image/svg+xml Oι Προσωκρατικοί συνδύασαν τη φιλοσοφία με την επιστήμη, στην προσπάθειά τους να βρουν την αλήθεια και να αποκτήσουν τη γνώση για την αρχή ή την ουσία του κόσμου. Υπήρξαν ποιητές, νομοθέτες, πολιτικοί αλλά κυρίως επιστήμονες, αφού ασχολήθηκαν με την αστρονομία, τη γεωμετρία, τα μαθηματικά, τη θεωρητική μηχανική, την ιατρική. Υπήρξαν όμως και δάσκαλοι της ρητορικής και της φιλοσοφίας οι οποίοι ενθάρρυναν τους μαθητές τους να συζητούν και να αμφισβητούν, αναπτύσσοντας τις δικές τους ιδέες αλλά και την κριτική σκέψη. Oι σημαντικότεροι Προσωκρατικοί ήταν:O Θαλής, ο Αναξίμανδρος και ο Αναξιμένης, γνωστοί ως Ίωνες ή Μιλήσιοι, ο Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος και ο Πυθαγόρας ο Σάμιος. Όλοι αυτοί έζησαν και έδρασαν τον 6ο αιώνα π.Χ. Aσχολήθηκαν κυρίως με την αρχή του κόσμου.O Παρμενίδης και ο Ζήνων, οι γνωστοί ως Ελεάτες, ο Ηράκλειτος ο Εφέσιος, ο Εμπεδοκλής ο Ακραγαντίνος, ο Αναξαγόρας ο Κλαζομένιος, ο Λεύκιππος και ο Δημόκριτος από τα Άβδηρα της Θράκης. Όλοι αυτοί έζησαν και έδρασαν τον 5ο αιώνα π.Χ. και ασχολήθηκαν κυρίως με τη δομή του κόσμου. 624 π.Χ. - 546 π.Χ. Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και ο αρχαιότερος των προσωκρατικών, ο πρώτος των επτά σοφών της αρχαιότητας, μαθηματικός, φυσικός, αστρονόμος, μηχανικός, μετεωρολόγος, ιδρυτής της Ιωνικής Σχολής της φυσικής φιλοσοφίας στη Μίλητο Α.Γεωμετρία: Με το Θαλή, φαίνεται ότι το σχήμα γίνεται για πρώτη φορά στην ιστορία, αντικείμενο μελέτης και μαθηματικού στοχασμού.Χρησιμοποιώντας το μήκος και τη σκιά ενός ραβδιού, υπολόγισε το ύψος της Μεγάλης Πυραμίδας της Αιγύπτου, προκαλώντας, όπως λέει ο Πλούταρχος, το θαυμασμό του Φαραώ Άμασι Β.Αστρονομία: 1)Η Γη είναι επίπεδη, σε σχήμα κυκλικού δίσκου και επιπλέει σε έναν απέραντο Ωκεανό και αποτελεί τη βάση μιας ημισφαιρικής φυσαλίδας αέρα, που είναι ο Ουράνιος Θόλος.2)Η έκλειψη του Ηλίου είναι αποτέλεσμα της εισόδου της Γης στη σκιά, της φωτιζόμενης, από τον Ήλιο, Σελήνης.28 Μαϊου 585πΧ, έγινε στην Ιωνία, έκλειψη Ηλίου. Την έκλειψη αυτή, είχε προβλέψει αρκετό καιρό πριν ο Θαλής. "« Γνῶθι σεαυτόν»" «Το νερό είναι η αρχή των πάντων». ΤΟ ΘΕΩΡΗΜΑ ΤΟΥ ΘΑΛΗ Α)Ο Αναξίμανδρος εξήγησε την δημιουργία του κόσμου εκκινώντας από το άπειρο. Από το άπειρο ξεχώρισε μια φλόγα και ο νεφελώδης αέρας. Στον πυρήνα του νεφελώματος συμπυκνώθηκε η Γη, ενώ φλόγα έζωνε τον αέρα. Κατόπιν η πύρινη σφαίρα εξερράγη και διαλύθηκε σε κύκλους τυλιγμένους από νεφελώδη αέρα. Οι κύκλοι απλώθηκαν και σχημάτισαν τα ουράνια σώματα. Β)Επίκεντρο της φιλοσοφίας του Αναξίμανδρου είναι το άπειρον, ένα άπειρο όμως που πιθανώς προσλαμβάνει δύο ερμηνείες:άπειρον α+πέρας = χωρίς τέλοςάπειρον α+περάω =αδιαπέραστο Γ)Επινόησε το πρώτο ηλιακό ημερολόγιο, σχεδίασε τον πρώτο χάρτη της έως τότε γνωστής γης και ασχολήθηκε με βιολογικά, αστρονομικά και κοσμολογικά ζητήματα. 