Σχόλια, κρίσεις, ευχές... για "ΣΤΑΘΜΟΙ... στόν χρόνο" Σε προδημοσιευμένα ποιήματα της συλλογής, αλλά και σε μεμονωμένα ποιήματα μετά την έκδοσή της, (19-5-2019/... )   Κατάκτηση, σ. 8. Μίμης Σκαναβής: Μπράβο που το επέλεξες την κατάλληλη ώρα!! Διαμάντω Κίτσου: Υπέροχο!!! Πόσο εύστοχο!!!    Φόβος, σ. 12. Εγώ: "Μή φόβος σε νικάτω φρένας.", δηλαδή, ας μη νικάει τον νου σου ο φόβος. (Αισχύλος, Ευμενίδες 88) Άννα Ζανίκα: Τέλειο!   Τό "ΝΑΙ" καί τό ὉΧΙ", σ. 17, Σάν δυό σταγόνες, σ. 18, Λίγες μέρες, σ. 24. Βασίλης Μαλισιόβας: Έμπυρες (όχι λόγω καύσωνα!) ευχαριστίες για τα ωραία ποιήματά σου, [...]. Σ' ευχαριστούμε για την ανάκληση αναμνήσεων, βιωμάτων και συναισθημάτων πικρών και σκοτεινών...   Ἐπιθυμία, σ. 19. Διαμάντω Κίτσου: Υπέροχο!!! Άννα Ζανίκα: Ευχαριστούμε που μας ταξιδεύετε!!! Αγάθη Βαρμάζη: Υπέροχη επιθυμία! Και δική μου, Παναγιώτα! Γιάννης Καραμπούλας: Υπέροχο το γαλάζιο σου Παναγιώτα! Μαζί με το μπλε, το ανοιχτό και το βαθύ γαλάζιο του Ελύτη, την πολύ γαλάζια, μόνο γαλάζια θάλασσα του Ρίτσου, το μπλε που μας τυλίγει του Γκανά, το μπλε του κόσμου γύρευα του Ελευθερίου, το γαλάζιο λιβάδι του Βαρβιτσιώτη... η Ελλάδα όλη! Εγώ: Καλημέρα, Γιάννη! Σ' ευχαριστώ από καρδιάς για το ποιητικό σου σχόλιο! Είναι άπειρα τα υλικά και τα άυλα που χωράει το γαλάζιο που μας περιβάλλει! Να έχεις ένα ξεχωριστό καλοκαίρι! Μίμης Σκαναβής: Η θεάρεστη λέξη επιθυμία συναρπάζει τον σκεπτόμενο λογικά άνθρωπο!!! Καλή αφορμή η ανάρτηση σου!! Καλή σημερινή!!! Παναγιώτα Σμυρλή: Καλημέρσ Παναγιώτσ μου με την ομορφιά των στίχων σου! Αφροδίτη Σκαλτσά - Δημητρακοπούλου: Ξεχωριστά υπεροχο, Παναγιώτα μου!   Κύθνος, σ. 21. Βάσω Κίτσου: Γιώτα μου, με κάνεις να θέλω να ξαναπάω άμεσα στο όμορφο νησί μας... Εγώ: Χαρά μου, Βάσω μου, που το ποίημά μου σου γέννησε τέτοια επιθυμία! Εύχομαι να μπορέσεις να ξαναπάς!  Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος: Όταν πρωτοάκουσα το τραγούδι "καλοκαιράκι την Ικαριά", μου γεννήθηκε η επιθυμία να πάω, άσχετα αν δεν αξιώθηκα ακόμη! (περνάω όμως αππο εκεί, πηγαίνοντας για Σάμο!). Τώρα το ποίημα σου μου κάνει το ίδιο για την Κύθνο, Γιώτα! Καλημέρα, καλή Κυριακή και στις δύο σας, Παναγιώτα και Βάσω, από το Λαγονήσι! Β. Κ.: Καλημέρα σε όλους σας από Πάτρα... Νίκο μου & Παναγιώτα. Έχουμε περάσει αξέχαστα καλοκαίρια στην όμορφη Κύθνο μας, αλλά και στην Ικαρία που αναφέρεις, Νίκο, το νησί με τα ιδιαίτερα πανηγύρια... Είναι