Κατασκευάστε μια camera obscura

camera obscura του Johannes Kepler, 1620

camera obscura του Johannes Kepler, 1620

Είναι γνωστό ότι καλλιτέχνες του 15ο αι. χρησιμοποίησαν ένα εργαλείο που αποκαλούμε camera obscura για να μελετήσουν το φως, την προοπτική αλλά και για να μεταφέρουν στοιχεία στα έργα τους με ακρίβεια. Την εφαρμογή της στη ζωγραφική την περιγράφει ο Leonardo da Vinci (1452?1519 μχ). Με την camera obscura μπορούσαν να προβάλουν το είδωλο μιας σκηνής πάνω σε ένα χαρτί και να σχεδιάσουν έτσι μια ρεαλιστική και λεπτομερή εικόνα.

σχέδια, με camera obscura, του Canaletto

σχέδια με camera obscura, του Canaletto (Giovanni Antonio Canal, 1697?1768)

σκηνή camera obscuraΤο 1600 γίνεται αναφορά για τη συχνή χρήση μιας φορητής camera obscura από τους ζωγράφους. Στην οπή που περνά το φως έχει προσαρμοστεί ένας φακός και ένας καθρέφτης στο πίσω μέρος ώστε εικόνα να είναι ορατή απ΄ έξω. Οι ζωγράφοι της εποχής την χρησιμοποιούσαν για να σχεδιάσουν ρεαλιστικά πορτραίτα και τοπία. Πιθανολογείται, ότι ο ζωγράφος Johannes Vermeer (1632?1675) έκανε όλα τα έργα του με τη βοήθεια μια φορητής camera obscura. Χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα από πολλούς άλλους καλλιτέχνες του 17 & 18ο αιώνα μέχρι που κατέληξε να μετασχηματιστεί σε … φωτογραφική μηχανή.

Ας δούμε πως μπορούμε να κατασκευάσουμε, μια camera obscura  με απλά υλικά, χωρίς μεγάλο κόστος. Η κατασκευή μας έχει πολλά κοινά σημεία με την κατασκευή του Johannes Kepler. Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να παρατηρήσουμε το φως, την προοπτική, ή ακόμα και να σχεδιάσουμε με μεγάλη ακρίβεια πορτρέτα και τοπία εκ του φυσικού, όπως έκαναν και οι ζωγράφοι του 17ου αιώνα.

 

 

 

δείτε περισσότερα εδώ για την camera obscura

δείτε τις εικόνες

Average rating  1 2 3 4 5 6 7 8 9 10fd12345678910 My rating
το είδωλο σχηματίστηκε
κλείνουμε με ύφασμα την περιοχή
το είδωλο σχηματίστηκε ανεστραμμένο πάνω στο χαρτί
το είδωλο σχηματίστηκε ανεστραμμένο πάνω στο χαρτί
το είδωλο σχηματίστηκε ανεστραμμένο πάνω στο χαρτί
τελική κατασκευή
επιδιασκόπιο
χαρτόκουτο
αναστροφή φακού
τοποθέτηση στο χαρτόκουτο
τοποθέτηση στο χαρτόκουτο
πάνω πλευρά με την κεφαλή να εξέχει

Ο Caravaggio και μία ενδιαφέρουσα σύγχρονη μελέτη

Ο Caravaggio πρόδρομος της φωτογραφίας;

Μία πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση έχει ανοίξει τον τελευταίο καιρό σχετικά με τον ζωγράφο, κύριο εκπρόσωπο του Μπαρόκ, Caravaggio. Ο Caravaggio έχει μείνει ιδιαίτερα γνωστός ως ο μεγαλύτερος δεξιοτέχνης της τεχνικής του chiaroscuro, που τον κατατάσσει ως τον κυριότερο εκπρόσωπο του Τενεμπρισμού. Σύμφωνα με νέες μελέτες ο ζωγράφος πιθανότατα χρησιμοποιούσε μοντέρνες τεχνικές σκοτεινού θαλάμου, δηλαδή φωτογραφίας, δύο αιώνες πριν ανακαλυφθεί η φωτογραφική μηχανή.