580-528πΧ "Όπως η ψυχή μας, που είναι αέρας μας συγκρατεί,έτσι πνεύμα και αέρας περιέχει και συγκρατεί τον κόσμο όλο." Δ)Η εικόνα που έχει ο Αναξίμανδρος για τον κόσμο είναι βασισμένη σε μαθηματικές έννοιες. Ο κόσμος ως Όλον έχει μορφή σφαίρας και στο κέντρο του είναι τοποθετημένη η γη, που έχει μορφή κυλίνδρου και το πλάτος της είναι τριπλάσιο από το βάθος της.Η γη αιωρείται στο σύμπαν και δεν μεταβάλλει ποτέ τη θέση της - ούτε είναι ριζωμένησε ένα στέρεο υπόβαθρο, όπως λέει η μυθική κοσμολογία.Εφόσον η γη είναι τοποθετημένη στο κέντρο, έχει συμμετρική απόσταση από όλα στη σφαίρα του σύμπαντος. Ενώ η γη αιωρείται, ο ήλιος, η σελήνη και τα άστρα κινούνται κυκλικά. 580-496πΧ Ο Πυθαγόρας, υπήρξε σημαντικός Έλληνας φιλόσοφος,μαθηματικός, γεωμέτρης, θεωρητικός της μουσικής και ιδρυτής της πυθαγόρειας σχολής. Είναι ο κατεξοχήν θεμελιωτής των ελληνικών μαθηματικών και δημιούργησε ένα άρτιο σύστημα για την επιστήμη των ουρανίων σωμάτων, που κατοχύρωσε με όλες τις σχετικές αριθμητικές και γεωμετρικές αποδείξεις.Για τον Πυθαγόρα και τουςυποστηρικτές του, τους πυθαγόρειους η ουσία των πραγμάτων βρίσκεται στουςαριθμούς και στις μαθηματικές σχέσεις. Όπου οι αριθμοί και οι μαθηματικές σχέσειςείναι οι νόμοι που διέπουν τον φυσικό αλλά και τον πνευματικό μας κόσμο.Η μεγάλη προσφορά της σκέψης των Πυθαγορείων είναι η εισαγωγή στη σκέψη της έννοιας της αρμονίας. "ΜΗΔΕΙΣ ΑΓΕΩΜΕΤΡΗΤΟΣ ΕΙΣΙΤΩ" ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟΣ ΣΧΟΛΗ ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΟ ΘΕΩΡΗΜΑΣε ένα ορθογώνιο τρίγωνο, το τετράγωνο της υποτείνουσας ισούται με το άθροισμα των τετραγώνων των δύο κάθετων πλευρών. ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Ο ΣΑΜΙΟΣ ΑΝΑΞΙΜΕΝΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ 611-547πΧ ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ 540-480πΧ Μέσα στον Λόγο, ο Ηράκλειτος, δένει ένα μόνο υλικό στοιχείο, το πυρ. Η ύπαρξη του πυρός δημιουργεί μαζί με τον Λόγο ένα κόσμο άπειρο, άναρχο, ανώλεθρο, αυτορυθμιζόμενο που μετατρέπεται σε ποικίλες μορφές. Ο κόσμος αυτός είναι η αρμονία των αντιθέσεων. Οι αντιθέσεις δημιουργούν την ενότητα των πάντων με τη σύνθεση τους. "Τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ'αυτό μένειν" "Ο χαρακτήρας του κάθε ανθρώπου είναι η μοίρα του" ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ Ο ΑΚΡΑΓΑΝΤΙΝΟΣ 494-430πΧ Στο Περί Φύσεως προσπαθεί να δώσει τις βασικές αρχές της φυσικής φιλοσοφίας του, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από την εναλλασσόμενη κυριαρχία της Φιλίας (=Φιλότης) και της Διαμάχης (=Νείκος) πάνω στα τέσσερα ριζώματα (=πυρ, αήρ, ύδωρ, γη). Η ουσία του σύμπαντος νοείται από τον Εμπεδοκλή σε μια δίχως τέλος μεταλλαγή καταστάσεων