ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Βιογραφίες Ανθολογούμενων Λογοτεχνών στα βιβλία Νεοελληνικής Λογοτεχνίας Γυμνασίου - Λυκείου


Γκρίτση Μιλλιέξ Τατιάνα (1920-2005)


Γκρίτση Μιλλιέξ Τατιάνα

Γεννήθηκε το 1920 στην Αθήνα. Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία. Ασχολήθηκε κυρίως με την πεζογραφία και συνεργάστηκε σε πολλά φιλολογικά περιοδικά. Είναι ευαίσθητη απέναντι στις λεπτομέρειες της καθημερινής ζωής. Στα πρώτα της έργα κινήθηκε στο χώρο της κατοχικής και αντιστασιακής λογοτεχνίας. Στα τελευταία της έργα εγκατέλειψε τους καθιερωμένους εκφραστικούς τρόπους επηρεασμένη από το σύγχρονο γαλλικό μυθιστόρημα. Έργα: Πλατεία Θησείου, Στο δρόμο των αγγέλων, Κοπιώντες και πεφορτισμένοι, Ιδού ίππος χλωρός, Τα σπαράγματα, Η Τρίπολη του Πόντου κ.ά.

 

Πηγή: Σχολικό βιβλίο γ' λυκείου

 

Η Τατιάνα Γκρίτση - Μιλλιέξ γεννήθηκε στην Αθήνα, κόρη του Μιχάλη Γκρίτζη και της Ελένης Σάλαρη. Τέλειωσε το Γυμνάσιο με μαθήματα κατ’ οίκον, ενώ ασχολήθηκε για λίγο και με το χορό. Το 1942 γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μετά από σύντομο διάστημα παρακολούθησης μαθημάτων εγκατέλειψε τις σπουδές της και στράφηκε στην εκμάθηση της γαλλικής γλώσσας (Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών) και στη φωνητική (Ελληνικό Ωδείο). Το 1939 παντρεύτηκε το γάλλο λόγιο και φιλέλληνα Ροζέ Μιλλιέξ (τον γνώρισε στο γαλλικό ινστιτούτο), με τον οποίο απέκτησε αργότερα δυο παιδιά. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής εντάχτηκε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο και ως εθελόντρια στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό. Από το 1945 ως το 1975 ταξίδεψε -με ενδιάμεσες επιστροφές στην Ελλάδα- στη Γαλλία, την Κύπρο και την Ιταλία. Στη Γαλλία (1945-1946) οι Μιλλιέξ συνέχισαν τη δράση τους υπέρ της Ελλάδας και η Τατιάνα παρακολούθησε παράλληλα μαθήματα Ιστορίας Τέχνης και Αισθητικής στο Λούβρο. Την ίδια περίοδο πήρε μέρος στο Α΄ διεθνές Συνέδριο Γυναικών στο Παρίσι με θέμα της την αντιστασιακή δράση των ελληνίδων. Μετά την ανάληψη από τον Μιλλιέξ της διεύθυνσης σπουδών του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών (1947) επέστρεψαν στην Αθήνα, όπου παρέμειναν ως το 1959. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εργάστηκε στο κέντρο Μικρασιατικών Μελετών, πήρε μέρος σε διάφορες εκθέσεις ζωγραφικής ανά την Ελλάδα και εντατικοποίησε τη συγγραφική της δραστηριότητα. Ακολούθησε μια μεγάλη περίοδος παραμονής του ζευγαριού στην Κύπρο (1959-1971), όπου ο Ροζέ εργάστηκε στο εκεί Γαλλικό Μορφωτικό Κέντρο και η Τατιάνα στράφηκε σε προσπάθειες για την πολιτιστική αναβάθμιση του τόπου. Στη συνέχεια έφυγαν για τη Γένοβα της Ιταλίας. Εκεί έδρασαν υπέρ της ίδρυσης έδρας νεοελληνικών σπουδών στο πανεπιστήμιο και ενάντια στη δικτατορία του Παπαδόπουλου, που είχε στο μεταξύ αφαιρέσει από την Τατιάνα την ελληνική υπηκοότητα. Μετά τη μεταπολίτευση επέστρεψαν στην Ελλάδα και η Μιλλιέξ εργάστηκε στο ΕΙΡ (1964-1965, 1974-1975, 1983-1984) και την ΕΡΤ2 (1984-1985) ως υπεύθυνη εκπομπών. Ως δημοσιογράφος και κριτικός συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες [Ανεξάρτητος Τύπος (1957-1959), Ανένδοτος (1964-1965), Αυγή (1974-1977), Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (1976-1984), Τα Νέα (Κύπρου - 1964-1970), Δημοκρατική (Κύπρου) κ.α.] και με πάρα πολλά περιοδικά. Είναι μέλος της Ακαδημίας Racine του Παρισιού, ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, του Πεν Κλαμπ, του Ελληνικού Λογοτεχνικού και Ιστορικού Αρχείου, της Εταιρείας Κριτικών και Εικαστικών Τεχνών και της Στέγης Καλών Τεχνών και Γραμμάτων (πρόεδρος από το 1981 ως το 1986). Τιμήθηκε με το κρατικό βραβείο διηγήματος, το βραβείο των Δώδεκα, το κρατικό βραβείο μυθιστορήματος και το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών. Την πρώτη της επίσημη εμφάνιση στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1945 με δημοσιεύσεις διηγημάτων της στο περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα. Κατά τη διάρκεια της κατοχής είχε παράνομα κυκλοφορήσει μια μετάφραση του έργου του Βερκόρ (Ζαν Μπριλέ) Η σιωπή της θάλασσας, ενώ ασχολήθηκε επίσης με θεατρικές μεταφράσεις που ανέβηκαν από τους θιάσους Βουτέρη, Κατράκη και άλλων. Σημειώνεται επίσης η έκδοση από τον Κέδρο το 1973 (με τίτλο Σπαράγματα) μέρους του αρχείου της που σώθηκε από την κατάσχεση της απριλιανής δικτατορίας. Βασικά χαρακτηριστικά του πεζογραφικού έργου της είναι η έμφαση στην απεικόνιση ψυχολογικών διεργασιών με συνακόλουθη χαλάρωση της δομής και της συνοχής των κειμένων της. Έντονη είναι επίσης στη γραφή της η ποιητική διάσταση του λόγου, η παρουσία των στοιχείων της φαντασίας, της μνήμης, βιωματικής και διακειμενικής, και του εσωτερικού χρόνου.

