Εικονική περιήγηση στην Ακρόπολη από την ΥΣΜΑ

Η Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΥΣΜΑ) του Υπουργείου Πολιτισμού παρουσιάζει, μέσα από μια ιδιαίτερα καλοσχεδιασμένη εικονική περιήγηση, την Ακρόπολη των Αθηνών.

Πρόκειται για μια διαδραστική ιστοσελίδα που μας επιτρέπει να παρατηρήσουμε και να μελετήσουμε το ιστορικό μνημείο με ένα μοναδικό τρόπο μέσα από εικόνες υψηλής ανάλυσης.

Εικονική περιήγηση στην Ακρόπολη, virtual acropolis

Εικονική περιήγηση στην Ακρόπολη των Αθηνών (ΥΣΜΑ)

Προς το παρόν (είναι ακόμη σε βετα έκδοση), όπως φαίνεται και στην παρακάτω εικόνα,  τα μενού πλοήγησης και οι τίτλοι είναι στα αγγλικά αλλά υπάρχει περιγραφή και στην ελληνική γλώσσα. Αν και δεν υπάρχει ακόμη κείμενο βοήθειας, δεν θα αντιμετωπίσετε κάποια δυσκολία στη πλοήγηση.

Εικονική περιήγηση στην Ακρόπολη, virtual acropolis

Προπύλαια, Εικονική περιήγηση στην Ακρόπολη των Αθηνών (ΥΣΜΑ)

Διαλέξτε «ελ» για ελληνικά (μόνο για την περιγραφή) και χρησιμοποιήστε το χάρτη αριστερά ή τα μενού δεξιά και περιηγηθείτε με μοναδικό τρόπο στο μνημείο χρησιμοποιώντας τα στοιχεία ελέγχου κάτω από την εικόνα.

για να κάνετε την εικονική περιήγηση στην Ακρόπολη πατήστε εδώ και μόλις βρεθείτε στη σελίδα πατήστε enter για είσοδο
πηγή:
Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΥΣΜΑ)

Aμφιθέατρο Φλάβιο (Colosseum)

Το αμφιθέατρο Φλάβιο (λατιν: Amphitheatrum Flavium) ή περισσότερο γνωστό με την ονομασία Κολοσσαίο (Colosseo, Colosseum = το Γιγαντιαίο) ήταν ένα αμφιθέατρο στην αρχαία Ρώμη. Βρίσκεται στη ΝΑ. πλευρά της Ρωμαϊκής Αγοράς (Forum Romanum).

Η κατασκευή του ξεκίνησε από τον  αυτοκράτορα Φλάβιο Βεσπασιανό, ιδρυτή της δυναστείας των Φλάβιων, στις αρχές του 70 μ.Χ.. Το μεγαλύτερο μέρος του όμως, ολοκληρώθηκε από τον γιό του, Τίτο Φλάβιο, ενώ οι υπόγειες κατασκευές τελείωσαν από τον τελευταίο Φλάβιο αυτοκράτορα, τον Δομητιανό.
Ο Τίτος εφάρμοσε ένα ευρύ πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων με την ολοκλήρωση του Κολοσσαίου και την κατασκευή λουτρών στη Ρώμη. Αν και κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του αντιμετώπισε τη μεγάλη έκρηξη του Βεζούβιου, με την καταστροφή της Πομπηίας και μία μεγάλη πυρκαγιά στη Ρώμη και αναγκάστηκε να δαπανήσει μεγάλα ποσά για την ανακούφιση των πληγέντων, κατάφερε να τελειώσει τα έργα που προγραμμάτισε.

Οι Ρωμαίοι διακρίθηκαν στη δημιουργία μεγάλων δημοσίων χώρων και κτισμάτων, καθώς κάθε αυτοκράτορας επιχειρούσε να υπερτερεί απέναντι στους προκατόχους του, με το να κατασκευάζει ολοένα πιο μεγαλοπρεπή μνημεία: τα φόρουμ, τις βασιλικές, τους ναούς, τα ιπποδρόμια, τα θέατρα, τα δημόσια λουτρά και τις θριαμβικές αψίδες. H ανακάλυψη και χρήση ενός υλικού – του σκυροδέματος (μείγμα αμμώδους ηφαιστειακής στάχτης και ασβεστοκονιάματος, συνδυασμένο με άμμο και χαλίκια) – τους επέτρεψε τη στέγαση μεγάλων ανοιγμάτων και υπερμεγέθεις, για την εποχή, κατασκευές.

