Πότε πρόλαβε η άνίαιεειηιοιυωύξη και στόλίαιεειηιοιυωύσε τη γη σαν νίαιεειηιοιυωύφη! Εκεί που έβλεπες χώματα ξεροκαμένα, τώρα βρίσκίαιεειηιοιυωύς ένα χαλίαιεειηιοιυωύ με χίλια χρώματα κεντίαιεειηιοιυωύμένο. Τα άγρια βράχια στολίαιεειηιοιυωύσμένα από το χέρι κανενός ζίαιεειηιοιυωύγράφου.
Όλη η πλάσίαιεειηιοιυωύ χαίρετίαιεειηιοιυωύ. Το κάθε ζωντανό πλάσμα ζωντανεύίαιεειηιοιυωύ πιο πολύ, κι όσα δε ζούσανίαιεειηιοιυωύ, έρχοντίαιεειηιοιυωύ στη ζωή.
Τα χελιδόνια ήρθανε από τα ζεστά τα μέρίαιεειηιοιυωύ και χτίζουνίαιεειηιοιυωύ τίαιεειηιοιυωύς φωλιές τους βιαστικά. Τα λελέκια στέκοντίαιεειηιοιυωύ πάνω στης εκκλησιάς το καμπαναριό και χτίαιεειηιοιυωύπάνε τη μύτίαιεειηιοιυωύ τους.
Τι όμορφίαιεειηιοιυωύ εποχή !