Βιβλιοπαρουσίαση της Παναγιώτας Π. Λάμπρη: Νίκου Χρ. Παπακωνσταντόπουλου, "Πιστοποιητικό πατρότητας", (13-7-2026)   Δημοσιεύτηκε: Προσωπική μου σελίδα στο fb, (13-7-2026) Προσωπική σελίδα Νίκου Χρ. Παπακωνσταντόπουλου στο fb, (13-7-2026)        ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ...     Ο Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος δοκιμάζει την πένα του σε διάφορα είδη λόγου (διήγημα, ποίηση, λαογραφικές καταγραφές, θέατρο). Με την καινούργια του συγγραφική παρουσία, «Πιστοποιητικό πατρότητας» (Συμπαντικές εκδόσεις, 2026, σ. 224), δίνει στο αναγνωστικό κοινό ένα νέο γι’ αυτόν δείγμα γραφής, συντάσσοντας κοινωνικό μυθιστόρημα.     Στο βιβλίο υπάρχουν δύο προλογικές κριτικές προσεγγίσεις· η μία της φιλολόγου, αρχαιολόγου και συγγραφέως, Ντίνας Ζήδρου, και η άλλη της φιλολόγου και τ. Διευθύντριας Πολιτισμού και Εκπαίδευσης του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Ιωαννιτών, Μαρίας Βλάχου. Ακολουθεί εισαγωγή του συγγραφέα, ενώ το αφήγημα οργανώνεται σε πέντε ανισομεγέθη κεφάλαια.     Ο μύθος τοποθετείται στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και εξελίσσεται στα επόμενα χρόνια. Οι βασικοί ήρωες, Δήμητρα και Σταύρος, οι οποίοι έχουν δεθεί με έντονα συναισθήματα, τα οποία οδήγησαν σε γάμο και στη δημιουργία οικογένειας, περιβάλλονται από πρόσωπα του επαγγελματικού, του φιλικού και του συγγενικού περιβάλλοντός τους, τα οποία επηρεάζουν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τούς ίδιους και κατ’ επέκταση την εξέλιξη της αφήγησης.     Μια απρόσμενη συνάντηση, ένα μη αναμενόμενο ταξίδι, μια εγκυμοσύνη, μια φωτογραφία, λόγια αμφίσημα,…, δημιουργούν υποψίες και περιδίνηση στη σχέση του ζευγαριού. Μετά από ανατροπές και αποκαλύψεις τα αδιέξοδα σταδιακά ξεπερνιούνται και η σχέση επανέρχεται στην αρχική ισορροπία, εξασφαλίζοντας την οικογενειακή γαλήνη.     Ο δημιουργός πλέκει τον μύθο με λόγο εύληπτο και ευχάριστο για τον αναγνώστη, δημιουργώντας μικρές εκπλήξεις και αναμονή για το πώς θα ξεπεραστούν οι σκόπελοι πάνω στους οποίους προσκρούει το ζευγάρι. Εκείνα που προσπαθεί να αναδείξει ιδιαίτερα μέσω της πλοκής και της δράσης των προσώπων είναι η αξία των οικογενειακών σχέσεων, της επικοινωνίας, της εμπιστοσύνης, της ειλικρίνειας και της δύναμης της αλήθειας.     Οι διάλογοι αποτελούν βασικό κορμό του κειμένου από την αρχή ως το τέλος και δι’ αυτών αποκαλύπτονται οι χαρακτήρες, τα συναισθήματα και τα προβλήματα των πρωταγωνιστών, οι οποίοι δένονται μεταξύ τους με μια μορφή αναπόδραστης ειμαρμένης. Τα περιστατικά που αναπτύσσονται ζωντανεύουν από οικείες στους αναγνώστες εικόνες, καθώς οι καθημερινές ανθρώπινες σχέσεις περιλαμβάνουν πολλές από αυτές, μια και η συγκεκριμένη μυθοπλασία πλέκεται με την πραγματικότητα της εποχής, στην οποία αναφέρεται, και φυσικά με την εποχή μας, η οποία πάσχει σε ζητήματα ουσιαστικής επικοινωνίας και αληθινής αγάπης.     Κλείνοντας αυτή τη σύντομη αναφορά στο πρόσφατο βιβλίο του φίλου συγγραφέα, Νίκου Χρ. Παπακωνσταντόπουλου, σημειώνω πως ό,τι και να γραφεί για ένα βιβλίο, το ίδιο το βιβλίο είναι ο πρεσβευτής των σημαινομένων του. Εν προκειμένω, αξίζει να επισημανθεί πως στην υπάρχουσα εισαγωγή ο συγγραφέας δίνει το στίγμα της έμπνευσής του και μεταξύ άλλων σημειώνει: «Στις μέρες μας, που σε σχέση ακόμα και με το πρόσφατο παρελθόν οι ευκολίες στη ζωή μας είναι πολλές και μεγάλες, οι Αξίες έχουν εκπέσει και συνεχώς εκπίπτουν. Στις «εκπτώσεις» και οι Αξίες «γάμος» και «οικογένεια». Βλέπουμε, ακούμε πολύ συχνά πως για μηδαμινά πράγματα και με πολλή ευκολία μπορεί ένα ζευγάρι να φτάσει στο διαζύγιο. Ίσως και χωρίς ενοχές, έχει «απλοποιηθεί» κι έχει γίνει «ευκολότερη» και η συζήτηση απιστία, ειδικά όταν η αγάπη είναι μόνο επιφανειακή ή και αν αφήνεται στη φθορά του χρόνου.» (σ. 18)     Συμπερασματικά, ο φίλος συγγραφέας, Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος, προϊδεάζει τους αναγνώστες με το σύνολο της εισαγωγής του για τους αξιακούς κώδικες που διέπουν το βιβλίο του, «Πιστοποιητικό πατρότητας», το οποίο του εύχομαι από καρδιάς να διαβαστεί και ν’ αγαπηθεί και ο ίδιος να είναι υγιής, εμπνευσμένος, δημιουργικός και χαρούμενος!