Ο
κατά κόσμον Χαρίσιος Μιχαήλοβιτς Ορντά γεννήθηκε στο χωριό Σάμοβιτς του
Κυβερνείου Πολτάβας στις 22 Αυγούστου 1837. Αποφοίτησε από τη Θεολογική
Ακαδημία Κιέβου το 1861. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1877 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος.
Στις 4 Αυγούστου 1883 εκάρη μοναχός και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη.
Διετέλεσε Διευθυντής του Θεολογικού Σεμιναρίου Κιέβου από το 1883 μέχρι το
1888. Στις 9 Μαΐου 1888 χειροτονήθηκε στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου
Επίσκοπος Ουμάν, Βικάριος της Επισκοπής Κιέβου. Στις 12 Ιουλίου 1890
τοποθετήθηκε Επίσκοπος Τσιγκιρίν, Βικάριος της Επισκοπής Κιέβου. Στις 19
Δεκεμβρίου 1892 εξελέγη Επίσκοπος Μογιλιέβου και Μοστισλάβου, στις 17
Ιουλίου 1893 Επίσκοπος Τούλας και Μπελιώβου, στις 2 Νοεμβρίου 1896 Επίσκοπος
Ποδόλσκ (Κάμενετς Ποδόλσκ) και Βρατσλάβας, στις 29 Μαρτίου 1900 Επίσκοπος
Αικατερινβούργου και Ιρμπίτσκης και στις 28 Μαρτίου 1902 Επίσκοπος Ορέλ και
Σέβσκ. Ήταν γνώστης της ελληνικής, αγγλικής, γαλλικής και γερμανικής
γλώσσας. Εκοιμήθη στο Ορέλ συνεπεία καρδιακού επεισοδίου στις 10 Απριλίου
1904. |