42  49   2    8

 7    3  46  45

48  43   9    1

4     6  44  47

Έχουσι τον Νόμον κ τους Προφήτας. ακουσάτωσαν αυτών.

 

Όταν οι θεοί έπλασαν τον άνθρωπο, έδωσαν για μοίρατου τον θάνατο, την αιώνια ζωή την κράτησαν για τον εαυτότους. Αυτό ίσχυε για τα παλιά χρόνια, σήμερα δέν ισχύει. διότι τη σημερινή ανθρωπότητα την έπλασαν όχι οι θεοί, αλλα οι παπάδες και οι επιστήμονες. Όταν οι παπάδες κ οι επιστήμονες έπλασαν τον σημερινό άνθρωπο, όχι μόνο μοίρα θανάτου οικτρού του έδωσαν αλλα κ του στέρησαν κάθε τί που θα μπορούσε να του δώσει δύναμη, του χάρισαν κάθε τί που τον κάνει αδύναμο. Γι' αυτό, ό,τι μπορεί να δυναμώσει την ανθρωπότητα, ούτε απο παπά θα το ακούσετε ούτε απο επιστήμονα. Και δέν αναφέρομαι ειδικά στους Χριστιανούς παπάδες, αναφέρομαι σε όλων των θρησκειών σε αυτήν την εποχή.

Όταν η επιστήμη απο την θρησκεία χωρίζεται, δέν είναι επιστήμη. όταν η θρησκεία απο την επιστήμη χωρίζεται, δέν είναι θρησκεία. Όπως ο ταχυδακτυλουργός αποσπά την προσοχή του θεατή να μή δεί το κόλπο, έτσι κ η σημερινή πολιτιστική ηγεσία εξετάζει ποικιλοτρόπως την ωφελιμότητα των τροφών ώστε η ουσία να περνά απαρατήρητη: εδώ πρόκειται για τον πλέον ειδεχθή φόνο! Δέν υπάρχει εντολή ανώτερη απο το ου φονεύσεις! Στη φύση φόνος δέν υπάρχει, κ όμως ο άνθρωπος τον ειδεχθέστατο φόνο έχει δικαιολογήσει. Ζώων φόνο, καμιά θρησκεία δέν δικαιολογεί. Του Θεού οι θρησκείες όλες απαγορεύουν τον φόνο ζώων.

Κατα των παπάδων τη θρησκεία τα ζώα μπορεί να μήν έχουν ψυχή, γι' αυτό κ των ζώων ο φόνος δέν είναι φόνος! Ομως κατα την Αγία Γραφή του κάθε ζώου η ψυχή κατοικεί στο αίματου. "ψυχή ου βρωθήσεται μετα των κρεών", που θα πεί: απαγορεύεται να φαγωθεί η ψυχή (του ζώου) μαζί με το κρέας. Αυτό σημαίνει οτι τα ζώα έχουν ψυχή. Γι' αυτό κ κάποιοι εξυπνότεροι υποστηρίζουν οτι γαρίδες κ στρείδια κ άλλα τέτοια δέν έχουν αίμα, άρα είναι νηστήσιμα. Στην πραγματικότητα τα ασπόνδυλα ζώα ναί μεν δέν έχουν αίμα κόκκινο, αλλα έχουν αίμα άλλου χρώματος, είναι κι αυτά ζώα, άρα κ αυτών ο φόνος είναι φόνος. Βεβαίως χειρότερος είναι ο φόνος των σπονδυλωτών, ακόμη χειρότερος εκείνων που αναπνέουν αέρα, ακόμη χειρότερος εκείνων που προσφέρουν γάλα, γίνονται έτσι θετές μητέρεςμας, κ ακόμη χειρότερος ο φόνος των βοδιών που ίσως δέν είναι πρότυπα εξυπνάδας, αλλα είναι ζώα γεμάτα βαθιά αγάπη. Ακόμη χειρότερος είναι ο φόνος των ανθρώπων, εκτός άν είναι σε πόλεμο για το δίκαιο. Άνθρωπος να μετάσχει φόνου κ να μήν τιμωρηθεί, ποτέ δέν έγινε κ ούτε θα γίνει. Κ νεκρά τα ζώα είναι εύκολο να μας εκδικηθούν, δια της εξής οδού:

Όπως το κάθε τί που σαπίζει γεμίζει μύγες, έτσι κ κάθε σάρκα που πεθαίνει γεμίζει κακά δαιμόνια. Στου φονευμένου ζώου την σάρκα κ το αίμα κατοικούν κακά δαιμόνια, μέσω της τροφής μπαίνουν στον άνθρωπο κ τον παρασέρνουν στο κακό. Αυτό το δείχνει η ίδια η ζωή, κ το βλέπει καθένας που παρατηρεί. Απο τη φονο-φαγία κάθε άνθρωπος δέν πλήττεται με τον ίδιο τρόπο. Ο καθένας όπου είναι αδύναμος, εκεί πλήττεται. το σκοινί όπου είναι λεπτό (φαγωμένο), εκεί κόβεται. Κάποιοι την κακοτυχία απωθούν με τη βία (η οποία κακοτυχία ώς τιμωρία τους έρχεται). τότε κι αυτή η βία στα αμαρτήματατους προστίθεται, ώσπου όλα μαζεμένα τα πληρώνουν. Αυτά δέν χρειάζεται να τα πεί κανένα βιβλίο, τα λέει η ίδια η ζωή, κ όποιος παρατηρεί τα βλέπει.

Κ όποιος δέν θέλει να παρατηρήσει, παραβλέποντας όλη την υπόλοιπη Βίβλο, αντιτάσσει οτι τον άνθρωπο τον κάνει ακάθαρτο όχι εκείνο που μπαίνει αλλα εκείνο που βγαίνει απο το στόμα. ο Χριστός είπε έτσι, λένε.

Ο Χριστός τί επακριβώς είπε, μονάχα ο Θεός το ξέρει. Δέχομαι οτι αυτό όντως ο Χριστός το είπε. Ναί αλλα πρέπει να δούμε κ τί εννοούσε κ γιατί το είπε. Επειδή πολλοί καλύπτουν την πονηρίατους με το προσωπείο της νηστείας, ήθελε αυτό το προσωπείο να αφαιρέσει. Πράγματι κάποιοι προσποιούνται οτι νηστεύουν (ή κ στ' αλήθεια νηστεύουν) για να κρύψουν την κακίατους (Βλέπε «νηστεύω δίς του σαββάτου» που έλεγε ο φαρισαίος). Ενώ άλλοι με αληθινά "καλή ψυχή" παραμελούν τη νηστεία. Δηλαδή η νηστεία ή μή νηστεία δέν φανερώνει την "καλοσύνη" ή "κακία" του ανθρώπου.

Στην πράξη πάντως δέν έχω δεί κανέναν κακό άνθρωπο που να απέχει απο κρέας παρα για τα μάτια του κόσμου. Η κακοτυχία που η φονο-φαγία φέρνει, κάνει κ τον καλό άνθρωπο να γίνει κακός – ή θύμα. Ήξερα κάποιον, Έλληνα Ελλαδίτη, στην Αυστραλία, που τον ξέραμε όλοι για φυτοφάγο. Στην πραγματικότητα το έπαιζε φυτοφάγος επειδή δέν έτρωγε κρέας η γυναίκατου, που ήταν και όμορφη. Μιά φορά βρεθήκαμε σε ένα μπάρμπεκιου, ήταν μέρα Τετάρτη, κ ψήναν καταπληκτικά κρέατα που σπάζανε μύτες. Προσφέρανε κ κρέας ελαφιού. Εγώ που τότε έτρωγα σχεδόν καθημερινά κρέας, απείχα όμως τις Τετάρτες κ Παρασκευές, απείχα κ τότε. Ενώ εκείνος ο μάγκας που το έπαιζε φυτοφάγος, έπιασε κ έτρωγε το ελάφι κ άλλα κρέατα χωρίς κανέναν ενδοιασμό. Σας βεβαιώνω, δέν υπάρχει κανένας κακός άνθρωπος που να απέχει απο φονευμένη σάρκα, μπορεί να το παίζει φυτοφάγος, αλλα δέν είναι. Όποιος άνθρωπος γνωρίζει το Νόμο του Θεού κ αγαπά τη ζωή, απέχει απο κρέας φονευμένου ζώου όπως κ απο αλκοόλ κ απο δηλητήρια.