 

Το Κολοσσαίο είναι ένα κατασκευαστικό θαύμα του ρωμαϊκού κόσμου και διάσημο σαν μια γιγαντιαία και λειτουργική κατασκευή. Καμία άλλη κατασκευή αυτού του μεγέθους δεν είχε χτιστεί στη Ρώμη ως τότε, αλλά ούτε και αργότερα, τον 2ο αιώνα μ.Χ., όπου κατασκευάστηκαν το μεγάλο συγκρότημα των αυτοκρατορικών λουτρών και ναοί όπως το Πάνθεον.

Το κτίριο στηρίχθηκε σε μία μεγάλη βάση από πέτρα και μπετό, πάχους κατά μέσο όρο 13 m. Η πρόσοψη και οι εξωτερικές στοές, όπως και κάποιες από τις κύριες αποβάθρες στο έδαφος και στο επίπεδο του πρώτου ορόφου, είναι από τραβερτίνη, έναν σκληρό και ανθεκτικό ασβεστόλιθο ηφαιστειακής προέλευσης. Πολλοί από τους ακτινωτούς τοίχους είναι από ελαφρύτερο, πορώδες λίθο (tufa), μία άλλη ηφαιστειακή πέτρα, ενώ πολλά από τα ανώτερα επίπεδα και οι θόλοι είναι από σκυρόδεμα και κεραμικά τούβλα.Οι ενώσεις ενισχύθηκαν επιπλέον, με 300 τόννους μεγάλων σιδερένιων ράβδων τοποθετημένες σε σειρά. Οι δυσκολίες για την επίτευξη του μεγάλου έργου ήταν τεράστιες. Απαιτήθηκαν εκατό χιλιάδες κυβικά μέτρα τραβερτίνη και επίπονες προσπάθειες ώστε να συντονιστούν οι εργασίες στο έργο. Οι Ρωμαίοι κατάφεραν, να αναχωρεί από τις αποβάθρες του Τίβερη, κάθε 7 λεπτά μία άμαξα με τραβερτίνη,  και αυτό γινόταν για 12 ώρες κάθε μέρα, επί 300 μέρες για κάθε χρόνο κατασκευής.
Το έργο τελείωσε μετά από δέκα χρόνια εντατικών εργασιών. Η γρήγορη εκτέλεσή του οφείλεται, για άλλη μια φορά, στη σωστή διαχείρηση των εργασιών. (κλικ στην εικόνα για δείτε τις φάσεις εκτέλεσης του έργου).

Έχει ύψος 48 μέτρα, όσο δηλαδή ένα σύγχρονο κτίριο 16 ορόφων!!! Το μήκος του είναι περίπου 190 μέτρα, και το πλάτος του περίπου 155 μέτρα. Είχε 80 εισόδους και χωρούσε 55.000 – 70.000 θεατές! Ένα από τα αξιοθαύμαστα της κατασκευής είναι ότι όλοι αυτοί οι θεατές έμπαιναν και έβγαιναν απο το χώρο χωρίς να προκληθεί συνωστισμός και ταυτόχρονα να παραμένει ξεχωριστή η κάθε κοινωνική τάξη. Ένα ακόμη στοιχείο, που δείχνει την άρτια μελέτη που είχε γίνει για την πρόσβαση στους χώρους του.

 

Έχει 4 ορόφους. Από αυτούς, οι τρεις πρώτοι έχουν αψίδες (κάποτε είχαν αγάλματα) και ο 4ος παράθυρα. Πάνω από τον 4ο όροφο υπήρχε στοά. Εξωτερικά, σε κάθε όροφο, δεξιά και αριστερά από τις αψίδες, υπάρχουν κίονες με κιονόκρανα των τριών αρχαιοελληνικών ρυθμών. Στο ισόγειο κίονες Δωρικού ρυθμού*, στον πρώτο όροφο κίονες Ιωνικού ρυθμού και στον τρίτο όροφο κίονες Κορινθιακού ρυθμού*.

