαγμένη, τα περίπτερα του ΟΛΠ στην ακτή Καραϊσκάκη στον Πειραιά, και το Μον Παρνές στην Πάρνηθα κά.

Έχει εικονογραφήσει τη συλλογή «Ποιήματα» του Γεωργίου Σεφέρη. προμετωπίδες για έργα του Ελύτη, εξώφυλλα δίσκων του Μάνου Χατζηδάκη κ.ά.

Το 1985 φιλοτεχνεί την κεραμική σύνθεση για το Δημαρχιακό Μέγαρο Αθηνών.

Στο μετρό της Αθήνας, στο σταθμό της Πανεπιστημίου, βρίσκονται σε περίοπτη θέση δύο συνθέσεις του, μία σε κεραμικό πλακάκι και η άλλη σε μέταλλο.

2009  στις 20 Δεκεμβρίου και σε ηλικία 93 ετών «έφυγε πλήρης ημερών», όπως έλεγε και ο ίδιος χαριτολογώντας.

Πηγές:
?Γιάννης Μόραλης?, έκδοση του Ομίλου Εταιριών Εμπορικής Τράπεζας, σε επιμέλεια του Βασίλη Φωτόπουλου.
Γιάννης Μόραλης – βικιπαίδεια

περί Χαρακτικής

D?rer, Μελαγχολία, 1514, χαρακτικό

D?rer, Μελαγχολία, 1514, χαρακτικό

Χαρακτική είναι η τεχνική εγχάραξης σχεδίων και συμβόλων σε μια επιφάνεια, η οποία κατόπιν θα χρησιμεύσει ως πλάκα για την παραγωγή αντιτύπων σε χαρτί. Το έργο (αντίτυπο σε χαρτί ή άλλο μέσο) που δημιουργείται με αυτόν τον τρόπο αποκαλείται χαρακτικό.

Ανάλογα με το υλικό της πλάκας, γίνεται λόγος για ξυλογραφία (χαρακτική στο ξύλο), για χαλκογραφία (χαρακτική στον χαλκό), λιθογραφία (χαρακτική στην πέτρα), κ.λπ. Η γαλλικής προέλευσης λέξη γκραβούρα είναι ένας άλλος κοινός όρος για χαρακτικά έργα (συνήθως χαλκογραφίες).

Το βίντεο που ακολουθεί  δίνει πληροφορίες με πλήρη και σαφή τρόπο για την Τέχνη, τις μεθόδους και τεχνικές της χαρακτικής, μέσα από τις εργασίες σπουδαστών της ΑΣΚΤ. Παρουσιάζει την Ξυλογραφία σε πλάγιο ξύλο (σανίδα), τη Χαλκογραφία (οξυγραφία) και τη Λιθογραφία σε πέτρα. Αν και γυρίστηκε το 1996 συνεχίζει να παραμένει επικαιρο.


ΠΕΡΙ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΑΣΚΤ από engraver_gr

πηγές:
Βικιπαίδεια
κανάλι του καθηγητή χαρακτικής της ΑΣΚΤ Γουρζή Γιάννη στο www.dailymotion.com
video: Υπουργείο πολιτισμού, Στέγη Καλών Τεχνών και Γραμμάτων
 

Φωτογράμματα, από τις φωτογενικές ζωγραφιές στα Rayographs

Anna Atkins - Fetucca grass, κυανοτυπία

Anna Atkins – Fetucca grass

Φωτογράμματα, από τις φωτογενικές ζωγραφιές στα Rayographs και  από την επιστήμη στην Τέχνη.

Moholy-Nagy photogram

Moholy-Nagy photogram

Εμφανίστηκαν από τους πειραματισμούς των πρώτων φωτογράφων, χρησιμοποιήθηκαν από επιστήμονες για την καταγραφή δεδομένων και συνέχισαν σαν μορφή Τέχνης από τον Man Ray και τον L?szl? Moholy-Nagy .
Δείτε περισσότερα στην παρουσίαση

Προοπτική με ένα σημείο φυγής, Stanley Kubrick

Ένα βίντεο που διαψεύδει όσους πιστεύουν ότι η συμμετρία και η προοπτική με ένα σημείο φυγής υπολείπονται έντασης και δημιουργούν εικόνες χωρίς ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Το βίντεο βασίζεται σε σκηνές από πολύ γνωστές ταινίες του διάσημου σκηνοθέτη Stanley Kubrick (Στάνλεϊ Κιούμπρικ) όπως: 2001, Οδύσσεια του Διαστήματος, Full Metal Jacket κ.ά