Μήπως επειδή το αλκοόλ όταν το πίνουμε πηγαίνει όχι στην καρδιά αλλα στο στομάχι, επιτρέπεται να γίνουμε αλκοολικοί? ή μήπως είναι αθώο να παίρνουμε ναρκωτικά είτε απο το στόμα είτε με την εσπνοή είτε με ενέσεις? - Τα ενέσιμα ναρκωτικά πάνε στο αίμα, και με το αίμα ίσια στην καρδιά κ στον εγκέφαλο. Ναί, αλλα κ απο το στόμα ό,τι λαμβάνεται πηγαίνει σε ολόκληρο το σώμα, κ στο αίμα κ στην καρδιά κ στο εγκέφαλο. ομοίως κ ό,τι αναπνέουμε. Γι' αυτόν το λόγο, όταν απο το στόμα εισέρχεται τροφή ακάθαρτη, η τροφή γεμάτη δαιμόνια κακά παρασέρνει στο κακό τον άνθρωπο. κ έτσι το εκ του στόματος εισερχόμενο ακάθαρτο έχει συνέπεια κ να βγαίνουν απο το στόμα λόγια ακάθαρτα. Τα πρώτα ακάθαρτα λόγια είναι οτι δικαιούμαστε να σκοτώνουμε τα ζώα, οτι τα ζώα δέν έχουν ψυχή, οτι το να αγγίζεις κ να τρώς φονευμένη σάρκα δέν είναι αμαρτία. Βγαίνοντας αυτά τα λόγια απο το στόμασου κ έπειτα άλλα, γίνεσαι κανονικά κ με το νόμο ακάθαρτος. Ο Θεός είναι "ο Θεός των πνευμάτων κ πάσης σαρκός", με άλλα λόγια ο Θεός είναι η ζωή όλων των όντων, κ όταν λές οτι το ζώο δέν έχει ζωή για να μπορείς να το σκοτώσεις, αμαρτάνεις όχι προς το ζώο, αλλα προς τη ζωή, δηλαδή προς τον Θεό τον ίδιο. Με απλά λόγια, επιτιθέμενος στη ζωή επιτίθεσαι στο Θεό τον ίδιο, γιατί ο Θεός ζωή είναι. Κ το ζώο έχει ζωή, γι' αυτό το λένε ζώο, ή ζωντανό.

Δέν είναι ψέμα, αληθινά ο άνθρωπος δέν γίνεται ακάθαρτος επειδή τρώει κρέας. Γίνεται ακάθαρτος επειδή τρώγοντας την φονευμένη σάρκα γίνεται ηθικός αυτουργός ειδεχθέστατου φόνου. Κ λέω ειδεχθέστατου, γιατί ακόμη κ οι φανατικοί κρεοφάγοι δέν θα έτρωγαν κρέας πιά άν έβλεπαν με τί τρόπο θανατώνονται τα ζώα κ προπάντων τα βοοειδή στα ελληνικά σφαγεία.

Αλλα άν στο Χριστό πιστεύετε, πρέπει κ στου Θεού το Νόμο να πιστεύετε, αφού  ο Χριστός δέν ήρθε να καταργήσει το Νόμο, αλλα να εξηγήσει το πραγματικό του νόημα. Γι' αυτό είπε: έχουσι τον Νόμον και τους Προφήτας. ακουσάτωσαν αυτών. Ο άπιστος άνθρωπος απαντά: ο Νόμος και οι Προφήτες δέν αρκούν, ο άνθρωπος χρειάζεται να δεί κ νεκρό να ανασταίνεται.Η αλήθεια είναι: όποιος δέν πιστεύει το Νόμο κ  τους προφήτες, ούτε και νεκρό αναστημένο θα πιστέψει. Γι' αυτόν το λόγο, όποιος λέει οτι πιστεύει στην Ανάσταση του Χριστού κ δέν πιστεύει στο Νόμο που πρό Χριστού δόθηκε, είναι ο αίσχιστος ψεύτης. Ο Νόμος που πρό Χριστού σε όλους τους ανθρώπους, σε όλους τους λαούς αποκαλύφθηκε, λέει οτι φονευμένου ζώου βρώση γεμίζει τον άνθρωπο δαιμόνια κακά κ του δίνει κακοτυχία. Γι' αυτό όλοι οι λαοί περιόριζαν την κρεοφαγία. Ακόμη κ της Αυστραλίας οι ιθαγενείς που γενικά η επιβίωσητους στην κρεοφαγία βασιζόταν, σε πολλές περιπτώσεις (π.x. στους μέλλοντες να μυηθούν) επέβαλλαν νηστεία απο κρέας.

Και καλά, ο Χριστός είπε πως όχι το εκ του στόματος εισερχόμενο αλλα το εξερχόμενο μιαίνει τον άνθρωπο. Ο ίδιος ο Χριστός δέν ήταν που σαράντα ολόκληρες μέρες μέσα στην έρημο νήστεψε; Άν εκείνος, που ήταν Θεός, χρειάστηκε να νηστέψει σαράντα μέρες, εμείς οι κοινοί άνθρωποι δέν έχουμε ανάγκη να νηστεύουμε; Ή μήπως θα μου πείτε "δέν είχε ανάγκη να νηστέψει". Τότε γιατί νήστεψε; - για να δώσει το παράδειγμα. Αφού τέτοιο παράδειγμα μας έδωσε, σεβάσουτο κ μιμήσουτο άν είσαι Χριστιανός. (Κ Μωαμεθανός άν είσαι, πάλι το παράδειγμα σεβάσου, γιατί στον Χριστό κ οι Μωαμεθανοί πιστεύουν, μόνο διαφωνούν πως αναστήθηκε, λένε πως δέν αναστήθηκε διότι δέν πέθανε, απλώς η ψυχήτου επέστρεψε στο Πατέρα Θεό, καθώς κ ο ίδιος είπε, "πάτερ, εις χείραςσου παραδίδω το πνεύμαμου").

Όλοι οι λαοί που ήταν υποχρεωμένοι να τρώνε κρέας για να ζήσουν, με κάθε είδους τελετουργικά λόγια κ έργα ζητούσαν να μήν τους καταλογισθεί φόνος ζώων. (Όχι μόνο τελετουργικά αλλα κ συναισθηματικά. Όπως ο Ινδιάνος προς το ελάφι: Με θλίβει, μικρέ αδερφέ, που αναγκάσθηκα να σε σκοτώσω. γιατί τα παιδιάμου πεινάνε. Σε τιμώ ωστόσο για την ομορφιάσου, για τη γρηγοράδασου...).

Οι σημερινοί, που έχουν πολλά άλλα αγαθά ωστε να ζούν κ χωρίς κρέας, τρώνε ζώα ειδεχθώς φονευμένα χωρίς καθόλου τύψεις. Το οτι τα τρώνε χωρίς τύψεις, δέν έχει συνέπεια να γλυτώνουν την τιμωρία. Απο της ειδεχθούς ζωοκτονίας την ασύδοτη κρεοφαγία η χώραμας κ γενικότερα ο κόσμος έχει γεμίσει δαιμόνια εχθρικά, όλοι οι άνθρωποι στο κακό κατρακυλάνε, η δυστυχία γίνεται γενική κ καθολική, συνάμα οι άνθρωποι αναισθητοποιούνται κ το καλό δέν είναι πιά επιθυμητό.

