Ο
κατά κόσμον Βασίλειος Δημητρίεβιτς Μπυστρώφ γεννήθηκε
στις 31 Δεκεμβρίου 1872 στο χωριό Ποντμόσε της Κομητείας Λούγκας του
Κυβερνείου Αγίας Πετρουπόλεως. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία Αγίας
Πετρουπόλεως το 1896. Το 1898 εκάρη μοναχός. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε
Διάκονος και Πρεσβύτερος. Το 1901 έλαβε το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη. Στις 4
Φεβρουαρίου 1909 διορίστηκε Διευθυντής της Θεολογικής Σχολής Αγίας
Πετρουπόλεως. Στις 22 Φεβρουαρίου 1909 χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος
Γιαμβούργου, Βικάριος της Επισκοπής Αγίας Πετρουπόλεως. στις 19 Νοεμβρίου
1910 εξελέγη Επίσκοπος Ταυρίδος και Συμφεροπόλεως και στις 25 Ιουνίου 1912
Επίσκοπος Αστραχανίου και Ενοταέβου. Στις 8 Μαρτίου 1913 εξελέγη Επίσκοπος
Πολτάβας και Περεγιασλάβας. Το 1918 προήχθη σε Αρχιεπίσκοπο. Διώχθηκε από
την κυβέρνηση του Σίμωνος Πετλιούρα και φυλακίστηκε. Μετά την αποφυλάκισή
του έφυγε το 1920 στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί στη Σερβία. Το 1925
μετακόμισε στη Βουλγαρία και το 1931 στη Γαλλία. Εκοιμήθη στο Limeray της
Γαλλίας όπου διέμενε στις 19 Φεβρουαρίου 1940. |