Η βιβλιοθήκη του 9ου Γυμνασίου Βόλου

Περιπέτειες των φίλων

Μέρα 2η..

Έφτασε η ώρα των αποκριών. Οι δυο παρέες που τώρα πια είχαν γίνει μία, αναρωτιόντουσαν τι μπορούσαν να μεταμφιεστούν. Στο τραπέζι έπεσαν πολλές ιδέες όπως : γάτα, πάτερ, καουμπόις, ζορό κλπ. Μα καμία δεν έκανε. Η Βανέσα τότε είχε την ιδέα να ετοιμάσουν κάτι όλοι μαζί. Η ιδέα ήταν η εξής : ο Πέτρος να κάνει ότι είναι χτυπημένος και η Χαρά να είναι η νοσοκόμα, ο Αλέξανδρος να είναι ο αστυνόμος μαζί με την Βανέσα για βοηθό και η Ελπίδα με τον Φίλλιπο να ντυθούνε μεγάλοι πείθοντας ότι είναι οι γονείς του χτυπημένου Πέτρου. Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν με αυτή τη σκέψη και κατευθύνθηκαν προς τα μαγαζιά για να προμηθευτούν τις στολές και ότι άλλο ήταν απαραίτητο για την μεταμφίεσή τους.

Στο μαγαζί ήταν σαν χαμένοι. Ευτυχώς που βρέθηκε η πωλήτρια στον δρόμο τους και τους έδωσε  ένα χεράκι βοηθείας. Πρώτα από όλα διάλεξαν τη νοσοκόμα, δηλαδή τη στολή της Χαράς. Εκτός από το όνομα είχε και την χάρη. Πάντα χαρούμενη και ανυπόμονη. Στη συνέχεια, διάλεξαν τις στολές των αστυνομικών, του Αλέξανδρου και της Βανέσας με τα γκλομπ και τις χειροπέδες. Μετά βρήκαν τα ψεύτικα χέρια, το ψεύτικο αίμα, κουρελιασμένα ρούχα για τον χτυπημένο Πέτρο. Οι «μεγάλοι» της παρέας πήραν μόνο ένα μουστάκι και περούκες διότι αποφάσισαν να φορέσουν τα ρούχα των γονιαών τους, ώστε να είναι ακόμα πιο πειστικοί.

Η βραδιά έφτασε! Το σενάριο των κουστουμιών ήταν έτοιμο. Όλοι είχαν ετοιμαστεί και ξεκινήσει για το πάρτι-μασκέ. Μετά από λίγη ώρα όπου όλοι είχαν φτάσει στον χώρο αυτόν, οι μικροί «ηθοποιοί» μας πήραν τις θέσεις τους. Είχαν συνεννοηθεί κιόλας με τον υπεύθυνο των φώτων. Το σινιάλο ήταν να τρεμοπαίξουν τα φώτα, κι έτσι έγινε. Εμφανίστηκε ο χτυπημένος Πέτρος με αίμα στο κεφάλι και στα χέρια, με τα καταστρεμένα ρούχα του και τη νοσοκόμα Χαρά από το πλάι να του δίνει τις πρώτες βοήθειες. Στη συνέχεια, κατέφθασαν οι μπάτσοι αποφασισμένοι να βρουν ποιος δημιούργησε το ατύχημα, ενώ αργότερα ήρθαν και οι δυστυχισμένοι γονείς του παιδιού με τη μητέρα-Ελπίδα να κλαίει. Αχ αν ξέρατε τι τράβηξε για να βάλει αυτά τα κολήρια στα μάτια. Η Βανέσα με τον Αλέξανδρο υποδιούμενοι τους αστυωόμους ανέκριναν όλα τα παιδιά. Άλλα ήταν ντυμένα ζώα, άλλα τέρατα, άλλα πειρατές. Ήταν δύσκολο να διαλέξουν ποιος έφταιγε, όμως ο νταής του σχολείου, αυτός που ήταν υπεύθυνος για πολλές φοβισμένες καρδιές, αυτός θα ήταν ο εκλεκτός.

Στην προκειμένη περίπτωση το έκανε πιο εύκολο διότι είχε ντυθεί ληστής και ήταν ένα στοιχείο που μπορούσαν να πατήσουν επάνω. Του βάλανε χειροπέδες και αρχίσανε τις ερωτήσεις. Ο υποτιθέμενος ληστής έλεγε ότι δεν μπορούν να ρίξουν το φταίξιμο πάνω του μόνο και μόνο επειδή έχει αυτή τη στολή.

Όταν το αστείο παρατράβηξε κάνοντας το παιδί αυτό να κλάψει, πράγμα που δεν είχε συμβεί ποτέ στο παρελθόν, τα παιδιά αποκαλύφθηκαν και είπαν : «Είδες τώρα πως κάνεις τα άλλα παιδιά να νιώθουν. Εμείς όμως σταματάμε τώρα γιατί δεν θέλουμε να καταντήσουμε σαν εσένα». Το πάθημα του έγινε μάθημα. Ποτέ ξανά δεν ενόχλησε τα άλλα παιδιά. Στην αίθουσα όλοι χειροκροτούσαν τα παιδιά για το σενάριο που σκέφτηκαν για να εκδικηθούν τον νταή. Μπορεί αυτοί να γνώριζαν ότι δεν ήταν αυτό το αρχικό σχέδιο αλλά δεν επιθυμούσαν να αποκαλύψουν την αλήθεια.

Μαριαλένα Τσιόβολου