Η βιβλιοθήκη του 9ου Γυμνασίου Βόλου

Περιπέτειες των φίλων

Μέρα 8η..

?Ενα καλοκαίρι μια παρέα παιδιών αποφάσισε να πάει κάμπινγκ στο βουνό. Αλλά τα πράγματα δεν θα εξελιχθούν όπως νομίζουν...

Ο Φίλιππος, ένα από τα μέλη της παρέας, είχε μια φοβερή ιδέα και την πρότεινε στα υπόλοιπα παιδιά :

- Αυτό το καλοκαίρι είναι πολύ ζεστό και εμείς βαριόμαστε να κάνουμε κάθε μέρα τα ίδια πράγματα. Γι αυτό προτείνω να πάμε κάμπινγκ!

- Ωραία ιδέα, είπε η Χαρά.

- Αλλά πού; ρώτησε ο Αλέξανδρος.

- Να πάμε θάλασσα, είπε η Ελπίδα.

- Δε συμφωνώ, είπε ο Πέτρος και συνέχισε, προτείνω να πάμε σε βουνό.

Η ιδέα τους βρήκε όλους σύμφωνους. Επέστρεψαν στα σπίτια τους και κοιμήθηκαν νωρίς για να έχουν δυνάμεις για την αυριανή τους εκδρομή και κάμπινγκ.

Την άλλη μέρα η Βανέσα, το έκτο μέλος της παρέας, σηκώθηκε πρωί - πρωί για να ετοιμάσει το σακίδιό της. Το ίδιο έκαναν και τα υπόλοιπα παιδιά. Ο πατέρας της Χαράς τους μετέφερε με το φορτηγάκι του στο κοντινό βουνό και συγκεκριμένα στο χωριό Μηλιές όπου εκεί σε ένα ξέφωτο εντόπισαν το ιδανικό μέρος για να κατασκηνώσουν. Ξεκίνησαν να καθαρίζουν το χώρο για να στήσουν τις σκηνές τους. Στη συνέχεια μάζεψαν ξύλα για να προετοιμάσουν το άναμμα της φωτιάς το βράδυ. Η πείνα τους όμως άρχισε να τους επισκέπτεται και με χαρά άνοιξαν το σάκο τους με τα τρόφιμα και, ω! μεγάλη έκπληξη!!! Το κρέας έλειπε!!!

Ένας θόρυβος πίσω από τους θάμνους τους τράβηξε την προσοχή.. Και τι να δούνε!

Μια αλεπού είχε αρπάξει το γεύμα τους, τη σακούλα με το κρέας στο στόμα της και τους κοιτούσε ξαφνιασμένη αφού την έπιασαν στα πράσα!!! Τότε οι τρεις φίλοι, ο Φίλιππος, ο Αλέξανδρος και ο Πέτρος άρχισαν να την καταδιώκουν τελικά, μετά από δέκα λεπτά κυνήγι, ο Φίλιππος που ήταν άσσος στην σφεντόνα, την πέτυχε στην ουρά. Η αλεπού παράτησε τη σακούλα και όπου φύγει - φύγει. Έτσι οι τρεις φίλοι επέστρεψαν με το γεύμα τους στην κατασκήνωση. Το έψησαν το βράδυ στη φωτιά που άναψαν και όλοι μαζί το χάρηκαν, γέμισαν οι κοιλίτσες τους . Η Ελπίδα τους κράτησε συντροφιά με την κιθάρα της τραγούδησαν παρέα και έπεσαν για ύπνο.

Το άλλο πρωί, ορεξάτοι και γεμάτοι δύναμη, αποφάσισαν να εξερευνήσουν την περιοχή. Ο καιρός όμως είχε άλλα σχέδια, μια καταιγίδα ξαφνική ξέσπασε και αναγκάστηκαν για κάποια ώρα να παραμείνουν στις σκηνές. Βρήκαν ευκαιρία να παίξουν επιτραπέζια παιχνίδια που είχαν φέρει μαζί τους από το σπίτι μέχρι να σταματήσει η βροχή.

