Μια πρόταση για τους διορισμούς των εκπαιδευτικών

 
 Teach 18/03/2004

Αναγκάζομαι εκ των πραγμάτων να επανέλθω στο θέμα των διορισμών: το προηγούμενο κείμενό μου (Ας μιλήσουμε για το ΑΣΕΠ) είχε την τιμή να σχολιαστεί πολύ (και να παρερμηνευτεί ακόμη περισσότερο), πράγμα που δείχνει ότι το θέμα, όχι απλώς απασχολεί, αλλά καίει· μάλιστα καίει τόσο που ορισμένους τούς τυφλώνει.
Ας ξεκαθαρίσουμε λοιπόν τα πράγματα:
Με τα σημερινά δεδομένα, η επετηρίδα ως κριτήριο διορισμού ΘΑ ΑΠΕΚΛΕΙΕ ΕΝΤΕΛΩΣ από τους διορισμούς όσους «γεννήθηκαν αργά», μετά το 1970 (για τις περισσότερες ειδικότητες εκπαιδευτικών).
Η προϋπηρεσία ως μοναδικό κριτήριο διορισμού ΘΑ ΑΠΕΚΛΕΙΕ ΕΝΤΕΛΩΣ από τους διορισμούς πολλών ειδικοτήτων όσους δεν απέκτησαν μέχρι τώρα. Ο φιλόλογος, ο μαθηματικός, ο θεολόγος, η/ο νηπιαγωγός, ο φυσικο-χημικο-βιολογο-γεωλόγος (!!!) κτλ. που δεν έχει σήμερα προϋπηρεσία δε θα αποκτήσει ποτέ (κι αν αποκτήσει θα μπει στον ενιαίο πίνακα σε σειρά μη διορίσιμη).
Ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ, έτσι όπως εφαρμόστηκε μέρχρι σήμερα ΑΔΙΚΕΙ πολλούς από τους παλιούς πτυχιούχους: ο υποφαινόμενος, που μπήκα πρώτα για 10 χρόνια «στον πάγο» (επετηρίδα) κι έπειτα υποχρεώθηκα να διαγωνιστώ, στα 32 μου, με δυο παιδιά ήδη, δεν αδικήθηκα έναντι των νέων, που ήδη από τα 22 τους έχουν αυτήν τη δυνατότητα; Οι ρυθμίσεις για το δεκαεξάμηνο και για τη μοριοδότηση της προϋπηρεσίας γενικότερα δεν έλυσαν αυτό το πρόβλημα, διότι υπήρχαν και παλιοί χωρίς προϋπηρεσία· μάλιστα οι τελευταίοι αδικήθηκαν επιπλέον με αυτές τις ρυθμίσεις, διότι βρέθηκαν ξαφνικά σε δυσχερέστερη ακόμη θέση.
Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Όλοι να φωνάζουν.
Ποιο είναι το ηθικόν συμπέρασμα;
Μήπως, για να αποκαστήσουμε τους παλιούς που αδικούνται, πρέπει να καταργήσουμε το διαγωνισμό; Δηλαδή να καταργήσουμε ένα σύστημα που ΑΔΙΚΕΙ κάποιους, για να διεκδικήσουμε ένα άλλο που ΑΠΟΚΛΕΙΕΙ (ας προσέξουμε τη διαφορά) κάποιους άλλους;
Μήπως πρέπει να αδιαφορήσουμε;
Ή μήπως υπάρχει δυνατότητα για ένα σύστημα διορισμών που ούτε αποκλείει τον έναν ούτε αδικεί τον άλλον; Κατά τη γνώμη μου υπάρχει. Διατυπώνω λοιπόν (για πολλοστή φορά) μια πρόταση:
Ενιαίο σύστημα διορισμών για μόνιμους και αναπληρωτές με ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ πίνακα στον οποίον κατατάσσονται όλοι με βάση τα μόρια που θα λαμβάνουν από έναν βελτιωμένο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ (είπαμε, χωρίς αυτόν δημιουργούνται αυτομάτως αποκλεισμοί), από την ΠΡΟΫΠΗΡΕΣΙΑ (περίπου όπως και σήμερα), αλλά και από την ΠΑΛΑΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΤΥΧΙΟΥ (ώστε να μην αδικούνται οι παλιοί), την ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (όσοι απέκτησαν παιδιά περιμένοντας την επετηρίδα διαγωνίζονται στο ΑΣΕΠ με άνισες συνθήκες), ίσως και την επιτυχία σε προηγούμενο διαγωνισμό και οποιαδήποτε άλλη παράμετρο υποδείξουν οι συνάδελφοι μετά από διάλογο. Διάλογος άλλωστε θα χρειαζόταν και για να προσδιοριστεί η αναλογία της μοριοδότησης.
Τα παραπάνω θα συνέθεταν κάπως τις συγκρουόμενες σήμερα δυνάμεις, θα συμβίβαζαν δίκαια, πιστεύω, τις διαγκωνιζόμενες «φυλές των αδιορίστων» (έκφραση μιας εφημερίδας, για να μην παρεξηγηθώ ). Αν, πάλι, κάθε ομάδα αδιορίστων κοιτάζει μόνο το δικό της πρόβλημα, τότε απλώς θα υπερισχύει η πιεστικότερη (βλ. ΠΕΑ), θα αφήσουμε δηλαδή το νόμο της πολιτικής ζούγκλας να βασιλεύει.

Με εκτίμηση προς όλους τους συναδέλφους

Παύλος Βελιτζέλος
Φιλόλογος