ΠΩΣ ΦΤΑΝΕΙΣ ΣΤΑ ΘΑΡΡΟΥΝΙΑ  -  ΔΙΑΔΡΟΜΗ 2

Από την πρωτεύουσα του νομού Εύβοιας Χαλκίδα παίρνουμε τον οδικό άξονα Χαλκίδας - Κύμης ή με το Φέρι Μπόουτ Ωρωπού - Ερέτριας από Ερέτρια (φωτο 1 και 2) παίρνουμε τον ίδιο οδικό άξονα και φτάνουμε στην Αμάρυνθο ή στο Αλιβέρι.
 
        Από Αμάρυνθο συνεχίζοντας τον παραλιακό δρόμο με την Κακή Σκάλα και τα πολλά ιχθυοτροφεία μετά από 14 χιλ. συναντάμε το αστικό κέντρο Αλιβέρι  έδρα, του Καλλικράτειου Δήμου Αλιβέρι - Κύμη. Στην είσοδο (Φωτο 1 και 2) του Αλιβερίου πινακίδα μας οδηγεί αριστερά προς Άγιο Λουκά. Παίρνουμε το δρόμο αυτό και μετά από 3 χιλ. συναντάμε, πριν τον Άγιο Λουκά διασταύρωση προς Άγιο Ιωάννη (Φωτο 3 και 4). Περνάμε πάνω από το γεφυράκι της διασταύρωσης και ύστερα από 2.5 χιλ. συναντάμε το χωριό Άγιος Ιωάννης (Φωτο 5). Συνεχίζουμε  τον μοναδικό ασφαλτόστρωτο δρόμο και μέσα από λαγκάδια, βουνά, μαδάρες (αποτέλεσμα της τεράστιας πυρκαγιάς που έκαψε όλη την περιοχή το 2007), αλλά και καταπράσινο παραποτάμιο δρόμο, φτάνουμε στο χωριό Παρθένι (φωτο 6 και 7)) σε απόσταση 6,3 χιλιόμετρα από τον Άγιο Ιωάννη. Το Παρθένι είναι χτισμένο στο βάθος χαράδρας με πολύ πράσινο, δένδρα και πολλές πηγές. Στο κέντρο του χωριού δεσπόζει πετρόκτιστη καμάρα και πλάι της βρύση με μόνιμα τρεχούμενο γάργαρο νερό. Έχει αρκετούς κατοίκους μια και η αστυφιλία δεν κατάφερε να ξενιτέψει τους κατοίκους του προς τα πλησιέστερα αστικά κέντρα.
        Συνεχίζοντας τον ασφαλτόστρωτο δρόμο μας μετά από 3 χιλ. συναντάμε το μικρό χωριό Παναγιά (Φωτο 8 και 9) με πολύ λίγους κατοίκους και μετά διανύουμε μία ωραία διαδρομή μέσα από αρκετή βλάστηση, αλλά και πολύ ωραία θέα του κόλπου του Αλιβερίου και προς τα πάνω τα ψηλά βουνά. Κατηφορίζοντας μπαίνουμε στη χαράδρα του ποταμού Χόνδρου όπου το τοπίο είναι αρκετά άγριο. Και οι δύο πλευρές της χαράδρας θυμίζουν "Far West και Grand Canyon" που στη κορυφή της μιας πλευράς της χαράδρας δεσπόζει μισογκρεμισμένος Ενετικός Πύργος και πλάι του το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου και στην άλλη πλευρά ο τρύπιος βράχος, το σπήλαιο (σπηλιά) Σκοτεινή και η νεότευκτη εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου. Παλαιότερα κατά μήκος του ποταμού υπήρχαν πολλοί κήποι, τους οποίους καλλιεργούσαν οι Θαρρουνιάτες, εξασφαλίζοντας τα αναγκαία κηπευτικά τους, ενώ σε ένα σημείο της κοίτης υπήρχε ο (αλευρό)μηλος των Καπενήδων στον οποίο άλεθαν τα σιτηρά τους. Στο τέλος της διαδρομής αυτής και σε 3 χιλ. από την Παναγιά είναι τα  Θαρρούνια (Φωτο 10, 11 και 12)