Επιτέλους σταμάτησε να βρέχει και ξεκίνησαν τη βόλτα τους, αφού ντύθηκαν κατάλληλα με χοντρά αδιάβροχα ρούχα. Δεν παρέλειψαν να πάρουν μαζί τους φανούς για το σούρουπο. Μετά από λίγη ώρα έφτασαν έξω από μια σπηλιά. Ευκαιρία για εξερεύνηση! σκέφτηκαν οι φίλοι και χωρίς δισταγμό άναψαν το φανάρι τους και μπήκαν σε αυτή. Ένα σμήνος από νυχτερίδες όμως που κατοικούσαν εκεί ενοχλήθηκαν από τους απρόσμενους επισκέπτες και όρμησαν καταπάνω τους, έσβησε και το φανάρι, αλλά λειτούργησε ο ηλεκτρικός φακός τους. Οι νυχτερίδες θαμπώθηκαν από το ξαφνικό φως και έμειναν ακίνητες και οι φίλοι απτόητοι συνέχισαν να προχωρούν όλο και πιο βαθιά στη σπηλιά. Όσο προχωρούσαν, τόσο πιο σκτεινά ήταν, φτάνοντας όμως προς το τέλος της σπηλιάς αντίκρισαν μια πανέμορφη λιμνούλα. Στο πάνω μέρος υπήρχε μια τρύπα απ΄ όπου μπορούσε κανείς να δει τον ουρανό και κάποια αστέρια. Στην ακρογιαλιά της λίμνης βρήκαν μια πινακίδα από ξύλο που είχε χαραγμένο τη φράση "Η λίμνη του φεγγαριού". Όταν η Βανέσα άγγιξε το νερό με τα χέρια της και το έφερε στο στόμα της  κατάλαβε πως ήταν αλμυρό. Γύρω από τη λίμνη υπήρχαν βραχάκια με διάφορους μικροοργανισμούς πάνω σε αυτούς πεταλίδες και μικρά καβουράκια, ένα μικρό λαμπρό οικοσύστημα.

Ξαφνικά μπουρμπουλήθρες άρχισαν να βγαίνουν από το νερό. Τρία περίεργα πλάσματα ξεπήδησαν από τα νερά , μισά άνθρωποι μισά ψάρια, γοργόνες, και είπαν στα παιδιά :

- Είμαστε οι φύλακες της περιοχής και της λίμνης. Γιατί ξένοι καταπατήσατε την περιοχή μας;

- Εμείς, απάντησε η Χαρά σαστισμένα, ήρθαμε για να εξερευνήσουμε την σπηλιά και φτάσαμε σε αυτή τη λιμνούλα.

Τότε το νερό πήρε ένα έντονο γαλάζιο χρώμα και τα παιδιά μπόρεσαν να διακρίνουν μια νέα φιγούρα. Ήταν η βασίλισσα των θαλάσσιων πλασμάτων και τους προκάλεσε να αναλάβουν μια δοκιμασία, στο οποίο τα παιδιά δε συμφώνησαν, είχαν τρομάξει αρκετά αλλά παράλληλα είχαν ενθουσιαστεί. Δεν επιθυμούσαν όμως άλλη περιπέτεια και πήραν το δρόμο της επιστροφής, προς την κατασκήνωση. Μόλις έφτασαν στις σκηνές τους έπεσαν κατευθείαν για ύπνο μην πιστεύοντας σε όσα είχαν δει και ακούσει, δεν τολμούσαν να το επαναλάβουν ο ένας στον άλλο, σκεπτόμενοι τι θα πουν στους γονείς και άλλους γνωστούς τους!!!!

Το ξημέρωμα τους βρήκε σχεδόν άυπνους να σκέφτονται ότι είχαν μοιραστεί το προηγούμενο βράδυ. Αν σας έλεγαν ότι χωρίς να το ξέρετε πρωταγωνιστήσατε σε ένα τηλεοπτικό σόου θα το πιστεύατε; Ακούνε μια φωνή πίσω τους. Ξαφνικά τηλεοπτικά συνεργεία, κάμερες, φώτα τεχνικοί, εμφανίζονται από τα δέντρα και ο παρουσιαστής τους λέει : «σας καλωσορίζουμε στη νέα τοπική σειρά αστείων και φάρσας, ο Βόλος ψάχνει για αστείες φάτσες!». Όλα ξεκίνησαν από την ιδέα του Φίλιππου που τη μοιράστηκε με τους γονείς των υπόλοιπων παιδιών και στήθηκε μια φαρσοκωμωδία με ήρωες εσάς τους ίδιους προκειμένου να καταγράψουμε  τις φατσούλες σας. Πάντως όλοι το παραδέχτηκαν: αυτή η εκδρομή στη φύση θα τους έμενε αξέχαστη!

Κωνσταντίνος Σωτηρίου