Είναι γνωστό, ότι ο Ιταλός καλλιτέχνης είχε μετατρέψει το εργαστήριό του σε μία πελώρια camera obscura ανοίγοντας μία τρύπα στην οροφή  με σκοπό να φωτίζει τα αντικείμενα που ζωγράφιζε και χρησιμοποιούσε φακό και καθρέφτες προβάλλοντας τις εικόνες τους πάνω στους καμβάδες του. Νέες όμως μελέτες υποστηρίζουν ότι ο Caravaggio χρησιμοποιούσε και χημικά για να τους μετατρέψει  σε ένα πρώιμο φωτογραφικό φιλμ, «καίγοντας» αρχικά τις εικόνες και μετά σχεδιάζοντας πάνω σε αυτές, όπως στο έργο του Ο Άγιος Ματθαίος και ο Άγγελος.

Άγιος Ματθαίος και ο Άγγελος, San Matteo e l'angelo, Caravaggio

Η διευθύντρια συντήρησης έργων τέχνης του ινστιτούτου SACI της Φλωρεντίας Roberta Lapucci δήλωσε ότι βρέθηκε υδράργυρος στους καμβάδες του, υλικό φωτοευαίσθητο που χρησιμοποιείται στα φιλμ. Η Lapucci διεξήγαγε έρευνα για τη χρήση χημικών αφού κατασκεύασε μία camera obscura με τον καλλιτέχνη David Hockney. Είναι γνωστό ότι ο Leonardo Da Vinci χρησιμοποιούσε  μία τεχνική με φακό και καθρέφτες για την προβολή εικόνων και λέγεται ότι ο Caravaggio εμπνεύστηκε να τα χρησιμοποιήσει από τον φιλόσοφο Giovanni Battista della Porta. Αν και ο Leonardo Da Vinci χρησιμοποιούσε τη συγκεκριμένη τεχνική, η R. Lapucci υποστηρίζει ότι ο Caravaggio ήταν ο πρώτος που την εφάρμοσε στη ζωγραφική.

?Λαμβάνεις την εικόνα μετατρέποντας ολόκληρο το εργαστήριο σε camera obscura, αλλά χρειάζεσαι σκοτάδι και το πρόβλημα είναι ότι δε μπορείς να ζωγραφίσεις στο σκοτάδι? είπε η Lapucci. ?Μέσω φθορισμού ακτίνων Χ φάνηκε η παρουσία υδράργυρου στους καμβάδες του. Αυτό δεν είναι ασυνήθιστο καθώς ο υδράργυρος χρησιμοποιούταν για την παρασκευή κόλλας, αλλά περιμένουμε αποδείξεις ότι τον χρησιμοποιούσε στην επιφάνεια, κατά την πρώτη επίχριση?.

Η εικόνα που ?καιγόταν? στην πρώτη επίχριση διαρκούσε περίπου 30 λεπτά και ήταν ορατή μόνο σε ημίφως. ?Γι? αυτό το λόγο χρησιμοποιούσε βαφή από λευκό μόλυβδο για να σκιτσάρει, αναμειγμένο με θειικό βάριο που ήταν φωτεινό και του οποίου έχουμε βρει ίχνη. Με αυτόν τον τρόπο μπορούσε να βλέπει πού σχεδιάζει.?

Το γεγονός ότι ένας ασυνήθιστος αριθμός έργων του ήταν έργα αριστερόχειρα, ενισχύουν όλο και περισσότερο την υπόθεση, καθώς φαίνεται να είναι αντεστραμμένες εικόνες λόγω της προβολής τους. Επίσης, είναι γνωστό ότι ο Caravaggio δεν έκανε προσχέδια των έργων του, πράγμα που ενισχύει αυτή την εκδοχή. Τέλος, η παρατεταμένη χρήση υδράργυρου θα μπορούσε να είναι μία λογική εξήγηση για την ακραία επιθετική συμπεριφορά του που τον οδήγησε ακόμα και σε δολοφονία, καθώς η συγκεκριμένη ουσία επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα.