Αυτή η κατάντια εισάγεται κυρίως μέσω της κρεοφαγίας ειδεχθούς ζωοκτονίας. Η ζωοκτονία κ η ακάθαρτη βρώση τρέφουν κάθε είδους κακία, απο την κακία αδικία, απο την αδικία κακοτυχία (ώς τιμωρία), φαύλος κύκλος. Η εποχήμας έχει κ άλλες πληγές: την πορνεία, τα πάσης φύσεως ναρκωτικά (συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ κ του καπνού), τα τυχερά παιχνίδια. Όμως κ αυτά ακόμη δέν είναι δυνατόν να λειτουργήσουν χωρίς τον ανόσιο φόνο των ζώων. Άν οι άνθρωποι έπαυαν να φονεύουν κ να τρώνε ακάθαρτες σάρκες, τότε τα άλλα κακά (πορνεία, μαστούρα κ τζόγος) θα σταματούσαν αυτόματα. Γιατί δέν θα υπήρχαν μέσα στους ανθρώπους τα δαιμόνια που τους σπρώχνουν στο κακό.

Τώρα θα πείτε: "καλά, ζωοκτονία κ στη φύση δέν γίνεται? Αφού η φύση όρισε να φονεύονται τα ζώα, τότε γιατί είναι κακό?".

Στην πραγματικότητα, στη φύση φόνος δέν υπάρχει. Τα πρώτα ζώα όλα ήταν φυτοφάγα, σαρκοφάγα δέν υπήρχαν (αφού δέν προϋπήρχε βορά γι' αυτά. άρα, όλα τα ζώα φυτοφάγα ήταν). Όταν κάποια ζώα πέθαιναν, κάποια άλλα άρχισαν να εκμεταλλεύονται τα πτώματα. Αυτό δέν ονομάζεται ζωοκτονία. Υστερότερα, κάποια (φυτοφάγα) που είχαν συνηθίσει να τρώνε πτώματα, όταν δέν τα εύρισκαν έτοιμα άρχισαν να σκοτώνουν ζώα κ να τα τρώνε. αυτό είναι ζωοκτονία? Στην πραγματικότητα όχι! Στη φύση, όταν ενός ζώου η ζωτικήδύναμη εξαντλείται, τότε το ζώο πέφτει θύμα. αιτία δέν είναι ο θύτης, είναι η εξάντληση της ζωτικής δύναμης. Ο θύτης είναι όχι η αιτία, αλλα το μέσον. γι' αυτό στη φύση ο θύτης δέν είναι φονιάς. Ό,τι χάνει τη ζωτικήτου δύναμη, γίνεται βορά, γιατί στη φύση τίποτε δέν επιτρέπεται να πάει χαμένο.

Όταν ένα πλάσμα ή ένας πληθυσμός υπερεκτείνεται, τότε η ζωτικήτου δύναμη μειώνεται έως που εξαντλείται, έτσι το σώμα μερικώς ή ολικώς εγκαταλείπεται, κ το κενό το εκμεταλλεύεται κάποιο άλλο πλάσμα. Αυτό που στη φύση μοιάζει φόνος, είναι απλώς μηχανισμός ελέγχου της υπερβολικής αύξησης.

Ο σημερινός άνθρωπος είναι ο ίδιος μιά τερατώδης υπεραύξηση. Η φύση με κάθε μέσο αγωνίζεται να καταστείλει την υπεραύξησητου, κ όμως ο άνθρωπος με κάθε τρόπο τη φύση αδικώντας εξακολουθεί να υπεραυξάνεται. Γι' αυτό, ενώ στη φύση φονιάς δέν υπάρχει, ο σημερινός άνθρωπος είναι μέγιστος φονιάς της φύσης. Όσο περισσότερο ο ανθρώπινος πληθυσμός αυξάνεται, τόσο περισσότερο θα αδικεί ο "επάνω" άνθρωπος τον "κάτω" άνθρωπο κ ο "κάτω" άνθρωπος την φύση.

Οι παλαιοί άνθρωποι που ο πληθυσμός τους δέν υπερέβαινε τα όρια της φύσης, σκοτώνοντας ζώα για να ζήσουν, στην πραγματικότητα δέν σκότωναν. συμπεριφέρονταν όπως τα ζώα - θύτες. Των παλαιών ανθρώπων το κυνήγι δέν έχει απολύτως καμιά ομοιότητα. με των σημερινών την ειδεχθέστατη ζωοκτονία. Είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Όταν οι παλαιοί κυνηγούσαν, έπαιζαν τίμιο παιχνίδι. Τα ζώα τα άφηναν να ζούν ελεύθερα κ κατα την φύσητους. Όταν τα κυνηγούσαν, τα ζώα είχαν τη δυνατότητα να ξεφύγουν. υπέκυπταν μόνο εκείνα που η ζωτικήτους δύναμη είχε εξαντληθεί. Οι άνθρωποι έπαιρναν ό,τι η φύση χάριζε, και δέν έκλεβαν ό,τι η φύση δέν έδινε.

Ενώ η σημερινή ζωοκτονία έχει διαστάσεις μέγιστου εγκλήματος. Τεχνητή την έχουμε κάνει την ζωή και την ίδια την γέννηση των ζώων. Τεχνητή αναπαραγωγή, τεχνητή διατροφή, περιορισμός κινήσεων στον ελάχιστο χώρο του στάβλου, φάρμακα, ορμόνες, με λίγα λόγια (άν μπορεί να ονομασθεί: ζωή) εντελώς αφύσικη κ ανελεύθερη. Κ σάν να μήν έφθανε αυτό,  η πλέον ανόσια θανάτωση:

Η Αγία Γραφή -πολλοί την επικαλούνται χωρίς να την έχουν αναγνώσει-  αυστηρά απαγορεύει να φαγωθεί ζώο φονευμένο με χτύπημα. Κατα συχνή επανάληψη αναφέρεται στην απαρίθμηση των μεγάλων αμαρτημάτων "όποιος τρώει το κρέας μαζί με το αίμα". Αναλυτικότερα εξηγεί οτι κάθε έναιμο αυστηρώς απαγορεύεται να φαγωθεί, εκτός άν το θυσιάσει ιερέας. ορίζεται η θυσία να γίνεται  με  σφάξιμο, δηλαδή το ζώο να αποκεφαλίζεται κ το αίματου να ρέει στη γή. όταν το αίμα σταματήσει να ρέει, έπειτα κάποια εκλεκτά καλά παχιά κομμάτια να κατακαίονται προς τιμή του Θεού, κ μόνον απο αυτήν την τελετοουργία έπειτα έχουμε δικαίωμα να ψήσουμε κ να φάμε το ζώο, έτσι λέει η Αγία Γραφήμας. Μόνο σ' αυτήν την περίπτωση είναι όχι φόνος αλλα θυσία, κ ενώ του φόνου το κρέας φέρνει θάνατο (δηλαδή κακοτυχία), της θυσίας το κρέας φέρνει ζωή, δηλαδή ευτυχία, σ' εκείνον που το τρώει. Θα ρωτήσετε: έχει λοιπόν τόσο μεγάλη σημασία μιά τελετή?

