Διδασκαλία δεν είναι απλά οι δραστηριότητες που σχεδιάζονται και οι ενέργειες που γίνονται για την ενθάρρυνση της μάθησης των μαθητών. Η αναφορά του ΥΠΕΠΘ στον προσδιορισμό των αρμοδιοτήτων και των υποχρεώσεων των εκπ/κών είναι: η επιστημονική τους κατάρτιση, η διαρκής επιμόρφωση και μετεκ/ση, Η σωστή εφαρμογή του αναλυτικού προγράμματος, η καλλιέργεια σωστού παιδαγωγικού κλίματος στο σχολείο και στην τάξη, η διεξαγωγή της διδασκαλίας ανάλογα με τις αφομοιωτικές ικανότητες των μαθητών και με στόχο την ανάπτυξη της κριτικής τους σκέψης, της ατομικής και κοινωνικής τους συνείδησης, των πνευματικών και σωματικών ικανοτήτων τους, η εφαρμογή των οδηγιών των Σχολικών συμβούλων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της μάθησης της αγωγής, η σωστή συμπεριφορά προς τους μαθητές, η ανάπτυξη διαπροσωπικών σχέσεων μεταξύ τους, με τους γονείς και τους μαθητές, η συμβολή στην οργάνωση της σχολικής ζωής, η θετική και ουσιαστική συμμετοχή στα όργανα διοίκησης του σχολείου και η διαρκής προσπάθεια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της εκπαίδευσης, η συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση και με όλους τους φορείς Επιστημονικούς και κοινωνικούς που μετέχουν στην εκπ/κή διαδικασία, καθώς επίσης και η διατύπωση των προσωπικών τους απόψεων σε όλα τα συλλογικά όργανα ,στα οπία μετέχουν, για την βελτίωση γενικά των εκπ/κών πραγμάτων.

          Τα σχολεία είναι πολύ τυποποιημένοι χώροι. Ο καθημερινός προγραμ/τισμός των διδακτικών περιόδων και των διδακτικών δραστηριοτήτων ενσωματώνει στοιχεία τελετουργικότητας. Η οργάνωση του σχολικού χρόνου, του σχολικού χώρου, και των σχολικών δραστηριοτήτων συνιστούν βασικές παραμέτρους της εκπ/κής δομής στα πλαίσια της οποίας οι εκπαι/κοί δίνουν πρακτικές λύσεις και στις αντιφάσεις και στα διλήμματα που αντιμετωπίζουν. Οι όποιες αλλαγές στην εκπ/κή δομή επηρεάζουν και τους όρους εργασίας των εκπ/κών οι οποίοι δεν αντιδρούν ως παθητικοί αποδέκτες.

               Απ? αυτή την άποψη αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον τα ζητήματα που αναφέρονται στους όρους εργασίας των εκπ/κών, στην άσκηση ελέγχου στο χώρο της εργασίας και στις πρακτικές που υιοθετούν κατά την διεκπεραίωση της διδασκαλίας. Η διδασκαλία ως έργο και εργασιακή διαδικασία μελετάται σε σχέση με τα ευρύτερα δομικά, οικονομικά και κοινωνικά πλαίσια. Έτσι, αναγνωρίζεται η βασική σημασία που έχουν οι συγκρούσεις και αντιφάσεις στη κατανόηση των αλλαγών που παρατηρούνται στην εκπ/κή διαδικασία. Η εντατικοποίηση, σήμερα, υποδηλώνει ένα ενδιαφέρον για την ποιότητα του προσφερόμενου διδακτικού έργου. Εξάλλου, εγκύκλιοι, βιβλία του δασκάλου, η ανεργία των εκπ/κών, η ενδεχομένη κατάργηση της επετηρίδας, η αξιολόγηση όλων και για όλα, έχουν σημαντικές επιπτώσεις στους όρους εργασίας των εκπ/κών. Οι ίδιες οι εξελίξεις και οι αλλαγές που σημειώνονται στην εκπ/ση ενισχύουν την άποψη ότι η διδασκαλία δεν είναι θέμα τεχνικής και μεθόδου, όσο ένα ζήτημα με πολλαπλές κοινωνικές και πολιτικο-ιδεοολογικές προεκτάσεις.