Αν και υπάρχουν σοβαρά στοιχεία που στηρίζουν την υπόθεση, για να επαληθευθούν θα πρέπει να ληφθούν δείγματα από πολύ γνωστούς πίνακες, πράγμα που δεν είναι πολύ εύκολο. Πολλοί ερευνητές όμως περιμένουν την απόδειξη της υπόθεσης που θέτει το θέμα σε εντελώς νέα βάση.

Λίγα Λόγια για τον Caravaggio και το έργο του

Ο Michelangelo Merisi (1571-  1610, γνωστός ως Caravaggio από τον τόπο καταγωγής του) υπήρξε μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα ενώ τα ίδια του  τα έργα  προκάλεσαν σκάνδαλο από την πρώτη στιγμή της εμφάνισής τους. Υπάρχουν πολυάριθμες φήμες για τον εύθικτο και επιθετικό χαρακτήρα του με αποκορύφωμα τη δολοφονία ενός νεαρού καθώς διαφώνησαν, όπως λέγεται, σε παιχνίδι τένις και ο Caravaggio θεώρησε ότι ο αντίπαλός του έκλεβε στο σκορ. Κυκλοφορούσαν φήμες και για άλλες αξιόποινες πράξεις, όπως κλοπές και άλλες δολοφονίες. Ταυτόχρονα, υπήρξε ένας ιδιοφυής καλλιτέχνης που εργαζόταν με εξαιρετική ταχύτητα χωρίς καν τη δημιουργία προσχεδίων.

Μετά τη δολοφονία του νεαρού κατέφυγε στη Νάπολη, όπου εργάστηκε με επιτυχία και μετά στη Μάλτα. Πιθανολογείται ότι στη Μάλτα επιχείρησε να γίνει Ιππότης του Τάγματος με σκοπό να πάρει χάρη για το φόνο που διέπραξε αλλά έφυγε και από εκεί κυνηγημένος λίγο αργότερα. Έπειτα από διάφορους ενδιάμεσους σταθμούς επέστρεψε στη Νάπολη και από εκεί πάλι στην ευρύτερη περιοχή της Ρώμης. Λέγεται ότι έγινε απόπειρα δολοφονίας εναντίον του και ότι προσπάθησε να εξαγοράσει την ποινή του. Μετά από εκεί τα ίχνη του χάνονται και πιθανή ημερομηνία θανάτου του θεωρείται η 18η Ιουλίου, ενώ ως αιτία θανάτου του από άλλους ακούγεται μία πιθανή ασθένεια ενώ από άλλους η δολοφονία. Υπάρχει ακόμα και η πιθανότητα να σκηνοθέτησε το θάνατό του με σκοπό να αποφύγει την εκτέλεσή του.

 

Ιουδήθ και Ολοφέρνης, Giuditta e Oloferne, Caravaggio

Ο Caravaggio θεωρείται ίσως ο πιο μυστηριώδης και επαναστατικός ζωγράφος στην ιστορίας της τέχνης. 35 χρόνια μετά το θάνατο του Michelangelo, σηματοδότησε μία βίαιη αντίδραση στον Μανιερισμό των ζωγράφων της εποχής του, τον οποίο ο ίδιος θεωρούσε περιοριστικό και υπερβολικά ακαδημαϊκό. Δημιούργησε μία νέα γλώσσα θεατρικού ρεαλισμού επιλέγοντας τα μοντέλα του από το δρόμο και από κακόφημες περιοχές, ακόμα και για τις πιο ιερές απεικονίσεις. Εκτός από την εξαιρετική χρήση του chiaroscuro (έντονες φωτοσκιάσεις σε σκούρο φόντο), αυτή ήταν η μεγάλη του καινοτομία. Έτσι οι ιερές μορφές του έμοιαζαν με ζητιάνους, πόρνες, ανθρώπους του δρόμου με τους οποίους αισθανόταν μεγαλύτερη οικειότητα, κάτι που προκαλούσε σοκ εκείνη την εποχή, καθώς μέχρι τότε όλες οι ιερές μορφές παρουσιάζονταν εξιδανικευμένες.