Οι τελεστικές πράξεις έχουν μεγάλη έως απίστευτη δύναμη. Με μιά τελετή το ψωμί κ το κρασί γίνονται σώμα κ αίμα του Χριστού. Με της ζωο-θυσίας την τελετή δέν είναι  ο άνθρωπος αλλα ο Θεός που θανατώνει το ζώο. Στη θυσία ο άνθρωπος είναι απλώς εργαλείο του Θεού. όπως του φόνου το μαχαίρι, δέν ευθύνεται για φόνο. Ο ίδιος ο Θεός θανατώνοντας δέν έχει ενοχή, διότι του Θεού ο Νόμος πιάνει όλα τα πλάσματα, αλλα δέν πιάνει τον ίδιο τον Θεό. Ο Θεός δέν δεσμεύεται απο τις δεσμεύσεις του χρόνου, του χώρου κ της αιτιότητας (= νόμου). Σάν μαχαίρι που τα πάντα κόβει, αλλα δέν κόβει την ίδιατου τη λαβή, του Θεού ο Νόμος δέν δεσμεύει τον ίδιο το Θεό. Χρόνο, Χώρο, Νόμο, ο Θεός τα έπλασε, δέν δεσμεύεται απο αυτά. Της κάθε θυσίας (προσφοράς) την πράξη εκτιμώντας, ευλογεί την σάρκα του θυσιασμένου, και τρώγοντάςτην λαμβάνουμε την ευλογία.

Οι Χριστιανοί τη θυσία ονόμασαν ευχαριστία (δηλαδή ευγνωμοσύνης πράξη). Ο απόστολος Ιάκωβος είπε: κάθε ζώο τρώγεται, κάθε τροφή είναι καλή, όταν λαμβάνεται με ευχαριστία. Τουτέστιν, όταν τρώγεται κατόπιν θυσίας. Στου αποστόλου Παύλου το όνειρο ο Θεός είπε: θυσίασε απο αυτά τα ζώα κ φάε. Ο Παύλος απήντησεν: όχι, Κύριε, ποτέ δέν έφαγα ζώο ακάθαρτο. (όπως π.x. γουρούνι). Τότε ο Θεός δίδαξε: ό,τι ο Θεός καθάρισε, εσύ να μήν το θεωρείς ακάθαρτο. Αυτό θα πεί οτι κανένα ζώο δέν είναι ακάθαρτο (άρα ακατάλληλο ώς τροφή) όταν ο Θεός το έχει καθαρίσει. και μόνο μέσω της θυσίας κάνει ο Θεός το κρέας καθαρό. Αυτό το γνώριζαν όλοι οι λαοί. Αυτήν τη σοφία εφάρμοζαν, δέν εφάρμοζαν σοφιστείες.

Σήμερα, σε άλλες χώρες, τα σφάγια πουλιούνται  αποκεφαλισμένα. Στην Ελλάδα, όλα, κ τα αρνιά κ τα κατσίκια, ακόμη κ τα κουνέλια κ οι  γαλοπούλες, όλα πουλιούνται γδαρμένα αλλα με το κεφάλι, ωστε να τονίζεται το οτι  δέν αποκεφαλίσθηκαν, ΟΥ ΚΑΤΑ ΝΟΜΟΝ θανατώθηκαν. Αυτοί που το ζωοκτόνο "τουφέκι" εισήγαγαν, είχαν σκοπό να αφανίσουν τον Ελληνισμό. κ το πετυχαίνουν. Εδώ κ πολλά χρόνια στα ελληνικά σφαγεία τα σφάγια δέν σφάζονται. Θανατώνονται με ένα μηχάνημα σάν τουφέκι που δέν εκτοξεύει τίποτε, αλλα κινεί ένα σίδερο που χτυπά τα ζώα στο κούτελο. μ' αυτόν τον τρόπο, που η Αγία Γραφή αυστηρώς απαγορεύει, αφού χτυπηθούν μέχρι να ξεψυχήσουν πολλή ώρα μαρτυρικώς περνά, όχι μόνο το αίμα δέν προσφέρεται κ δέν χύνεται, αλλα κ γεμίζει με του ζώου το μαρτύριο: γεμίζει πόνο, πανικό, κ μίσος. κ αυτά τα πάθη, πόνος, πανικός κ μίσος, με το κρέας μπαίνουν σε όποιον τα τρώει. Επιπλέον το φονευμένο κρέας γεμίζει δαιμόνια, κ σε όποιον τρώει το κρέας καταλογίζεται ο φόνος του ζώου.

Όταν η ζωοκτονία ή η κρεοφαγία γίνεται σε ιδιαζόντως απαγορευμένες μέρες, τα αποτελέσματα στον εσθίοντα είναι δραματικά: συχνά κ άνθρωποι τη ζωήτους χάνουν, ή παθαίνουν ανεπανόρθωτες ζημιές. Και τότε στην άγνοιάτους μέσα αναρωτιούνται τί αμαρτίες πληρώνουν. Νομίζουν οτι αμαρτία είναι μόνο το να βλάπτεις ανθρώπους. Κ όμως ο Θεός τους σημερινούς ανθρώπους μισεί, να τους αφανίσει θέλει, την φύση αγαπά, ό,τι απόμεινε να προστατέψει θέλει. Το να σκοτώνεις πολλούς ανθρώπους - εχθρούς στον πόλεμο, θεωρείται ηρωισμός, όχι αμαρτία. Το να φονεύεις ανυπεράσπιστα αθώα ζώα με απάνθρωπο κ ανόσιο τρόπο, είναι έγκλημα.

Θέσκελα αθέσφατα! Αυτά όλοι οι Έλληνες να τα πιστέψουν θα ήθελα, ωστόσο ο Θεός επίτηδες τυφλώνει τους ανθρώπους να μήν πιστεύουν στη θυσία, γιατί θέλει να θερίσει την υπεραυξανόμενη ανθρωπότητα. [Γίνονται αθέσφατα έργα, ήτοι πράξεις ανόσιες ενώπιον του Θεού, κ συνάμα θέσκελα, δηλαδή υποκινούμενα απο τον ίδιο τον Θεό, γιατί δέν θέλει να του κάνουν αμαρτωλοί άνθρωποι εξευμενιστικές πράξεις. Γι' αυτό σε όποιον δέν πιστεύει μήν επιμένετε. ο Θεός τον κάνει να μήν πιστεύει. έχει το σκοπότου]. Αυτό εννοεί το «έλεος θέλω και ου θυσίαν»: ο Θεός δέν θέλει να δεχθεί θυσία απο ανθρώπους που δέν ελεούν τη φύση. Και η θυσία ορίζεται απο την Αγία Γραφή (κ απο όλες τις θρησκείες του κόσμου) αλλα προτεραιότητα έχει το έλεος. Μόνο όποιος ελεεί δικαιούται να τελέσει θυσία.

Απο τα παραπάνω το συμπέρασμα είναι: υπο όρους η κρεοφαγία όχι μόνο δέν βλάπτει, αλλα κ πάρα πολύ ωφελεί. [Του Κάιν κ του Άβελ η διήγηση δείχνει οτι η θυσία κρέατος φέρνει πολύ περισσότερη καλή τύχη απο ότι η αναίμακτη θυσία. Ο κακός αδερφός ο Κάιν θυσίαζε μόνο φυτικά προϊόντα, ο αθώος Άβελ θυσίαζε απο τα παχιά μέρη των κρεάτων. κ ο Θεός χάριζε καλοτυχία στον Άβελ, όχι στον Κάιν].

Για να ωφελεί η κρεοφαγία οι όροι είναι:

·                     1. Καί η κρεοφαγία καί η θυσία να γίνονται εκτός των απαγορευμένων ημερών.

·                     2. Το κρέας, κάθε είδους κρέας, να προέρχεται όχι απο φόνο αλλα απο θυσία στο Θεό.

·                     3. Τα σφάγια να ζούν όσο γίνεται πιό φυσική ζωή,  κ να αναπαράγοναι   με φυσικό τρόπο.

·                     4. Με το κρέας μαζί στο ίδιο γεύμα ποτέ να μήν καταναλώνονται γαλακτομικά. (Λιγότερο σημαντικό, αλλα πρέπει να ειπωθεί: δέν είναι καλό να καταναλώνονται αυγά μαζί με κρέας, προπάντων κρέας πτηνού).

·                     Αυτές οι προϋποθέσεις αρκούν.

