Ο
κατά κόσμον Βλαδίμηρος Ίλιτς Ποκρόβσκη γεννήθηκε στην Κομητεία Κοζέλσκ του
Κυβερνείου Καλούγας στις 17 Απριλίου 1888. Το 1912 εκάρη μοναχός και στη
συνέχεια χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος. Το 1914 αποφοίτησε από τη
Θεολογική Ακαδημία του Καζάν. Κατά τον Α΄
παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας. Τον Μάιο του 1918
συνελήφθη στο Καζάν από τους Μπολσεβίκους αλλά δραπέτευσε και διέφυγε στην
Πέρμη. Εκεί συνελήφθη και πάλι και εστάλη στη Σιβηρία. Μετά από λίγο
αποφυλακίστηκε. Εντάχθηκε ως στρατιωτικός ιερέας στο σώμα του Αλεξάντερ
Ντουτώφ, ο οποίος πολεμούσε εναντίον των Μπολσεβίκων στην περιοχή των
Ουραλίων. Το 1921 μετά την κατάρρευση του εκστρατευτικού σώματος του Ντουτώφ
διέφυγε στην Κίνα. Το 1921 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Εντάχθηκε στη
δικαιοδοσία της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εν Υπερορία. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1922 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Τιεντσίν, Βικάριος της Επισκοπής Πεκίνου. Τη
χειροτονία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Πεκίνου Ιννοκέντιος, συμπαραστατούμενος
από τους Επισκόπους Ζαβαϊκάλης Μελέτιο και Σαγκάης Σίμωνα. Το 1925
τοποθετήθηκε Επίσκοπος Γουχάν, Βικάριος της Επισκοπής Πεκίνου. Εκοιμήθη στην
πόλη Μαντζούλη της Εσωτερικής Μογγολίας στις 20 Οκτωβρίου 1925. Το 2016
ανακηρύχθηκε άγιος από το Πατριαρχείο Ρωσίας. |