Το εσωτερικό του είναι χωρισμένο σε κερκίδες, ενώ στο κέντρο του είναι η κονίστρα (αρένα, αγωνιστικός χώρος) που χωρίζεται από τις κερκίδες με ένα ψηλό βάθρο. Το δάπεδο της αρένας, με διαστάσεις 83x48m, ήταν κατασκευασμένο από ξύλο σκεπασμένο με άμμο, και κάλυπτε έναν εξαιρετικά σύνθετο υπόγειο χώρο. Ένα σύστημα από στενά περάσματα, κλουβιά και ανελκυστήρες με άψογη λειτουργία, με μονομάχους και θηρία να εμφανίζονται ταυτόχρονα στην αρένα, ενώ άλλες πολύπλοκες μηχανικές κατασκευές επέτρεπαν να εμφανίζονται ειδικά σκηνικά.

Στο τελευταίο όροφο, σε ειδικές βάσεις, στηριζόταν ένα ακόμη εντυπωσιακό στοιχείο του αμφιθεάτρου, η μεγάλη τέντα (velarium), η οποία προφύλασε τους θεατές από τον ήλιο. Η τέντα ήταν κινητή και τη χειριζόταν ναυτικοί του ρωμαϊκού αυτοκρατορικού ναυτικού.

Η πρόσβαση στο κοινό και η παρακολούθηση θεαμάτων ήταν δωρεάν για τους Ρωμαίους. Τις παραστάσεις στήριζαν οικονομικά, σαν χορηγοί, οι αυτοκράτορες και οι αριστοκράτες της Ρώμης. Τα δημοφιλέστερα θεάματα που πρόσφερε στο κοινό, το κολοσσαίο, ήταν οι αρματοδρομίες και οι ναυμαχίες. Οι μονομαχίες ήταν λιγότερο συχνές και γινόταν σε συγκεκριμμένες γιορτές όπως και οι παραστάσεις με άγρια θηρία κλπ. Οι μονομάχοι, αιχμάλωτοι πολέμου ή κατάδικοι, έμεναν και εκπαιδεύονταν στο Ludus Magnus ή στο Ludus Dacicus. Αγώνες γινόταν, στο επίσης διάσημο, Circus Maximus κοντά στο Κολοσσαίο.

 Το κολοσσαίο, έζησε την ιστορία της Ρώμης αρκετά έντονα. Επιδρομές, λεηλασίες και προπαντός η εγκατάλειψη. Πέτρες αλλά και τα μέταλλικά στηρίγματα αφαιρέθηκαν την εποχή του μεσαίωνα για να χρησιμοποιηθούν σε άλλες κατασκευές. Σήμερα είναι εμφανή τα κενά στα σημεία όπου υπήρχε το μέταλλο και συγκρατούσε το μεγάλο κτίριο.
Στο εσωτερικό του έχει ανακατασκευαστεί μέρος της αρένας και σε ένα μικρό σημείο, μέρος των κερκίδων.

Το Κολοσσαίο επισκέπτονται σήμερα περισότεροι από 8.000 τουρίστες την ημέρα με αποτέλεσμα να κινδυνεύει. Έτσι, από το φετινό Πάσχα των Καθολικών, ο αριθμός όσων εισέρχονται στο γνωστότερο μνημείο της Ρώμης, πρόκειται να περιοριστεί στους 6.000, με στόχο την προστασία του.

Εικονική περιήγηση

Εξωτερικά (κλικ στην εικόνα)

πρώτος όροφος (κλικ στην εικόνα)

δείτε την περιοχή σε χάρτη από Wikimapia

πηγές:

http://www.the-colosseum.net/idx-en.htm
wikipedia
Εικόνες και κείμενα για την κατασκευή του Κολοσσέο
http://metodoetecniche.blogspot.com/p/articoli-dellautore.html
ξενάγηση σε αρχείο ήχου mp3 από Italyguides
τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης

*Δωρικού ρυθμού: ή μάλλον τοσκανικού ρυθμού που μοιάζει με δωρικό
*Κορινθιακού ρυθμού και κορινθιακού με λεία, ίσια φύλλα (απλοποιημένο)

Το Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας

Το Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας (Battistero di San Giovanni,Firenze) είναι ναός, τύπου βασιλικής και βρίσκεται ανάμεσα από την πλατεία Duomo και την πλατεία San Giovanni, στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Χτίστηκε μεταξύ του 1059 και 1128 και είναι ένα από τα παλαιότερα κτίρια της πόλης.

