Στη λίστα της ΑΕΚ ο Καπάλντο

Φοίνικας – 27/05 – 13:43

Παιδιά, δεν θα συζητήσω άλλο για το αν ήταν σωστό να φύγει ή προτιμότερο να μείνει. Δεν έχει νόημα πια, οφείλουμε να κοιτάξουμε μπροστά. Και μακάρι να πάνε όλα καλά και η ΑΕΚ να πηγαίνει τόσο καλά που να μην υπάρξει αυτό το debate ξανά.

Θέλω όμως λίγο να γράψω για την δαιμονοποίηση της λέξης “προσωπολατρείας”. Που ειλικρινά δεν καταλαβαίνω και τι πραγματικά σημαίνει η λέξη. Αλλά αν ας πούμε σημαίνει να δείχνεις την αγάπη σου, τον σεβασμό σου και την στήριξη σου σε πρόσωπα που θεωρεις ότι από την μια εκπροσωπούν επάξια το ήθος και τις αρχές της ομάδας κι από την άλλη έχουν βάλει και το λιθαράκι τους σε επιτυχίες που πάντα τρέφουν μια μεγάλη ομάδα, δεν καταλαβαίνω που είναι το κακό.

Εγώ το βρίσκω υπέροχο που ο Ενωσιτης είναι τόσο συναισθηματικός και ρομαντικός. Τι να το κάνω ρε παιδιά αλλιώς το στείρο οπαδιλικι? Να μετράω την ζωή μου στα 45 οπαδικα με τίτλους και νικες και τίποτε άλλο σαν τους γαύρους? Όπως έκαναν μέχρι το 1996 οι βαζελοι κι από τότε ένα σωρό έφηβοι βαζελοι εκείνης της εποχής είναι σήμερα στην ηλικία μου και δεν ξέρουν 5 παίχτες από τον τωρινό ΠΑΟ? Τι θα έχουν οι γαύροι ως νοοτροπία αν γυρίσει ο τροχός και γίνουν οι βαζελοι της σημερινής εποχής? Αν σταματήσουν να έρχονται οι τίτλοι, από που θα κρατάνε?

Ένα κομμάτι αυτού του όμορφου ρομαντισμού της ΑΕΚ σχετίζεται και με το δέσιμο με προσωπα. Ενα καλό κάνε για εμάς, και θα είσαι στην καρδιά μας για πάντα. Αν μάλιστα το κάνεις ως ωραίος ανθρωπος, όπως ο Αλμέιδα, τότε χτυπάς Τζακ ποτ.

Και φίλε δεν έχει σημασία κι αν αυτή η πορεία έχει και κάποιες σκιές. Όπως η εξάρα ή η Νόα. Χωρίς να εξετάζω το μέγεθος της ευθύνης του, είναι αδιαμφισβήτητη. Αλλά δεν μπαίνουν ζυγαριές σε αυτά τα πράγματα ρε παιδιά. Είναι σαν να λες για τον Μελισσανίδη που έχει πάρει 4 πρωταθλήματα, 2 κύπελλα.και έχει πάει την ομάδα 2 φορές Τσάμπιονς Λιγκ ότι δεν είναι πετυχημένος με την ΑΕΚ επειδή την τετραετία 2018-2022 η ΑΕΚ είχε τα μαύρα της τα χάλια, με πεντάρα εντός, χωρίς νίκη απέναντι στον γαύρο,με μια μόνο νίκη απέναντι στον ΠΑΟΚ, με αποκλεισμό από Βελεζ κλπ κλπ κλπ. Δηλαδή μπορεί κάποιος να πει σε εμένα να μην ευγνωμωνω τον Μελισσανίδη (πέρα από το γήπεδο) επειδή τα έβαλε σε ζυγαριά και στο δικό το αξιακο σύστημα οι αποτυχίες του είναι πιο βαριές από τις επιτυχίες του? Σοβαρά τώρα?

Αυτοί είμαστε παιδιά. Αγαπάμε. Την ΑΕΚ πάνω απ’ όλα αλλά μαζί με αυτήν και τους ανθρώπους της. Γιατί και την ΑΕΚ πρόσωπα την ίδρυσαν αλλά και πρόσωπα ήταν αυτά που την έκαναν μεγάλη. Και για αυτό, τους ανθρώπους μας, αυτούς που μας κάνουμε να νιώθουμε ωραία για τον τρόπο που μας εκπροσωπούν, ακόμα κι όταν δεν τα καταφέρνουν με τα αποτελέσματα, τους κάνουμε μια αγκαλιά κι ακόμα κι αν χρειαστεί να χωρίσουν οι δρόμοι μας τους ευχαριστούμε και τους δείχνουμε ότι εδώ θα υπάρχει πάντα ένα σπίτι για αυτούς.

Ματίας σε ευχαριστώ για όλα. Κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο ένιωσα με εκπροσωπείς την ΑΕΚ, με θάρρος, επίθεση αλλά σεβασμό, πυγμή, πνεύμα ανωτερότητας αλλα χωρίς αλλαζονεια ακομα και στα καλυτερα μας, με πάθος, με δυναμη, με καλαισθησία και παράλληλα κουβαλώντας παντού την ιστορία της.

ΑΕΚάρα για πάντα, παντού και πάντα