το φως, είναι η θάλασσα, είναι το σημείο, είναι όλα αυτά μαζί που προσδίδουν τη μοναδική ατμόσφαιρα του Αιγαιικου χώρου. Και όλα αυτά η καλή μας φιλη Γιωτα με τον ιδιαίτερο και μεστό λόγο της τα εξέφρασε στο χαρτί και πέτυχε να μας ξεσηκώσει... Αυτή είναι η δύναμη της Τέχνης, να εμπνέει... Προτείνω λοιπόν με πρώτη ευκαιρία και με αφορμή το ποίημα της Γιώτας, να συνδιοργανώσουμε μια απόδραση στα νησιά του Αιγαίου... Καλά να περνάτε, αγαπημένοι φίλοι. Παναγιώτα Σμυρλή: Δεν υπάρχει αυτό που έγραψες. Πέρα από την ικανότητα να μετουσιώνεις την ομορφιά σε στίχους, χρησιμοποιείς λέξεις που λείπουν από την καθημερινότητα και μας θυμίζουν τον πλούτο της γλώσσας μας. Εγώ: Καλημέρα, Παναγιώτα μου! Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ! Έχει σημασία για μένα η δική σου εκτίμηση και κρίση!    Διψοῦν οἱ νεκροί, σ. 25. Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος: Γιώτα μου, η ευχή του να σας στηρίζει! "Ευχαί γονέων στηρίζουσι θεμέλια οίκων" (ακολουθία μυστηρίου του γάμου). Εγώ: Ευχαριστώ πάρα πολύ, Νίκο μου! Να είσαι καλά! Να χαίρεσαι τους αγαπημένους σου! Δημήτριος Πολίτης: Ο Θεός να αναπαύει τις ψυχές τους. Ήταν ωραίοι ως άνθρωποι. Και εχθές εντελώς τυχαία, το μυαλό γύριζε στη γειτονιά μας, που έχει ερημώσει. Εγώ: Να είσαι καλά, Δημήτρη μου. Πόσο καιρό έχω να σε συναντήσω! Ωραίοι άνθρωποι! Πολλές αναμνήσεις! Και τι έχει απομείνει, παρά εικόνες από μια λιτή, αλλά πλέρια από πολλές απόψεις ζωή, για να πολιορκεί τη δική μας μνήμη! Καλό απόγευμα! Δ. Μ.: Γιώτα έχουμε να συναντηθούμε πάνω από είκοσι χρόνια, δυστυχώς οι συγκυρίες...ή κάποια γεγονότα, είναι πιο δυνατά από τα θέλω μας. Τις αναμνήσεις αυτής της δύσκολης,μα συνάμα και του πιο όμορφου κομματιού της ζωής μας, δεν μπορεί τίποτα να τις ξεριζώσει από τη σκέψη μας. Εγώ: Αν έχεις χρόνο και διάθεση, διάβασε το ακόλουθο: http://users.sch.gr/panlampri/Taxid16.html Δ. Μ.: Σ' ευχαριστώ πολύ! Θα το διαβάσω. Αναστασία Ζήκου: Με εξαιρετικό τρόπο, ζωγράφισες τον πόνο για τα τόσο αγαπημένα μας πρόσωπα!!! Εγώ: Σ' ευχαριστώ πολύ, Τασούλα μου! Ο πόνος, όχι σπάνια, λειτουργεί ως πηγή έμπνευσης και δημιουργίας!  Μαίρη Αναστασίου: Οι γειτονιές έχουν ερημώσει από τους αγαπημένους μας. Η ζωή συνεχίζεται και εμείς αντλούμε δύναμη από την ανάμνηση. Αιωνία η μνήμη... Εγώ: Γεια σου, Μαίρη μου. Έτσι, είναι! Η ζωή ακολουθεί την πορεία της κι εμείς, όντως, αντλούμε δύναμη από τις αναμνήσεις! Να είστε καλά! Ελπίζω να σας δούμε σύντομα!   