1. Οι απαγορευμένες για θυσία κ κρεοφαγία ημέρες υπολογίζονται κατα 4 συστήματα τα οποία εξηγώ με τη μεγαλύτερη δυνατή συντομία:

α. Κάθε Τετάρτη κ Παρασκευή. Αυτό το σύστημα είναι κατα αιώνες ή χιλιετηρίδες παλαιότερο απο την έλευση του Χριστού. Το εφάρμοζαν οι Εβραίοι [βλέπε: νηστεύω δίς του σαββάτου] κ όλοι οι άλλοι λαοί απο τότε που μετρούσαν τις ημέρες με εβδομάδες. Οι παλαιοί Τούρκοι του Βόλγα ονόμαζαν την Τετάρτη χ`ιαν κ`υεν ("αίματος ημέρα"). Είναι ημέρα συσχετιζόμενη με τον πλανήτη Ερμή, με αρμοδιότητα την υγεία καθώς κ την αδελφοσύνη.

Η Παρασκευή συνδέεται με την Αφροδίτη, με αρμοδιότητα την αγάπη. Στην Αινειάδα του Βιργιλίου η Αφροδίτη εμφανίζεται στον γιότης κ τους συντρόφουςτου με τη μορφή μιάς νέας κοπέλας που τριγυρίζει στα δάση. Όταν την βλέπουν θαυμάζουν κ λένε: "σίγουρα είσαι κάποια θεά! Δείξεμας καλοσύνη, κ πολλά ζώα θα πέσουν στο βωμόσου απ' το μαχαίριμας!". Η κοπέλα (Αφροδίτη) απαντά: "δέν αξιώνω τέτιου είδους τιμή". Προσέξτε τη διατύπωση: όχι "θα σφάξουμε / θα θυσιάσουμε" αλλα "θα πέσουν": δέν θανατώνονται απο μάς, αλλα απο το ότι εξαντλήθηκε η ζωτικήτους δύναμη. Δέν τα θανατώνει το μαχαίριμας, ούτε εμείς, εσύ τα θανατώνεις, κι αυτό δέν είναι φόνος, γιατί πραγματική αιτία θανάτουτους είναι οτι εξαντλείται η ζωτικήτους δύναμη. Αυτό ήταν το νόημα των θυσιών. Άλλοι θεοί δέχονταν τέτιες θυσίες, αλλα η Αφροδίτη, θεά της καλοσύνης, δέν χαίρεται με αιματηρές θυσίες. γι' αυτό κ τέτιες θυσίες απαγορευόνταν την Παρασκευή, ημέρα της Αφροδίτης.

β. Άλλοι λαοί δέν μετρούσαν τις μέρες με εβδομάδες, αλλα με δωδεκάδες. Κατα το δικότους σύστημα ευλογημένη μέρα κατα την οποία κάθε αιματηρή θυσία κ κρεοφαγία απαγορεύεται είναι η 11η μέρα κάθε δωδεκάδας. την ονομάζω, για πρακτικούς λόγους, "ημέρα της Τίγρης". (καθότι αντιστοιχεί στο λαϊκώς λεγόμενο "ζώδιο της Τίγρης", 11.ο κατα τη δυτική αρίθμηση, 3.ο κατα τους Κινέζους). Με δεδομένο οτι η 13/10/2002 κ η 25/10/2002 είναι "μέρες της Τίγρης", μπορούμε, προσθέτοντας κάθε φορά 12 μέρες να βρίσκουμε εις το διηνεκές πότε είναι "ημέρα της Τίγρης".

γ. Ανάλογη σημασία με την "ημέρα της Τίγρης" έχει η 11η κ η 23η μέρα κάθε σεληνιακού μήνα (αρχίζοντας απο την νέα σελήνη).

·                     Όλοι οι άνθρωποι που θέλουν να έχουν ζωή, υγεία, ειρήνη κ καλή τύχη, πρέπει να τηρούν καί τα 3 συστήματα (α, β, και γ). Υπάρχει κ ένα άλλο σύστημα που υπολογίζεται ανάλογα με το φύλο κ το έτος της ηλικίας που διανύει ο κάθε άνθρωπος. Αυτό το σύστημα είναι ακόμη σημαντικότερο απο τα παραπάνω τρία:

δ. Για άνδρα στο (x.9)+1 έτος ηλικίας: νηστεία την 8η μέρα του σεληνιακού μήνα.

     Για άνδρα στο (x.9)+2 έτος ηλικίας: νηστεία την 19η μέρα του σεληνιακού μήνα.

     Για άνδρα στο (x.9)+3 έτος ηλικίας: νηστεία την 21η μέρα του σεληνιακού μήνα.

     Για άνδρα στο (x.9)+4 έτος ηλικίας: νηστεία την 15η μέρα του σεληνιακού μήνα.

     Για άνδρα στο (x.9)+5 έτος ηλικίας: νηστεία την 27η μέρα του σεληνιακού μήνα.

     Για άνδρα στο (x.9)+6 έτος ηλικίας: νηστεία την 29η μέρα του σεληνιακού μήνα.

     Για άνδρα στο (x.9)+7 έτος ηλικίας: νηστεία την 18η μέρα του σεληνιακού μήνα.

     Για άνδρα στο (x.9)+8 έτος ηλικίας: νηστεία την 26η μέρα του σεληνιακού μήνα.

     Για άνδρα στο (x.9)+0 έτος ηλικίας: νηστεία την 25η μέρα του σεληνιακού μήνα.

 Για γυναίκα στο (x.9)+1 έτος ηλικίας: νηστεία την 18η μέρα του σεληνιακού μήνα.

 Για γυναίκα στο (x.9)+2 έτος ηλικίας: νηστεία την 29η μέρα του σεληνιακού μήνα.

 Για γυναίκα στο (x.9)+3 έτος ηλικίας: νηστεία την 25η μέρα του σεληνιακού μήνα.

 Για γυναίκα στο (x.9)+4 έτος ηλικίας: νηστεία την 26η μέρα του σεληνιακού μήνα.

 Για γυναίκα στο (x.9)+5 έτος ηλικίας: νηστεία την 19η μέρα του σεληνιακού μήνα.

 Για γυναίκα στο (x.9)+6 έτος ηλικίας: νηστεία την 8η  μέρα του σεληνιακού μήνα.

 Για γυναίκα στο (x.9)+7 έτος ηλικίας: νηστεία την 27η μέρα του σεληνιακού μήνα.

 Για γυναίκα στο (x.9)+8 έτος ηλικίας: νηστεία την 15η μέρα του σεληνιακού μήνα.

 Για γυναίκα στο (x.9)+0 έτος ηλικίας: νηστεία την 21η μέρα του σεληνιακού μήνα.

   Ώς έτος ηλικίας εδώ νοείται όχι το έτος που "κλείσαμε", αλλα εκείνο που έχουμε αρχίσει. Παράδειγμα, άν έχω γεννηθεί το 1973 τον Απρίλιο, το 2003 γιορτάζω τα 30.στά μου γενέθλια. απο τα γενέθλια του 2003 μέχρι τα γενέθλια του 2004 διανύω το 31.ο έτοςμου. αυτό θα υπολογίσω. Διαιρώ το έτος που διανύω με το 9, παίρνω το υπόλοιπο, κ ανατρέχω στον παραπάνω πίνακα. Στο παράδειγμάμου, 31: 9=3, υπόλοιπο 4. Στον πίνακα βρίσκω [(x.9)+4] ότι μιά γυναίκα που διανύει το 31.ο έτος ηλικίας (δηλαδή έχει κλείσει το 30.ό) πρέπει να τηρεί νηστεία κάθε 26.η μέρα της σελήνης, ενώ στην ίδια ηλικία ένας άνδρας να νηστεύει κάθε 15.η μέρα της σελήνης. (Ακόμη κ στον δυτικό κόσμο, κ στη χώραμας, κυκλοφορούν ημερολόγια που δείχνουν για κάθε μέρα "πόσων ημερών είναι η σελήνη").

