Κριτική για "Το χάσικο ψωμί" Από τη Μαρία Κολοβού - Ρουμελιώτη, συγγραφέα, (23-6-2026)   Δημοσιεύτηκε: https://mariakolovouroumelioti.blogspot.com/2026/06/blog-post_23.html Προσωπική σελίδα της Μαρίας Κολοβού - Ρουμελιώτη στο fb, (23-6-2026) Προσωπική σελίδα μου στο fb, (23-6-2026)       20 διηγήματα, 237 σελίδες γεμάτες με εμπειρίες από  ένα υπέροχο ταξίδι μνήμης και γεύσης! Με μνήμες και γεύσεις που έχουν ζυμωθεί μαζί με το ψωμί που έφτιαχναν τα κουρασμένα χέρια των μανάδων της Ηπειρώτικης Γης. Ένα ταξίδι με λαχνίσματα της παιδικής ηλικίας, με ακούσματα και ντοπιολαλιές,  με τοπία και εικόνες υπαίθριες γεμάτες φυσικές ομορφάδες και αιώνιους δεσμούς με την πάτρια γη.     Σε  μυστηριακή επικοινωνία με τη φύση, σε μοναδικές εμπειρίες και σκηνές βουκολικές, σε διαδρομές νοσταλγικές μιας  αθώας κι ονειρικής  παιδικότητας  μας ταξιδεύει μέσω της γραφίδας της πένα της η συγγραφέας αυτού του πονήματος, Παναγιώτα Λάμπρη, με ριζωμένη τη μνήμη, βυθισμένη στα σπλάχνα της γης, μέλπει της παράδοσης μας,  τραγουδίσματα υμνητικά. Η άμεση επαφή  με τη φύση, τα  εμπειρικά ακούσματα και  οι μυθοπλασίες των μεγάλων, ανδρείωσαν και γαλούχησαν   την ψυχή της, καλλιεργώντας την περιέργεια για τα τεκταινόμενα, την αγάπη και φιλομάθεια της για την Αρχαία Ελληνική Μυθολογία. Επίσης,  η έμφυτη περιέργειά για εμβάθυνση των γεγονότων της ζωής, οδήγησε την συγγραφέα    σε εκτενείς μελέτες κι αναλύσεις αυτών, χρησιμοποιώντας ως οδηγό και πυξίδα  θεολογικά κείμενα και συγγράμματα  αρχαίων Ελλήνων σοφιστών.     Σε αυτό το σύγγραμμα,  γεύσεις «Χάσικου ψωμιού» κι μήλων άγριων,   ξινών και γλυκών, κι όχι red delicious- γευστικών fugi , granny orsmith και τα τοιαύτα!... Εικόνες καθημερινής επαφής με τη φύση‧ εικόνες γνησιότητας  και  διεργασίας σε μια κοινωνία αλληλέγγυα, συνοδευμένες με γεύσεις αγνές – μοσχοβολιστές  κι απέθαντες  που μας υπενθυμίζουν πως:  στην απλότητα βρίσκεται το κάλλος! «Στα ξεφλουδίσματα», ξεφυλλίσματα μνήμης και  ταξίδια ομηρικά,  με τους ήρωες της υπαίθρου σε συνεχόμενη πάλη, με  μαθητείες ζωής και  περιγραφές καταστάσεων από συνάξεις, ανταμώματα και ξελάσεις!       Μηλιές φορτωμένες με «τα μήλα»  ως σαν χρυσά των Εσπερίδων μήλα και «Οι μουριές» να δίνουν χαρακτήρα , χρώμα και νόημα  στην πατρογονική γη.     Οι μνήμες της Παναγιώτας Λάμπρη γίνονται  πιστές συντρόφισσες της  και ζωντανεύουν με τη γραφίδα της τον ενιαύσιο κύκλο προσφέροντας τα δώρα τους.     Αγαπημένα πρόσωπα: Οι συγχωριανοί, και  οι συγγενείς.  Η μάνα, ο πατέρας, τα αδέλφια και «Η  γιαγιά Ρίνα» με τα εγγόνια της να συνοδεύουν τη συγγραφέα στο υπέροχο δημιουργικό -συγγραφικό της ταξίδι.     Μια πανσπερμία γνώσης και εικόνων, αναφορές σε έθιμα και τρόπους ζωής που στερέωναν τους κοινωνικούς- κοινοτικούς  δεσμούς και που τώρα,  τείνουν να ξεχαστούν:   προσφέρονται    ως πνευματικά αγαθά στους εραστές της παράδοσης,  εκπέμποντας ιδιαίτερη γοητεία.     Αστείες ιστορίες και σκωπτικά ανέκδοτα‧ ξεκαρδιστικές μα και αλήθειες πικρές και θυμόσοφες‧ λογοπαίγνια …γλωσσοδέτες… αινίγματα…  ακόμα κι εκείνο το παιδικό, ομηρικό παιχνίδι  με το κουμπί- Ίυγγα, κάνει την εμφάνισή του και μας μεταφέρει πίσω στις ρίζες μας και στην αθωότητα μας.     Στο πόνημά «ΤΟ ΧΑΣΙΚΟ ΨΩΜΙ»  της Παναγιώτας Π. Λάμπρη, γίνεται ψυχολογική εμβάθυνση των  χαρακτήρων των  ηρώων της, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους ως τους τελευταίους θεματοφύλακες της πάτριας γης, αφήνοντας  ανεκτίμητη  κληρονομιά για τους μελετητές κι αναγνώστες  του μέλλοντος!       Σας ευχαριστώ πολύ αγαπητή ,ου φίλη,  Παναγιώτα Π. Λάμπρη,   που μου δώσατε  τη δυνατότητα να με αγγίξει η δροσερή αύρα της Ροδαυγής  των παιδικών σας χρόνων! Είθε ο Μεγάλος Θεός να σας δίνει υγεία και μακροζωία και πάντα να δημιουργείτε έργα αρεστά κι ωφέλιμα!      Με πολλή εκτίμηση και σεβασμό!     Πάτρα, Τρίτη, 23 Ιουνίου 2026     Μαρία Κολοβού Ρουμελιώτη.