από το ένα στα πολλά και από τα πολλά στο ένα. Ο Εμπεδοκλής απορρίπτει τη γένεση και τη φθορά. Στη θέση τους χρησιμοποιεί δύο άλλες έννοιες που τις περιγράφει ως μείξη (γέννηση) και χωρισμός (φθορά) «αγέννητων στοιχείων». Κρατά το μηδέν έξω από τον κόσμο και ανάγει την γέννηση του κόσμου και τις κοσμικές μεταβολές σε τέσσερις θεμελιώδεις υποστάσεις, ισοδύναμες μεταξύ τους. Αυτές οι υποστάσεις είναι τα «ριζώματα», δηλαδή η γη, το νερό, η φωτιά και ο αέρας. Τα ριζώματα, αντίθετα από τα φυσικά στοιχεία δεν χάνουν την ταυτότητά τους. Οι δε μεταξύ τους σχέσεις διέπονται από την επιδραση δύο κοσμικών δυνάμεων, που είναι επίσης αγέννητες και αιώνιες, της φιλότητας, (έλξης και συνένωσης) και του νείκους, (έχθρας διάσπασης και διάλυσης). ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ 515-440πΧ Θεωρείται η πλέον πρωτότυπη μορφή της προσωκρατικής σκέψης. Σε αντίθεση με τους Ίωνες φυσιολόγους δεν αναζητά την ενότητα του κόσμου σε μια φυσική ουσία, αλλά στην ίδια την «οντότητα» των πραγμάτων που μας περιβάλλουν, στο είναι όλων των όντων και όλων των πραγμάτων. Πιστεύει πως η αρχή που κυριαρχεί στη φύσηείναι η Δίκη(=Δικαιοσύνη) Σύμφωνα με τον Παρμενίδη ο κόσμος:ούτε γεννήθηκε ποτέούτε μεταβάλλεταιούτε κινείταιούτε είναι δυνατόν να χαθεί.Αποδέχεται λοιπόν τη μοναδικότητα, την ενότητα και την αιωνιότητα του κόσμου, όπως την ορίζει ο Ηρακλείτος, αρνείται όμως ότι στον κόσμο αυτό επικρατεί αλλαγή και κίνηση. ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ 460-390πΧ Το αδιαίρετο του ατόμου: Μια από τις βασικές ιδιότητες που αποδίδονται στα άτομα είναι η μη διαιρετότητα τους. Άλλωστε η λέξη ά-τομο αυτό σημαίνει, δηλαδή κάτι το οποίο δεν επιδέχεται τομή, διαίρεση. Το μη διαιρετό των ατόμων αποτελεί αναγκαία συνθήκη για τη διατήρηση της αιωνιότητας της ύπαρξής τους: αν τέμνονταν, θα διαιρούνταν σε άλλα σώματα, επομένως θα έπαυαν να υπάρχουν. ΟΙ ΠΡΟΣΩΚΡΑΤΙΚΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ Έχει διατυπώσειτο περ'ιφημο θεώρημα ΑΣΧΟΛΗΘΗΚΕ: ΕΠΟΜΕΝΟΣ: ΑΚΟΜΗ: ΤΕΛΟΣ: ΕΠΕΤΑΙ: Ο Αναξιμένης πίστευε πως η γη δημιουργείται μέσω της πύκνωσης του αέρα και συγκρατείται από αυτόν, ενώ ο ήλιος και τα υπόλοιπα ουράνια σώματα αποτελούνται από αναθυμιάσεις της γης, είναι επίπεδα σαν φύλλα και περιστρέφονται γύρω απ' τη γη, όπως ένα καπέλο γύρω από ένα κεφάλι. ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ:Με πύκνωση ή αραίωση,του αέρα δημιουργείται η γη, η φωτιά και το νερό Τώρα θα δούμετους φιλοσόφους που ασχολήθηκαν με τηδομη του κόσμου Οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι είναι μια φιλοσοφική, θρησκευτική και πολιτική σχολή που ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ από τον Πυθαγόρα τον Σάμιο στον Κρότωνα της Κάτω Ιταλίας. Η κοινότητα στεγαζόταν σε ένα μεγάλο οίκημα, το Ομακοείον, όπου