ε. Εκτός απο τα παραπάνω, υπάρχουν μερικές μέρες κάθε χρόνο με ιδιαίτερη θρησκευτική σημασία, των οποίων ημερών την εξαιρετική εύνοια για να λάβουμε πρέπει να είμαστε καθαροί απέχοντας απο κάθε είδους νεκρή σάρκα ή αλκοόλ. Τέτιες μέρες είναι η 5η μέρα του 7ου σεληνιακού μήνα κ η 28η του 9ου σεληνιακού μήνα καθώς κ η 23η  μέρα του 11ου  σεληνιακού μήνα.

στ. Σε κάθε 24ωρο 3 μιαμισάωρα σε εχθρικές θεότητες ανήκουν δηλαδή δυσμενή χαρακτήρα έχουν ωστε σε αυτά τα 3 μιαμισάωρα καμιά σημαντική πράξη να γίνει δέν μπορεί, γιατί η πράξη αποτυγχάνει και ενδεχομένως σε ατύχημα οδηγεί, επίσης σε αυτά τα διαστήματα η ψυχική διάθεση κακή είναι, μόλις αυτά τα διαστήματα περνάνε ο άνθρωπος ψυχολογικά «ανασαίνει». Προπάντων σε αυτά τα μιάμισης ώρας διαστήματα καμία τελεστική πράξη να γίνει δέν πρέπει, ούτε θυμιάματος προσφορά, ούτε φωναχτή ή ψιθυριστή επαναλαμβανόμενη προσευχή, μόνο νοερή λατρεία επιτρέπεται. Αυτά τα διαστήματα πώς υπολογίζονται:

απο της ανατολής την ώρα μιάμιση ώρα ένα διάστημα, έπειτα μιάμιση ώρα το επόμενο διάστημα και ούτω καθεξής, σε κάθε ημέρα ώς εξής έχει:

Πέμπτη: – + – + + –.         

Παρασκευή: + – + – + + –.

Σάββατο: – + – + + –.

Κυριακή: + + + + – + – –.

Δευτέρα: + – + – + –.

Τρίτη: + + – + – + –.

Τετάρτη: + – + – –.

όπου το κάθε + και το κάθε – μιάμισης ώρας διάστημα είναι, το μέν + κανονικό διάστημα, το δέ – αρνητικό και επικίνδυνο κατα το οποίο καμιά λατρευτική πράξη δέν επιτρέπεται. Παράδειγμα την Πέμπτη, απο του ήλιου της ανατολής την ώρα το πρώτο μιάμισης ώρας διάστημα αρνητικό, το δεύτερο κανονικό, το επόμενο αρνητικό, έπειτα δύο διαστήματα (δηλαδή 3 ώρες) κανονικά και έπειτα ένα αρνητικό μιάμισης ώρας διάστημα. Την Κυριακή τα πρώτα 4 διαστήματα (δηλαδή απο την ανατολή οι πρώτες 6 ώρες) είναι κανονικές, έπειτα ένα μιαμισάωρο αρνητικό, έπειτα ένα μιαμισάωρο κανονικό και έπειτα δύο συνεχόμενα διαστήματα (δηλαδή 3 ώρες) αρνητικά. Έτσι της κάθε ημέρας τα τρία αρνητικά διαστήματα υπολογίζονται. Απο τα τρία μιαμισάωρα μετά όλα τα άλλα διαστήματα κανονικά είναι.

Τώρα δικαίως θα αναρωτάσθε άν οι παραπάνω κανόνες είναι ισοδύναμοι, ή ποιός κανόνας είναι σημαντικότερος. Για να το εξηγήσω απλά: όποιος τρώει κρέας σε δυσμενείς ώρες (σύστημα στ΄), έχει κακοτυχία για ένα 24ωρο. Όποιος παραβιάζει τη νηστεία της Τετάρτης έχει κακοτυχία για 4 μέρες. Όποιος τρώει κρέας την Παρασκευή, έχει κακοτυχία για μιά εβδομάδα. Όποιος τρώει προϊόν φόνου τη μέρα της Τίγρης (σύστημα β΄) έχει κακοτυχία για 12 μέρες. Όποιος τρώει φονευμένη σάρκα την 11η ή την 23η μέρα του σεληνιακού μήνα, έχει κακοτυχία για ένα δεκαπενθήμερο. Όποιος παραβιάζει τη νηστεία που πρέπει να τηρεί κατα το έτος της ηλικίαςτου (σύστημα δ΄) έχει κακοτυχία (αρρώστια κάποιου είδους) για έναν ολόκληρο μήνα, χωρίς καμία υπερβολή. Όποιος παραβιάζει τις μεγάλες ετήσιες νηστείες (σύστημα ε΄) έχει κακοτυχία για ένα έτος.

Τώρα θα σκέφτεστε: «τί λέει αυτός ο μπαγλαμάς! όλος ο κόσμος τρώει κρέας όποτε νά’ ναι. πού είναι η κακοτυχία που μας λές;». Επιτρέψτεμου να ρωτήσω, πού δέν είναι η κακοτυχία; Πού θα κοιτάξετε και δέν θα δείτε την δουλειά των κακών δαιμονίων παντού όπου όλα θα έπρεπε να κινούνται ομαλά, και όμως ομαλά δέν κινείται τίποτα! Δέν υπάρχει κανένας που να μή βλέπει την κακοδαιμονία του σημερινού κόσμου, εκείνο που δέν βλέπουν ή μάλλον δέν θέλουν να δούν, είναι οτι η κακοδαιμονία οφείλεται εξ ολοκλήρου στην παραβίαση του θεϊκού Νόμου, της οποίας παραβίασης στην εποχήμας το κυριότερο σημείο είναι η κατάργηση της θυσίας στο Θεό και ο ασύδοτος και ειδεχθής φόνος ζώων. (Ο ασύδοτος και ειδεχθής φόνος ζώων είναι αυτόχρημα θυσία στο διάβολο).

 

2. Ο κάθε σφαγέας πρέπει να είναι ιερωμένος, τουλάχιστον ως προς το οτι κατέχει κ ειλικρινά σέβεται το τυπικό των θυσιών του Θεού. Θα προτιμούσα οι θυσίες να αρχίζουν με το σανσκριτικό ΩΜ κ να κλείνουν με το σανσκριτικό SWAAHAA. Αλλα εξίσου καλά μπορούμε να αρχίσουμε μνημονεύοντας το όνομα του Θεού που παραδίδεται στην Αγία Γραφή: JOHUWAH, στο οποίο η συλλαβή JO σημαίνει τον Υιό, HU σημαίνει τον Πατέρα, και WAH το Άγιο Πνεύμα. Αυτές οι ιερές συλλαβές χρησιμοποιούνταν ευρύτατα απο σχεδόν όλους τους αρχαίους λαούς. Κ να καταλήξουμε με το εβραϊκό 'ameen. Aνάμεσα σ' αυτά, να λέγεται "τα σά εκ των σών σοί προσφέρομεν κατα πάντα και δια πάντα" (αυτά, που είναι  δικάσου, παρμένα απο εκείνα που σου ανήκουν, σε σένα τα προσφέρουμε, για να μας χαρίσεις όλα όσα χρειαζόμαστε κ για να σε ευχαριστήσουμε για κάθε τί που μας έχεις χαρίσει). "Σέ υμνούμεν, σέ ευλογούμεν, σοί ευχαριστούμεν, Κύριε, και δεόμεθά σου, ο Θεός ημών". (Ιερά λόγια ωραία έχει η εκκλησίαμας για θυσίες, αλλα στον Θεό κατ' ουσίαν τίποτε δέν θυσιάζει, επειδή ο Θεοδόσιος το απαγόρευσε. ανθρώπους όμως ο "μεγάλος" έσφαζε αφειδώς).