 

Έχει οκτάγωνο σχήμα, είναι Ρομανικού ρυθμού* με Φλωρεντιανό στύλ και είναι από τα λίγα δείγματα Ρομανικού ρυθμού στην Ιταλία. Σχεδιάστηκε έτσι ώστε να αποτελεί τη γήινη εικόνα μιας υψηλότερης, θεϊκής πραγματικότητας, για αυτό και διακατέχεται από απόλυτες, ευθείες γραμμές. Η οκταγωνική δομή του έχει μια σημαντική συμβολική σημασία: το οκτάγωνο συμβολίζει τις έξι ημέρες της δημιουργίας, την έβδομη της ανάπαυσης και την 8η μέρα, της αναγέννησης μέσα από το μυστήριο της Βάπτισης.

  

Το εξωτερικό του ναού είναι καλυμμένο από λευκό μάρμαρο της Καράρα και πράσινο μάρμαρο του Πράτο σε γεωμετρικά σχέδια, που είναι τυπικά της αρχιτεκτονικής της Φλωρεντίας. Στις τρεις πλευρές υπάρχουν τρεις μεγάλες πόρτες που είναι διάσημες για τις διακοσμήσεις τους.
Οι Νότιες Πόρτες είναι οι παλιότερες, κατασκευασμένες από τον Andrea Pisano γύρω στο 1330. Οι πόρτες αποτελούνται από 28 τετράφυλλα φατνώματα, που απεικονίζουν σκηνές από τη ζωή του Αγίου Ιωάννη. Οι Βόρειες Πόρτες κατασκευάστηκαν από τον Lorenzo Ghiberti (Λορέντζο Γκιμπέρτι) (1403-1424) και αφηγούνται «Ιστορίες της Ζωής και των Παθών του Χριστού» από την Καινή Διαθήκη. Ο Lorenzo Ghiberti ανέλαβε το έργο μετά από διαγωνισμό όπου η πρότασή του κρίθηκε σαν η καλύτερη ανάμεσα από έργα των Filippo Brunelleschi, του Donatello και του Jacopo della Quercia. Ο Ghiberti χρειάστηκε 21 χρόνια για να τελειώσει το δύσκολο έργο.

Στην ανατολική πλευρά, οι πόρτες μπροστά από τον Τρούλο είναι επίσης κατασκευασμένες από τον Ghiberti και απεικονίζουν σκηνές από την Παλαιά Διαθήκη. Πρόκειται για 10 ορθογώνια πάνελ και στο κάθε ένα παρουσιάζονται, περισσότερες από μια, ιστορίες της Παλαιάς Διαθήκης. Εδώ ο Ghiberti εφαρμόζει τις αρχές της προοπτικής για να δώσει βάθος στις συνθέσεις του. Εφαρμόζει επίσης μια νέα τεχνική, εφεύρεση του Donatello, το rilievo schiacciato δηλ ένα πολύ χαμηλό ανάγλυφο. Για να αποδώσει το βάθος στις σκηνές χρησιμοποιεί μικτές τεχνικές με φιγούρες ολόγλυφες που εξέχουν, έως χαράγματα για τις πιο μακρινές.

Ο Michelangelo, μόλις τις είδε, τις ονόμασε «Πόρτες του Παραδείσου» και από τότε έτσι τις γνωρίζουν όλοι.

  

Επάνω από τις Πόρτες ήταν στημένες τρεις διαφορετικές ομάδες αγαλμάτων: επάνω από τις Νότιες Πόρτες απεικόνιζαν τον «Αποκεφαλισμό του Αγίου Ιωάννη» φτιαγμένα από τον Vincenzo Danti. Πάνω από τις Βόρειες Πόρτες υπήρχε η ομάδα των μαρμάρινων αγαλμάτων φτιαγμένα από τον Francesco Rustici, και απεικόνιζαν τον Ιωάννη τον Βαπτιστή να κηρύττει. Πάνω από τις Πόρτες του Παραδείσου ήταν η «Βάφτιση του Χριστού» του Andrea Sansovino.

Το εσωτερικό είναι επενδεδυμένο με σκούρο πράσινο και λευκό μάρμαρο και διακοσμημένο με γεωμετρικά μοτίβα. Το δάπεδο είναι επίσης, διακοσμημένο με πολύπλοκα γεωμετρικά σχέδια από μάρμαρο. Η οροφή θυμίζει το Πάνθεον, είναι διακοσμημένη με ψηφιδωτά του 13ου αιώνα, με χαρακτηριστική τη μορφή του Χριστού στην «ημέρα της Κρίσις».

