Η βιβλιοθήκη του 9ου Γυμνασίου Βόλου

Περιπέτειες των φίλων

Μέρα 7η..

Η παρέα αποφάσισε να πάει μια εκδρομή αυτό το τριήμερο με ένα κρουαζιερόπλοιο.

Αφού ετοιμάστηκαν τα παιδιά, χαιρέτησαν τους γονείς τους και μπήκανε στο πλοίο. Το πλοίο ήταν τεράστιο με μεγάλες αίθουσες, καταστήματα και μια πισίνα. Ήταν πράγματι φανταστικό! Τα παιδιά προτίμησαν να καθίσουνε στην πισίνα που είχε θέα την απέραντη και καταγάλανη θάλασσα. Πέρασαν δύο- τρεις ώρες πολύ ευχάριστα, όμως κάποια στιγμή ο καπετάνιος φώναξε από τα μεγάφωνα ότι υπάρχει μια βλάβη στο πλοίο. Όλοι πανικόβλητοι έμπαιναν μέσα σε βάρκες για να σωθούν. Τα παιδιά όμως αιχμαλωτίστηκαν στο πλοίο το οποίο είχε βουλιάξει.

Την επόμενη μέρα ένας νάνος και μία νεράιδα τούς βρήκαν καθώς κολυμπούσαν και τους πήραν μαζί τους. Όταν τα παιδιά ξύπνησαν, βρίσκονταν πάλι μέσα στη θάλασσα, αλλά αυτήν τη φορά μπορούσαν να αναπνεύσουν.

«Πού είμαστε;»,ρώτησε τρομαγμένη η Χαρά. Ένας από τους νάνους τους είπε: «Βρίσκεστε στην Νεραϊδογοργονούπολη». «Θα πρέπει να ονειρεύομαι», είπε η Ελπίδα και μια νεράιδα ξετρύπωσε από το μαγικό δάσος λέγοντάς τους: «Ελάτε να σας φιλέψουμε κάτι!».Τα παιδιά ήταν πολύ πεινασμένα. Καθώς προχωρούσαν προς την αίθουσα του φαγητού, περνούσαν από άλλες πολύ περίεργες αίθουσες. Πριν μπουν στην αίθουσα ανακάλυψαν ότι ο Αλέξανδρος δεν τους ακολουθούσε. Τότε μια νεράιδα ήρθε προς το μέρος μας φωνάζοντας: «Εισβολέας, εισβολέας!!!». Τότε τα παιδιά την καθησύχασαν λέγοντάς της πως είναι ο Αλέξανδρος. Όλοι πήγαν προς τα εκεί. Στην αίθουσα που μπήκε ο Αλέξανδρος είχε έναν μαγικό κρύσταλλο. Ενώ ο Αλέξανδρος ήταν έτοιμος να τον ακουμπήσει, ένας νάνος τον σταμάτησε λέγοντάς του:

-Μην το αγγίζεις.

-Γιατί;

-Γιατί αν κάποιος άνθρωπος αγγίξει τον κρύσταλλο τότε η θάλασσα θα σταματήσει να υπάρχει και είμαι σίγουρός πως δεν θέλεις να γίνει αυτό.

-Φυσικά και δεν θέλω.

Τότε μια νεράιδα παίρνει τον λόγο:

-Όλες οι αίθουσες έχουν από έναν κρύσταλλο με τον οποίο κρατιέται η γη και δεν καταστρέφεται.

-Γιατί δεν κάνει να τους ακουμπάμε; είπε η Βανέσα.

-Γιατί θα καταστραφούν όλοι.

-Εντάξει, είπε ο Πέτρος.

-Πάμε να φάμε τώρα;

-Μα, φυσικά.

Αφού τα παιδιά φάγανε και πήραν και κάποια δώρα ρώτησαν: «Πώς θα φύγουμε από εδώ;» Τότε μια γοργόνα τούς είπε : "με αυτά τα μενταγιόν εύχεστε κάτι και γίνεται πραγματικότητα. Λοιπόν σας τα χαρίζω!" Έπειτα τους ευχαρίστησαν και αφού δώσανε όρκο ότι θα ξανάρθουνε, πήγαν σπίτι τους με τη βοήθεια του μενταγιόν.

Διηγήθηκαν την περιπέτειά τους στους γονείς τους και επειδή ήτανε πολύ κουρασμένα πήγανε για ύπνο. Το επόμενο πρωί πάλι παιχνίδι!!!

Εβελίνα Παναγιώτου