Στο κινέζικο "βιβλίο του Zhuang Zi" αναφέρεται ένας σφαγέας που έσφαζε μιά αγελάδα με τόση σοφία ωστε το μαχαίριτου ακουγόταν σάν ένας ψίθυρος μέσα στη νύχτα. χρησιμοποιούσε το ίδιο μαχαίρι 10 χρόνια χωρίς να το φθείρει καθόλου, κ κάθε φορά ολοκλήρωνε τον τεμαχισμό μιάς αγελάδας, χωρίς το ζώο να καταλάβει οτι σφάχθηκε! Δέν περιμένω τέτια ικανότητα απο κανέναν σημερινό, αλλα πρέπει να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ωστε στο ζώο να προκαλείται όσο λιγότερο γίνεται πόνος κ πανικός, για το σκοπό αυτό είναι βολικό  να χρησιμοποιείται κ ηλεκτρικό ρεύμα, έπειτα όμως το ζώο πρέπει με αποκεφαλισμό να θανατώνεται, απο το αίματου που ρέει το πρώτο μέρος να δίνεται ώς προσφορά στο Θεό, το υπόλοιπο να πηγαίνει για ανθρώπινη κατανάλωση, πάντως να μήν αφήνεται να σαπίσει. Μπορούμε να ποτίζουμε με το πρώτο μέρος του αίματος ροκανίδια, άγραφο χαρτί κ άλλη απορροφητική εύφλεκτη φυσική ύλη όπου όταν ξεραθεί το αίμα να δίνεται στη φωτιά. Ακόμη κ το πρώτο ένα εικσστό (1/20) μέρος του αίματος να δίνεται στη φωτιά είναι αρκετό, υπο τον όρον οτι το υπόλοιπο θα πηγαίνει για ανθρώπινη κατανάλωση κ δέν θα αφήνεται να σαπίσει. έπειτα κάποια καλά παχιά κομμάτια να κατακαίγονται στη φωτιά, και έπειτα το ζώο μπορεί να φαγωθεί απο ανθρώπους.

Τα ψάρια που πιάνονται ένα - ένα, πρέπει αμέσως μόλις πιάνονται να αποκεφαλίζονται με ένα μεγάλο κοφτερό μαχαίρι, κ του καθενός το κεφάλι (ή άλλο κομμάτι) να προσφέρεται στη θάλασσα. Άν πιάνονται με δίχτυ, θα πρέπει να τα διαπερνά ηλεκτρικό ρεύμα όλα μαζί, με τη χρήση 2 ηλεκτροδίων (που πρέπει να έχουν τα αλιευτικά), ωστε να θανατώνονται κ να μή σπαρταρούν για πολύ. Κ τα ψάρια προτού φαγωθούν, απο το κρέαςτους κάποια καλά κομμάτια να κατακαίγονται. έπειτα μπορούν να φαγωθούν. Τα ίδια ισχύουν κ για τα ασπόνδυλα θαλασσινά.

Όπως η θυσία, έτσι κ το ψάρεμα να γίνεται μόνο σε επιτρεπόμενες μέρες. (Κατα τα συστήματα που ανέφερα παραπάνω).

3. Tα προς σφαγή ζώα να είναι ελεύθερης βοσκής, δηλαδή να κινούνται κ να βόσκουν σε ανοιχτό χώρο. Άν υπάρχει γύρωτους περίβολος, πάντως να μήν είναι δεμένα. Να τρέφονται όσο γίνεται πιό φυσικά. Να αναπαράγονται  μόνο με φυσικό τρόπο. Του κρέατος η παραγόμενη κ αναλωνόμενη ποσότητα οπωσδήποτε θα μειωθεί, γιατί το ζητούμενο είναι η φυσική ποιότητα.

4. Η Αγία Γραφή κ όλων των κτηνοτροφικών λαών οι παλαιές παραδόσεις τούτο τονίζουν: Άρνα ουκ εψήσεις εν γάλακτι μητρός αυτού. Όταν έχεις το γάλα, το κρέας δέν σου χρειάζεται. Κ όταν το ζώο σου δίνει το γάλα, σάν να είναι μητέρασου, να δείχνεις ευγνωμοσύνη, όχι να τρώς τις σάρκεςτου. Μέγιστη ασέβεια είναι να τρώς με γαλακτομικά μαζί κρέας, η φύση δέν παραβλέπει την ασέβεια. (Άλλωστε κ η επιστήμη λέει: δύσκολα αφομοιώνονται απο τον οργανισμό διαφορετικές πρωτεϊνες μαζί, γάλακτος κ κρέατος). Θα έχετε ακούσει για τις γυναίκες που βάζανε στο φαγητό των ανδρών σταγόνες γάλακτος γυναίκας για να τους μαγέψουν να τις αγαπάνε. Τέτοια είναι λοιπόν η δύναμη του γάλακτος: μερικές σταγόνες γάλα αρκούν για να κάνουν κάποιον να αγαπά ένα πρόσωπο μιά ολόκληρη ζωή, όπως αγαπά ο καθένας τη μητέρα απο την οποία ήπιε γάλα. Τα παιδιά που ήπιαν γάλα απο την ίδια γυναίκα απαγορεύεται να παντρευτούν μεταξύτους, γιατί θεωρούνται αδέλφια, ακόμη και άν είναι μεταξύτους ξένα. Πώς μπορεί κανείς λοιπόν να παίρνει 40 κιλά γάλα ημερησίως απο ένα ζώο, και να μήν αισθάνεται τίποτε γι’ αυτό; Ακόμη και ο πιό μεγάλος φονιάς σέβεται την έννοια της μητρότητας! Και πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος να τρώει κρέας με γαλακτοκομικά, δηλαδή να σκοτώνει ένα ζώο την ίδια ώρα που πίνει το γάλα της μάνας του ζώου;

(Οι Αφρικανοί πίνουν γάλα μαζί με αίμα, που το παίρνουν χωρίς να σκοτώσουν την αγελάδα, τρυπώνταςτης μια φλέβα στον κρόταφο. Οι Κινέζοι κ άλλοι Ασιάτες τρώνε λίγο κρέας, κυρίως απο γουρούνι κ πουλερικά, σπανίως βοοειδών κ αιγοπροβάτων, αλλα ποτέ γαλακτομικά. Οι Ινδοί τρώνε γαλακτομικά, σπανίως κρέας, και ποτέ κρέας της αγελάδας. Οι Εβραίοι τρώνε καί γαλακτομικά καί κρέας, αλλα ποτέ στο ίδιο γεύμα. Όλα αυτά δικαιολογούνται κ μπορούν να συγχωρεθούν. Αυτό που κάνουν οι ανίδεοι δυτικοί, που τρώνε κρέας μαζί με γαλακτομικά, δέν δικαιολογείται κ δέν μπορεί να συγχωρεθεί.)

 

Γνωρίζω οτι με αυτές τις προϋποθέσεις άν έτρωγα κρέας θα με ωφελούσε πολύ περισσότερο απο την άνευ κρέατος διατροφή. Αλλα  όλοι ξέρουμε οτι οι προϋποθέσεις πολύ απέχουν απο το να τηρούνται (μ'όλο που δέν θα ήταν καθόλου δύσκολο, άν το θέλαμε), γι' αυτό άς απέχει απο ανόσιο κρέας όποιος θέλει να γλυτώσει την οργή του Θεού. ΔΙΟΤΙ ΤΩΡΑ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ λίαν ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ: γιατί ο Θεός έπλασε τον κόσμο όχι μόνο για τον άνθρωπο. αλλα ο άνθρωπος υπερπληθυνόμενος αφανίζει κ υποδουλώνει τον κόσμο. κ όλο περισσότερο, πέρα απο κάθε φυσική ισορροπία, υπερπληθύνεται. Γι' αυτό είναι οργισμένος ο Θεός.