Ὅταν, σ. 27. Ξανθή Παπακανέλλου: Υπέροχο και πόσο αληθινό... Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος: Τουτέστιν, κατά μία έννοια, Γιώτα μου, "το φυλάξαι τ' αγαθά, χαλεπότερον του κτήσασθαι"! Σου εύχομαι καλή έκδοση και σ' εμάς εύχομαι γρήγορα να διαβάσουμε! Καληνύχτα, καλή εβδομάδα! Ιωάννης Δαλάπας: Παναγιώτα, Υπέροχο και μέσα στην πραγματικότητα. Άννα Ζανίκα: !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Αφροδίτη Σκαλτσά - Δημητρακοπούλου: Καλημέρα, Παναγιώτα μου! Ξεχωριστό! Παναγιώτα Σμυρλή: Μπράβο, κορίτσι μου! Ευαγγελία Κολιομάρου: Μπράβο σου! Πολύ αληθινό!   Αναπόδραστο, σ. 28. Χριστίνα Τσαρούχα: Σε ποιο αγαπημένο πρόσωπο το αφιερώνεις, Γιώτα .... Πολύ ωραίο! Βάσω Κίτσου: Να ζήσεις να τον θυμάσαι, Γιώτα μου. Τότε οι νεκροί πεθαίνουνε, όταν τους λησμονάμε. Διαμάντω Κίτσου: Εξαιρετικό το συναισθηματικά φορτισμένο αφιέρωμα στον πατέρα σου, Γιώτα!!! Να είσαι πάντα καλά να τον θυμάσαι! Μίμης Σκαναβής: Η θύμηση, που γράφεις για κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο μου, φέρνει μια αφορμή για όλους τους ηλικιωμένους οικείους μου που τους έζησα με σεβασμό και αγάπη!! Σωστή η σκέψη σου για να νιώθεις και να έχεις το βίωμα στα αγαπημένα πρόσωπα που τα έζησες. Θεανώ Γραμματικού: Να είσαι καλά, Γιώτα μου, και να θυμάσαι πάντα τον πατέρα σου με αγάπη! Μαίρη Αναστασίου: Αιωνία η μνήμη! Ιωάννης Δαλάπας: Κι όμως, Παναγιώτα, είναι μαζί σου και σε συμβουλεύει και σού τραγουδά και χαίρεται μαζί σου.   Ἀρκεῖ, σ. 29. Μίμης Σκαναβής: Η λέξη «αρκεί» για μένα έχει σημαίνουσα σημασία! Δυστυχώς, δεν ξέρουν αρκετοί άνθρωποι τι σημαίνει αυτή η λέξη. Προχωράμε την επεξηγηματική προσπάθεια αυτή! Εγώ: Το "αρκεί", με το να περιέχει, μεταξύ άλλων, την έννοια του αρκετού, εκφράζει και την έννοια του λίγου, το οποίο αποτελεί κινητήρια δύναμη για το πολύ, αλλά μπορεί κιόλας να σε καθηλώσει και να σε οδηγήσει στο ελάχιστο και το μηδενικό! Διαμάντω Κίτσου: Εξαιρετικό το ποίημά σου, Γιώτα, με υπέροχα μηνύματα!!! Ευαγγελία Κολιομάρου: Πολύ με εντυπωσίασε το ποίημα σου, Γιωτα μου!! Εκφράζεις πολύ βαθυστόχαστα νοήματα!!!! Μπράβο σου!!!! Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος: [...] Ευαίσθητες οι ισορροπίες στη ζωή, μα "αρκεί" να ξέρεις να τις κρατάς! Ευχαριστούμε για το υπέροχο ποίημα σου!!! Ιωάννης Δαλάπας: [...] Και ναι! αρκεί και μόνο μια στιγμή για να καταστρέψει τα Πάντα ή και να κτίσει τα Πάντα. Γεώργιος Γεωργόπουλος: Αρκεί μονάχα μια στιγμή, για να καταλάβεις ότι ένας μονοκύτταρος οργανισμός σου έκανε τη ζωή ...