Ας το θαυμάσουμε, σε φωτογραφίες 3600
εξωτερικά (κλικ στην εικόνα)

εσωτερικό (κλικ στην εικόνα)

πηγές
Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας
wikipedia.it
wikipedia.eng
http://florence.arounder.com

Ρομανικός ρυθμός:Ο ρομανικός ρυθμός γεννήθηκε στη Γαλλία γύρω στο 1000 μ.Χ. και εξαπλώθηκε σε όλη τη Δυτική Ευρώπη.Στην Ιταλία, όπου ο ρυθμός αυτός δεν είχε μεγάλη διάδοση, ρομανικά μνημεία εμφανίζονται κυρίως στις βόρειες επαρχίες, εκτός από τη Βενετία στην οποία εμφανίστηκε άλλη αρχιτεκτονική παράδοση, επηρεασμένη από το Βυζάντιο. Στη Βερόνα χτίστηκε ο Άγιος Ζήνων (εικ. 3), στο Μιλάνο ο Άγιος Αμβρόσιος και στην Πίζα ο καθεδρικός ναός. Γνωστότερος ναός που σώζεται μέχρι σήμερα είναι το Βαπτιστήριο της Φλωρεντίας.
περισσότερα για το Ρομανικό ρυθμό
Διδακτικά Βιβλία του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου
Βιβλίο θρησκευτικών Γ γυμνασίου
και εδώ

Filippo Brunelleschi και γραμμική προοπτική

 

Ο Brunelleschi (Μπρουνελέσκι) έζησε από το 1377 ως το 1446 στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Ξεκίνησε σαν χρυσοχόος και κατέληξε μηχανικός και αρχιτέκτονας.

Σαν χρυσοχόος πήρε μέρος στο διαγωνισμό για την κατασκευή της πόρτας του Βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας και ανταγωνίσθηκε τον Lorenzo Ghiberti. Ο Ghilberti κέρδισε τον διαγωνισμό αλλά ο Brunelleschi έμελλε να γίνει ένας από του βασικούς συντελεστές της Αναγέννησης στη Φλωρεντία και να διακριθεί σαν ο ευφυέστερος νους ανάμεσα σε τόσους ευφυείς εκείνης της εποχής.

Χαρακτηρίστηκε σαν ο άνθρωπος που, με δύο έργα του, σημάδεψε και καθόρισε την πορεία της Αναγεννησιακής τέχνης.

Το ένα έργο του είναι ο τρούλος του καθεδρικού ναού της Φλωρεντίας.

Όταν ξεκίνησε η σχεδίαση του μητροπολιτικού ναού, κανένας δεν ήξερε πως να κατασκευάσει τον τρούλο που έπρεπε να γίνει μεγαλύτερος από τον τρούλο του Πάνθεον της Ρώμης. Μέχρι τότε κανείς δεν είχε κατασκευάσει κάτι παρόμοιο, δεδομένου ότι έπρεπε να αποφευχθεί να  στηρίζετε σε πρόσθετες βοηθητικές κατασκευές.

Ο Brunelleschi παρουσίασε ένα τρόπο κατασκευής και κρίθηκε σαν ο ικανότερος όλων να αναλάβει το έργο. Η σχεδίαση ήταν μοναδική, ιδιαίτερα πρωτότυπη και τέτοια που διαμόρφωσε την πορεία και την εξέλιξη της αρχιτεκτονικής.

Το άλλο έργο του είναι οι πειραματισμοί που έκανε και οι κανόνες που έθεσε για τη γραμμική προοπτική.

Η προοπτική είναι ένα σύνολο κανόνων που μας επιτρέπουν αποδώσουμε σχεδιαστικά την τρίτη διάσταση (βάθος) ενός  χώρου (ή τις τρεις διαστάσεις ενός αντικειμένου) σε μια επιφάνεια δυο διαστάσεων όπως πχ. ένα χαρτί. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι είχαν καταφέρει να αποδώσουν στα έργα τους την τρίτη διάσταση του χώρου, με διάφορα τεχνάσματα, αλλά αυτή η γνώση «ξεχάστηκε» στο μεσαίωνα.

Ο Brunelleschi, εκτός των άλλων, παρατήρησε επιπλέον ότι, αν κοιτάμε ένα κτίριο ή ένα αντικείμενο από μια συγκεκριμένη οπτική γωνία, οι παράλληλες γραμμές δεν δείχνουν παράλληλες αλλά δείχνουν να συγκλίνουν σε ένα σημείο κάπου μακριά. Τις παρατηρήσεις του αυτές τις εφάρμοσε σχεδιάζοντας και μελετώντας τες βρήκε μια  μέθοδο για να υπολογίζει την τρίτη διάσταση.