Κ όμως οφείλουμε να δείχνουμε στην ανθρωπότητα (κι άς της αξίζει να καταστραφεί) το σωστό δρόμο. Γιατί τα 4 "ποτέ" των αρχαίων Ελλήνων λένε:

1. Ποτέ μή δείξεις δρόμο άλλο απο τον σωστό.

2. Ποτέ μήν εμποδίσεις βόδι που οργώνει.

3. Ποτέ μήν αρνηθείς να δώσεις όταν σου ζητηθεί νερό ή φωτιά. Και

4. Ποτέ μήν αφήσεις νεκρό ακήδευτο.

Δέν αρκεί να θεωρητικολογούμε ούτε να τηρούμε τους νόμους μόνοιμας. Έχουμε κ αιτήματα, κ μπορούμε να αναλάβουμε κάποιες δράσεις:

1. Στα ελληνικά σφαγεία να απαγορευθεί η θανάτωση ζώων με χτύπημα (κρούση), το σχετικό μηχάνημα να απαγορευθεί, τα ζώα να σφάζονται αποκεφαλιζόμενα μόνο με μαχαίρια και τσεκούρια, των σφαγίων το αίμα να καταναλώνεται ή τουλάχιστον να θάβεται, μακριά απο σκουπίδια ή λύματα ή οτιδήποτε δύσοσμο, ή να προσφέρεται νωπό στη θάλασσα.

2. Για τα σφαγεία, τους αλιείς κ τους κυνηγούς, αργιών ημέρες να είναι κάθε Τετάρτη κ Παρασκευή. Κατα αυτές τις μέρες να απαγορεύεται με αυστηρές ποινές η αλιεία, η θήρα κ προπάντων η σφαγή ζώων.

3. Σε κάθε σφάγιο και σε κάθε πακέτο τυποποιημένου κρέατος να αναγράφεται υποχρεωτικά: όχι μόνο η ημερομηνία αλλα κ ο τρόπος θανάτωσης του ζώου.

4. Ο κάθε πολίτης να έχει οποτεδήποτε ελεύθερη πρόσβαση σε όλα τα σφαγεία για να παρατηρεί πώς σφαγιάζονται τα ζώα.

5. Να ζητούμε να απαγορευθεί η τεχνητή γονιμοποίηση κ ο περιορισμός των ζώων σε στενούς χώρους. Τέτοιο αίτημα δέν θα ικανοποιηθεί σύντομα, αλλα παραμένει αίτημα.

6. Σε όλες τις ζωοτροφικές μονάδες να επιτρέπεται ελεύθερη πρόσβαση σε κάθε πολίτη για παρατήρηση.

7. Να ενημερώνουμε τον λαό για το τί είναι ανόσια κ όσια κρεοφαγία. Να πείσουμε να μήν αγοράζει κανείς μή αποκεφαλισμένα νεκρά ζώα.

8. Να ανοίγουμε εστιατόρια κ πιτσαρίες που να μή συνδυάζουν ποτέ κρέας με γαλακτοκομικά.

9. Να εκδίδουμε ημερολόγιο που να δείχνει ποιές μέρες επιτρέπεται κ ποιές όχι θυσία κ σαρκοφαγία.

Τί θα κερδίσουμε απο όλα αυτά? εκτός που θα ελαφρύνουμε τη δικήμας ζωή απο την κακοτυχία, θα έχουμε τη χαρά να ζούμε σε μιά κάπως ανθρώπινη, κάπως βιώσιμη χώρα.

(διότι, πειραματισθείτε για να το δείτε, δέν υπάρχει τρόπος να φάει άνθρωπος, όποιος κι αν είναι, ανόσιο κρέας, κ να μήν επιβαρυνθεί με κακή τύχη. Κ δέν υπάρχει τρόπος να γλυτώσει άνθρωπος απο την κακοτυχία που βαραίνει τη ζωήτου, παρα μόνο απέχοντας απο ανόσια σαρκοφαγία - τουλάχιστον στις απαγορευμένες ημέρες).

Σημείωση: η κακή τύχη δέν έρχεται απο το ίδιο το θύμα. Αν το ίδιο το θύμα μπορούσε να τιμωρήσει, δέν θα έπεφτε θύμα. Αν τιμωρούμασταν την ώρα που αδικούμε, κανένας δέν θα αδικούσε. Όποιος αδικεί την ουρά του καγγουρώ, τιμωρείται απο το βούτυρο της καρύδας. Τί σημαίνει αυτό; Υπάρχει μια ιεραρχία στο σύμπαν, έτσι ωστε του κάθε πλάσματος υπάρχουν κατώτερα και ανώτερα. Όταν αδικώ τα κατώτεράμου, τιμωρούμαι απο τα ανώτεράμου. Μια φορά έτρωγα μαζί με την πρώην σύζυγόμου μια ουρά καγγουρώ. Εν όσω την έτρωγα, δέν είχα καμιά ατυχία. Έπειτα, με ένα σουβλερό μαχαίρι πήγα να κόψω ένα κομμάτι βούτυρο απο καρύδα, μου ξέφυγε το μαχαίρι και τρύπησα άσχημα το χέριμου, παραλίγο να κόψω τον τένοντάμου. Γιατί; Αδίκησα το καγγουρώ (κατώτερόμου) τρώγοντάςτο άθυτο, διαμαρτυρήθηκε σε δαιμόνια (ανώτεράμου), τα οποία μου έβαλαν στο μυαλό την κακή έμπνευση να κόψω για να φάω το βούτυρο της καρύδας για να πληγωθώ.

Είναι αυτό που η κινέζικη παροιμία λέει: Όταν ο μάντις (έντομο) κάνει να γραπώσει το τζιτζίκι, ένα πουλί ετοιμάζεται να γραπώσει τον μάντι απο πίσωτου. Ο μάντις (αλογάκι της Παναγίας) είναι φοβερό έντομο: γραπώνει κάθε έντομο με τα μπροστινάτου πόδια που είναι σαν μεγάλα δρεπάνια, στα οποία κρατώνταςτο ακίνητο του αποσπά με το στόματου κομμάτια ώσπου το καταβροχθίζει μέσα σε 2-3 λεπτά. Η παροιμία με τον μάντι είναι παρμένη απο μια διήγηση του περίφημου φιλοσόφου Zhuang Zı: «Μια φορά κυνηγώντας ένα πουλί το ακολούθησα μπαίνοντας σε ένα περιβόλι με καστανιές. Το πουλί βρήκε έναν μάντι και ετοιμαζόταν να τον αρπάξει, την ώρα που ο μάντις ετοιμαζόταν να πιάσει ένα τζιτζίκι. Τότε κ εγώ σημάδευα με την σφεντόναμου το πουλί. Μα πρίν προλάβω να το χτυπήσω, έρχεται ο ιδιοκτήτης του περιβολιού, με άρπαξε και με πρόσβαλε κατηγορώνταςμε οτι μπήκα να κλέψω κάστανα! πόσο ντράπηκα!». Αυτό θέλει να πεί οτι όσο κι αν είσαι δυνατός, υπάρχει άλλος δυνατότερος απο σένα. Όσο κι αν είσαι ψηλά, υπάρχει άλλος ψηλότερα απο σένα. Όταν αδικήσεις το πλάσμα που είναι κατώτερόσου, θα τιμωρηθείς απο κάποιο όν ανώτερόσου (που μπορεί να είναι αόρατο, δαιμόνιο). Όταν δέν αδικείς κανένα πλάσμα (ούτε τον ίδιοσου τον εαυτό), δέν έχεις να φοβάσαι ούτε όντα ασύγκριτα ισχυρότεράσου. Γι’ αυτό πρέπει να προσέξετε τα όσα παραπάνω σημείωσα για την φονο-φαγία.

κλίκ για επιστροφή
στην αρχική σελίδα

κλίκ στο για επιστροφή στην αρχική σελίδα.