αλλιώς!!!! Χρονιά πολλά και καλά.   Ἐγωισμός, σ. 30. Εγώ: "[...] τὸ νικᾶν ἑαυτόν πασῶν νικῶν πρώτη τε καὶ ἀρίστη, τὸ δὲ ἡττᾶσθαι αὐτὸν ὑφ᾽ ἑαυτοῦ πάντων αἴσχιστόν τε ἅμα καὶ κάκιστον. [...]", δηλαδή, το να νικάς τον εαυτό σου είναι η πρώτη και άριστη νίκη, ενώ δεν υπάρχει τίποτα πιο αισχρό και κακό από το να ηττάσαι απ' αυτόν. (Πλάτων, Νόμοι, 626.e.2-5). Διαμάντω Κίτσου: Υπέροχο το ποίημα σου, Γιώτα!!! "Εγωισμός δεν είναι να ζεις, όπως θες. Εγωισμός είναι να αναγκάζεις τους άλλους να ζήσουν, όπως θες" (Oscar Wilde).   Ἡ χαρά τοῦ ἄλλου, σ. 31. Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος: Γιώτα μου, από το «χαίρετε μετά χαιρόντων και κλαίετε μετά κλεόντων», που είπε ο Απ. Παύλος, το πρώτο δεν είναι τόσο εύκολο όσο το δεύτερο! Θυμάμαι μια κουβέντα δύο ανθρώπων μέσα σε λεωφορείο, που έλεγαν για κάποιο κοινό του φίλο ή συγγενή που κέρδισε ένα χρηματικό ποσό στο λαχείο: - Χάρηκα που κέρδισε… - Ούτε κρύο, ούτε ζέστη!... Θα χαιρόμουν αν κέρδιζα εγώ! Την καλημέρα μου, καλή πορεία προς το Πάσχα, καλό Πάσχα! Εγώ: Καλημέρα, Νίκο μου! Η κόλαση για τον άνθρωπο δεν είναι οι άλλοι, όπως έλεγε ο Ζαν Πολ Σάρτρ, αλλά ο εαυτός του! Και μεγαλύτερος εχθρός το υπερτροφικό ΕΓΩ του! Με τις καλύτερες ευχές για την εβδομάδα αυτή και για τη Λαμπρή!  Μίμης Σκαναβής: Δίνεται αφορμή στις ημέρες του ιού ότι πορευόμαστε προς την Ανάσταση του Κυρίου και χρειάζεται ανιδιοτελή αγάπη!!! Η αγάπη αυτή είναι σπάνια αρετή του ανθρώπου!! Εγώ: [...] Μακάρι, η ΑΓΑΠΗ να κατοικεί πάντα στις καρδιές των ανθρώπων! Μόνο, που για να συμβεί αυτό πρέπει να μικραίνει το ΕΓΩ τους!  Βάσω Κίτσου: Υπέροχο!!! Μπράβο, Γιώτα μου! Παναγιώτα Σμυρλή: Πάντα επίκαιρη, εύστοχη, ουσιαστική. Σ' ευχαριστούμε! Μαίρη Αναστασίου: Ανιδιοτελής αγάπη, χαρά για τη χαρά του άλλου, θέλει πράγματι υπέρβαση του ... κακομαθημένου μας εγώ. Είναι πολύ σωστό να το δουλέψει ο καθένας με τον εαυτό του, ιδιαίτερα οι μέρες το υποβοηθούν. Καλή Ανάσταση!!! Εγώ: Καλησπέρα, Μαίρη μου! Σ' ευχαριστώ πολύ! Δύσκολο το "γνῶθι σαυτόν"! Χαρούμενη και ευδαίμων να 'ναι η Λαμπρή για όλους σας!  Δήμητρα Ζαχαρή: Θαυμάσιο!!!   Τά βέλη, σ. 32. Νόπη Γραικούση: Πικρές αλήθειες!   Οὔτε ἕνα εὐχαριστῶ, σ. 34. Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος: Ένα "φτωχό" λουλούδι, το "μη με λησμόνει" (συνόδευσε τη δημοσίευση στο fb), έρχεται τόσο αθόρυβα να θυμίσει υποχρεώσεις στον αγνώμονα, μα και τόσο ηχηρά δένει με το ποίημά σου, Γιώτα! Διαμάντω Κίτσου: Καλημέρα, Γιώτα! Δυστυχώς, υπάρχουν άνθρωποι που είναι αχάριστοι προς τους ευεργέτες τους, δεν μπορείς να τους ικανοποιήσεις ό,τι κι αν τους δώσεις. Πάνω απ' όλα βάζουν το εγώ τους! Λευτέρης Τσιρώνης: Μπράβο! Χειροκρότημα (εικόνα). Αγάθη Βαρμάζη: Η αγνωμοσύνη χαρακτηρίζει την εποχή μας, δυστυχώς, Παναγιώτα! Χρυσή Κοσμάτου: Οι λέξεις σας λυτρωτικές... κι η σύνθεσή τους!!! Άντα Μιχαλοπούλου - Καραμάνου: Υπάρχει κανείς άραγε που να μην τον αγγίζει αυτό το ποίημα, ακόμα και για περασμένες αγάπες; Εξαιρετικό! Παναγιώτα Σμυρλή: Εξαιρετικό!   Βεβήλωση, σ. 35. Παναγιώτης Φράγκος: Πρόκειται για απόλυτη επιτυχή εκπλήρωση της αποστολής της ποίησης. Η Αλήθεια των Καιρών της. Συγχαρητήρια!   Ἡ γενοκτονία, σ. 36. Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος: Αχ, Γιώτα μου! Είναι πολύ εύκολες οι "βαφτίσεις" στις μέρες μας, όπως εύκολο γίνεται το "ξεσκόνισμα των υποδημάτων"! Την καλημέρα μου, καλή Κυριακή! Εγώ: Και οι πληγές είναι χαίνουσες κι «Η μνήμη όπου και να την αγγίξεις πονεί, / ο ουρανός είναι λίγος, θάλασσα πια δεν υπάρχει, / ό,τι σκοτώνουν τη μέρα τ’ αδειάζουν με κάρα πίσω απ’ τη ράχη.», που λέει ο ποιητής. Βασίλης Μαλισιόβας: Ο οξύγραφος κάλαμός σου μάς χάρισε άλλο ένα εξαίρετο δημιούργημα! Συγχαρητήρια για το ότι επιμένεις να αγωνίζεσαι για την αφύπνιση των εν σκότει και σκιά ακηδίας καθημένων...". Γιάννης Καραμπούλας: "Η Ρωμανία κι αν 'πέρασεν ανθεί και φέρει κι άλλο". Εγώ: Ανθεί, γιατί αυτοί οι άνθρωποι δεν λησμονούν και στους νέους τόπους που ρίζωσαν διατηρούν τον πανάρχαιο πολιτισμό τους και δημιουργούν! Αξίζει σεβασμός στους προπάτορές τους και στους ίδιους! Διαμάντω Κίτσου: Χρέος μας η διάσωση της ιστορικής μας μνήμης!!! Παναγιώτα Κυρτσούδη: Καλημέρα, Γιώτα μου. Συνεπαίρνει το κείμενο σου με την ευαισθησία του και την οπτική του. Συγκλονιστικό. Μαρία Κυρίζογλου: Άριστο κείμενο!!! Φίλες μου σχολίασαν: "Πολύ ωραίο! Δυστυχώς, μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας! Αιωνία η μνήμη τους! Τέλειο!" Λευτέρης Τσιρώνης: Η Νέμεσις ήρθε με το πληρωμα του χρόνου, Γιώτα, εκδιώκοντας κλωτσηδόν, τους αμετροεπείς και ανιστόρητους, καταδικάζοντας τους στην αφάνεια και την ανυποληψία!! Αιδώς