1.Βιωματική μέθοδος
Η μουσικοκινητική αγωγή αποτελεί μια γενικότερη παιδαγωγική αντίληψη που έχει σαν στόχο την ολιστική προσέγγιση της γνώσης, της έκφρασης και της δημιουργίας. Η φιλοσοφία των ΔΕΠΠΣ όπως αναφέρθηκε παραπάνω, στηρίζεται στην ενιαιοποιημένη μορφή γνώσης , συνδέοντας τις εμπειρίες των μαθητών με την πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας διερευνητικές μεθόδους.. Η διδασκαλία στη μουσικοκινητική αγωγή, έχει βιωματικό χαρακτήρα. Αφορά μια δημιουργική προσέγγιση της μάθησης η οποία βασίζεται στη δραστηριότητα. Μέσω της βιωματικής μέθοδου, τα κίνητρα για μάθηση προέρχονται μέσα από τις εμπειρίες που συγκινούν , δημιουργώντας έτσι την ψυχική εγρήγορση που προωθεί την αναζήτηση και τη ανάγκη για βίωση νέων εμπειριών μάθησης και ανάπτυξης. (Μπακιρτζής Κ. Βιωματική εμπειρία και κίνητρα μάθησης ,Παιδαγωγική επιθεώρηση 2000 τ30 σ.97).
2 Μίμηση, εξερεύνηση, σημειογραφία, αυτοσχεδιασμός
Οι βασικές παιδαγωγικές διεργασίες και μέθοδοι που εφαρμόζονται στη μουσικοκινητική αγωγή είναι η μίμηση , η εξερεύνηση, η σημειογραφία ο αυτοσχεδιασμός. Η χρήση διαφόρων τύπων μιμητικών δραστηριοτήτων, (ταυτόχρονη-καθρέφτης, ήχος-ηχώ, κανόνας) κυρίως στο εισαγωγικό μέρος των μαθημάτων, βοηθά στο να εισέλθουν οι μαθητές σε καινούργιες μουσικοκινητικές δεξιότητες. Έχει χαρακτήρα προπαρασκευαστικό και συμπληρωματικό ως προς τη μάθηση και μέσα από δημιουργική επεξεργασία οδηγεί στην παραγωγή και έκφραση ιδεών( Andrea Sangiorgio Orff-Schulwerk as Anthropology of Music , Rome, 2007). Ο αυτοσχεδιασμός από την άλλη είναι μια δημιουργική συμπεριφορά η οποία εκδηλώνεται με τη φωνή, με τα μουσικά όργανα, μέσα από την κίνηση και μπορεί να είναι ατομικός ή ομαδικός.
3. Αποκλίνουσα παραγωγικότητα
Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της αποκλίνουσας παραγωγικότητας, οι μαθητές εξερευνούν και ανακαλύπτουν εναλλακτικές λύσεις σε ένα πρόβλημα. Μέσω της μεθόδου αυτής καλλιεργείται η δημιουργικότητα των μαθητών ενώ ταυτόχρονα αναπτύσσουν την αποκλίνουσα σκέψη. Οι μαθητές ενθαρρύνονται να ανακαλύψουν νέα μονοπάτια κινητικών δυνατοτήτων , να συμβάλουν στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων, να βιώσουν την επιτυχία και τη χαρά της ανακάλυψης και της δημιουργίας.
Η στοχοθεσία που διέπει τη διδασκαλία των διαφόρων γνωστικών αντικειμένων, οργανώνεται σύμφωνα με την ταξινόμηση του B.Bloom.Η ταξινόμηση αυτή αφορά τους τρεις βασικούς τομείς της προσωπικότητας του μαθητή:
- το γνωστικό στον οποίο οι στόχοι σχετίζονται με την απόκτηση της γνώσης και την ανάπτυξη διανοητικών δεξιοτήτων και ικανοτήτων,
- το συναισθηματικό όπου οι στόχοι αναφέρονται σε αισθήματα, στάσεις ,πίστεις, αξίες,
- το ψυχοκινητικό όπου αποβλέπουν στην ανάπτυξη των φυσικών δεξιοτήτων, δηλαδή στην εκτέλεση και το συντονισμό των διαφόρων κινήσεων του σώματος (Τριλιανός 1998 τομ.Α σελ. 141)
Οι στόχοι που τίθενται σε κάθε γνωστικό αντικείμενο συνδέονται άμεσα με την καλλιέργεια των εκάστοτε δεξιοτήτων – ικανοτήτων. Ορισμένες δεξιότητες εμφανίζουν, σύμφωνα με τα ΔΕΠΠΣ, ιδιαίτερη συνάφεια σε κάποια «ομοειδή» γνωστικά αντικείμενα , ενώ άλλες διαχέονται σε περισσότερα και γι΄ αυτό θεωρούνται απαραίτητες για την αποτελεσματική μάθηση .Αυτές οι δεξιότητες είναι:
- Η δεξιότητα της επικοινωνίας
- Η δεξιότητα της αποτελεσματικής χρήσης των αριθμών και των μαθηματικών εννοιών ,στην καθημερινή πράξη (γραμματισμός στα μαθηματικά)
- Η δεξιότητα ικανότητα χρήσης ποικίλων πηγών και εργαλείων πληροφόρησης και επικοινωνίας (ηλεκτρονικός γραμματισμός)
- Η δεξιότητα συνεργασίας με άλλα άτομα σε ομαδικές εργασίες (γραμματισμός στις κοινωνικές δεξιότητες)
- Η ικανότητα κριτικής επεξεργασίας πληροφοριών , αξιών και παραδοχών,
- Η ικανότητα της επίλυσης προβλημάτων μέσα από την καλλιέργεια των απαραίτητων δεξιοτήτων και στρατηγικών σχεδιασμού , ελέγχου, ανατροφοδότησης και διορθωτικής παρέμβασης (γραμματισμός στη μεταγνώση)
- Η ικανότητα ορθολογικών επιλογών σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο.
- Η ικανότητα διαχείρισης πόρων (φυσικών , οικονομικών, κοινωνικών κ.α.)
- Η ικανότητα της δημιουργικής επινόησης
- Η ικανότητα της «ευαίσθητης αντίληψης της τέχνης» και της δημιουργίας της τέχνης
- Η αξιοποίηση γνώσεων και υιοθέτηση αξιών κατάλληλων για τη διαμόρφωση προσωπικής άποψης στη λήψη αποφάσεων.