Stanley Kubrick, Στάνλεϊ Κιούμπρικ, σκηνοθέτης

2001: Οδύσσεια του Διαστήματος

2001: Οδύσσεια του Διαστήματος

δείτε το βίντεο

Μάρμαρο – Τέχνη και Τεχνολογία

Τα λατομεία και οι τεχνικές εξόρυξης μαρμάρων στην αρχαιότητα και στη σύγχρονη εποχή μέσα από μια κατατοπιστική και ενδιαφέρουσα σειρά εικόνων του γλύπτη Χρήστου Σκαλκώτου, παρουσίαση για τους φοιτητές του στο Τμήμα Πλαστικών Τεχνών και Επιστημών της Τέχνης του Παν/μίου Ιωαννίνων.

skalkotos-scultura-018.jpg
skalkotos-scultura-019.jpg
skalkotos-scultura-020.jpg
skalkotos-scultura-021.jpg
skalkotos-scultura-022.jpg
skalkotos-scultura-023.jpg
skalkotos-scultura-000.jpg
skalkotos-scultura-001.jpg
skalkotos-scultura-002.jpg
skalkotos-scultura-003.jpg
skalkotos-scultura-004.jpg
skalkotos-scultura-005.jpg

μέσω ΓΛΥΠΤΙΚΗ – ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΘΕΩΡΙΑ: ΜΑΡΜΑΡΟ – ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ.

Η Τεχνική Του Collage

Pablo Picasso, Still Life with Chair Caning, 1912

Pablo Picasso, Still Life with Chair Caning, 1912

Η λέξη «collage» (κολάζ) προέρχεται από το γαλλικό ρήμα «coller» που σημαίνει κολλάω και περιγράφει την τεχνική που δημιουργείται κολλώντας διαφορετικές φόρμες από διάφορα υλικά δημιουργώντας ένα ενιαίο σύνολο και που χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα στον χώρο της τέχνης μέσα στον 20ο αιώνα.

Lee Krasner, Desert Moon

Lee Krasner, Desert Moon

Τα υλικά τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τεχνική του collage είναι πολλά και διάφορα με πρωταγωνιστή το χαρτί σε διάφορες ποιότητες, κομμάτια από ύφασμα ή ταπετσαρίες, κομμάτια από ξύλο, φωτογραφίες, σύρματα, κλπ.

Οι ρίζες αυτής της τεχνικής μας μεταφέρουν πίσω αρκετές εκατονταετίες. Για παράδειγμα τεχνικές που έχουν έντονη αναφορά στο collage χρησιμοποιήθηκαν περίπου το 200 π.Χ. στην Κίνα κατά την εποχή της ανακάλυψης του χαρτιού. Ή και πάλι πολύ αργότερα, μετά τον 10ο αιώνα. Ωστόσο, η τεχνική αυτή και ο τρόπος με τον οποίο έγινε γνωστή σε εμάς σήμερα χρονολογείται στις αρχές του 20ου αιώνα και οφείλεται σε μια καλλιτεχνική νεωτεριστική τάση και ανακάλυψη των καλλιτεχνών Georges Braque και Pablo Picasso. Μέσω των πειραματισμών των δύο καλλιτεχνών με το collage, η τεχνική αυτή γνώρισε ιδιαίτερη απήχηση κατακτώντας μια σημαντική θέση στον κόσμο της μοντέρνας τέχνης.

Georges Braque 1913Georges Braque, Collage, 1913

Ανάμεσα στις ιστορικές πηγές που αφορούν την τέχνη, κάποιες χρονολογούν την αρχή της τεχνικής του collage την ίδια περίοδο που ξεκινούν χρονικά τα όρια του καλλιτεχνικού ρεύματος του Μοντερνισμού. Οι πειραματισμοί των δύο καλλιτεχνών έφεραν ως αποτέλεσμα στο προσκήνειο την επαναστατική τεχνική του collage, η οποία έχει ιδιαίτερη σημασία και θέση μέσα στον χώρο της τέχνης αφού αποτελεί μια τεχνική που γεφυρώνει καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη το θεμελιώδες χάσμα ανάμεσα στην τέχνη της ζωγραφικής και της γλυπτικής.

