H ΣΥΝΤΑΞΗ
Συνάδελφε φίλε Γιάννη
Πριν λίγες μέρες, αποχαιρέτησες ως Δάσκαλος τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ύστερα από προσφορά πολλών δεκαετιών. Δούλεψες σκληρά, ακούραστα, μεθοδικά, δημιουργικά, χωρίς να επιθυμείς να προσποριστείς οτιδήποτε. Σε ζήσαμε ως Δάσκαλο, ως Συνάδελφο, ως Άνθρωπο.
Ως Δάσκαλο, με πλήρη επιστημονική κατάρτιση, με άριστη διδακτική ικανότητα, με σεβασμό και αγάπη για το παιδί, προσέδωσες φρεσκάδα στην υπόθεση της υπηρεσίας της αγωγής, της μάθησης, της πνευματικής και πολιτιστικής καλλιέργειας των μαθητών.
Ως Συνάδελφο, που με τη γεμάτη παιδεία και πολιτισμό ψυχής συμπεριφορά σου, ποτέ σου κανένα δε πίκρανες, όπως επίσης πάντα γλυκός, ζεστός, χαμογελαστός, έδινες λύσεις στα προβλήματα που παρουσιάζονταν με τη σοφία σου και τη σωφροσύνη σου.
Ως Άνθρωπο, που συνδυάζει αρμονικά, μία αρχοντική ψυχή, μια βαθιά καλλιεργημένη φύση, μια ευαίσθητη καρδιά, ένα ασκημένο και προβληματισμένο πνεύμα, δίδαξες το ήθος, την αξιοπρέπεια, τη μετριοπάθεια.
Και εφόσον οφείλω με την ευκαιρία αυτή να σε ασπαστώ, έστω και από μακριά, τελειώνω λέγοντας:
Φίλε μας Γιάννη, σε ασπάζομαι από αγάπη για την ΠΑΙΔΕΙΑ. "Χιλιόχρονος υγιής, όρθιος και δυνατός".
Ευχαριστώ.
Ιωάννης Κουρίτας
Μαθηματικός
τ. Δ/ντης 5ου Γυμνασίου Ν. Ιωνίας
20/10/2009
Αγαπημένε κ. Κιούση
Μετά από τόσα χρόνια στο χώρο της εκπαίδευσης, μάθαμε ότι αποσύρεστε. Με αφορμή τη συνταξιοδότησή σας, θα θέλαμε να εκφράσουμε τη λύπη μας και τα υπόλοιπα συναισθήματά μας για σας, μέσα από ένα μικρό ποίημα βγαλμένο από τη καρδιά μας.
Παιδί, μια λέξη τόσο αθώα,
ένα πλάσμα τόσο πολύτιμο,
η αρχή της ζωής
Παιδί, μία ύπαρξη τόσο μπερδε-
μένη που χρειάζεται έναν κα-
θοδηγητή.
Εσείς ήσασταν ο γητευτής στα
όνειρά μας.
Ο ποιμένας τόσων πλειάδων μαθητών.
Μεταδώσατε τις γνώσεις σας με
κατανόηση, αγάπη και στοργή.
Ανάμεικτα είναι τα συναισθήματά μας.
Αισθανόμαστε λύπη γιατί
σας χάνουμε, χαρά γιατί τερμα-
τίσατε τη σταδιοδρομία σας,
μετά από μια σπουδαία πορεία
στο χώρο της γνώσης.
Τέλος, μια λέξη που βγαίνει
απ? την καρδιά όλων μας χωρίς
φαμφάρες και φιλοφρονήσεις.
«Ευχαριστούμε.»
Τα παιδιά σας,
Δήμητρα Δουλγέρογλου
Βασίλης Βαζούρας
Κιοσόγλου Άννα-Μαρία
Άντι Λεκάι
Νικήτας Ταραζί
Δέσποινα Λεοντίου
Εκ μέρους όλων των
παιδιών του 5ου Γυμνασίου
Ν. Ιωνίας
Πέρασαν περίπου τέσσερα χρόνια από τότε που έφυγα από το σχολείο για να ενταχθώ στη κατηγορία των συνταξιούχων εκπαιδευτικών. Το σχολείο ποτέ δεν το ξέχασα, μου λείπει. Μου λείπουν οι φωνές των παιδιών, οι αντιπαραθέσεις στο Σύλλογο των Καθηγητών για καθημερινά υπηρεσιακά θέματα, για το αν θα τιμωρηθούν κάποιοι σκανταλιάρηδες μαθητές, για το αν θα πάμε σήμερα ή αύριο περίπατο, για το αν ο τάδε μαθητής ή τάδε μαθήτρια θα πρέπει να περάσει τη τάξη ή να μείνει ανεξεταστέος(έα), για το αν τσακώθηκε αυτός με εκείνον, για το αν πρέπει να κάνουμε ή όχι απεργία, .......
Ένα τηλεφώνημα από τον τωρινό Διευθυντή του 5ου Γυμνασίου Νέας Ιωνίας κ. Νίκο Κοκκινάκη με ξάφνιασε ευχάριστα και με κατασυγκίνησε. Ο Σύλλογος των καθηγητών αυτού του Σχολείου ομόφωνα αποφάσισε να ονομάσει την αίθουσα της βιβλιοθήκης σε "αίθουσα Βιβλιοθήκης Ιωάννης Γ. Κιούσης".
Έτσι λοιπόν την Τετάρτη 26 Ιουνίου 2013 αφού πήγα στο Σχολείο, αποκάλυψα "ιδίαις χερσίν" την πλακέτα που έγραφε: "αίθουσα Βιβλιοθήκης Ιωάννης Γ. Κιούσης" που είχε αναρτηθεί στη είσοδο της αίθουσας, πλημμυρισμένος από συγκίνηση. Γι' αυτή τη μεγάλη τιμή από τον Διευθυντή του Σχολείου και από το Σύλλογο των Καθηγητών, τους ευχαριστώ θερμά και εύχομαι το εκπαιδευτικό τους έργο, να αναγνωριστεί και να τιμηθούν με ακόμα μεγαλύτερες τιμές από αυτή που τίμησαν εμένα.