Αργείοι, κραύγασε και σκορπίστηκαν ως σκεύη κεραμέως, κατά την Ευαγγελική ρήση!! Βίκυ Κρούσκα: Αιδώς! Αιδώς! Τι να πω; Νίκος Αθανασίου: Ντρέπομαι πραγματικά που η Γενοκτονία των Ποντίων δεν αναγνωρίζεται από τους Έλληνες. Εγώ: Κι εγώ, Νίκο! Αλλά οι περισσότεροι, θαρρώ, την αναγνωρίζουν. Υπάρχει μια μερίδα που πιστεύει αυτά που είπε ο τότε υπουργός και με έκαναν να γράψω ό,τι έγραψα... Μαρία Ναουμίδου: Συγκλονιστικό! Διαμάντω Κίτσου: Εξαιρετικο το ποίημά σου, Γιωτα!!! Χρέος μας να θυμόμαστε, να τιμούμε και να διαφυλάσσουμε την ιστορική αλήθεια!!! Ιφιγένεια Γεωργιάδη: Συγχαρητήρια για την καταπληκτική απόδοση της ΑΛΗΘΕΙΑΣ! Γιάννης Καραμπούλας: Συμμερίζομαι απόλυτα, Παναγιώτα, τη βαθιά ανάγκη για διατήρηση της μνήμης και δικαίωση των θυμάτων, που αποτυπώνεται με εξαιρετικό τρόπο στο ποίημά σου   Μῖσος, σ. 39. Βασίλης Α. Τάτσης: Μου αρέσει, φίλη Παναγιώτα, που τα υπέροχα ποιήματά σου τα συνοδεύεις με έργα τέχνης! Έχεις την Καλημέρα μου και την εκτίμησή μου! Θεόδωρος Θανόπουλος: «Το σκοτάδι δεν μπορεί να διώξει το σκοτάδι. Μόνο το φως μπορεί να το κάνει αυτό. Το μίσος δεν μπορεί να διώξει το μίσος. Μόνο η αγάπη μπορεί να το κάνει αυτό». (Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, 1929-1968, Αφροαμερικανός ηγέτης) ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, κ. Γιώτα. Διαμάντω Κίτσου: "Ό,τι σπείρες, θα θερίσεις", Γιώτα! Ας σπέρνουμε την αγάπη κι ας μην θερίσουμε!!! Καλό βράδυ! Λευτέρης Τσιρώνης: Ό,τι σπέρνεις, θα θερίσεις, Γιώτα. Νόμος απαράβατος κι αλίμονο σε όποιον δεν το λογαριάζει!! Γιάννης Καραμπούλας: Καταπληκτικό, Παναγιώτα! “Μίσος και αγάπη”, πίνακας (τον έστειλε μαζί με το σχόλιο) της Elin Bogomolnik. Εγώ: Σ' ευχαριστώ πολύ, Γιάννη, για τα λόγια και για τον πίνακα ζωγραφικής! Μ' αρέσουν πολύ αυτού του είδους οι διάλογοι μεταξύ των τεχνών!   Στον ίδιο ναό, σ. 42. Ντίνα Ζήδρου: Πόσο εύστοχα και συμπυκνωμένα περιγράφεις τον κύκλο της ζωής, όσο σύντομη είναι και η ίδια! Ιωάννης Δαλάπας: Υπέροχο, Παναγιώτα, και η πραγματικότητα. Καλό βράδυ. Την αγάπη μας. Διαμάντω Κίτσου: Εξαιρετικό και αυτό, Γιώτα! Έτσι ακριβώς! Η αρχή και το τέλος της ζωής! Καλό βράδυ και καλή εβδομάδα να έχεις!   