Η ιστορική πορεία
Η Πρέβεζα βρίσκεται στο Ν.Δ. άκρο της Ηπείρου, στην είσοδο του Αμβρακικού κόλπου, απέναντι και πολύ κοντά στο Άκτιο και σε μικρή απόσταση από την αρχαία Νικόπολη, της οποίας η πόλη της Πρέβεζας αποτελεί οικιστική συνέχεια.
Η εμφάνιση του οικισμού τοποθετείται στα μέσα του 11ου αιώνα. Για πρώτη φορά αναφέρεται με το σημερινό της όνομα στα τέλη του 13ου αι. στο "Χρονικό του Μορέως".
Η Πρέβεζα πέρασε από τα χέρια πολλών κατακτητών, Τούρκων, Βενετών, Γάλλων. Η πιο σημαντική στιγμή στην ανάπτυξη και αναβάθμιση του οικισμού σε πόλη ήταν η Βενετοκρατία και η εποχή του Αλή Πασά. Οι Βενετοί και οι Τούρκοι για να προστατεύσουν την Πρέβεζα έχτισαν κάστρα που σώζονται μέχρι και σήμερα. Ο Αλή Πασάς έχτισε στην Πρέβεζα τα θερινά του ανάκτορα στη θέση που σήμερα είναι γνωστή ως "Παλιοσάραγα" κοντά στα Ιαματικά Λουτρά.
Ο χαρακτήρας αυτός της πόλης προσελκούσε κατοίκους από άλλες περιοχές της Ηπείρου Ηπείρου και των επτανήσων. Ανάμεσα σ' αυτούς ήταν οι Ιταλοί οι οποίοι διατηρούσαν σαν παροικία τη Πρέβεζα, με Καθολική εκκλησία που χτίστικε το 1568 και η οποία σώζεται μέχρι σήμερα.
Σημαντική επίσης ήταν και η Εβραϊκή παροικία, η οποία διατηρούσε σχολείο και συναγωγή, όπου σήμερα βρίσκεται ο ΟΤΕ.
