Παλιά ΣαγιάδαΈνα έρημο σήμερα χωριό με φανερά τα ίχνη μιας όμορφης αλλά και δύσκολης εποχής. Μια κεντρική πλατεία με αλώνι δίπλα στην εκκλησία του Αϊ-Γιώργη, σπίτια πέτρινα με εξαιρετική επεξεργασία του υλικού κλεισμένα με μαντρότοιχους με έναν ή δύο ορόφους αλλά και αρχοντικά που διαφέρουν ως προς την έκταση αλλά και την εκμετάλλευση του χώρου. Στα περισσότερα σπίτια οι βράχοι δεν έχουν απομακρυνθεί, αποτελούν ένα πανέμορφο διακοσμητικό φυσικό στοιχείο έξω αλλά και μέσα στα δωμάτια του σπιτιού. Χτισμένο στην πλαγιά του βουνού σε θέση που δε διακρίνεται από την ακτή, ούτε καθώς ανεβαίνεις, παρά μόνο όταν πλησιάσεις τα πρώτα σπίτια. Υπάρχουν βέβαια οι ιδιοκτησίες, αλλά τα σπίτια και οι μαντρότοιχοι έχουν διατηρήσει μόνο τα πέτρινα στοιχεία τους. Ανεβαίνοντας στο παλιό χωριό Εκκλησία στην Παλιά Σαγιάδα Οι Έλληνες στρατιώτες που ήρθαν να διώξουν τους βέβηλους Αλβανούς, υπέκυψαν στον πειρασμό ν' αφήσουν κι αυτοί τα σημάδια τους. Διστακτικά ο Τσενεμπής από το Βαλανειό της Κέρκυρας, με ονοματεπώνυμο και ημερομηνία ο Νίκος Γεωργίου από την Κόρινθο, λίγες μέρες μετά τη γιορτή του, με διαχωριστικό πλαίσιο ο Βασίλης Τσαρούχης από το Αγρίνιο. Ο MIKEL TABAKU από το PEQIN γράφει το όνομά του με πολύ μεγαλύτερα γράμματα, ενώ κάποιοι έχουν σβήσει τα αρχικά γράμματα σε μια πληγωμένη από βέλος καρδιά και το όνομα ενός από τους λαθρομετανάστες. καθώς και το χωριό καταγωγής του, που φαίνεται, παρά τη διαγραφή, πώς πρόκειται για τη γειτονική Κονίσπολη. Το έσβησαν άραγε οι στρατιώτες ή κάποιοι συμπολίτες του προσπαθώντας ως καλοί γείτονες να κρύψουν τα βέβηλα γράμματα; |
|
|