Ἀπρίλης, σ. 43. Μίμης Σκαναβής: Νοστάλγησα! Αναστασία Ζήκου: Τι υπέροχο, αβίαστο, με τέχνη γράψιμο είναι αυτο!!!! Φιλιά, καλό βράδυ!!! Διαμάντω Κίτσου: [...] Υπέροχο το ποίημά σου, με το οποίο υμνείς την ομορφότερη εποχή!! "Ακάλεστη βουβή, μες στου ηλίου το θάμπος φουντώνει η άνοιξη....." (Μ. Πολυδούρη). Εγώ: [...] Σ' ευχαριστώ πολύ! Για να συνεχίσουμε ποιητικά, "Η φύση βρήκε την καλή και τη γλυκιά της ώρα"... Χρυσή Κοσμάτου: Βάλσαμο τούτη την περίεργη Άνοιξη η στιχοπλοκή η αφιερωμένη στ' ανεκτίμητα δώρα της ΜΑΝΑΣ-ΓΗΣ. Λευτέρης Τσιρώνης: (Εικόνα δηλωτική του τέλειου). Ιωάννης Δαλάπας: Καταπληκτικό! Παναγιώτα Σμυρλή: (1) Παναγιωτίστα μου, τι ωραία που γράφεις!!! (2) Τι όμορφο καλωσόρισμα του Απρίλη! Καλό μήνα, εκλεκτή μας Παναγιώτα. Αναστασία Κλώνη: Αγαπώ τη γραφή σου! Ελένη Μαντζουράνη: Μας περπάτησες στις ομορφιές της άνοιξης και του έρωτα! Αγαπώ τη γραφή σου! Αγγελική Περδικάρη: Βηματίζω σε γειτονιές της πόλης μας.. .τον Απρίλη... που έχει μεγαλώσει η μέρα και έχει γλυκάνει.... και πόσο συμφωνώ μαζί σου αγαπητή μου Παναγιώτα!!! Αχ, ο άνθρωπος...αν παραδειγματιζόταν!!! Πόσο υπέροχα το αποδίδεις!!! Λουκία Μπούρμα: Πολύ όμορφο, καλό Απρίλη!!!! Θεόδωρος Θανόπουλος: Υπέροχο!... Βίκυ Κρούσκα: Καλό μήνα, Παναγιώτα! Είθε! Φώτης Παλαιολόγος: ... καθώς ξυπνά η Φύση (μας) από τον συμβατικό λήθαργο της ταλαιπωρημένης εποχής μας, νιώθω πως η άνθιση των δένδρων και όσα λυρικά και ρομαντικά περιγράφεις στο ποίημά σου διασώζουν δυναμικά την ομορφιά της Ανοίξεως στην ψυχή μας...! Νίκος Αθανασίου: Καλημέρα καλό μήνα με υγεία. Γιώτα αισθάνθηκα με το ποίημα σου όλες τις ευωδίες του Απριλίου. Μπράβο. Φώτης Δημητρόπουλος: Καλό μήνα Γιώτα.... Με την αύρα της ποίησης..... για να διώχνουμε τη σκόνη της καθημερινότητας. Θεοδώρα Γιολδάση: Τι όμορφο ποίημα,σαν τον Απρίλη!!! Βασίλης Α. Τάτσης: Αληθινός ο Απρίλης σου, κα Παναγιώτα! Δοξαστικός και ταυτόχρονα τρυφερός! Καλό σας μήνα! Γιάννης Καραμπούλας: Πανέμορφο, Παναγιώτα, σαν άνθος του Απρίλη! Καλό μήνα με εαρινή ανάταση παντού, στα συναισθήματά μας, στις ελπίδες μας, στα όνειρά μας! Ειρήνη Φράγκου: Υπέροχο, Γιώτα μου καλημέρα και καλό μήνα.Μου αρέσει πολύ και η εικόνα μια νότα αισιοδοξίας μας χρειάζεται πάντα! Χρύσα Λυκούδη: Υπέροχο και ρομαντικό! Χαρούμενο κι ευλογημένο μήνα, Γιώτα μου! Χαρά Ρόρη: Υπέροχοι στίχοι που σηματοδοτούν την Άνοιξη και ανεβάζουν την ψυχική μας διάθεση! Αντώνης Κατσιούπας: Μπορεί η φυσική ομορφιά; Μπορούν τα έργα του πλάστη να προσθέσουν λίγη από τη χαμένη ανθρωπιά; Ασφαλώς μπορεί, φτάνει μόνο κι εμείς να βάλουμε την αγάπη και την πίστη μας στα έργα της ειρήνης! Ας λουστούμε λοιπόν στα χρώματα και στα αρώματα που ο μήνας αυτός απλόχερα μας προσφέρει! Εξαιρετική γραφή, συγχαρητήρια! Εγώ: Ναι, εμείς, γιατί κανείς από μηχανής θεός δεν θ' αναλάβει αντί ημών ό,τι οφείλουμε στον εαυτό μας και στον κόσμο που ζούμε. Σας ευχαριστώ πολύ! Όμορφο δειλινό να έχετε!   