Σύμφωνα με τις μελέτες του, έκανε το ακόλουθο πείραμα: ζωγράφισε σε πίνακα  το Βαπτιστηρίου της Φλωρεντίας, ακολουθώντας μια περίεργη μέθοδο. Έστησε το καβαλέτο του και κάθισε με τη πλάτη του στο θέμα, παρατηρώντας το κτίριο όχι απευθείας, αλλά μέσα από ένα καθρέφτη. Το ζωγράφισε λοιπόν και μετά έκανε μια τρύπα στον πίνακα σε συγκεκριμένο σημείο. Άν,  κάποιος παρατηρούσε, μέσα από την τρύπα, το κτίριο και μετά το έβλεπε σε ένα καθρέφτη το έργο ταυτιζόταν με το θέμα.

Ας το δούμε το πείραμα του  σε ένα βίντεο

Με αυτό το πείραμα ο Brunelleschi απέδειξε ότι ήταν ικανός να υπολογίσει τις διαστάσεις των αντικειμένων και να τα παρουσιάσει ζωγραφικά έτσι ώστε να δείχνουν ρεαλιστικά. Ήταν μια σπουδαία ανακάλυψη και σύντομα όλοι οι καλλιτέχνες της εποχής άρχισαν να χρησιμοποιούν τη μέθοδο προοπτικής του Brunelleschi.

περισσότερα για τον Brunelleschi στη wikipedia, για τον καθεδρικό ναό της Φλωρεντίας Basilica di Santa Maria del Fiore

για προοπτική, perspective

και ένα κείμενο για απαιτητικούς από ΤΜΗΜΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ – ΠΟΛΥΤΕΧΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΞΑΝΘΗΣ

Η Ακρόπολη και ο Παρθενώνας

Ακρόπολη των ΑθηνώνΣας παρουσιάζουμε τρία καταπληκτικά βίντεο από ψηφιακές 3D αναπαραστάσεις με θέμα την Ακρόπολη, τον Παρθενώνα και την ιστορία τους.

 

 

1. τρισδιάστατη ψηφιακή αναπαράσταση της Ακρόπολης και του Παρθενώνα

2. Ψηφιακή ανακατασκευή και αναπαράσταση της Ακρόπολης και του Παρθενώνα από το University of Santiago de Compostela – Technological Research Institute.

3. Βίντεο από ψηφιακή αναπαράσταση της ιστορίας του Παρθενώνα  από το Υπουργείο Πολιτισμού

Το μουσείο της Ακρόπολης και η Ζωφόρος του Παρθενώνα

Ενδιαφέρουσες, αξιόπιστες και πλήρεις πηγές που μας προσφέρουν υλικό για μελέτη  της ζωφόρου του Παρθενώνα και των γλυπτών του μουσείου της Ακρόπολης είναι οι παρακάτω

Το μουσείο της Ακρόπολης

Ψηφιακή – online έκδοση του βιβλίου «Το Μουσείο Ακροπόλεως» από το κοινωφελές ίδρυμα Ιωάννη Σ. Λάτση (Συγγραφέας: Ισμήνη Τριάντη, Έτος Έκδοσης: 1998, Εκδόσεις: ΟΛΚΟΣ).

(κλικ στην εικόνα για μετάβαση στην τοποθεσία)

Η Ζωφόρος του Παρθενώνα

εφαρμογή με ψηφιακή τρισδιάστατη αναπαράσταση και φωτογραφίες από τη Ζωφόρο.
Η εφαρμογή μας δίνει τρεις επιλογές πλοήγησης:

ο Παρθενώνας: πληροφορίες για τον Παρθενώνα (αρχιτεκτονική, γλυπτική κά)
γνωρίστε τη Ζωφόρο: 3D αναπαράσταση με εικόνες από τα ανάγλυφα
παίξτε με τη Ζωφόρο: παιχνίδι με πολλές δραστηριότητες για όλες τις ηλικίες

(κλικ στην εικόνα για μετάβαση στην τοποθεσία)

Η Ζωφόρος του Παρθενώνα (προηγούμενη έκδοση με κείμενα)
Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης – Υπουργείο Πολιτισμού

(κλικ στην εικόνα για μετάβαση στην τοποθεσία)