Στο Χρονικό της Τέχνης του E. H. Gobrich αναφέρεται: ?Ο φόβος της ασχήμιας ήταν γι΄αυτόν αξιοκαταφρόνητη αδυναμία. Αυτός αναζητούσε την αλήθεια, την αλήθεια όπως την έβλεπε. Δεν του άρεσαν τα κλασικά πρότυπα και δεν είχε κανένα σεβασμό προς την ?ιδανική ομορφιά? . Ήθελε να καταργήσει τη σύμβαση και να ξανασκεφτεί την τέχνη σαν κάτι καινούργιο?.

Η απιστία του Θωμά, Incredulit? di san Tommaso, Καραβάτζιο

Ήταν ο καλλιτέχνης που απογείωσε το Μπαρόκ, ένα ρεύμα που χαρακτηρίστηκε από οργή, έκσταση και υπερβολή. Την ίδια περίπου περίοδο μετά τη Σύνοδο του Τρέντο ή Τριδέντου (1545-1563) τέθηκαν οι νέες αρχές της Αντιμεταρρύθμισης ως αντίδραση στη Μεταρρύθμιση, η οποία είχε απαγορεύσει όλους τους πίνακες ζωγραφικής και τα γλυπτά από τις εκκλησίες. Μέσω της Αντιμεταρρύθμισης ξεκίνησε μία νέα περίοδος όπου στις εκκλησίες κυριαρχούσαν διακοσμητικά στοιχεία, χρώματα, αντιθέσεις και θεατρικά ντεκόρ μαρτυρώντας και πάλι την κυριαρχία της Ρώμης. Το έργο του Caravaggio αντανακλούσε αυτήν την ατμόσφαιρα. Παρόλα αυτά, όλα του τα έργα αποτέλεσαν σκάνδαλο και απόκτησε πολλούς εχθρούς. Ο Nicolas Pussin, που έφτασε στη Ρώμη μετά το θάνατο του ζωγράφου, παρατήρησε: ?Ήρθε για να καταστρέψει τη ζωγραφική?.

 Η θυσία του Ισαάκ, Il Sacrificio di Isacco

Αν και η προσωπική του κακή φήμη υπήρξε μεγάλης διάρκειας, δε συνέβη το ίδιο και με το έργο του. Το όνομά του στο χώρο της τέχνης ξεχάστηκε και αποκαταστάθηκε 300 χρόνια μετά. Ο πρώτος του βιογράφος Giovanni Baglione τον αντιπαθούσε βαθιά κι έτσι δεν έγραψε και τα πιο κολακευτικά πράγματα για το έργο του. Υπήρξε μεγάλη δυσκολία και στην αναγνώριση των έργων του καθώς τα περισσότερα δεν ήταν υπογεγραμμένα με αποτέλεσμα οποιαδήποτε χρήση της τεχνικής chiaroscuro ή αιρετικών μορφών να αποδίδονται με ευκολία από κάποια περίοδο και μετά στον Caravaggio ή και δικά του έργα συχνά αποδόθηκαν σε άλλους καλλιτέχνες.

Γύρω στο 1890 έπειτα από παρατήρηση τεχνικών chiaroscuro o Wolfgang Kallab συμπεριέλαβε το όνομα του Caravaggio στον Κατάλογο των Αυτοκρατορικών Συλλογών της Αυστρίας. Διάφοροι ειδικοί όπως οι Hermann Voss, Denis Mahon, Μ. Marangoni  και Lionello Venturi ξεκίνησαν σοβαρά το έργο της ταυτοποίησης. Από τότε ξεκίνησε και το ενδιαφέρον για τα έργα του από διάφορους ακαδημαϊκούς. Γύρω στο 1920 ο Robert Longhi υποστήριξε ότι έργα διάσημων μεταγενέστερων ζωγράφων όπως των Rembrandt, Delacroix, Manet, Ribera, Vermeer, Courbet, δε θα υπήρξαν αν δεν υπήρχε η επιρροή του έργου του Caravaggio. Από τότε και στο εξής ο Caravaggio θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες όλων των εποχών.