Τό ἱερό πανί, σ. 53. Λευτέρης Τσιρώνης: Τέλειο! Παναγιώτα Σμυρλή: Πάρα πολύ ΩΡΑΙΟ!!!   Εἰς μνήμην, σ. 64. Φώτης Δημητρόπουλος: Πραγματικά συγκινητικό το επιτύμβιο.... Και δεν είναι μόνον μνημόσυνο της φίλης γιατί αναδεικνύει και άλλες παραμέτρους της ζωής.... Συγχαρητήρια για το ποίημα σε αντιδιαστολή με τη θλίψη της απώλειας.... Ιωάννα Παππά: Εξαίρετος από-Χαιρετισμός...εις μνήμην... Χριστίνα Παυλίδη: Πόσο ανθρώπινο, συγκινητικό. Καλησπέρα, Παναγιώτα μου, αγαπημένη. Βίκυ Κρούσκα: Πόσο όμορφα εκφράζεις τη λύπη σου για το ξόδι της αγαπημένης σου.... Να την θυμάσαι πάντα!! Αναστασία Κλώνη: Εξαιρετικό! Νίκος Αθανασίου: Συγκινητικό. Πολύ ωραίοι οι στίχοι που την αποχαιρετάς, Γιώτα. Διακρίνεται το μεγαλείο της ψυχής σου. Φώτης Βράκας: Συγχαρητήρια. Πολύ καλό και συγκινητικό. Ξανθή Παπακανέλλου: Εξαιρετικό!!! Γιάννα Δημολιού: Συγχαρητήρια, Παναγιώτα!!! Βαρβάρα Χριστιά: Μας συγκίνησες, Παναγιώτα. Εξαιρετικό! Μαρία Αγγελοπούλου: Πολύ δυνατό ποίημα! Διαμάντω Κίτσου: Υπέροχο το ποίημά σου, Γιώτα, εις μνήμην της αγαπημένης σου φίλης!!! Πολύ με συγκίνησε! Να τη θυμάσαι πάντα με αγάπη! Παναγιώτης Κατσούλης: Εξεταστική γραφή!!! Γεμάτη θυμίαμα μνήμης!! Μαρία Δεμίρη: Πόσο ανθρώπινο, συγκινητικό με μεγαλείο ψυχής.. Καλό ταξίδι στην αγαπημένη σου φίλη στο φως της αιωνιότητας. Γιάννης Βαρούχας: Παναγιώτα, το υπέροχο ποιήμα σου έρχεται να με συγκινήσει και να μου οξύνει την αίσθηση της γονιμοποιού απώλειας και απουσίας των αγαπημένων μας τεθνεώτων προσώπων. Γεωργία Κορομηνά: Πολύ δυνατό ποίημα για μια δυνατή φιλία. Καλό της ταξίδι. Το ψηφιδωτό της Σαντορίνης είναι υπέροχο. Φώτης Παλαιολόγος: Η απουσία της φίλης σου, ας γίνει αέναο εφαλτήριο δημιουργίας και ανθρωπιάς στην ζήση σου. Βιβή Ρίζου: Συγκινητικός αποχαιρετισμός και αποχωρισμός, Παναγιώτα μου!!!! Να πορεύεσαι με την αγάπη για την φίλη σου στην καρδιά σου!!!!! Αλεξάνδρα Τασούλα: Αν και εκφράζει θλίψη.... συγκινεί η δύναμη της σύνθεσης..... Συγχαρητήρια. Γιάννης Καραμπούλας: Ένας "υπέροχος" λυγμός το ποίημά σου, Παναγιώτα! Είμαι σίγουρος ότι πάντα θα βρίσκεται στην καρδιά σου και στα βήματά σου η αύρα της αγαπημένης σου φίλης!