στο ίδιο σημείο ενός σώματος, ονομάζεται η δύναμη που
μπορεί να αντικαταστήσει τις δυο ή περισσότερες δυνάμεις
και να επιφέρει το ίδιο μηχανικό αποτέλεσμα.
3: Η μέγιστη τιμή στατικής τριβής.
4: Η αλλαγή της θέσης ενός σώματος, καθώς περνά ο χρόνος,
ως προς έναν παρατηρητή που θεωρείται ακίνητος.
7:
Η δύναμη που ασκείται από τεντωμένο νήμα σ’ ένα σώμα
δεμένο στο άκρο του, με τη διεύθυνση του νήματος και
φορά προς την πλευρά του νήματος.
λόγω της αλληλεπίδρασής τους. Είναι διανυσματικό μέγεθος
με σημείο εφαρμογής το σώμα, διεύθυνση κατακόρυφη, φορά
προς τα κάτω και μέτρο ίσο με το γινόμενο της μάζας m του
σώματος επί την τιμή της επιτάχυνσης της βαρύτητας g του
τόπου στον οποίο βρίσκεται.
9: Η ευθύγραμμη κίνηση με σταθερή ταχύτητα.
10: Το μέτρο της αδράνειας ενός σώματος, δηλαδή της ιδιότητας
να αντιστέκεται σε κάθε μεταβολή της κινητικής του κατάστασης.
Είναι μονόμετρο μέγεθος και έχει μονάδα μέτρησης στο διεθνές
σύστημα (S.I.) το 1 kg, που είναι θεμελιώδης μονάδα.
Η παραπάνω είναι η αδρανειακή και πειραματικά βρέθηκε ότι
συμπίπτει με τη βαρυτική, δηλαδή αυτήν που προκύπτει από
τη μέτρηση με τον ισοσκελή ζυγό, μέσω της δύναμης βαρύτητας
(βάρος) που δέχεται το σώμα, και ευθύνεται για τις βαρυτικές
έλξεις μεταξύ των σωμάτων.
11: Δύναμη που ενεργεί στη διαχωριστική επιφάνεια δυο σωμάτων,
όταν το ένα κινείται ή τείνει να κινηθεί σε σχέση με το άλλο, με
διεύθυνση παράλληλη προς την επιφάνεια και φορά αντίθετη
από τη φορά της κίνησης ή της τάσης κίνησης.
13: Παραμόρφωση ενός σώματος που αίρεται όταν πάψει να
ασκείται η δύναμη που την προκάλεσε.
17: Το αίτιο που μπορεί να προκαλέσει τη μεταβολή της κινητικής
κατάστασης ενός σώματος ή να προκαλέσει την παραμόρφωσή
του ή και τα δυο. Είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του
σώματος με άλλο σώμα.
Κατακόρυφα
1: Έτσι χαρακτηρίζεται η ταχύτητα ενός σώματος σε συγκεκριμένη
χρονική στιγμή και ισούται με την τιμή στην οποία τείνει η μέση
ταχύτητα, όταν το χρονικό διάστημα Δt είναι πολύ μικρό και
τείνει στο μηδέν.
4Α: Οι ισοδύναμες καταστάσεις της ακινησίας και της ευθύγραμμης
ομαλής κίνησης, στις οποίες βρίσκεται ένα σώμα, όταν η
συνισταμένη δύναμη που δέχεται είναι μηδέν.
4Β: Για ένα σώμα που κινείται σε ευθεία, σε κάποια χρονική
στιγμή της κίνησής του, ονομάζεται η συντεταγμένη του x ή ψ
σε έναν άξονα (σύστημα αναφοράς) που επιλέγουμε στην
ευθεία για τη μελέτη της κίνησης. Είναι διανυσματικό μέγεθος
με κατεύθυνση από την αρχή του άξονα προς το σημείο που
βρίσκεται στο σώμα και έχει μονάδα μέτρησης στο S.I. το 1 m.
6: Το φυσικό μέγεθος που δείχνει το μήκος της τροχιάς που
διανύεται από ένα σώμα σε ορισμένη χρονική διάρκεια,
χωρίς να «λαμβάνει υπόψη» τη φορά κίνησης.
7: Η ιδιότητα των σωμάτων να διατηρούν την κινητική τους
κατάσταση (δηλαδή να τείνουν να ηρεμούν, εφόσον αρχικά
ηρεμούν και να τείνουν να διατηρούν σταθερή την ταχύτητά τους,
εφόσον αρχικά κινούνται) και να αντιστέκονται σε κάθε αίτιο
που προσπαθεί να μεταβάλει την κινητική τους κατάσταση.
9:
Όταν είναι παραμορφωμένο ασκεί δύναμη σ’ ένα σώμα στο
άκρο του, με διεύθυνση του άξονά του και φορά προς τη θέση
του φυσικού του μήκους.
σωμάτων που αλληλοσυμπιέζονται, όταν τείνουν να κινηθούν
το ένα σε σχέση με το άλλο, αλλά παραμένουν ακίνητα.
12: Το σύνολο των διαδοχικών θέσεων, ως προς κάποιο σύστημα
αναφοράς, από τις οποίες διέρχεται ένα σώμα, δηλαδή η νοητή
συνεχής γραμμή που «χαράσσει» κάθε σημείο του σώματος
στις παραπάνω θέσεις.
14: Για ένα μέσο (νερό, αέρας κ.λπ.) εντός του οποίου κινείται
ένα σώμα ονομάζεται η δύναμη που δέχεται το σώμα από
το μέσο αυτό. Π.χ. για τον αέρα είναι η δύναμη που δέχεται
ένα σώμα που κινείται μέσα σ’ αυτόν και έχει κατεύθυνση
αντίθετη από την κατεύθυνση της κίνησης και μέτρο που
εξαρτάται από την πυκνότητα του αέρα και από την ταχύτητα,
τις διαστάσεις και το σχήμα του σώματος.