Αγόρι που Δαγκώνεται από Σαύρα, Ragazzo morso da un ramarro

Αγόρι που Δαγκώνεται από Σαύρα, 1595-1596, 65,8cm ? 52,3cm, Fondazione Longhi, Firenze

Ακόμη και σύγχρονοι καλλιτέχνες όπως ο σκηνοθέτης Martin Scorsese, ο ζωγράφος Peter Doig, ο φωτογράφος και ζωγράφος Tom Hunter δηλώνουν βαθιά επηρεασμένοι από το έργο του καλλιτέχνη φανερώνοντας την μακρά επίδραση του έργου του.

Η βαθιά επίδραση του έργου του Caravaggio δεν σταματά στην εικόνα αλλά επεκτείνεται και στη σύγχρονη Ιταλική μουσική σκηνή

 

Πηγές:
1. Caravaggio, Gilles Lambert, Taschen, 2004.
2. Το Χρονικό της Τέχνης, E. H. Gobrich, ΜΙΕΤ, 2003.
3. The Telegraph (βλ. άρθρο)
4. Guardian (βλ. άρθρο
5. Wikipedia (Καραβάτζιο)

 

Βασισμένο στο πρωτότυπο κείμενο – μετάφραση της Anakata-dyomenh

μέσω Ο Caravaggio και μία ενδιαφέρουσα σύγχρονη μελέτη | //ΠαραλληλοΓράφος//.

Abelardo Morell – Δωμάτιο με θέα

O Abelardo Morell γεννήθηκε το 1948 στην Κούβα. Το 1962 η οικογένειά του μεταναστεύει στη Νέα Υόρκη (USA) όπου σπουδάζει Καλλές Τέχνες στο Bowdoin College (1977), και αργότερα στο Yale University School of Art.

Είναι φωτογράφος και ιδιαίτερα γνωστός για τις φωτογραφίες που δημιουργεί με τη βοήθεια της camera obscura*.

Camera Obscura Image of the Brooklyn Bridge in Bedroom, 1999

Six Camera Obscura images 1996 – 2002

Στην αρχή χρησιμοποιούσε την τεχνική της Camera obscura, χωρίς άλλες επεμβάσεις: έκλεινε φωτοστεγανά ένα δωμάτιο και έκανε μια μικρή τρύπα στο σκούρο κάλλυμα του παραθύρου για να μπεί το φώς. ΄Ετσι, στον απέναντι τοίχο είχε ανάποδες εικόνες του εξωτερικού χώρου, τις οποίες φωτογράφιζε.

image of the Philadelphia Museum of Art, east entrance in Gallery #171 with a de Chirico painting, 2005

View of Central Park Looking North?Fall, 2008

Αργότερα, παρουσίασε και έργα με διορθωμένη την οπτική των εικόνων, προβάλλοντάς τες «σωστά». Μετακινώντας και τοποθετώντας αντικείμενα στο χώρο καταφέρνει να σκηνοθετήσει χώρους που ταυτίζουν το μέσα με το έξω και να δημιουργήσει εικόνες μέσα σε εικόνες.

