Δρακόσπιτα

Ιδιότυπα κτίσματα, κατασκευασμένα από μεγάλες, πλακόμορφες, σχιστολιθικές πέτρες, κατά το ψευδοϊσόδομο σύστημα. Βρίσκονται στη νοτιοδυτική Εύβοια, κυρίως στο όρος Όχη. Έχουν σχήμα τετράπλευρου ορθογώνιου, με μεγάλο πάχος στην τοιχοποιία. Οι διαστάσεις του δ. της Όχης είναι 4,87 χ 9,80 μ. Οι κατασκευές αυτές είναι πολύ φροντισμένες? ιδιαίτερη προσοχή έχει δοθεί στους αρμούς των λίθων, ορισμένοι από τους οποίους έχουν τεράστιες διαστάσεις. Οι σχισμές στον τοίχο δεξιά και αριστερά της θύρας εισόδου χρησιμεύουν ως φωτιστικά ανοίγματα. Η στέγη του κτίσματος είναι διαμορφωμένη κατά το εκφορικό σύστημα (κάθε σειρά λίθων εξέχει στο μέσο περισσότερο από την προηγούμενη). Το άνοιγμα που σχηματίζεται στην κορυφή καλύπτεται από μία πλάκα (το κλειδί).
Αρκετά από τα δ. έχουν καταστραφεί γιατί το υλικό τους χρησιμοποιήθηκε στους νεότερους χρόνους. Πολλές συζητήσεις έχουν γίνει για τη χρήση και για τη χρονολόγησή τους. Έτσι, έχει υποστηριχθεί ότι χρησίμευαν ως τάφοι, κατοικίες βοσκών, φρυκτωρίες ή ναοί.
Κατά τον καθηγητή Ν. Μουτσόπουλο που ερεύνησε ανασκαφικά το αποκαλούμενο Σπίτι του δράκου της Όχης, τα δ. είναι κατασκευάσματα των αρχαιότερων κατοίκων της Εύβοιας (Πελασγών, Δρυόπων, Αβάντων κ.ά.), που ήξεραν να οικοδομούν με την κυκλώπεια τεχνική. Με βάση τα ευρήματα των αρχαϊκών και νεότερων χρόνων (αγγεία, κάρβουνα, κόκαλα κ.ά.), εικάζεται ότι το δ. της Όχης λειτουργούσε για μεγάλο χρονικό διάστημα ως χώρος θυσιών. Το δ. αυτό πιθανόν να ήταν ναός των Δρυόπων? η λατρεία συνεχίστηκε εκεί έως τους ελληνιστικούς χρόνους, γιατί οι κάτοικοι εξακολούθησαν να το θεωρούν ως τόπο καθαγιασμένο. Με τα δ. συνδέονται πολλοί νεοελληνικοί θρύλοι.

Η σημαία στο Βυζάντιο

Το 1453 που έπεσε το Βυζάντιο δεν υπήρχαν εθνικές σημαίες, έτσι δεν μπορούμε να μιλάμε για σημαία του Βυζαντίου.

Την πρώτη βυζαντινή σημαία σχεδίασε ο Μέγας Κωνσταντίνος το 312 μ.χ. όταν προετοιμάζονταν να αντιμετωπίσει τον Μαξέντιο. Τότε είδε όραμα ένα φωτεινό σταυρό να λάμπει στο μεσημεριάτικο ουρανό με την επιγραφή "EN ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ". Με την σημαία (λάβαρο) αυτή νίκησε τον Μαξέντιο στον Τίβερη ποταμό. Τότε τερματίστηκε η χρήση της σημαίας (λάβαρο) του Μάριου. Ο αυτοκράτορας Ιουλιανός (361-363), λόγω των ειδωλολατρικών του αντιλήψεων, επανάφερε τον αετό του Μάριου και το μισοφέγγαρο που ήταν έμβλημα της θεάς Αρτέμιδος. Έκτοτε ο αυτοκρατορικός αετός μονοκέφαλος, δικέφαλος, ο σταυρός, τα αρχικά του Ιησού Χριστού περιπλεγμένα, η εικόνα της Θεοτόκου, το Άγιο Μανδήλιο, ήταν τα εμβλήματα των Βυζαντινών λαβάρων και σημαιών, σε κόκκινο, μπλε ή άσπρο ύφασμα.