Μὲ σπαραγμὸ κρατώντας τὴ βαριὰ καρδιά μου /βρῆκα τὸ πατρικό μου σπίτι νὰ κοιτάζει, / μὲς ἀπ᾿ τὶς φυλλωσιές, σὰν ἄλλοτε, τὴ δύση./ μὲ σπαραγμὸ κρατώντας τὴ βαριὰ καρδιά μου/ Γοργὰ τὸ νζάκι ἡ μάνα μου τρέχει ν᾿ ἀνάψει./ Κ᾿ ἐνῷ ἀπ᾿ τὴν πόρτα βλέπω τὶς γλυκές του λάμψεις,/ μὲ σπαραγμὸ κρατώντας τὴ βαριὰ καρδιά μου/ δὲ μπαίνω μέσα. Ἀπέξω κάθομαι καὶ κλαίω... " Ἐπιστροφή",Βρεττάκος