ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ή ΧΙΟΝΑΣ
Είναι από τους πρώτους που κατοίκησαν σ' αυτό το χωριό. Ήταν δύο αδέλφια : ο Δημήτρης και ο Γιώργης. Ο πατέρας τους μας είναι άγνωστος. Εκτός από τους γιούς είχε και κόρες: τη Μαρία του Δημητρίου Μολέ (Καφά), του Καρανάσιου τη γυναίκα, τη Βασιλική γυναίκα του Καρατζά, την Αννιώ τη Κορκόζα του Θανάση Μολέ (μάνα του Κονή), μία στο Παρθένι γυναίκα του Κουμούκα. Ο Μήτσος είχε μοναχοκόρη τη Νόλενα και την προίκησε ολόκληρο το Φουργάνι. Από αυτούς έχουν τη καταγωγή : η Σταυρούλα (Βουβάλα) γυναίκα του Κριζώτη, η Μαρία γυναίκα του Αντωνιά και η γυναίκα του Μουστουκλή Λέου. Ο Γιώργης (Χιόνας) είχε γυναίκα τη Φώτω κόρη του Γιαννουλοκωστή και με αυτή γεννάει το Μήτσο το Χουχούμη, τον Κώστα στο Τραχήλι, το Βαγγέλη, την Παναγιού γυναίκα του Πλακούτα, τη Μαριώ γυναίκα του Γύφτου Θανάση που έζησε στο Μώλο. Ήταν παλικαράς, πήγε στην Αμερική και εκεί που έπαιζε χαρτιά, χαστούκισε κάποιον και αυτός τον σκότωσε με περίστροφο και έτσι έμεινε για πάντα στην Αμερική!
ΜΗΤΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ (ΧΟΥΧΟΥΜΗΣ)
Παλικαράς και αυτός όπως ο πατέρας του. Ψηλός και γεροδεμένος με ωραίο μουστάκι. Πολέμησε στη Μικρασία οπλοπολυβολητής και σκότωνε όποιον έβρισκε μπροστά του (έλεγε ο Κορδάτος). Σκότωσε ένα Τούρκο ταχυδρόμο και του πήρε τα χρήματα, ένα Μουφτή Χότζα μέσα στο τζαμί όπου έψαλλε και στο λόχο του ήταν ο φόβος και ο τρόμος. Ήταν λίγο ζωοκλέφτης και στην κατοχή πείνασε. Κάποτε πήγε στο Τραχήλι μαζί με τη γυναίκα του (ήταν Τραχηλιάτισσα) να πουλήσει ένα χωράφι. Ένας συγγενής της γυναίκας του του έδωσε δύο κλωτσιές στο καλάμι των ποδιών που τον φαρμάκωσε στον πόνο! Τότε βγάζει το μαχαίρι και τον κάρφωσε στην καρδιά: Μετά από αυτό το κακό πήγε και κρύφτηκε στην Καλλιθέα, στο μαντρί ενός κουμπάρου του για να γλυτώσει το ανταρτοδικείο. Όμως οι συγγενείς του σκοτωμένου μαζί με τον Κυρίμη υπεύθυνο του ΕΑΜ, τον Μπούρικα Κ., τον Γιώργη Αναστ. Γιαννούλη, τον έπιασαν στο μαντρί, τον βασάνισαν με πολύ ξύλο, τον παράδωσαν στους αντάρτες και αυτοί στους πρόποδες της Τραγουνάρας της Βρύσης τον εκτέλεσαν! Είχε παιδιά: τον Γιώργη (Νταβέλη) στο Πολόγι, την Κούλα γυναίκα του Αποστόλη στο Πολόγι, την Παρασκευή στη Θήβα, τη Γιωργία στην Αθήνα και τη Γιαννούλα που πέθανε μικρή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Άνθρωπος κακός, ψεύτης, κλέφτης, επίορκος και θρασύδειλος. Όλη του τη ζωή αγροφύλακας, πήγαινε τον κόσμο στο δικαστήριο για το τίποτε, έπαιρνε ψεύτικο όρκο χωρίς να αισθάνεται την παραμικρή τύψη. Το 1950 σκότωσε στο ξύλο τον Δ. Δ. Κάλφα (Κοτονόμητσο) για κοθυσέλια. Του είπε ο Πλακούτας να τον δείρει και αυτός του έλιωσε το κεφάλι μαζί με τον Κώστα Κάλφα γιο του Μαρκοπαναγή. Πέρασε αρκετά χρόνια στη φυλακή και όταν αποφυλακίστηκε, πέθανε στο χωριό περιφρονημένος από τους συμπατριώτες του Θαρρουνιάτες. Είχε παντρευτεί στο Κοίλι τη Σταυρούλα και έκαναν παιδιά: τη Γεωργία ψυχοκόρη του Πλακούτα, την Παναγιού γυναίκα του Μίμη Γαρόπουλου και τη Φώτω παντρεμένη τον Κώστα Μανιάτη στην Επισκοπή.
(Από τo βιβλίo του Δημητρίου Κων. Μολέ-Τσουκαλά,
Θαρρούνια. Ύμνος στο χωριό μου, Εύβοια 2010)