ο Πυθαγόρας δίδασκε τους -και των δύο φύλων- μαθητές του. Η διδασκαλία γινόταν με προφορικό τρόπο και οι προϋποθέσεις για την είσοδο των μαθητών ήταν αυστηρές. Ο μαθητής έπρεπε να υιοθετήσει έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο ζωής, να ασκηθεί στην εγκράτεια, να τηρεί απόλυτη σιωπή για κάποια έτη, να απέχει από συγκεκριμένες τροφές και να κάνει καθαρμούς Δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι για δεύτερη φορά», έλεγε ο Ηράκλειτος αποκαλύπτοντας το αρχιμήδειο σημείο της σκέψης του: τη ροή των πάντων και τη συνεχή αλλαγή. Και ο τελευταίος από τους Προσωκρατικούς: Πίστευε ότι η ύλη αποτελείται από αδιάσπαστα, αόρατα στοιχεία, τα άτομα. Επίσης ήταν ο πρώτος που αντιλήφθηκε ότι ο Γαλαξίας είναι το φως από μακρινά αστέρια. Ήταν ανάμεσα στους πρώτους που ανέφεραν ότι το Σύμπαν έχει και άλλους «κόσμους» και μάλιστα ορισμένους κατοικημένους. Ο Δημόκριτος ξεκαθάριζε ότι το κενό δεν ταυτίζεται με το τίποτα (μη ον), είναι δηλαδή κάτι το υπαρκτό. "Πόλεμος πατήρ πάντων" "Η φτώχεια στα δημοκρατικά καθεστώταείναι τόσο προτιμότερη από την ευημερία που εξασφαλίζουν οι τύραννοι όσο προτιμότερη είναι η ελευθερία από τη δουλεία" ΣΟΦΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΣΟΦΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ H σοφιστική ήταν μια πνευματική και κοινωνική κίνηση που εκδηλώθηκε στα μέσα του 5ου αι. π.Χ. στην αρχαία Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα του Περικλή. Ήταν αποτέλεσμα της οικονομικής, πολιτικής και πνευματικής άνθισης της πόλης της Aθήνας και της ανάδειξής της σε κέντρο της ελληνικής παιδείας. Συνεχίζει τη φιλοσοφία των Προσωκρατικών και τερματίζεται με τη διδασκαλία του Σωκράτη και του Πλάτωνα οι οποίοι τους άσκησαν κριτική. O Πλάτων, μάλιστα, θεωρούσε ότι οι σοφιστές και οι ρήτορες δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να παραπλανούν και να κολακεύουν το πλήθος. Εκπρόσωποι της σοφιστικής κίνησης του 5ου αι. π.Χ. ήταν οι Σοφιστές, εμπνευσμένοι στοχαστές με μεγάλη εγκυκλοπαιδική μόρφωση, με οξύ και ανήσυχο πνεύμα. Δίδασκαν κοσμολογία, μαθηματικά, γραμματική, ερμηνεία ποιητών, μυθολογία, φιλοσοφία της θρησκείας και ιστορία του πολιτισμού. Γνώριζαν την ιατρική και τη μαντική τέχνη Ήταν πλανόδιοι δάσκαλοι της έντεχνης χρήσης του λόγου, δηλαδή της ρητορικής, που την ανέδειξαν σε τέχνη της πειθούς και του επιχειρήματος. Συνέδεσαν τη ρητορική με την πολιτική δράση και δίδασκαν με αμοιβή όσους νέους επιθυμούσαν να μάθουν πώς να σκέφτονται και να αγορεύουν καλά, ώστε να κατορθώσουν να κυριαρχούν στην πολιτική ζωή.. Oι Σοφιστές κατάγονταν από διάφορα κέντρα του ελληνισμού. Ήταν σύγχρονοι του Σωκράτη αλλά και των νεότερων Προσωκρατικών (Aναξαγόρας, Δημόκριτος, Aρχέλαος κ.ά.). ο Πρωταγόρας από τα Άβδηρα (περ. 490/80-420/11 π.