View of the Manhattan Bridge- April 20th / Morning, 2010

View of Volta Del Canal in Palazzo Room Painted with Jungle Motif, Venice, Italy,2008

Ας δούμε μια ανάλυση της τεχνικής του

και από το National Geographic magazine με οδηγίες για μια δική μας camera obscura

Έργα του βρίσκονται σε συλλογές, γκαλερί τέχνης, ινστιτούτα και μουσεία όπως the Museum of Modern Art, The Whitney Museum of American Art, the Metropolitan Art Museum in New York, The Chicago Art Institute, The San Francisco Museum of Modern Art, The Houston Museum of Art, The Boston Museum of Fine Art, The Victoria & Albert Museum.
Μεταξύ των βιβλίων και άλμπουμ που κυκλοφόρησε είναι: Alice’s Adventures in Wonderland 1998, από Dutton Children’s Books, A Camera in a Room (1995), από Smithsonian Press, A Book of Books (2002), και Camera Obscura (2004) από Bulfinch Press, and Abelardo Morell (2005), από Phaidon Press.

Το 2007 κυκλοφόρησε το Shadow of the House, ένα ντοκυμαντέρ βασισμένο στη ζωή του.

πηγές:
για την camera obscura δείτε το αντίστοιχο άρθρο
η ιστοσελίδα του Aberaldo Morell
www.artnet.com
National geographic
www.spenational.org

camera obscura

Η camera obscura (λατιν.Camera=δωμάτιο, obscura=σκοτεινό) είναι ένα κλειστό, σκοτεινό δωμάτιο (ή κουτί) που στη μία πλευρά έχει μια επίπεδη επιφάνεια και στην απέναντι  μία πολύ μικρή οπή. Σε μία τέτοια κατασκευή, οι ακτίνες του φωτός διαδίδονται μέσα από την οπή και σχηματίζουν πάνω στην επιφάνεια το είδωλο των αντικειμένων που είναι έξω από το δωμάτιο ή το κουτί.

Σχέδιο του Ολανδού Rainer Geinma Frisius, 1544.

Στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για κάποια εφεύρεση αλλά για ανακάλυψη του τρόπου που λειτουργεί το ανθρώπινο μάτι. Η οπή αντιστοιχεί στην ίριδα του ματιού μας και η επιφάνεια προβολής, στο πίσω μέρος του ματιού μας όπου προβάλλονται ανεστραμμένες οι εικόνες του κόσμου που παρατηρούμε. Εμείς βέβαια, αντιλαμβανόμαστε «σωστά» την εικόνα γιατί ο εγκέφαλός μας, μέσα από μια πολύπλοκη διαδικασία, την διορθώνει.


Η ιστορία της camera obscura ξεκινάει με τις παρατηρήσεις του Κινέζου φιλόσοφου Mo-Ti, που αποκαλούσε την ανακάλυψη του ?πιάτο συλλογής? ή ?κλειστό δωμάτιο θησαυρού?. Κατόπιν, οι Έλληνες Αριστοτέλης και Θέων έκαναν παρατηρήσεις όπως ?το φως που περνάει μέσα από τα φύλλα ενός δέντρου δημιουργεί κυκλικά φωτεινά σχήματα στο έδαφος? (Αριστοτέλης) και ?το φως από ένα κερί, ιδωμένο μέσα από μια πολύ λεπτή τρύπα, δημιουργεί μια εκφώτιση πάνω σε μια οθόνη που βρίσκεται σε ευθεία γραμμή με το διάφραγμα και το κέντρο του κεριού? (Θέων).

Ο Ανθέμιος ο Τραλλιανός, μαθηματικός και ένας από τους δύο αρχιτέκτονες που σχεδίασαν την Αγία Σοφία της Κωνσταντινούπολης, χρησιμοποιούσε μια παρόμοια κατασκευή στα πειράματά του. Τον 9ο αιώνα ο Αλ Κίντι απέδειξε ότι το φώς από τη δεξιά πλευρά του κεριού, περνώντας από την οπή της camera obscura, προβάλλεται στην αριστερή περιοχή της επιφάνειας προβολής. Ακολούθησαν πειράματα από κινέζους επιστήμονες που κατασκέυασαν σκοτεινά δωμάτια και πρόβαλλαν ανεστραμμένες εικόνες μιας παγόδας.