 

Πηγή: Ε.ΚΕ.ΒΙ

Εργογραφία

 

Ι.Πεζογραφία

• Πλατεία Θησείου. Αθήνα, Τα Νέα Βιβλία, 1947.

• Στο δρόμο των αγγέλων· Μυθιστόρημα. Αθήνα, έκδοση του Γαλλικού Ινστιτούτου, 1950.

• Κοπιώντες και πεφορτισμένοι. Αθήνα, έκδοση του Γαλλικού Ινστιτούτου, 1951.

• Ημερολόγιο. Αθήνα, έκδοση του Γαλλικού Ινστιτούτου, 1952.

• Αλλάζουμε; Αθήνα, Δίφρος, 1957.

• Σε πρώτο πρόσωπο. Αθήνα, Κέδρος, 1958.

• …Και ιδού ίππος χλωρός… Αθήνα, Φέξης, 1963.

• (σύνθεση των Πλατεία Θησείου και Σε πρώτο πρόσωπο). Κύπρος, Α-Ω, 1970.

• Χρονικό 1966-1971. Κύπρος, 1971 (πολυγραφημένη έκδοση που περιλαμβάνεται και στην έκδοση Χρονικό ενός εφιάλτη (1966-1974) ).

• Σπαράγματα. Αθήνα, Κέδρος, 1973.

• Βυθοσκοπήσεις. Αθήνα, Κέδρος, 1978.

• Το παραμύθι του Κάσιαλου. Αθήνα, Κέδρος, 1981.

• Αναδρομές. Αθήνα, Θεμέλιο, 1982.

• Χρονικό ενός εφιάλτη (1966-1974). Αθήνα, Καστανιώτης, 1986.

• Στη σκάλα τ’ Ουρανού· διηγήματα. Αθήνα, Καστανιώτης, 1988.

• Από την άλλη όχθη του χρόνου. Αθήνα, Καστανιώτης, 1988.

• Ονειρικά· Διηγήματα. Αθήνα, Καστανιώτης, 1991.

• Το αλώνι της Εκάτης. Αθήνα, Καστανιώτης, 1993.

ΙΙ.Μελέτες

• Κριτική Κυπριακής Λογοτεχνίας. Λευκωσία, Α-Ω, 1970.

• Η Τρίπολη του Πόντου. Αθήνα, Κέδρος, 1976.

ΙΙΙ.Μεταφράσεις

• Βερκόρ, Η σιωπή της θάλασσας. Αθήνα, έκδοση Ελληνογαλλικής Εταιρείας, 1945.

• Ριφφώ Μ., Με τους αντάρτες του Βιετνάμ. Αθήνα, Θεμέλιο, 1966.

• Καρντινάλ Μ., Εγώ και “αυτό”. Αθήνα, Κέδρος, 1980.

• Καρντινάλ Μ., Πίσω στις ρίζες μου.Αθήνα, Κέδρος, 1982.

• Ρόθενμπεργκ Μ., Παιδιά με πέτρινα μάτια. Αθήνα, Κέδρος, 1983.

 



 

ΕΚΕΒΙ ΕΚΕΒΙ

Βιβλιοnet Βιβλιοnet

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

σαν σήμερα σαν σήμερα