Άσκηση μετάφρασης Γ10ης ενότητας, Μια τιμητική εξορία, δ' μέρος
ταύτη τῇ πόλει Αἰσχίνην τόν Ἀτρομήτου
φεύγοντα ἀγανακτεῖν οἴεσθαι δεῖν,
εἴ τι τῶν εἰωθότων Ἀθήνησιν ἔπαθεν.
Ἀλλ’ ἔγωγε καί λαμπρόν εἰκότως μοι νομίσαιμ’ ἄν αὐτό γενέσθαι,
τό μετ’ ἐκείνων ἐν ἀδοξίᾳ παρά τοῖς ἔπειτα ἀνθρώποις
καί ἄξιος τοῦ ὅμοια παθεῖν ἐκείνοις γεγονέναι.
μ’ αυτήν την πόλη ο Αισχίνης του Ατρομήτου
να θεωρεί ότι πρέπει να αγανακτεί επειδή είναι εξόριστος,
γιατί έπαθε κάτι από αυτά που είναι συνηθισμένα στην Αθήνα.
Αλλά εγώ τουλάχιστον θα μπορούσα να θεωρήσω εύλογα ακόμα και λαμπρό αυτό που μου συνέβη,
δηλαδή το ότι έχω πέσει στην αφάνεια για τις μελλοντικές γενιές μαζί με εκείνους
και έχω αξιωθεί να πάθω τα ίδια με εκείνους.
Όστρακα με τα ονόματα των τριών προσωπικοτήτων (Αριστείδης, Κίμων, Θεμιστοκλής) που κυριάρχησαν στην πολιτική ζωή της Αθήνας τις δύο πρώτες δεκαετίες μετά τα Μηδικά. Και οι τρεις αναγκάστηκαν να πάρουν τον δρόμο της εξορίας (Αθήνα, Μουσείο Αγοράς).