Το 13ο αιώνα ο Άγγλος Roger Bacon περιγράφει τη χρήση μιας camera obscura για την ασφαλή παρατήρηση της έκλειψης του ήλιου. Την εφαρμογή και τη χρήση της camera obscura στη ζωγραφική την περιγράφει ο Leonardo da Vinci (1452?1519 μχ).

σχέδια, με camera obscura, του Canaletto (Giovanni Antonio Canal, 1697?1768)

Το 1600 γίνεται αναφορά για τη συχνή χρήση, από ζωγράφους, μιας φορητής camera obscura. Στην οπή που περνά το φώς έχει προσαρμοστεί ένας φακός και ένας καθρέφτης στο πίσω μέρος ώστε εικόνα να είναι ορατή απ΄ έξω. Οι ζωγράφοι της εποχής τη χρησιμοποιούσαν για να σχεδιάσουν ρεαλιστικά πορτραίτα αλλά και τοπία. Πιθανολογείται, ότι ο ζωγράφος Johannes Vermeer (1632?1675) έκανε όλα τα έργα του με τη βοήθεια μια φορητής camera obscura.

Το 1620 ο αστρονόμος Johannes Kepler χρησιμοποιεί μια σκηνή σαν camera obscura. Ένας φακός και ένας καθρέφτης οδηγούσαν την εξωτερική εικόνα σε μια επιφάνεια προβολής. Οι εικοσαετείς παρατηρήσεις και μελέτες του για την κίνηση των πλανητών παρουσιάζονται στους γνωστούς τρεις «Νόμους του Κέπλερ»


Ο Athanasius Kircher (1601?1680) κατασκευάζει και χρησιμοποιεί μια γιγαντιαία camera obscura για τις γεωγραφικές του μελέτες και ο Johann Zahn το 1685, στο έργο του Oculus Artificialis Teledioptricus Sive Telescopium, περιγράφει και παρουσιάζει με σχέδια την camera obscura και την «Μαγική Λατέρνα» (μια πρωτόγονη μηχανή προβολής).

Η camera obscura είτε σε μικρό, φορητό μέγεθος είτε σε μέγεθος δωματίου, αποδείχθηκε ιδανικό μέσο παρατήρησης για ζωγράφους, αστρονόμους, γεωγράφους  και ικανό να βοηθήσει κάποιον να αποδώσει με ακρίβεια τον κόσμο που μας περιβάλλει.

διαφημιστικό φυλλάδιο μιας camera obscura σαν μέσο, βοήθημα σχεδίασης

κιτ ζωγραφικής με camera obscura 19ου αι. Οδηγίες χρήσης, χαρτί και άλλα υλικά δίνονταν μαζί με τη συσκευή.

Μια εξέλιξη της camera obscura είναι η φωτογραφική μηχανή. Το μέγεθος έγινε μικρότερο, οι οπτικοί φακοί τελειότεροι και στην επιφάνεια προβολής τοποθετήθηκε το φωτογραφικό φίλμ. Στις ίδιες αρχές λειτουργίας βασίζονται και οι σημερινές ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές.

με κινητό, σαν συρτάρι, εμπρός μέρος για καλύτερη εστίαση

Παρά την εξέλιξη και τη μετάλλαξη της σε ψηφιακή μηχανή, υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν την camera obscura σαν φωτογραφικό μέσο.

Σε πολλές περιοχές του κόσμου, υπάρχουν κατασκευές σε μέγεθος δωματίου ή και μεγαλύτερες, που λειτουργούν σαν camera obsura. Η εικόνα περνά από το φακό που βρίσκεται στη στέγη και προβάλλεται σε μια έπιφάνεια στο κέντρο του δωματίου.

The San Francisco Camera Obscura (360?)

πηγές:

Βικιπαίδεια
wikipedia
πλήρη άρθρα και εικόνες στο The Magic Mirror of life (Αγγλικά)
και στο La meravigliosa storia della Fotografia (Ιταλικά)
http://www.cameraobscuras.com/