Χ.), ο Πρόδικος από την Κέα (460-400 π.X.), ο Ιππίας από την Ήλιδα (δεύτερο μισό του 5ου αι. π.Χ.), ο Αντιφών από την Αθήνα (480-411 π.Χ.), ο Θρασύμαχος από τη Χαλκηδόνα της Προποντίδας (δεύτερο μισό του 5ου αι. π.X.), ο Κριτίας από την Αθήνα (ακμή: τελευταίο τέταρτο 5ου αι. – θάνατος: 403 π.X.), ο Γοργίας από τους Λεοντίνους της Σικελίας (περ. 483/80-376/5 π.X.), ο Αλκιδάμας από την Eλαία της M. Aσίας (πρώτο μισό του 4ου αι. π.X.). Tο συγγραφικό έργο των Σοφιστών το γνωρίζουμε από τα λίγα σωζόμενα αποσπάσματα των έργων τους. Επίσης το γνωρίζουμε από τους ομώνυμους διαλόγους του Πλάτωνα (λ.χ. Πρωταγόρας, Γοργίας, Ιππίας Μείζων), καθώς και από άλλα έργα του (Πολιτεία, Θεαίτητος, Σοφιστής), αλλά και από έργα του Αριστοτέλη.Πολλές αντιλήψεις τους βρίσκονται σε ρητορικά κείμενα των αττικών ρητόρων, σε τραγωδίες του Σοφοκλή και του Ευριπίδη και σε κωμωδίες του Αριστοφάνη. ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ 485-415πΧ Γύριζε στις διάφορες ελληνικές πόλεις και δίδασκε έναντι αδράς αμοιβής την τέχνητης ευβουλίας, δηλ. του τρόπου με τον οποίο θα μπορούσε κανένας να πάρει τις άριστες αποφάσεις για τη ζωή του.Στον Πρωταγόρα φαίνεται να οφείλεται και ένας νόμος των Θουρίων, που υποχρέωνε την πολιτεία να αναλαμβάνει τη δαπάνη για τη διδασκαλία της ανάγνωσης και της γραφής στα παιδιά όλων των πολιτών ανεξάρτητα, ίσως, από την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους. "Μ' αυτά λοιπόν τα εφόδια ζούσαν τον πρώτο καιρό οι άνθρωποι σκόρπιοι· πολιτείες δεν υπήρχαν. Το αποτέλεσμα ήταν να τους αφανίζουν τα θηρία [...] ένιωσαν έτσι την ανάγκη να συγκεντρώνονται και να χτίζουν πολιτείες για να σωθούν. Κάθε φορά όμως που συγκεντρώνονταν αδικούσαν ο ένας τον άλλο, γιατί δεν κάτεχαν την πολιτική τέχνη, με αποτέλεσμα να σκορπίζονται πάλι και να αφανίζονται. Τότε ο ∆ίας, που ανησυχούσε μήπως το γένος μας χαθεί ολότελα από το πρόσωπο της γης, στέλνει τον Ερμή να φέρει στους ανθρώπους την αιδώ και τη δικαιοσύνη, για να μονοιάσουν οι πολιτείες και να φιλιώσουν οι άνθρωποι".O μύθος του Πρωταγόρα για τη συγκρότηση της πολιτικής κοινωνίας Ο ΜΥΘΟΣΤΟΥΠΡΟΜΗΘΕΑ 483-385πΧ ΓΟΡΓΙΑΣ Πρόθεση του Γοργία ήταν να κάνει τους μαθητές του ικανούς να πείθουν τους συνομιλητές τους.Το μέσο για την επιτυχία αυτού του σκοπού ήταν ο λόγος (η ρητορική ικανότητα, η πειθώ διά του λόγου). Κατά τη γνώμη του ο λόγος ήταν ο βασιλιάς των επιστημών, αφού μόνο όποιος τον κατέχει μπορεί να χρησιμοποιήσει και τις άλλες γνώσεις του. (1) Ευκοσμία είναι για την πόλη οι γεροί άντρες, για το σώμα η ομορφιά, για την ψυχή η σοφία, για την πράξη η αρετή, για το λόγο η αλήθεια τα αντίθετά τους ακοσμία. Τον άντρα και τη γυναίκα, το λόγο και την πράξη,την πόλη και το πράγμα που αξίζουν τον έπαινο πρέπει με επαίνους να τα τιμάμε, ενώ τα ανάξια να τα κατακρίνουμε· γιατί είναι εξ ίσου σφάλμα όσο και αμάθεια να κατακρίνει κανείς τα αξιέπαινα και να επαινεί τα αξιοκατάκριτα...