Ο Παναγιώτατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης γης Αιγύπτου και πάσης Αφρικής
 κυρός Μελέτιος ο Β΄. (1871-1935).
(Πατριαρχείο Αλεξανδρείας).

Ο κατά κόσμον Εμμανουήλ Μεταξάκης γεννήθηκε στο χωριό Παρσάς (σημερινό Μεταξοχώρι) του Λασιθίου Κρήτης στις 21 Σεπτεμβρίου 1871. Διάκονος χειροτονήθηκε τον Μάρτιο του 1892 από τον Πατριάρχη Αντιοχείας Σπυρίδωνα. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Σταυρού Ιεροσολύμων το 1900. Στις 30 Μαρτίου 1903 χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως του Σωτήρος Ιεροσολύμων από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Δαμιανό και έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Υπηρέτησε ως Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Το 1908 ο Πατριάρχης Δαμιανός τον απομάκρυνε από τη θέση του και μετέβη στην Κωνσταντινούπολη. Στις 4 Απριλίου 1910 χειροτονήθηκε στον Καθεδρικό Ναό της Λευκωσίας Μητροπολίτης Κιτίου. Τη χειροτονία τέλεσε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Κύριλλος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Κυρηνείας Κύριλλο και Πάφου Ιάκωβο. Στις 28 Φεβρουαρίου 1918 εξελέγη Μητροπολίτης Αθηνών. Στις 16 Νοεμβρίου 1920 παύθηκε με Βασιλικό Διάταγμα και μετέβη στην Αμερική. Στις 25 Νοεμβρίου 1921 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Στις 27 Ιουνίου/10 Ιουλίου 1923 αναχώρησε από την Κωνσταντινούπολη και διέμενε στο Άγιον Όρος. Στις 19 Σεπτεμβρίου/2 Οκτωβρίου 1923 παραιτήθηκε και ύστερα από λίγο αναχώρησε από το Άγιον Όρος και εγκαταστάθηκε στην Κηφισιά όπου εφησύχαζε. Κατά το κείμενο της παραιτήσεως, το οποίο εγράφη στις 20 Σεπτεμβρίου/3 Οκτωβρίου 1923, «Μεθ̉' ἡμέρας ἑπτὰ συμπληροῦνται μῆνες τρεῖς ἀφ' οὗ ἐκ κοινῆς ἀποφάσεως καταλιπόντες τὰς εὐθύνας τοῦ τε Ἀρχιεπισκοπικοῦ καὶ Πατριαρχικοῦ ἀξιώματος ἰδιωτεύομεν. Κατελήξαμεν δ' ὁμοφώνως εἰς τὴν σχετικὴν ἀπόφασιν ὑπὸ τὴν πίεσιν ἔνθεν μὲν τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς ἀνάγκης ἀποχωρήσεως ἡμῶν ἐκ Κωνσταντινουπόλεως κατὰ τὰ ἐν Λωζάνῃ διαμειφθέντα, ἔνθεν δὲ τοῦ φόβου μὴ χηρεία τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου πρὸ τῆς διακριβώσεως τῶν νέων ὅρων τῆς ὑπάρξεως αὐτοῦ δημιουργήσῃ ἀδιέξοδον. Τὰ ἔκτοτε λαβόντα χώραν γεγονότα, ἔν οἷς προέχουσιν ὁ ὁριστικὸς τερματισμὸς τῆς ἐμπολέμου καταστάσεως διὰ τῆς ὑπογραφῆς καὶ ἐπικυρώσεως τῆς συνθήκης εἰρήνης καὶ ἡ τοῦ πατριαρχείου μετὰ τῆς Κυβερνήσεως ἐπικοινωνία, μάλιστα δὴ πάντων τὸ ἐγκύρως ἡμῖν σήμερον ἐξαγγελόμενον ὅτι “εὐτυχῶς ἐπῆλθε συμβιβασμὸς μεταξὺ Πατριαρχείου καὶ Κυβερνήσεως, ἡ ἐκλογὴ δὲ νέου πατριάρχου φαίνεται ἀσφαλῶς ὅτι γενήσεται κατὰ τὰς εὐχὰς τῆς ἐκκλησίας”, προάγουσαν ἡμᾶς εἰς τὸ νὰ ὑποβάλωμεν τὴν ὁριστικὴν ἀπὸ τοῦ Οικουμενικοῦ Θρόνου παραίτησιν». Στις 20 Μαΐου 1926 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Εκοιμήθη στην Αλεξάνδρεια στις 28 Ιουλίου 1935 συνεπεία καρδιακού νοσήματος.