Ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λέρου και Καλύμνου κυρός Γερμανός. (1845-1918).
(Οικουμενικό Πατριαρχείο).

Ο κατά κόσμον Κωνσταντίνος Θεοτοκάς γεννήθηκε στο χωριό Πυργί της Χίου το 1845. Σπούδασε τη Θεολογία αρχικά στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και κατόπιν στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. Εκάρη μοναχός στη Νέα Μονή της Χίου στις 9 Ιουλίου 1867. Στις 15 Αυγούστου 1870 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Χίου Γρηγόριο. Στις 27 Απριλίου 1886 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος από τον Μητροπολίτη Γάνου και Χώρας Πολύκαρπο. Υπηρέτησε ως Εφημέριος στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου των Χίων στον Γαλατά της Κωνσταντινουπόλεως (1886-1892) και στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου επίσης στον Γαλατά της Κωνσταντινουπόλεως (1892-1893). Στις 29 Αυγούστου 1887 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 19 Ιουνίου 1893 εξελέγη τιτουλάριος Επίσκοπος Μυρέων έχοντας συνυποψηφίους τους Αρχιμανδρίτες Κωνσταντίνο, Πρωτοσύγκελο της Μητροπόλεως Αδριανουπόλεως και Προκόπιο Λαζαρίδη. Στις 27 Ιουνίου 1893 χειροτονήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Γαλατά τιτουλάριος Επίσκοπος Μυρέων, Βοηθός Επίσκοπος της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Ηρακλείας Γερμανός, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Διδυμοτείχου Φιλόθεο και π. Ερσεκίου Ιγνάτιο. Στις 22 Μαΐου 1899 εξελέγη παμψηφεί Μητροπολίτης Αίνου έχοντας συνυποψηφίους τους Επισκόπους Αρδαμερίου Σωφρόνιο και Ροδοστόλου Κωνσταντίνο. Στις 8 Αυγούστου 1903 εξελέγη Μητροπολίτης Λέρου με 9 ψήφους έχοντας συνυποψηφίους τους Μητροπολίτες π. Δρυϊνουπόλεως Γρηγόριο (0 ψήφοι) και π. Κώου Παύλο (3 ψήφοι). Εκοιμήθη στην Αθήνα, όπου είχε μεταβεί για περίθαλψη της υγείας του, στις 9 Ιουνίου 1918.

Αναθεώρηση: Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2021.