(6) Έκανε όσα έκανε είτε από θέλημα της Τύχης και απόφαση των θεών και της Ανάγκης προσταγή, είτε επειδή αρπάχτηκε με τη βία, είτε επειδή πείσθηκε με λόγια, είτε επειδή από τη θωριά ερωτεύτηκε. Αν λοιπόν είναι το πρώτο, πρέπει την ευθύνη να την έχει μόνο ο υπαίτιος· γιατί είναι αδύνατον η προαπόφαση του θεού να εμποδιστεί από την ανθρώπινη προνοητικότητα. Αφού από τη φύση του το ανώτερο δεν εμποδίζεται από το κατώτερο, παρά το κατώτερο κυριαρχείται και καθοδηγείται από το ανώτερο, και το ανώτερο κυβερνά ενώ το κατώτερο ακολουθεί....(7) Αν όμως την άρπαξαν με τη βία και άσκησαν πάνω της βία παράνομη και προπηλακίσθηκε άδικα, είναι φανερό ότι αυτός που την άρπαξε της έκανε με την προσβολή του κακό, ενώ εκείνη, που την άρπαξαν, υπέφερε από την προσβολή. Αξίζει λοιπόν ο βάρβαρος που διέπραξε το βάρβαρο εγχείρημα, και με το λόγο και με το νόμο και με τις πράξεις, και να κατηγορηθεί με το λόγο και να ατιμασθεί με το νόμο και να τιμωρηθεί με πράξεις· ενώ αύτη που έπεσε θύμα βίας και στερήθηκε την πατρίδα της και απορφανίστηκε από τους φίλους της, τί, δεν είναι σωστό να τη λυπηθούμε μάλλον παρά να την κακολογούμε; Γιατί αυτός διέπραξε πράγματα φοβερά, ενώ εκείνη τα υπέστη· είναι λοιπόν σωστό να την πονέσουμε αυτήν και να μισήσουμε εκείνον....Γοργίας, Ελένης εγκώμιον[μτφρ. Ν. Μ. Σκουτερόπουλος] Dante Gabriel Rossetti, Η Ελένη της Τροίας (1863). Ο ζωγράφος έζησε στην Aγγλία τον 19ο αι. και ανήκει στους προ-ραφαηλίτες ζωγράφους, οι οποίοι λάτρευαν την ομορφιά. Η Ελένη αποτέλεσε το τέλειο πρόσωπο για ένα από τα πιο γνωστά αλληγορικά πορτρέτα του. ΠΡΟΔΙΚΟΣ 470-399πΧ Φημιζόταν για την ρητορική του τέχνη και την σοφία, εξ ου και η φράση «σοφότερος Προδίκου».Στον Πρόδικο αποδίδεται η περίφημη αφήγηση για την εκλογή του Ηρακλή, που αποτελούσε μέρος του έργου του Ώραι και αναφέρεται στην εκλογή του Ηρακλή ανάμεσα στην Αρετή και την κακία που μας έχει παραδοθεί η σχετική αλληγορία μεταπλασμένη από τον Ξενοφώντα στα απομνημονεύματά του. "Τον ήλιο και το φεγγάρι και τα ποτάμια και τις πηγές και γενικά όλα όσα επενεργούν ευεργετικά στη ζωή οι παλαιοί τα εξέλαβαν, λόγω της ωφελιμότητάς τους, για θεούς, ακριβώς όπως οι Αιγύπτιοι τον Νείλο". ΑΝΤΙΦΩΝ 480-411πΧ Με βάση κάποια αποσπάσματα από τα έργα του Περί Ομονοίας και Αλήθεια φαίνεται ότι ο Αντιφώντας πέρα από την ισότητα των ανθρώπων δίδασκε ένα μετριοπαθή ηδονισμό: σύμφωνα με τη θεωρία του ο άνθρωπος όφειλε να επιδιώκει την ηδονή, την ευχαρίστηση, και να αποφεύγει ό,τι του προξενεί δυσαρέσκεια και πόνο· επειδή όμως αυτό δε θα μπορούσε να επιτευχθεί σε μια αναρχούμενη κοινωνία, γι’ αυτό θα έπρεπε οι νόμοι να γίνονται σεβαστοί, μολονότι πολλές φορές καταπιέζουν την ανθρώπινη φύση. Oι Σοφιστές θεωρούνται οι πιο ρηξικέλευθοι και καινοτόμοι στοχαστές της αρχαίας Ελλάδας. Δημιούργησαν κίνηση ιδεών και ανέπτυξαν έναν γόνιμο διάλογο μεταξύ των φιλοσόφων και των διανοουμένων της εποχής. Στηρίχτηκαν στην εμπειρία και στον λόγο, άσκησαν κριτική στον μυθικό και θρησκευτικό τρόπο σκέψης και υποστήριξαν την κοινωνική ισότητα. Για τον λόγο αυτόν, τον 19ο αιώνα τούς χαρακτήρισαν ως «Διαφωτιστές» και τη σοφιστική κίνηση ως τον «Αρχαίο Ελληνικό Διαφωτισμό». ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ
1
  1. ΑΦΙΣΑ
  2. ΕΙΣΑΓΩΓΗ
  3. ΘΑΛΗΣ 1
  4. ΘΑΛΗΣ 2
  5. ΘΑΛΗΣ ΘΕΩΡΗΜΑ
  6. ΘΑΛΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΑ
  7. ΘΑΛΗΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑ
  8. ΘΑΛΗΣ ΜΗΧΑΝΙΚΗ
  9. ΕΠΟΜΕΝΟΣ
  10. ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ
  11. ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣ Α
  12. ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣΒ
  13. ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣΓ
  14. ΑΝΑΞΙΜΑΝΔΡΟΣΔ
  15. ΑΝΑΞΙΜΕΝΗΣ Α
  16. ΑΝΑΞΙΜΕΝΗΣ Β
  17. ΑΝΑΞΙΜΕΝΗΣΓ
  18. ΔΟΜΗ ΚΟΣΜΟΥ
  19. ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Α
  20. ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Β
  21. ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Γ
  22. ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ Δ
  23. ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΒΙΝΤΕΟ
  24. ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ
  25. ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Α
  26. ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Β
  27. ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ Γ
  28. ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣΔ
  29. ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ
  30. ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ Α
  31. ΕΜΠΕΔΟΚΛΗΣ Β
  32. ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ
  33. ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ Α
  34. ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ Β
  35. ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ Γ
  36. ΠΑΡΜΕΝΙΔΗΣ Δ
  37. ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ
  38. ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ Β
  39. ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ Β
  40. ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ΒΙΝΤΕΟ
  41. ΣΟΦΙΣΤΕΣ
  42. ΣΟΦΙΣΤΕΣ Α
  43. ΣΟΦΙΣΤΕΣ Β
  44. ΣΟΦΙΣΤΕΣ Γ
  45. ΣΟΦΙΣΤΕΣ Δ
  46. ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ
  47. ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ Α
  48. ΠΡΩΤΑΓΟΡΑΣ Β
  49. ΓΟΡΓΙΑΣ
  50. ΓΟΡΓΙΑΣ Α
  51. ΓΟΡΓΙΑΣ Β
  52. ΠΡΟΔΙΚΟΣ
  53. ΠΡΟΔΙΚΟΣ Α
  54. ΑΝΤΙΦΩΝ
  55. ΑΝΤΙΦΩΝ Α
  56. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