Το collage, προσθέτοντας στοιχεία της ζωγραφικής στη γλυπτική και αντίστροφα, δημιουργώντας όγκους στις δύο διαστάσεις και γραμμικές διατάξεις στα τρισδιάστατα γλυπτά, κατάφερε να συνδέσει τις δύο καλλιτεχνικές αυτές εκφράσεις και να τις τοποθετήσει για πρώτη φορά στην ιστορία της τέχνης σε έναν άμεσο και ουσιαστικό διάλογο μεταξύ τους. Ένας ακόμη ουσιαστικός λόγος που συνδέεται με την καινοτομία της τεχνικής του collage είναι η ελευθερία του ιδεολογικού πλαισίου στο οποίο κινήθηκαν τα έργα που ακολούθησαν αυτή τη τεχνική μεταφέροντας μηνύματα που σχετίζονταν με την πολιτική και κοινωνική ζωή της εποχής και αφηγούμενα ιστορίες της λαϊκής παράδοσης, πράγμα που δεν είχε συμβεί μέχρι τότε.

Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, η μοντέρνα έκδοση της τεχνικής του collage ξεκίνησε όταν οι δύο Κυβιστές καλλιτέχνες Georges Braque και Pablo Picasso άρχισαν να πειραματίζονται κολλώντας αντικείμενα ή κομμάτια από ύφασμα και χαρτί πάνω στα έργα τους. Κάποιες από τις πηγές αναφέρουν πως ο Braque ξεκίνησε να πειραματίζεται με αυτή τη τεχνική πριν από τον Picasso στα σχέδιά του ενώ ο Picasso ήταν εκείνος που τη χρησιμοποίησε για πρώτη φορά πάνω σε καμβά ζωγραφικής με λάδια. Στη πραγματικότητα, οι δύο καλλιτέχνες δούλευαν για τόσο καιρό μαζί που από ένα σημείο και μετά τα έργα τους είχαν εξαιρετικά πολλές ομοιότητες μεταξύ τους μέχρι και που ο ένας δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τα έργα του από τα έργα του άλλου.

Στα 1912 ο Picasso τοποθέτησε ένα κομμάτι από ύφασμα στο έργο του «Still Life with Chair Caning» (Nature-morte ? la chaise cann?e) δημιουργώντας ένα από τα σημαντικότερα έργα στην ιστορία της τέχνης. Άλλοι καλλιτέχνες που χρησιμοποίησαν επίσης την τεχνική του collage ανήκαν στο καλλιτεχνικό ρεύμα του Σουρεαλισμού.

Pablo Picasso

Pablo Picasso, Still Life with Chair Caning, 1912

Pablo Picasso, Still Life with Chair Caning, 1912

Το Collage, όπως όλες τις τεχνικές, ακολούθησαν και οι παραλλαγές του. Μια χαρακτηριστική περίπτωση ανήκει στην καλλιτέχνιδα Lee Krasner η οποία συχνά κατέστρεφε τους πίνακές της κόβοντάς τους σε κομμάτια μόνο και μόνο για να δημιουργήσει νέα έργα με την τεχνική του collage συναρμολογώντας τα κομμάτια αυτά σε νέα ζωγραφική επιφάνεια.

City Verticals oil paper and canvas collage 1953Lee Krasner, City Verticals, 1953

Το Collage είναι μια τεχνική που χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα, είναι ένας από τους πιο εύκολους τρόπους δημιουργικής έκφρασης από τεχνικής πλευράς. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι προσεγγίσεις από γνωστούς καλλιτέχνες μέσα στην ιστορία της τέχνης και την άνοδο της τεχνικής μέσα στον χρόνο μέχρι και σήμερα με το collage να πρωταγωνιστεί στα νέα εικαστικά μέσα και να συνδέεται με τη ζωγραφική, τη γλυπτική, αλλά πολύ περισσότερο με τη μεικτή τεχνική και τη σύγχρονη τέχνη.

Ενδεικτική Βιβλιογραφία:

  • Adamowicz, E., Surrealist Collage in Text and Image, Cambridge University Press, 1998
  • Daix, P., Picasso; Life and Art, Icon Editions, 1994
  • Herskovic, M., American Abstract and Figurative Expressionism Style Is Timely Art Is Timeless, New York School Press, 2009
  • Mullins, E., The Art of Georges Braque, Harry N. Abrams Inc, 1968
  • Shearer, W., The Bullfinch Guide to Art, Bloomsbury Publishing, 1996

Άρθρο της Αναστασία Βουτσά (Εικαστικός – Μουσειολόγος) στο Art Magazine μέσω Η Τεχνική Του Collage – Art Magazine.