|
ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ Έκταση – Πληθυσμός: Η Πελοπόννησος έκταση έχει 21.379 τ.χμ. και πληθυσμό 1.086.935 κατ. Λέγεται και Μοριάς. Θέση – σύνορα: Μέχρι το 1893 που κόπηκε ο ισθμός της Κορίνθου, η Πελοπόννησος συνδέονταν με τη Στερεά Ελλάδα με μια λωρίδα ξηράς. Επομένως στην πραγματικότητα, σήμερα, μπορεί να θεωρηθεί σαν ένα μεγάλο νησί. Βόρεια βρέχεται από τον Πατραϊκό και τον Κορινθιακό κόλπο, νότια βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα, ανατολικά βρέχεται από το Σαρωνικό κόλπο και το Μυρτώο πέλαγος και δυτικά βρέχεται από το Ιόνιο. Διαμόρφωση του εδάφους: Το έδαφος της είναι κατά τα 2/3 ορεινό. Ø Βουνά: Τα σπουδαιότερα βουνά της είναι: ο Ταΰγετος (2.404 μ.) γνωστός από την αρχαία Σπάρτη, ο Πάρνωνας (1.935 μ.), ο Χελμός ή Αροάνια (2.341 μ.), η Ζήρια ή Κυλλήνη (2.376 μ.), το Μαίναλο (1.980 μ.), ο Ολίγυρτος (1.935 μ.), το Λύρκειο (1.755 μ.), το Αρτεμίσιο (1.771 μ.), το Παναχαϊκό ή Βοδιάς (1.926 μ.), ο Ερύμανθος ή Ωλονός (2.224 μ.), η Λάμπεια (1.797 μ.), το Αφροδίσιο (1.447 μ.), τα όρη Μίνθη (1.345 μ.), το Λύκαιο (1.421 μ.), το Τετράζιο (1.389 μ.), τα Κυπαρισσιακά όρη (1.218 μ.), τα όρη της Ιθώμης (1.421 μ.) και το Λυκόδημο (959 μ.). |
|
Ø Πεδιάδες: Οι πεδιάδες της Πελοποννήσου είναι: η πεδιάδα της Κορίνθου που είναι ονομαστή για την παραγωγή σουλτανίνας σταφίδας, η πεδιάδα του Αιγίου που παράγει μαύρη σταφίδα, η πεδιάδα της Πάτρας, η γόνιμη πεδιάδα της Ηλείας, η πεδιάδα της Μεσσηνίας, η πεδιάδα της Λακωνίας, η Αργολική πεδιάδα που παράγει εσπεριδοειδή και πεπόνια, η πεδιάδα του Κρανιδίου και τα οροπέδια της Τρίπολης και της Μεγαλόπολης. Ø Ποτάμια: Τα κυριότερα ποτάμια της είναι: ο Πηνειός, ο Αλφειός, ο Πάμισιος, ο Νέδας, ο Λάδωνας, ο Ίναχος, ο Ευρώτας, ο Αροάνιος, ο Γλαύκος, ο Ερύμανθος, ο Ασωπός, ο Βουραϊκός, ο Κράθης και ο Σελινούντας. Ø Λίμνες: Οι λίμνες της Πελοποννήσου είναι μικρές. Οι σημαντικότερες είναι: η Φενεός, οι γνωστές από τη μυθολογία Στυμφαλία και Λέρνη, η Ορχομενία και οι τεχνητές του Πηνειού και του Λάδωνα. Ø Ακτές – νησιά: Οι ακτές δεν είναι ομαλές. Πολλά μικρά νησιά και η Ελαφόνησος, η Σφακτηρία, η Σαπιέντζα και η Σχίζα είναι τα νησιά της Πελοποννήσου. Κλίμα: Το κλίμα της Πελοποννήσου είναι μεσογειακό στα παράλια και εύκρατο στο εσωτερικό. Προϊόντα – παραγωγή: Καλλιεργούνται δημητριακά, βαμβάκι, καπνά, όσπρια, λαχανικά, ρύζι και εσπεριδοειδή. Παράγονται ακόμη σταφύλια, σταφίδες (ξανθές και μαύρες), κρασί, σύκα, μπανάνες στη Μεσσηνία, ελιές, κτηνοτροφικά προϊόντα, πεπόνια στο Άργος, πατάτες, καρπούζια στην Ηλεία, δασικά προϊόντα κ.ά. Οι κάτοικοι των παραλίων ασχολούνται με τον τουρισμό και με την αλιεία. Αξιόλογα ορυκτά είναι: τα μάρμαρα, η σιδηροπυρίτιδα και ο λιγνίτης στη Μεγαλόπολη που χρησιμοποιείται στο θερμοηλεκτρικό εργοστάσιο της περιοχής. Η βιομηχανία έχει αναπτυχθεί στις περιοχές της Πάτρας, του Αιγίου, της Αργολίδας και της Τρίπολης. Σε διάφορα μέρη υπάρχουν ιαματικές πηγές (Λουτράκι, Μέθανα, Καϊάφα, Κυλλήνη, Βρομονέρι και τα λουτρά της Ηραίας που αναφέρει και ο Παυσανίας). Πολιτική εξέταση: Η Πελοπόννησος χωρίζεται σε 7 νομούς: Αχαΐας, Ηλείας, Αρκαδίας, Μεσσηνίας, Λακωνίας, Αργολίδας και Κορινθίας. Συγκοινωνία: Το οδικό καθώς και το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι καλό. Υπάρχει και ο οδοντωτός σιδηρόδρομος για τα Καλάβρυτα. Αεροδρόμιο έχει η Πάτρα, η Τρίπολη, η Καλαμάτα και η Σπάρτη. Τις θαλάσσιες συγκοινωνίες έχουν αναλάβει τα λιμάνια σε διάφορες πόλεις με μεγαλύτερο της Πάτρας. Ιστορία: Η Πελοπόννησος πήρε το όνομά της από το μυθικό βασιλιά Πέλοπα. Οι πρώτοι κάτοικοί της ήταν οι Δρύοπες, οι Καύκονες, οι Λέλεγες και οι Πελασγοί. Με τους Αχαιούς και τους Ίωνες, αργότερα, αναπτύχθηκε ο μυκηναϊκός πολιτισμός. Οι Δωριείς , στη συνέχεια, ίδρυσαν το κράτος της Σπάρτης που συνέδεσε την ιστορία του με ολόκληρη σχεδόν την Πελοπόννησο αν και υπήρχαν και οι πόλεις – κράτη της Κορίνθου και του Άργους. Στα βυζαντινά χρόνια συναντάμε το Δεσποτάτο του Μιστρά που έδωσε στο βυζάντιο την τελευταία αυτοκρατορική δυναστεία. Τα επαναστατικά κινήματα κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας δεν έλειψαν. Εδώ άρχισε η επανάσταση του 1821 με πάρα πολλά ονόματα αγωνιστών και πολλούς αγώνες. Σημαντικότερος όμως όλων υπήρξε ο Κολοκοτρώνης ο «γέρος του Μοριά» και σημαντικότερο γεγονός το οποίο σφράγισε την δημιουργία του Ελληνικού κράτους ήταν η ναυμαχία του Ναβαρίνου στη Μεσσηνία. |
|
Ο ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ |
